Kompas Overseas Inc ν. Public Joint Stock Company "Northern River Shipping Lines", Oao Severnoe Rechnoe Parakhodstvo Northern River Shipping Company, Αρ. Αίτησης αλλοδαπών: 3/17, 26/6/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A280 Αρ. Αίτησης αλλοδαπών: 3/17 Αναφορικά με τον Κανονισμό (ΕΚ) με αρ. 44/2001 του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη Διεθνή Δικαιοδοσία, την Αναγνώριση και την Εκτέλεση Αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις και Αναφορικά με τον Κανονισμό (ΕΚ) με αρ. 1215/2012 του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της 12ης Δεκεμβρίου 2012, για τη Διεθνή Δικαιοδοσία, την Αναγνώριση και την Εκτέλεση Αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις και Αναφορικά με τον Περί Αποφάσεων Αλλοδαπών Δικαστηρίων (Αναγνώριση, Εγγραφή και Εκτέλεση δυνάμει Συμβάσεως) Νόμο Ν. 121
(1)/2000 και Αναφορικά με την απόφαση του Δικαστηρίου του Άμστερνταμ ("Rechtbank Amsterdam"), της Ολλανδίας, ημερομηνίας 10 Μαΐου του 2012, που εκδόθηκε στα πλαίσια της αστικής υπόθεσης με αρ. 482043/KG RK 11-362 ΜΕΤΑΞΥ: Kompas Overseas Inc, με έδρα της τον Παναμά Αιτητών και Public Joint Stock Company "Northern River Shipping Lines", Oao Severnoe Rechnoe Parakhodstvo Northern River Shipping Company, με έδρα της τη Ρωσική Ομοσπονδία Καθ' ων η Αίτηση Αίτηση ημ. 11.12.17 υπό των Public Joint Stock Company "Northern River Shipping Lines, Oao Severnoe Rechnoe Parokhodstvo Northern River Shipping Company, καθ' ης αίτηση - αιτήτριας, για παραμερισμό του διατάγματος εγγραφής αλλοδαπής δικαστικής απόφασης ημ. 6.6.
- Ημερομηνία: 26 Ιουνίου 2018 Για αιτήτρια - καθ' ης η αίτηση στην παρούσα: κα Τερψοπούλου για Α.Γ. Παφίτης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για καθ' ης η αίτηση - αιτήτρια στην παρούσα: κα Παπασολομού για LG Zambartas LLC ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 6.6.17 κατόπιν μονομερούς αίτησης της αιτήτριας εταιρείας Kompas Overseas Inc από τον Παναμά, εκδόθηκε διάταγμα με το οποίο ενεγράφη στο Πρωτοκολητείο του Ε.Δ Λεμεσού, απόφαση του Δικαστηρίου του Άμστερνταμ Ολλανδίας ('Rechtbank Amsterdam') ημ. 10.5.2012, που εκδόθηκε στα πλαίσια της αστικής υπόθεσης με αρ.482043/ KG RK 11-
- Σύμφωνα με την αιτήτρια, με την εν λόγω απόφαση διατάχθηκε η καθ' ης η αίτηση εταιρεία να καταβάλει στην αιτήτρια, το ποσόν των 908.396,97 δολαρίων Αμερικής, προσαυξημένο κατά 10.065,00 δολάρια και 16.000,00 δολάρια, πλέον τόκους από τις 26/03/2002 μέχρι πλήρους εξοφλήσεως, πλέον δικαστικά έξοδα €2,826.
- Εκδόθηκε επίσης διάταγμα με το οποίο δηλώθηκε ότι σε περίπτωση που οι καθ' ης η αίτηση παραλείψει να εφεσιβάλει την δήλωση κήρυξης της εκτελεστότητας της αλλοδαπής δικαστικής απόφασης ημερ. 10/5/2012 εντός 2 μηνών από την ημερομηνία επίδοσης, τότε η αιτήτρια θα μπορεί να προχωρήσει με εκτέλεση της εν λόγω αλλοδαπής απόφασης, με ενεχυρίαση και/ή επιβάρυνση και/ή κατάσχεση και/ή πώληση και/ή άλλως πως επί όλων των άμεσων και/ή έμμεσων περιουσιακών στοιχείων της καθ' ης αίτηση στην Κύπρο. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την μονομερή αίτηση, είχε προηγηθεί διαιτητική απόφαση ημερ. 26/3/2002 υπέρ της αιτήτριας για το ίδιο ποσόν από το Εμπορικό Διαιτητικό Δικαστήριο της Μόσχας. Στις 20/6/2002 το Πρωτοδικείο της Μόσχας ('Moscow City Court') έδωσε άδεια εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης και απέρριψε το αίτημα της καθ' ης η αίτηση για ακύρωση της διαιτησίας. Η εκδοχή της αιτήτριας όπως προκύπτει από την ένορκη δήλωση της μονομερούς αίτησης, είναι ότι το πιο πάνω ποσόν, αφορά αποζημιώσεις από γραπτή συμφωνία ημ. 17/9/1997 με την οποία αγόρασε από την καθ' ης η αίτηση το πλοίο με όνομα και αριθμό Volgo Balt 153, το οποίο παραδόθηκε από στην αιτήτρια στις 21/10/
- Επειδή το ανωτέρω πλοίο από τις πρώτες μέρες της παράδοσης του παρουσίασε σοβαρά ελαττώματα, η αιτήτρια ξεκίνησε διαδικασία διαιτησίας εναντίον της καθ' ης η αίτηση, ως προνοούσε η μεταξύ τους σύμβαση αγοραπωλησίας. Στα πλαίσια αυτά, εκδόθηκε στις 26/3/2002 από το Εμπορικό Διαιτητικό Δικαστήριο της Μόσχας η πιο πάνω απόφαση εναντίον της καθ' ης η αίτηση για το ποσό των 909.461,97 Δολαρίων Αμερικής πλέον τόκους. Τον Φεβρουάριο του 2003 η καθ' ης η αίτηση αιτήθηκε στο Πρωτοδικείο της Μόσχας, την ανάκληση εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης ημ. 26/3/2002 επειδή ως ισχυρίστηκε, είχε βρει δήθεν νέα δεδομένα ότι η αιτήτρια παραποίησε ένα έγγραφο χρονοναύλωσης που είχε χρησιμοποιήσει προς απόδειξη των ισχυρισμών της, στην διαδικασία διαιτησίας. Την ίδια περίοδο, ξεκίνησε κατόπιν καταγγελίας της καθ' ης η αίτηση, ποινική δίωξη εναντίον του ιδιοκτήτη και διευθυντή της αιτήτριας XXXXX Khort, για την δήθεν παραποίηση του ανωτέρω έγγραφου. Επειδή ο XXXXX Khort δεχόταν απειλές για τη ζωή του, αναγκάστηκε να διαφύγει στην Ολλανδία όπου με απόφαση του Ύπατου Αρμοστή του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες ημ. 20/4/2006, κηρύχτηκε πολιτικός πρόσφυγας και έκτοτε ζει μόνιμα στην Ολλανδία. Ενόψει των ανωτέρω γεγονότων, η αιτήτρια ανακάλεσε από μόνη της την διαδικασία εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης ημερ.26/3/2002 στη Ρωσία. Στην συνέχεια, η αιτήτρια προχώρησε στην καταχώρηση της αστικής υπόθεσης με αρ.482043 / KG RK 11 - 362 στην Ολλανδία εναντίον της καθ' ης η αίτηση, στην βάση του άρθρου 1076 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας της Ολλανδίας, στα πλαίσια της οποίας εκδόθηκε η δικαστική απόφαση ημερ.10/5/2012, της οποίας επιδιώκεται η αναγνώριση και η εκτέλεση στην Κύπρο. Αναφέρεται επίσης στην πιο πάνω ένορκη δήλωση ότι η ολλανδική δικαστική απόφαση ημερ.10/5/2012 έχει καταστεί τελεσίδικη στην Ολλανδία αφού έχουν ασκηθεί εκ μέρους της καθ' ης η αίτηση, όλα τα ένδικα μέσα έφεσης και αναίρεσης της και έχουν απορριφθεί όλα με έξοδα εις βάρος της. Επίσης, η ανωτέρω απόφαση και η εκτέλεση της δεν έχει ανασταλεί για οποιοδήποτε λόγο στην Ολλανδία αλλά είναι σε πλήρη ισχύ. Η εκτέλεση της απόφασης στην Ολλανδία δεν κατέστη δυνατή λόγω του ότι η καθ' ης η αίτηση δεν επιτρέπει σε κανένα από τα πλοία ιδιοκτησίας της να επισκεφθούν τα ολλανδικά λιμάνια. Όμως, η καθ' ης η αίτηση έχει περιουσιακά στοιχεία στην Κύπρο. Συγκεκριμένα, η καθ' ης η αίτηση είναι εγγεγραμμένη μέτοχος σε Κυπριακές ναυτιλιακές εταιρείες με έδρα της την Λεμεσό που είναι ιδιοκτήτριες δύο πλοίων με την ονομασία Severnaya Dvina και Pur Navolok. Έγινε περαιτέρω αναφορά στην αποξένωση των μετοχών της κυπριακής εταιρείας Gulfruss Shipping Company Limited αμέσως μετά την απόφαση του Ολλανδικού Εφετείου. Η αιτήτρια επιθυμεί να προχωρήσει σε μέτρα εκτέλεσης της δικαστικής απόφασης ημ.10/05/2012 επί όλων των άμεσων και έμμεσων περιουσιακών στοιχείων της καθ' ης η αίτηση στην Κύπρο και ειδικότερα με την επιβάρυνση ή ενεχυρίαση των μετοχών που κατέχει στην κυπριακή εταιρεία Russian North Shipping Company Limited και στην κατάσχεση ή επιβάρυνση των πλοίων που περιγράφονται ανωτέρω, πριν η καθ' ης η αίτηση προβεί σε οποιαδήποτε αποξένωση και αυτών των περιουσιακών στοιχείων. Η αιτήτρια προτίθεται επίσης να λάβει μέτρα κατά της αποξένωσης των μετοχών της καθ' ης η αίτηση που κατείχε στην Gulfruss Shipping Company Limited αφού ενδεχομένως η εν λόγω αποξένωση να έγινε, προς αποφυγή των υποχρεώσεων της προς την αιτήτρια. Αναφέρεται τέλος στην εν λόγω ένορκη δήλωση ότι τα Κυπριακά Δικαστήρια έχουν δικαιοδοσία δυνάμει του Ε.Κ. κανονισμού 44/01 αφού η Κύπρος είναι ο τόπος εκτέλεσης της υπό κρίση απόφασης. Αδελφή Δικαστής που επιλαμβανόταν τότε της υπόθεσης, αφού μελέτησε την πιο πάνω μονομερή αίτηση και την πιο ένορκη δήλωση που την συνοδεύει, εξέδωσε διάταγμα εγγραφής της υπό κρίση αλλοδαπής απόφασης του Ολλανδικού Δικαστηρίου για σκοπούς εκτέλεσης στην Κυπριακή Δημοκρατία. Το πιο πάνω διάταγμα εγγραφής της απόφασης στην Κύπρο, επιδόθηκε στην καθ' ης η αίτηση στις 11.10.
- Ακολούθησε στις 11.12.117 η καταχώρηση της παρούσας αίτησης, με την οποία η καθ' ης η αίτηση ζητά τον παραμερισμό του εκδοθέντος διατάγματος εγγραφής και εκτέλεσης της πιο πάνω αλλοδαπής απόφασης στην Κύπρο. Η παρούσα αίτηση Με την παρούσα αίτηση της, η καθ' ης η αίτηση εταιρεία ζητά τον παραμερισμό του διατάγματος ημ. 6.6.2017 με το οποίο αναγνωρίστηκε και ενεγράφη η πιο πάνω αλλοδαπή δικαστική απόφαση. Την αίτηση συνοδεύει ένορκη δήλωση της XXXXX Χαραλάμπους, δικηγορικής υπάλληλου στο γραφείο των συνηγόρων για την καθ' ης η αίτηση. Αναφέρεται στην εν λόγω ένορκη δήλωση ότι η καθ' ης η αίτηση ουδέποτε ειδοποιήθηκε ότι εκκρεμούσε οποιαδήποτε δικαστική διαδικασία με την οποία επιδιωκόταν η εγγραφή και εκτέλεση στην Κυπριακή Δημοκρατία, της επίδικης απόφασης του Δικαστηρίου του Άμστερνταμ. Η πρώτη φορά που ήλθε στην αντίληψη της η εν λόγω διαδικασία, ήταν στις 11.10.2017 όταν της επιδόθηκε το διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού ημ.6.6.
- Ως αποτέλεσμα, η καθ' ης η αίτηση αποστερήθηκε του δικαιώματος να εμφανιστεί στην διαδικασία και να υπερασπιστεί τον εαυτό της. Στην συνέχεια, η ενόρκως δηλούσα ισχυρίστηκε ότι η αίτηση για εγγραφή της αλλοδαπής απόφασης δεν έγινε σύμφωνα με τη σχετική νομοθεσία και ότι τα Κυπριακά Δικαστήρια στερούνται δικαιοδοσίας εγγραφής και εκτέλεσης της απόφασης. Ως εκ τούτου, το υπό κρίση διάταγμα, θα πρέπει να παραμεριστεί. Η ομνύουσα ανέφερε συγκεκριμένα ότι η απόφαση του Δικαστηρίου του Άμστερνταμ δεν είναι πρωτογενής με την έννοια ότι δεν διατάσσει την πληρωμή οιοδήποτε ποσού. Αντιθέτως πρόκειται για απόφαση που επιτρέπει την εκτέλεση στην Ολλανδία, διαιτητικής απόφασης που εκδόθηκε από το Διαιτητικό Δικαστήριο της Ρωσικής Ομοσπονδίας (International Commercial Arbitration Court at the Chamber of Commerce and Industry of the Russian Federation - ICAC). Η αιτήτρια ενώ γνώριζε το γεγονός αυτό, καταχώρησε μονομερή αίτηση ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού με την οποία ζήτησε την εγγραφή και εκτέλεση της απόφασης του Ολλανδικού Δικαστηρίου στην Κυπριακή Δημοκρατία στην βάση των Ευρωπαϊκών Κανονισμών Ε.Κ. 44/2001 και Ε.Κ 1215/
- Όπως όμως προκύπτει από τα πιο πάνω, η απόφαση του Ολλανδικού Δικαστηρίου επιτρέπει μόνο την εγγραφή και εκτέλεση της Ρωσικής διαιτητικής απόφασης στο έδαφος της Ολλανδίας. Η αιτήτρια, εκμεταλλευόμενη το γεγονός αυτό, προέβηκε δόλια στην καταχώρηση μονομερούς αίτησης, ζητώντας εγγραφή στην Κύπρο του διατάγματος του Ολλανδικού Δικαστηρίου δια του οποίου αναγνωριζόταν ως εκτελεστή η Ρωσική Διαιτητική Απόφαση στο έδαφος της Ολλανδίας. Η αιτήτρια δεν προσήλθε κατά την ομνύουσα ενώπιον του Δικαστηρίου με καθαρά χέρια. Αντίθετα, εκμεταλλεύτηκε την απόφαση του Ολλανδικού Δικαστηρίου, χρησιμοποιώντας την για να εγγράφει στην Κύπρο την Ρωσική διαιτητική απόφαση στην βάση των Ευρωπαϊκών Κανονισμών που εφαρμόζονται σε δικαστικές αποφάσεις που εκδίδονται σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις. Ήταν η θέση της ομνύουσας ότι η αιτήτρια επέλεξε να παρουσιάσει στο Δικαστήριο μόνο την μια όψη των γεγονότων και ενήργησε κακόπιστα αφού απέκρυψε από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα, όπως το γεγονός ότι η Ολλανδική απόφαση επέτρεπε μόνον την εγγραφή και εκτέλεση της Ρωσικής διαιτητικής απόφασης στο έδαφος της Ολλανδίας. Προς υποστήριξη των ως άνω ισχυρισμών, ετοιμάστηκε νομική γνωμοδότηση από τον κ. Michiel Μ. Van Leeuwen, δικηγόρο που ασκεί δικηγορία στο γραφείο Boonk Van Leeuwen Advocaten N.V με βάση το Ρότερνταμ της Ολλανδίας και ο οποίος εκπροσώπησε την καθ' ης η αίτηση, στις διαδικασίες που κίνησε η αιτήτρια στην Ολλανδία για να εγγράψει την Ρωσική διαιτητική απόφαση. Επισυνάφθηκε ως τεκμήριο 3, η νομική γνωμοδότηση του κ. Michiel Μ. Van Leeuwen στα Αγγλικά και ως τεκμήριο 4, η πιστή μετάφραση της στα Ελληνικά. Σύμφωνα με την εν λόγω γνωμάτευση, η Ολλανδική δικαστική απόφαση, αφορούσε την εγγραφή στην Ολλανδία για σκοπούς εκτέλεσης, της Ρωσικής διαιτητικής απόφασης ημ. 26.3.
- Η πιο πάνω Ολλανδική απόφαση δεν μπορεί να αναγνωριστεί ή εκτελεστεί σε οιανδήποτε άλλη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης δυνάμει του Ε.Κ 1215/
- Σύμφωνα με το άρθρο 12 του προοιμίου του Ε.Κ 1215/12, ο κανονισμός αυτός δεν εφαρμόζεται σε διαιτησίες και σε διαδικασίες που αφορούν την εφαρμογή και εκτέλεση διαιτητικών αποφάσεων. Σύμφωνα με την γνωμάτευση, η απόφαση του Δικαστηρίου του Άμστερνταμ, αφορά αποκλειστικά και μόνον, την Ολλανδική εσωτερική έννομη τάξη και δεν μπορεί να αναγνωριστεί ούτε να επιβληθεί στην Κύπρο. Ενόψει των πιο πάνω, η καθ' ης αίτηση αμφισβητεί ότι τα Κυπριακά Δικαστήρια έχουν οιανδήποτε δικαιοδοσία να εκδικάσουν την αίτηση για εγγραφή της εν λόγω απόφασης του Ολλανδικού Δικαστηρίου. Ως εκ τούτου, λανθασμένα εκδόθηκε το διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού ημερομηνίας 6/6/2017 με το οποίο ενεγράφη η εν λόγω αλλοδαπή απόφαση, η οποία δεν εμπίπτει στην εμβέλεια των αποφάσεων που προβλέπουν οι Ευρωπαϊκοί Κανονισμοί (ΕΚ) 44/2001 και (ΕΚ) 1215/
- Αναφέρεται τέλος στην ένορκη δήλωση της αίτησης παραμερισμού ότι οι καθ' ων η αίτηση βρίσκονται σε διαδικασία όπου πρόκειται να καταχωρήσουν έφεση έναντι της Ρωσικής Διαιτητικής Απόφασης. Κατά συνέπεια, σε περίπτωση που η πιο πάνω έφεση επιτύχει τότε το διάταγμα του Δικαστηρίου ημ. 6/6/2017 θα είναι άνευ ουσίας και αντικειμένου καθότι η εν λόγω απόφαση δεν θα έχει πλέον ισχύ. Η ειδοποίηση ένστασης Η αιτήτρια καταχώρησε ένσταση στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Στους λόγους ένστασης αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι τα Κυπριακά Δικαστήρια είχαν έκδηλα την εξουσία και αρμοδιότητα σύμφωνα με τις διατάξεις των Ευρωπαϊκών Κανονισμών και της σχετικής Κυπριακής νομοθεσίας για να εκδώσουν το επίδικο διάταγμα αναγνώρισης και εκτέλεσης της υπό κρίση αλλοδαπής απόφασης. Περαιτέρω, κανένα δικαίωμα ακρόασης της καθ' ης η αίτηση δεν παραβιάστηκε κατά την διαδικασία που ακολουθήθηκε για την έκδοση του επίδικου διατάγματος. Την ειδοποίηση ένστασης συνοδεύει ένορκη δήλωση της Νίκης Λιασίδου, δικηγόρου στο γραφείο των συνηγόρων για την αιτήτρια. Αφού υιοθετεί την ένορκη της δήλωση ημ. 15/05/2017 η οποία συνοδεύει την μονομερή αίτηση για εγγραφή της αλλοδαπής απόφασης, στην συνέχεια η ενόρκως δηλούσα, αρνείται τον ισχυρισμό ότι παραβιάστηκαν οιαδήποτε δικαιώματα της καθ' ης η αίτηση να ακουστεί από το Δικαστήριο. Η ομνύουσα παρέπεμψε στους σχετικούς Ευρωπαϊκούς Κανονισμούς, σύμφωνα με τους οποίους το υπό κρίση διάταγμα εγγραφής αλλοδαπής απόφασης, εκδίδεται μονομερώς. Ταυτόχρονα, παρέχεται ευχέρεια από το Δικαστήριο στον καθ' ου η αίτηση να ζητήσει τον παραμερισμό του διατάγματος, εντός συγκεκριμένου χρονικού διαστήματος μετά την επίδοση. Η ομνύουσα δέχθηκε ότι με την Ολλανδική δικαστική απόφαση ημερ.10/5/2012, αναγνωρίστηκε και δόθηκε άδεια για εκτέλεση στην Ολλανδία της αξίωσης της αιτήτριας εναντίον της καθ' ης η αίτηση. Αυτό έγινε σύμφωνα με το κείμενο της Ολλανδικής δικαστικής απόφασης (παράγραφος 4.
- σελίδα 4 Τεκμηρίων Β και Γ στην Ε.Δ ημ. 15/05/2017), δυνάμει του άρθρου 1076
(1)του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας της Ολλανδίας που επιτρέπει μια διαιτητική απόφαση η οποία έχει ληφθεί σε αλλοδαπό κράτος να αναγνωριστεί και να κηρυχθεί εκτελεστή στην Ολλανδία. Ήταν όμως η θέση της ομνύουσας κατόπιν συμβουλής από τους συνηγόρους της αιτήτριας, ότι όταν μια απόφαση καταστεί εκτελεστή σε χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης δυνάμει των κανονισμών 44/2001 & 1215/12, είναι ομοίως εκτελεστή και στα υπόλοιπα κράτη μέλη. Σχετικά είναι τα άρθρα 38 του Ε.Κ. 44/2001 και 39 του Ε.Κ. 1215/
- Συνεπώς, η αιτήτρια έχει κάθε δικαίωμα να αιτείται την αναγνώριση και εκτέλεση της Ολλανδικής απόφασης στην Κύπρο που είναι επίσης κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και σε καμία περίπτωση δεν έδρασε κακόπιστα με την καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης. Αντιθέτως, επειδή ως τόπος εκτέλεσης είναι η Κύπρος, κατ' επέκταση έχουν δικαιοδοσία τα Κυπριακά Δικαστήρια αφού η αιτήτρια εντόπισε περιουσιακά στοιχεία της καθ' ης η αίτηση στην Κύπρο και επιθυμεί να προχωρήσει με μέτρα εκτέλεσης σε αυτά. Οι πρόνοιες του Ε.Κ. 1215/2012 που αναφέρουν ότι ο ανωτέρω κανονισμός δεν εφαρμόζεται στην διαιτησία δεν μπορούν κατά την ομνύουσα να τύχουν εφαρμογής στην παρούσα υπόθεση. Αυτό γιατί η αιτήτρια δεν ζήτησε να εγγράψει στην Κύπρο τη Ρωσική διαιτητική απόφαση αλλά την Ολλανδική δικαστική απόφαση, η οποία εκδόθηκε στη βάση της εθνικής Ολλανδικής νομοθεσίας και έδωσε άδεια για εκτέλεση της διαιτησίας σε ευρωπαϊκό κράτος. Η ομνύουσα ανέφερε στην συνέχεια ότι η Ολλανδική δικαστική απόφαση έχει καταστεί τελεσίδικη και είναι σε πλήρη ισχύ στην Ολλανδία με βάση την απόφαση ημ. 17/04/2015 του Ανώτατου Δικαστηρίου της Ολλανδίας ('Supreme Court' - HOGE RAAD DER NEDERLANDEN). Περαιτέρω, η εκτέλεση της πιο πάνω απόφασης δεν έχει ανασταλεί για κανένα λόγο στην Ολλανδία. Αυτό επιβεβαιώνεται και από την επίσημη πρωτότυπη βεβαίωση ημ. 01/02/2017 που έχει εκδοθεί από το Δικαστήριο του Άμστερνταμ και η οποία επισυνάπτεται ως τεκμήριο Δ & Ε στην Ολλανδική και Ελληνική γλώσσα στην Ε.Δ που συνοδεύει την μονομερή αίτηση. Για τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση παραμερισμού της υπό κρίση αλλοδαπής απόφασης είναι κατά την ομνύουσα νομικά και πραγματικά αβάσιμη. Επίσης, κανένας από τους λόγους για τους οποίους τα Κυπριακά Δικαστήρια θα δικαιούνταν να αρνηθούν την αναγνώριση και εκτέλεση της Ολλανδικής Απόφασης ως αυτοί καθορίζονται εξαντλητικά στους Ευρωπαϊκούς Κανονισμούς 44/2001 και 1215/2012, συντρέχουν στην παρούσα υπόθεση. Η αναγνώριση και εκτέλεση της Ολλανδικής απόφασης ουδόλως αντίκειται στην δημόσια τάξη της Κυπριακής Δημοκρατίας, αφού πρόκειται για μια απόφαση σε αστική υπόθεση που αναγνωρίζει το χρέος ή αποζημιώσεις που προέκυψαν προς όφελος της αιτήτριας από την εμπορική συμφωνία μεταξύ των διαδίκων και το οποίο χρέος δικαιούται να εισπράξει η αιτήτρια με μέτρα εκτέλεσης εναντίον της καθ' ης η αίτηση. Ο τόπος εκτέλεσης είναι η Κύπρος, και κατ' επέκταση έχουν δικαιοδοσία και αρμοδιότητα τα Κυπριακά Δικαστήρια, αφού έχουν εντοπιστεί περιουσιακά στοιχεία της καθ' ης η αίτηση στην Κύπρο. Η ομνύουσα ανέφερε στην συνέχεια ότι οι καθ' ης η αίτηση δεν έχει καλή και σοβαρή υπεράσπιση επί της ουσίας της υπόθεσης. Οι διάδικοι είχαν συνάψει μια εμπορική συμφωνία αγοραπωλησίας πλοίου, την οποία η καθ' ης η αίτηση παραβίασε με αποτέλεσμα η αιτήτρια να υποστεί ζημιά. Για την αξίωση της αυτή, η αιτήτρια έχει δικαιωθεί από το Ρωσικό διαιτητικό Δικαστήριο που αναγνώρισε το χρέος της καθ' ης η αίτηση και από το Δικαστήριο του Άμστερνταμ, που διέταξε την εκτέλεση της Ρωσικής διαιτητικής απόφασης στην Ολλανδία. Η καθ' ης η αίτηση δεν πλήρωσε κανένα ποσόν έναντι της πιο πάνω απόφασης, παρότι είχε κάνει μια πρόταση διευθέτησης μέσω του Ολλανδού δικηγόρου της, την οποία όμως η αιτήτρια δεν αποδέχθηκε γιατί ήταν υπερβολικά χαμηλή σε σχέση με το ποσό της απαίτησης. Τέλος, η ενόρκως δηλούσα ισχυρίστηκε ότι η αίτηση παραμερισμού γίνεται καταχρηστικά αφού η καθ' ης η αίτηση απλώς θέλει να κερδίσει χρόνο για να μην συμμορφωθεί με τις υποχρεώσεις της προς την αιτήτρια, οι οποίες έχουν αποκρυσταλλωθεί αφού η διαφορά των μερών έχει δικαστεί και τελεσιδικήσει τόσο στην Ολλανδία όσο και στην Ρωσική Ομοσπονδία. Αγορεύσεις Η ακροαματική διαδικασία διεξήχθη με αγορεύσεις των μερών αφού καμία πλευρά δεν προχώρησε σε αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Θα παραθέσω στην συνέχεια σύνοψη των θέσεων των δύο πλευρών όπως προκύπτουν από τις εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις των συνηγόρων των διαδίκων. Η αγόρευση της συνηγόρου για την Northern River Shipping, καθ' ης η αίτηση - αιτήτρια στην παρούσα αίτηση παραμερισμού. Η συνήγορος της καθ' ης η αίτηση στην αγόρευση της, ισχυρίστηκε ότι εφαρμογή στην παρούσα έχει ο Ε.Κ. 44/2001 αφού σύμφωνα με τους αιτητές, η επίδικη απόφαση εκδόθηκε από το Δικαστήριο της Ολλανδίας την 10/05/2012, ήτοι πριν από την 10η Ιανουάριου 2015, που είναι η ημερομηνία εφαρμογής του Ε.Κ.1215/
