ΚΙΝΝΗ ν. C.R.P. SECURITY SYSTEMS LTD, Αρ. Αγωγής: 950/2010, 31/8/2018

(1)/1994 στο βαθμό που εφαρμόζεται στην παρούσα και ο ίδιος ο ενάγοντας ουδέποτε τερμάτισε την εν λόγω συμφωνία αφού τα προϊόντα τα παράλαβε και τα αποθήκευσε σε αποθήκη της επιλογής του. Επιπλέον οι Εναγόμενοι αρνούνται ότι ο Ενάγοντας υπέστηκε τις ζημιές που επικαλέστηκε ότι υπέστηκε από την εισαγωγή των εν λόγω προϊόντων και όπως αυτές αναλύονται μέσα από την έκθεση απαίτησης του και ζητούν απόρριψη των αιτουμένων αξιώσεων του με έξοδα εις βάρος του. Στη βάση των πιο πάνω δικογραφημένων θέσεων, η υπόθεση προχώρησε σε ακρόαση. Κατά την ακρόαση κατέθεσαν πέντε συνολικά μάρτυρες. Από πλευράς Ενάγοντα, κατέθεσε ο ίδιος ο ενάγοντας XXXXX Κιννής (ΜΕ3), ο XXXXX Κυριάκου (ΜΕ2), και ο XXXXX Ευριπίδου (ΜΕ1), ενώ από πλευράς εναγομένων ο XXXXX Αβραάμ (ΜΥ1), ως εμπειρογνώμονας και ο XXXXX Περδίος, διοικητικός σύμβουλος και γενικός διευθυντής των εναγομένων (ΜΥ2). Κατατέθηκε επίσης και από τις δύο πλευρές μεγάλος αριθμός τεκμηρίων τα οποία αφορούν τις εκατέρωθεν θέσεις. Όλη η προφορική μαρτυρία των μαρτύρων είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά του Δικαστηρίου και δεν κρίνεται σκόπιμο να παρατεθεί αυτολεξεί στο κείμενο της παρούσας απόφασης. Κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας πιο κάτω, θ' αναφερθώ σε εκείνα τα στοιχεία της μαρτυρίας, τα οποία επέδρασαν στη δικαστική μου κρίση και κατάληξη. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΚΑΙ ΕΥΡΗΜΑΤΑ Παρακολούθησα τους μάρτυρες κατά τη διάρκεια της ζωντανής ατμόσφαιρας της ακροαματικής διαδικασίας και είχα την ευκαιρία να δω την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα, καθώς και να συγκρίνω τα λεγόμενά τους με το περιεχόμενο των εγγράφων που κατατέθηκαν ως τεκμήρια ενώπιον μου. Αποτίμησα τη συνολική τους παρουσία στη βάση των εγγενών της μαρτυρίας τους χαρακτηριστικών (πηγή γνώσεων, ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος και προκατάληψη - Phipson on Evidence, 14th edition, σελίδα 251). Κατά τη διάρκεια της αποτίμησης της αξιοπιστίας τους, είχα κατά νου ότι αυτό είναι έργο διακριτό και εντελώς αποσυναρτημένο από οποιοδήποτε βάρος απόδειξης (βλ. Αθανασίου κ.α. ν Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. 614). Για το θέμα της αξιοπιστίας της μαρτυρίας απολύτως σχετική είναι η εκτεταμένη ανάπτυξη του θέματος στο βιβλίο των Σάντη - Ηλιάδη, Δίκαιο της Απόδειξης, Hippasus, 2014, Κεφάλαιο 3, IB. Η θετική εντύπωση που αφήνει στο Δικαστήριο ο μάρτυς που καταθέτει αποτελεί σε γενικές γραμμές στοιχείο εξαιρετικής σπουδαιότητας για την κρίση της αξιοπιστίας του. Η αξιοπιστία αποτελεί έννοια πολυσήμαντη. Η εμφάνιση και συμπεριφορά του μάρτυρα ενόσω καταθέτει, η μνήμη του, οι αντιδράσεις του (κατά πόσο δηλαδή είναι φυσικές ή αφύσικες), ο τρόπος που απαντά, η νευρικότητα ή η επιφυλακτικότητα του και η ιδιοσυγκρασία που εκδηλώνει, είναι μεταξύ των στοιχείων που λαμβάνονται υπόψη κατά την αξιολόγηση (Κεντρική Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ ν Ηροδότου, Π.Ε. 332/09, ημερ. 10.6.13, Re N-BCM

(2002)EWCA Civ. 1052, C & A Pelekanos Associates Limited ν Πελεκάνου

(1999)1(B) ΑΑΔ 1273). Η συμπεριφορά μάρτυρα κατά την αντεξέταση δεν φαίνεται να έχει μεγαλύτερη σημασία από ό,τι έχει κατά την κυρίως εξέταση και επανεξέταση (Attorney-General for the Sovereign Base Areas of Akrotiri and Dhekelia ν Steinhoff

(2005)UKPC 31). Πέραν τούτου, η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν περιορίζεται αποκλειστικώς στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας κάθε μάρτυρα ξεχωριστά (Rana και Άλλου ν Δημοκρατίας

(2004)2 ΑΑΔ 489), αλλά αντιπαραβάλλεται και διερευνάται στο σύνολο της μαρτυρίας που παρουσιάζεται και από τις δύο πλευρές (Φώτσιου ν Ηροδότου

(2010)1(B) ΑΑΔ 1172). Τα ευρήματα αξιοπιστίας είναι αλληλένδετα με τη συνολική εκτίμηση της μαρτυρίας και των προεκτάσεων της και συναρτώνται με την αντικειμενική όψη των πραγμάτων (Βασιλείου ν Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 159/09, ημ. 4.5.12). Αυτή η προσέγγιση επαυξάνει το κύρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου και την πίστη του κοινού στη δικαστική διαδικασία (Στυλιανίδης ν Χατζηπιέρα

(1992)1(B) ΑΑΔ 1056). Τέλος, σημειώνω ότι αποτελεί βασικό κανόνα ότι μια υπόθεση πρέπει να εκδικάζεται στα αυστηρά πλαίσια των δικογράφων (Cheeseline Ltd v Ανθούλης Θωμά & Υιοί Λτδ, ECLI:CY:AD:2014:A319, Πολιτική Έφεση 45/2009, ημερομηνίας 14.5.2014 και Χριστοδούλου ν. Χρ. Μαρνέρος και Σία Λτδ

(1997)1 Α.Α.Δ. 718). Στην παρούσα υπόθεση, προσήλθαν τα δύο μέρη ενώπιον του Δικαστηρίου με δύο αντίθετες και αντιμαχόμενες εκδοχές γεγονότων. Στο Δικαστήριο εναπόκειται να αξιολογήσει τη μαρτυρία που δόθηκε προς υποστήριξη της κάθε εκδοχής, για να αποφανθεί ποιαν από τις δύο αποδέχεται και να καταλήξει στα ευρήματα πραγματικών γεγονότων. Το κεντρικό στοιχείο αντιδικίας σε σχέση με το οποίο θα αξιολογηθεί στη λεπτομέρειά της η μαρτυρία είναι το εξής꞉ αν ευσταθεί ο ισχυρισμός γεγονότων που υποστήριξε ο ενάγοντας ΜΕ3, ότι οι εναγόμενοι προμήθευσαν στον ενάγοντα προϊόντα και ή ελαττωματικές συσκευές οι οποίες του προκάλεσαν ζημιά και έξοδα ως προς την φύλαξη τους, με αποτέλεσμα οι ίδιοι να πλουτήσουν αδικαιολόγητα εις βάρος του ιδίου. Αν η θέση αυτή αποδειχθεί τότε οι εναγόμενοι θα πρέπει να πληρώσουν στον ενάγοντα τόσο την αξία των προϊόντων τα οποία ο ενάγοντας προπλήρωσε στους ιδίους όσο και τα όσα ο ίδιος κατέβαλε για την φύλαξη τους. ή αν, αντίθετα, ευσταθεί ο ισχυρισμός γεγονότων που υποστήριξαν οι εναγόμενοι ότι αυτοί απλά εισήγαγαν για λογαριασμό του ενάγοντα τα συγκεκριμένα προϊόντα, αφού οι δραστηριότητες της εταιρίας τους ήταν εντελώς διαφορετικές από τα όσα κατά τον ενάγοντα επιτελούσαν οι συγκεκριμένες συσκευές και απορρίψει την εκδοχή του Ενάγοντα τότε τυχόν αποδοχή της θέσης των Εναγομένων ότι υπήρξε αυτή η συγκεκριμένη συμφωνία, τότε η αξίωση του Ενάγοντα θα υπόκειται σε απόρριψη. Στην πρόσφατη απόφαση Χρυσάνθη Χρυσάνθου από το Πελένδρι και Σταύρος Φραντζή από τη Λεμεσό υπό την ιδιότητά τους ως διαχειριστές της περιουσίας του αποβιώσαντος Μάριου Χρίστου Φραντζή ν. Ανδρέα Φραντζή από τη Λεμεσό ανήλικου δια της μητρός και πλησιέστερης συγγενούς και φίλης του Δέσπως Χρυσάνθου

(2010)1(Β) Α.Α.Δ. 1295, στη σελ. 1305, καταγράφηκαν τα ακόλουθα: «Το βάρος του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, όπως έχει διαχρονικά αποφασιστεί, το φέρει στην πολιτική δίκη κατά κανόνα ο ενάγων και αποσείεται όταν ικανοποιήσει το Δικαστήριο με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση του είναι πιο πιθανή παρά όχι. (δέστε Μπούλος Μαρσέλ κ.ά. ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ

(2001)1 Α.Α.Δ. 1858, Αθανασίου ν. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. 614, Baloise Insurance Co. Ltd v. Κατωμονιάτη

(2008)1 Α.Α.Δ. 1275 και Κυριάκος Σοφοκλέους ν. Γιώτας Κυριάκου, Έφεση αρ. 7/08, ημερ. 18.5.2010).» Ερχόμενη στην αξίωση, ο διάδικος, σύμφωνα με τη νομολογία, οφείλει να παρουσιάσει σχετική μαρτυρία για να επιβεβαιώσει τους ισχυρισμούς του, βλ. Λουκαΐδης v. Εκδοτικής Εταιρείας Αλήθεια Λτδ

(2003)1 Α.Α.Δ. 22, σελ. 44. Από τη στιγμή που προσάγεται ικανή και θετική μαρτυρία με αποδεικτικά στοιχεία ικανοποιείται το νομικό πρωταρχικό βάρος που έχει ο Ενάγοντας («legal burden of proof») και εναποτίθεται πλέον στους ώμους του Εναγόμενου η αντίκρουσή τους («evidential burden of proof»), βλ. O´Hare & Browne: Civil Litigation, 12η έκδ., σελ. 451 κ.ε.. Έχοντας τα πιο πάνω κατά νου, καθώς και το γεγονός ότι σε αστικές υποθέσεις η απόδειξη της αξίωσης κρίνεται με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων και το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους του Ενάγοντα (βλ. Κυριάκος Σοφοκλέους v. Γιώτα Κυριάκου

(2010)1Α Α.Α.Δ. 665 και Γιαννάκης Πελεκάνος ως Διαχειριστής της περιουσίας του Χριστόφορου Πελεκάνου κ.α. ν. Ανδρέα Πελεκάνου κ.ά.

(2010)1Γ Α.Α.Δ.

1. . Ως ΜΕ1 προσήλθε ο XXXXX Ευριπίδου ο οποίος παρουσίασε 6 εκθέσεις που αποτελούν τα Τεκμήρια 1 ως
2. Ανέφερε ότι οι εκθέσεις που αποτελούν τα Τεκμήρια 2 και 3 αφορούν την απόδοση/λειτουργικότητα των προϊόντων ενώ οι εκθέσεις που είναι τα Τεκμήρια 1, 4 και 5 αφορούσαν τα χαρακτηριστικά για την ασφάλεια των προϊόντων. Ο μάρτυρας που παρουσιαζόταν ως διακεκριμένος επιστήμονας δεν θυμόταν τις ημερομηνίες που έγιναν τα τεστ ούτε πόσες μέρες αυτά διήρκεσαν παρά μόνο διαβεβαίωνε στο δικαστήριο ότι έγιναν σε διάστημα δύο ημερών. Ήταν η θέση του ότι τα συμπεράσματα ήταν σχεδόν τα ίδια για δύο διαφορετικά τεστ και ότι στα συμπεράσματα αναφερόταν εκ παραδρομής η μηχανή PS2008A τόσο στο Τεκμήριο 2 όσο και στο Τεκμήριο
3. Δέχθηκε επίσης ο ΜΕ1 ότι τα τεστ απόδοσης έγιναν μόνο για δύο από τα 3 είδη συσκευών (μονοφασικό και διφασικό, βλέπετε Τεκμήρια 2 και 3) αντί και για τα 3 είδη. Ανέφερε επίσης ότι ποτέ στο παρελθόν δεν έχει κάνει παρόμοια τεστ εξοικονόμησης ενέργειας ανάλογο με αυτά που έγιναν στην παρούσα περίπτωση και ότι δεν υπάρχει ειδικό πρότυπο για τέτοιου είδους μελέτες λειτουργικότητας. Από την άλλη πλευρά οι εναγόμενοι κάλεσαν και οι ίδιοι τον δικό τους εμπειρογνώμονα τον ΜΥ1 τον κ. Αβράαμ ο οποίος και αυτός με την σειρά του θέλησε να δώσει την δική του θέση σε σχέση με τις ενέργειες που έκανε για τις εν λόγω συσκευές, η γραπτή δήλωση του οποίου αποτελεί το Τεκμήριο
4. Ήταν η θέση του ότι κατά τον έλεγχο του δεν εντόπισε μόνο απλά προβλήματα από επιστημονικής άποψης σε όλες τις μελέτες που ετοίμασε ο ΜΕ1 (π.χ αναφορικά με την μεθοδολογία και τα πρότυπα που ακολουθήθηκαν) αλλά εντόπισε και άλλα λάθη τα οποία άπτονται θέματα αξιοπιστίας των μελετών οι οποίες έγιναν, και αφορούν τον χρόνο και τον τόπο της έρευνας αλλά και σε σχέση με τις οδηγίες που έλαβε από τον ενάγοντα για την διενέργεια αυτών των εκθέσεων και όπως αυτές περιγράφονται στις παραγράφους 12, 13, 19, 21 της γραπτής δήλωσης του μάρτυρα η οποία και παρέμεινε αναντίλεκτη. Όσον αφορά δε την μαρτυρία του κύριου XXXXX Κυριάκου (ΜΕ2), δεν έχει δοθεί οποιαδήποτε μαρτυρία η οποία να αναφέρει ακριβώς και με ποια τεκμηριωμένη μεθοδολογία για να στηρίξει τα συμπεράσματα του, αμελώντας να εξηγήσει την μεθοδολογία που ακολουθήθηκε σε σχέση με τον εξοπλισμό, τις παραμέτρους ελέγχου και με βάση ποιο πρότυπο χρησιμοποιήθηκε για να καταλήξει στα συγκεκριμένα ευρήματα. Σε κάθε περίπτωση αυτά τα συμπεράσματα σε σχέση με την ανεπάρκεια της μαρτυρίας του ΜΕ2 μπορεί να τα βγάλει και το Δικαστήριο από μόνο του μελετώντας την ίδια την δήλωση του κυρίου XXXXX Κυριάκου και γενικά την μαρτυρία του που περιέχει γενικές θέσεις και αυθαίρετα συμπεράσματα χωρίς την ελάχιστη επιστημονική τεκμηρίωση για αυτά που λέει. Σημειώνω ότι σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να αγνοηθούν από την εν λόγω δήλωση οι παράγραφοι 7, 8, 9, 10 και 11 που παραπέμπουν σε έγγραφα τα οποία το Δικαστήριο δεν επέτρεψε να κατατεθούν. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός εμπειρογνώμονα εδράζεται στις ίδιες αρχές με βάση τις οποίες αξιολογούνται οι μαρτυρίες των κοινών μαρτύρων (Ψάλτης v. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 113) καιΚίτση v. Γενικού Εισαγγελέα

(2001)!Β Α.Α.Δ. 1077). Το Δικαστήριο μπορεί να δεχτεί μέρος της μαρτυρίας του ενός ή άλλου εμπειρογνώμονα και να εξάγει τα δικά του συμπεράσματα (Πιττάλης v. Ianira Enterprises Ltd κ.α.

(1997)1 Α.Α.Δ. 814). Βέβαια η συμπεριφορά ενός εμπειρογνώμονα μάρτυρα στο εδώλιο δεν έχει τόση σπουδαιότητα για τη διαπίστωση της αξιοπιστίας του, παρόλο που παραμένει ένα από τα στοιχεία για να κριθεί η αξία της γνώμης του (Vassiliko Cement Works Ltd v. Stavrou

(1978)1 C.L.R. 389, Νικολάου v. Σταύρου

(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 746, Star Fiber Glass Ltd v. Elneda Trading Ltd

(1992)1 Α.Α.Δ. 875 και Χαραλάμπους v. Αβραάμ κ.α.

(1999)1 Α.Α.Δ. 1441). Ο ρόλος του εμπειρογνώμονα είναι να προμηθεύει το Δικαστή με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για την αξιολόγηση της ορθότητας των συμπερασμάτων του για να μπορέσει έτσι το Δικαστήριο να σχηματίσει τη δική του ανεξάρτητη γνώμη εφαρμόζοντας αυτά τα κριτήρια πάνω στα γεγονότα που αποδεικνύονται με μαρτυρία (Νομικό Σύγγραμμα Το Δίκαιο της Απόδειξης, Τάκης Ηλιάδης, 1994, σελίδες 138-146, Καούρης v. Δημητρίου

(2008)1Β Α.Α.Δ. 967 καιDavie v. Edinburgh Magistrates

(1953)S.C. 34). Στο βαθμό και την έκταση που ο πραγματογνώμονας βασίζει τη γνώμη του σε γεγονότα που του έχουν γνωστοποιηθεί, τα γεγονότα αυτά πρέπει να αποδεικνύονται σύμφωνα με τους αποδεικτικούς κανόνες (Ττοουλιάς v. Δημοκρατία

(1989)2 Α.Α.Δ. 258, Νικολάου v. Σταύρου

(1992)1Β Α.Α.Δ. 746, Republic v. Chacholiades

(1980)2 C.L.R. 481 και Χαραλάμπους v. Σάββα

(1996)1Α Α.Α.Δ. 576). Η μαρτυρία ενός εμπειρογνώμονα γίνεται αποδεκτή για να παρέχει το Δικαστήριο με επιστημονική μαρτυρία που μπορεί να μην βρίσκεται μέσα στις γνώσεις και εμπειρίες του Δικαστή (Philippou v. Odysseos

(1989)1 C.L.R. 1). Με γνώμονα τα πιο πάνω το Δικαστήριο προχωρεί σε αξιολόγηση της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του πάντοτε σε σχέση με τα επίδικα θέματα της αγωγής και τα οποία άπτονται της εμπειρογνωμοσύνης του μάρτυρα και η οποία αφορά το είδος των εν λόγω συσκευών. Έχοντας υπόψη τα Τεκμήρια 1 έως 5 είναι ξεκάθαρο ότι δεν έχει δοθεί η αναγκαία επιστημονική τεκμηρίωση για να μπορέσει το Δικαστήριο να οδηγηθεί σε ασφαλή συμπεράσματα για το τι προσπάθησε να αποδείξει ο εν λόγω εμπειρογνώμονας. Θεωρώ ότι οι εκθέσεις αυτές εν όψει των αδυναμιών οι οποίες αναφέρθηκαν πιο πάνω ετοιμάστηκαν με επιφανειακό τρόπο. Θεωρώ λοιπόν ότι μπορώ να κάνω δεκτή την μαρτυρία η οποία προσκομίστηκε από την πλευρά της υπεράσπισης γιατί θεωρώ ότι πράγματι η μαρτυρία τους συνάδει πλήρως με τα επιστημονικά κριτήρια τα οποία θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη το δικαστήριο προτού δεχθεί ή απορρίψει την μαρτυρία ενός εμπειρογνώμονα. Ερχόμενη να εξετάσω την μαρτυρία του ενάγοντα ΜΕ3 παρατηρώ ότι ο μάρτυρας αυτός δεν ήταν ξεκάθαρος και σαφής στις απαντήσεις του. Ηθελημένα απέφευγε να δίνει απαντήσεις του οι οποίες είχαν σαν σκοπό να αποκαλύψουν την πραγματική του πρόθεση όταν έδινε οδηγίες στους εναγόμενους να του εισάξουν τα εν λόγω προϊόντα για λογαριασμό του. Θεωρώ ότι εκ του αποτελέσματος ο ίδιος ο ενάγοντας έδινε τις απαντήσεις του με τέτοιο τρόπο ούτως ώστε να φανεί στο δικαστήριο ότι αυτός ζήμιωσε και ότι την παραγγελία πείστηκε να την κάνει κατόπιν προτροπής του πατέρα του διευθυντή της εναγόμενης εταιρίας κ. Περδίου. Θεωρώ ότι τα όσα ο ενάγοντας ανέφερε στην μαρτυρία του και αφορούν το θέμα της παραγγελίας και της παραλαβής των προϊόντων αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις απλά και μόνο για να δικαιολογήσει το λάθος του για το οποίο και μετάνιωσε. Σκοπός του ήταν να παραπλανήσει το δικαστήριο ότι ο ίδιος παρασύρθηκε από τον Περδίο για να προβεί στην εν λόγω παραγγελία των συγκεκριμένων προϊόντων. Ο μάρτυρας παραδέχθηκε ότι · είναι ο ίδιος που πήγε στον XXXXX Περδίο και όχι στον XXXXX Περδίο και του έδωσε το σχετικό δείγμα της συσκευής την οποία ο ίδιος ήθελε να εισάξει στην Κύπρο. · οι ισχυρισμοί του για διαβεβαιώσεις που δήθεν του δόθηκαν ότι οι συσκευές εξοικονομούσαν ενέργεια αφορούσαν τον κύριο XXXXX Περδίο και όχι τον κύριο XXXXX Περδίο ή κάποιο υπάλληλο ή υπεύθυνο άτομο των Εναγόμενων. · δεν προέβη σε οποιοδήποτε τερματισμό της συμφωνίας πώλησης των επίδικων συσκευών και ότι όλες οι επιστολές οι οποίες στάληκαν ήταν πριν την παραλαβή των εν λόγω προϊόντων. (τεκμ.20,21,23 και 24) στις 7/5/2009 και φυσικά ήταν προγενέστερες των ελέγχων που επικαλείται ότι προέβη ο ΜΕ

1. · όσον αφορά τη συσκευή, δεν παρουσιάστηκε μαρτυρία που να δείχνει ότι διέφεραν οι συσκευές που αγοραστήκαν με αυτές που παρουσίασε ο Ενάγοντας στους Εναγόμενους κατά την 1η συνάντηση που έγινε στις 12/5/
2. Ούτε δόθηκε οποιαδήποτε μαρτυρία που να καταδεικνύει ότι οι συσκευές που υποδείχτηκαν στους Εναγόμενους κατά την εν λόγω συνάντηση είχαν καλύτερη ή διαφορετική απόδοση ή ότι εκείνες εξοικονομούσαν ενέργεια στο βαθμό που ισχυρίζεται ο Ενάγοντας. · δεν αρνήθηκε ότι ο κατασκευαστής των προϊόντων που του εισήγαγαν οι Εναγόμενοι ήταν ο ίδιος με τον κατασκευαστή των προϊόντων που είχε υποδείξει ο Ενάγοντας κατά την πρώτη συνάντηση (είπε απλά «δεν γνωρίζω», «δεν με ενδιαφέρει»). Δεν προσκομίστηκε ίχνος μαρτυρίας από την πλευρά του Ενάγοντα ούτε και αντικρούστηκε η θέση του XXXXX Περδίου (ΜΥ2) για αυτό το ζήτημα. · ενώ ο ενάγοντας αναφέρει στην μαρτυρία του ότι ο λόγος που έλαβε τα προϊόντα είναι για να διενεργήσει ελέγχους και για αυτό σημείωσε το «άνευ βλάβης», στο μεσοδιάστημα από την παραλαβή των προϊόντων στις 7/5/2009 μέχρι την προειδοποιητική επιστολή των δικηγόρων του 9 μήνες μετά (βλέπε Τεκμήριο 25) δεν έλαβε οποιοδήποτε μέτρο ακύρωσης της συμφωνίας ή απόρριψης των προϊόντων. Ακόμη όμως και με την προειδοποιητική επιστολή των δικηγόρων του 9 μήνες μετά (βλέπε Τεκμήριο 25) δεν ζητούσε ακύρωση της συμφωνίας αλλά αποζημιώσεις. Επίσης σημειώνω ότι σε κανένα σημείο από την παραλαβή των προϊόντων και μετά δεν απέρριψε ο Ενάγοντας τα προϊόντα. Ήταν η θέση του ενάγοντα κατά την αντεξέταση, ότι στο στάδιο πριν έλθουν τα προϊόντα στη Κύπρο, είχε απλώς υποψίες ότι αυτά δεν δούλευαν. Σε κάθε περίπτωση η θέση του ότι δεν έλαβε τα δείγματα έρχεται σε σύγκρουση με την παράγραφο 10 της Έκθεσης Απαίτησης του όπου παραδέχεται ότι προέβη σε ελέγχους πριν παραλάβει τα εμπορεύματα της μεγάλης παραγγελίας («στην βάση ερευνών πληροφοριών και ελέγχου που έγινε δεν τηρούσαν τις προδιαγραφές που είχαν συμφωνηθεί»}. Θεωρώ ότι ο ενάγοντας δεν ήρθε στο δικαστήριο για να πει την αλήθεια. Δέχθηκε εν τέλει ότι τα εν λόγω προϊόντα τα παρήγγειλε ο ίδιος για εμπορικούς σκοπούς και για να τα μεταπωλήσει και με σκοπό να τις διαθέσει ο ίδιος στην κυπριακή αγορά. Εν όψει των πιο πάνω κρίνω ότι δεν μπορώ να δεχθώ την μαρτυρία του ενάγοντα και να εξάξω ασφαλή συμπεράσματα γιατί θεωρώ ότι αυτή είναι διάτρητη από ανακρίβειες και υπεκφυγές. Θα έρθω τώρα να εξετάσω την μαρτυρία η οποία δόθηκε από την υπεράσπιση και από τον ΜΥ2, εφόσον έχω εξετάσει την μαρτυρία του εμπειρογνώμονα που κάλεσε η υπεράσπιση. Ο ΜΥ2, XXXXX Περδίος, επανέλαβε τόσο στην κυρίως εξέταση του καθώς και στην αντεξέταση του ότι ο Ενάγοντας τους είχε υποδείξει τις ηλεκτρικές συσκευές που επιθυμούσε να του εισάξουν στη Κύπρο και αυτός με την σειρά του μετά από σχετικό έλεγχο στο διαδίκτυο βρήκε ακριβώς τις ίδιες συσκευές που είχε προσκομίσει ο Ενάγοντας (ΜΕ3) στην πρώτη τους συνάντηση. Ο Ενάγοντας στο αρχικό στάδιο της αντεξέτασης του δέχεται την θέση ότι είχε κατά την πρώτη τους συνάντηση παρουσιάσει συσκευές που αγόρασε ο ίδιος από αλλού για να του τις εισάξουν οι Εναγόμενοι πιο φθηνά. Ήταν η θέση του ότι είναι εταιρεία του δεν εξειδικεύεται σε τέτοιου είδους ηλεκτρονικές συσκευές όπως αυτές που είναι το αντικείμενο της παρούσας υπόθεσης, αλλά σε συστήματα συναγερμού και άλλα συναφή συστήματα. Ακολουθώντας τις οδηγίες του Ενάγοντα βρήκε τον κατασκευαστή των «αντικειμένων» που παρουσίασε ο Ενάγοντας στην πρώτη τους συνάντηση και παρήγγειλε 3 δείγματα (μονοφασικό, κλιματιστικό/διφασικό και τριφασικό) τα οποία δόθηκαν στον Ενάγοντα για να αποφασίσει αν θα προβεί τελικά στην εισαγωγή τους και την σχετική μεγάλη παραγγελία. Επιπρόσθετα, ο ΜΥ2 με την μαρτυρία του, τόσο στο στάδιο της κυρίας εξέτασης καθώς και της αντεξέτασης, επανέλαβε την θέση των Εναγομένων, όπως παρουσιάζεται στην Υπεράσπιση τους, με λεπτομερή αναφορά σε γεγονότα ότι η παρούσα σύμβαση των επίδικων συσκευών αποτελεί σύμβαση πώλησης αγαθών κατόπιν δείγματος. Στην μαρτυρία του ο ΜΥ2 αναφέρθηκε ότι στις 16/5/2008 σε συνάντηση στα γραφεία των Εναγομένων, εισηγήθηκε στον ΜΕ3 να εισαχθούν δείγματα των τριών ειδών των επίδικων συσκευών, δηλαδή στο σύνολο 3 διαφορετικά δείγματα, προτού καταχωρηθεί η μεγάλη παραγγελία των επίδικων συσκευών, πρόθεση την οποία επίδειξε ευθύς εξ' αρχής λόγω και της ελκυστικής τιμής που πρότειναν οι Εναγόμενοι στον Ενάγοντα. Τα δείγματα έφθασαν στην Κύπρο με DHL Courrier στις 4/6/2008 και μετά από λίγες ημέρες αυτά παραλήφθηκαν από τον ΜΕ3, δίνοντας του εύλογο χρόνο να τα εξετάσει σε σχέση με την ποιότητα τους πριν καταχωρηθεί η μεγάλη παραγγελία στις 12/6/
3. Ο ΜΥ2 ήταν ξεκάθαρος και σταθερός στις απαντήσεις του δίδοντας εξηγήσεις για το τι ακριβώς έγινε και πως ξεκίνησε η συνεργασία με τον Ενάγοντα. Ξεκαθάρισε ότι ποτέ ξανά στο παρελθόν δεν είχαν εισάγει τέτοιου είδους προϊόντα και για αυτό το λόγο αποφάσισαν να εισηγηθούν στον Ενάγοντα να αγοραστούν πρώτα δείγματα πριν βάλει μια τόσο μεγάλη παραγγελία. Ξεκαθάρισε επίσης ότι δεν ήταν δική τους ευθύνη να κάνουν ελέγχους λειτουργίας στα προϊόντα τα οποία ο ίδιος ο Ενάγοντας τους παρουσίασε ότι ήταν προϊόντα εξοικονόμησης ενέργειας και ότι είχαν δυνατότητες να εξοικονομούν ενέργεια από 10 ως 30 τοις εκατό. Διευκρίνισε επίσης ότι κατά την πρώτη συνάντηση έγινε παρουσίαση του τρόπου λειτουργίας από τον ίδιο τον Ενάγοντα ο οποίος ήταν πεπεισμένος για τις δυνατότητες των εν λόγω συσκευών οπόταν δεν τίθετο ζήτημα να πειστεί ή όχι από τους Εναγομένους. Όπως ανέφερα και πιο πάνω ο ΜΥ2 μου έκανε εξαιρετική εντύπωση ήταν άμεσος και ξεκάθαρος στις ερωτήσεις που του τίθονταν από τον ευπαίδευτο συνήγορο του ενάγοντα. Θεωρώ ότι μπορώ να εξάξω ασφαλή συμπεράσματα από την μαρτυρία του και την δέχομαι πλήρως ως αξιόπιστη και αληθινή. Όπως προκύπτει από την σχετική νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου το βάρος απόδειξης της ελαττωματικότητας εμπορευμάτων βρίσκεται στους ώμους του αγοραστή ο οποίος ισχυρίζεται την ελαττωματικότητα, (βλέπετε Απόφαση στην υπόθεση ΚΩΣΤΑΣ ΣΤΡΑΤΗΣ -ν- ΠΕΝΤΕΛΗΣ - ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΜΩΣΑΪΚΩΝ ΛΤΔ

(1999)1Γ Α.Α.Δ 1708). Η ίδια αρχή επαναλαμβάνεται και εφαρμόζεται στην απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου στην υπόθεση ΠΙΠΑΚΗΣ ΛΤΔ -ν- ΣΑΡΔΑΛΟΙ-ΜΑΥΡΟΣ Απόφαση ημερομηνίας 17/1/2014 στην Αγωγή 1119/2010 όπου αναφέρθηκαν τα εξής: «Στην περίπτωση που ο αγοραστής επικαλείται ελαττωματικότητα των αγαθών ή ότι δεν ανταποκρίνονται στη σύμβαση, έχει το βάρος απόδειξης του ισχυρισμού αυτού. Καθοδηγητικό επί του συγκεκριμένου θέματος είναι το σκεπτικό της απόφασης Κώστας Στρατής ν. Πεντέλης Εταιρείας Μωσαϊκών Λτδ

(1999)1 Α.Α.Δ. 1 708, στην οποία τονίστηκε ότι το βάρος απόδειξης της ελαττωματικότητας των εμπορευμάτων βρίσκεται στους ώμους του αγοραστή. Το ερώτημα που προκύπτει στην παρούσα υπόθεση είναι κατά πόσο η Ενάγουσα Εταιρεία έχει καταφέρει να αποσείσει το βάρος απόδειξης που έχει, ότι τα πόμολα που της παραδόθηκαν, δεν ήταν της απαιτούμενης ποιότητας και κατ' επέκταση δεν ανταποκρινόταν στους όρους της συμφωνίας. Σημειώνεται ότι ο ίδιος ο ΜΕ1 είχε πάρει δείγμα το οποίο είχε επιδείξει στον κ. Τζιαμπουρή και είχε παραγγείλει τα συγκεκριμένα πόμολα.» Σχετική με το ζήτημα του βάρους απόδειξης όταν υπάρχει ισχυρισμός για παραβίαση ρητού ή εξυπακουόμενου όρου της σύμβασης ως προς την καταλληλότητα πωληθέντων εμπορευμάτων είναι και η απόφαση του Εφετείου στην υπόθεση Σάββα Χρίστος Παναγιώτη ν. Σ.Π.Ε. Λιοπετρίου και Άλλων

(2003)1 ΑΑΔ 1915. Με βάση λοιπόν τους δικογραφημένους ισχυρισμούς σε συνδυασμό με την νομική πτυχή που καλύπτει την παρούσα αγωγή και την αξιολόγηση της μαρτυρίας κρίνω ότι ο ενάγοντας απέτυχε να αποδείξει στον βαθμό που η νομολογία απαιτεί την υπόθεση του, αφού ελλείπει οποιαδήποτε μαρτυρία στη βάση της οποίας να μπορεί να επιδικαστεί οποιοδήποτε ποσό στον ενάγοντα ως ζημία η οποία προκλήθηκε από την συμπεριφορά της εναγόμενης εταιρίας αφού δεν παρουσιάστηκε ενώπιον μου αξιόπιστη μαρτυρία η οποία να ενισχύει την θέση του ενάγοντα σε βαθμό που να με οδηγήσει στην εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων. Συνακόλουθα, η αγωγή δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται. Ακολουθώντας το αποτέλεσμα, τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της Εναγόμενης και εναντίον του Ενάγοντα όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................................................... Π. Παπαπέτρου Φούρναρη, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other actions/Final Αναφορά: elattomatika proιonta cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο