← Κύπρος

Επί τοις αφορώσι την ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, Αρ. Eιδοποίησης Πτώχευσης 19/2017, 21/8/2018

Επί τοις αφορώσι την ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, Αρ. Eιδοποίησης Πτώχευσης 19/2017, 21/8/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A341 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Αρ. Eιδοποίησης Πτώχευσης 19/2017 Εις πτώχευση: Επί τοις αφορώσι την XXXXX ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ (Α.Δ.Τ.XXXXX7929) εξ οδού XXXXX 36, XXXXX - Λεμεσός Οφειλέτρια ------------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 6.6.2017 για ακύρωση και/ή παραμερισμό (set aside) ττηςΕιδοποίησης Πτώχευσης αρ. 19/17 Ημερομηνία: 21 Αυγούστου 2018 Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια/Οφειλέτιδα: κ. Χρ. Πουτζιουρής για Χρίστος Πουτζιουρής & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. (Για να ακούσει απόφαση η κα Στέλλα Στυλιανού) Για Καθ' ων η αίτηση/Πιστωτές: κα Γεωργίου για ΑΘΩΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ Δ.Ε.Π.Ε. (Για να ακούσει απόφαση η κα Άνναμπελ Αντωνιάδου) Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 18.9.2014 το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού εξέδωσε (ερήμην των εναγομένων) απόφαση στην αγωγή 2489/14 προς όφελος της Τράπεζας Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ (στο εξής αναφερομένων ως «οι Πιστωτές») και εναντίον των

  1. XXXXX Χριστοδούλου,
  2. XXXXX Χριστοδούλου,
  3. XXXXX Χριστοδούλου και
  4. XXXXX XXXXX Χριστοδούλου (στη συνέχεια αναφερόμενης ως «η Χρεώστιδα») ευθυνομένων αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως, για το ποσό των €282.048,66 με τόκο από 1.1.2014 μέχρι εξόφλησης, (καθορίζονται στην απόφαση επακριβώς τα ποσοστά επιτοκίου και οι αντίστοιχες ημερομηνίες χρέωσης), πλέον έξοδα. Περαιτέρω, το Δικαστήριο εξέδωσε σε βάρος των εναγομένων 2 και 3, διάταγμα διατάσσον την εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου (οικόπεδο στην Μέσα Γειτονιά στη Λεμεσό) και την διάθεση του πλειστηριάσματος προς ή έναντι της κάλυψης των απαιτήσεων της τράπεζας. Στις 26.5.2017 oι Πιστωτές καταχώρησαν δια του δικηγόρου τους, αίτηση για έκδοση Ειδοποίησης Πτώχευσης εναντίον της Χρεώστιδος, συνοδευομένης από Ειδοποίηση Πτώχευσης η οποία επεδόθη στην τελευταία στις 29.5.
  5. Στις 6.6.2017 η Χρεώστιδα καταχώρησε την υπό κρίση Αίτηση με την οποία επιζητεί την ακύρωση και/ή τον παραμερισμό της Ειδοποίησης Πτώχευσης. Η Αίτηση στηρίζεται στα άρθρα 8, 9, 31, 88 και 92 του περί Πτωχεύσεως Νόμου Κεφ.5, στους περί Πτωχεύσεως Κανονισμούς κ.κ.7, 16, 17, 71, 72 και 188, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θ1-4, 8, 9, στον περί Δικαστηρίων Νόμο, στο Σύνταγμα και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του XXXXX Χριστοδούλου, υιού της Χρεώστιδος, ο οποίος, όπως αναφέρει, είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος από την ίδια να προβεί στην ένορκη δήλωση. Είναι η θέση του πως η Ειδοποίηση Πτώχευσης «δεν συνάδει με τον απαιτούμενο τύπο των Πτωχευτικών Κανονισμών, δεν έχει οποιαδήποτε νομική βάση και δεν έχει το απαιτούμενο πραγματικό υπόβαθρο». Τονίζει πως στην αγωγή 2491/2014 (την οποία επικαλούνται οι Πιστωτές στην Ειδοποίηση Πτώχευσης) δεν εξεδόθη απόφαση εναντίον της Χρεώστιδος αλλά εναντίον άλλων προσώπων. Διατείνεται περαιτέρω πως το αξιούμενο ποσό είναι λανθασμένο, πως η απόφαση δεν έχει επιδοθεί προσωπικά στην Χρεώστιδα και πως οι Πιστωτές δεν έχουν προσκομίσει στον πρωτοκολλητή πιστό αντίγραφο της απόφασης. Τέλος, αναφέρει πως οι Πιστωτές έχουν εκδώσει ακόμη τρεις Ειδοποιήσεις Πτώχευσης (εναντίον του ιδίου, της αδελφής του και του πατέρα του) βάσει της ίδιας απόφασης στην αγωγή 2491/
  6. Κατά τον ίδιο, «η προσπάθεια» των Πιστωτών να «πτωχεύσουν όλη την οικογένεια» είναι κακόπιστη, καταχρηστική και εκδικητική, δεδομένου του ότι οι Πιστωτές είναι εξασφαλισμένοι με υποθήκη επί ακίνητης περιουσίας των άλλων τριών μελών της οικογένειας του, η οποία καλύπτει το χρέος. Οι Πιστωτές καταχώρησαν Ένσταση προβάλλοντας τους ακόλουθους λόγους: «
  7. Η Ειδοποίηση Πτώχευσης και η οπισθογράφηση αυτής εκδόθηκαν νόμιμα από τον Πρωτοκολλητή και έχουν υπογραφεί, πιστοποιηθεί και σφραγιστεί νομότυπα.
  8. Η Ειδοποίηση Πτώχευσης επιδόθηκε νομότυπα στην Οφειλέτη.
  9. Η Ειδοποίηση Πτώχευσης εκδόθηκε ορθά χωρίς παρέκκλιση από τους κανονισμούς και οιαδήποτε παρατυπία τυχόν φανεί δεν είναι ικανή να καταστήσει άκυρη την διαδικασία και/ή δεν συνιστά ουσιαστική αδικία και/ή αδικία μη θεραπεύσιμη.
  10. Η Ειδοποίηση Πτώχευσης συνιστά νόμιμη, κανονική και ενδεδειγμένη διαδικασία.
  11. Η διαδικασία πτώχευσης δεν συνιστά μέτρο εκτέλεσης απόφασης και οι πιστωτές δεν υποχρεούνται να προωθήσουν μέτρα εκτέλεσης πριν την διαδικασία πτώχευσης, συνεπώς τυχόν ύπαρξη εξασφάλισης δεν αποτελεί κώλυμα για την παρούσα διαδικασία.
  12. Η Ειδοποίηση Πτώχευσης δεν αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας και δεν γίνεται με σκοπό την εκτέλεση απόφασης αλλά την διασφάλιση της περιουσίας της Αιτήτριας.
  13. Η υπό κρίση Αίτηση γίνεται καταχρηστικά και/ή κακόπιστα και/ή είναι παράτυπη και/ή δεν πληροί τις νομοθετικές και/ή νομολογιακές προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων και/ή στερείται πραγματικού υπόβαθρου το οποίο να ικανοποιεί τις νομοθετικές και/ή νομολογιακές προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων.
  14. Η Αιτήτρια τελεί υπό πλάνη περί τα πραγματικά γεγονότα που αφορούν στην υπόθεση και/ή με τις δηλώσεις της εσκεμμένα παραπλανεί το Δικαστήριο.
  15. Η Αιτήτρια δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και/ή δεν αποκαλύπτει στο Δικαστήριο όλη την αλήθεια και/ή αποκρύπτει ουσιώδη γεγονότα και γενικώς ενεργεί κακόπιστα.
  16. Το σύνολο των στοιχείων που η Αιτήτρια παραθέτει δεν δικαιολογεί την έκδοση των Αιτούμενων Διαταγμάτων.
  17. Η Αιτήτρια χρησιμοποιεί την παρούσα διαδικασία καταχρηστικά και με σκοπό την καθυστέρηση της διαδικασίας.
  18. Η Αίτηση πάσχει και/ή είναι εξ υπαρχής άκυρη και/ή αντικανονική και/ή νόμω και ουσία αβάσιμη και στερείται νομικού ερείσματος λόγω ελαττωματικότητας της νομικής βάσης στην οποία στηρίζεται και για τον λόγο ότι υποστηρίζεται από αντικανονική Ένορκο Δήλωση.» Η Ένσταση στηρίζεται στα άρθρα 2, 3, 5, 6 και 102 του περί Πτωχεύσεως Νόμου (Κεφ.5), στους περί Πτωχεύσεως Διαδικαστικούς Κανονισμούς κ.2, 3, 7, 8, 11, 16-18, 25, 38-43 και 188, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θ.1-4, 8, 9, στους γενικούς κανόνες επιείκειας, στην πρακτική και στις σύμφυτες εξουσίες του Δικαστηρίου. Η Ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του XXXXX Γεωργίου, ευρισκομένου στην υπηρεσία των Πιστωτών, δεόντως εξουσιοδοτημένου. Κατά τον ομνύοντα, ο οποίος απορρίπτει τους ισχυρισμούς της Χρεώστιδος, ως «αόριστους και γενικόλογους», η Ειδοποίηση Πτώχευσης εκδόθηκε στη βάση «καθόλα νομότυπης» αίτησης. Έρεισμα για την καταχώριση της είναι η απόφαση που εκδόθηκε στην αγωγή 2489/
  19. Από παραδρομή αναφέρεται στην αίτηση ως αριθμός της αγωγής ο αριθμός 2491/
  20. Ο σωστός αριθμός της αγωγής είναι ο 2489/
  21. Τα ποσά που αναγράφονται στην Ειδοποίηση Πτώχευσης δεν «διαφέρουν» από τα ποσά για τα οποία εκδόθηκε η απόφαση. Απλώς έχει υπολογιστεί ο τόκος μέχρι την 31.12.
  22. Η δικαστική απόφαση επεδόθη προσωπικά στην Χρεώστιδα στις 7.7.
  23. Τέλος, ο ομνύων διατείνεται πως η Χρεώστιδα «δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια, δεν αποκαλύπτει όλη την αλήθεια, αποκρύπτει ουσιώδη γεγονότα και γενικώς ενεργεί κακόπιστα». Καταλήγει δε πως δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για ακύρωση ή παραμερισμό της Ειδοποίησης Πτώχευσης. Στις πρόνοιες του άρθρου 3 εδάφιο 1(ζ) του περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ.5, προβλέπεται ότι η μη συμμόρφωση σε Ειδοποίηση Πτώχευσης εντός επτά

(7)ημερών από την επίδοση της Ειδοποίησης, συνιστά πράξη πτώχευσης βάσει της οποίας μπορούν να ληφθούν μέτρα για την έκδοση Διατάγματος παραλαβής εναντίον της περιουσίας του χρεώστη. Ο Κανονισμός 40
(2)των Πτωχευτικών Κανονισμών, προνοεί ότι πρόσωπο το οποίο επιθυμεί να υποβάλει ένσταση στην Ειδοποίηση Πτώχευσης, οφείλει να καταχωρήσει (εντός του χρόνου που καθορίζεται στην Ειδοποίηση), Ένορκη Δήλωση στην οποία θα εξειδικεύει κατά πόσον έχει εναντίον του εξ' αποφάσεως πιστωτή ανταξίωση, συμψηφισμό ή ανταγωγή η οποία ισοδυναμεί ή υπερβαίνει το εξ' αποφάσεως χρέος και την οποία δεν θα μπορούσε να προβάλει στην προγενέστερη διαδικασία μεταξύ των μερών. Στην υπόθεση Re Costas Louca
(1986)2 J.S.C.35, ο πρώην Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Π. Καλλής (Επαρχιακός Δικαστής όπως ήταν τότε), τόνισε πως δεν μπορούν να συμπεριλαμβάνονται στην Ένορκη Δήλωση που καταχωρείται για ακύρωση Ειδοποίησης Πτώχευσης, λόγοι πέραν εκείνων που περιοριστικά καθορίζονται από τον Κανονισμό 40
(2)των Πτωχευτικών Κανονισμών, δηλαδή ισχυρισμός για συμψηφισμό, ανταξίωση ή ανταγωγή που δεν μπορούσε να εγερθεί στην προγενέστερη, μεταξύ των ιδίων διαδίκων, διαδικασία. Το ερώτημα το οποίο εγείρεται είναι εάν ένας χρεώστης έχει την δυνατότητα να ζητήσει από το Δικαστήριο τον παραμερισμό Ειδοποίησης Πτώχευσης, για λόγους άλλους από αυτούς που ρητά καθορίζονται στον Κανονισμό 40
(2). Η απάντηση στο ερώτημα είναι καταφατική. Πράγματι το Δικαστήριο έχει την δυνατότητα να εξετάσει ένα τέτοιο θέμα, αλλά στην περίπτωση αυτή θα πρέπει να υποβληθεί αίτηση (motion) και όχι ένσταση. Τούτο τονίζεται και στην υπόθεση Re Costas Louca (ανωτέρω). Οι Κανονισμοί 16, 17 και 18 των Πτωχευτικών Κανονισμών, προβλέπουν την καταχώρηση αίτησης για παραμερισμό της Ειδοποίησης Πτώχευσης. Βάσει του Κανονισμού 16, κάθε αίτηση θα εκθέτει τον Νόμο ή τους Κανονισμούς στους οποίους στηρίζεται και θα συνοδεύεται από ένορκη δήλωση η οποία θα βεβαιώνει τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται. Η αρχή αυτή καταγράφεται στο σύγγραμμα Williams and Muir Hunter: The Law and Practice on Bankruptcy, 19η έκδοση όπου στη σελίδα 38 αναφέρονται τα εξής: "Setting aside Bankruptcy notice on grounds other than set off. The debtor may apply by motion (i.e. not by the summary affidavit procedure of the B.R. 139) to set aside the notice on other grounds, e.g. irregularity, bad service, payment (or quaere legal tender) of the debt, etc". Σε ελεύθερη μετάφραση: "Αίτηση παραμερισμού Ειδοποίησης Πτώχευσης για λόγους άλλους από συμψηφισμό. Ο χρεώστης δύναται να υποβάλει αίτηση (με άλλα λόγια όχι με την συνοπτική διαδικασία της ενόρκου δηλώσεως του Κανονισμού Πτώχευσης 139) για παραμερισμό της ειδοποίησης πάνω σε άλλους λόγους π.χ. παρατυπία, κακή επίδοση, πληρωμή (ή νόμιμη προσφορά πληρωμής) του χρέους κλπ". Γίνεται δε παραπομπή στην υπόθεση In re a Debtor 30 L.L. 1956, ex parte The Debtor v. Harman
(1957)2 All E.R. 216 όπου η Ειδοποίηση Πτώχευσης παραμερίστηκε μετά από αίτηση, για τον λόγο ότι η απόφαση είχε ικανοποιηθεί. Λέχθηκαν δε τα εξής: "There are a number of cases in which bankruptcy notices have quite plainly been set aside on motion on other grounds than those mentioned in rule 137." Γίνεται επίσης αναφορά στην υπόθεση In re Howes
(1982)1 Q.B. 628, In re H.B.
(1904)1 KEG B.94 και στην υπόθεση In re Miller
(1912)3 K.B.D όπου λέχθηκαν τα εξής: "One of those grounds plainly must be satisfaction because if a judgment has been satisfied .... there is no judgment left on which to found the bankruptcy notice." Στο Pocket Law Lexicon, ως "motion" ορίζεται: "An application made to the Court by the parties or their counsel, in order to obtain some rule or order, either in the progress of a cause, or summarity, as in the case of a motion of a writ of habeas corpus ... As to notice of motion and procedure generally see R.S.C. Ord. L II". Σχετική αναφορά γίνεται στο Annual Practice 1959, στη σελίδα 1268 όπου υπό τον υπότιτλο "Practice-Originating notice of motion" καταγράφεται η διαδικασία η οποία είναι παρόμοια με αυτή που προβλέπεται για τις αιτήσεις, από τους δικούς μας Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. Εν προκειμένω, η μορφή της υπό κρίση Αίτησης, συνάδει με τον τύπο που οι προρηθέντες κανονισμοί (κ.κ. 16, 17 και 18) προνοούν, εξετάζοντας όμως την Αίτηση κατ' ουσίαν, θεωρώ πως αυτή θα πρέπει να απορριφθεί. Κανένας από τους λόγους για τους οποίους ζητείται ο παραμερισμός της Ειδοποίησης Πτώχευσης δεν μπορεί να επιτύχει. Είναι θέση της Χρεώστιδος (παράγραφος 3 της ένορκης δήλωσης Χριστοδούλου) πως η Αίτηση για έκδοση της Ειδοποίησης Πτώχευσης είναι παράτυπη και δεν αναφέρει τη νομική βάση επί της οποίας στηρίζεται. Δεν εξειδικεύεται όμως στη ρηθείσα ένορκη δήλωση, ποια είναι η ορθή νομική βάση και για ποιο λόγο η Αίτηση για έκδοση της Ειδοποίησης Πτώχευσης είναι παράτυπη. Ούτε και στο στάδιο των αγορεύσεων, οι συνήγοροι της Χρεώστιδος ανέλυσαν την εν λόγω θέση ούτε και την τεκμηρίωσαν, με αποτέλεσμα ο συγκεκριμένος ισχυρισμός να παραμείνει γενικός, αόριστος και ατεκμηρίωτος. Εν πάση περιπτώσει η Αίτηση για έκδοση της Ειδοποίησης Πτώχευσης βασίστηκε στον Κανονισμό 39 των Πτωχευτικών Κανονισμών. Άλλη θέση της Χρεώστιδος (παράγραφος 4 της ένορκης δήλωσης Χριστοδούλου) είναι πως «δεν υπάρχει απόφαση εναντίον της αιτήτριας στην αγωγή 2491/2014». Στην αίτηση για έκδοση της Ειδοποίησης Πτώχευσης, αναφέρεται πως η απόφαση, πραγματικό υπόβαθρο της Αίτησης, είναι αυτή που εξεδόθη στην αγωγή 2491/2014, πλην όμως το πιστό αντίγραφο της απόφασης που επισυνάπτεται, αναφέρεται στην αγωγή 2489/
  1. Αποδέχομαι τα όσα επί τούτου ανέφεραν οι Πιστωτές, πως δηλαδή λανθασμένα γράφτηκε στην Αίτηση ο αριθμός 2491/2014 ενώ ο σωστός αριθμός της αγωγής στην οποία εκδόθηκε η απόφαση εναντίον της Χρεώστιδας είναι ο αριθμός 2489/
  2. Και η θέση αυτή της Χρεώστιδος απορρίπτεται. Άλλη θέση της Χρεώστιδος (παράγραφος 5 της ένορκης δήλωσης Χριστοδούλου) είναι πως τα ποσά που αναφέρονται στην Αίτηση για έκδοση της Πτωχευτικής Ειδοποίησης, είναι διαφορετικά από τα ποσά για τα οποία εκδκόθηκε η απόφαση. Ούτε αυτή η θέση με βρίσκει σύμφωνη. Δεν υπάρχει καμία διαφοροποίηση στα ποσά. Στην μεν απόφαση έχει επιδικαστεί τόκος επί του ποσού των €282.048,66 από το 2014, ενώ στην Αίτηση για έκδοση της Πτωχευτικής Ειδοποίησης ο τόκος από το 2014 μέχρι το 2016 έχει κεφαλαιοποιηθεί και γι' αυτό αξιώνεται η πληρωμή του ποσού των €372.757,95 με τόκο από 1.1.2017 μέχρι εξόφλησης. Σημειώνεται πως η Χρεώστιδα δεν προβάλλει πως δεν οφείλει τα αξιούμενα ποσά ή πως έναντι αυτών έχει καταβάλει οποιοδήποτε ποσό. Συνεπώς και αυτή η θέση απορρίπτεται. Πέραν τούτων, αντίθετα απ' ότι η Χρεώστιδα διατείνεται, στην Αίτηση για έκδοση της Πτωχευτικής Ειδοποίησης επισυνάπτεται πιστό αντίγραφο της απόφασης που εκδόθηκε στην αγωγή 2489/
  3. Επίσης η ρηθείσα απόφαση επεδόθη προσωπικά στην Χρεώστιδα στις 7.7.2015, σύμφωνα με την ένορκη δήλωση του επιδότη XXXXX Χατζηκωνσταντή, Τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση XXXXX Γεωργίου. Ο ισχυρισμός πως η Ειδοποίηση Πτώχευσης είναι εκδικητική και καταχρηστική, παρέμεινε ατεκμηρίωτος. Επί τούτου θα πρέπει να λεχθεί πως ο περί Πτωχεύσεως Νόμος και οι σχετικοί Κανονισμοί δεν επιβάλλουν στον Πιστωτή υποχρέωση να εξαντλήσει όλα τα δυνατά μέτρα εκτέλεσης προτού τροχιοδρομήσει διαδικασία πτώχευσης εναντίον του εξ' αποφάσεως οφειλέτη. Στην υπόθεση London Clubs Ltd κ.α. v. Παπαδοπούλου
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ.1699, λέχθηκε πως η πτωχευτική διαδικασία δεν σκοπεί στον εξαναγκασμό του χρεώστη να εξοφλήσει χρέος του προς συγκεκριμένο πιστωτή. Σκοπός της είναι η προστασία και διασφάλιση της περιουσίας του υπό πτώχευση προσώπου, ώστε να χρησιμοποιηθεί όπως ο Νόμος ορίζει για την ικανοποίηση, εξ' ολοκλήρου ή μερικώς και κατ' ισονομία όλων των πιστωτών. Στην υπόθεση London Clubs Ltd (ανωτέρω) όπου κατ' επανάληψη καταχωρήθηκαν Ειδοποιήσεις Πτώχευσης εναντίον του χρεώστη, (με επακόλουθο την συμφωνία του, εν τω μεταξύ, να δεχθεί διάταγμα αυξημένων μηνιαίων δόσεων στο πλαίσιο παράλληλης διαδικασίας), απεφασίσθη πως τούτο συνιστούσε κατάχρηση της διαδικασίας η οποία εν τέλει ήταν καταπιεστική σε βάρος του χρεώστη. Στην προκειμένη περίπτωση δεν υπάρχει οτιδήποτε ενώπιον μου από το οποίο να φαίνεται ότι οι Πιστωτές χρησιμοποιούν την διαδικασία αυτή κατ' αθέμιτο τρόπο, με στόχο άλλο από εκείνο που προβλέπεται από τον Νόμο και κατά τρόπο καταπιεστικό ή εκδικητικό για την Χρεώστιδα. Όπως λέχθηκε στην Μερκής ν. Intertobacco Ltd Πολιτική Έφεση 131/2005, ημερ. 8.9.2006 (στην οποία έγινε αναφορά και στην υπόθεση London Clubs Ltd): «Δεν ασκείται έλεγχος εσωτερικών ελατηρίων και δεν είναι με αναφορά σε τέτοια αλλά στον τρόπο χρησιμοποίησης των διαδικασιών που παραπέμπει η πιο πάνω απόφαση (βλ. σχετικά και την Χαραλαμπίδης ν. Κωμοδρόμου
(2002)2 ΑΑΔ 522).» Τέλος, σημειώνω πως η υπό κρίση Ειδοποίηση Πτώχευσης εκδόθηκε και επιδόθηκε στα πλαίσια μια νομότυπης και ορθής Αίτησης η οποία πληροί και είναι απόλυτα σύμφωνη με το περιεχόμενο και τις προϋποθέσεις που θέτουν οι Κανονισμοί 39, 40 και 43 των Πτωχευτικών Κανονισμών. Έχοντας κατά νου τα προαναφερθέντα, κρίνω πως η υπό κρίση Αίτηση δεν παρέχει έρεισμα για την ακύρωση της Ειδοποίησης Πτώχευσης. Κρίνω, περαιτέρω, ότι η Ειδοποίηση Πτώχευσης έχει καλώς εκδοθεί. Η πράξη πτώχευσης θεωρείται πως διαπράττεται με την έκδοση της παρούσας απόφασης. Δια ταύτα η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος της Χρεώστιδος και προς όφελος των Πιστωτών, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .................................................. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΣΤΚ/ΑΓ Subject: Civil/Bankruptcy Jurisdiction/Final Αναφορά: Αίτηση για ακύρωση και/ή παραμερισμό της ειδοποίησης πτώχευσης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.