- Στην συνέχεια, με παραπομπή στο άρθρο 1 του Ε.Κ. 44/2001, η συνήγορος αναφέρθηκε στο είδος των αποφάσεων & διαταγμάτων που μπορούν να εγγραφούν και εκτελεστούν στα κράτη μέλη. Στο εν λόγω άρθρο, αναφέρεται ρητά ότι οι διαδικασίες διαιτησίας εξαιρούνται από την εφαρμογή του κανονισμού. Ήταν η θέση της συνηγόρου με παραπομπή σε νομολογία ότι από το πλαίσιο εφαρμογής των Ευρωπαϊκών Κανονισμών 44/2001 και 1215/2012, εξαιρούνται και οι αποφάσεις Δικαστηρίου με τις οποίες αναγνωρίζεται διαιτητική απόφαση, συμπεριλαμβανομένων και αποφάσεων που αποτελούν μέτρα εκτέλεσης διαιτητικών αποφάσεων, καθότι το ζήτημα της αναγνώρισης και εκτέλεσης διαιτητικών αποφάσεων, ρυθμίζεται αποκλειστικά από την Σύμβαση της Νέας Υόρκης και τις πρόνοιες του Νόμου 84/
- Προκύπτει από τα γεγονότα της υπόθεσης ότι η εγγραφή της διαιτητικής απόφασης του Ρωσικού διαιτητικού Δικαστηρίου στην Ολλανδία, έγινε δυνάμει του εγχωρίου Ολλανδικού Νόμου (Ολλανδικός Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας). Το Ολλανδικό Δικαστήριο επέτρεψε ουσιαστικά, την εγγραφή της ειρημένης διαιτητικής απόφασης στην Ολλανδία. Το διάταγμα του Ολλανδικού Δικαστηρίου, αφορά αποκλειστικά το Ολλανδικό Δίκαιο και σίγουρα δεν εμπίπτει στις πρόνοιες των Ευρωπαϊκών Κανονισμών. Κατά την συνήγορο, η καθ' ης η αίτηση δεν αμφισβητεί ότι η υπό κρίση Ρωσική διαιτητική απόφαση, ενεγράφη στην Ολλανδία. Αμφισβητεί όμως ότι τα Κυπριακά Δικαστήρια έχουν δικαιοδοσία να εγγράψουν στην Κύπρο το Ολλανδικό διάταγμα στην βάση του Κανονισμού 44/2001 αφού ουσιαστικά με το Διάταγμα του Ε. Δ. Λεμεσού ημερ. 6/6/2017, έμμεσα ενεγράφη και κατέστη εκτελεστή στην Κύπρο, η Ρωσική διαιτητική απόφαση. Η αγόρευση της συνηγόρου για την Kompas Overseas Inc, αιτήτριας - καθ' ης η αίτηση στην παρούσα αίτηση παραμερισμού. Η συνήγορος της αιτήτριας στην δική της αγόρευση, συμφώνησε με την θέση ότι στην παρούσα αίτηση, εφαρμοστέος είναι ο Ε.Κ. 44/2001, μιας και η Ολλανδική δικαστική απόφαση που επιδιώκεται να αναγνωριστεί και εκτελεστεί στην Κύπρο, εκδόθηκε στις 10/05/2012, προγενέστερα δηλαδή της εφαρμογής του Κανονισμού Ε.Ε. 1215/2012, ο οποίος εφαρμόζεται μετά τις 10/01/
- Συγκεκριμένα η διαδικασία που πρέπει να ακολουθηθεί είναι αυτή των άρθρων 32 μέχρι 56 του Ε.Κ. 44/
- Στο άρθρο 38, αναφέρεται ότι αποφάσεις που εκδόθηκαν και είναι εκτελεστές σε κράτος μέλος, εκτελούνται σε άλλο κράτος μέλος αφού κηρυχθούν εκεί εκτελεστές με αίτηση κάθε ενδιαφερομένου. Με βάση το άρθρο 41, η απόφαση κηρύσσεται εκτελεστή ευθύς ως ολοκληρωθούν οι διατυπώσεις που προβλέπονται στον Κανονισμό. Ο διάδικος εναντίον του οποίου ζητείται η εκτέλεση δεν δύναται στο στάδιο αυτό της διαδικασίας να καταθέσει οποιουσδήποτε ισχυρισμούς. Εν συνεχεία, με βάση το άρθρο 42.2, η κήρυξη της εκτελεστότητας εκδίδεται ή κοινοποιείται στο διάδικο εναντίον του οποίου ζητείται η εκτέλεση μαζί με την απόφαση, ο οποίος έχει το δικαίωμα, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 43, να ασκήσει ένδικο μέσο κατά της απόφασης που εκδίδεται στην αίτηση για την κήρυξη της εκτελεστότητας, σε περίοδο δύο μηνών από την ημέρα που έγινε η επίδοση ή η κοινοποίηση της. Σε περίπτωση έφεσης, όπως προβλέπεται στο άρθρο 45, το Δικαστήριο δύναται να απορρίψει ή να ανακαλέσει την κήρυξη της εκτελεστότητας μόνο για τους λόγους που καθορίζονται ρητά στα άρθρα 34 καν 35, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να αναθεωρήσει την αλλοδαπή απόφαση επί της ουσίας. Στην παρούσα περίπτωση, η αιτήτρια αφού καταχώρησε μονομερώς την αίτηση εγγραφής ως οι πρόνοιες των πιο πάνω διατάξεων του Ε.Κ. 44/2001, επισυνάπτοντας πιστό αντίγραφο της Ολλανδικής δικαστικής απόφασης και την βεβαίωση που απαιτείται από το άρθρο 54 του Ε.Κ 44/2001, εξέδωσε στη συνέχεια το διάταγμα αναγνώρισης και εκτέλεσης ημ, 6/6/2017, του οποίου επιδιώκεται ο παραμερισμός, και το επέδωσε με βάση τις πρόνοιες της Σύμβασης της Χάγης, όπου συμβαλλόμενα κράτη είναι τόσο η Κύπρος όσο και η Ρωσική Ομοσπονδία, στη διεύθυνση της καθ' ης η αίτηση στη Ρωσική Ομοσπονδία. Η Ολλανδική απόφαση ημ. 10/5/2012 δεν επιδόθηκε εκ νέου στην καθ' ης η αίτηση καθότι αυτή τους είναι γνωστή και της έχει κοινοποιηθεί στην ακροαματική διαδικασία στην Ολλανδία. Ήταν ως εκ τούτου η θέση της συνηγόρου ότι το επίδικο διάταγμα ημ. 6/6/2017 εκδόθηκε καθ' όλα νομότυπα και ορθά, και η αιτήτρια ακολούθησε την ορθή και δέουσα διαδικασία, τόσον για την έκδοση του διατάγματος εγγραφής, όσον και για την επίδοση του. Στην συνέχεια, η συνήγορος επανέλαβε την θέση ότι οι καθ' ης η αίτηση δεν έχει καλή και σοβαρή υπεράσπιση επί της ουσίας της υπόθεσης. Επιπλέον, δεν ισχύει στην παρούσα, κανείς από τους λόγους που αναφέρονται στους Ευρωπαϊκούς Κανονισμούς 44/2001 και 1215/2012 για τους οποίους τα Κυπριακά Δικαστήρια θα δικαιούνταν να αρνηθούν την αναγνώριση και εκτέλεση της Ολλανδικής δικαστικής απόφασης Ο κυριότερος λόγος που προβάλλει η καθ' ης η αίτηση για να παραμεριστεί η εγγραφή και αναγνώριση της Ολλανδικής δικαστικής απόφασης στην Κύπρο, αφορά ζήτημα δημόσιας τάξης και είναι γιατί η εν λόγω απόφαση επιτρέπει την εγγραφή και εκτέλεση της Ρωσικής διαιτητικής απόφασης, μόνο στο έδαφος της Ολλανδίας. Η συνήγορος αρνήθηκε την πιο πάνω θέση. Ισχυρίστηκε ότι με την Ολλανδική δικαστική απόφαση που εκδόθηκε στα πλαίσια αστικής υπόθεσης, αναγνωρίστηκε και δόθηκε άδεια για εκτέλεση στην Ολλανδία της αξίωσης της αιτήτριας Η Ολλανδία όμως είναι κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι Ευρωπαϊκοί Κανονισμοί 44/2001 και 1215/2012, προνοούν ότι μια απόφαση η οποία έχει εκδοθεί σε ένα κράτος μέλος και είναι εκτελεστή σε αυτό το κράτος μέλος είναι ομοίως εκτελεστή και στα υπόλοιπα κράτη μέλη. Σχετικά είναι τα άρθρα 38 του Ε.Κ. 44/2001 και 39 του Ε.Κ. 1215/
- Η συνήγορος ισχυρίστηκε επίσης ότι οι διατάξεις των πιο πάνω κανονισμών που εξαιρούν την εφαρμογή τους σε διαιτητικές αποφάσεις δεν εφαρμόζονται στα γεγονότα της παρούσας. Αυτό διότι η αιτήτρια δεν ζήτησε να εγγράψει στην Κύπρο την Ρωσική διαιτητική απόφαση αλλά την Ολλανδική δικαστική απόφαση που εκδόθηκε στα πλαίσια αστικής υπόθεσης στην Ολλανδία, στην βάση της εθνικής Ολλανδικής νομοθεσίας. Ως εκ τούτου, η παρούσα υπόθεση δεν αφορά αναγνώριση και άδεια εκτέλεσης αλλοδαπής διαιτητικής απόφασης αλλά αναγνώριση και άδεια εκτέλεσης δικαστικής απόφασης κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε άλλο κράτος μέλος. Νομική Πτυχή Είναι ορθή η θέση και των δύο πλευρών ότι στην παρούσα εφαρμόζεται ο Κανονισμός Ε.Κ. 44/
- Αυτό γιατί η Ολλανδική δικαστική απόφαση που επιδιώκεται να αναγνωριστεί και εκτελεστεί στην Κύπρο, εκδόθηκε στις 10/05/2012, προγενέστερα δηλαδή της 10/01/2015 που είναι η ημερομηνία εφαρμογής του Κανονισμού Ε.Ε. 1215/
- Δυνάμει των προνοιών άρθρου 41 του Ε.Κ. 44/2001, το παρόν Δικαστήριο στα πλαίσια διαδικασίας ως είναι η παρούσα, έχει συγκεκριμένη εξουσία αποκλειστικά προς τον σκοπό κήρυξης αλλοδαπής απόφασης ως εκτελεστής εντός της δικαιοδοσίας της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αναφορικά με το είδος των αποφάσεων που μπορούν να εγγραφούν δυνάμει του πιο πάνω κανονισμού, αναφέρεται στο άρθρο 1 ότι ο κανονισμός εφαρμόζεται σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, ανεξάρτητα από το είδος του Δικαστηρίου. Δεν καλύπτει όμως φορολογικές, τελωνειακές ή διοικητικές υποθέσεις, περιουσιακές σχέσεις των συζύγων, κληρονομικές σχέσεις, πτωχεύσεις, κοινωνική ασφάλιση καθώς και διαιτησία. Το διάταγμα εγγραφής και εκτελεστότητας, εκδίδεται δεδομένου ότι θα ικανοποιηθούν οι προϋποθέσεις που προβλέπονται στο άρθρο 53 του Ε.Κ. 44/
- Στο αρχικό αυτό στάδιο, το Δικαστήριο δεν ελέγχει τους λόγους μη εκτέλεσης που αναφέρονται στα άρθρα 34 και 35 του Ε.Κ. 44/
- Επιπλέον, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 45.2, το Δικαστήριο δεν έχει εξουσία αναθεώρησης της αλλοδαπής απόφασης επί της ουσίας της. Έπεται ότι το διάταγμα εγγραφής, εκδίδεται μονομερώς αφού ο διάδικος κατά του οποίου ζητείται η εκτέλεση, δεν δύναται στο στάδιο αυτό της διαδικασίας, να καταθέσει προτάσεις (βλ. άρθρο 41 του Ε.Κ. 44/2001). Όμως, το πρόσωπο εναντίον του οποίου εκδόθηκε το διάταγμα, μπορεί να ζητήσει τον παραμερισμό του. Σύμφωνα με το άρθρο 45.1 του Ε.Κ. 44/2001, μετά την έκδοση και επίδοση του διατάγματος εγγραφής της αλλοδαπής απόφασης, το Δικαστήριο μπορεί να παραμερίσει το εν λόγω διάταγμα για οποιοδήποτε από τους λόγους που αναφέρονται στα άρθρα 34 και 35 του Κανονισμού. Η προθεσμία για την άσκηση του πιο πάνω ενδίκου μέσου, είναι ένας μήνας από την επίδοση του διατάγματος εγγραφής, που επεκτείνεται σε δύο μήνες στην περίπτωση που ο διάδικος δεν έχει την κατοικία του στο έδαφος του κράτους, στο οποίο κηρύχθηκε η εκτελεστότητα της απόφασης (βλ. άρθρο 43
(5)του Ε.Κ. 44/2001). Τα άρθρα 34 & 35 του Ε.Κ. 44/2001 δυνάμει των οποίων μπορεί να παραμεριστεί το διάταγμα αναγνώρισης έχουν ως ακολούθως: Άρθρο 34 Απόφαση δεν αναγνωρίζεται:
- αν η αναγνώριση αντίκειται προφανώς στη δημόσια τάξη του κράτους αναγνωρίσεως
- αν το εισαγωγικό έγγραφο της δίκης ή άλλο ισοδύναμο έγγραφο δεν έχει επιδοθεί ή κοινοποιηθεί στον ερημοδικήσαντα εναγόμενο εγκαίρως και κατά τέτοιο τρόπο ώστε να μπορεί να αμυνθεί, εκτός εάν ο εναγόμενος παρέλειψε να ασκήσει προσφυγή κατά της αποφάσεως ενώ μπορούσε να το πράξει
- αν είναι ασυμβίβαστη με απόφαση που έχει εκδοθεί μεταξύ των ιδίων διαδίκων στο κράτος αναγνωρίσεως
- αν είναι ασυμβίβαστη με απόφαση που εκδόθηκε προγενέστερα μεταξύ των ιδίων διαδίκων και με το ίδιο αντικείμενο και την ίδια αιτία σε άλλο κράτος μέλος ή σε τρίτο κράτος, εφόσον η προγενέστερη αυτή απόφαση συγκεντρώνει τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για την αναγνώρισή της στο κράτος αναγνωρίσεως. Άρθρο 35
- Απόφαση δεν αναγνωρίζεται, επίσης, αν έχουν παραβιασθεί οι διατάξεις των τμημάτων 3, 4 και 6 του κεφαλαίου II, καθώς και στις περιπτώσεις που προβλέπονται στο άρθρο
- Κατά τον έλεγχο των βάσεων διεθνούς δικαιοδοσίας που αναφέρονται στην προηγούμενη παράγραφο, η αρχή ενώπιον της οποίας ζητείται η αναγνώριση δεσμεύεται από τις πραγματικές διαπιστώσεις στις οποίες το δικαστήριο του κράτους μέλους προελεύσεως έχει θεμελιώσει τη διεθνή δικαιοδοσία του.
- Με την επιφύλαξη των διατάξεων της πρώτης παραγράφου, δεν ερευνάται η διεθνής δικαιοδοσία των δικαστηρίων του κράτους μέλους προελεύσεως. Οι σχετικοί με τη διεθνή δικαιοδοσία κανόνες δεν αφορούν τη δημόσια τάξη υπό την έννοια του άρθρου 34 σημείο
- Συμπεράσματα Το κύριο επιχείρημα της καθ' ης η αίτηση για παραμερισμό του διατάγματος εγγραφής, είναι ότι η υπό κρίση απόφαση της οποίας επιδιώκεται η εκτέλεση, δεν εμπίπτει στην εμβέλεια του Ε.Κ. 44/2001 αφού πρόκειται για διαιτητική απόφαση, η οποία εξαιρείται ρητά από τον εν λόγω Κανονισμό. Υποστηρίχθηκε συγκεκριμένα ότι η αιτήτρια εταιρεία εκμεταλλεύτηκε την απόφαση του Ολλανδικού Δικαστηρίου χρησιμοποιώντας την για να εγγράψει στην Κύπρο, την Ρωσική διαιτητική απόφαση στην βάση των Ευρωπαϊκών Κανονισμών που όμως εφαρμόζονται μόνο σε δικαστικές αποφάσεις που εκδίδονται σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις αλλά όχι σε διαιτησίες. Η συνήγορος για την αιτήτρια, αντέτεινε ότι δεν ζήτησε να εγγράψει στην Κύπρο, την Ρωσική διαιτητική απόφαση αλλά την Ολλανδική δικαστική απόφαση, η οποία εκδόθηκε στη βάση της εθνικής Ολλανδικής νομοθεσίας. Ως εκ τούτου δεν τίθεται ζήτημα εξαίρεσης της υπό κρίση απόφασης, η οποία δεν είναι διαιτητική. Με όλο τον σεβασμό προς την συνήγορο για την αιτήτρια δεν συμφωνώ με αυτήν την άποψη. Το γεγονός ότι επιδιώκεται η εγγραφή της Ολλανδικής δικαστικής απόφασης και όχι της Ρωσικής διαιτητικής απόφασης δεν αλλάζει την φύση της διαδικασίας από διαιτητική που είναι ώστε να την εντάξει στις αστικές υποθέσεις που δύναται να εκτελεστούν στην Κύπρο δυνάμει του Ε.Κ.44/
- Είναι κατά την άποψη μου σημαντικό στο σημείο αυτό να διευκρινιστεί το αντικείμενο της Ολλανδικής δικαστικής απόφασης ώστε να διασαφηνιστεί αν αυτή εμπίπτει στην εμβέλεια του Ε.Κ. 44/
- Είναι σαφές ότι με την εν λόγω απόφαση του, το Ολλανδικό Δικαστήριο δεν διέταξε την καθ' ης η αίτηση στα πλαίσια αγωγής αστικής ή εμπορικής φύσης να πληρώσει συγκεκριμένο ποσόν στην αιτήτρια. Ούτε εξέτασε την ουσία της διαφοράς των διαδίκων ώστε να καταλήξει σε ευρήματα για την παράβαση της επίδικης σύμβασης από την καθ' ης η αίτηση, προκειμένου να επιδικάσει εναντίον της ως αποζημιώσεις, τα επίδικα ποσά. Αυτό που στην ουσία αποφάσισε το Ολλανδικό Δικαστήριο, ήταν η εγγραφή της Ρωσικής διαιτητικής απόφασης για σκοπούς εκτέλεσης της, στην Ολλανδία. Παραπέμπω συγκεκριμένα στο τελικό διατακτικό της απόφασης όπως αυτή επισυνάπτεται ως τεκμ. Β & Γ στην μονομερή αίτηση της αιτήτριας, όπου ρητά αναφέρει ότι παρέχει στην αιτήτρια έγκριση για εκτέλεση της Ρωσικής διαιτητικής απόφασης στην Ολλανδία. Πρέπει εδώ να σημειώσω ότι εσφαλμένα και εμφανώς παραπλανητικά, στο αιτητικό της μονομερούς αίτησης ημ. 15.5.2017 για εγγραφή της Ολλανδικής απόφασης στην Κύπρο, η αιτήτρια δεν αναφέρει ότι πρόκειται για απόφαση που δίδει άδεια για εκτέλεση στην Ολλανδία . Αντιθέτως, αφήνεται να διαφανεί ότι πρόκειται για δικαστική απόφαση που διατάσσει την πληρωμή συγκεκριμένων ποσών. Συγκεκριμένα, στο αιτητικό μέρος της μονομερούς αίτησης, γίνεται αναφορά σε απόφαση του Ολλανδικού Δικαστηρίου με την οποία διατάσσεται η καθ' ης η αίτηση να πληρώσει συγκεκριμένα ποσά. Κάτι που βέβαια δεν ισχύει. Εντούτοις, στην συνέχεια, στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την μονομερή αίτηση, γίνεται αναφορά στην διαιτητική διαδικασία στην Ρωσία και επισυνάπτεται ολόκληρη η Ολλανδική δικαστική απόφαση με την οποία έγινε εκτελεστή στην Ολλανδία, η Ρωσική διαιτητική απόφαση. Έτσι δεν τίθεται ζήτημα να έγινε απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων από την αιτήτρια, κατά την μονομερή έκδοση του διατάγματος εγγραφής. Όμως γεγονός παραμένει ότι στο αιτητικό μέρος της μονομερούς αίτησης, εντελώς λανθασμένα και παραπλανητικά δεν γίνεται αναφορά σε απόφαση που δίνει άδεια εκτέλεσης στην Ολλανδία αλλά σε Ολλανδική δικαστική απόφαση, με την οποία διατάσσεται η καθ' ης η αίτηση να πληρώσει διάφορα ποσά στην αιτήτρια. Ανεξαρτήτως τούτου, έχω την άποψη ότι η έκδοση του διατάγματος από το Ολλανδικό Δικαστήριο για εκτέλεση της Ρωσικής διαιτητικής απόφασης στην Ολλανδία δεν έχει καμία έννοια να εγγραφεί στην Κύπρο. Δεν εξυπηρετεί σε τίποτε να εγγράψει κάποιος στην Κύπρο, ένα διάταγμα που διατάσσει την εκτέλεση μια απόφασης σε ένα άλλο κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Διαφορετικά θα ήταν βέβαια τα πράγματα αν η Ολλανδική απόφαση διέτασσε την πληρωμή οιουδήποτε ποσού στα πλαίσια αγωγής για ζητήματα αστικής ή εμπορική φύσης. Τότε θα μπορούσε να εγγραφεί και εκτελεστεί στην Κύπρο, δυνάμει των πιο πάνω Ευρωπαϊκών Κανονισμών. Όμως, η παρούσα δεν είναι τέτοια περίπτωση. Είναι επί του προκειμένου ορθή η θέση της συνηγόρου για την καθ' ης η αίτηση ότι το διάταγμα του Ολλανδικού Δικαστηρίου, αφορά αποκλειστικά την Ολλανδική έννομη τάξη και δεν συνιστά απόφαση που είναι εκτελεστή σε όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης δυνάμει του Ε.Κ. 44/
- Η καθ' ης η αίτηση, ισχυρίστηκε μεταξύ άλλων ότι η Ολλανδική δικαστική απόφαση είναι εκτελεστή στην Κύπρο δυνάμει του άρθρου 38 του Ε.Κ.44/2001, σύμφωνα με το οποίο οι αποφάσεις που εκδόθηκαν και είναι εκτελεστές σε ένα κράτος μέλος, εκτελούνται και σε άλλο κράτος μέλος αφού κηρυχθούν εκεί εκτελεστές, με αίτηση κάθε ενδιαφερομένου. Όμως, η εν λόγω διάταξη αφορά αποφάσεις που εκδίδονται στα πλαίσια αστικών και εμπορικών υποθέσεων και είναι δεκτικές εκτέλεσης, όπως π.χ. αγωγές που επιδικάζουν την πληρωμή συγκεκριμένου ποσού. Δεν συμπεριλαμβάνει διατάγματα για αναγνώριση σε άλλο Κράτος - Μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ιδιαίτερα διατάγματα εγγραφής διαιτητικής απόφασης όπως είναι η παρούσα περίπτωση. Επιπλέον, η άδεια για εκτέλεση διαιτητικής απόφασης σαφώς και συνιστά διαιτητική διαδικασία για την οποία ο Ε.Κ. 44/2001 ρητά αναφέρει ότι δεν έχει εφαρμογή. Είναι άσχετο κατά την άποψη μου ότι η Ολλανδική δικαστική απόφαση, στηρίχθηκε σε συγκεκριμένες πρόνοιες του Ολλανδικού Αστικού Κώδικα. Γεγονός παραμένει ότι πρόκειται για εκτέλεση διαιτητικής απόφασης που είναι έξω από την εμβέλεια του Ε.Κ. 44/
- Στην ίδια άλλωστε την Ολλανδική απόφαση, αναφέρεται ότι η εγγραφή της Ρωσικής διαιτητικής απόφασης στην Ολλανδία, στηρίζεται επίσης και στην Διεθνή Σύμβαση της Νέας Υόρκης του 1958 για την αμοιβαία αναγνώριση και εκτέλεση αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων. Τίποτε δεν εμπόδιζε κατά την άποψη μου την αιτήτρια να αποταθεί στο παρόν Δικαστήριο και να ζητήσει την εγγραφή της Ρωσικής διαιτητικής απόφασης για σκοπούς εκτέλεσης στην Κύπρο δυνάμει της Διεθνούς Σύμβασης της Νέας Υόρκης του 1958 που κυρώθηκε στην Κύπρο με τον Περί της Συμβάσεως Αναγνωρίσεως και Εκτελέσεως Αλλοδαπών Διαιτητικών Αποφάσεων (Κυρωτικό) Νόμο του 1979 (Ν. 84/79). Αντί αυτού όμως, η αιτήτρια επέλεξε εντελώς λανθασμένα κατά την κρίση μου να ζητήσει την εγγραφή στην Κύπρο, της Ολλανδικής δικαστικής απόφασης που επιτρέπει την εκτέλεση της Ρωσικής διαιτητικής απόφασης στην Ολλανδία. Στηρίχθηκε δε ν Ε.Κ. 44/2001, ο οποίος δεν αφορά διαιτησίες. Ούτε θα μπορούσε όπως εξήγησα πιο πάνω, να εγγραφεί στην Κύπρο αλλοδαπή δικαστική απόφαση με την οποία διατάσσεται η εκτέλεση διαιτητικής απόφασης σε άλλο Κράτος Μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Συνοψίζοντας όλα τα πιο πάνω, κρίνω ότι το διάταγμα ημ. 6/6/17 που εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, με το οποίο διατάχθηκε η εγγραφή και αναγνώριση για σκοπούς εκτέλεσης στην Κύπρο της υπό κρίση απόφασης του Δικαστηρίου του Άμστερνταμ Ολλανδίας, θα πρέπει να παραμεριστεί για τον λόγο ότι δεν αφορά απόφαση που εμπίπτει στα πλαίσια της εμβέλειας του Ε.Κ. 44/
- Για τους ιδίους λόγους, το υπό κρίση εκδοθέν διάταγμα εγγραφής πρέπει να ακυρωθεί για λόγους δημοσίου συμφέροντος, επειδή δεν νοείται ούτε προβλέπεται από την Ευρωπαϊκή αλλά και την Κυπριακή έννομη τάξη, η εγγραφή στην Κύπρο διατάγματος, το οποίο διατάσσει την αναγνώριση και εκτέλεση διαιτητικής απόφασης, στο εξωτερικό. Ως εκ τούτου, εκδίδεται διάταγμα ως οι παράγραφοι Α & Β της παρούσας αίτησης με το οποίο διατάσσεται ο παραμερισμός και η ακύρωση της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού ημ. 6/6/2017, με το οποίο αναγνωρίστηκε και ενεγράφη για σκοπούς εκτέλεσης στην Κύπρο, η απόφαση του Δικαστηρίου του Άμστερνταμ Ολλανδίας ('Rechtbank Amsterdam') ημ. 10.5.2012, που εκδόθηκε στα πλαίσια της αστικής υπόθεσης με αρ.482043/ KG RK 11-
- Η Kompas Overseas Inc, αιτήτρια στην μονομερή αίτηση ημ. 15.5.17 και καθ' ης η αίτηση στην παρούσα να επιβαρυνθεί με τα έξοδα της παρούσας αίτησης όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. ............. Αλέξανδρος Α. Παναγιώτου Π.Ε.Δ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο