ΤΟΚΑ κ.α. ν. ΤΟΚΑ, Αρ. Αγωγής: 1203/18, 8/6/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A241 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Λουκίδου-Βασιλείου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1203/18 Μεταξύ:
- XXXXX ΤΟΚΑ, εκ XXXXX 10, XXXXX XXXXX, Ελλάδα
- XXXXX ΤΟΚΑ, εκ XXXXX 10, XXXXX XXXXX, Ελλάδα
- XXXXX ΤΟΚΑ, εκ XXXXX 10, XXXXX XXXXX, Ελλάδα
- XXXXX ΤΟΚΑ, εκ XXXXX 10, XXXXX XXXXX, Ελλάδα Ενάγοντα Και XXXXX ΤΟΚΑ, εκ XXXXX 3, Λεμεσός Εναγόμενου -------------------- Μονομερής αίτηση ημερομηνίας 06.06.2018 για έκδοση προσωρινού διατάγματος ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 08.06.2018 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγοντες-Αιτητές: κα Βασιλείου για Πελεκάνος & Πελεκάνου ΔΕΠΕ (κα Ζένιου για ν' ακούσει απόφαση) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Ενάγοντες με κλητήριο ένταλμα που καταχώρησαν την 6.6.2018 αξιώνουν εναντίον του εναγόμενου τις ακόλουθες θεραπείες: Α. Διάταγμα με το οποίο να απαγορεύεται στον εναγόμενο να χρησιμοποιεί ή/και να διοργανώνει συναυλίες ή/και εκδηλώσεις επ' ονόματι ή/και εις μνήμη του αποβιώσαντα XXXXX Τόκα ή/και να παραβιάζει με οποιοδήποτε τρόπο τα πνευματικά δικαιώματα των εναγόντων σε σχέση με το μουσικό έργο του αποβιώσαντα XXXXX Τόκα. Β. Αναγνωριστικό διάταγμα ή/και απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία να αναγνωρίζεται ή/και αποφασίζεται ότι ο εναγόμενος παραβίασε και/ή συνεχίζει να παραβιάζει και/ή να προσβάλει τα πνευματικά δικαιώματα των εναγόντων σε σχέση με το μουσικό έργο του αποβιώσαντα XXXXX Τόκα. Γ. Αναγνωριστικό διάταγμα ή/και απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία να αναγνωρίζεται ή/και αποφασίζεται ότι ο εναγόμενος προσπορίζεται και/ή επωφελείται με την παραβίαση και/ή προσβολή των πνευματικών δικαιωμάτων των εναγόντων σε σχέση με το μουσικό έργο του αποβιώσαντα XXXXX Τόκα. Δ. Έκδοση απόφασης για ποσό που ήθελε αποδειχθεί ότι έλαβε εναγόμενος και το οποίο προσπορίστηκε ως αποτέλεσμα της παραβίασης και/ή προσβολής των πνευματικών δικαιωμάτων των εναγόντων σε σχέση με το μουσικό έργο του αποβιώσαντα XXXXX Τόκα και/ή ως η εύλογη αμοιβή και/ή αποζημίωση ηθικής βλάβης για την εκμετάλλευση των πνευματικών δικαιωμάτων των εναγόντων σε σχέση με το μουσικό έργο του αποβιώσαντα XXXXX Τόκα. Ε. Καταβολή γενικών, ειδικών και τιμωρητικών αποζημιώσεων για παραβίαση των πνευματικών δικαιωμάτων των εναγόντων σε σχέση με το μουσικό έργο του αποβιώσαντα XXXXX Τόκα και/ή για άδικο και αδικαιολόγητο πλουτισμό του εναγομένου. ΣΤ. Νόμιμο τόκο. Ε. Έξοδα πλέον ΦΠΑ πλέον έξοδα επιδόσεως. Την ίδια μέρα οι Ενάγοντες καταχώρησαν την παρούσα μονομερή αίτηση με την οποία εξαιτούνται εναντίον του Εναγόμενου τα ακόλουθα προσωρινά διατάγματα: Α) Προσωρινό Απαγορευτικό Διάταγμα με το οποίο να απαγορεύεται ή/και να εμποδίζεται ο καθ'ου η αίτηση ή/και οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να πραγματοποιήσει στις 12/6/2018 την συναυλία υπό τον τίτλο «Εκδήλωση Μνήμης και Τιμής στο XXXXX Τόκα, Φιλολογικό και Καλλιτεχνικό Μνημόσυνο» στο Δημοτικό Κηποθέατρο Λεμεσού. Β) Προσωρινό Απαγορευτικό Διάταγμα με το οποίο να απαγορεύεται ή/και να εμποδίζεται η διεξαγωγή της μετάδοσης προς το κοινό ή/και της δημόσιας εκτέλεσης ή/και της ζωντανής παρουσίασης προς το κοινό, του μουσικού έργου του αείμνηστου XXXXX Τόκα ή/και μέρους αυτού δια μέσω της προγραμματισμένης την 12/06/2018 συναυλίας, υπό τον τίτλο «Εκδήλωση Μνήμης και Τιμής στο XXXXX Τόκα, Φιλολογικό και Καλλιτεχνικό Μνημόσυνο» στο Δημοτικό Κηποθέατρο Λεμεσού. Γ) Προσωρινό Απαγορευτικό Διάταγμα με το οποίο να απαγορεύεται ή/και να εμποδίζεται στον καθ' ου η αίτηση να προβαίνει, να προκαλεί ή/και να επιτρέπει την τέλεση οποιοσδήποτε πράξεως ή ενέργειας, είτε προσωπικά είτε διά υπηρετών ή/και δια αντιπροσώπων, ή/και δια προσώπων που εργάζονται γι' αυτόν ή/και δια διαμεσολαβητών, των οποίων οι υπηρεσίες παραβαίνουν ή/και παραβιάζουν ή/και προσβάλλουν τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας των εναγόντων επί του έργου ή/και του μουσικού έργου του XXXXX Τόκα. Δ) Επικουρικό Διάταγμα αποκάλυψης με το οποίο να διατάσσεται ο καθ' ου η αίτηση ή/και οι αντιπρόσωποι ή/και υπάλληλοι αυτού να αποκαλύψουν δια κατάθεσης ένορκης δήλωσης στο Πρωτοκολλητείο Λεμεσού, με κοινοποίηση στους δικηγόρους των αιτητών εντός
(7)επτά ημερών από την επίδοση του διατάγματος, στην οποία να αναφέρονται ή/και να επισυνάπτονται σε αυτή: i. Ο τρόπος, το μέγεθος και το ύψος του ποσού χορήγησης της προγραμματισμένης συναυλίας, στις 12/06/2018, υπό τον τίτλο «Εκδήλωση Μνήμης και Τιμής στο XXXXX Τόκα, Φιλολογικό και Καλλιτεχνικό Μνημόσυνο» στο Δημοτικό Κηποθέατρο Λεμεσού. ii. Τους τραπεζικούς λογαριασμούς στους οποίους έχουν κατατεθεί επιχορηγήσεις ή/και χορηγήσεις ή/και χρήματα για την διεξαγωγή της προγραμματισμένης συναυλίας, την 12/06/2018, υπό τον τίτλο «Εκδήλωση Μνήμης και Τιμής στο XXXXX Τόκα, Φιλολογικό και Καλλιτεχνικό Μνημόσυνο» στο Δημοτικό Κηποθέατρο Λεμεσού. Ε) Επικουρικό Διάταγμα αποκάλυψης με το οποίο να διατάσσετε ο καθ' ού η αίτηση ή/και οι αντιπρόσωποι του ή/και υπάλληλοι αυτού να αποκαλύψουν δια κατάθεσης ένορκης δήλωσης στο Πρωτοκολλητείο Λεμεσού, με κοινοποίηση στους δικηγόρους των εναγόντων/ αιτητών εντός
(7)επτά ημερών από την επίδοση του διατάγματος, στην οποία να αναφέρονται ή/και να επισυνάπτονται σε αυτή: i. Οποιεσδήποτε πληροφορίες για τυχόν επιχορηγήσεις ή/και χορηγήσεις ή/και οποιαδήποτε χρηματικά ποσά, συμπεριλαμβανομένων κεφαλαίων, ή/και οποιοδήποτε λογαριασμό κατέχει ο καθ' ου η αίτηση εντός και εκτός Κύπρου, είτε άμεσα είτε έμμεσα μέσω οποιουδήποτε φυσικού ή νομικού προσώπου, ή/και εταιρείας ή/και καταπιστεύματος ή/και άλλως πως για την διοργάνωση και/ή διεξαγωγή ζωντανών παραστάσεων προς το κοινό του μουσικού έργου ή/και μέρους αυτού του αείμνηστου XXXXX Τόκα. ii. Οποιεσδήποτε πληροφορίες για τραπεζικούς λογαριασμούς που ανήκουν άμεσα ή έμμεσα μέσω οποιουδήποτε νομικού ή φυσικού προσώπου ή/και εταιρείας ή/και καταπιστεύματος από τον καθ' ου η αίτηση εντός και εκτός Κύπρου, όπου καταβάλλονται επιχορηγήσεις και/ή χορηγήσεις και/ή οποιαδήποτε χρηματικά ποσά για την διοργάνωση και/ή διεξαγωγή ζωντανών παραστάσεων προς το κοινό του μουσικού έργου ή/και μέρους αυτού του αείμνηστου XXXXX Τόκα. ΣΤ) Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία ή/και διάταγμα ήθελε κρίνει δίκαιο και εύλογο υπό τις περιστάσεις το Δικαστήριο. Η Αίτηση αυτή βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.28 Θ.1, 4, 5, 6, 11 και 12, Δ.48 Θ.1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12 και 13 και Δ.64 Θ. 1 και 2, στα άρθρα 29, 30, 31, 32 και 48 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στα άρθρα 2, 4, 5 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, στο Νόμο Περί του Δικαιώματος Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Περί Συναφών προς αυτό θεμάτων (Ν. 59/76)και τις συναφείς αυτού τροποποιήσεις, στο άρθρο 29, 29(Ι), 29
(2)(β)(ζ)(η) του Περί Τραπεζικών Εργασιών Νόμου 66(Ι)/97, στο άρθρο 22 του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ.9, στις αρχές του Κοινοδικαίου, στις αρχές του Δικαίου της Επιείκειας, στις αρχές που σχετίζονται με τα Διατάγματα Τύπου Mareva, Norwich Pharmacal, Bankers Trust v Shapira, και αστυνόμευσης στη Νομολογία, καθώς επίσης στη διακριτική ευχέρεια, στις γενικές και συμφυείς εξουσίες, την πρακτική του Δικαστηρίου, το κοινοτικό κεκτημένο και συγκεκριμένα την Ευρωπαϊκή Οδηγία 2004/48/ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 29ης Απριλίου
- Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση των εναγόντων 2 και 3 οι οποίοι δηλώνουν δεόντως εξουσιοδοτημένοι και από τους υπόλοιπους ενάγοντες-αιτητές να προβούν στην ένορκη δήλωση. Οι ενάγοντες είναι η σύζυγο και τα τρία παιδία του μεγάλου μουσικοσυνθέτη XXXXX Τόκα ο οποίος έχει αποβιώσει πριν από δέκα χρόνια. Μεταξύ άλλων ισχυρίζονται ότι ως οι νόμιμοι κληρονόμοι του αποβιώσαντος και ειδικότερα μετά την ολοκλήρωση και έγκριση από το Δικαστήριο της διαχείρισης της περιουσίας του (τεκμ. 1 στην αίτηση), έχουν καταστεί οι αποκλειστικοί δικαιούχοι των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας του μουσικού έργου του XXXXX Τόκα το οποίο προστατεύεται για περίοδο 50 ετών από τον θάνατο του ήτοι από την 27.4.
- Από την άλλη πλευρά εναγόμενος είναι ο αδελφός του αποβιώσαντα XXXXX Τόκα. Το Δικαστήριο επιλαμβανόμενο της παρούσας Αίτησης δεν ικανοποιήθηκε για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων μονομερώς και η ευπαίδευτη συνήγορος που εμφανίζεται για τους ενάγοντες-αιτητές ζήτησε την άδεια να αγορεύσει επί τούτου. Ακολούθησε στις 7.6.2018 η αγόρευση της κα. Βασιλείου η οποία με επιμέλεια και εμπεριστατωμένα υποστήριξε τις θέσεις της για την έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων μονομερώς οι οποίες και εξετάσθηκαν με προσοχή από το Δικαστήριο. Επίσης η ένορκη δήλωση και τα τεκμήρια που επισυνάπτονται έχουν μελετηθεί προσεκτικά και αναφορά στο περιεχόμενο τους θα γίνει εκεί όπου κρίνεται αναγκαίο για τους σκοπούς εξέτασης του ζητήματος που εξετάζεται με την παρούσα απόφαση. Όπως είναι γνωστό η έκδοση προσωρινού διατάγματος με μονομερή αίτηση συνιστά εξαιρετικό μέτρο, αφού η θεραπεία αυτή παρέχεται κατά παρέκκλιση του κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης που αποκλείει την παροχή θεραπείας χωρίς την παροχή ευκαιρίας στον αντίδικο να ακουστεί. (Βλ. Louis Vuitton v. Δέρμοσακ Λτδ και άλλης
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453, 1462 Στην υπόθεση Βούρος, αίτηση για καταχώρηση αίτησης certiorari
(2003)1 (B) Α.Α.Δ. 1176, αναφέρονται τα ακόλουθα στη σελίδα 1183: «Δεν αποφαίνομαι αν αυτή ήταν η πρέπουσα περίπτωση εκδόσεως διατάγματος ex parte για αναστολή εκτελέσεως, όμως δεν μπορώ παρά να επαναλάβω τη νομολογιακή αρχή ότι μόνο σε πραγματικά πολύ κατεπείγουσες υποθέσεις που δεν παρέχεται χρόνος πρέπει τα Δικαστήρια να εκδίδουν διατάγματα ex parte. Η έκδοση διατάγματος ex parte δεν είναι συνήθης διαδικασία αλλά η κατά παρέκκλιση διαδικασία από πάγιους θεμελιακούς κανόνες και δικονομικούς θεσμούς. Και οδηγεί, εφόσον δεν ασκείται ορθά, στις καθυστερήσεις και όλων των ειδών αχρείαστες περιπλοκές των υποθέσεων.» Στην υπόθεση Quantum Telecommunications Ltd
(2005)1(Β) Α.Α.Δ. 901, 913 λέχθηκαν επίσης τα ακόλουθα: «Με αφορμή όμως το θέμα αυτό, θα ήθελα, κλείνοντας, να επαναλάβω ορισμένες παρατηρήσεις που είχα την ευκαιρία να εκφράσω αλλού (ίδε In Re Αραβή
(1999)1 Α.Α.Δ. 1., In Re Βούρου, 70/2003, 16.9.2003). Η έκδοση διατάγματος ex parte δεν πρέπει να είναι ο κανόνας ούτε καν το σύνηθες, αλλά ούτε και η εξαίρεση παρά μόνο η σπάνια εξαίρεση. Και τούτο διότι όχι μόνο, στο επίπεδο αρχών, συνιστά παρέκκλιση (αναγκαία όντως σε πολύ ειδικές περιπτώσεις) από τον κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης, αλλά και διότι, στο επίπεδο της εύρυθμης απονομής της δικαιοσύνης, δημιουργεί περιπλοκές και καθυστερήσεις στη διαδικασία, ιδιαίτερα αν το εκδιδόμενο διάταγμα δεν ορίζεται πολύ σύντομα για ακρόαση.» Στην υπόθεση Rezola (Cyprus) Ltd v. Χάρη Χρίστου
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 598, 604: «Το επείγον για την παροχή θεραπείας αποτελεί δικαιοδοτικό όρο. Μόνο, εφόσον καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος, δικαιολογείται, όλως εξαιρετικά, η άσκηση δικαστικής εξουσίας στην απουσία του εναγομένου. Μόνο τότε μπορεί να συγχωρεθεί η παρέκκλιση από το θεμελιώδη κανόνα της δικαιοσύνης, να ακούσει και τα δύο μέρη πριν εκφέρει κρίση.» Στην υπό κρίση αίτηση, οι αιτητές ισχυρίζονται ότι είναι εξαιρετικά επείγον να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα καθώς υπάρχουν εξαιρετικές περιστάσεις, αφού η πιο πάνω αναφερόμενη εκδήλωση είναι προγραμματισμένη για τις 12.6.2018. Ισχυρίζονται περαιτέρω (παρ. 42 της ένορκης δήλωσης) ότι η μη έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων μονομερώς θα τους αποφέρει μεγάλη ζημιά εφόσον εάν τελικά διεξαχθεί η εκδήλωση δεν πρόκειται να αποδοθεί δικαιοσύνη σε μελλοντικό στάδιο εφόσον θα παραβιαστούν τα δικαιώματα τους και τυχόν χρηματική επιχορήγηση για την εκδήλωση θα έχει εισπραχθεί και καταβληθεί προς τους διοργανωτές και συνεπώς στον εναγόμενο. Όπως προκύπτει από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης των αιτητών οι ίδιοι ως ισχυρίζονται έλαβαν γνώση για τη διεξαγωγή της συγκεκριμένης εκδήλωσης με το τίτλο «φιλολογικό και καλλιτεχνικό μνημόσυνο για το XXXXX Τόκα για τα 10 χρόνια από το θάνατο του», από τις 23.5.2018 και την ίδια μέρα ενημέρωσαν τους δικηγόρους τους. Εντούτοις δεν αποτάθηκαν στο Δικαστήριο αμέσως και στην ένορκη δήλωση τους αναφέρονται σε κάποιες ενέργειες που έγιναν προς την αστυνομία χωρίς όμως να παραθέσουν οποιαδήποτε στοιχεία που να καταδεικνύουν ότι απαιτείτο πρώτα η παρέμβαση της αστυνομίας. Το θέμα όμως δεν παραμένει εδώ, αφού από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση προκύπτει σύμφωνα με τους ισχυρισμούς των αιτητών να ήταν σε γνώση τους διάφορες ενέργειες του εναγόμενου που κατά τους ισχυρισμούς τους παραβιάζουν τα πνευματικά τους δικαιώματα σε σχέση με το μουσικό έργο και το όνομα του Μάριου Τόκα. Μεταξύ και άλλων αναφέρουν ότι ο εναγόμενος είτε επιχείρησε να διοργανώσει είτε και διοργάνωσε στο παρελθόν παραστάσεις/συναυλίες με αφιέρωση στο έργο του Μάριου Τόκα καθώς και ότι μέσω του προσωπικού του λογαριασμού στη πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης Facebook, ενημερώνει το κοινό σε σχέση με ενέργειες του που έχουν να κάνουν με το έργο και τη ζωή του XXXXX Τόκα. Αναφέρεται επίσης στην ένορκη δήλωση των αιτητών (παρ. 40) ότι στις 13.9.2017 και κατόπιν παραπόνου που υπέβαλε η ενάγουσα 1 πληροφορήθηκαν γραπτώς από τον Δήμου Λεμεσού (βλ. επιστολή τεκμ. 18) για την διοργάνωση συναυλίας με συγκεκριμένο έργο του XXXXX Τόκα που θα γινόταν στις 30.9.2017 σε συνεργασία και με την επιμέλεια του εναγόμενου. Υπογραμμίζω ειδικότερα από την ένορκη δήλωση της αίτησης (παραγρ. 14) τους προβαλλόμενους εκεί ισχυρισμούς για κατάφωρη παραβίαση των πνευματικών δικαιωμάτων των εναγόντων από τον εναγόμενο και το όφελος που προσπορίζετο και προσπορίζεται εδώ και χρόνια από την εν λόγω παράβαση (η υπογράμμιση δική μου). Είναι δε προφανές ότι στη βάση των ισχυριζόμενων ενεργειών του εναγόμενου οι αιτητές με την αίτηση τους ζητούν και την έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων υπό σημεία Γ και Ε. Όμως παρόλα αυτά που περιγράφονται πιο πάνω διαπιστώνεται ότι οι αιτητές χωρίς να δώσουν επαρκείς εξηγήσεις δεν αποτάθηκαν στο Δικαστήριο για την προστασία των δικαιωμάτων τους νωρίτερα παρά μόνο 6 μέρες πριν από τη διεξαγωγή της συγκεκριμένης εκδήλωσης που θα γίνει στις 12.6.2018 και στην οποία μάλιστα όπως φαίνεται από τα στοιχεία που οι ίδιοι έχουν θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου προγραμματίσθηκε η συμμετοχή αριθμού καλλιτεχνών, μετατρέποντας θα έλεγα με αυτό το τρόπο το θέμα επείγον ενόψει ακριβώς του σύντομου χρόνου εντός του οποίου είναι προγραμματισμένη η συγκεκριμένη εκδήλωση. Κρίνω συνεπώς ότι υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις οι ενάγοντες - αιτητές μπορούσαν και έπρεπε να αποταθούν στο Δικαστήριο πολύ νωρίτερα και ή τουλάχιστον μετά την απόσυρση της εκχώρησης των δικαιωμάτων τους από τον Οργανισμό Προστασίας Μουσικής Πνευματικής Ιδιοκτησίας ( PRS) που έλαβε χώρα τον Δεκέμβριο του 2017,(παρ.8 της ένορκης δήλωσης), δεδομένου ότι ως οι ίδιοι ισχυρίζονται ο εναγόμενος παραβιάζει τα πνευματικά τους δικαιώματα εδώ και χρόνια, οπότε σε τέτοια περίπτωση θα υπήρχε ο χρόνος να παραχωρηθεί στον Εναγόμενο η δυνατότητα να εμφανιστεί και να προβάλει τις θέσεις του ενώπιον του Δικαστηρίου. Υπό αυτές τις περιστάσεις η καθυστέρηση εκ μέρους των αιτητών αναιρεί τον παράγοντα του επείγοντος ενώ παράλληλα το γεγονός της προγραμματισμένης εκδήλωσης στις 12.6.2018 από μόνο δεν αναιρεί την εκ μέρους τους ολιγωρία. Στην υπόθεση Quality Furn. G.S. Siakola Ltd v. Αντωνιάδη κ.α.
(2003)1(Α) Α.Α.Δ. 327, 330 - 331 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Κρίνουμε πως εν όψει των στοιχείων που είχε ενώπιον του, ο πρωτόδικος Δικαστής, εκδίδοντας την απόφαση του, ενήργησε εντός των πλαισίων της διακριτικής του ευχέρειας και κατά συνέπεια δεν χωρεί επέμβαση μας. Η καθυστέρηση των εφεσιόντων ήταν όντως στοιχείο που εύλογα μπορούσε να θεωρηθεί πως αναιρούσε τον παράγοντα του επείγοντος.» Η ευπαίδευτη συνήγορος των Εναγόντων - Αιτητών υποστηρίζοντας το θέμα του κατεπείγοντος αναφέρθηκε στη πρόκληση ανεπανόρθωτης ζημιάς. Δεν έχω ικανοποιηθεί ότι συντρέχουν τέτοιες περιστάσεις οι οποίες εν πάση περιπτώσει δεν καταδεικνύονται μέσω της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση όπου πιθανολογείται μόνο ότι ο εναγόμενος θα λάβει από Δημόσιο φορέα επιχορήγηση για τα έξοδα της εκδήλωσης καθώς και ότι θα επηρεαστεί η πώληση εισιτηρίων της συναυλίας με αφιέρωμα στο XXXXX Τόκα που οι ίδιοι έχουν προγραμματίσει να διεξάγουν στις 6.7.2018 στην Πύλη Αμμοχώστου. Σε αντίθεση δε με τη θέση περί πρόκλησης ανεπανόρθωτης ζημιάς διαπιστώνεται ότι η επιδίκαση ειδικών και γενικών αποζημιώσεων είναι μία από τις αιτούμενες θεραπείες στην αγωγή. Η ευπαίδευτη συνήγορος των αιτητών παρέπεμψε στην υπόθεση PARICO ALUMINIUM DESIGNS LTD, v. MUSKITA - ALUMINIUM CO LIMITED,
(2002)1Γ Α.Α.Δ 2015 όπου εκδόθηκαν διατάγματα για την παρεμπόδιση παραβίασης βιομηχανικού σχεδίου και στα πλαίσια της εξέτασης του κατά πόσο ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις του Άρθρου 32 του Νόμου 14/60 αναφέρθηκε ότι σε υποθέσεις αυτής της φύσεως η αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο είναι ιδιαίτερα εμφανής. Τα γεγονότα της υπόθεσης PARICO ALUMINIUM όπως και της υπόθεσης THE TIMBERLAND CO OF USA, V. EVANS & SONS LIMITED, κ.α
(1998)1Β Α.Α.Δ 1179 που αφορούσε την έκδοση διαταγμάτων για την παρεμπόδιση αντιποίησης εμπορευμάτων και τη παρεμπόδιση διοχέτευσης προϊόντων στην αγορά δεν τυγχάνουν θεωρώ εφαρμογής στην προκειμένη περίπτωση όπου αυτό που εξετάζεται είναι κατά πόσο υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις δικαιολογείται η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων μονομερώς. Με τα πιο πάνω δεδομένα έστω και αν με την μη έγκριση της αίτησης ο σκοπός των αιτούμενων διαταγμάτων υπό σημεία Α και Β ματαιώνεται εφόσον αυτά στοχεύουν αποκλειστικά στη μη διεξαγωγή της συγκεκριμένης προγραμματισμένης εκδήλωσης δεν κρίνω ότι είναι ορθό να ασκήσω τη δικαστική εξουσία μου στην απουσία του εναγόμενου και να εγκρίνω την υπό κρίση αίτηση που υποβάλλεται μονομερώς. Υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις που αναλύονται πιο πάνω σε σχέση με το χρόνο που οι αιτητές αποτάθηκαν στο δικαστήριο για να προστατεύσουν τα δικαιώματα τους και να εμποδίσουν τον εναγόμενο να τα παραβιάζει κρίνω ότι δεν θα εξυπηρετούσε τους σκοπούς της δικαιοσύνης η έγκριση της αίτησης χωρίς να ακουστεί η άλλη πλευρά και συνεπώς η ματαίωση της συγκεκριμένης εκδήλωση στην οποία φαίνεται να έχει προγραμματιστεί η συμμετοχή αριθμού καλλιτεχνών και με βάση τα στοιχεία που έχουν τεθεί δεν διεξάγεται για εμπορικούς σκοπούς δεδομένου ότι η είσοδος θα είναι ελεύθερη για το κοινό. Σημειώνεται ότι πλην του αόριστου ισχυρισμού περί της ύπαρξης πιθανότητας να δοθεί για την εκδήλωση επιχορήγηση από Δημόσιο φορέα κανένα στοιχείο περί της ύπαρξης εμπορικού χαρακτήρα της εκδήλωσης έχει τεθεί από τους αιτητές. Στην υπόθεση Cyprus Sulphur κ.α. v. Παραρλάμα Λτδ
(1990)1 Α.Α.Δ. 1051, το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος με το ακόλουθο σκεπτικό (σελ. 1055): «Έχω με προσοχή εξετάσει την αίτηση, την επισυνημμένη ένορκο δήλωση, και το Τεκμήριο 1 που επισυνάπτεται ως και την οπισθογράφηση της αγωγής. Το προβαλλόμενο αγώγιμο δικαίωμα δεν είναι από τα συνήθη εμφανιζόμενα στα δικαστήρια και η νομολογία μας στο σημείο αυτό είναι ελάχιστη. Δεν κρίνω ορθό να εκδώσω προσωρινό διάταγμα ως το ζητούμενο σε αγωγή όπου είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να ακουσθούν οι απόψεις των διαδίκων ως προς το αγώγιμο δικαίωμα. Δεν παραβλέπω ότι με την απόφαση μου αυτή τώρα ο σκοπός του αιτούμενου διατάγματος ματαιώνεται αλλά αυτό είναι το κρατούν δίκαιο και θεωρώ ότι εξυπηρετούνται καλύτερα με τον τρόπο αυτό οι σκοποί της δικαιοσύνης.» Το Ανώτατο Δικαστήριο επικυρώνοντας την πρωτόδικη απόφαση ανέφερε τα ακόλουθα στις σελ. 1065 και 1066: «Μέσα σ' όλο αυτό το φάσμα η πρωτόδικος Δικαστής, με την προσβαλλόμενη απόφαση, ανεξάρτητα αν το λεκτικό δεν είναι το ιδεώδες ή το μάλλον επιθυμητό, δεν εξέδωσε σε μονομερή αίτηση το παρεμπίπτον ζητούμενο διάταγμα, αλλά, ασκώντας τις εξουσίες της με βάση τη Δ.48, θ.8
(3), έδωσε οδηγίες να γίνει η αίτηση δια κλήσεως, για να δοθεί η ευκαιρία στην άλλη πλευρά - τους εναγόμενους - εφεσίβλητους - να εμφανιστούν ενώπιον Δικαστηρίου και να εκφέρουν τις δικές τους απόψεις. Δεν πρέπει να παραγνωρίζεται η βασική αρχή δικαίου ότι το Δικαστήριο, κατά κανόνα, δεν εκδίδει διαταγή πριν ακούσει και το άλλο μέρος. Αυτό εκφράζεται με το λατινικό αξίωμα "audi alteram partem". Κατά παρέκκλιση όμως ο νομοθέτης, για κατεπείγουσες περιπτώσεις ή άλλες ιδιάζουσες περιστάσεις, για να είναι αποτελεσματική η θεραπεία, επιτρέπει την έκδοση διαταγμάτων χωρίς ειδοποίηση στο άλλο μέρος. Αυτό έχει νομοθετηθεί με το εδάφιο
(1)του Άρθρου 9 του Κεφ. 6.» Η ευπαίδευτη συνήγορος των αιτητών παρέπεμψε τέλος στην Ευρωπαϊκή Οδηγία 2004/48 ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 29ης Απριλίου 2004 και συγκεκριμένα στο άρθρο 9
(4)που προνοεί ότι σε περίπτωση προσβολής πνευματικού δικαιώματος εφόσον ενδείκνυται μπορούν να λαμβάνονται προσωρινά μέτρα, χωρίς να ακουστεί η άλλη πλευρά. Στην υπό κρίση όμως αίτηση για τους λόγους που εξηγούνται πιο πάνω δεν κρίνεται ότι πρόκειται για περίπτωση όπου ενδείκνυται όπως τα αιτούμενα προσωρινά διατάγματα δοθούν χωρίς να ακουστεί η άλλη πλευρά. Συνεπεία των πιο πάνω καταλήγω ότι οι αιτούμενες θεραπείες δεν θα πρέπει να δοθούν μονομερώς. Ως εκ τούτου η αίτηση που υποβλήθηκε και προωθήθηκε μονομερώς απορρίπτεται. (Υπ.) ................ Στ. Λουκίδου-Βασιλείου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other action/Interim (Αναφορά: Προσωρινό διάταγμα). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο