← Κύπρος

Marios Nicolaou Developers Ltd κ.α. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Aρ. Αίτησης/Έφεσης: 206//2018, 6/8/2018

Marios Nicolaou Developers Ltd κ.α. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Aρ. Αίτησης/Έφεσης: 206//2018, 6/8/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A332 Aρ. Αίτησης/Έφεσης: 206//2018 Μεταξύ:

  1. Marios Nicolaou Developers Ltd,
  2. Marios G. Nicolaou (Panorama) Ltd
  3. Perinatio Co Limited
  4. XXXXX Νικολάου Αιτητές - Εφεσείοντες και Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Καθ' ης η αίτηση-Εφεσίβλητη Αίτηση - Έφεση ημ. 2.7.2018 υπό αιτητών για ακύρωση εκποίησης ακινήτων Ημερομηνία: 6 Αυγούστου 2018 Για αιτητές: κος Ανδρέας Κυπρίζογλου Για καθ' ης η αίτηση: κα Χριστίνα Ππεκρή Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αίτηση τους, οι αιτητές ζητούν διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνονται 17 συνολικά υποθήκες ιδιοκτησίας τους για ακίνητα που βρίσκονται στην επαρχία Λεμεσού. Πρόκειται συνολικά για 14 χωράφια και 3 οικόπεδα. Επιζητείται επίσης διάταγμα για ακύρωση της διαδικασίας εκποίησης των πιο πάνω ακινήτων που είναι ορισμένη να διεξαχθεί στις 31.8.
  5. Σύμφωνα με τα γεγονότα της αίτησης, η διαδικασία εκποίησης προωθείται δυνάμει του μέρους VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεων Ακινήτων Νόμου 9/
  6. Έχουν συγκεκριμένα επιδοθεί στους αιτητές, ειδοποιήσεις ΙΑ και IB δυνάμει του πιο πάνω Νόμου με τις οποίες καθορίστηκαν μεταξύ άλλων, ο χώρος και η ημερομηνία εκποίησης. Σύμφωνα με την αίτηση, οι εν λόγω ειδοποιήσεις είναι άκυρες καθότι οι αιτητές - εφεσείοντες, καταχώρησαν στις 30.5.2018 την υπ' αριθμό 1135/2018 αγωγή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού με την οποία αμφισβητούν το χρέος τους προς την εφεσίβλητη προς εξασφάλιση του οποίου, δόθηκαν οι υπό κρίση υποθήκες. Η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε στις 2.7.2018 πριν δηλαδή την τροποποίηση του βασικού Νόμου 9/65 στις 13.7.18 με τον τροποποιητικό Νόμο 87(Ι)/
  7. Δυνάμει του πιο πάνω τροποποιητικού Νόμου, έχει ουσιαστικά καταργηθεί η προϋπόθεση ακύρωσης της εκποίησης λόγω καταχώρησης αγωγής και έχει αντικατασταθεί από την προϋπόθεση ύπαρξης ενδιάμεσου διατάγματος δυνάμει του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/
  8. Οι δύο πλευρές ερμηνεύουν διαφορετικά την πρόνοια του άρθρου 4 του τροποποιητικού Νόμου, σύμφωνα με την οποία η εν λόγω τροποποίηση έχει αναδρομική ισχύ σε εκκρεμούσες διαδικασίες εκποίησης. Η πλευρά των εφεσειόντων, ισχυρίζεται ότι η αναδρομικότητα του Νόμου αφορά μόνον εξωδικαστικές διαδικασίες όσον αφορά τις σχετικές ειδοποιήσεις και δεν συμπεριλαμβάνει τις δικαστικές διαδικασίες που έχουν ήδη καταχωρηθεί πριν την τροποποίηση του Νόμου. Αντιθέτως, η πλευρά της εφεσίβλητης, ισχυρίζεται ότι η αναδρομικότητα του Νόμου αφορά και τις δικαστικές διαδικασίες. Ως εκ τούτου, από τη στιγμή που οι εφεσείοντες δεν έχουν εξασφαλίσει προσωρινό διάταγμα στην αγωγή 1135/2018, η παρούσα αίτηση - έφεση θα πρέπει να απορριφθεί. Η εφεσίβλητη ισχυρίζεται επίσης ότι η παρούσα έφεση είναι εκπρόθεσμη αφού καταχωρήθηκε σε χρονικό διάστημα πέραν των 30 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης ΙΑ. Και σε αυτή την περίπτωση, η ερμηνεία που δίνουν οι δύο πλευρές για το πότε ξεκινά ο χρόνος παραγραφής, είναι διαφορετική. Οι εφεσείοντες με παραπομπή στον Περί Ερμηνείας Νόμο, ισχυρίζονται ότι αρχίζει να μετρά από την επομένη της επίδοσης ενώ οι εφεσίβλητοι με παραπομπή στο άρθρο 44Γ

(3)του Νόμου 9/65, ισχυρίζονται ότι συμπεριλαμβάνει και την ημερομηνία επίδοσης. Αγορεύσεις Οι συνήγοροι αγόρευσαν τόσον από γραπτό κείμενο που παρέδωσαν στο Δικαστήριο, όσον και προφορικά ενώπιον μου, αναπτύσσοντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Ο συνήγορος των εφεσειόντων στην αγόρευση του, έκαμε αναφορά στον περί Ερμηνείας Νόμο (Κεφ.1). Υπεστήριξε, ότι σε περίπτωση αναδρομικότητας νομοθετικής διάταξης θα πρέπει σύμφωνα με τον πιο πάνω Νόμο να αναφέρεται σαφώς ότι η αναδρομικότητα αφορά ειδικά και τις δικαστικές διαδικασίες. Κατά τον συνήγορο, δεν υπάρχει πουθενά στον τροποποιητικό Νόμο 87(Ι)/18, ρητή πρόνοια ότι η αναδρομικότητα αφορά ειδικά και τις εκκρεμούσες δικαστικές διαδικασίες. Εάν κάτι τέτοιο γίνει αποδεκτό, τότε όλες οι εκκρεμούσες εφέσεις που στηρίζονται στο επιχείρημα της καταχώρησης αγωγής θα πρέπει να απορριφθούν. Δεν είναι όμως αυτός ο σκοπός του Νομοθέτη ούτε προκύπτει κάτι τέτοιο από τις πρόνοιες του Νόμου. Επιπλέον, θα επηρεαστούν προνόμια και κεκτημένα δικαιώματα των εφεσειόντων που προϋπήρχαν της τροποποίησης, κατά παράβαση του άρθρου 10.2 του περί Ερμηνείας Νόμου. Σε σχέση με το ζήτημα της παραγραφής, ο συνήγορος ισχυρίστηκε ότι η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε πριν από τη λήξη της παραγραφής που προβλέπει ο σχετικός Νόμος. Θεώρησε λανθασμένη την ερμηνεία που δίδει η εφεσίβλητη στον τρόπο με τον οποίο υπολογίζει την παραγραφή. Οι πρόνοιες του Νόμου 9/65, είναι κατά τον συνήγορο σαφείς και είναι λάθος να συνυπολογίζεται στις μέρες παραγραφής και η ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης. Η προθεσμία έληξε στις 30.6.18 ημέρα Σάββατο. Ως εκ τούτου, η προθεσμία καταχώρησης παρατάθηκε για την επόμενη εργάσιμο ημέρα που ήταν η Δευτέρα 2.7.18 κατά την οποία καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση. Η συνήγορος της εφεσίβλητης στην δική της αγόρευση, υποστήριξε ότι ο τροποποιητικός Νόμος 87(Ι)/18, έχει αναδρομική ισχύ και στις δικαστικές διαδικασίες όπως και είναι η παρούσα. Το λεκτικό του άρθρου 4 του πιο πάνω Νόμου είναι σε τέτοιο βαθμό σαφές που δεν μπορεί να δοθεί οποιαδήποτε άλλη ερμηνεία. Προκύπτει με σαφήνεια από την πιο πάνω πρόνοια ότι η πρόθεση και ο σκοπός του Νομοθέτη είναι όπως οι διατάξεις της νέας νομοθεσίας εφαρμόζονται και σε κάθε υφιστάμενη διαδικασία ανεξάρτητα του πότε επιδόθηκαν οι σχετικές ειδοποιήσεις. Στις εν λόγω διαδικασίες, συμπεριλαμβάνονται και οι δικαστικές διαδικασίες όπως είναι η παρούσα αίτηση - έφεση. Σε σχέση με το ζήτημα του εκπρόθεσμου της αίτησης, η συνήγορος ανέφερε ότι είναι παραδεκτό ότι οι εφεσιβαλλόμενες ειδοποιήσεις επιδόθηκαν στις 31.5.
  1. Η προθεσμία καταχώρησης της παρούσας έφεσης, έληξε στις 29.6.2018 ημέρα Παρασκευή. Αυτό γιατί σύμφωνα με τις ρητές νομοθετικές διατάξεις, στον υπολογισμό της προθεσμίας για καταχώρηση έφεσης, συμπεριλαμβάνεται και η ημερομηνία επίδοσης. Η υπό κρίση έφεση καταχωρήθηκε στις 2.7.2018, πέραν των 30 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης και μετά τις 29.6.2018 που ήταν η ημερομηνία λήξης της προθεσμίας. Στην προκειμένη περίπτωση, η ρητή ρύθμιση του Νόμου αναφορικά με το θέμα των προθεσμιών, θα πρέπει κατά την συνήγορο να υπερισχύσει μιας γενικής και καθολικής ρύθμισης του περί Ερμηνείας Νόμου (Κεφ.1). Η συνήγορος ανέφερε στη συνέχεια ότι οι αιτούμενες θεραπείες με τον τρόπο που καταγράφονται στο σώμα της έφεσης δεν μπορούν να επιτύχουν. Το αίτημα για εξάλειψη των υποθηκών, είναι εντελώς άσχετο με τα θέματα που πραγματεύεται η παρούσα διαδικασία. Εν πάση περιπτώσει δεν γίνεται καμία αναφορά στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, για την σύνδεση της διαδικασίας πλειστηριασμού με το αίτημα των εφεσειόντων για εξάλειψη των υποθηκών. Περαιτέρω, το αίτημα για ακύρωση της ειδοποίησης τύπου IB είναι ανεδαφικό. Σύμφωνα με το Νόμο, μπορεί να προσβληθεί μόνο η ειδοποίηση ΙΑ και όχι η ειδοποίηση IB. Η ειδοποίηση τύπου IB δεν αποτελεί εφέσιμη ειδοποίηση εφόσον αφορά την διαδικασία εκπόνησης των εκτιμήσεων για καθορισμό επιφυλαχθείσας τιμής πώλησης. Η συνήγορος απέρριψε περαιτέρω τον ισχυρισμό για κατάχρηση της διαδικασίας λόγω ταυτόχρονης ύπαρξης της αγωγής 1135/
  2. Παρέπεμψε στις διατάξεις του Νόμου 9/65 ως έχει τροποποιηθεί σύμφωνα με τις οποίες, η καταχώρηση αγωγής δεν αποτελεί κώλυμα για προώθηση διαδικασίας εκποίησης ακινήτων δυνάμει των διατάξεων του Κεφαλαίου VIA του Νόμου. Ήταν τέλος η θέση της συνηγόρου ότι με βάση την ισχύουσα νομοθεσία ως έχει τροποποιηθεί και εφαρμόζεται στην περίπτωση της παρούσας υπόθεσης δεν συντρέχει κανένας λόγος ακύρωσης της επίδικης διαδικασίας πλειστηριασμού. Νομική πτυχή Η εφεσίβλητη τράπεζα, επέλεξε να προωθήσει την διαδικασία εκποίησης των ενυπόθηκων ακινήτων δυνάμει του μέρους VIA του Νόμου 9/
  3. Πρόκειται για νομοθεσία που εισήχθη πρόσφατα στον Νόμο 9/65 με τον τροποιητικό Νόμο 142(Ι)/
  4. Πιο πρόσφατα, το μέρος VIA έχει τροποποιηθεί περαιτέρω με τον τροποποιητικό Νόμο 87(Ι)/18, αναδιατυπώνοντας μεταξύ άλλων τις προϋποθέσεις ακύρωσης της διαδικασίας εκποίησης. Καθίσταται ως εκ τούτου αναγκαίο όπως παρατεθούν οι προϋποθέσεις εκποίησης δυνάμει των πιο πάνω διατάξεων ώστε να διερευνηθεί η αιτούμενη θεραπεία του εφεσείοντα για ακύρωση της ειδοποίησης τύπου «ΙΑ» και της συνεπακόλουθης διαδικασίας εκποίησης. Το μέρος VIA φέρει τίτλο «Πώληση Ενυπόθηκου Ακινήτου από τον Ενυπόθηκο Δανειστή» και όπως προαναφέρθηκε, εισήχθη στον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/1965 με τον τροποποιητικό Νόμο 142(Ι)/
  5. Η προβλεπόμενη διαδικασία που συμπεριλαμβάνει τα άρθρα 44Α έως 44ΙΑΑ, είναι πιο απλοποιημένη και διαφέρει από τις διατάξεις εκποίησης του Κεφ. 6 αλλά και του μέρους VI του Νόμου 9/
  6. Πρόκειται στην ουσία για διαδικασία αναγκαστικής πώλησης ακινήτου που διεξάγεται από τον ίδιο τον ενυπόθηκο δανειστή. Σύμφωνα με το άρθρο 44Β ως ίσχυε κατά τους επίδικους χρόνους, σε περίπτωση υπερημερίας για περίοδο που δεν είναι μικρότερη των 120 ημερών, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει σε διαδικασία εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου εκτός εάν η προώθηση της διαδικασίας αναγκαστικής πώλησης ανασταλεί με βάση τις διατάξεις οποιωνδήποτε άλλων Νόμων ή Κανονισμών. Συγκεκριμένα, επιδίδεται δυνάμει του άρθρου 44Β
(2), η ειδοποίηση «Θ» ως προς την παρατηρηθείσα υπερημερία και η ειδοποίηση υπό τον τύπο «I» δυνάμει του άρθρου 44Γ
(1), με τη οποία ενυπόθηκος οφειλέτης, καλείται εντός 30 ημερών να εξοφλήσει το ενυπόθηκο χρέος. Στην εν λόγω ειδοποίηση, επισυνάπτεται κατάσταση λογαριασμού αναφορικά με το ενυπόθηκο χρέος. Σύμφωνα με το άρθρο 44Γ
(2), στην περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης που του επιδίδεται ως ανωτέρω, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να του επιδώσει δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση κατά τον τύπο «ΙΑ», στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό. Η εν λόγω ειδοποίηση θα πρέπει να επιδίδεται εντός περιόδου όχι μικρότερης των 30 ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Ο ενυπόθηκος οφειλέτης δυνάμει του άρθρου 44Γ
(3), εντός τριάντα
(30)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης «ΙΑ», δύναται να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για τον παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης, επικαλούμενος τα πιο κάτω: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις- (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί- (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή- (δ) εκκρεμεί αγωγή ενώπιον Δικαστηρίου για την ειδοποίηση τύπου «I» που προβλέπεται στο εδάφιο
  1. Η πιο πάνω διάταξη έχει τροποποιηθεί από τον τροποποιητικό Νόμο 87(Ι)/
  2. Έχει μεταξύ άλλων αφαιρεθεί η προϋπόθεση της εκκρεμοδικίας αγωγής και αντικαταστάθηκε από την ύπαρξη συντηρητικού διατάγματος υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/
  3. Προστέθηκαν επίσης ως λόγοι ακύρωσης της εκποίησης, η έκδοση διατάγματος υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει του Νόμου περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων και η συμμετοχή του ενυπόθηκου οφειλέτη στο σχέδιο ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων ή σε οποιοδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης. Όπως προκύπτει από την ανάγνωση του άρθρου 44Γ
(3), δεν απαιτείται να συντρέχουν όλοι οι πιο πάνω λόγοι για την ακύρωση της διαδικασίας εκποίησης. Αρκεί να αποδειχθεί ένας από τους λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 44Γ
(3), ώστε η έφεση να πετύχει και να διαταχθεί από το Δικαστήριο η ακύρωση της διαδικασίας εκποίησης των ενυπόθηκων ακινήτων. Ο τροποποιητικός Νόμος 87(Ι)/2018 επέφερε και άλλες αλλαγές στην διαδικασία εκποίησης. Σύμφωνα με το άρθρο 44Α
(4)όπως έχει τροποποιηθεί, δεν αποκλείεται το δικαίωμα ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει ταυτόχρονα με την έγερση πολιτικής αγωγής και σε διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου, δυνάμει των διατάξεων του Νόμου 9/1965. Έχει επίσης προστεθεί στις επιφυλάξεις του άρθρου 44Α
(3)η πιο κάτω επιφύλαξη: «Νοείται περαιτέρω ότι, σε περίπτωση που έχει αρχίσει οποιαδήποτε διαδικασία δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Μέρους πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2018, οι διατάξεις του εν λόγω Νόμου θα εφαρμόζονται, ανεξαρτήτως εάν στάλθηκαν οποιεσδήποτε ειδοποιήσεις σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεων και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2018.» Είναι σαφές από την πιο πάνω επιφύλαξη ότι οι πρόσφατες τροποποιήσεις που επέφερε στον βασικό Νόμο 9/1965 ο τροποποιητικός Νόμος 87(Ι)/2018, έχουν αναδρομική ισχύ και σε εκκρεμούσες διαδικασίες εκποίησης. Το ζήτημα που τέθηκε και θα πρέπει να αποφασιστεί στην παρούσα υπόθεση, είναι αν συμπεριλαμβάνονται στις εκκρεμούσες διαδικασίες εκποίησης και οι δικαστικές διαδικασίες ή αν η αναδρομικότητα περιορίζεται μόνον στις προδικαστικές διαδικασίες επίδοσης των σχετικών ειδοποιήσεων. Συμπεράσματα Έχω μελετήσει με μεγάλη προσοχή τις θέσεις των διαδίκων όπως εκφράστηκαν στην έφεση και ένσταση αντίστοιχα αλλά και στις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις των συνηγόρων. Θα εξετάσω στην συνέχεια τα επίδικα θέματα όπως τέθηκαν ενώπιον μου από του συνηγόρους των διαδίκων. Το είδος των αιτημάτων των εφεσειόντων. Το πρώτο ζήτημα που θα με απασχολήσει είναι το είδος των αιτημάτων που αιτούνται οι εφεσείοντες με την παρούσα έφεση. Με το αιτητικό Α, επιζητείται η ακύρωση των επίδικων υποθηκών ενώ με το αιτητικό Β, η ακύρωση των ειδοποιήσεων ΙΑ και IB και συνεπακόλουθα του σκοπούμενου πλειστηριασμού που είναι προγραμματισμένος να διεξαχθεί στις 31.8.18. Όπως όμως πολύ σωστά επισημάνθηκε από την συνήγορο της εφεσίβλητης, η παρούσα διαδικασία δεν ενδείκνυται για εκδίκαση αιτημάτων ακύρωσης των υποθηκών. Το αίτημα ακύρωσης των υποθηκών μπορεί μόνον να εκδικαστεί στα πλαίσια της αγωγής 1135/2018 που καταχώρησαν οι εφεσείοντες εναντίον της εφεσίβλητης τράπεζας. Στα πλαίσια της παρούσας αίτησης - έφεσης, το Δικαστήριο μπορεί σύμφωνα με το άρθρο 44Γ
(3)του Νόμου 9/65 να εκδικάσει μόνον αίτημα για ακύρωση της ειδοποίησης ΙΑ και συνεπακόλουθα του επίδικου πλειστηριασμού. Έπεται ότι το αιτητικό υπό παρ. Α της παρούσας αίτησης για ακύρωση των επίδικων υποθηκών δεν στοιχειοθετείται και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Το ίδιο ισχύει και για το αίτημα ακύρωσης της ειδοποίησης IB. Όπως πολύ σωστά επισημάνθηκε, η ειδοποίηση IB δεν αποτελεί εφέσιμη ειδοποίηση εφόσον αφορά μόνο στην διαδικασία εκπόνησης των εκτιμήσεων για καθορισμό επιφυλαχθείσας τιμής πώλησης. Σε αντίθεση με την ειδοποίηση ΙΑ, η οποία καθορίζει χρόνο και τόπο της διεξαγωγής του πλειστηριασμού και μπορεί να εφεσιβληθεί δυνάμει του άρθρου 44Γ
(3)του Νόμου 9/65. Ως εκ τούτου θα εξετάσω μόνον, το κατά πόσον δικαιολογείται δυνάμει του υλικού που τέθηκε ενώπιον μου, η ακύρωση της ειδοποίησης ΙΑ και του σκοπούμενου δυνάμει αυτής πλειστηριασμού. Η προθεσμία καταχώρησης αίτησης - έφεσης Το επόμενο ζήτημα που θα με απασχολήσει, είναι η θέση που τέθηκε από πλευράς εφεσίβλητης ότι η παρούσα αίτηση - έφεση είναι εκπρόθεσμη. Η συνήγορος της εφεσίβλητης στηρίζει τον πιο πάνω ισχυρισμό της, στο άρθρο 44Γ
(3)του Νόμου 9/
  1. Ισχυρίζεται συγκεκριμένα ότι δυνάμει του πιο πάνω άρθρου, στην προθεσμία παραγραφής συμπεριλαμβάνεται και η ημερομηνία επίδοσης. Έτσι ως ειδική ρύθμιση, υπερισχύει της γενικής ρύθμισης του άρθρου 31(α) του περί Ερμηνείας Νόμου (Κεφ.1) στην οποία προβλέπεται το αντίθετο και η οποία έχει ως ακολούθως: «
  2. Στον υπολογισμό χρόνου για τους σκοπούς Νόμου ή δημόσιου εγγράφου εκτός αν φαίνεται το αντίθετο— (α) περίοδος ημερών από το συμβάν γεγονότος ή την εκτέλεση πράξης ή πράγματος θεωρείται ότι εξαιρεί την ημέρα κατά την οποία το συμβάν λαμβάνει χώρα ή η πράξη ή το πράγμα γίνεται·» Το άρθρο 44Γ
(3)του Νόμου 9/65 στο οποίο στηρίζει την επιχειρηματολογία της η συνήγορος της εφεσίβλητης έχει ως ακολούθως: « Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός τριάντα
(30)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης, σύμφωνα με το εδάφιο
(2)να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης, για τους ακόλουθους λόγους...» Προσεκτική μελέτη του πιο πάνω άρθρου 44Γ
(3)του Νόμου 9/65, καταδεικνύει ότι δεν ισχύει η θέση της συνηγόρου για την εφεσίβλητη. Δεν εντοπίζεται στο εν λόγω άρθρο, ειδική πρόνοια που να καθορίζει ότι η προθεσμία παραγραφής, ξεκινά από την ίδια ημέρα της επίδοσης και όχι από την επόμενη, κατ' εξαίρεση του Περί Ερμηνείας Νόμου. Ούτε προκύπτει κάτι τέτοιο από την φράση «εντός τριάντα
(30)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής» όπως ισχυρίστηκε η συνήγορος της εφεσίβλητης. Αντιθέτως, η εν λόγω φράση καταδεικνύει κατά την δική μου κρίση ότι η ο χρόνος παραγραφής άρχεται από την επομένη της επίδοσης. Περαιτέρω έρευνα του ζητήματος καταδεικνύει ότι η νομολογία του Ανώτατου Δικαστηρίου δεν συμφωνεί με την θέση της συνηγόρου για την εφεσίβλητη. Στην πρόσφατη υπόθεση Αναφορικά με τον ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟ ΘΩΜΑ ημ. 10.5.2018 που αφορούσε αίτηση προνομιακού εντάλματος Certiorari 22/18, το Ανώτατο Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να εξετάσει παρόμοιους ισχυρισμούς αναφορικά με το πότε αρχίζει η ημερομηνία παραγραφής του άρθρου 44Γ
(3)του Νόμου 9/65. Στην εν λόγω υπόθεση, το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας είχε απορρίψει αίτηση ακύρωσης εκποίησης λόγω εκπρόθεσμης έφεσης, μετρώντας την προθεσμία παραγραφής από την ημέρα επίδοσης της ειδοποίησης ΙΑ όπως εισηγείται η συνήγορος της εφεσίβλητης στην παρούσα. Το Ανώτατο Δικαστήριο εξέδωσε προνομιακό ένταλμα Certiorari και ακύρωσε την απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, διατάσσοντας της εκδίκαση της αίτησης επί της ουσίας ως εμπρόθεσμης. Αφού έγινε παραπομπή από το Ανώτατο Δικαστήριο στις πιο πάνω νομοθετικές πρόνοιες, λέχθηκαν τα εξής χαρακτηριστικά: « Η επί του θέματος νομολογία, όπως από τα πιο πάνω αποσπάσματα, σαφώς και με καθαρό λόγο έχει καθοριστεί, δεικνύει ότι η ερμηνεία του πρωτόδικου Δικαστηρίου είναι εσφαλμένη. Τίποτε στην επίμαχη διάταξη δεν συνιστά «περί του αντιθέτου πρόνοια» ώστε να μην ισχύει το άρ.31 του περί Ερμηνείας Νόμου.» Η θέση της συνηγόρου για την αιτήτρια ότι το παρόν Δικαστήριο δεν θα πρέπει να ακολουθήσει το σκεπτικό της πιο πάνω απόφασης επειδή δεν συνιστά απόφαση του Εφετείου, είναι βέβαια λανθασμένη. Για το παρόν Δικαστήριο συνιστούν δεσμευτικούς κανόνες δικαίου, όλες οι αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Κύπρου, ανεξαρτήτως αν εκδόθηκαν στα πλαίσια έφεσης ή προνομιακού εντάλματος. Ανεξαρτήτως τούτου, όπως έχω προαναφέρει και κατά την δική μου κρίση, δεν υπάρχει τίποτα στο άρθρο 44Γ
(3)του Ν.9/65 που να καταδεικνύει ότι η περίοδος παραγραφής θα πρέπει να ξεκινά από την ημέρα επίδοσης και όχι από την επομένη όπως ρητά καθορίζει ο Περί Ερμηνείας Νόμος. Επί της ουσίας, είναι παραδεκτό ότι η ειδοποίηση ΙΑ επιδόθηκε στους εφεσείοντες στις 31.5.
  1. Αν κανείς μετρήσει 30 ημέρες από την ημερομηνία αυτή, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η προθεσμία καταχώρησης της παρούσας έφεσης, έληξε δυνάμει στις 30.6.2018 ημέρα Σάββατο. Ως εκ τούτου και δυνάμει του Περί Ερμηνείας Νόμου, η τελευταία ημέρα που οι εφεσείοντες δικαιούνταν να καταχωρήσουν την παρούσα έφεση ήταν η επόμενη εργάσιμος ήτοι η Δευτέρα 2.7.
  2. Η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε στις 2.7.2018, προτού δηλαδή παραγραφεί το δικαίωμα των εφεσειόντων. Ως εκ τούτου δεν ισχύουν οι θέσεις της συνηγόρου της εφεσίβλητης για απόρριψη της έφεσης λόγω παραγραφής του δικαιώματος καταχώρησης της. Η αναδρομικότητα του τροποποιητικού Νόμου 87(Ι)/18 Το επόμενο ζήτημα που θα με απασχολήσει, είναι οι ισχυρισμοί της εφεσίβλητης για αναδρομικότητα του τροποποιητικού Νόμου 87(Ι)/
  3. Το ζήτημα αυτό θεωρείται σημαντικό για σκοπούς εκδίκασης της παρούσας γιατί σε περίπτωση που κριθεί ότι ο εν λόγω Νόμος είναι αναδρομικός, οι εφεσείοντες θα χάσουν ένα σημαντικό πλεονέκτημα προώθησης του αιτήματος τους αφού η αγωγή 1135/2018 την οποία καταχώρησαν σε σχέση με τα επίδικα δάνεια δεν θα μπορεί πλέον να προβληθεί ως λόγος ακύρωσης της διαδικασίας εκποίησης. Η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε στις 2.7.2018 πριν δηλαδή την τελευταία τροποποίηση του Νόμου 9/65 που έγινε στις 13.7.
  4. Όπως προαναφέρθηκε, με τον τροποποιητικό Νόμο 87
(1)/18 έχει καταργηθεί η προϋπόθεση ακύρωσης της εκποίησης λόγω καταχώρησης αγωγής και έχει αντικατασταθεί από την προϋπόθεση ύπαρξης ενδιάμεσου διατάγματος δυνάμει του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου. Δυνάμει του άρθρου 10 του περί Ερμηνείας Νόμου, η τροποποίηση νομοθετήματος δεν έχει αναδρομική ισχύ εκτός εάν αφορά σε δικονομικές πρόνοιες ή φαίνεται αντίθετη πρόθεση στον ίδιο τον τροποποιητικό Νόμο. Σχετική είναι η υπόθεση Ξιούρουππας κα ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Πολ. Έφεση 386/2010 ημ. 15.11.16 όπου λέχθηκαν τα εξής. « Ως ουσιαστικής, λοιπόν υφής και χωρίς ρητή και συγκεκριμένη πρόνοια, ο Νόμος δεν έχει αναδρομική ισχύ εφόσον δεν αφορά σε δικονομικές πρόνοιες, (Χριστοφίδης ν. Παττίχης
(2002)1 Α.Α.Δ. 245) ................................ Σύμφωνα με τις αποφάσεις Datamedia ΑΕ ν. KSN (Business Aids) Ltd
(1990)1 C.L.R. 13 και Ιδιωτική Τριτοβάθμια Σχολή INTERCOLLEGE ν. Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Υπουργού Παιδείας,
(2002)3 Α.Α.Δ. 296, αναδρομικότητα στις πρόνοιες νομοθετήματος δεν εξυπακούεται ούτε υφίσταται εκτός εάν καθορίζεται ρητά τούτο. Το ίδιο προνοεί και ο περί Ερμηνείας Νόμος, Κεφ. 1.» Στην παρούσα περίπτωση, η επίμαχη πρόνοια που καθορίζει την αναδρομικότητα την τροποποιήσεων που επέφερε Νόμος 87
(1)/18, είναι το άρθρο 4 του ιδίου Νόμου που έχει ως εξής: «Νοείται περαιτέρω ότι, σε περίπτωση που έχει αρχίσει οποιαδήποτε διαδικασία δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Μέρους πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2018, οι διατάξεις του εν λόγω Νόμου θα εφαρμόζονται, ανεξαρτήτως εάν στάλθηκαν οποιεσδήποτε ειδοποιήσεις σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεων και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2018.» Η πρόθεση του νομοθέτη να προσδώσει αναδρομικότητα στις τροποποιηθείσες διατάξεις του σε σχέση με εκκρεμούσες διαδικασίες, είναι ξεκάθαρη από το πιο πάνω άρθρο 4 και δεν έχει εξάλλου αμφισβητηθεί. Αυτό που προβάλλει ο συνήγορος των εφεσειόντων, είναι ότι η αναδρομικότητα αφορά μόνο τις προδικαστικές ειδοποιήσεις και όχι της δικαστικές διαδικασίες όπως η παρούσα. Καθίσταται ως εκ τούτου αναγκαίο να διαπιστωθεί η πρόθεση του νομοθέτη όπως προκύπτει από την πιο πάνω διάταξη ώστε να διευκρινιστεί, ποιες εκκρεμούσες διαδικασίες εννοεί ότι θα έχουν αναδρομική εφαρμογή, οι τροποποιήσεις του Νόμου. Σχετική με την ερμηνεία νομοθετήματος είναι η απόφαση Κωμοδρόμος ν. White Knight Holdings
(2010)1 Α.Α.Δ 1903, στην οποία λέχθηκαν τα πιο κάτω: «Συνιστά πάγια θέση της νομολογίας μας ότι βασικό κριτήριο για την ερμηνεία νομοθετήματος αποτελεί η συνήθης σημασία των λέξεων. Εκεί όπου οι πρόνοιες της νομοθεσίας είναι σαφείς, στις λέξεις θα πρέπει να δίδεται η γραμματική τους έννοια. Η τελεολογική μέθοδος ερμηνείας των νόμων είναι μεν επιτρεπτή, πλην όμως δεν καθιστά εφικτή ούτε και δικαιολογεί την απόκλιση από τις ρητές διατάξεις της νομοθεσίας ή τη μεταβολή του κειμένου της. Κεντρική επιδίωξη και στόχος του ερμηνευτικού έργου πρέπει να είναι η διακρίβωση της πρόθεσης του νομοθέτη. Αυτό είναι και το μόνο ζητούμενο. (Βλ. Κ.Ο.Τ. ν. Παπαδόπουλου
(1990)2 Α.Α.Δ. 86 και Southfield Industries Ltd. ν. Δήμου Λευκωσίας
(1995)3 Α.Α.Δ. 59).» Περαιτέρω στην υπόθεση Cyprus Popular Bank Public Co. Ltd, Πολ. Έφεση 60/2014 ημ 7.5.2014, λέχθηκε ότι όπου το ζητούμενο είναι η ερμηνεία νομοθετήματος, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το λεκτικό, το ιστορικό και οι λόγοι που οδήγησαν στη θέσπιση του, οι ευρύτεροι σκοποί που επιχειρήθηκε να εξυπηρετηθούν καθώς και η πρόθεση του νομοθέτη. Έχω μελετήσει με προσοχή το κείμενο του τροποποιητικού Νόμου 87
(1)/18 στο σύνολο του και ιδιαίτερα την πιο πάνω πρόνοια του για την αναδρομικότητα των διαδικασιών. Προκύπτει ότι γενικότερη πρόθεση του νομοθέτη, είναι μεταξύ άλλων η τροποποίηση των προϋποθέσεων έφεσης που παρέχονται στον ιδιοκτήτη ενυπόθηκου ακινήτου εναντίον διαδικασίας εκποίησης του. Διαπιστώνεται αρχικά ότι οι λόγοι έφεσης διευρύνονται με την προσθήκη νέων όπως η έκδοση διατάγματος υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει του Νόμου περί Αφερεγγυότητας και η συμμετοχή του στο σχέδιο ΕΣΤΙΑ. Ταυτόχρονα όμως, διαπιστώνεται ότι μειώνονται οι επιλογές του ενυπόθηκου οφειλέτη που αμφισβητεί τις επίδικες υποθήκες και το χρέος. Με την τροποποίηση δεν αρκεί ο οφειλέτης να καταχωρήσει αγωγή αμφισβήτησης του χρέους αλλά είναι αναγκαίο να έχει εξασφαλίσει και προσωρινό διάταγμα απαγόρευσης της εκποίησης εκκρεμούσης της αγωγής, δυνάμει του άρθρου 32 του Νόμου 14/
  1. Αυτά ως γενικότερη παρατήρηση ως προς την πρόθεση του νομοθέτη. Για ότι αφορά ειδικότερα τους σκοπούς της παρούσας υπόθεσης, σχετικό είναι το πιο πάνω άρθρο 4 του τροποποιητικού Νόμου, με το οποίο ο νομοθέτης εκφράζει την ρητή πρόθεση του όπως ο τροποποιητικός Νόμος έχει αναδρομική ισχύ σε διαδικασίες που ξεκίνησαν πριν την ψήφιση του. Προσεκτική μελέτη του άρθρου 4 του τροποποιητικού Νόμου 87(Ι)/18, καταδεικνύει ότι είναι λανθασμένη η θέση των εφεσειόντων ότι η αναδρομικότητα δεν αφορά σε δικαστικές διαδικασίες. Ο περί Ερμηνείας Νόμος που επικαλέστηκε ο συνήγορος των εφεσειόντων δεν παρέχει ειδική υποχρέωση στον Νομοθέτη να προσδιορίσει ότι η αναδρομικότητα αφορά ειδικά και δικαστικές διαδικασίες. Αντιθέτως καθορίζεται μια γενική υποχρέωση στο άρθρο 10 του Κεφ.1 για ρητή αναφορά σε αναδρομικότητα, προκειμένου ο Νόμος να έχει αναδρομική ισχύ. Και αυτό έπραξε ο Νομοθέτης στο άρθρο 4 του τροποποιητικού Νόμου 87(Ι)/
  2. Καθόρισε ρητά ότι οι διατάξεις που τροποποιήθηκαν θα έχουν αναδρομική ισχύ σε όλες τις εκκρεμούσες διαδικασίες που ξεκίνησαν πριν την τροποποίηση του. Σε αυτές, συμπεριλαμβάνονται κατά την κρίση μου και οι δικαστικές διαδικασίες. Το πιο πάνω συμπέρασμα προκύπτει και από την γενικότερη πρόθεση του νομοθέτη να επιβάλει αυστηρότερα κριτήρια για καταχώρηση έφεσης όταν καταχωρείται αγωγή από τον ενυπόθηκο οφειλέτη για αμφισβήτηση του χρέους. Η εν λόγω πρόθεση για αυστηρότερα κριτήρια, προκύπτει ξεκάθαρα από την επιπρόσθετη προϋπόθεση της εξασφάλισης συντηρητικού διατάγματος. Ανεξαρτήτως τούτου, αποδοχή της εισήγησης των εφεσειόντων για αναδρομικότητα μόνο της προδικασίας των εξωδικαστικών ειδοποιήσεων θα οδηγούσε σε αντιφατικές διαδικασίες. Ουσιαστικά, οι δικαστικές διαδικασίες έφεσης θα εφάρμοζαν τον αρχικό Νόμο αλλά θα στηρίζονταν στις ειδοποιήσεις που στάλθηκαν με βάση τις τροποποιημένες διατάξεις. Κάτι που δεν μπορεί να εφαρμοστεί και που με βεβαιότητα θα δημιουργούσε σειρά προβλημάτων στην δικαστική διαδικασία εκδίκασης της αίτησης - έφεσης που προβλέπει ο Νόμος. Αντιθέτως, είναι σαφές κατά την άποψη μου ότι η ξεκάθαρη πρόθεση του νομοθέτη, είναι να προσδώσει αναδρομική ισχύ στις τροποποιήσεις που επέφερε ο Νόμος 87(Ι)/188, σε όλες τις δικαστικές διαδικασίες που εκκρεμούν ενώπιον του Δικαστηρίου δυνάμει του μέρους VIA του Νόμου 9/
  3. Στις εν λόγω διαδικασίες, συμπεριλαμβάνεται και η παρούσα αίτηση - έφεση. Συνοψίζοντας όλα τα πιο πάνω, κρίνω ότι οι τροποποιηθείσες με τον Νόμο 87
(1)/18 διατάξεις του μέρους VIA του Νόμου 9/1965, έχουν αναδρομική εφαρμογή και στην εκδίκαση της παρούσας αίτησης. Κατάχρηση της Δικαστικής διαδικασίας Οι εφεσείοντες ως λόγο ακύρωσης του πλειστηριασμού, επικαλέστηκαν επίσης κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας εκ μέρους της εφεσίβλητης. Ισχυρίστηκαν συγκεκριμένα ότι καταχρηστικά προωθεί την διαδικασία πλειστηριασμού ενώ εκκρεμεί ταυτόχρονα η αγωγή 1135/2018 με την οποία αμφισβητούν τα επίδικα δάνεια και τις υπό κρίση υποθήκες. Ούτε όμως η πιο πάνω θέση ευσταθεί. Όπως προαναφέρθηκε με τον τροποποιητικό Νόμο 87(Ι)/2018, εισήχθη η πρόνοια του άρθρου 44Α
(4), σύμφωνα με την οποία ο ενυπόθηκος δανειστής, έχει δικαίωμα να προχωρήσει σε διαδικασία εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου, ανεξάρτητα αν εκκρεμεί πολιτική αγωγή. Στην ουσία, ο ισχύον Νόμος 9/1965 μετά την τροποποίηση που επέφερε ο Νόμος 87
(1)/18, επιτρέπει ρητά την συνύπαρξη πολιτικής αγωγής με τις διαδικασίες πλειστηριασμού. Ανεξαρτήτως τούτου, το γεγονός της συνύπαρξης αγωγής με διαδικασίες εκποίησης δεν καταδεικνύει από μόνο του κατάχρηση των δικαστικών διαδικασιών. Αυτό που επιδιώκει ο ενυπόθηκος δανειστής είναι η προώθηση των συμφερόντων του με τα ένδικα μέσα που του παρέχει ο Νόμος. Τελική κατάληξη Συνοψίζοντας όλα τα πιο πάνω, κρίνω ότι η εφεσίβλητη έχει συμμορφωθεί πλήρως με τις πρόνοιες του μέρους VIA του Νόμου 9/1965 όπως έχει τροποποιηθεί με τον Νόμο 87(Ι)/2018. Συγκεκριμένα: 1. Επιδόθηκε στους εφεσείοντες ειδοποίηση υπό τον τύπο «Θ» ως προς την παρατηρηθείσα υπερημερία δυνάμει του άρθρου 44Β
(2). Επιπλέον, επιδόθηκε ειδοποίηση υπό τον τύπο «I» δυνάμει του άρθρου 44Γ
(1)με την οποία οι εφεσείοντες κλήθηκαν εντός 30 ημερών να εξοφλήσουν τα ενυπόθηκα χρέη, άλλως θα προχωρούσε η διαδικασία εκποίησης. Με την πιο πάνω ειδοποίηση, επισυνάφθηκε κατάσταση λογαριασμού, αναφορικά με το ενυπόθηκο χρέος όπως καθορίζεται στο άρθρο 44Γ
(1). 2. Οι εφεσείοντες δεν συμμορφώθηκαν με την απαίτηση της ειδοποίησης υπό τον τύπο «I» δυνάμει του άρθρου 44Γ
(1). Στην συνέχεια, τους επιδόθηκε στην 31.5.18 η ειδοποίηση κατά τον τύπο «ΙΑ» δυνάμει του άρθρου 44Γ
(2)ώστε να δρομολογηθεί η διαδικασία εκποίησης με τον καθορισμό ημερομηνίας και τόπου πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Ταυτόχρονα επιδόθηκε στους εφεσείοντες, η ειδοποίηση τύπου IB για τον διορισμό εκτιμητή προς τον σκοπό καθορισμού αγοραίας αξίας των ενυπόθηκων ακινήτων. Περαιτέρω από το υλικό που τέθηκε ενώπιον μου, κρίνω ότι οι εφεσείοντες δεν έχουν αποδείξει καμία από τις προϋποθέσεις που καθορίζει ο Νόμος 9/1965 ως έχει τροποποιηθεί με τον Νόμο 87(Ι)/2018 για ακύρωση της ειδοποίησης τύπου ΙΑ και της συνεπακόλουθης επίδικης διαδικασίας πλειστηριασμού. Ειδικότερα δεν έχουν αποδείξει ότι έχουν εξασφαλίσει προσωρινό διάταγμα στην αγωγή 1135/2018 με την οποίο να διατάσσεται η αναστολή εκποίησης των ενυπόθηκων ακινήτων. Ενόψει όλων των πιο πάνω, η παρούσα αίτηση - έφεση απορρίπτεται με έξοδα εναντίον των εφεσειόντων - αιτητών και υπέρ της καθ' ης η αίτηση - εφεσίβλητης ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. ............. Αλέξανδρος Α. Παναγιώτου Π.Ε.Δ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.