ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΟ ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΛΤΔ ν. Κ & D COMPUTER SYSTEMS LTD κ.α., Αρ. Γενικής Αίτησης 353/16, 29/8/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A344 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Αρ. Γενικής Αίτησης 353/16 ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΔΙΑΙΤΗΣΙΑΣ ΝΟΜΟ ΚΕΦ. 4, ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΙΩΝ ΝΟΜΟ 22/85, 68/87 ΚΑΙ 171(Ι) 2000 ΑΡΘΡΑ 52 ΚΑΙ 53 ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΕΡΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΙΩΝ ΘΕΣΜΟΥΣ 142/87 ΘΕΣΜΟΣ 79 ΚΑΙ ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΟ ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΛΤΔ, εκ Λεμεσού Αιτητών και ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΟΥΣ: Κ & D COMPUTER SYSTEMS LTD, από Ύψωνα
- XXXXX ΠΕΤΡΙΔΗΣ, από Ύψωνα
- XXXXX ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ, από Ύψωνα Καθ΄ων η αίτηση ----------------------------- Ημερομηνία: 29 Aυγούστου, 2018 Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές: κα Ζουρπάνου για ΝΑΣΟΣ Α. ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ & ΣΥΝΕΤΑΙΡΟΙ ΔΕΠΕ Για τους Καθ' ων η αίτηση 1, 2, 3: κ. Δημητράκης Πετρίδης Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την υπό κρίση Γενική Αίτηση οι Αιτητές αιτούνται: «Α) Άδεια και/ή Διάταγμα του Δικαστηρίου που να επιτρέπει την εγγραφή και εκτέλεση της Διαιτητικής Απόφασης η οποία εκδόθηκε την 21/10/2014 εναντίον των Καθ' ων η αίτηση δυνάμει του περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ.4 και των περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμών. Β) Οποιαδήποτε περαιτέρω ή άλλη θεραπεία ή διάταγμα, την οποία το Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει ορθή και δίκαιη υπό τις περιστάσεις. Γ) Τα έξοδα της παρούσας αίτησης, πλέον Φ.Π.Α. και έξοδα επίδοσης.» Η Αίτηση στηρίζεται στον περί Διαιτησίας Νόμο Κεφ.4 (άρθρο 21), στον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο (άρθρα 52 και 53), στους περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμούς (Θεσμός 79), στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.55, Δ.48 θ1-3 καθώς και επί της συμφυούς εξουσίας του Δικαστηρίου. Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του XXXXX Δημητρίου, υπαλλήλου των Αιτητών (είναι τοποθετημένος στο Τμήμα Ανάκτησης Χρεών) δεόντως εξουσιοδοτημένου. Όπως αναφέρει, στις 21.10.2014 εξεδόθη διαιτητική απόφαση (αντίγραφο επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1), υπέρ των Αιτητών και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση για το ποσό των €244.740,72, πλέον τόκο προς 8% ετησίως από 21.10.2014 μέχρι εξόφλησης, κεφαλαιοποιημένου του τόκου την 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου εκάστου έτους, πλέον €150.- έξοδα διαιτησίας. Η διαιτητική απόφαση επεδόθη στους Καθ' ων η αίτηση 1, 2 και 3 την 1.9.2015 (αντίγραφα των σχετικών επιδοτηρίων επισυνάπτονται ως Τεκμήρια 2, 3 και 4). Οι Καθ' ων η Αίτηση δεν εφεσίβαλαν την διαιτητική απόφαση. Το σημερινό υπόλοιπο του χρέους ανέρχεται στις €257.730,92 πλέον τόκο από 1.1.
- Κατά τον ομνύοντα, είναι ορθό και δίκαιο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα ώστε οι Αιτητές να προχωρήσουν σε μέτρα εκτέλεσης. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση 1, 2 και 3, καταχώρησαν Ένσταση προβάλλοντας τα εξής: Πως η απόφαση που λήφθηκε κατά την διαιτησία ήταν «μεροληπτική, αβάσιμη, αντινομική, παράτυπη, ψευδής και μη βασισμένη στα συμφωνηθέντα». Πως οι Αιτητές χρέωσαν τον λογαριασμό των Καθ' ων η αίτηση με «παράνομες και/ή παράτυπες και/ή αντισυμβατικές χρεώσεις» με αποτέλεσμα η διαιτητική απόφαση να εκδοθεί για «λανθασμένο» ποσό και ως εκ τούτου να μην είναι έγκυρη. Πως οι ίδιοι τελούσαν σε πλάνη αναφορικά με το ορθό χρεωστικό υπόλοιπο του λογαριασμού τους και γι' αυτό δεν εφεσίβαλαν την διαιτητική απόφαση. Τέλος, πως η ενδεχόμενη αποστέρηση του δικαιώματος των Καθ' ων η αίτηση να αμφισβητήσουν «δικαστικώς» την εγκυρότητα της διαιτητικής απόφασης, επειδή «λόγω πλάνης δεν την εφεσίβαλαν», παραβιάζει τα συνταγματικά τους δικαιώματα. Η Ένσταση η οποία στηρίζεται στην ίδια με την Αίτηση νομική βάση, υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του Καθ' ου η αίτηση 2, XXXXX Πετρίδη. Είναι η θέση του πως ο διαιτητής κατά την διαδικασία της διαιτησίας, στην οποία παρευρέθηκε και ο ίδιος, «χειρίστηκε κακώς» την υπόθεση αφού δεν έλεγξε κατά πόσον οι Αιτητές είχαν χρεώσει τον λογαριασμό του με παράνομες και/ή αντισυμβατικές χρεώσεις. Όπως αναφέρει, κατά την διαδικασία ήταν παρούσα υπάλληλος των Αιτητών, με την οποία συμφωνήθηκε όπως ο ίδιος καταβάλλει €1.000.- μηνιαίως για ένα χρόνο, για δύο δάνεια της εταιρείας (Καθ' ης η αίτηση 1) και εάν η τελευταία ήταν συνεπής «θα αναδιάρθρωναν τα δάνεια της και θα μειωνόταν το επιτόκιο και η δόση». Από τον Νοέμβριο του 2014 μέχρι και το τέλος του 2015, ο ίδιος τήρησε τα συμφωνηθέντα. Το οφειλόμενο υπόλοιπο όμως αντί να μειώνεται συνέχιζε να αυξάνεται. Στην τελευταία κατάσταση λογαριασμού του δανείου, το οφειλόμενο υπόλοιπο στις 29.12.2017 ήταν €294.023,67 ενώ κατά τις δικές του εκτιμήσεις έπρεπε να είναι €232.224,
- Κατά τον ίδιο, η διαιτητική απόφαση εξεδόθη για ποσά πολύ ψηλότερα από αυτά που πραγματικά οφείλονται και γι' αυτό η διαιτητική απόφαση δεν είναι έγκυρη. Η Αίτηση στηρίζεται στον περί Διαιτησίας Νόμο Κεφ.4, καθώς επίσης και στον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο (Ν.22/85)όπως τροποποιήθηκε και στους περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμούς του 1987 (Κ.Δ.Π. 142/87). Το άρθρο 52
(1)(α) του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου (Ν.22/85), προβλέπει πως όταν προκύπτει διαφορά μεταξύ Συνεργατικής Εταιρείας και μελών, καταθετών, οφειλετών ή των εγγυητών τους, η εν λόγω διαφορά θα παραπέμπεται από την Συνεργατική Εταιρεία ή από οποιοδήποτε από τα πιο πάνω πρόσωπα στον Έφορο Συνεργατικών Εταιρειών. Τα εδάφια
(2)και
(4)του ίδιου άρθρου προνοούν τα εξής: «
(2)Ο Έφορος δύναται, με τη λήψη της δυνάμει του εδαφίου
(1)παραπομπής: (α) να επιχειρήσει συνδιαλλαγή της διαφοράς ή (β) να παραπέμπει τη διαφορά προς επίλυση σε διαιτησία η οποία διεξάγεται σύμφωνα με τις διατάξεις των Θεσμών που εκδίδονται δυνάμει του εδαφίου
(6)ή, μέχρι την έκδοση τους, σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Διαιτησίας Νόμου και τις διατάξεις των Θεσμών 78 και 79 των περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμών του 1987 έως 2012.» «
(4)Οποιοσδήποτε θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο από την απόφαση οποιουδήποτε διαιτητή ή διαιτητών, δύναται να υποβάλει Έφεση στο Δικαστήριο εντός 21 ημερών από την ημερομηνία γνωστοποίησης προς αυτόν της απόφασης.» Το εδάφιο 5 του άρθρου 52, προβλέπει πως σε περίπτωση που η απόφαση δεν εφεσιβληθεί εντός της προθεσμίας των 21 ημερών, τότε η Διαιτητική Απόφαση καθίσταται τελική και εκτελείται κατά τον ίδιο τρόπο ως οι αποφάσεις Πολιτικού Δικαστηρίου. Το άρθρο 21 του περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ.4 προνοεί τα εξής: «21. Διαιτητική απόφαση που εκδίδεται με βάση συνυποσχετικό δύναται, με άδεια του Δικαστηρίου, να εκτελεστεί κατά τον ίδιο τρόπο όπως δικαστική απόφαση ή διάταγμα με την ίδια ισχύ και σε τέτοια περίπτωση δύναται να καταχωρηθεί δικαστική απόφαση με περιεχόμενο εκείνο της διαιτητικής απόφασης.» Οι αρχές οι οποίες διέπουν την έκδοση Διατάγματος ως το αιτούμενο, έχουν αποκρυσταλλωθεί στη νομολογία. Έχει αποφασισθεί πως η διαδικασία που οδηγεί στην εκτέλεση μιας διαιτητικής απόφασης ως απόφασης Δικαστηρίου, είναι ζήτημα τύπου. Στην υπόθεση Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αγίας Νάπας ν. Άντη Κυριακίδη κ.α.
(2008)1 Α.Α.Δ.716, αναφέρθηκαν τα εξής: «Η διαδικασία που οδηγεί στην εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης ως απόφαση Δικαστηρίου, είναι, κατά την άποψη μας, ζήτημα τύπου. Για να εκτελεστεί οποιαδήποτε απόφαση Δικαστηρίου χρειάζεται η εμπλοκή του ιδίου, που αφενός την διατάσσει και ταυτόχρονα την εποπτεύει. Επομένως, η διαιτητική απόφαση πρέπει κατά κάποιο τρόπο να καταχωριστεί, να "εγγραφεί" δηλαδή στα αρχεία του πρωτοκολλητείου ως απόφαση Δικαστηρίου, για να προχωρήσει η εκτέλεση της. Γι' αυτό το σκοπό υπεβλήθη η υπό συζήτηση αίτηση, και μάλιστα επιδόθηκε στους εφεσίβλητους για να προβάλουν ενώπιον του Δικαστηρίου οτιδήποτε ήθελαν, με αναφορά ασφαλώς μόνο στο επίδικο θέμα, της προώθησης δηλαδή της εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης.» Έχει αποφασιστεί επίσης πως αντικείμενο της εν λόγω διαδικασίας δεν είναι αυτή καθ' εαυτή η απόφαση του Διαιτητή, αφού ο Νόμος [άρθρο 52
(4)του Νόμου 22/85] παρέχει σε όποιον θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο από την απόφαση του Διαιτητή, δικαίωμα έφεσης στο Επαρχιακό Δικαστήριο, η οποία θα πρέπει να ασκείται μέσα στην ταχθείσα από τον ίδιο τον Νόμο, προθεσμία. Στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση της Σωτηρούλλας Κωνσταντινίδου
(1995)1 Α.Α.Δ.827, το Δικαστήριο ανέφερε ότι: «Αντικείμενο της Αίτησης είναι το διάταγμα που εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο για την καταχώρηση και εγγραφή της απόφασης του Διαιτητή. Δεν έχει εξηγηθεί όμως ποια είναι η σύνδεση της δικαστικής απόφασης η οποία αφορούσε μόνο στην καταχώρηση και εγγραφή της απόφασης του διαιτητή και συνακόλουθα της παροχής άδειας για εκτέλεση, με το πιο πάνω ζήτημα ουσίας που εγείρεται. Δεν έχει υποστηριχθεί καν ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο είχε δικαιοδοσία στο πλαίσιο εκείνης της διαδικασίας, εξέτασης τέτοιου θέματος ή οποιουδήποτε θέματος αναφερόμενου στο περιεχόμενο της απόφασης του Διαιτητή και τελικά δεν έχει υποδειχθεί με ποιο τρόπο, κατά την αντίληψη της Αιτήτριας πάσχει η απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου . Δεν είναι αντικείμενο αυτής της διαδικασίας η απόφαση του Διαιτητή και, εν πάση περιπτώσει, επισημαίνω πως το άρθρο 52
(4)του Ν.22/85 παρέχει σε όποιον θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο από την απόφαση του Διαιτητή δικαίωμα έφεσης στο Επαρχιακό Δικαστήριο που πρέπει να ασκείται μέσα στην προθεσμία που τάσσει.» Είναι επίσης νομολογημένο πως το Επαρχιακό Δικαστήριο στα πλαίσια της εν λόγω διαδικασίας δεν ελέγχει την ορθότητα της διαιτητικής απόφασης ούτε υπεισέρχεται στην ουσία της διαφοράς. Στην υπόθεση Ανδρέας Χατζηγεωργίου Νικολάου ν. Νέας Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αγλαντζιάς, Πολιτική Έφεση 357/08 ημερομηνίας 11.4.2012 λέχθηκαν τα εξής: «Το Επαρχιακό Δικαστήριο κατά την ενάσκηση των εξουσιών του στα πλαίσια διαδικασίας εγγραφής και εκτέλεσης διαιτητικής απόφασης δεν ελέγχει την ορθότητα της διαιτητικής απόφασης ούτε υπεισέρχεται στην ουσία της διαφοράς. Από την άλλη όμως, η διαδικασία δεν είναι απλώς τυπική εφόσον δι' αυτής επιδιώκεται η πρόσδοση δικαστικής ισχύος στη διαιτητική απόφαση για σκοπούς εκτέλεσης μέσω του επαρχιακού δικαστηρίου δια της εφαρμογής των ανάλογων δικονομικών μέτρων που εφαρμόζονται για σκοπούς εκτέλεσης δικαστικών αποφάσεων. Γι' αυτόν ακριβώς το λόγο κάθε αίτηση που υποβάλλεται στο επαρχιακό δικαστήριο για εγγραφή και εκτέλεση διαιτητικής απόφασης πρέπει να επιδίδεται στο πρόσωπο προς το οποίο στρέφεται η διαιτητική απόφαση ώστε να έχει την ευκαιρία να προβάλει ο,τιδήποτε που ενδεχομένως έχει σχέση μόνο με το επίδικο θέμα της προώθησης της εγγραφής και εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης χωρίς το δικαστήριο να υπεισέρχεται σε άλλα θέματα, αναγόμενα στην ουσία κλπ της διαφοράς αναφορικά με την οποία εκδόθηκε η διαιτητική απόφαση. Βασική προϋπόθεση για την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης είναι η διαπίστωση ότι η εν λόγω απόφαση φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης και ότι γνωστοποιήθηκε στο πρόσωπο εναντίον του οποίου στρέφεται.» Το Δικαστήριο κατά την εξέταση Αίτησης όπως η υπό κρίση, εξετάζει περιορισμένα ζητήματα τα οποία καθορίστηκαν νομολογιακά. Στην υπόθεση Μανώλης Χριστοφή ν. Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Λατσιών, ECLI:CY:AD:2014:A413, Πολιτική Έφεση αρ.87/11, ημερομηνίας 20 Ιουνίου 2014 αναφέρονται τα εξής: «Το πρωτόδικο δικαστήριο κατά την εξέταση της αίτησης ημερ. 3.12.2007, γι' εγγραφή της διαιτητικής απόφασης, όφειλε μόνο να διαπιστώσει κατά πόσο αυτή επιδόθηκε, ότι η απόφαση έφερε τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης και ότι γνωστοποιήθηκε στον εφεσείοντα.» Τούτων λεχθέντων επανέρχομαι στην υπό κρίση Αίτηση. Oι Καθ΄ ων η αίτηση δεν αμφισβητούν ότι η διαιτητική απόφαση φέρει τα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης. Η Ένσταση τους εστιάζεται στις ενέργειες του διαιτητή και στη διαδικασία που ακολουθήθηκε. Εν πρώτοις θα έλεγα πως η διαιτητική απόφαση ημερομηνίας 21.10.2014 (Τεκμήριο 1 στην συνοδεύουσα την Αίτηση, Ένορκη Δήλωση) φέρει τα απαιτούμενα χαρακτηριστικά έγκυρης διαιτητικής απόφασης. Είναι διατυπωμένη με σαφή και ξεκάθαρο τρόπο, χωρίς να αφήνει κενά ερμηνείας ή αβεβαιότητας είτε για τα πρόσωπα στα οποία απευθύνεται (Αιτητές και Καθ' ων η αίτηση) είτε για οτιδήποτε άλλο. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να λεχθεί πως δεν απαιτείται η διαιτητική απόφαση να είναι διατυπωμένη με συγκεκριμένο τρόπο. Αρκεί να είναι διατυπωμένη με ξεκάθαρο και σαφή τρόπο. Τούτο προκύπτει και από το σύγγραμμα Ηalsbury's Laws of England, 3η έκδοση, Τόμος 2, σελ.42, παρ.96, όπου στο ζήτημα της διατύπωσης μιας διαιτητικής απόφασης, αναφέρεται ότι: «No particular form of words is requisite for the validity of an award; it may be expressed in such language as the arbitrator or umpire thinks fit provided its meaning is clear. An ambiguous or uncertain award is bad and cannot be enforced.» Ούτε και η γνωστοποίηση της διαιτητικής απόφασης στους Καθ' ων η αίτηση αμφισβητείται. Στην Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση επισυνάπτονται ως Τεκμήρια 2, 3 και 4, τα σχετικά επιδοτήρια σύμφωνα με τα οποία η διαιτητική απόφαση επεδόθη στους Καθ' ων η αίτηση 1, 2 και 3 την 1.9.2015. Ούτε και η νομότυπη επίδοση της υπό κρίση Αίτησης στους Καθ' ων η αίτηση, αμφισβητείται. Από τον φάκελο της δικογραφίας προκύπτει πως η Αίτηση επιδόθηκε στους Καθ' ων η ECLI:CY:AD:2016:D147, αίτηση 1, 2 και 3 στις 10.10.2016. Έχοντας υπόψη τα όσα ο Νόμος και η νομολογία επιτάσσουν είναι προφανές ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν ώστε η Αίτηση να εγκριθεί. Όπως έχει προαναφερθεί, οι Λόγοι Ένστασης δεν μπορούν να εξεταστούν στο πλαίσιο της άσκησης της εξουσίας του Δικαστηρίου για εξέταση του αιτήματος για εγγραφή της διαιτητικής απόφασης. Τα θέματα τα οποία ανάγονται στην ουσία της διαφοράς σε σχέση με την οποία εκδόθηκε η διαιτητική απόφαση ή σε σχέση με την διαδικασία της διαιτησίας αυτής καθ' εαυτής, ακόμη και σε σχέση με τον διορισμό του διαιτητή, οι Καθ' ων η αίτηση όφειλαν να τα εγείρουν στα πλαίσια έφεσης που είχαν δικαίωμα να υποβάλουν ενώπιον του αρμόδιου Επαρχιακού Δικαστηρίου εντός 21 ημερών από την γνωστοποίηση σ' αυτούς της διαιτητικής απόφασης, όπως προνοεί το άρθρο 52
(4)του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου, κάτι όμως που δεν έπραξαν. Ελλείψει έφεσης η διαιτητική απόφαση κατέστη τελεσίδικη και εφόσον πληρούνται όλες οι απαιτούμενες προϋποθέσεις, δύναται να εγγραφεί και να εκτελεστεί ωσάν να ήταν απόφαση πολιτικού Δικαστηρίου. Ως εκ τούτου η Αίτηση εγκρίνεται και εκδίδεται Διάταγμα ως η παράγραφος Α. Τα έξοδα της Αίτησης, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται προς όφελος των Αιτητών και σε βάρος των Καθ' ων η αίτηση 1, 2 και 3, ευθυνομένων αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως. (Υπ.) .................................................. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΣΤΚ/ΑΓ Subject: Civil/General Applications/Final Αναφορά: Σύμβαση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο