ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. Γ. Κόκκινος & Ε. Ανδρέου Ξυλουργικές Εργασίες Λτδ κ.α., Αρ. Αγωγής: 2424/12, 19/6/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A260 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Ε. Χατζηευτυχίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2424/12 Μεταξύ: ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Ενάγοντες - και -
- Γ. Κόκκινος & Ε. Ανδρέου Ξυλουργικές Εργασίες Λτδ
- XXXXX Κόκκινου
- XXXXX Κόκκινου Εναγόμενοι - - - - - - - - - - - - - - - - - - - Αίτηση, ημερ. 21/12/17, για τροποποίηση της Υπεράσπισης και προσθήκη Ανταπαίτησης Ημερομηνία: 19 Ιουνίου, 2018 Εμφανίσεις: Για τους Εναγόμενους 1-3 - Αιτητές: κ. Σ. Ναθαναήλ Για τους Ενάγοντες - Καθ' ων η αίτηση: κα Κ. Παπή για Νίκο Χρ. Αναστασιάδη & Συνέταιρους ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Ενάγοντες, με την παρούσα αγωγή, αξιώνουν από τους Εναγόμενους 1-3 αλληλέγγυα και κεχωρισμένα το ποσό των €18.646,34, πλέον τόκους, δυνάμει συμφωνίας τρεχούμενου λογαριασμού, ημερ. 9.10.
- Αξιώνουν επίσης Διάταγμα εκποίησης της υποθήκης υπ' αριθμό Υ12224/07, ημερ. 23.10.07, εναντίον του Εναγόμενου
- Οι Εναγόμενοι καταχώρησαν κοινή Υπεράσπιση, με την οποία αρνούνται τις αξιώσεις των Ενάγοντων και παραδέχονται μόνο ότι συνάφθηκε συμφωνία με τους τελευταίους. Αναφορικά με τους υπόλοιπους ισχυρισμούς που περιέχονται στην Έκθεση Απαίτησης, οι Εναγόμενοι τούς αρνούνται γενικά και καλούν τους Ενάγοντες σε απόδειξη των ισχυρισμών τους. Μοναδικός προβληθείς ισχυρισμός στην Υπεράσπιση είναι ότι οι Εναγόμενοι έχουν εξοφλήσει το αξιούμενο ποσό. Με την υπό εξέταση αίτηση, οι Εναγόμενοι αιτούνται την τροποποίηση της Υπεράσπισης και την προσθήκη Ανταπαίτησης (αιτητικά Α και Β της αίτησης). Η αίτηση υποστηρίζεται από την Ένορκη Δήλωση του Εναγόμενου
- Τα όσα αναφέρονται σε αυτή μπορούν να συνοψισθούν ως ακολούθως: στις 14.12.17, οι Ενάγοντες επέδωσαν στους Εναγόμενους την Ειδοποίηση «Τύπο Ι» σύμφωνα με τους περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμους 1965 - 2014, μαζί με σχετική κατάσταση λογαριασμού. Σε αυτή αναφερόταν ως οφειλόμενο χρέος το ποσό των €316.656,51, στο οποίο συμπεριλαμβάνονται τόκοι ύψους €144.656,
- Το ποσό αυτό είναι αποτέλεσμα παράνομων τόκων. Η αιτούμενη τροποποίηση είναι αναγκαία προς αποφυγή ταλαιπωρίας, σπατάλης χρόνου και εξόδων. Οι Ενάγοντες καταχώρησαν Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης. Οι οκτώ λόγοι ένστασης μπορούν να συνοψισθούν ως ακολούθως: (α) οι Εναγόμενοι εισάγουν νέα θέματα με αποτέλεσμα να τροποποιείται η ουσία της υφιστάμενης Υπεράσπισης, (β) η αίτηση καταχωρήθηκε καθυστερημένα, (γ) η αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη, με σκοπό τον εκτροχιασμό της υπόθεσης, και (δ) οι Ενάγοντες θα υποστούν ζημιά και ταλαιπωρία αν εγκριθεί η αίτηση. Η Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης συνοδεύεται από την Ένορκη Δήλωση του XXXXX Χωραΐτη. Συνοπτικά, σε αυτή αναφέρεται ότι οι ισχυρισμοί των Εναγόμενων δεν εδράζονται επί των ισχυρισμών που προβάλουν στην Υπεράσπισή τους. Επιπρόσθετα, οι Εναγόμενοι, με την παράγραφο 7 της ανταπαίτησης, επιζητούν θεραπεία, η οποία εμπίπτει σε άλλη διαδικασία. Τέλος, προβάλλεται η θέση ότι η αίτηση είναι καταχρηστική, κακόπιστη και αποσκοπεί στον εκτροχιασμό της υπόθεσης. Κατά την ακρόαση της αίτησης, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι επέλεξαν να περιοριστούν σε γραπτές αγορεύσεις, υποστηρίζοντας τις θέσεις τους, με παραπομπή σε σχετική νομολογία. Αναφορά σε αυτές γίνεται στην παρούσα απόφαση όπου αυτό κρίνεται σκόπιμο. Έλαβα υπόψη κάθε τι στο οποίο αναφέρθηκαν. Η αίτηση στηρίζεται στη Δ.25 θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Οι αρχές που διέπουν το ζήτημα τροποποίησης δικογράφων είναι γνωστές από την πλούσια νομολογία του Ανώτατου Δικαστηρίου. Ενδεικτικά παραπέμπω στις πολύ πρόσφατες αποφάσεις Kyriakos Andreou Arsiotis Developments & Constructions Limited v. Highway Gardens City Ltd, Πολιτική Έφεση Αρ. 106/2012, ημερ. 18.4.2018 και Μάκης Σαββίδης v. Αυγή Π. Μαθηκολώνη - Πουργουρίδου, ECLI:CY:DOD:2018:1, Πολιτική Έφεση Αρ. 5/2016, ημερ. 15.2.
- Σύμφωνα με τις αρχές που έχει καθιερώσει η νομολογία, ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να επιτρέψει την τροποποίηση δικογράφων σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Η τροποποίηση επιτρέπεται όταν κρίνεται αναγκαία για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Το συμφέρον της δικαιοσύνης αποτιμάται ύστερα από συνεκτίμηση όλων των παραγόντων της κάθε υπόθεσης, συμπεριλαμβανομένων των επιπτώσεων που ενδεχομένως θα προκληθούν στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντίδικου (Kayat Trading Ltd v. Genzyme Corporation
(2013)1 (Α) Α.ΑΔ. 543). Άλλοι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη είναι η γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και η αναγκαιότητα ή ο βαθμός της χρησιμότητας της τροποποίησης (Χρίστου ν. Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704, SABA & Co. (T.M.B) v. T.M.P. Agents
(1994)1 A.A.Δ. 426). Όσο φιλελεύθερη και αν δικαιολογείται να είναι η προσέγγιση στο θέμα τροποποιήσεων δικογράφων, το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου (Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Ανδρέας Παύλου
(1995)1 Α.Α.Δ. 560). Γνώμονας για την άσκηση αυτής της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου είναι το σύνολο των περιστατικών. Δεν εξαντλείται με αναφορά και μόνο στο επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο. Εφαρμόζοντας τις πιο πάνω νομικές αρχές στην υπό εξέταση αίτηση, σημειώνονται τα ακόλουθα: Αναφορικά με την προσθήκη αξίωσης «για νόμιμους τόκους επί παντός επιδικασθησομένου ποσού» (παρ. 8), παρατηρώ ότι οι Εναγόμενοι με την ανταπαίτηση που επιχειρούν να προσθέσουν δεν αξιώνουν οποιοδήποτε ποσό. Συνεπώς, η αξίωση για επιδίκαση τόκου είναι αχρείαστη και το αίτημα για προσθήκη της παραγράφου 8 είναι έκθετο σε απόρριψη. Αναφορικά με τις υπόλοιπες παραγράφους της ανταπαίτησης, σημειώνεται ότι οι Εναγόμενοι αξιώνουν αριθμό αναγνωριστικών αποφάσεων. Όπως αναφέρει ο ευπαίδευτος συνήγορος των Εναγόμενων στη γραπτή αγόρευσή του, οι Εναγόμενοι «με την προσθήκη της Ανταπαίτησης δεν αιτούνται τίποτα περισσότερο από αναγνωριστικές δηλώσεις ότι η επίδικη συμφωνία τρεχούμενου λογαριασμού και συνακόλουθα οι εγγυήσεις και οποιαδήποτε μεταγενέστερη συμφωνία είναι άκυρες και παράνομες». Σε σχέση με τις παραγράφους 1 και 2 της ανταπαίτησης, οι Ενάγοντες δεν εξειδικεύουν σε ποιες «καταχρηστικές ρήτρες» και σε ποιους «παράνομους όρους» αναφέρονται. Επίσης, οι παράγραφοι 3, 4, 5 και 6, δεν αφορούν σε αυτόνομα δικαιώματα ή υποχρεώσεις. Αντίθετα, αφορούν στην επιβεβαίωση της γενικής άρνησης των Εναγόμενων στην Υπεράσπισή τους, υπό την έννοια ότι οι Ενάγοντες θα πρέπει να αποδείξουν για σκοπούς απαίτησης, τόσο το οφειλόμενο ποσό, όσο και τη νομιμότητα των διάφορων χρεώσεων. Το ίδιο ισχύει και για τις παραγράφους 6 και 7 σε σχέση με την υποθήκη, την ύπαρξη της οποίας οι Εναγόμενοι με την Υπεράσπισή τους αρνούνται (βλ. παρ. 5 και 6 της Υπεράσπισης). Τα Δικαστήρια δεν εκδίδουν αναγνωριστικές αποφάσεις άνευ ουσιαστικής σημασίας. Στην προκειμένη περίπτωση, δεν καταδείχθηκε κάποιος ιδιαίτερος λόγος ή ότι θα προέκυπτε στους Εναγόμενους κάποιο όφελος, ώστε να είναι αναγκαία η έκδοση δηλωτικών αποφάσεων. Αντίθετα, τα όσα ζητούν οι Εναγόμενοι ως αναγνωριστικές αποφάσεις είναι αλληλένδετα με τα επίδικα θέματα, και όχι ανεξάρτητα, καθότι αφορούν στα όσα οι διάδικοι καλούνται ήδη να αποδείξουν στην αγωγή. Δηλαδή, οι Ενάγοντες καλούνται να αποδείξουν το ύψος του οφειλόμενου ποσού και οι Εναγόμενοι τον ισχυρισμό τους ότι το έχουν ξοφλήσει. Συνεπώς, δεν υπάρχει καμιά ιδιαίτερη περίσταση που να καθιστά την έκδοση δηλωτικής απόφασης αναγκαία. Όλα τα θέματα μεταξύ των διαδίκων είναι δυνατόν να επιλυθούν με την απόφαση του Δικαστηρίου στην αγωγή (Ιωσήφ Σολωμού Πεκρής ν. Αντωνάκη Τζιάνναρου κ.α., Πολιτική Έφεση Αρ. 93/2011, ημερ. 18.1.2016). Πέραν των πιο πάνω, υπάρχει ακόμα ένα σημαντικό στοιχείο το οποίο δεν μπορεί να παραγνωριστεί, με τη δική του αυτόνομη δυναμική και αξία. Στοιχείο το οποίο είναι καταλυτικό ως προς την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Με την αιτούμενη τροποποίηση, ως αυτή παρατίθεται αυτούσια πιο πάνω, οι Εναγόμενοι επιδιώκουν την προθήκη θεραπειών που θα αποτελούν την ανταπαίτησή τους. Δεν επιδιώκεται η προσθήκη οποιωνδήποτε άλλων ισχυρισμών, πέραν αυτών που αναφέρονται στην υφιστάμενη Υπεράσπισή τους. Υπενθυμίζεται στο σημείο αυτό, ότι οι ισχυρισμοί των Εναγόμενων στην υφιστάμενη Υπεράσπιση αποτελούν γενική άρνηση των ισχυρισμών που περιέχονται στην Έκθεση Απαίτησης. Μοναδικός δικογραφημένος ισχυρισμός των Εναγόμενων είναι ότι το αξιωθέν ποσό έχει εξοφληθεί. Ουδείς άλλος θετικός ισχυρισμός γεγονότων προβάλλεται. Τυχόν έγκριση της αιτούμενης τροποποίησης, θα έχει ως αποτέλεσμα την προσθήκη αιτούμενων θεραπειών ως ανταπαίτηση, χωρίς όμως να δικογραφείται οποιοσδήποτε ισχυρισμός προς υποστήριξή της. Με άλλα λόγια, οι Εναγόμενοι με την υπό εξέταση αίτηση επιδιώκουν την προσθήκη αριθμού θεραπειών που αποτελούν την ανταπαίτηση, όχι όμως και την προσθήκη των ισχυρισμών επί των οποίων αυτές εδράζονται. Για να αποδειχθεί όμως εύλογη αιτία αγωγής, δεν αρκεί να γίνεται αναφορά στο αιτητικό του δικογράφου, αλλά πρέπει να γίνεται επίκληση γεγονότων στο δικόγραφο πάνω τα οποία να βασίζεται η επιδιωκόμενη θεραπεία (Χατζηκυριάκος v. Κυθρετώτης
(1992)1 Α.Α.Δ. 1119). Το συμφέρον της δικαιοσύνης αποτελεί το ουσιαστικότερο κριτήριο που εφαρμόζεται κατά την εξέταση αιτήσεων τροποποίησης δικογράφων (Ikos Cif Ltd v. Martin Coward κ.α., Πολιτικές Εφέσεις Αρ. 137/13 και 138/13, ημερ. 20.3.14). Υπό το φως των πιο πάνω δεδομένων, κρίνεται ότι τυχόν έγκριση της αιτούμενης τροποποίησης, ως αυτή επιζητείται με την παρούσα αίτηση, δεν θα εξυπηρετούσε το συμφέρον της δικαιοσύνης. Αντίθετα, έχω την πεποίθηση ότι θα προκαλείτο δικονομική αμηχανία στους Ενάγοντες στο στάδιο της ακρόασης. Και αυτό διότι από τη μια η Υπεράσπιση των Εναγόμενων θα ήταν γενική άρνηση και εξόφληση του οφειλόμενου ποσού και από την άλλη οι Ενάγοντες θα έπρεπε να αντιμετωπίσουν κατά την ακροαματική διαδικασία την ανταπαίτηση των Εναγόμενων, ως αυτή αναφέρεται πιο πάνω, απογυμνωμένη όμως από οποιουσδήποτε ισχυρισμούς που να την υποστηρίζουν. Παρά το ότι η πιο πάνω κατάληξή μου σφραγίζει την τύχη της υπό εξέτασης αίτησης, σημειώνω ότι θα απέρριπτα την αίτηση και ως προς το αδικαιολόγητο της καθυστέρησης στην καταχώρησή της. Και εξηγώ. Είναι ισχυρισμός της πλευράς των Εναγόμενων ότι η υπό εξέταση αίτηση καταχωρήθηκε στο παρόν επειδή κοινοποιήθηκε σε αυτούς για πρώτη φορά κατάσταση λογαριασμού της επίδικης συμφωνίας στις 14/12/17. Αντίθετα, η πλευρά των Ενάγοντων ισχυρίζεται ότι τα γεγονότα που επικαλούνται οι Εναγόμενοι «ήταν γνωστά ή εύλογα μπορούσαν να εντοπιστούν από τα πρώτα στάδια της διαδικασίας και συνεπώς δεν δικαιολογείται η καθυστερημένη υποβολή της». Η τροποποίηση μπορεί να εγκριθεί «ακόμα και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου βέβαια ότι δεν προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα» (Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 Α.Α.Δ. 934, Αρτέμιος Παπαχρυσοστόμου (ανωτέρω)). Η όποια καθυστέρηση δεν πρέπει να εξετάζεται μεμονωμένα από απόψεως μόνο χρονικής διάστασης, αλλά θα πρέπει να συναρτάται με άλλους παράγοντες, όπως για παράδειγμα τα περιστατικά κάθε υπόθεσης, κυρίως σε συσχετισμό με τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. Από τη μελέτη του φακέλου διαπιστώνεται ότι το αξιούμενο οφειλόμενο ποσό, καθώς και οι χρεώσεις στις οποίες στηρίζουν την αξίωσή τους οι Ενάγοντες, αναφέρονται ρητά και εξειδικεύονται με λεπτομέρεια στην Έκθεση Απαίτησης. Επίσης, κατόπιν σχετικών οδηγιών του Δικαστηρίου, με άλλη σύνθεση, οι Ενάγοντες προχώρησαν σε Ένορκη Δήλωση Αποκάλυψης Εγγράφων, ημερ. 23.5.13, στην οποία μεταξύ άλλων αποκαλύπτονται η Αναδομημένη Κατάσταση επίδικου τρεχούμενου λογαριασμού και η Επανεκδιδόμενη κατάσταση του επίδικου λογαριασμού. Οι οδηγίες του Δικαστηρίου συμπεριλάμβαναν και τον εφοδιασμό της άλλης πλευράς με αντίγραφα των εγγράφων που αποκαλύφθηκαν. Πάγια νομολογία διαμόρφωσε τον κανόνα ότι αίτηση τροποποίησης δεν είναι δυνατό να επιτύχει αν το υλικό, το οποίο σκοπείται να εισαχθεί, ήταν σε γνώση του αιτητή ή μπορούσε με εύλογη επιμέλεια να εντοπιστεί έγκαιρα (Ikos Cif Ltd (ανωτέρω)). Η γραμμή αυτή της νομολογίας συναρτάται απόλυτα με την φειδώ με την οποία το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκεί τη διακριτική του ευχέρεια, ιδίως στις περιπτώσεις όπου η όποια καθυστέρηση ενέχει καταλυτικές επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. Στην υπό εξέταση περίπτωση, τα βασικά γεγονότα ήταν γνωστά στους Εναγόμενους, όπως εύκολα μπορεί να διαπιστωθεί από τους δικογραφημένους ισχυρισμούς στην Έκθεση Απαίτησης και τα έγγραφα που αποκαλύφθηκαν ενόρκως από τους Ενάγοντες. Υπενθυμίζεται ότι η αίτηση τροποποίησης καταχωρήθηκε 5 και πλέον χρόνια μετά την καταχώρηση της Υπεράσπισης και 4 και πλέον χρόνια μετά την Ένορκη Δήλωση Αποκάλυψης Εγγράφων από τους Ενάγοντες. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εναντίον των Εναγόμενων 1-3 αλληλέγγυα και κεχωρισμένα και υπέρ των Ενάγοντων, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, μετά το πέρας της αγωγής, και εγκριθούν από το Δικαστήριο, οπόταν και θα είναι πληρωτέα. (Υπ.) .......... Χρ. Ε. Χατζηευτυχίου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Πολιτική Δικονομία - Αίτηση τροποποίησης Υπεράσπισης και προσθήκη Ανταπαίτησης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο