HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LTD ν. ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΥ ΚΑΙ ΧΩΡΟΜΕΤΡΙΑΣ ΛΕΜΕΣΟΥ κ.α., Αρ. Αίτησης-Έφεσης: 346/2016, 23/8/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A342 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης-Έφεσης: 346/2016 Επί τοις αφορώσι τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμο 9/1965, όπως τροποποιήθηκε από το Άρθρο 2 του Νόμου 139(Ι)/2015 Και Επί τοις αφορώσι την Αίτηση της HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LTD Αιτήτρια/Εφεσείουσα Και
- ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΥ ΚΑΙ ΧΩΡΟΜΕΤΡΙΑΣ ΛΕΜΕΣΟΥ
- REVALIA INVESTMENTS LTD
- XXXXX ΠΕΤΡΟΥ Καθ' ων η Αίτηση/Εφεσίβλητων ---------------------------------------------------------------------- Μονομερής Aίτηση ημερομηνίας 15/9/2016 για έκδοση Προσωρινού Διατάγματος Ημερομηνία: 23 Αυγούστου, 2018 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια/Εφεσείουσα: κ. Χάρης Πογιατζής για ΣΥΜΕΟΥ & ΚΟΝΝΑΡΗΣ Δ.Ε.Π.Ε. Για την Καθ' ης η Αίτηση/Εφεσίβλητη 3: κ. Λευτέρης Ελευθερίου για Φωκάς Α. Σωφρονίου Δ.Ε.Π.Ε. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Αντικείμενο της Αίτησης/Έφεσης είναι η απόφαση του Διευθυντού του Κτηματολογίου ημερομηνίας 18.11.2015, με την οποία ο τελευταίος απεφάσισε την εξάλειψη των Υποθηκών Υ8160/2007 και Υ6645/2009 (ενεγράφησαν σε ακίνητα της Καθ' ης η Αίτηση 2, για υποχρεώσεις της προς την Εφεσείουσα τράπεζα) και την μεταβίβαση συγκεκριμένων ακινήτων επ' ονόματι της Καθ' ης η Αίτηση
- Η εν λόγω απόφαση λήφθηκε βάσει του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου Αρ. 9/65, όπως τροποποιήθηκε από τον Νόμο αρ. 139(I)/2015 (άρθρο 2). Με τον τροποποιητικό Νόμο του 2015, εισήχθησαν στον Νόμο 9/65 σχετικές πρόνοιες (άρθρα 44ΙΗ - 44Κ2), οι οποίες σκοπό έχουν την προστασία των «εγκλωβισμένων αγοραστών». Η Εφεσείουσα/Αιτήτρια πέτυχε μονομερώς την έκδοση του ακόλουθου Διατάγματος: «Α. Εκδίδεται Προσωρινό Διάταγμα με το οποίο αναστέλλεται η ισχύς της απόφασης του Διευθυντή του Κτηματολογίου Λεμεσού (Καθ' ου η αίτηση αρ.1) ημερ. 18/11/2015, και η οποία επαναλήφθηκε στις 11/08/2016, για μεταβίβαση των δύο διαμερισμάτων με αριθμό 1 και 2 τα οποία βρίσκονται στο δεύτερο όροφο της πολυκατοικίας XXXXX Mansions, επί των ακινήτων με αρ. εγγραφής: 0/7XXXX3 και 0/7XXXX4 αντίστοιχα, Φύλλο/Σχέδιο: 54/580202, τμήμα:4, τεμάχιο 5X7, επί της οδού XXXXX 4, στην ενορία Αγίας Ζώνης του Δήμου Λεμεσού, επ' ονόματι της XXXXX Πέτρου (Καθ' ης η Αίτηση αρ. 3 (Α.Δ.Τ. XXXXX7454) και την ταυτόχρονη απαλλαγή και/ή εξάλειψη και/ή ακύρωση των Υποθηκών με αρ. Υ8160/2007 και Υ6645/2009 οι οποίες εγγράφηκαν από την Καθ' ης η Αίτηση αρ. 2 προς όφελος της Αιτήτριας, επί των ως άνω ακινήτων προς εξασφάλιση των υποχρεώσεων της προς την Αιτήτρια, μέχρι τελικής εκδίκασης της Αίτησης/Έφεσης ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Β. Εκδίδεται προσωρινό Διάταγμα με το οποίο αναστέλλεται η διαδικασία μεταβίβασης των δύο διαμερισμάτων με αριθμό 1 και 2 τα οποία βρίσκονται στο δεύτερο όροφο της πολυκατοικίας XXXXX Mansions, επί των ακινήτων με αρ. εγγραφής: 0/7XXX3 και 0/7XXX4 αντίστοιχα, Φύλλο/Σχέδιο: 54/580202, τμήμα:4, τεμάχιο 5X7, επί της οδού XXXXX 4 στην ενορία Αγίας Ζώνης του Δήμου Λεμεσού, από την Καθ' ης η Αίτηση αρ. 2 / πωλήτριας εις την Καθ' ης η Αίτηση αρ. 3 / αγοράστριας ως αναφέρεται στην απόφαση του Διευθυντή του Κτηματολογίου Λεμεσού ημερομηνίας 18/11/2015 και/ή 11/08/2016 βάσει του Άρθρου 44ΚΒ του Νόμου 9/1965, μέχρι τελικής εκδίκασης της Αίτησης / Έφεσης ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου.» Η Αίτηση στηρίζεται στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 άρθρα 29, 31-32, 48, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 9, Άρθρα 4, 5, 6, 7, 9, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ.1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, Δ.55, στον Νόμο 9/1965, Άρθρα 12Α, 16, 17, 18, 19, 21-36, Μέρος VI, VIA, VIB, Άρθρο 51, στους Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Προστασία Αγοραστών) Κανονισμούς του 2015, στο Κεφ. 224 Άρθρο 80, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας Άρθρα 23, 26, 28, 29 και 30, στον περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113, στο Άρθρο 22 του περί Αποδείξεως Νόμου (Κεφ. 9), στις αρχές της επιείκειας και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Η υπό κρίση Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του XXXXX Ιωάννου, υποδιευθυντού της Υπηρεσίας Ανάκτησης Χρεών της Εφεσείουσας, έχοντος προσωπική γνώση των γεγονότων της υπόθεσης και δεόντως εξουσιοδοτημένου. Η μαρτυρία του έχει ως εξής: Την 17.7.2007 και 1.9.2009 ενεγράφησαν στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού προς όφελος της Αιτήτριας, οι Υποθήκες Υ8160/2007 (για Λ.Κ.550.000,00 ή €939.730,79) και Υ6645/2009 (για €160.000,00) αντίστοιχα, επί ακινήτου της Καθ' ης η Αίτηση 2, στην οδό XXXXX 4, στην ενορία Αγίας Ζώνης, στη Λεμεσό. Οι Υποθήκες εξασφάλιζαν και εξασφαλίζουν μέχρι και σήμερα, υποχρεώσεις της Καθ' ης η Αίτηση 2 εταιρείας προς την Αιτήτρια, οι οποίες πηγάζουν από δάνειο που της παραχωρήθηκε με σκοπό την ανέγερση πολυκατοικίας στο συγκεκριμένο ακίνητο. Επειδή η Καθ' ης η Αίτηση 2 παρέλειψε να εξοφλήσει το δάνειο, η Αιτήτρια καταχώρισε τόσο εναντίον της, όσο και εναντίον των εγγυητών της, XXXXX Αντωνιάδη και XXXXX XXXXX Αντωνιάδη (είναι και οι δύο διευθυντές της εταιρείας), την αγωγή με αρ. 4076/2014, Ε.Δ. Λεμεσού, με την οποία διεκδικεί εναντίον όλων των Εναγομένων, αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως, το ποσό των €409.291,60 (σήμερα το χρέος ανέρχεται στις €480.477,85), πλέον τόκους, επιφυλάσσει δε πλήρως τα δικαιώματα της που πηγάζουν από τις δύο Υποθήκες. Η Καθ' ης η Αίτηση 3, αγόρασε στη βάση ενός αγοραπωλητηρίου Εγγράφου ημερομηνίας 7.11.2008, τα διαμερίσματα αρ. 1 και 2 στον δεύτερο όροφο της πολυκατοικίας (XXXXX Mansions), που ανηγέρθη επί του προαναφερόμενου ακινήτου, αντί του συνολικού ποσού των €322.000,
- Αυθημερόν δε κατέθεσε το Αγοραπωλητήριο Έγγραφο στο Κτηματολόγιο Λεμεσού, λαμβάνοντας τον αριθμό ΠΩΕ 3253/
- Την 1.12.2015 η Αιτήτρια παρέλαβε Ειδοποίηση (Τύπος «ΙΕ») με την οποία πληροφορείτο ότι ο διευθυντής του Κτηματολογίου θα προχωρούσε με την μεταβίβαση των διαμερισμάτων επ' ονόματι της αγοράστριας (Καθ' ης η Αίτηση 3) και κατ' επέκταση με την εξάλειψη των Υποθηκών. Η Αιτήτρια στις 8.1.2016 υπέβαλε Ένσταση (υπό μορφή επιστολής). Ο διευθυντής του Κτηματολογίου απάντησε με την επιστολή του ημερομηνίας 11.8.2016, πως θα προχωρούσε στην μεταβίβαση των διαμερισμάτων, εκτός εάν εμποδιζόταν με Διάταγμα του Δικαστηρίου. Η αγοραία αξία των δύο διαμερισμάτων, με βάση Εκτίμηση που έχει διενεργηθεί από τους εκτιμητές Ιωάννης Μιχαλάκη & Συνεργάτες, ημερομηνίας 9.9.2016, ανέρχεται στο ποσό των €152.000,00 και €154.000,00 αντίστοιχα. Είναι θέση του ομνύοντα πως η απόφαση του Διευθυντή του Κτηματολογίου να προχωρήσει στη μεταβίβαση των διαμερισμάτων, πλήττει ανεπανόρθωτα τα συμφέροντα και δικαιώματα της Αιτήτριας, τα οποία «είχε κατοχυρώσει» με τις δύο συμφωνίες Υποθήκης, αλλά και περιορίζεται ουσιωδώς το δικαίωμα της να διεκδικήσει επιτυχώς το λαβείν της από την Καθ' ης η Αίτηση 2, στα πλαίσια της αγωγής 4076/2014 και/ή ενώ εκκρεμεί η αγωγή αυτή ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Σε περίπτωση που ολοκληρωθεί η μεταβίβαση των διαμερισμάτων, η αξία της υποθηκευμένης προς όφελος της Αιτήτριας περιουσία (με τις ίδιες Υποθήκες, η Καθ' ης η Αίτηση 2 εταιρεία υποθήκευσε και ένα διαμέρισμα ιδιοκτησίας της, στον 4ο όροφο της ίδια πολυκατοικίας, αξίας €212.000,00) μειώνεται δραματικά και οι υποχρεώσεις της εταιρείας παραμένουν «ανεξασφάλιστες» για μεγαλύτερο ποσό. Κατά τον ομνύοντα δεν θα πρέπει να είναι αμελητέο και το γεγονός πως η Υποθήκη Υ8160/2007, προηγείται του επίδικου Πωλητηρίου Εγγράφου. Ο ομνύων διατείνεται πως εάν προχωρήσει η επικείμενη μεταβίβαση, η Αιτήτρια θα απωλέσει το συνταγματικό της δικαίωμα (άρθρο 23 του Συντάγματος) του ελέγχου και της απόλαυσης της επίδικης ακίνητης ιδιοκτησίας, η οποία από το 2007 μέχρι σήμερα, είναι υποθηκευμένη προς όφελος της, σε αντάλλαγμα πιστωτικών διευκολύνσεων προς τον ενυπόθηκο οφειλέτη (Καθ' ης η Αίτηση 2). Περαιτέρω, θα καταστεί ανέφικτη η εκποίηση και/ή η διάθεση των δύο υποθηκευμένων διαμερισμάτων προς εξόφληση του χρέους της Καθ' ης η Αίτηση
- Παραβιάζεται επίσης το συνταγματικό δικαίωμα της Αιτήτριας, του συμβάλλεσθαι ελευθέρως (άρθρο 26 του Συντάγματος). Με την σκοπούμενη μεταβίβαση, εμποδίζεται η εκτέλεση και/ή η εφαρμογή των δύο Συμφωνιών Υποθήκης και παραβιάζονται ουσιώδεις όροι των εν λόγω συμφωνιών, οι οποίες υπογράφτηκαν «ελευθέρα βουλήσει» και έναντι ανταλλάγματος. Τέλος ο ομνύων διατείνεται πως ο Νόμος δυνάμει του οποίου ενήργησε ο Διευθυντής του Κτηματολογίου, παραβιάζει τα «συνταγματικά, περιουσιακά και συμβατικά δικαιώματα» της Αιτήτριας, καθότι προστατεύει μεν τα συμφέροντα των αγοραστών, αλλά αφήνει εκτεθειμένους τους ενυπόθηκους δανειστές χωρίς να τους προσφέρεται εναλλακτική θεραπεία. Η Καθ' ης η Αίτηση 3 ενίσταται στην οριστικοποίηση του Διατάγματος, ενώ για τους καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 τούτο έγινε απόλυτο, κατόπιν σχετικής δήλωσης των συνηγόρων των. Στην καταχωρηθείσα εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση 3 Ένσταση, προβάλλονται οι ακόλουθοι Λόγοι: «Α. Η Αιτήτρια κωλύεται λόγω των ενεργειών και/ή της συμπεριφοράς της (estopped by conduct) από το να εγείρει οποιαδήποτε ένσταση εν σχέση με την μεταβίβαση των ακινήτων επ' ονόματι της Καθ' ης η Αίτηση αρ.
- Β. Τα όσα αναφέρονται στην Ένορκη Δήλωση της που συνοδεύει την αίτηση της δεν είναι πλήρη και/ή αποκρύπτονται επιτελώς ουσιώδη γεγονότα τα οποία, επηρεάζουν το αποτέλεσμα της διαδικασίας. Γ. Η προσβαλλόμενη απόφαση του Διευθυντή του Κτηματολογίου και της χωρομετρίας είναι καθ' όλα νόμιμη και ελήφθη σύμφωνα με την ισχύουσα πρωτογενή και δευτερογενή νομοθεσία αι σύμφωνα με όλα τα στοιχεία που είχε ενώπιον του. Δ. Εάν παραμείνουν σε ισχύ τα αιτούμενα διατάγματα η Καθ' ης η Αίτηση αρ. 3 θα υποστεί ζημιές. Ε. Με τις ενέργειες τους και/ή την συμπεριφορά τους και/ή με την συγκατάθεση τους και/ή χωρίς να εξασφαλίσουν, όπως τώρα ισχυρίζονται, την αποπληρωμή του οφειλόμενου προς αυτούς ποσού από την Καθ' ης η Αίτηση αρ. 2 συγκατατέθηκαν στην μεταβίβαση των τεσσάρων από τα επτά συνολικά διαμερίσματα, με αποτέλεσμα σήμερα όλο το ενυπόθηκο χρέος να παραμείνει εξασφαλισμένο μόνο με τις υποθήκες τις οποίες βαρύνονται τα διαμερίσματα της Καθ' ης η Αίτηση αρ. 3.» Η Ένσταση, η οποία στηρίζεται στην ίδια με την Αίτηση νομική βάση, υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της ίδιας της Καθ' ης η Αίτηση 3, η οποία αρνείται τους ισχυρισμούς και τις θέσεις της Αιτήτριας. Είναι η θέση της πως η τελευταία απέκρυψε από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα τα οποία είναι καταλυτικά για την έκβαση της υπόθεσης. Επί τούτου αναφέρει πως στην πολυκατοικία XXXXX Mansions έχουν ανεγερθεί επτά
(7)διαμερίσματα (μεταξύ αυτών και τα δύο που αγόρασε η ίδια), τα οποία όλα ήσαν βεβαρυμένα με τις δύο υπό αναφορά Υποθήκες. Με την σύμφωνη γνώμη και την συγκατάθεση της Αιτήτριας, τα τέσσερα
(4)από αυτά, μετά την έκδοση των ξεχωριστών τίτλων ιδιοκτησίας, μεταβιβάστηκαν στους δικαιούχους αγοραστές (αφού προηγουμένως εξαλείφθηκαν γι' αυτά οι Υποθήκες), χωρίς η Αιτήτρια να εισπράξει οποιοδήποτε ποσό ή να διασφαλίσει ότι θα εισπράξει από την Καθ' ης η Αίτηση 2, όλα τα οφειλόμενα από αυτήν ποσά. Ως αποτέλεσμα, το χρέος «εξασφαλίζεται» πλέον με τα τρία εναπομείναντα διαμερίσματα, δύο εκ των οποίων είναι αυτά που αγόρασε η ίδια. Σημειώνει δε πως έχει εξοφλήσει το τίμημα αγοράς τους. Όπως υποστηρίζει περαιτέρω, η Αιτήτρια απέκρυψε από το Δικαστήριο ότι με την αγωγή 4076/2014, αξιώνει από την Καθ' ης η Αίτηση 2 και τους εγγυητές της, μόνο το κατ' ισχυρισμόν οφειλόμενο ποσό και όχι και την εκποίηση των Υποθηκών. Είναι τέλος η θέση της πως οι ενέργειες της Αιτήτριας να επιτρέψει την μεταβίβαση των τεσσάρων διαμερισμάτων στους αγοραστές τους αλλά όχι αυτών που αγόρασε η ίδια, παραβιάζει τα δικά της συνταγματικά δικαιώματα. Η Αιτήτρια, συναινούντων όλων των πλευρών, καταχώρισε Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση. Ορκίστηκε η XXXXX Παναγιωτίδου, τραπεζικός λειτουργός της Αιτήτριας. Είναι η υπάλληλος που χειριζόταν τους λογαριασμούς δανείων της Καθ' ης η Αίτηση 2, προτού αυτοί τερματιστούν και παραπεμφθούν στην Υπηρεσία Ανάκτησης Χρεών. Αρνείται τον ισχυρισμό πως η Αιτήτρια απέκρυψε από το Δικαστήριο γεγονότα σχετικά με την υπόθεση. Όπως αναφέρει, οι Υποθήκες εξαλείφθηκαν για τα τέσσερα διαμερίσματα, αφού πρώτα το τίμημα αγοράς τους πληρώθηκε από την Καθ' ης η Αίτηση 2 εταιρεία, στην Αιτήτρια. Στην περίπτωση της Καθ' ης η Αίτηση 3, η Καθ' ης η Αίτηση 2 αρνήθηκε να πληρώσει στην Αιτήτρια το σύνολο των χρημάτων που έλαβε από την πρώτη. Όσον αφορά τον ισχυρισμό της Καθ' ης η Αίτηση 3, πως η Αιτήτρια απέκρυψε ότι με την αγωγή 4076/2014 δεν επιζητείται η εκποίηση των Υποθηκών, η ομνύουσα αναφέρει πως, αντίθετα, ο Γιαννάκης Ιωάννου στην Ένορκη του Δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση, δηλώνει ευθαρσώς πως οι ενάγοντες στην ρηθείσα αγωγή επεφύλαξαν τα δικαιώματα τους που εκπορεύονται από τις δύο Υποθήκες. Η Καθ' ης η Αίτηση 3, στη δική της Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση (καταχωρήθηκε κατόπιν συναίνεσης όλων των πλευρών) επαναλαμβάνει ουσιαστικά τους ισχυρισμούς της. Αρνείται τον ισχυρισμό της Παναγιωτίδου πως το τίμημα από την αγορά των δικών της διαμερισμάτων δεν πληρώθηκε στην Αιτήτρια. Διατείνεται πως ποσό €191.300 κατατέθηκε σε λογαριασμό της Καθ' ης η Αίτηση 2 εταιρείας, στην Αιτήτρια. Είναι καλά γνωστό ότι το ουσιαστικό δίκαιο για την έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων παρέχεται από το άρθρο 32 του Νόμου 14/60, ενώ ο Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμος και οι Κανονισμοί, προσδιορίζουν το δικαιοδοτικό πλαίσιο [Demades ν. Studio
(1996)1A.A.Δ. και Αίτηση Χάρη Φεσσά
(1990)1 Α.Α.Δ. 704]. Το άρθρο 32 του Νόμου 14/60, παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία εξουσία σχετικά με την έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων. Το εν λόγω άρθρο έχει αναλυθεί με σαφήνεια στην Οδυσσέως ν. Pieris Estates Ltd
(1982)1 A.A.Δ.557 και έχει έκτοτε επιβεβαιωθεί σε πλείστες όσες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Τα τρία κριτήρια που τίθενται ως προϋποθέσεις θα πρέπει να ικανοποιηθούν σωρευτικά πριν το Δικαστήριο περάσει στην εξέταση του ισοζυγίου της ευχέρειας, κατά πόσον δηλαδή είναι εύλογο και δίκαιο να εκδοθεί το Διάταγμα, με τη συνεκτίμηση όλων των σχετικών παραγόντων. Οι τρείς αυτές προϋποθέσεις είναι οι εξής:
(1)Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση.
(2)Η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγοντας σε θεραπεία.
(3)Το ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος ικανοποιείται με αναφορά στα καταχωρημένα δικόγραφα για την αποκάλυψη μιας συζητήσιμης υπόθεσης ενώ το δεύτερο κριτήριο ικανοποιείται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης και σχετίζεται με την ένδειξη ή παρουσίαση ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Ενώ το πρώτο κριτήριο σχετίζεται κατ' ουσία με τη νομική και μόνο θεμελίωση της αξίωσης όπως διατυπώνεται στο κλητήριο ένταλμα, το δεύτερο προχωρεί ένα πρόσθετο βήμα συσχετίζοντας τη νομική αυτή θεμελίωση με την προσφερόμενη μαρτυρία όπως εξάγεται από τις ενόρκους δηλώσεις ή την αντεξέταση των μαρτύρων για την πραγματική θεμελίωση της αγωγής επί των γεγονότων. Επαρκεί, σε αυτό το στάδιο, να καταδειχθεί κάτι πέραν της απλής πιθανολόγησης αλλά και κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων για να ικανοποιηθεί το δεύτερο αυτό κριτήριο. Το τρίτο κριτήριο ικανοποιείται όπου οι αποζημιώσεις θεωρούνται ότι δεν αποτελούν ικανοποιητική θεραπεία. Είναι γνωστό ότι η θεραπεία του προσωρινού διατάγματος ανάγεται κατ' εξοχή στο δίκαιο της επιείκειας και αν η αποτίμηση σε χρήμα μπορεί να γίνει εύλογα, τότε η έκδοση του διατάγματος ή η διατήρηση του σε ισχύ αποκλείεται. Ακόμη και ασυνήθης δυσκολία στην εκτίμηση των ζημιών δεν αποτελεί κατ΄ ανάγκη έρεισμα για την έκδοση διατάγματος [Κ.Ο.Τ. ν. Θεωρή
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 255]. Το Δικαστήριο στην εξέταση κατά πόσο θα διατηρήσει ή θα ακυρώσει ένα προσωρινό διάταγμα δεν προχωρεί στην κατάληξη συμπερασμάτων αναφορικά με την πλήρη εξέταση είτε του πραγματικού είτε του νομικού καθεστώτος της υπόθεσης δεδομένου ότι, όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Jonitexo v. Adidas
(1984)1 A.A.Δ. 263, αυτό ανάγεται κατ΄ εξοχή στη σφαίρα εξέτασης του Δικαστηρίου κατά την εκδίκαση της ουσίας της ίδιας της αγωγής. Τα ίδια λέχθησαν και στην υπόθεση Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ.248, 269, 270. Βέβαια κάποια αξιολόγηση της προσφερόμενης μαρτυρίας σε σχέση με τη διαπίστωση της ικανοποίησης των τριών κριτηρίων είναι αναγκαία, όπως υπέδειξε και η Οδυσσέως (ανωτέρω) σελ. 569, αλλά η αξιολόγηση πρέπει να γίνεται μέσα σ' αυτά τα περιορισμένα πλαίσια. Έχει θεμελιωθεί από παλιά ότι το Δικαστήριο και δεδομένου ότι αυτό έχει τις καταβολές του στο Δίκαιο της Επιείκειας μπορεί, χωρίς να υπεισέλθει στην ουσία του προσωρινού διατάγματος, να το ακυρώσει αν διαφανεί ότι έχει γίνει τέτοια απόκρυψη γεγονότων κατά το στάδιο της μονομερούς έκδοσης του, που ενδεχόμενα να επηρέασε το Δικαστήριο το οποίο άλλως θα μπορούσε να μην το είχε εκδώσει. Το αξίωμα αυτό έχει κατ΄ επανάληψη τεθεί μέσα από τη νομολογία, σχετικές αποφάσεις δε των Αγγλικών Δικαστηρίων επί του θέματος έχουν υιοθετηθεί από τα Κυπριακά Δικαστήρια πλήρως (δέστε τις επτά προτάσεις του Ralph Gibson L.J. στην Brink's Mat Ltd v. Elcombe
(1988)1 W.L.R. 1350 και Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου (ανωτέρω). Παρομοίως και η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου έχει υποδείξει το θεμελιώδες πρόβλημα που δυνατό να προκύψει από την απόκρυψη γεγονότων, όπως υποδεικνύει η υπόθεση Ahmad Zein v. Παράσχος Κ. Καμπανέλλας Λτδ Π.Ε. 10494 ημερ. 27/4/2000, η οποία υιοθέτησε προηγούμενη νομολογία όπως την Resola (Cyprus) Ltd v. Χρήστου Π.Ε. 9610, ημερ. 31.3.1998. Τούτων λεχθέντων επανέρχομαι στην υπό κρίση Αίτηση. Για τους λόγους που θα εξηγήσω στη συνέχεια, θεωρώ πως καμία από τις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 ικανοποιείται. Είναι θέση της Αιτήτριας πως ο Νόμος 139
(1)/2015 είναι αντισυνταγματικός καθότι παραβιάζει θεμελιώδη δικαιώματα της . Ο κ. Πογιατζής εκ μέρους της, υπεστήριξε πως αναγνωρίστηκε νομολογιακά «ότι ισχυρισμός για παραβίαση συνταγματικών δικαιωμάτων αποκαλύπτει εύλογη αιτία αγωγής» (Δημοκρατία ν. Γεωργίου
(2003)1Β Α.Α.Δ.704). Προχωρώντας δε ένα βήμα πιο πέρα, εισηγήθηκε (αναφορικά με τις δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Νόμου 14/60) πως «στην παρούσα υπόθεση λόγω και της ιδιαίτερης φύσης της αλλά και των σημαντικών νομικών ζητημάτων που έχουν εγερθεί, κρίνεται απαραίτητη, χωρίς να εξαχθούν οριστικά συμπεράσματα, μία προκαταρκτική θεώρηση της ύπαρξης αντισυνταγματικότητας των επίμαχων διατάξεων με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης ούτως ώστε να εξακριβωθεί η ύπαρξη και στοιχειοθέτηση ορατής πιθανότητας επιτυχίας». Η θέση του κ. Πογιατζή δεν με βρίσκει σύμφωνη. Το κατά πόσον ο Νόμος 139
(1)/2015 είναι συνταγματικός ή όχι δεν θα εξεταστεί στα πλαίσια της συγκεκριμένης διαδικασίας αλλά είναι το κύριο και ουσιαστικό ζήτημα που θα εξεταστεί στα πλαίσια της κυρίως Αίτησης. Όμως ακόμη και εάν δεν υπήρχε η επίμαχη νομοθετική πρόνοια (άρθρο 44 ΚΒ του Νόμου 139
(1)/2015) ο αγοραστής, εν προκειμένω η Καθ' ης η αίτηση 3 έχει δικαίωμα να λάβει ξεχωριστό τίτλο της ιδιοκτησίας της, την οποία μάλιστα εξόφλησε πλήρως. Ως προς την τρίτη προϋπόθεση θεωρώ πως ούτε και αυτό το κριτήριο ικανοποιείται. Η έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι αυτοσκοπός, είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ύπαρξη κάποιου δικαιώματος που φέρεται να έχει προσβληθεί ή που υπάρχει κίνδυνος να προσβληθεί ή να συνεχίσει να προσβάλλεται. Εν προκειμένω δεν έχει καταδειχθεί ότι χωρίς την διατήρηση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Υπό το φως των ανωτέρω, κρίνω ότι το διάταγμα θα πρέπει να ακυρωθεί και η αίτηση να απορριφθεί. Δια ταύτα η Αίτηση απορρίπτεται και το μονομερώς εκδοδέν διάταγμα ακυρώνεται. Τα έξοδα της Αίτησης, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της κυρίως Αίτησης επιδικάζονται υπέρ της Καθ' ης η αίτηση/Εφεσίβλητης 3 και εναντίον της Αιτήτριας/Εφεσείουσας. Τα έξοδα είναι πληρωτέα μόλις εκδοθεί απόφαση επί της ουσίας της κυρίως Αίτησης. (Υπ.) .................................................. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΣΤΚ/ΑΓ Subject: Civil/Other Action/Interim Αναφορά: Αίτηση για έκδοση Προσωρινού Διατάγματος cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο