National Bank Trust ν. Retail Chain Properties Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 2297/18, 21/8/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A451 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Στυλιανίδη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2297/18 Μεταξύ: National Bank Trust εκ Ρωσίας Ενάγουσας -και-
- Retail Chain Properties Ltd εκ Λεμεσού
- WILLOW RIVER RUSSIAN HOUSING DEVELOPMENTS LTD εκ Λεμεσού
- XXXXX Mcgivern από Ην. Βασίλειο
- Dianthi Nominees Ltd από την ΄Εγκωμη Εναγομένων --------------- Μονομερής Αίτηση ημερομηνίας 09.08.2018 ----------------- 21.08.2018 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα - Aιτήτρια: κ. Α. Χαβιαράς για Χαβιαράς & Φιλίππου ΔΕΠΕ --------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η ως άνω Ενάγουσα - Αιτήτρια καταχώρησε την πιο πάνω με αριθμό και τίτλο αγωγή με την οποία ζητά (α) δήλωση και/ή απόφαση του Δικαστηρίου ότι η συμφωνία ενεχυρίασης και επιβάρυνσης 5.625 συνήθων μετοχών αξίας €1 η κάθε μία, στο κεφάλαιο της Εναγομένης 1 ημερομηνίας 24.3.2016 μεταξύ της Εναγόμενης 4 και της Ενάγουσας είναι έγκυρη, δεσμευτική και δεκτική εκτέλεσης κατά τους όρους της και δεσμεύει όσον αφορά τα εκεί προδιαγραφόμενα καθήκοντα και υποχρεώσεις των Εναγομένων 1, 3 και
- (β) Διάταγμα και/ή απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία να διατάσσεται ο Εναγόμενος 3 να καταχωρήσει στο μητρώο μελών της Εναγομένης 1 την Ενάγουσα ως εγγεγραμμένο μέτοχο των ενεχυριασμένων μετοχών RCP αντί της Dianthi Nominees Ltd. (γ) Δήλωση και/ή απόφαση του Δικαστηρίου ότι η Ενάγουσα δικαιούται να εγγραφεί ως εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης των ενεχυριασμένων μετοχών RCP δυνάμει της συμφωνίας ενεχυρίασης RCP. (δ) Δήλωση και/ή απόφαση του Δικαστηρίου ότι η συμφωνία ενεχυρίασης και επιβάρυνσης 750 συνήθων μετοχών αξίας €1 η κάθε μία, στο κεφάλαιο της Εναγομένης 2 ημερομηνίας 24.3.2016 μεταξύ της Εναγόμενης 4 και της Ενάγουσας είναι έγκυρη, δεσμευτική και δεκτική εκτέλεσης κατά τους όρους της και δεσμεύει όσον αφορά τα εκεί προδιαγραφόμενα καθήκοντα και υποχρεώσεις των Εναγόμενων 2, 3 και
- (ε) Διάταγμα και/ή απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία να διατάσσεται ο Εναγόμενος 3 να καταχωρήσει στο μητρώο μελών της Εναγόμενης 2 την Ενάγουσα ως εγγεγραμμένο μέτοχο των ενεχυριασμένων μετοχών WR αντί της Dianthi Nominees Ltd. (στ) Δήλωση και/ή απόφαση του Δικαστηρίου ότι η Ενάγουσα δικαιούται να εγγραφεί ως εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης των ενεχυριασμένων μετοχών WR δυνάμει της συμφωνίας ενεχυρίασης WR. Η Ενάγουσα είναι Τράπεζα, υπάρχουν δύο συμβάσεις ενεχυρίασης με τις οποίες η Εναγομένη 4 έχει ενεχυριάσει τις μετοχές που κατέχει στο κεφάλαιο των Εναγομένων 1 και 2 για εξασφάλιση δικαιωματικών υποχρεώσεων κάποιου τρίτου προσώπου. Ο Εναγόμενος 3 είναι μοναδικός σύμβουλος και διευθυντής των Εναγομένων 1 και
- Υπήρξε υπερημερία, υπήρξε αίτημα εφαρμογής της σύμβασης και υπήρξε άρνηση εφαρμογής. Είναι εισήγηση του δικηγόρου των Αιτητών ότι οι απαιτήσεις της Τράπεζας τεκμηριώνονται με ρωσικές αποφάσεις εναντίον του πρωτοφειλέτη. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση αρνούνται να εφαρμόσουν τις υποχρεώσεις τους δυνάμει των συμβάσεων ενεχυρίασης εκτός και αν διαταχθούν από το Δικαστήριο. Είναι εισήγηση του δικηγόρου των Αιτητών ότι η άρνηση εφαρμογής των συμβάσεων δείχνουν το πόσο κατεπείγον είναι αναγκαία η επέμβαση του Δικαστηρίου και υπάρχει άμεσος κίνδυνος να αποξενώσουν τις μετοχές ή να επιβαρύνουν την περιουσία των Εναγομένων ώστε να μηδενίσουν την αξία των μετοχών. Είναι καλά νομολογιακά θεμελιωμένο ότι το άρθρο 9
(1)του Κεφ. 6 έχει εφαρμογή εξαιρετικώς και μόνο προκειμένου περί επειγουσών ή άλλων ειδικών περιστάσεων που να δικαιολογούν την έκδοση του διατάγματος μονομερώς (ex parte) (βλ. μεταξύ άλλων τις υποθέσεις Zein κ.ά. ν. Παράσχου Κ. Καμπανέλλα Λτδ
(2000)1 Α.Α.Δ. 606), Stavros Hotel Apts κ.ά. (Αρ. 2)
(1994)1 ΑΑΔ 836, Resola (Cyprus) Ltd ν. Χρίστου
(1998)και Τσιαντή ν. Hellenic Bank (Investments) Ltd
(2001)1 ΑΑΔ 2029. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Resola (ανωτέρω), «Το επείγον για την παροχή θεραπείας αποτελεί δικαιοδοτικό όρο. Μόνο εφόσον καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος, δικαιολογείται, όλως εξαιρετικά, η άσκηση δικαστικής εξουσίας στην απουσία του Εναγόμενου. Μόνο τότε μπορεί να συγχωρηθεί η παρέκκλιση από το θεμελιώδη κανόνα της δικαιοσύνης, να ακούσει και τα δύο μέρη πριν εκφέρει κρίση». Στην υπόθεση Louis Vouitton ν. Δέρμοσακ Λτδ κ.ά.
(1992)1(Β) ΑΑΔ 1453 λέχθηκε πως, «Η έκδοση προσωρινού διατάγματος εξ πάρτε, συνιστά εξαιρετικό μέτρο εφόσον παρέχεται κατά παρέκκλιση του κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης που αποκλείει την παροχή θεραπείας χωρίς την παροχή ευκαιρίας στον αντίδικο να ακουστεί.» Όπως δε παρατηρείται στην υπόθεση, Αναφορικά με την αίτηση της εταιρείας Quantum Telecommunications Ltd, Αίτηση αριθμός 47/2005
(2005)1(Β) ΑΑΔ 901, 913, «η έκδοση διατάγματος ex parte δεν πρέπει να είναι ο κανόνας ούτε καν το σύνηθες, αλλά ούτε και η εξαίρεση, παρά μόνο η σπάνια εξαίρεση. Και τούτο διότι όχι μόνο, στο επίπεδο αρχών, συνιστά παρέκκλιση (αναγκαία όντως σε πολύ ειδικές περιπτώσεις) από τον κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης, αλλά και διότι, στο επίπεδο της εύρυθμης απονομής της δικαιοσύνης, δημιουργεί περιπλοκές και καθυστερήσεις στη διαδικασία, ιδιαίτερα αν το εκδιδόμενο διάταγμα δεν ορίζεται πολύ σύντομα για ακρόαση», (Βλέπε επίσης In re Aράβη
(1999)1 ΑΑΔ και In re Bούρου
(2003)1 Α.Α.Δ. 1176). Στην υπόθεση CYPRUS SULPHUR κ.ά. ν. ΠΑΡΑΡΛΑΜΑ ΛΤΔ
(1990)1 ΑΑΔ 1051, 1066 υποδεικνύεται ότι το Δικαστήριο κατά την εξέταση μονομερούς αίτησης για έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος, διατηρεί την ευχέρεια να ασκήσει την διακριτική του εξουσία εάν θα προχωρήσει με τη μονομερή αίτηση ή εάν θα δώσει οδηγίες η αίτηση να γίνει με κλήση και ειδοποίηση προς την άλλη πλευρά ακόμη και μετά την κατάδειξη του κατ΄ επείγοντος. Στην υπόθεση Quantum Τelecommunications υποδεικνύεται αμέσως μετά από το απόσπασμα που έχω παραθέσει πιο πάνω ότι πολύ πιο απλό και ωφέλιμο για το Δικαστήριο είναι να ορίσει την μονομερή (ex parte) αίτηση για ακρόαση σε λίγες ημέρες αφού αυτή επιδοθεί σε κάθε επηρεαζόμενο και έτσι να αποφανθεί τελεσίδικα. (βλ. Δ.48 Κ.8
(3)της Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, Cyprus Sulphur & Copper Co Ltd v. ΠΑΡΑΡΛΑΜΑ ΛΤΔ
(1990)1 Α.Α.Δ. 1051). Με την Αίτηση της επιδιώκει η Ενάγουσα τις ίδιες θεραπείες που αξιώνονται στην αγωγή κατά τρόπο που με την εκδίκαση της επίδικης αίτησης στην πράξη εκδικάζεται και η ουσία της αγωγής. Αναμφίβολα η νομολογία έχει καθορίσει ότι είναι ανεπιθύμητο για το Δικαστήριο να εκδίδει διατάγματα τα οποία αποφασίζουν τελεσίδικα τα όσα ζητούνται με την αγωγή διότι έτσι δεν διατηρείται απλά το status quo ante, αλλά αποφασίζει επίδικα θέματα της ίδιας της αγωγής. Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, Αβερκίου ν. ΘΕΟ ΚΤΗΜΑΤΙΚΗ ΛΤΔ κ.α.
(2013)1 Α.Α.Δ. 222, λέχθηκαν τα εξής: «Η έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, που είναι ταυτόσημα με τα αιτούμενα διατάγματα στο πλαίσιο της αγωγής, η δε έκδοση τους επιφέρει, ουσιαστικώς τον τερματισμό της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων ή του ενδιαφέροντος τους να συνεχίσουν με σπουδή στην εκδίκαση της υπόθεσης, συναρτάται άμεσα προς το ισοζύγιο της ευχέρειας και δεν πρέπει να παραχωρούνται. Βλ. AKIS v. Kokkonis
(1998)1 ΑΑΔ 149.» Όπως ορθώς επισημαίνεται από το πρωτόδικο δικαστήριο, στο στάδιο έκδοσης ή μη ενός προσωρινού διατάγματος, είναι ανεπιθύμητο να εμπλέκεται ο δικαστής στην εξέταση της ουσίας της αγωγής. Έκαμε αναφορά το πρωτόδικο δικαστήριο στην υπόθεση Τσιερκέζου ν. Dracon
(2009)1 ΑΑΔ 734, για να εξετάσει κατά πόσο η παρουσιασθείσα ενώπιον του μαρτυρία οδηγεί στη διαπίστωση μιας φανερής και ασυνήθιστα δυνατής υπόθεσης, έτσι ώστε να προχωρήσει στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.» Επίσης έχει νομολογηθεί πως στο προκαταρκτικό αυτό στάδιο της υπόθεσης το Δικαστήριο πρέπει να αποφεύγει να προβαίνει σε εξαγωγή τελικών συμπερασμάτων επί του πραγματικού και νομικού υποβάθρου των επίδικων θεμάτων (βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 CLR 263, Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστοφόρου κ.ά.
(1995)1 ΑΑΔ 248). Όπως υποδείχθηκε στην Τ.Α. Migrologic Comp. Consult Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1Γ ΑΑΔ 1802, στην ενδιάμεση αυτή διαδικασία για έκδοση προσωρινού διατάγματος εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος, αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξής του. Με την έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων ως οι παραγράφοι 1, 2, 5, 6, 9, 10, 11 και 12 αποφασίζεται η ουσία της αγωγής και έτσι δεν δικαιολογείται η έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων μονομερώς, χωρίς οι Εναγόμενοι να λάβουν γνώση. Βρίσκω, όμως, δικαιολογημένη την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων και εκδίδονται ως οι παραγράφοι 3, 4, 7 και 8 της Αίτησης υπό τον όρο ότι η Αιτήτρια θα καταθέσει εγγύηση ύψους €100.000 για τυχόν ζημιές που ήθελαν προκληθεί από την έκδοση των εν λόγω διαταγμάτων. Τα εκδοθέντα διατάγματα ορίζονται επιστρεπτέα την 29.08.2018 η ώρα 9.00 π.μ. Όσον αφορά τα διατάγματα που δεν έχουν εκδοθεί μονομερώς η Αίτηση ορίζεται για επίδοση στις 29.08.2018 η ώρα 9.00 π.μ. Τα έξοδα επιφυλάσσονται. (Υπ.) ............ Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΣΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο