ΜΑΡΚΙΔΟΥ ν. ΚΑΡΙΤΖΗ κ.α., Αρ. Αγωγής: 3966/10, 28/9/2018

ΜΑΡΚΙΔΟΥ ν. ΚΑΡΙΤΖΗ κ.α., Αρ. Αγωγής: 3966/10, 28/9/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A378 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Ε. Δημητρίου-Παναγή, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3966/10 Μεταξύ: XXXXX ΜΑΡΚΙΔΟΥ Ενάγουσας και

XXXXX ΚΑΡΙΤΖΗ
XXXXX ΚΑΡΙΤΖΗ
XXXXX ΚΑΡΙΤΖΗ Εναγόμενων ---------------------- Ημερομηνία: 28 Σεπτεμβρίου, 2018 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Ενάγουσα: κος. Θεοδώρου για Πεκρής & Θεοδώρου Δ.Ε.Π.Ε (κα Ν. Δημητρίου για ν' ακούσει απόφαση) Για τους Εναγόμενους: κος. Δαμιανού για Καριτζής - Αργυρού & Σία Δ.Ε.Π.Ε Α Π Ο Φ Α Σ Η ΔΙΚΟΓΡΑΦΗΜΕΝΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΔΙΑΔΙΚΩΝ Δια της παρούσας αγωγής η Ενάγουσα αξιώνει εναντίον των εναγομένων τα κάτωθι: Α) Αποζημιώσεις εκ ποσού €5.755,00σ Β) Διάταγμα του Δικαστηρίου δια του οποίου να διατάσσονται οι εναγόμενοι και/ή οποιοσδήποτε εξ' αυτών, όπως εντός 30 ημερών από την επίδοση του Διατάγματος, προβούν στην κατασκευή και/ή ανέγερση τοίχου αντιστήριξης στα σύνορα του τεμαχίου τους (τεμάχιο 3X7 (πρώην 3X0) Φύλλο/Σχέδιο 534XXX2, τμήμα 1 της κοινότητας Προδρόμου της Επαρχίας Λεμεσού) με το τεμάχιο της Ενάγουσας με αριθμό εγγραφής 0/4XX1, τεμάχιο 5X7 (πρώην 3X6), Φύλλο/Σχέδιο 534XXX2, Τμήμα 1 της κοινότητας Προδρόμου της Επαρχίας Λεμεσού. Γ) Νόμιμο Τόκο Δ) Οιανδήποτε άλλη διαταγή και/ή θεραπεία το Δικαστήριο ήθελε διατάξει υπό τις περιστάσεις. Ε) Έξοδα, πλέον Φ.Π.Α, πλέον έξοδα επίδοσης. Σημειώνω στο σημείο αυτό ότι η Ενάγουσα σε κάποιο στάδιο απέσυρε την αγωγή εναντίον του εναγόμενου 3 λόγω του θανάτου αυτού και συνέχισε να προωθεί τις αξιώσεις της εναντίον των εναγομένων 1 και
Με βάση τις δικογραφημένες θέσεις της Ενάγουσας αυτή κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του τεμαχίου με αριθμό εγγραφής 0/4XX1, τεμάχιο 5X7 (πρώην 3X6), Φύλλο/Σχέδιο 534XXX2, τμήμα 1 της Κοινότητας Προδρόμου της επαρχίας Λεμεσού με έκταση 314 τετραγωνικά μέτρα. Οι εναγόμενοι 1 και 2 είναι ιδιοκτήτες και/ή κάτοχοι και/ή δικαιούχοι να εγγραφούν του όμορου τεμαχίου της ενάγουσας το οποίο ευρίσκεται σε ψηλότερο υψόμετρο από αυτό της ενάγουσας και συγκεκριμένα του τεμαχίου 3X7 (πρώην 3X0) Φύλλο/Σχέδιο 534XXX2, τμήμα 1 της Κοινότητας Προδρόμου της επαρχίας Λεμεσού. Σύμφωνα με την Ενάγουσα κατά μήκος του τεμαχίου των εναγόμενων και/ή κατά μήκους του κοινού συνόρου του τεμαχίου των εναγόμενων με το δικό της ακίνητο κατασκευάστηκε και/ή υπήρχε διαχωριστικός τοίχος και/ή τοίχος αντιστήριξης. Κατά το έτος 1991 μεγάλο μέρος του τοίχου αντιστήριξης κατέρρευσε και/ή προκάλεσε ζημιές σε όμορο τεμάχιο με αυτό των εναγόμενων. Κατά διάφορα χρονικά διαστήματα μετά από την ημερομηνία της κατάρρευσης μέρους του τοίχου η ενάγουσα και/ή η μητέρα της απέστειλαν επιστολές προς τις αρμόδιες αρχές και προς τους εναγόμενους επισημαίνοντας τους κινδύνους κατάρρευσης του υπόλοιπου τοίχου αντιστήριξης και/ή μέρους αυτού και/ή προειδοποιώντας τους για την επικινδυνότητα του. Κατά ή περί τον Μάιο του 2009 μέρος του τοίχου κατέρρευσε εντός του ακινήτου της Ενάγουσας προκαλώντας εκτεταμένες ζημιές σε αυτό και στην κατοικία εντός αυτού. Η ενάγουσα περαιτέρω ισχυρίζεται ότι η κατάρρευση του τοίχου και οι συνεπακόλουθες ζημιές οφείλονται στην αποκλειστική αμέλεια και/ή στην παράβαση των νόμιμων καθηκόντων των εναγόμενων ως εκ της ιδιότητας των ως ιδιοκτήτες και/ή κάτοχοι και/ή έχοντες τον έλεγχο του χώρου (Occupiers liability) και/ή οι ζημιές προκλήθηκαν ένεκα της παράνομης επέμβασης και/ή της ανέγερσης και/ή της κατάρρευσης και/ή της κατάστασης του τοίχου αντιστήριξης και/ή η κατάρρευση του τοίχου συνιστά ιδιωτική οχληρία. Η ενάγουσα παραθέτει και λεπτομέρειες της ισχυριζόμενης αμέλειας των εναγόμενων ως ακολούθως:
Παρά το ότι μέρος του τοίχου αντιστήριξης κατέρρευσε στο παρελθόν και το γνώριζαν ή όφειλαν να το γνωρίζουν παρέλειψαν να λάβουν οιαδήποτε μέτρα συντήρησης, επιδιόρθωσης και αντικατάστασης αυτού.
Παρέλειψαν να λάβουν τα απαραίτητα προστατευτικά και/ή προληπτικά μέτρα προς αποφυγή πρόκλησης ζημιάς στην περιουσία της ενάγουσας.
Παρέλειψαν να λάβουν τα ενδεικνυόμενα μέτρα προς το σκοπό αποφυγής κατάρρευσης του τοίχου από τους προβλεπόμενους κινδύνους.
Παρέλειψαν να συντηρήσουν τον τοίχο και/ή να λάβουν μέτρα και/ή τα ενδεικνυόμενα και απαραίτητα μέτρα ασφάλειας προς αποφυγή της κατάρρευσης.
Ανέχθηκαν και/ή επέτρεψαν την χρήση ακατάλληλου τοίχου αντιστήριξης και/ή δεν τον συντηρούσαν και/ή δεν τον επιδιόρθωναν και/ή δεν τον αντικατέστησαν ως όφειλαν.
Η σχεδίαση και/ή η κατασκευή του τοίχου αντιστήριξης ήταν λανθασμένη.
Παρέλειψαν να ανεγείρουν και/ή να κατασκευάσουν τοίχο αντιστήριξης με τον ορθό και/ή ενδεδειγμένο τρόπο και/ή ο τοίχος ήταν ελαττωματικής κατασκευής και/ή λανθασμένου σχεδιασμού και/ή οικοδόμημα ακατάλληλο και/ή επικίνδυνο για τον σκοπό που ανεγέρθηκε.
Εξέθεσαν την ενάγουσα σε κίνδυνο χωρίς να λάβουν τα αναγκαία και/ή τα επαρκή μέτρα για την ασφάλεια της περιουσίας της.
Γενικά ενήργησαν αμελώς και/ή κατά παράβαση των νόμιμων καθηκόντων τους με αποτέλεσμα να υποστεί η ενάγουσα ζημιές. Συνεπεία των πιο πάνω ενεργειών και παραλείψεων η ενάγουσα σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της υπέστη ειδικές ζημιές και ολοσχερή καταστροφή και ζημιές στο παράθυρο της κουζίνας της κατοικίας, στη μεταλλική κατασκευή της κληματαριάς, στα υδραυλικά, στην αποχέτευση της κουζίνας της κατοικίας και σε μέρος των επιχρισμάτων της τοιχοποιίας της κατοικίας. Αναλύει δε τις ισχυριζόμενες ζημιές παραθέτοντας για εκάστη εξ' αυτών το κόστος το οποίο ανέρχεται σε ποσό εκ €5.755,00= ως η αξίωση της, περιλαμβανομένου και του κόστους διορισμού εμπειρογνώμονα από το ΕΤΕΚ κόστος το οποίο δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός ότι καταβλήθηκε από την ενάγουσα. Η ενάγουσα περαιτέρω ισχυρίζεται ότι, εκτός αν οι εναγόμενοι λάβουν μέτρα για την επιδιόρθωση και/ή αντικατάσταση του τοίχου υπάρχει κίνδυνος να καταρρεύσει και το υπόλοιπο μέρος και/ή το άλλο μέρος του τοίχου προκαλώντας επιπρόσθετες ζημιές. Επιπλέον ισχυρίζεται ότι η κατάρρευση του τοίχου δημιούργησε αθέμιτες πιέσεις επί της κατοικίας που βρίσκεται εντός του ακινήτου της. Η ενάγουσα ακολούθως αναφέρεται στις επιστολές που απέστειλε στους εναγόμενους και στον κίνδυνο κατάρρευσης αυτού που της αποστέρησε την χρήση του ακινήτου της. Λόγω των παραλείψεως των εναγόμενων η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι οι εναγόμενοι αρνήθηκαν και/η παρέλειψαν να συμμορφωθούν με την κατασκευή και/ή ανέγερση νέου τοίχου αντιστήριξης και συνεπεία αυτών παρεμποδίζεται στην άσκηση των νόμιμων δικαιωμάτων της και την άσκηση ανενόχλητης και/ή ελεύθερης κατοχής και χρήσης και/ή ανάπτυξης του ακινήτου της. Επιπλέον διόρισε πραγματογνώμονα για να προβεί στην σύνταξη έκθεσης την οποία και κοινοποίησε στους εναγόμενους. Περαιτέρω και/ή διαζευκτικά η ενάγουσα επικαλείται την αρχή του res ipsa loquitur. Οι εναγόμενοι 1 και 2 καταχώρησαν υπεράσπιση και ανταπαίτηση με την οποία θέτουν την κάτωθι εκδοχή και θέσεις αλλά και αξιώσεις εναντίον της ενάγουσας. Κατά μέρος του κοινού συνόρου του τεμαχίου των εναγόμενων και της ενάγουσας και συγκεκριμένα κατά μήκος του νοτιοανατολικού συνόρου υπάρχει κτισμένος διαχωριστικός τοίχος και/ή τοίχος αντιστήριξης με σκοπό τη συγκράτηση του εδάφους. Οι εναγόμενοι προσθέτουν ότι το μεγαλύτερο μέρος του τοίχου, στην έκταση που περνά μπροστά από τα κτίρια και/ή οικοδομήματα που βρίσκονται εντός των δύο τεμαχίων, βρίσκεται εντός του τεμαχίου της ενάγουσας ενώ ορισμένο μέρος μικρότερης έκτασης επεκτείνεται επί του κοινού συνόρου. Μικρό μέρος του τοίχου βρίσκεται εντός του τεμαχίου των εναγόμενων. Σε κάθε περίπτωση, το μεγαλύτερο μέρος του τοίχου το οποίο υποχώρησε και προκάλεσε την ισχυριζόμενη ζημιά στην ενάγουσα βρίσκεται εντός του δικού της τεμαχίου κα μέρος αυτού βρίσκεται επί του κοινού συνόρου. Σε κάθε περίπτωση, οι εναγόμενοι αρνούνται ότι ο τοίχος αντιστήριξης κτίστηκε από τους ίδιους η από τον προηγούμενο ιδιοκτήτη του τεμαχίου, που ήταν ο πατέρας τους, και θα ισχυριστούν ότι η κατοικία που βρίσκεται εντός του τεμαχίου της ενάγουσας προϋπήρχε χρονολογικά της οικοδομής που βρίσκεται εντός του τεμαχίου των εναγόμενων, όπως και όλο ή μέρος του όλου. Πέραν του ότι μέρος του τοίχου υποχώρησε το 1991 αρνούνται του λοιπούς ισχυρισμούς και επίσης αρνούνται ότι οποτεδήποτε πριν από τις 29/7/2009 έλαβαν οιαδήποτε επιστολή από την ενάγουσα ή την μητέρα της. Οι εναγόμενοι αναφέρουν ότι όντως τον Μάιο του 2009 κατά την διάρκεια εξαιρετικά έντονων, ακραίων και ασυνήθιστων καιρικών φαινομένων προκλήθηκε διάβρωση, καθίζηση και/ή υποχώρηση του εδάφους, με αποτέλεσμα μέρος του τοίχου αντιστήριξης να παρασυρθεί από τους όγκους των χωμάτων και λίθων που συγκρατούσε και να υποχωρήσει προς το μέρος του τεμαχίου της Ενάγουσας. Οι εναγόμενοι όμως αρνούνται και απορρίπτουν τον ισχυρισμό ότι προκλήθηκαν εκτεταμένες ζημιές και ισχυρίζονται ότι οι μόνες ζημιές τις οποίες υπέστη η ενάγουσα είναι το σπάσιμο ενός εκ των παραθύρων της κουζίνας της κατοικίας. Ενόψει του ότι οι εναγόμενοι κατά τον χρόνο εκείνο θεωρούσαν ότι ο τοίχος αντιστήριξης βρισκόταν αποκλειστικά εντός του δικού τους τεμαχίου και/ή κατ' ελάχιστον επί του κοινού συνόρου, προθυμοποιήθηκαν να αντικαταστήσουν με καινούργιο παράθυρο και το οποίο αγόρασαν αλλά η ενάγουσα δεν τους επέτρεψε να το τοποθετήσουν παραμένοντας μέχρι σήμερα στην διάθεση της. Επίσης προκλήθηκε ζημιά σε σωλήνα πόσιμου νερού η οποία αποκαταστάθηκε άμεσα από τους εναγόμενους καθώς και σε μεταλλική κατασκευή κληματαριάς την οποία οι εναγόμενοι επίσης προθυμοποιήθηκαν να αποκαταστήσουν αλλά ουδέποτε τους επιτράπηκε από την ενάγουσα η οποία σύμφωνα με τους ισχυρισμούς των εναγόμενων προσπαθεί να αποκομίσει όσο το δυνατό μεγαλύτερο οικονομικό όφελος προβάλλοντας ψευδείς και ανυπόστατους ισχυρισμούς. Οι εναγόμενοι αρνούνται τις θέσεις της ενάγουσας περί ευθύνης και αμέλειας αναφορικά με την κατάρρευση του τοίχου και /ή ότι είναι υπεύθυνοι για ιδιωτική οχληρία εις βάρος της ενάγουσας ή ότι παραβίασαν οιοιδήποτε νόμιμο καθήκον έναντι αυτής. Οι εναγόμενοι περαιτέρω αρνούνται και απορρίπτουν τις λεπτομέρειες των ισχυριζόμενων παραβιάσεων των νόμιμων καθηκόντων και αμέλειας των και τις ζημιές που η ενάγουσα επικαλείται επαναλαμβάνοντας τις θέσεις τους αναφορικά με τις ζημιές και ειδικότερα αναφέρουν ότι η μεταλλική κατασκευή ήταν σε άθλια κατάσταση πριν την υποχώρηση του τοίχου. Με αναφορά στα ποσά οι εναγόμενοι αναφέρουν ότι αυτά είναι εξωπραγματικά και δεν δικαιολογούνται. Οι εναγόμενοι αρνούνται την θέση περί άσκησης αθέμιτων πιέσεων και ισχυρίζονται ότι ουδεμία πίεση ασκήθηκε και οι λίθοι που κατολίσθησαν και χώμα μετακινήθηκαν άμεσα. Άρνηση δικογραφείται περαιτέρω της ισχυριζόμενης ακαταλληλότητας και επικινδυνότητας του τοίχου αλλά και της θέσης για μη χρήση του ακινήτου. Οι εναγόμενοι επιμένουν ότι το ακίνητο εντός του τεμαχίου της Ενάγουσας είναι προγενέστερο της κατασκευής του ακινήτου εντός του τεμαχίου των εναγόμενων και η κατασκευή δεν μπορούσε να επιτευχθεί χωρίς προηγουμένως να είχε κτιστεί ο τοίχος αντιστήριξης για να συγκρατεί το έδαφος και τα χώματα που βρίσκονται σε υψηλότερο επίπεδο. Περί τα μέσα της δεκαετίας του 1960 η ενάγουσα και οι συγγενείς αυτής ανέγειραν και επέκτειναν παράνομα την υφιστάμενη κατοικία με βοηθητική οικοδομή η οποία σχεδόν εφάπτεται επί μέρους του τοίχου στο μέσω περίπου της νοτιοανατολικής πλευράς του τεμαχίου των εναγόμενων με τρόπο που επηρεάζει την ανθεκτικότητα και στερεότητα του τοίχου αντιστήριξης στο συγκεκριμένο σημείο και δεν επιτρέπει την συντήρηση και επιδιόρθωση του. Μετά την υποχώρηση μέρους του τοίχου το 1991 θεωρώντας και πάλι οι εναγόμενοι ότι ο τοίχος αντιστήριξης βρισκόταν αποκλειστικά εντός του δικού τους τεμαχίου ή κατ' ελάχιστο επί του κοινού συνόρου ζήτησαν από την ενάγουσα και τους αντιπροσώπους της μέσω του κοινοτάρχη και τρίτων όπως επιτρέψει την κατασκευή και τοποθέτηση θεμελίων, βάση και στηριγμάτων εντός του τεμαχίου αυτής και/ή επί του κοινού συνόρου με ίδια έξοδα κάτι που η ενάγουσα αρνήθηκε. Η πρόταση επαναλήφθηκε πολλές φορές αλλά και το 2008 και πάντοτε υπήρξε άρνηση. Μετά το επίδικο συμβάν οι εναγόμενοι θεωρώντας ότι ο τοίχος αντιστήριξης βρισκόταν αποκλειστικά εντός του δικού τους τεμαχίου ή κατ' ελάχιστο επί του κοινού συνόρου προχώρησαν άμεσα στις απαραίτητες διεργασίες και πρόσληψη κατάλληλων τεχνικών και εμπειρογνωμόνων για την αποκατάσταση και υποστήριξη του μέρους του τοίχου που είχε υποχωρήσει. Οι εν λόγω εργασίες έγιναν με δικά τους έξοδα χωρίς χαριστική πρόθεση και προς αποκατάσταση της περιουσίας τους η οποία είχε επηρεαστεί από την κατάρρευση του τοίχου. Κατά την διάρκεια των εργασιών οι εναγόμενοι και οι αντιπρόσωποι τους αντιμετώπισαν την έλλειψη συνεργασίας, καχυποψία και εχθρικότητα της ενάγουσας και των συγγενών αυτής οι οποίοι από την μια δεν τους άφηναν να εισέλθουν εντός του τεμαχίου της και να εκτελέσουν εργασίες και από την άλλη προέβαιναν σε καταγγελίες στην αστυνομία προβάλλοντας διάφορους ανυπόστατους ισχυρισμούς όπως μεταξύ άλλων ότι οι εναγόμενοι εργοδοτούσαν παράνομους αλλοδαπούς και ότι ανήγειραν τοίχο εντός του τεμαχίου τους. Επιπλέον οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι η ενάγουσα σε ανύποπτο χρόνο άνοιξε αποχετευτικό φρεάτιο επί του συνόρου των δύο επίδικων τεμαχίων γεγονός που συνέτεινε στην διάβρωση και καθίζηση του εδάφους και αποτέλεσε μια από τις αιτίες υποχώρησης αυτού. Με επιστολή τους ημερ. 3/7/2009 οι εναγόμενοι ζήτησαν από τον Έπαρχο Λεμεσού και τον Διευθυντή Πολεοδομίας την κατεδάφιση των παράνομων κτισμάτων εντός του ακινήτου της ενάγουσας για να εξεταστεί κατά πόσο παρίσταται ανάγκη για συντήρηση του τοίχου. Οι εργασίες μετακίνησης των λίθων και χωμάτων από το ακίνητο της ενάγουσας ολοκληρώθηκαν πριν την επιστολή της ημερ.29/7/
Αποτελεί θέση των εναγόμενων ότι ο τοίχος είναι ανθεκτικός, ασφαλής και δεν αποτελεί κίνδυνο. Προς τούτο ενημέρωσαν την ενάγουσα με την ολοκλήρωση των εργασιών ενώ ζήτησαν όπως για το μέρος του τοίχου που αυτή ισχυρίζεται ότι κινδυνεύει να καταρρεύσει να κατεδαφίσει τα παράνομα γειτνιάζοντα κτίρια που επιβάρυναν την ανθεκτικότητα του τοίχου και εμπόδιζαν την διεξαγωγή οιασδήποτε εργασίας. Της επιστολής αυτής ακολούθησε απάντηση της ενάγουσας με διευθέτηση συνάντησης στον Πρόδρομο αλλά εκκρεμούντων των διαδικασιών αυτών καταχωρήθηκε η παρούσα αγωγή. Μετά την επίδοση της αγωγής στους εναγόμενους αυτοί έλαβαν επιστολή από την Επαρχιακή Διοίκηση για ολοκλήρωση των εργασιών και στο υπόλοιπο μέρος του τοίχου αντιστήριξης χωρίς επιθεώρηση όμως της επιτόπου κατάστασης. Ακολούθησε συνάντηση των εναγόμενων περί τα μέσα Νοεμβρίου 2010 με 2 επιθεωρητές της Επαρχιακής Διοίκησης και του κοινοτάρχη του Προδρόμου και της Ενάγουσας όπου οι επιθεωρητές επιβεβαίωσαν την σταθερότητα του τοίχου ενώ για το σημείο αυτού που βρίσκεται σε μέρος που δεν χρησιμοποιείται από την ενάγουσα και δεν γειτνιάζει με οποιαδήποτε κτίσματα εισηγήθηκαν να γίνουν κάποιες διορθώσεις και/ή χολιάσματα με σκοπό την υποστήριξη του. Αναφορικά με το μέρος του τοίχου που εφάπτεται σχεδόν επί των βοηθητικών οικοδομών της ενάγουσας οι επιθεωρητές σύμφωνα με τους εναγόμενους επισήμαναν και συμφώνησαν ότι για οιαδήποτε εργασία θα πρέπει πρώτα να κατεδαφιστούν τα συγκεκριμένα βοηθητικά κτίσματα. Η ενάγουσα αν και προφορικά συμφώνησε ότι η κατεδάφιση είναι αναγκαία ανάφερε ότι θα μιλούσε με την θυγατέρα της και να λάβει έγκριση χωρίς όμως να επανέλθει μέχρι και σήμερα. Προσπάθειες έγιναν και αργότερα περί το έτος 2016 για συμβιβασμό με τον διορισμό εμπειρογνωμόνων. Οι εν λόγω εμπειρογνώμονες επισκέφθηκαν το χώρο τον Μάιο του 2016 και έλαβαν άδεια από την μητέρα της ενάγουσας και εισήλθαν στο ακίνητο της και από την συζήτηση μαζί της διαφάνηκε ότι τόσο η κατοικία της ενάγουσας όσο και ο τοίχος αντιστήριξης προϋπήρχαν του κτιρίου εντός του ακινήτου των εναγόμενων κάτι το οποίο οι εναγόμενοι δεν γνώριζαν μέχρι εκείνου του σημείου. Λόγω αυτού ακολούθησε τοπογράφηση από εξιδεικευμένο επαγγελματία για καθορισμό του συνόρου και διαφάνηκε ότι το μεγαλύτερο μέρος του τοίχου στην έκσταση που περνά μπροστά από τα κτίρια και/ή οικοδομήματα που βρίσκονται στα ακίνητα των διαδίκων βρίσκεται εντός του τεμαχίου τα ενάγουσας ορισμένο μέρος μικρότερης έκτασης εκτείνεται επί του κοινού συνόρου ενώ μικρό μέρος εντός του τεμαχίου των εναγόμενων. Άνευ επηρεασμού των ανωτέρω οι εναγόμενοι αναφέρουν ότι η ενάγουσα με δικές της ενέργειες και παραλείψεις υπόβαλε τον εαυτό της σε κίνδυνο, αρνήθηκε να συνεργαστεί με τους εναγόμενους, παρέλειψε να λάβει τα δέοντα μέτρα, παρέλειψε να συντηρεί τον τοίχο αντιστήριξης επί του ακινήτου της ή επί του κοινού συνόρου. Με την υπεράσπιση τους οι εναγόμενοι εγείρουν και ανταπαίτηση εναντίον της ενάγουσας με την οποία αξιώνουν τα έξοδα στα οποία προέβησαν και τα οποία ανέρχονται στις €23.000= και διαζευκτικά συνεισφορά από την ενάγουσα για τα έξοδα ανέγερσης του τοίχου αντιστήριξης, πλέον έξοδα. Η ενάγουσα καταχώρησε το δικόγραφο της απάντησης στην υπεράσπιση και υπεράσπιση στην ανταπαίτηση με το οποίο επαναλαμβάνει του ισχυρισμούς της έκθεσης απαίτησης της. Συγκεκριμένα αρνείται ότι η κατοικία της προϋπήρχε της ανέγερσης του επίδικου τοίχου και ισχυρίζεται ότι η κύρια οικοδομή που υπάρχει στο ακίνητο των εναγόμενων ανεγέρθηκε προγενέστερα της κατοικίας στο τεμάχιο της. Εάν ήθελε διαφανεί ότι μέρος του τοίχου ευρίσκεται εντός του ακινήτου της αυτό έγινε ως ισχυρίζεται λόγω μετατόπισης και/ή σε οριζόντια μετακίνηση και/ή εξαιτίας της παράλειψης των εναγόμενων να λάβουν μέτρα επιδιόρθωσης. Ο επίδικος τοίχος κατασκευάστηκε από τους προκατόχους και/ή από τον παππού των εναγόμενων εντός του τεμαχίου τους και μεταξύ των συνόρων. Εξαιτίας της κατασκευής του τοίχου επήλθε αλλαγή στην διαμόρφωση του εδάφους και αυξήθηκε η υψομετρική διαφορά των τεμαχίων των διαδίκων ενώ για την κατασκευή του τοίχου μεταφέρθηκαν χώμα και πέτρες από άλλο ακίνητο. Η ενάγουσα αρνείται όλους τους ισχυρισμούς των εναγόμενων και θέτει την θέση της ως στην έκθεση απαίτησης της. Επιμένει ότι όλοι οι προκάτοχοι των εναγόμενων θεωρούσαν τον τοίχο ως ιδιοκτησία και περιουσία τους και ο τοίχος επέφερε αύξηση της αξίας του τεμαχίου τους αφού έκανε εφικτή την αξιοποίηση και χρήση μεγαλύτερου μέρους του τεμαχίου των. Η ενάγουσα αρνείται και απορρίπτει την ανταξίωση των εναγόμενων και επαναλαμβάνει τις θέσεις της. ΑΚΡΟΑΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ - ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ Ενόψει της ύπαρξης και ανταπαίτησης πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας και αφού λήφθηκαν οι απόψεις αμφοτέρων των συνηγόρων των δυο πλευρών διατάχθηκε η συνεκδίκαση απαίτησης και ανταπαίτησης. Εκ μέρους των εναγόντων προς προώθηση των αξιώσεων τους και της υπεράσπισης στην ανταπαίτηση παρουσιάστηκαν συνολικά έξι

(6)μάρτυρες. Η Ενάγουσα (ΜΕ1), η XXXXX Χ''Μάρκου (ΜΕ2), ο XXXXX Μαιμάρης (ΜΕ3), ο XXXXX Μαρκίδης (ΜΕ4), ο XXXXX Καπετάνιος (ΜΕ5) και ο XXXXX Δαμιανού (ΜΕ6). Εκ μέρους των εναγόμενων και για σκοπούς υπεράσπισης στην απαίτηση και προώθηση της ανταπαίτησης κατέθεσε ενώπιον μου ο XXXXX Καριτζής (ΜΥ1). Το σύνολο της προσφερθείσας μαρτυρίας ενώπιον μου είναι καταγεγραμμένο στα πρακτικά της υπόθεσης ενώ πέραν της προφορικής μαρτυρίας υπάρχει σωρεία έγγραφης η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήρια 1 μέχρι και

Επιπλέον δηλώθηκε από κοινού το κάτωθι ως παραδεκτό γεγονός: «Η Ενάγουσα κατέβαλε στο ΕΤΕΚ το ποσό που αναγράφεται στην παράγραφο 10 (α) της Έκθεσης Απαίτησης το οποίο αντιστοιχούσε σε εργασία 20 ωρών του πραγματογνώμονα, συμπεριλαμβανομένου Φ.Π.Α, η οποία περιλάμβανε συναντήσεις με εμπλεκόμενους, συγκέντρωση και μελέτη στοιχείων καθώς και την σύνταξη της τελικής έκθεσης». Σημειώνω στο σημείο αυτό ότι εκκρεμούσης της ακροαματικής διαδικασίας ο ευπαίδευτος συνήγορος της Ενάγουσας κατά το στάδιο της κυρίως εξέτασης του ΜΕ5 και τις διαφοροποιήσεις στα ποσά με την Ε/Α, με δήλωση του περιόρισε την αξίωση αυτής, σε συνάρτηση με τις ειδικές ζημιές ως η παράγραφος 10 της Έκθεσης Απαίτησης. Για σκοπούς αξιολόγησης της μαρτυρίας σε συνάρτηση πάντοτε με τα επίδικα για την υπό κρίση περίπτωση θέματα θα παραθέσω κατωτέρω το κύριο και ουσιώδες μέρος της ομολογουμένως εκτεταμένης μαρτυρίας έκαστου μάρτυρα. Οφείλω βεβαίως προτού παραθέσω την μαρτυρία και προβώ στην αξιολόγηση αυτής να αναφέρω ότι σωρεία θεμάτων προκύπτουν να μην αμφισβητούνται και τα οποία ως τέτοια θα αναφερθούν κατωτέρω. Βεβαίως σωρεία θεμάτων παραμένουν αμφισβητούμενα και προς τούτο απαιτείται αξιολόγηση της μαρτυρίας. Η παρούσα υπόθεση ως αστική θα εξεταστεί εντός των πλαισίων των δικογραφημένων θέσεων αλλά και αξιώσεων εκάστου διαδίκου και με γνώμονα το βάρος απόδειξης στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Από την παράθεση των δικογραφημένων θέσεων προκύπτει ως ουσιώδες ζήτημα η κυριότητα ή κατοχή, φύση και θέση του επίδικου τοίχου αντιστήριξης που υπάρχει και επεκτείνεται και μεταξύ του κοινού συνόρου των τεμαχίων των ακινήτων και τα γεγονότα που αφορούν την μερική πτώση αυτού αλλά και την σημερινή κατάσταση. Όλα αυτά τα ζητήματα θα εξεταστούν υπό το φως και κάτω από το πρίσμα των αξιώσεων των διαδίκων αλλά και της νομικής πτυχής αυτών. Η Ενάγουσα (ΜΕ1) κατέθεσε για σκοπούς της κυρίως εξέτασης της και ως μέρος αυτής γραπτή δήλωση συμφώνως του Νόμου Περί Αποδείξεως η οποία σημειώθηκε ως Έγγραφο Α. Σε αυτήν αναφέρει ότι είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του ακινήτου που αφορά εν μέρει η αγωγή και ως τεκμήριο 1 κατέθεσε αντίγραφο του τίτλου ιδιοκτησίας. Αναφέρθηκε στο ιστορικό ιδιοκτησίας του ακινήτου και στο ακίνητο των εναγόμενων εντός του οποίου υπάρχει ξενοδοχείο το οποίο σύμφωνα με την ίδια λειτουργούσε με την ονομασία ''Overhill'' ενώ κατά διαστήματα και εστιατόριο με την ίδια ονομασία. Ενόψει της υψομετρικής διαφοράς των 2 ακινήτων υπάρχει ο επίδικος τοίχος αντιστήριξης ο οποίος αποτελεί ενιαία κατασκευή με σύνορα τόσο στο δικό της ακίνητο όσο και με ακίνητα τρίτων τα οποία αναφέρει και παραπέμπει στο τοπογραφικό σχέδιο που επισυνάπτεται στο τεκμήριο
Η ενάγουσα αναφέρθηκε στην πτώση μεγάλου μέρους του τοίχου το 1991 εντός του τεμαχίου 362 που ανήκει σε τρίτο και στην αγωγή που καταχωρήθηκε από τους ιδιοκτήτες το 1995 με την οποία καθορίστηκε αμέλεια των εναγόμενων και επικυρώθηκε και από το Εφετείο. Μετά την κατάρρευση αυτή απέστειλαν επιστολές σε διάφορους αρμόδιους για την επικινδυνότητα του τοίχου τόσο η ίδια όσο και η μητέρα της. Την αλληλογραφία αυτή κατέθεσε ως Τεκμήρια 2 μέχρι και 6 συμπεριλαμβανομένων. Στις 08/05/2009 κατέπεσε μέρος του τοίχου εντός του ακινήτου της και πάνω στην κατοικία της ενώ πέτρες εισήλθαν και εντός της κουζίνας προκαλώντας εκτεταμένες ζημιές ενώ η μητέρα της που βρισκόταν εντός της οικίας δεν τραυματίστηκε. Μερικά εκ των συντριμμιών αφαίρεσαν οι εναγόμενοι μεταγενέστερα. Η ενάγουσα αναφέρθηκε και στις ζημιές που προκλήθηκαν ως αναφέρθηκαν και στην έκθεση απαίτησης της αλλά και στην εκτίμηση αυτών των ζημιών από την Πολιτικό Μηχανικό - ΜΕ2 την έκθεση της οποίας και κατέθεσε ως Τεκμήριο
Έλαβε δε προσφορά για την επιδιόρθωση από εργολάβο οικοδομών την οποία κατέθεσε ως Τεκμήριο
Ακολούθησε ο διορισμός εμπειρογνώμονα από το ΕΤΕΚ με δική της ενέργεια ο οποίος συνέταξε έκθεση - Τεκμήριο
Για τον διορισμό του εμπειρογνώμονα κατέβαλε ποσά ως το Τεκμήριο
Η μάρτυρας επαναλαμβάνοντας τις θέσεις της για την ακαταλληλότητα του τοίχου και τις παραλείψεις των εναγόμενων κατέθεσε ως τεκμήρια 11 μέχρι και 18 διάφορες επιστολές προς τις αρμόδιες αρχές αλλά και τις σχετικές απαντήσεις προς αυτές. Σύμφωνα με την θέση της και την θέση ως αναφέρει του εμπειρογνώμονα η κατάρρευση του τοίχου δημιούργησε αθέμιτες πιέσεις επί της κατοικίας της και ενόψει αυτού του κινδύνου στερείται της χρήσης της περιουσίας της. Ως τεκμήριο 19 παρουσίασε την επιστολή προς τους εναγόμενους αναφορικά με την έκθεση του εμπειρογνώμονα και ως Τεκμήριο 20 την απάντηση από αυτούς. Παρά την αλληλογραφία αυτή οι εναγόμενοι σύμφωνα με την μάρτυρα δεν έχουν προβεί μέχρι σήμερα στην κατασκευή ή ανέγερση νέου τοίχου. Επιπλέον η Ενάγουσα αναφέρει ότι η κατοικία της υπόκειται σε διάταγμα διατήρησης και θεωρείται «Οικοδομή Αγροτικής Παραδοσιακής Αρχιτεκτονικής» και εξαιτίας αυτού του διατάγματος, το οποίο κατέθεσε ως Τεκμήριο 21, απαγορεύεται η μετατροπή ή οικοδομική εργασία στην κατοικία εκτός και εάν αυτή είναι σύμφωνα με τους όρους του Υπουργείου Εσωτερικών και λάβει εκ των προτέρων γραπτή συναίνεση για την εκτέλεση εργασιών. Η μάρτυρας αναφέρθηκε και στην ανταπαίτηση των εναγόμενων επιμένοντας ότι ουδέν κτίσμα ανεγέρθηκε παράνομα εντός του ακινήτου της. Σε σχέση με το ότι μέρος του τοίχου εφάπτεται της κατοικίας της αυτό το αποδίδει στην μετατόπιση και μετακίνηση του τοίχου. Αναφέρει δε ότι ο τοίχος κατασκευάστηκε από τους προκατόχους των εναγόμενων με προφανή σκοπό να υποστηρίξει το τεμάχιο των εναγόμενων ώστε να επεκτείνεται η ωφέλιμη έκταση γης στο τεμάχιο τους. Επιπλέον ισχυρίζεται ότι η κατασκευή του τοίχου επέφερε αλλαγή στην υψομετρική διαφορά μεταξύ των δύο ακινήτων. Επιπλέον αναφέρει ότι τα όσα οι εναγόμενοι αναφέρουν ότι έπραξαν για επιδιόρθωση του τοίχου δεν είναι επαρκή και είναι ακατάλληλα και επικίνδυνα ενώ οι ενέργειες των αποτελούν παράνομη επέμβαση εντός του ακινήτου της. Η μάρτυρας αρνείται ότι προσπαθεί να αποκομίσει οιοδήποτε όφελος ενώ επιμένει ότι η αξιώνει όπως οι εναγόμενοι λάβουν όλα τα αναγκαία και ενδεικνυόμενα μέτρα προς αποφυγή περαιτέρω κατάρρευσης του τοίχου και πρόκλησης επιπρόσθετης ζημιάς. Η μάρτυρας κατέθεσε ως Τεκμήριο 22 δέσμη 3 φωτογραφιών που δείχνουν με αναφορά στην 1η τον επίδικο τοίχο που φαίνεται να αποτελείται από 3 κομμάτια. Το κομμάτι που έπεσε σύμφωνα με την ΜΕ1 είναι αυτό που φαίνεται με μπετόν και το οποίο αργότερα φτιάχτηκε ενώ οι δύο κολώνες που φαίνονται είναι αυτές που τοποθετήθηκαν αφού εισήλθαν στο ακίνητο της χωρίς συγκατάθεση με σκοπό να στηρίξουν τον εναπομείναν πετρόκτιστο τοίχο, κατασκευή και λύση πρόχειρη κατά την ίδια ως της ανάφερε η πολιτικός της μηχανικός. Στην 2η φωτογραφία φαίνεται το σπίτι της (αναφέρει ότι είναι αυτό που έχει τσίγκους και σημειώνει με - ν - κόκκινου χρώματος) και φαίνονται τα πλατάνια που φύτεψαν πάνω από το σπίτι της και τα οποία επίσης δημιουργούν πιέσεις και επιβαρύνουν τον τοίχο. Το μέρος του τοίχου που έπεσε δεν φαίνεται σε αυτό το σημείο αλλά στην αριστερή μεριά αυτής της φωτογραφίας. Το μέρος του τοίχου που κατέρρευσε το 1991 φαίνεται στη δεξιά πλευρά δίπλα από τις κολώνες με μπετόν. Η απόσταση μεταξύ των δύο μερών που έπεσαν το 1991 και το 2009 είναι περίπου 1 μέτρο. Η 3η φωτογραφία τώρα του Τεκ. 22 δείχνει το παράθυρο που έσπασε και έπεσαν μέσα πέτρες αλλά και η κληματαριά. Η θέση της ΜΕ1 είναι ότι ο τοίχος κατέπεσε καθότι οι εναγόμενοι είχαν τοποθετήσει επί του τοίχου ψησταριές και φούρνους και κατασκευές από παράνομες παράγκες. Από τον τοίχο δε το καλοκαίρι έβγαιναν λύματα. Κλήθηκε το υγειονομείο το οποίο τους έκανε παρατήρηση και έκλεισαν αυτούς τους λάκκους ενώ άνοιξαν άλλους για να μην επιβαρύνεται το τοίχος με τα λύματα. Αντεξεταζόμενη η μάρτυρας ανάλυσε την κατοικία της ως αποτελούμενη από την κύρια κατοικία με 2 υπνοδωμάτια, 1 κουζίνα, 1 χολ και βοηθητικό μπάνιο και αποθήκη. Επιπλέον υπάρχει εκτός της οικίας μια βοηθητική κάμαρη που δεν εφάπτεται στην κατοικία και περιλαμβάνει 1 δωμάτιο και ένα μπάνιο. Στον τίτλο ιδιοκτησίας αναφέρεται διώροφη οικοδομή η οποία δεν περιλαμβάνει την βοηθητική κάμαρη. Η κατοικία της κτίστηκε σε 3 διαφορετικές περιόδους. Άρχισε το 1940 και ολοκληρώθηκε το 1946 ενώ αργότερα το 1960 ο πατέρας της έκτισε τα βοηθητικά το μπάνιο και την τουαλέτα. Στο ερώτημα κατά πόσο η βοηθητική κατοικία κτίστηκε το 1960 η μάρτυρας ανάφερε όχι η ανεξάρτητη κτίστηκε μεταξύ του 1940 - 46 και εννοεί ως ανεξάρτητη την βοηθητική με κύρια δωμάτια και τουαλέτα που δεν εφάπτεται του κυρίως σπιτιού. Το 1982 η ίδια πήγε για σπουδές στην Λευκωσία όπου και έμεινε. Στο χωριό επέστρεφε μόνο κάποιες μέρες το καλοκαίρι. Η ΜΕ1 αναφέρθηκε και στις ζημιές στο ακίνητο τρίτου προσώπου από την πτώση του τοίχου το
Η αμέλεια των εναγόμενων οφείλεται κατά την μάρτυρα στο ότι μέρος του τοίχου το 1991 διογκώθηκε και κατέπεσε. Ο τοίχος σύμφωνα με την μάρτυρα βρίσκεται στο ακίνητο των εναγόμενων. Η απόφαση που αφορούσε την πτώση του τοίχου το 1991 αποδίδει αμέλεια στους εναγόμενους και παράλειψη να προστατέψουν την περιουσία τρίτων. Αρνήθηκε ότι η απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου δεν αποδίδει αμέλεια στους εναγόμενους. Μετά την πτώση του 1991 οι πέτρες του τοίχου «ξεκλείδωσαν» μεταξύ τους και άρχισαν να πέφτουν μέσα στο τεμάχιο της και άρχισε να στέλνει επιστολές περί το 2004 ενώ έστειλε και η μητέρα της το
Μεταξύ του 1991 και του 2002 ο κος. XXXXX Καριτζής έδωσε συγκατάθεση στον κο. XXXXX Παναγιώτου που ήταν μέλος του Κοινοτικού Συμβουλίου να κάνει κάποιες επιδιορθώσεις στον τοίχο και είχε τοποθετήσει μπετόν στην οροφή του τοίχου και συρματόπλεγμα. Τις ζημιές που αναφέρει μετά την πτώση του 2009 δεν τις αποκατάστησε καθότι η οικία της είχε κηρυχθεί διατηρητέα και δεν μπορεί να επέμβει χωρίς άδεια από το Υπουργείο. Διατηρητέα κηρύχθηκε η οικοδομή το 2010 ή το 2011 αλλά έκανε ενέργειες από πριν και δεν θυμάται χρόνο. Την αξίωση της για ποσό εκ €2.100= την βασίζει στην θέση της πολιτικού μηχανικού με αναφορά στην βοηθητική οικοδομή που παρουσίασε σχίσματα στους τοίχους και την ταράτσα και έπεσαν οι σοβάδες. Οι ζημιές αυτές προκλήθηκαν από την πίεση που ασκεί ο τοίχος στην οικία και παρουσιάστηκαν μετά που έπεσε ο τοίχος το
Το τεκμήριο 8 δεν περιλαμβάνει προσφορά για τις εσωτερικές εργασίες στο πίσω δωμάτιο με τις ρωγμές. Επανειλημμένα η μάρτυρας ανάφερε ότι δεν είναι ειδικός και παρέπεμψε στην μαρτυρία των εμπειρογνωμόνων της. Αναφορικά με την προσφορά των εναγόμενων να επιδιορθώσουν το παράθυρο που έσπασε η ενάγουσα ανάφερε ότι στην ίδια προφορικά ουδείς απευθύνθηκε να της ζητήσει άδεια να εισέλθει και να τοποθετήσει το παράθυρο. Ομοίως και για την κληματαριά ουδείς την επισκέφθηκε και σημειώνει ότι εάν τα έλεγαν κάπου αλλού δεν ξέρει όφειλαν όμως να της ζητήσουν την άδεια για να τα επιδιορθώσουν. Αρνήθηκε ότι η κληματαριά ήταν ήδη σε κακή κατάσταση και ότι οι εναγόμενοι έφτιαξαν τα υδραυλικά αναφέροντας ότι τοποθέτησαν ταινία στην σωλήνα που έσπασε. Η μητέρα της μετακόμισε το 2009 την ημέρα που έπεσε ο τοίχος και έκτοτε ουδείς διαμένει στην κατοικία. Επανέλαβε δε ότι ουδείς την πλησίασε για να της προσφέρει αποκατάσταση των ζημιών. Αποδέχτηκε όμως ότι σε μια επιστολή στο δικηγορικό γραφείο του Σταματάρη υπήρξε προσφορά για αποκατάσταση αλλά τους ανέφεραν να μιλήσουν μαζί τους. Η απάντηση της ήταν γραπτή αλλά ήταν άλλος τότε ο δικηγόρος της. Παραπέμπει δε στο τεκμήριο 19 στην 3η παράγραφο στην 2η σελίδα. Το τεκμήριο 20 φέρει ημερομηνία 22/9/2009 και έπεται του τεκ. 19 και συμφωνεί ότι σε αυτό γίνεται αναφορά στην πρόθεση των εναγόμενων να αποκαταστήσουν τις ζημιές. Στην πρόταση αυτή απάντησε προφορικά σε κατ' ιδίαν συνάντηση το 2011 στις 10/7/2011 ενώ αργότερα αναφέρει ότι ούτε προφορική απάντηση υπήρξε καθότι εγέρθηκε η παρούσα αγωγή. Μετά την κατάρρευση του 2009 οι εναγόμενοι επενέβησαν στο ακίνητο της για να επιδιορθώσουν τον τοίχο χωρίς να την ενημερώσουν και να λάβουν άδεια και χωρίς να μιλήσουν με τους εμπειρογνώμονες της για να βεβαιωθούν για την ορθότητα των εργασιών. Κατά το στάδιο των εργασιών η ίδια δεν ήταν παρούσα. Η ίδια αναφέρει ότι δεν κατήγγειλε τους εργάτες και εναγόμενους στην αστυνομία κατά τον χρόνο εκείνο αλλά η αστυνομία ήρθε όταν η ίδια έφερε χωρομέτρες προς αποφυγή οιονδήποτε παρεξηγήσεων. Όταν άρχισαν να τοποθετούν τα καλούπια επισκέφθηκε τον χώρο. Στο μέρος του τοίχου πίσω από την βοηθητική οικοδομή δεν έγινε κάποια εργασία και επιδιορθώθηκε μόνο το νοτιοδυτικό κομμάτι και επέμεινε ότι υπάρχει τοίχος πεσμένος στο βορειοανατολικό μέρος της οικίας της. Δεν έχει μαζί της φωτογραφίες από τον πεσμένο τοίχο μόνο από αυτόν που επιδιορθώθηκε. Επέμεινε όμως ότι υπάρχει κομμάτι τοίχου πεσμένο στο έδαφος. Παρά την αναφορά της σε κοινό σύνορο και τον τοίχο επ' αυτού επέμενε ότι ο τοίχος ανήκει στους εναγόμενους ενώ αργότερα επέμεινε ότι ο τοίχος βρίσκεται στο τεμάχιο των εναγόμενων. Επέμεινε επίσης ότι ο τοίχος ήταν αποκλειστική ευθύνη των εναγόμενων. Παρά το ότι ένα μέρος του τοίχου φαινόταν ετοιμόρροπο δεν υπολόγιζε να παρασύρει και το άλλο μέρος και για αυτό δεν έπραξε κάτι. Μετά την πτώση του 1991 φαινόταν με το μάτι αναφέρει η ΜΕ1 ότι ο τοίχος ήταν επικίνδυνος χωρίς όμως η ίδια να είναι ειδικός αλλά επανέλαβε ότι διορίστηκε πρόσωπο για να διεξάγει εργασίες από τον Ιωάννη Καριτζή. Με αναφορά στα τεκμήρια 17 και 18 και στις συστάσεις από το Υπουργείο για άρση της επικινδυνότητας του τοίχου η ενάγουσα ανάφερε ότι ο εναγόμενος 1 μερίμνησε για επιδιορθώσεις στο νοτιοδυτικό μέρος του τοίχου αλλά όχι στο βορειοανατολικό. Παρά την αναφορά στο Τεκμήριο 18 ότι αν ο εναγόμενος 1 δεν το επιδιορθώσει θα αναλάβει η Επαρχιακή Διοίκηση ουδείς εμφανίστηκε ενώ παράλληλα αρνήθηκε ότι τα τεκμήρια 17 και 18 στάλθηκαν μετά από πιέσεις της ίδιας προς τις αρχές αλλά ότι η ίδια ενημέρωσε την πολιτεία για την κατάσταση. Το 1982 έφυγε για σπουδές αλλά η μητέρα της έφυγε από την κατοικία λόγω της πτώσης του τοίχου και της επικινδυνότητας. Με αναφορά στο τεκμήριο 19 και παράγραφο 31 αναφέρει ότι αυτός το τοίχος από το 2009 μέχρι και σήμερα δεν έχει καταρρεύσει αλλά χρόνο με τον χρόνο έχει μετατόπιση και εφάπτεται της τοιχοποιίας της οικίας της δημιουργώντας αθέμιτες πιέσεις. Η βοηθητική κατοικία έχει άδεια και είναι νόμιμη αλλά δεν είχε μαζί της την σχετική άδεια, σημείωσε δε με μπλε στυλό στο σχεδιάγραμμα του Τεκμηρίου 9 την εν λόγω οικοδομή. Με σύμβολο Χ 2 σημείωσε τον τοίχο που κατά την ίδια χρήζει επιδιόρθωσης. Σύμφωνα με την μάρτυρα η βοηθητική οικοδομή περιλαμβάνεται στο διάταγμα κήρυξης της οικοδομής ως διατηρητέας ενώ ανάφερε ότι έχει υποβάλει σχέδια και αναμένει την έγκριση ενόψει κάποιων υποδείξεων των αρχών. Στην υποβολή ότι ένας από τους όρους που τέθηκαν για να παραμείνει η οικοδομή διατηρητέα είναι να κατεδαφιστεί η βοηθητική κάμαρη η μάρτυρας απάντησε ότι αυτό το διαπραγματεύεται η πολιτικός της μηχανικός και η ίδια δεν ανακατεύτηκε. Επέμεινε παρόλα αυτά ότι δεν είναι παράνομη αυτή η οικοδομή αλλά η μηχανικός της την συμβούλευσε για να μην έχει προβλήματα με τον τοίχο να κατεδαφιστεί αυτή η οικοδομή και να γίνει εσωτερική τουαλέτα και να γίνει μετά δικός της τοίχος αντιστήριξης. Η ίδια αργότερα αναφέρει ότι τόσα χρόνια δεν ήξερε ότι η οικοδομή ήταν παράνομη. Δεν έκανε η ίδια οριοθέτηση του τεμαχίου της αλλά έκανε ο παππούς της όταν η ίδια ήταν μικρή. Επέμεινε δε ότι εάν οιοδήποτε μέρος του τοίχου βρεθεί μέσα στο δικό της τεμάχιο αυτό είναι γιατί επήλθε μετατόπιση του εδάφους. Με το μάτι η ίδια βλέπει μετατόπιση του τοίχου. Ο τοίχος κτίστηκε μεταξύ των ετών 1928 με 1938 ενώ η οικία της το 1940 -
Αρνήθηκε επιπλέον ότι ο τοίχος κτίστηκε μεταξύ άλλων και για να προστατεύσει το δικό της ακίνητο από τυχόν κατολισθήσεις από το ακίνητο των εναγόμενων. Δεν γνωρίζει την υψομετρική διαφορά που υπήρχε πριν την ανέγερση του τοίχου αλλά από τα λεγόμενα της γιαγιάς της εκεί ήταν αμπέλια. Διευκρίνισε δε ότι παλιά δεν υπήρχε υψομετρική διαφορά και αυτή δημιουργήθηκε με τον τοίχο, τα δε επίδικα τεμάχια ήταν στο ίδιο επίπεδο. Όσον αφορά τις επιδιορθώσεις αυτές έγιναν αλλά χωρίς να ενημερωθεί η ίδια και χωρίς να δει σχέδια οπότε και δεν γνωρίζει εάν αυτές είναι οι κατάλληλες. Με αναφορά στο σχεδιάγραμμα του τεκμηρίου 9 η μάρτυρας ανάφερε ότι το σημείο χ2 παρουσιάζει εξογκώματα ενώ το χ1 μετατόπιση. Η εξόγκωση στο σημείο Χ2 παρουσιάζεται στο πάνω μέρος του τοίχου ενώ στο κάτω έχουν φύγει οι πέτρες σε ένα σημείο. Κατέθεσε δε την φωτογραφία τεκ. 23 που δείχνει το σημείο στο οποίο αναφέρεται. Και τα δύο σημεία Χ1 και Χ2 είναι επικίνδυνα σύμφωνα με την ενάγουσα από το
Μέχρι και σήμερα δεν έπεσε κάποιο μέρος αυτών αλλά ένα μέρος του χ2 έχει καταρρεύσει και το χ1 παρουσιάζει μετατόπιση και άγγιξε την οικία της. Άρχισε από το 2007 να πέφτει μέρα με την μέρα και ακολούθως κατέπεσε. Έπεσαν περίπου 20 πέτρες από το μέσο του τοίχου στο σημείο Χ2 σταδιακά από το έτος 2007 αλλά δεν κατέπεσε ακόμα ενώ από το σημείο χ1 μόνο μετατόπιση υπήρξε. Δεν γνωρίζει εάν στην οριοθέτηση που έκανε ο παππούς της ενεπλάκη το Κτηματολόγιο. Η ίδια έκανε αίτηση για οριοθέτηση του 2009 στο Κτηματολόγιο. Αναφορά έγινε και στην απόφαση στην αγωγή που αφορούσε πτώση του επίδικου τοίχου το 1991 και η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο
Συμφώνησε επιπλέον ότι τον Μάιο του 2016 δύο εμπειρογνώμονες που διορίστηκαν από τους εναγόμενους και οι δικηγόροι τους επισκέφθηκαν το ακίνητο και τον τοίχο στην παρουσία και της μητέρας της. Στην υποβολή ότι κατά την οριοθέτηση φάνηκε ότι το μεγαλύτερο μέρος του επίδικου τοίχου είναι στο δικό της ακίνητο η ενάγουσα απάντησε ότι εάν οιοδήποτε μέρος σήμερα βρεθεί στο ακίνητο της αυτό οφείλεται στην μετατόπιση του τοίχου. Θυμάται μάλιστα όταν ήταν μικρή να περνά πίσω από την βοηθητική οικία ενώ τώρα δεν μπορεί να περάσει ούτε γάτος. Στην υποβολή ότι για να κτιστεί τοίχος στο κοινό σύνορο πίσω από την βοηθητική κατοικία πρέπει αυτή να κατεδαφιστεί διαφώνησε αναφέροντας ότι υπάρχει αρκετός χώρος για να φτιαχτεί το χ2 και το χ1 εφάπτεται της κατοικίας της. Ζητά νέο τοίχο επί του κοινού συνόρου καθότι ο επίδικος έχει μετακινηθεί στο δικό της. Συμφώνησε ότι για να κτιστεί νέος τοίχος πρέπει να κατεδαφιστεί ο υφιστάμενος ενώ δέχτηκε ότι μετά την κατάρρευση του 2009 έγιναν από τους εναγόμενους κάποιες επιδιορθώσεις το κόστος των οποίων δεν γνωρίζει. Η μάρτυρας τέλος διευκρίνισε ότι ο τοίχος αντιστήριξης αποτελεί το κοινό σύνορο των τεμαχίων τους και ότι αυτός κτίστηκε για να καθορίσει τα σύνορα. Ως ΜΕ2 προσήλθε η πολιτική μηχανικός που διόρισε η ενάγουσα. Η μάρτυρας αναφέρθηκε στα προσόντα της και αναγνώρισε το τεκ. 7 ως εκτίμηση ζημιών που ετοίμασε κατόπιν επιτόπιας επίσκεψης στο χωριό Πρόδρομος. Το ποσό των €500 αφορά την απομάκρυνση την καταστραμμένης μεταλλικής κατασκευής και της τοποθέτησης άλλης στον ίδιο χώρο ενώ ο αριθμό 2 αφορά το παράθυρο της κουζίνας το οποίο για να αντικατασταθεί με ίδιο απαιτείται ποσό εκ €
Το σημείο 3 αφορά το επίχρισμα του τοίχου και συγκεκριμένα καθαρισμό της επιφάνειας που καταστράφηκε και εφαρμογή νέου στρώματος μπογιάς τύπου σπριτς. Για την αφαίρεση και τοποθέτηση νέων υδραυλικών απαιτείται ποσό εκ €500= και αφορά τα υδραυλικά εντός της κουζίνας και την αποχέτευση που οδηγεί έξω. Το σημείο 5 του τεκ.7 αναφέρεται στο πίσω μέρος του σπιτιού όπου οι τοίχοι και τα ταβάνια έχουν υποστεί από την κατάρρευση ζημιές και αφορά το ποσό για αφαίρεση και επανατοποθέτηση ταβανιών και τοίχου. Κατέληξε στα ποσά αυτά μετά από επί τόπου μετρήσεις και με βάση τις τιμές που ίσχυαν τότε στην αγορά. 1η φορά επισκέφθηκε τον χώρο τον Νοέμβριο του
Ο επίδικος τοίχος είναι ύψους περί τα 3 με 4 μέτρα και δεν μπορεί να πει με ακρίβεια πότε κατασκευάστηκε αλλά από μια έρευνα που έκανε σε φωτογραφίες που δείχνουν την περιοχή μπορεί να πει ότι έγινε σε κάποια φάση επέκτασης της αυλής του ξενοδοχείου. Κατά την εκτίμηση της φαίνεται ότι ο σκοπός που έγινε ο τοίχος ήταν για να διαμορφωθεί η αυλή του ξενοδοχείου με το σύνορο του τεμαχίου ώστε να είναι στο ίδιο επίπεδο. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 27 φωτογραφία που δείχνει ως αναφέρει την ευρύτερη περιοχή του ξενοδοχείου Βερεγγάρια με όλα τα σπίτια που βρίσκονται στην πλαγιά και είναι φανερό ότι η οικία Μαρκίδου είχε κτιστεί στο υφιστάμενο έδαφος όπως και μια αντίστοιχή λίγο πιο κάτω κολλημένη πίσω στην άκρια του τοίχου στο ίδιο οριζόντιο επίπεδο. Σημείωσε με Α την οικία Μαρκίδη, με Β τον επίδικο τοίχο και με Γ την γειτονική κατοικία που φαίνεται ότι είναι στο ίδιο επίπεδο. Ως τεκμήριο 26 κατέθεσε τοπογραφικό σχέδιο με τα ίδια σημεία σημειωμένα ως Α, Β και Γ ως το τεκμήριο
Μετά την επίσκεψη της είδε ότι οι εναγόμενοι έκαναν κάποιες εργασίες στην επιφάνεια του τοίχου με τσιμεντοπλοκς. Αναγνώρισε αυτές στο τεκμήριο 22 στην 1η φωτογραφία και ανάφερε ότι αυτές είναι στατικά ανεπαρκείς και κάθε άλλο παρά αντιστηρίζουν τον τοίχο. Απ' ότι φαίνεται αναφέρει ο εργολάβος προσπάθησε να μιμηθεί την λογική της αντηρίδας όμως για ένα τοίχο ύψους 4 μέτρων οι διατάσεις που έδωσε είναι ανεπαρκείς. Το ακίνητο το επισκέφθηκε και ένα μήνα πριν δώσει μαρτυρία. Για την θέση του τοίχου ανάφερε ότι κατά την εκτίμηση της ο τοίχος ανεγέρθηκε με σκοπό να συγκρατήσει την αυλή του ξενοδοχείου σε ένα ενιαίο οριζόντιο επίπεδο. Αυτή τη στιγμή ο τοίχος βρίσκεται στο τεμάχιο της ενάγουσας παραμορφωμένος είτε εξ' αρχής κατασκευάστηκε από τους ιδιοκτήτες του άνωθεν ακινήτου μέσα στο ακίνητο της ενάγουσας είτε ολίσθησε και βρίσκεται παραμορφωμένος και ακουμπά στο σπίτι της ενάγουσας. Η μετατόπιση έδειξε ότι είναι ανεπαρκής ο τρόπος κατασκευής του και έχει μεταβληθεί η επιφόρτιση από το πάνω μέρος της αυλής με αποτέλεσμα να αστοχήσει. Στην κατάσταση που είναι σήμερα ο τοίχος πρέπει να κατεδαφιστεί σύμφωνα με την μάρτυρα. Η μάρτυρας ανέλαβε εκ μέρους της ενάγουσας και την ετοιμασία μελέτης για αποκατάσταση διατηρητέας οικοδομής. Με αναφορά στο σχεδιάγραμμα του τεκ. 9 και την αναφορά σε αποθήκη η μάρτυρας ανάφερε ότι αυτό το κτίσμα υφίσταται και η ανέγερση του χρονικά τοποθετείται κοντά στην ανέγερση του αρχικού σπιτιού εξ' ού και το τμήμα διατήρησης τους ζήτησε να το αποκαταστήσουν ως μέρος της διατηρητέας οικοδομής. Αντεξεταζόμενη η ΜΕ2 ανάφερε ότι οι ζημιές από την πτώση του τοίχου το 2009 περιγράφονται στην εκτίμηση της, τεκμ.
Πέραν των ζημιών αυτών είχε γεμίσει η αυλή της ενάγουσας με μπάζα ενώ ο τοίχος μετακινήθηκε από την αρχική του θέση και ακουμπά στην οικία εξασκώντας πιέσεις. Εάν μετακινηθεί έστω και ένα τμήμα από τον πίσω τοίχο του σπιτιού είναι η θέση της μάρτυρος ότι θα καταρρεύσει η μισή αυλή των εναγόμενων εντός του ακινήτου της ενάγουσας. Στο ερώτημα κατά πόσο με την πτώση του 2009 μετατοπίστηκε ο τοίχος απάντησε ότι ο τοίχος είναι ενιαίος και βρίσκεται κατά μήκος του τεμαχίου των εναγόμενων αλλά το κάτω μέρος του καλύπτει τρία τεμάχια, ένα μέρος κατέρρευσε και ένα μετατοπίστηκε. Στην συνάντηση ημερ. 22/3/2014 δεν αντιλήφθηκε πρόθεση των εναγόμενων να αποκαταστήσουν τις ζημιές της ενάγουσας. Κατά την συνάντηση αυτή αναφέρει η μάρτυρας ο XXXXX Καριτζής με ένα πολιτικό μηχανικό τους ανάφεραν ότι ο τοίχος ήταν πάντα εκεί ακουμπημένος στην οικία και αν ήθελαν να λάμβαναν δικαστικά μέτρα. Αρνήθηκε ότι ψεύδεται. Στις επανειλημμένες θέσεις ότι οι εναγόμενοι προσέφεραν επιδιόρθωση των ζημιών ανάφερε ότι το θέμα δεν είναι μόνο οι ζημιές αλλά η επιδιόρθωση του τοίχου και εφόσον δεν αποδέχονται ευθύνη για τον τοίχο κάθε καλή διάθεση να διορθώσουν με ένα μικροποσό κάποιες ζημιές δεν έχει καμία αξία. Για το μέρος του τοίχου που κατέρρευσε το 2009 οι εναγόμενοι έκαναν κάποιες εργασίες βιαστικές και στατικά απαράδεκτες και για αυτό με βάση την εμπειρία της θεωρεί ότι δεν έχει αρθεί η επικινδυνότητα αναφερόμενη στις στήλες από τσιμεντομπλόκς. Το ότι μέχρι και σήμερα από το 2009 συγκρατούν τον τοίχο είναι τυχαίο. Στην υπόδειξη του τεκ. 13 ανάφερε ότι απλά αναφέρει ότι κάποιος ανέφερε στην Επαρχιακή Διοίκηση ότι το πρόβλημα αποκαταστάθηκε και η Επαρχιακή Διοίκηση μπορεί να έκανε λάθος. Ομοίως και για το τεκ.17 θεωρεί ότι προφανώς κάποιο άτομο από την επαρχιακή διοίκηση επισκέφθηκε τον χώρο και χωρίς να υποβληθούν μελέτες και σχέδια θεώρησε κατάλληλη την κατασκευή μόνο με ένα βλέμμα και χωρίς τεκμηρίωση. Δεν διεξήγαγε η ίδια κάποια μελέτη για την καταλληλόλητα της κατασκευής καθότι αυτό είναι ευθύνη των εναγόμενων και η ίδια ζήτησε να δει κατά πόσο ο τοίχος αυτός κτίστηκε με βάση μελέτη. Η ουσία της θέσης της αναφορικά με την ανθεκτικότητα του τοίχου περιλαμβάνεται στην θέση της ότι ένας τοίχος για τον οποίο δεν έγινε μελέτη, δεν έγινε επίβλεψη και δεν υπάρχουν προδιαγραφές για τα υλικά, δεν έγινε δειγματοληψία και όλα τα συναφή για να διασφαλιστεί η ανθεκτικότητα και αντοχή του είναι από την ίδια υπό αμφισβήτηση. Η ίδια δε αναφέρει ότι δεν είναι αυτή που θα κρίνει αν ο τοίχος είναι επαρκής ή όχι αλλά η αρμόδια αρχή, η επαρχιακή διοίκηση. Πέραν των 2 κολώνων από τσιμεντομπλόκς φαίνεται να τοποθετήθηκαν και κάποια καλούπια και μπετόν και υπέδειξε στο τεκμήριο 22 το σημείο με κόκκινο στυλό. Και για αυτό το μέρος αναφέρει από άποψη στατικότητας ισχύουν όσα ανάφερε για τις εργασίες με τα τσιμεντομπλόκς. Όσον αφορά το μέρος του τοίχου που ακουμπά πάνω στην οικία της ενάγουσας παρουσιάζει επικινδυνότητα απ' ότι φαίνεται πολύ πιο πριν από το 2009 και όλο το βάρος του τοίχου αυτή τη στιγμή αντιστηρίζεται από το σπίτι της ενάγουσας. Είτε ο τοίχος κτίστηκε μέσα στο τεμάχιο της ενάγουσας είτε μετακινήθηκε αργότερα. Χρονολογικά δεν μπορεί να πει πότε κτίστηκε ο τοίχος και ποια οικοδομή εκ των διαδίκων προηγήθηκε του τοίχου. Διαφώνησε με τον χαρακτηρισμό του τοίχου ως τοίχος αντιστήριξης και ανάφερε ότι είναι λιθόκτιστος τοίχος βαρύτητας. Για να συντηρηθεί σε αυτή την κατάσταση που βρίσκεται τώρα είναι πάρα πολύ δύσκολο καθότι αυτού του είδους οι τοίχοι λειτουργούν μόνο με το βάρος των λίθων. Για να ξανακατασκευαστεί ο ίδιος τοίχος πρέπει να κατεδαφιστεί, να επισκευαστεί η κατοικία της ενάγουσας και/ή να γίνουν ταυτόχρονα οι επισκευές αλλά αν αφαιρεθεί κομμάτι από την κατοικία της ενάγουσας πριν αφαιρεθεί οτιδήποτε από τον τοίχο, ο τοίχος θα πέσει μέσα στο τεμάχιο της ενάγουσας. Για την ίδια η ορθότερη λύση είναι η κατασκευή ενός τοίχου αντιστήριξης από μπετόν. Αναφορικά με το ποιος έκτισε τον τοίχο παρέπεμψε στο τεκμήριο 25 και στην θέση της ότι κτίστηκε με σκοπό να επεκταθεί η αυλή των εναγόμενων άρα συμπεραίνει ότι είναι από αυτούς και όσον αφορά την ιδιοκτησία του τοίχου ανάφερε ότι ίσως θα πρέπει να γίνει τοπογραφική εργασία και να διαφανεί ποια κομμάτια του τοίχου εμπίπτουν μέσα σε ποιο τεμάχιο. Αναφορικά με το τεκ. 7 ανάφερε ότι δεν είναι η τελική κοστολόγηση που θα προκύψει μετά από προσφορές αλλά μια προκαταρκτική. Για του υπολογισμούς έκανε επί τόπου μετρήσεις, πήρε τιμές μονάδας από παρόμοιες εργασίες στην περιοχή και έκανε υπολογισμούς. Τα ποσά που αναφέρει δεν είναι αυθαίρετα αλλά κάποια μπορεί να είναι ψηλότερα ή χαμηλότερα με μια απόκλιση 10 % - 20%. Οι ζημιές επί της κατοικίας της ενάγουσας σύμφωνα με την μάρτυρα από το 2010 έχουν επιδεινωθεί και συγκεκριμένα έχει η οικία υποστεί ρωγμές. Ο ΜΕ3 είναι ο εμπειρογνώμονας που διορίστηκε από το Ε.Τ.Ε.Κ κατόπιν αιτήματος της ενάγουσας. Αναγνώρισε το τεκμ. 9 ως την έκθεση που συνέταξε μετά την επιτόπια επίσκεψη του στο ακίνητο. Σύμφωνα με την έκθεση του ο τοίχος αντιστήριξης αποτελεί τον διαχωριστικό τοίχο μεταξύ των δύο περιουσιών και είναι από λιθοδομή. Το πιθανότερο να κατασκευάστηκε ταυτόχρονα με το κτίσιμο του ξενοδοχείου πριν από πολλά χρόνια. Η υψομετρική διαφορά του τοίχου μεταξύ των 2 περιουσιών ποικίλει από 3 - 4 μέτρα. Κατά μήκος του ανατολικού συνόρου του ξενοδοχείου είναι μεγαλύτερη σε σχέση με παρακείμενες περιουσίες. Έλαβε γνώση της πτώσης μέρους του τοίχου το 1991 από την ενάγουσα εντός τρίτου ακινήτου και την αντικατάσταση του μέρους αυτού από οπλισμένο σκυρόδεμα όπως επίσης και τις ενέργειες της ενάγουσας προς αρμόδιους με επιστολές ημερ. 1/11/2007 και 22/4/2002 τις οποίες έλαβε. Τα υποστατικά τα εξέτασε στις 22/5/2009 και κάλεσε όλα τα μέρη. Η πρώτη του διαπίστωση είναι ότι μέρος του τοίχου αντιστήριξης από ξερολιθιά και σε μήκος περίπου 11 μέτρων έχει καταρρεύσει εντός του τεμαχίου της ενάγουσας και επί της κουζίνας της. Παρουσιάζει δε στην έκθεση 12 φωτογραφίες με την επί τόπου κατάσταση. Ένα από τα παράθυρα της κουζίνας έσπασε. τα συντρίμμια του τοίχου που έπεσε αποτελούνται από πέτρες, χώματα, τσίγκους, πλάκες και τούβλα από τους φούρνους που βρίσκονται στην αυλή του ξενοδοχείου. Μέρος από τα συντρίμμια του τοίχου που κατέρρευσε πρακτικά ξεφορτώνουν επί της οικοδομής της ενάγουσας δημιουργώντας αθέμιτες πιέσεις επί της οικοδομής. Θεωρεί ότι η κατάρρευση του μέρους του τοίχου που δεν κατέρρευσε θα ολοκληρωθεί πλήρως σε χρόνο που θα εξαρτηθεί κυρίως από την βροχόπτωση που θα ακολουθήσει κατά η αμέσως μετά το καλοκαίρι. η ύπαρξη ρωγματώσεων επί του φυσικού εδάφους της αυλής του ξενοδοχείου, τις οποίες παρουσιάζει σε φωτογραφίες, μπορούν να δημιουργήσουν κάτω από συνθήκες παρατεταμένης βροχόπτωσης έντονες πιέσεις επί της οικίας της ενάγουσας με απρόβλεπτες συνέπειες για την κατοικία. Επίσης διαπίστωσε ότι ο τοίχος από τα σημεία Α μέχρι Β του σχεδίου 1 που περιλαμβάνεται στην έκθεση παρουσίασε οριζόντια μετακίνηση και παρουσιάζει σχετικές φωτογραφίες. Ο μάρτυρας αναφέρει στην έκθεση του ότι θεωρεί επείγουσα την ανάγκη να ληφθούν άμεσα διορθωτικά μέτρα για την επιδιόρθωση / αντικατάσταση του τοίχου αντιστήριξης που κατέρρευσε και του υπόλοιπου τοίχου αντιστήριξης που είναι ετοιμόρροπος. Στην περιοχή του μπάνιου και του κελαριού της ενάγουσας και στην βόρεια πλευρά διαπίστωσε σύμπτωμα οριζόντων μετακινήσεων οι οποίες όμως δεν γνωρίζει εάν είναι πρόσφατες ή παλαιές. Οι πέτρες δε που αποτελούν τον τοίχο δεν είναι κλειδωμένες μεταξύ τους. Η άποψη του είναι ότι οι ιδιοκτήτες του ξενοδοχείου επιβάλλεται να αναθέσουν σε έμπειρο πολιτικό μηχανικό να προβεί σε μελέτη για την κατασκευή νέου τοίχου αντιστήριξης όχι μόνο στο σημείο που αυτός κατάρρευσε αλλά σε όλο του το μήκος του κοινού συνόρου. Επίσης να αποφευχθεί η μετακίνηση των προϊόντων της κατάρρευσης από το τεμάχιο της ενάγουσας καθότι η διατάραξη της υφιστάμενης ισορροπίας θα προκαλέσει περαιτέρω προβλήματα. Θεωρεί περαιτέρω απαραίτητη και αναγκαία την συνεργασία των μερών ενώ δεν μπορεί να κοστολογήσει στο παρόν στάδιο τις ζημιές καθότι δεν είναι δυνατή η απομάκρυνση των πετρών / χωμάτων και άλλων από την περιουσία της ενάγουσας. Τέλος αναφέρει ότι εναπόκειται στα μέρη να εξεύρουν τρόπους επίλυσης των οικονομικών συνεπειών, άμεσων, ή έμμεσων που προκύπτουν από την κατάρρευση του τοίχου. Στην προφορική του μαρτυρία ο ΜΕ3 ανάφερε ότι σε κάποια σημεία του τοίχου στην νότια πλευρά που εκτείνεται έξω από το τεμάχιο της ενάγουσας έγινε κατασκευή τοίχου από σκυρόδεμα που δεν ξέρει αν ήταν οπλισμένο και αυτό το σκυρόδεμα είχε επεκταθεί σε κάποιο σημείο και στον τοίχο από λιθοδομή. Το μέρος του τοίχου αυτού δεν φαίνεται στο σχέδιο Α1 όμως παρουσίασε το τεκμήριο 27 που δείχνει αυτό το σημείο και είναι φωτογραφία την οποία έβγαλε πρόσφατα. Στο τεκ. 27 δείχνει με κόκκινο αρ. 1 το δοκάρι και με 2 τον τοίχο από σκυρόδεμα που συνεχίζει με τον τοίχο από λιθοδομή. Από ότι του είπαν ο τοίχος από σκυρόδεμα αντικατέστησε τοίχο από λιθοδομή που κατέρρευσε και περαιτέρω ορθά κατά τον ΜΕ3 έπραξαν και έκαναν το δοκάρι πάνω από τον τοίχο που καλύπτει τον τοίχο από λιθοδομή γιατί τον «έσωσε» από κατάρρευση όταν ακολούθησε η μετέπειτα κατάρρευση. Το σημείο 2 του τ. 27 είναι το μέρος που κατάρρευσε το
Το δοκάρι αυτό συνεχίζει για λίγο στο τεμάχιο της ενάγουσας αλλά είναι μακριά από την οικία της. Επεξήγησε τι κατάσταση βρήκε κατά την επίσκεψη του στο ακίνητο και τα χαλάσματα παραπέμποντας και σε συγκεκριμένες φωτογραφίες του τεκ.
Οι οριζόντιες μετακινήσεις στις οποίες αναφέρεται προέκυψαν μετά από εσωτερικό έλεγχο της οικίας στο σημείο του σχεδίου Α1 μπάνιο - νιπτήρας - κελάρι όπου διαπίστωσε ρωγματώσεις στους τοίχους. Αυτές αναφέρει προέρχονται από πιέσεις που έχει το σπίτι και πιθανό να συνεχίζει να δέχεται από εκείνο το μέρος του τοίχου που δεν έχει καταρρεύσει. Η λογική εξήγηση είναι ότι το μέρος εκείνο δεν κατέρρευσε λόγω της ύπαρξης της οικίας της ενάγουσας. Για την επιδιόρθωση και συντήρηση του τοίχου απαιτείται σύμφωνα με τον μάρτυρα μελέτη από προσοντούχο πολιτικό μηχανικό ο οποίος θα υποβάλει σχετική μελέτη στις αρμόδιες αρχές και θα επιβλέπει το έργο για την εξασφάλιση της ασφάλειας των παρακείμενων κτιρίων ξενοδοχείου και οικίας της ενάγουσας. Τις μετατοπίσεις τις εντόπισε με οπτική εξέταση όπου φαίνονται οριζόντιες ρωγματώσεις. Πέραν του μέρους του τοίχου που έχει επαφή με την οικία δεν εντόπισε σε άλλο σημείο ρωγματώσεις που θα μπορούσε να τις χαρακτηρίσει επικίνδυνες. Το ερώτημα εάν η κατοικία της ενάγουσας είναι κατοικήσιμη είναι πολύ δύσκολή καθότι κανένας δεν γνωρίζει πως κτίστηκε ο τοίχος που δεν κατέρρευσε. Είναι λιθοδομή συνέχισε και οι πέτρες που χρησιμοποιήθηκαν μπορεί να είναι ακόμα υγιείς αλλά το κτίσιμο τους δεν είναι το σωστό καθότι αυτές πρέπει να κλειδωθούν μεταξύ τους δηλαδή επεξήγησε όπως τα τούβλα που δένονται και σταυρώνονται μεταξύ τους. Με παραπομπή στο τεκ. 27 και στις κάθετες κολώνες που τοποθετήθηκαν αναφέρει ότι η ενέργεια αυτή δείχνει ότι παρότι ο τοίχος έδειχνε στατικά εντάξει φοβούμενοι τοποθέτησαν τις κολώνες οι οποίες όμως δεν προσφέρουν τίποτε. Επεξήγησε ακολούθως ότι μια οικοδομή από λίθους μπορεί να είναι στερεή όπως έκτιζαν παλιά όμως παράλληλα έκτιζαν και άλλο τοίχο με καμάρα για να απορροφά εκείνες τις δυνάμεις που θα απότρεπε τον κίνδυνο πτώσης. Στο σημείο στην προκειμένη περίπτωση πίσω από την αποθήκη/wc του σχεδίου ένας πολιτικός μηχανικός μπορεί να βρει μια λύση μόνιμη για την στατικότητα του τοίχου. Οι δύο κάθετες κολώνες κατά την επίσκεψη του τον Μάιο του 2009 δεν υπήρχαν ενώ από την τελευταία του επίσκεψη παρατήρησε μόνο τους τοίχους αντιστήριξης που κατασκευάστηκαν πρόσφατα και συγκεκριμένα 2 είδη τοίχων, ένας με βάση τα σκυρόδεμα και ένας με βάση τα blocker. Το σημείο με σκυρόδεμα φαίνεται στο σχέδιο Α1 της έκθεσης του στον τοίχο που ακολουθούν οι κόκκινες διαγραμμίσεις που δείχνουν τα χαλάσματα ενώ το σημείο με τις 2 κολώνες δεν φαίνεται στο σχέδιο Α
Τα σημεία Α και Β (με κόκκινο στυλό) στο σχέδιο Α1 δείχνουν μετακίνηση και σε χρόνο μη προσδιορίσιμο δεν μπορεί να ξέρει εάν θα προκληθεί περαιτέρω μετακίνηση εκείνου του τοίχου που μπορεί να έχει αρνητικές συνέπειες στην στατική επάρκεια της κατοικίας της ενάγουσας. Η πτώση μπορούσε να αποφευχθεί καθότι, και παραπέμπει στο σχέδιο Α1 στο σημείο των μπλέ γραμμών που δείχνουν τις ρωγματώσεις επί του εδάφους, υπήρχαν προειδοποιήσεις. Στην τελευταία του επίσκεψη έλαβε νέες φωτογραφίες και κατέθεσε το Τεκμ 28 αναφέροντας ότι δεν είναι εύκολο να εντοπίσεις μικρομετακινήσεις. Το τεκ. 28 δείχνει την γωνία πάνω από το σημείο και κτίσμα αποθήκη/wc και φαίνεται επί του άσπρου τοίχου ψηλά βαθούλωμα και καθίζηση ενώ υπάρχει και βλάστηση. Η πέτρα με κόκκινο χρώμα στο τεκ.28 δείχνει ότι πρέπει να έγινε προσπάθεια από τοπογράφο για αποτύπωση. Το τεκ. 29 είναι η φωτογραφία που έλαβε από το σημείο του μπάνιου δηλαδή με παραπομπή στο σχέδιο Α1 στο σημείο μπάνιο/νιπτήρας/κελλάρι. Αυτή αναφέρει είναι ενδεικτική της μετακίνησης που έχει δεχτεί ο τοίχος. Το σημείο Δ του τοίχου αντιστήριξης ανεγέρθηκε πρόσφατα ενώ το σημείο Ε είναι υφιστάμενος από λιθοδομή. Το σημείο Ζ είναι η οικία της ενάγουσας. Παραπέμπει στο σημείο μεταξύ των Ε και Ζ αναφέροντας ότι στο έδαφος υπάρχει μεγάλο άνοιγμα και προς τα πάνω το άνοιγμα αυτό λιγοστεύει και σε κάποιο σημείο εξαφανίζεται που δείχνει ότι ο τοίχος μετακινήθηκε. Αντεξεταζόμενος ο ΜΕ3 ανάφερε ότι δεν συζήτησε με τον αρχιτέκτονα των εναγόμενων αλλά επικοινώνησε μαζί του ενώ δεν του μίλησε ούτε μετά την έκθεση του. Στο ερώτημα γιατί πιστεύει ότι ο τοίχος κτίστηκε το πιθανότερο ταυτόχρονα με το ξενοδοχείο απάντησε ότι θέλει να είναι όσο το δυνατό περισσότερο πραγματιστής δεν μπορεί να ξέρει αν προηγήθηκε ο τοίχος του ξενοδοχείου η το αντίθετο αλλά αυτός που είχε λόγο να κτιστεί ο τοίχος είναι ο ιδιοκτήτης του ξενοδοχείο καθότι επέτρεψε να κτιστεί το ξενοδοχείο στα σημεία που κτίστηκε. Χωρίς τον τοίχο θα έθετε σε κίνδυνο την θεμελίωση του κτιρίου. Δεν αποκλείει ο τοίχος να κτίστηκε και πριν το ξενοδοχείο αν και θωρεί ότι ήταν αναγκαίος για το κτίσιμο του ξενοδοχείου. Ταυτόχρονα στην υποβολή ότι ο τοίχος δεν κατασκευάστηκε ταυτόχρονα με το ξενοδοχείο την απορρίπτει και δεν την αποδέχεται ως στερούμενης επιστημονικής η τεχνικής υποστήριξης. Το ξενοδοχείο κτίστηκε στην δεκαετία του 1930 όπως και ο τοίχος. Τα στοιχεία αυτά δεν προέκυψαν από δική του έρευνα. Η οικία της ενάγουσας είναι κτίσμα της δεκαετίας του 1950 και πρέπει να κτίστηκε σε διάφορες φάσεις. Τα συντρίμμια που φαίνονται το σχέδιο Α1 μετά την τελευταία του επίσκεψη είχαν μετακινηθεί. Οι αθέμιτες πιέσεις πλέον μετά την μετακίνηση είναι στο σημείο κελλάρι/αποθήκη/wc. Συμφώνησε ότι μέρος του τοίχου έχει επισκευαστεί. Ένα κτίσμα ανάφερε χωρίς άδεια από αρμόδια αρχή είναι παράνομο και η πιθανότητα να είναι εντάξει είναι 2% ενώ να μην είναι επαρκή 98%. Από την στιγμή που δεν του δόθηκαν στοιχεία για την επάρκεια όπως ποια φορτία έλαβε υπόψη ο εργολάβος, αν είχε τεχνική επάρκεια για να αποφασίσει τις διαστάσεις του τοίχου, τα πέδιλα και το πάχος αυτού. Σήμερα ο τοίχος είναι εκεί αλλά αύριο μετά από ένα σεισμό η πλημμύρα η άλλα φυσικά φαινόμενα δεν ξέρει. Ο ίδιος έκανε πραγματογνωμοσύνη και όχι μελέτη. Συμφώνησε ότι τα τεκμ. 13 και 17 επιβεβαιώνουν την ανθεκτικότητα του μέρους του τοίχου που επιδιορθώθηκε αλλά με αναφορά στο τεκ. 13 είναι εξ΄ ακοής η αναφορά. Δεν συμφωνεί με τα τεκ. 13 και
Αναφορικά με την θέση του στην έκθεση ότι μετά το καλοκαίρι υπάρχει κίνδυνος κατάρρευσης και στην θέση ότι από τότε 6/6/2009 μέχρι 8/9/17 δεν κατέπεσε ανάφερε ότι ο ίδιος έκανε μια συνολική έκθεση και στο σημείο εκείνο αναφέρεται στο σημείο του τοίχου που εφάπτεται της κατοικίας. Πιστεύει ότι το φαινόμενο της κατάρρευση συνεχιζόταν μέχρι το 2010 που έκαναν κάποιες επιδιορθώσεις. Το Χ2 στο σχέδιο Α1 δεν κατέρρευσε ακόμα γιατί είναι εγκιβωτισμένος με την κατοικία της ενάγουσας. Το μέρος του τοίχου που δεν κατέρρευσε το 2009 είναι το σημείο πίσω από μπάνιο/νιπτήρα/κελλάρι και αυτό γιατί στηρίζεται στην οικία της ενάγουσας και επίσης το μέρος πίσω από αποθήκη/wc που είναι εγκιβωτισμένο από το σπίτι της ενάγουσας και το άλλο σπίτι στα βόρεια. Για αυτά τα σημεία αναφέρει τον κίνδυνο κατάρρευσης και είναι μια πρόβλεψη. Στο ερώτημα εάν είδε κατάρρευση στα σημεία αυτά κατά την τελευταία του επίσκεψη ανάφερε ότι δεν είδε αφού αυτά φτιάχτηκαν. Ταυτόχρονα όμως αρνείται οιαδήποτε επιδιόρθωση του μέρους του τοίχου πίσω από το σημείο αποθήκη/wc. Το σημείο του σχεδίου Α1 που φαίνεται στα σημεία Α και Β πίσω από μπάνιο/νιπτήρα/κελλάρι είναι στην ίδια κατάσταση πριν το 2009 και θα είναι έτσι μέχρι να καταρρεύσει. Δεν ανάφερε ότι φτιάχτηκε αλλά ότι δεν κατέρρευσε. Τα δύο αυτά σημεία δεν γνωρίζει εάν φτιάχτηκαν από τους εναγόμενους μετά το
Στον μάρτυρα υποβλήθηκε να διαβάσει το σημείο της έκθεσης του στην σελίδα 5 αυτής για την αναφορά του στην κατάρρευση αλλά ο ίδιος επέλεξε να παραπέμψει σε άλλο σημείο που παραπέμπει στην κάτοψη του σπιτιού. Ο μάρτυρας επεξήγησε και την επίδραση των βροχοπτώσεων στην σταθερότητα του τοίχου ενώ παράπεμψε σε φωτογραφίες που δείχνουν τις ρωγματώσεις στην αυλή του ξενοδοχείου τόσο σε σημεία του τοίχου που κατέρρευσε όσο και σε άλλα. Σήμερα αυτές οι ρωγματώσεις δεν ξέρει αν υπάρχουν και ούτε εάν οι εναγόμενοι ενίσχυσαν την αυλή τους με σκυρόδεμα αλλά εάν έκαναν αυτό τότε αύξησαν τον βάρος επί του τοίχου αντιστήριξης. Κατέθεσε επίσης το τεκμ.30, φωτογραφία του ξενοδοχείου. Ο ίδιος δεν μπορεί να επιβεβαιώσει τις οιεσδήποτε εργασίες. Μετά τις επιδιορθώσεις δεν έκανε κάποιο έλεγχο απλά επισκέφθηκε το σημείο χωρίς όμως να κάνει κάποια πραγματογνωμοσύνη. Στα σημεία Α και Β του σχεδίου Α1 το ύψος του τοίχου είναι 3 - 4 μέτρα. Η μετακίνηση που παρουσιάζεται δεν είναι σε όλο το μήκος του τοίχου στα σημεία Α και Β αλλά τον ανησυχούν οι διαγώνιες ρωγματώσεις γιατί παρουσιάζουν σχίσματα. Όσον αφορά την ιδιοκτησία του τοίχου ο μάρτυρας ανάφερε ότι θα ήταν ανεύθυνο να τοποθετηθεί καθότι δεν είναι τοπογράφος έχει όμως την άποψη ότι εκείνο το σύνορο είχε ιστορικό χαρακτήρα και έτσι καταγράφηκε από το Κτηματολόγιο. Για τον ίδιο ιδιοκτήτες του τοίχου είναι οι εναγόμενοι αλλά δεν μπορεί να το στηρίξει και είναι θέση μόνο με την λογική. Αρνήθηκε ότι ο τοίχος είναι ιδιοκτησίας της ενάγουσας και ευρίσκεται εντός του ακινήτου της. Αποκλείει ο τοίχος να είχε κτιστεί εξαρχής με αυτό τον τρόπο ώστε να παρουσιάζει παραμόρφωση και διαφοροποίηση στο πάνω και κάτω μέρος του. Όσον αφορά τις ρωγματώσεις στην οικία της ενάγουσας στο σημείο με ν στο Α1 και ειδικότερα στην αποθήκη/wc δεν έχει λάβει φωτογραφίες που να φαίνονται. Σημείωσε ο μάρτυρας το σημείο του τοίχου από εκεί που έπεσε μέχρι το σημείο που ξεκινά να εφάπτεται επί της οικίας με σημεία Υ και Ζ στο σχέδιο Α1 του τεκ.
Στην απόσταση αυτή μεταξύ των σημείων Υ και Ζ ο μάρτυρας συμφώνησε ότι έχει γίνει καινούργιος τοίχος αλλά χωρίς να δει την μελέτη και την άδεια δεν μπορεί να γνωρίζει εάν αυτός είναι σταθερός. Αναφέρει ότι μπορεί ο τοίχος να είναι εντάξει και δεν το αμφισβητεί αλλά πρέπει να πεισθεί και η άλλη πλευρά, εννοώντας την ενάγουσα ότι λήφθηκαν οι νόμιμες διαδικασίες και μέχρι να γίνει αυτό δεν μπορεί να εγγυηθεί την ασφάλεια του τοίχου. Ο μάρτυρας ανάφερε ότι το τεκμήριο 17 αναφέρεται στο μέρος του τοίχου που σημείωσε στο Α1 σχέδιο Υ μέχρι και Ζ ενώ στο ίδιο τεκμήριο τα προβλήματα επικινδυνότητας κατά την άποψη του αφορούν το σημείο Υ μέχρι το όριο του τεμαχίου προς βορρά δηλαδή εκεί που είναι η αποθήκη/wc στο σύνορο με το κτίριο στα βόρεια. Ο ΜΕ4 είναι ο αδελφός της ενάγουσας ο οποίος ως ανάφερε προσήλθε να αναφέρει τα προβλήματα του τοίχου ο οποίος σπρώχνει την κατοικία της αδελφής του. Η οικία κτίστηκε την δεκαετία του 1940 και ο ίδιος έμενε εκεί μέχρι το 1982 -
Απ' ότι γνωρίζω ο τοίχος κτίστηκε πριν από την οικία. Ο τοίχος από τότε μέχρι και σήμερα αλλοιώθηκε και βγήκε προς τα έξω και έγινε επικίνδυνος. Τις τελευταίες φωτογραφίες που περιλαμβάνονται στο τεκ. 9 τις έλαβε ο ίδιος και τις επεξήγησε τι δείχνουν. Με αναφορά στο μέρος του τοίχου επί της οικίας της ενάγουσας ανάφερε ότι όταν ήταν μικροί η απόσταση μεταξύ τοίχου και οικίας ήταν μεγαλύτερη και μπορούσαν να περνούν. Στην 2η σελίδα από τις 8 φαίνεται ο τοίχος πριν την κατάρρευση το
Τις φωτογραφίες αυτές τις έλαβε στις 09/03/
Επίσης κατέθεσε το τεκ. 31 φωτογραφίες που επίσης λήφθηκαν στις 9/3/
Η 3η σελίδα από τις 8 του τεκμ. 9 με φωτογραφίες λήφθηκαν την Κυριακή μετά την κατάρρευση του τοίχου το 2009 ημέρα Παρασκευή και δείχνουν το ίδιο σημείο ως η σελίδα 2 πριν την κατάρρευση. Η 4η σελίδα τώρα δείχνει την οπή η οποία δημιουργήθηκε όταν άρχισαν να καταρρέουν οι πέτρες και λήφθηκαν πριν την πτώση. Από πληροφορίες από τους παππούδες του ο τοίχος ανήκει στους εναγόμενους. Ο ίδιος μίλησε με τον XXXXX Καριτζή ο οποίος του ζήτησε να μιλήσει στην μητέρα του για να του δώσουν γη και να κτίσει τοίχο έξω από τον τοίχο που ήταν επικίνδυνος για να τον στηρίξει. Εκτός από τον XXXXXX Καριτζή τον πλησίασε και συγγενικό πρόσωπο του Καριτζή και του ζήτησε να κανονίσουν να βάλουν καλούπια μέσα στην γη τους για να κτιστεί ένας νέος τοίχος που να στηρίζει τον παλιό. Την ίδια πρόταση του έκανε και τρίτο πρόσωπο εκ μέρους του Καριτζή. Οι επαφές με τον XXXXX Καριτζή και το τρίτο πρόσωπο συγγενή αυτού έγιναν πριν την πτώση ενώ με το άλλο τρίτο πρόσωπο μετά την πτώση του
Ως τεκμήριο 32 κατέθεσε δέσμη 4 φωτογραφιών που έλαβε την Κυριακή μετά την πτώση του τοίχου και δείχνουν το εσωτερικό της οικίας. Με αναφορά στο σχέδιο Α1 του τεκ. 9 ανάφερε ότι το μέρος του τοίχος που επιδιορθώθηκε είναι το σημείο στην κουζίνα και υπέδειξε περίπου τα σημεία Υ μέχρι Ζ ενώ επιπλέον ανάφερε ότι δεν επιδιορθώθηκε άλλο μέρος. Ο τοίχος συνεχίζει να είναι επικίνδυνος καθότι σε ένα άλλο μέρος άρχισαν να πέφτουν πέτρες όπως και το
Η φωτογραφία τεκ. 29 είναι το σημείο πίσω από την κουζίνα ακριβώς όπου φαίνεται να έγιναν επιδιορθώσεις στο σημείο Δ του τεκ.
Αντεξεταζόμενος ο ΜΕ4 ανάφερε ότι η χρονολογία ανέγερσης της οικίας τους προκύπτει από τα όσα άκουσε από τους παππούδες του. Η αλλοίωση του επίδικου τοίχου ξεκίνησε μετά την κατάρρευση του τοίχου το 1991 και πριν από αυτό ο τοίχος ήταν μια χαρά. Άρχισε να γίνεται ο τοίχος επικίνδυνος όταν διαπίστωσε όταν έπεφταν πέτρες από τον τοίχο στην αυλή τους κάτι που συνεχίζεται μέχρι και σήμερα στο σημείο Χ2 του σχεδίου Α1 του τεκ.
Από την πτώση των πετρών ως ισχυρίζεται δεν παρουσιάστηκε ζημιά στο υποστατικό αποθήκη/wc. Η απόσταση μεταξύ του τοίχου αντιστήριξης στο Χ2 με το υποστατικό αποθήκη/wc είναι περίπου 1 μέτρο. Το σημείο που περνούσε όταν ήταν μικρός είναι το σημείο που φαίνεται στο τεκ. 29 μεταξύ των σημείων Δ και Ζ. Η απόσταση ήταν περί τους 30 - 40 πόντους. Σήμερα μετακινήθηκε λίγο στο κάτω μέρος ενώ στο πάνω μέρος ακούμπησε τελείως πάνω στο σπίτι και εφάπτεται ενώ παλαιότερα όχι. Λόγω της επαφής παρουσιάστηκαν ρωγμές στο σπίτι, έχει σχετικές φωτογραφίες τις οποίες όμως δεν είχε μαζί του. Μετά την πτώση του 2009 έγιναν προσπάθειες για επιδιόρθωση των ζημιών από τον κο. Καριτζή αλλά δεν συμφώνησαν. Δεν γνωρίζει εάν οι εναγόμενοι ήταν πρόθυμοι να φτιάξουν τις ζημιές. Από ότι γνωρίζει οι εναγόμενοι είχαν απαίτηση από την ενάγουσα να συμμετέχει στις επιδιορθώσεις του τοίχου που κατέρρευσε. Η διόρθωση του τοίχου δεν έγινε με την συγκατάθεση της αδελφής του καθότι αυτή ζήτησε να της παρουσιάσουν σχέδια κάτι που δεν έγινε. Εάν ο ίδιος δεν έχει διαβεβαιώσεις από ειδικούς ότι ο τοίχος είναι επαρκής τον θεωρεί επικίνδυνο. Από το 2009 δεν υπήρξε άλλη πτώση και νομίζει ούτε και μετατόπιση. Με βάση τα λεγόμενα των συγχωριανών ο τοίχος σε όλο του το μήκος κτίστηκε από την οικογένεια Καριτζή και αρνήθηκε ότι ανήκει στην ενάγουσα. Το που βρίσκεται ο τοίχος μπορεί να το πει μόνο η Πολεοδομία. Ο ΜΕ5 εργάζεται στις οικοδομές τα τελευταία 20 - 22 χρόνια. Έδωσε στην ενάγουσα προσφορά για τις επιδιορθώσεις του σπιτιού της στον Πρόδρομο το οποίο και επισκέφθηκε. Η προσφορά του περιλάμβανε ένα σπασμένο παράθυρο, σουβάδες στους τοίχους και κολώνα που έσπασε, μια κληματαριά και κάποιες πορσελάνες στο μπάνιο. Επίσης για κάποιες αποχετεύσεις που έσπασαν και κάποια από τα ταβάνια που θέλουν σοβάτισμα. Για την κληματαριά απαιτούνται €1.040= πλέον €150 για να φύγει η παλιά και να βγουν οι στύλοι. Τα 1040€ είναι το κόστος των 10€ το m2 για σύνολο 104m2 (τετραγωνικά μέτρα). Η αγορά των στύλων και η κατασκευή των λάκκων. Η αφαίρεση του παλιού παραθύρου η διόρθωση του τοίχου γύρω και η τοποθέτηση νέου θα στοιχίσει €
Την προσφορά του την κατέθεσε ως τεκμήριο
Το ποσό των €300= αφορά την κολώνα δίπλα από το παράθυρο από μπετόν που ξεκόλλησε ενώ τα €400 τα έξοδα για την αποχέτευση της κουζίνας. Το ποσό των €350 αφορά εσωτερικούς σοβάδες που ξεκόλλησαν ενώ το ποσό των €1750= σοβατίσματα 3 «χέρια» και μπογιά. Τα €200= αφορούν 5 m2 πορσελάνες στο μπάνιο που χάλασαν από την πίεση και περιλαμβάνουν αφαίρεση και τοποθέτηση. Στις τιμές μονάδος κατέληξε με βάση τα υλικά στην αγορά και τα μεροκάματα. Η τιμή περιλαμβάνει και τα υλικά και τον κόπο. Αντεξεταζόμενος ο ΜΕ5 ανάφερε ότι επισκέφθηκε την οικία πριν 15 ημέρες από την μαρτυρία του για 1η φορά. Τις εργασίες του τις υπέδειξε η ενάγουσα. Ανάφερε ότι η κληματαριά, το παράθυρο και οι αποχετεύσεις δεν μπορούν να επιδιορθωθούν και πρέπει να αντικατασταθούν. Ο ίδιος δεν μπορεί να τις επιδιορθώσει και δεν ξέρει εάν κάποιος άλλος μπορεί. Δεν γνωρίζει πως προέκυψαν οι ζημιές αυτές. Εάν έγιναν οι ζημιές το 2009 είναι λογικό να αυξήθηκαν μέχρι το 2017 νοουμένου ότι δεν επιδιορθώθηκαν. Οι ζημιές στους εσωτερικούς τοίχους μεγαλώνουν με την πάροδο του χρόνου το ίδιο και οι πορσελάνες εάν συνεχίζει η πίεση. Δεν συμφωνεί με την κοστολόγηση της ΜΕ2 για την κληματαριά και δεν ξέρει πως προέκυψε αυτή η κοστολόγηση των €500=. Επίσης δεν γνωρίζει γιατί υπάρχει διαφορά με τις λοιπές εκτιμήσεις κόστους της ΜΕ
Η κοστολόγηση του έγινε με σημερινές τιμές και η προσφορά του ισχύει για 3 μήνες. Από το 2009 μέχρι και σήμερα οι τιμές είναι διαφορετικές και σίγουρα το 2009 ήταν πιο φτηνές. Τελευταίος μάρτυρας για την Ενάγουσα προσήλθε ο ΜΕ6, βοηθός επαρχιακός επόπτης στην Επαρχιακή Διοίκηση Λεμεσού. Έχει στη κατοχή του τον διοικητικό φάκελο της υπόθεσης στον οποίο υπάρχει το τεκμ.
Ως τεκ. 34 κατέθεσε επιστολή του Έπαρχου προς μέλη της οικογένειας Καριτζή με ημερ. 22/7/2008 σε σχέση με την επικινδυνότητα του επίδικου τοίχου και με την οποία ζητείται η λήψη μέτρων στήριξης αυτού. Ως τεκμήριο 35 κατατέθηκε επιστολή ημερ. 20/8/2010 προς τον XXXXX Καριτζή από την επαρχιακή διοίκηση μέσω του γραμματέα του κοινοτικού συμβουλίου Προδρόμου και στην οποία αναφέρεται ότι παρά τις επιδιορθώσεις που έγιναν στον τοίχο δεν έχει αρθεί η επικινδυνότητα και καλούνται όπως προβούν σε εργασίες και στο υπόλοιπο τμήμα του τοίχου για να αρθεί πλήρως η επικινδυνότητα. Εξ' όσων γνωρίζει για τον επίδικοι τοίχο δεν εκδόθηκαν οιεσδήποτε άδειες οι οποίες να επέτρεπαν την επιδιόρθωση η ανέγερση. Για την ανέγερση τοίχου παλιά δεν απαιτείτο άδεια, όταν κτίστηκε, πλέον όμως απαιτούνται άδειες και μετά το 1960 συγκεκριμένα. Αντεξεταζόμενος ο ΜΕ6 ανάφερε ότι στον φάκελο του υπάρχει επιστολή των δικηγόρων των εναγόμενων ημερ. 1/3/2011 την οποία και κατέθεσε ως τεκμ.
Η επιστολή αυτή δεν έχει απαντηθεί από το τμήμα τους και σε αυτή γίνεται αναφορά στην επιτόπια επιθεώρηση των επιθεωρητών του τμήματος του. Από ότι αναφέρετε στον φάκελο του μέρος του τοίχου κατέρρευσε το
Αυτό το μέρος του τοίχου αν θυμάται καλά επιδιορθώθηκε ενώ με αναφορά στο τεκμ. 17 για την επικινδυνότητα του υπόλοιπου μέρους του τοίχου ανάφερε ότι αυτό προέκυψε από τους τεχνικούς που επισκέφθηκαν το μέρος. Δεν υπάρχει μελέτη για την επικινδυνότητα πέραν αυτής της αναφοράς στο τεκ. 17 και δεν γνωρίζει εάν αυτά τα προβλήματα αστάθειας και επικινδυνότητας έχουν σήμερα αρθεί. Για τους εναγόμενους ακούστηκε ένας μάρτυρας υπεράσπισης ο XXXXX Καριτζής - ΜΥ1 - ο οποίος για σκοπούς της κυρίως εξέτασης του και ως μέρος αυτής κατέθεσε συμφώνως του Νόμου Περί Αποδείξεως γραπτή δήλωση η οποία σημειώθηκε ως Έγγραφο Β. Ο μάρτυρας ανάφερε ότι έχει προσωπική ανάμειξη στα επίδικα γεγονότα ενόψει της συγγένειας του με τους εναγόμενους αλλά και της ιδιότητας του ως δικηγόρου. Οι εναγόμενοι 1 και 2 είναι οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του ακινήτου τεμάχιο 357 εντός του οποίου ανεγέρθηκε ξενοδοχείο ενώ στο μπροστινό μέρος δύναται να λειτουργήσει εστιατόριο κάτι το οποίο συνέβαινε εκτός από τα τελευταία 5 χρόνια οπόταν και ο χώρος δεν ενοικιάζεται. τα τελευταία δε 20 χρόνια το εν λόγω ξενοδοχείο χρησιμοποιείται ως εξοχική κατοικία των εναγόμενων. Ο επίδικος τοίχος χωρίζει τα επίδικα ακίνητα τα οποία παρουσιάζουν υψομετρική διαφορά και επεκτείνεται και σε τρίτα ακίνητα με σκοπό την προστασία των τεμαχίων και την συγκράτηση του εδάφους. Το 1991 μέρος του τοίχου στο νοτιότερο σημείο υποχώρησε προκαλώντας ζημιές σε τρίτο τεμάχιο με αποτέλεσμα την καταχώρηση αγωγής και την έκδοση απόφασης η οποία εφεσιβλήθηκε με περιεχόμενο της έφεσης όχι την αμέλεια των εναγόμενων αλλά το ύψος των αποζημιώσεων. Η μητέρα της ενάγουσας σύμφωνα με τον ΜΥ1 δέχτηκε τα παράπονα των εναγόμενων καθότι κατά την δεκαετία του 1960 ανήγειρε παράνομα κτίσματα και συγκεκριμένα την βοηθητική κατοικία που εφαπτόταν με τον τοίχο αντιστήριξης έτσι ώστε εμποδιζόταν η φυσική ροή των νερών και χιονιών και επιβαρυνόταν η κατασκευαστική αντοχή, ανθεκτικότητα και στερεότητα του επίδικου τοίχου. Τον Μάιο του 2009 ενόψει εξαιρετικών έντονων και ακραίων καιρικών φαινομένων προκλήθηκε διάβρωση και καθίζηση του εδάφους με αποτέλεσμα μέρος του τοίχου να καταρρεύσει και να παρασυρθεί εντός του ακινήτου της ενάγουσας προκαλώντας ορισμένες ζημιές όπως το σπάσιμο ενός παραθύρου, την καταστροφή μιας κληματαριάς και της πρόσκλησης ζημιάς σε σωλήνα πόσιμου νερού. Αμέσως μετά η ενάγουσα αρνήθηκε την προσφορά των εναγόμενων για άμεση και πλήρη επιδιόρθωση. Οι εναγόμενοι αποκατάστησαν άμεσα την σωλήνα νερού αλλά για τα λοιπά δεν υπήρξε προθυμία από την ενάγουσα. Αρνείται οΜΥ1 την ύπαρξη οιονδήποτε ζημιών επί της οικίας καθότι το μεγαλύτερο μέρος του τοίχου κατέρρευσε εντός της αυλής ενώ ελάχιστο μέρος ατών ακουμπούσε στην οικία και αυτά μετακινήθηκαν άμεσα και χωρίς καθυστέρηση. Οι εναγόμενοι τότε είχαν κατά νου ότι ο τοίχος βρισκόταν αποκλειστικά εντός του τεμαχίου τους και σε κάθε περίπτωση επί του κοινού συνόρου και προχώρησαν καλόπιστα και με σκοπό τη διαφύλαξη της περιουσίας του και στα μέσα Ιουνίου προσέλαβαν τεχνικούς και εμπειρογνώμονες για την αποκατάσταση του τοίχου που είχε καταρρεύσει. Ο ίδιος ο ΜΥ1 και ο αδελφός του συνέδραμαν στην μετακίνηση των χωμάτων και λίθων που υποχώρησαν. Κατέθεσε δε ως Τεκμήριο 37 δέσμη φωτογραφιών που έλαβε κατά την διάρκεια αυτών των εργασιών. Μετά τον καθαρισμό αναφέρει προέβησαν σε κατασκευαστικά μέτρα του τοίχου που κατέρρευσε και προς περαιτέρω υποστήριξη και ενίσχυση της ανθεκτικότητας του μέρους του τοίχου που δεν υποχώρησε. Ο ΜΥ1 αναφέρει ότι οι πέτρες κλειδώθηκαν μεταξύ τους το μέρος του επίδικου τοίχου που δεν κατέρρευσε και κατασκευάστηκαν 2 κάθετοι τσιμεντένιοι πυλώνες για στήριξη του υπόλοιπου μέρους που δεν κατέρρευσε. Περαιτέρω κατασκευάστηκε εκ νέου τοίχος αντιστήριξης με οπλισμένο σκυρόδεμα επί του σημείου που κατάρρευσε καθώς και όλη η αυλή οπλίστηκε με σκυρόδεμα και δημιουργήθηκαν αυλάκια για απομάκρυνση των όμβριων υδάτων και αποφυγή της δημιουργίας ρωγματώσεων. Κατέθεσε ως τεκμήριο
Κατά την διάρκεια των εργασιών αυτών αντιμετώπισαν την πλήρη έλλειψη συνεργασίας από πλευράς ενάγουσας ενώ αναφέρεται και σε καταγγελίες στην αστυνομία για παράνομη επέμβαση στο ακίνητο της αλλά και εργοδότηση παράνομων αλλοδαπών. Με την συνδρομή της αστυνομικής δύναμης του Πεδουλά ολοκληρώθηκαν οι εργασίες. Σύμφωνα με τον ΜΥ1 οι τεχνικοί που διόρισαν οι εναγόμενοι διαπίστωσαν ότι η ενάγουσα διάνοιξε φρεάτιο επί του συνόρου των 2 τεμαχίων που συνέβαλε στην διάβρωση και καθίζηση του εδάφους και στην κατάρρευση του τοίχου το
Στις 3/7/2009 απέστειλε επιστολή στον Έπαρχο και Επαρχιακή Διοίκηση Λεμεσού και ενημέρωνε για το παράνομο κτίσμα της ενάγουσας και την επιβάρυνση του τοίχου αλλά και τη απουσία συνεργασίας με την ενάγουσα. Την επιστολή αυτή κατέθεσε ως τεκμήριο
Τα τεκμήρια 14 και 15 που είναι επιστολές της ενάγουσας δείχνουν σύμφωνα με τον μάρτυρα ότι η ενάγουσα παραδέχεται ότι οι εναγόμενοι αποκατάστησαν το μέρος του τοίχου που κατάρρευσε. Στις 29/7/2009 η ενάγουσα απέστειλε επιστολή στον ίδιο ως δικηγόρο με την οποία ενημέρωνε για τον διορισμό του ΜΕ4 και απαίτησε όπως εντός 30 ημερών διορίσουν οι εναγόμενοι πολιτικό μηχανικό για κατασκευή και ανέγερση νέου τοίχου αντιστήριξης καθ' όλο το μήκος των τεμαχίων των διαδίκων - τεκμήριο
Οι δικηγόροι των εναγόμενων απάντησαν με το τεκμήριο 20 με το οποίο σχολίασαν την έκθεση του ΜΕ4 και εξέφρασαν καλόπιστα την πρόθεση να αποκαταστήσουν τις ζημιές επί του ακινήτου της. Σύμφωνα με τον ΜΥ1 η ενάγουσα ουδέποτε απάντησε σε αυτή την επιστολή παρά μόνο με την επιστολή των δικηγόρων της ημερ. 28/09/09 αναγνώρισε την πρόθεση αυτή των εναγομένων. Η εν λόγω επιστολή κατατέθηκε ως Τεκμήριο
Το τεκμήριο 35 λήφθηκε από τον εναγόμενο 1 προς έκπληξη του καθότι ουδέποτε λειτουργός η τεχνικός της επαρχιακής διοίκησης επισκέφθηκε τον χώρο και προς τούτο αποστάληκε το τεκμήριο 36 το οποίο ουδέποτε απαντήθηκε από τους αρμόδιους. Οι εναγόμενοι με δική τους πρωτοβουλία διευθέτησαν συνάντηση στην παρουσία του ΜΥ1, του πολιτικού μηχανικού των εναγόμενων, επιθεωρητών της επαρχιακής διοίκησης, του κοινοτάρχη Προδρόμου και της μητέρας της ενάγουσας όπου διαπιστώθηκε ότι το βορειανατολικότερο μέρος του πετρόχτιστου που βρίσκεται κατά μήκος και επί του συνόρου των δύο τεμαχίων και που στη βάση του περνά «νεραύλακο» είναι αρκετό όπως σε μερικά σημεία του χολιαστεί. Επίσης στην ίδια συνάντηση οι επιθεωρητές διαπίστωσαν ότι είναι αδύνατη η συντήρηση του τοίχου προτού κατεδαφιστεί η βοηθητική οικοδομή που ανεγέρθηκε εντός του τεμαχίου της ενάγουσας και προς τούτο δόθηκαν οδηγίες στην μητέρα της ενάγουσας η οποία ανάφερε ότι θα μιλούσε με την ενάγουσα και θα επανερχόταν χωρίς αυτό να γίνει μέχρι και σήμερα. Περί τα μέσα του 2016 έγινε εκ νέου συνάντηση στην παρουσία του ιδίου, 2 εμπειρογνωμόνων των εναγόμενων και της μητέρας της ενάγουσας όπου αποκαλύφθηκε ότι τόσο η κατοικία της ενάγουσας όσο και ο επίδικος τοίχος αντιστήριξης προϋπήρχαν της οικοδομής των εναγόμενων γεγονός το οποίο οι εναγόμενοι μέχρι εκείνη την στιγμή δεν γνώριζαν ως εκ τούτου διόρισαν ιδιώτη τοπογράφο ο οποίος κατόπιν μελέτης διαπίστωσε ότι το μεγαλύτερο μέρος του επίδικου τοίχου στην έκταση που περνά μπροστά από τα κτίρια και οικοδομήματα εντός των δύο τεμαχίων βρίσκεται εντός του τεμαχίου της ενάγουσας, ορισμένο μέρος μικρότερης έκτασης επεκτείνεται επί του κοινού συνόρου και ως εκ τούτου εξυπηρετούσε και προστάτευε ομοίως του διαδίκους. Το εν λόγω τοπογραφικό σχέδιο κατέθεσε ως τεκμήριο
Λόγω της πεποίθησης τους πριν της τοπογραφική μελέτη έδειξαν προθυμία να διορθώσουν τις ζημιές της ενάγουσας μετά την πτώση αλλά και προέβησαν σε διορθωτικά μέτρα στον τοίχο αντιστήριξης. Ο ΜΥ1 αναφέρθηκε και στο Τεκμ. 9 το οποίο θεωρεί ότι σε αρκετά σημεία ελλείπει η τεκμηρίωση καθότι βασίστηκε σε έλεγχο πριν την λήψη των διορθωτικών μέτρων, πριν τον οπλισμό με σκυρόδεμα της αυλής των εναγομένων, πριν την αφαίρεση των συντριμμιών από την αυλή της. Πέραν τούτων το υπόλοιπο μέρος του τοίχου δεν κατέρρευσε μετά το καλοκαίρι ως η θέση του στο τεκμ. 9 και έχουν περάσει σχεδόν 8 χρόνια από τότε. Επιπλέον ο μάρτυρας επεξήγησε τις φωτογραφίες τεκμ. 37 στις οποίες φαίνονται οι εργασίες που έγιναν για επιδιόρθωση του τοίχου μετά την πτώση του αλλά και οι εργασίες στήριξης της αυλής των εναγόμενων ενώ στο τεκμ. 38 φαίνονται μεταξύ άλλων οι εργάτες που μετά την κατάρρευση μετέφεραν τα συντρίμμια από την αυλή της ενάγουσας στην αυλή των εναγόμενων. Ο μάρτυρας αναφέρθηκε επιπλέον στην συνάντηση του το 2016 με τους εμπειρογνώμονες του και την μητέρα της ενάγουσας η οποία το είπε ότι γεννήθηκε το 1934 ενώ το ξενοδοχείο ανεγέρθηκε περί τα τέλη της δεκαετίας του
Επίσης αναφέρθηκε στον διορισμό του τοπογράφου και τα ευρήματα του με βάση τα τεκμ.
Τόνισε την αβεβαιότητα για το ποιος έκτισε τον τοίχο και με βάση αυτή την αβεβαιότητα την πρόταση που έγινε προς την ενάγουσα αφού ο τοίχος εξυπηρετεί και τους δύο να προχωρήσουν από κοινού και να διορθώσουν τον τοίχο. Τόνισε επίσης την ανάγκη να κατεδαφιστεί η παράνομη οικοδομή εντός της οικίας της εναγόμενης πριν οιαδήποτε άλλη ενέργεια. Αντεξεταζόμενος ο ΜΥ1 ανάφερε ότι δεν έχει οιαδήποτε προσόντα πολιτικού μηχανικού αλλά δεν έκανε ο ίδιος την εκτέλεση και επόπτευση των διορθωτικών έργων. Ανάφερε ότι οι θέσεις του εκφράστηκαν στην κυρίως εξέταση του με βάση τη λογική και χωρίς την ανάγκη αυτός να είναι εμπειρογνώμονας όπως το ότι το παράνομο κτίσμα της ενάγουσας εμποδίζει την φυσική ροή νερών και χιονιών. Τις εργασίες τις εκτέλεσε κάποιος εργολάβος το όνομα του οποίου δεν θυμάται και τον οποίο πλήρωσαν οι εναγόμενοι. Δεν λήφθηκε άδεια για τις εργασίες από την Πολεοδομία αλλά είναι η θέση του ότι η τυχόν παρανομία του τοίχου δεν άρει την σταθερότητα του. Με αναφορά στο τεκμ. 37 και την φωτογραφία 32 ανάφερε ότι δείχνει τον οπλισμό που χρησιμοποιήθηκε για την ανέγερση των κολώνων και αρνήθηκε ότι επενέβησαν οι εναγόμενοι παράνομα στην περιουσία της ενάγουσας. Η θέση του ήταν ότι η ενάγουσα στην αρχή αντέδρασε αλλά μετέπειτα οι εργασίες κύλισαν ομαλά. Η φωτογραφία 25 του τεκ. 38 δείχνει τον τοίχο από μπετόν που είναι ο τοίχος που κατέρρευσε το 1991 και ο τοίχος που ακολουθεί στα δεξιά της φωτογραφίας αυτός που έπεσε το
Η θέση του μάρτυρα είναι ότι από το σημείο που επεκτείνεται από την άκρη του μέρους του τοίχου που έπεσε το 1991 μέχρι κι ο σημείο που βρίσκεται η οικοδομή της ενάγουσας που κατά τον ίδιο είναι παράνομη ο τοίχος επιδιορθώθηκε και δεν χρήζει καμίας απολύτως συντήρησης η στήριξης. Το μέρος του τοίχου που εφάπτεται της οικίας της ενάγουσας δεν μπορεί να τύχει αντικείμενο καμίας εργασίας λόγω της επαφής. Εκεί όμως σημείωσε φαίνεται να έχουν πέσει 1, 2 πέτρες και χρήζει συντήρησης. Πριν την πτώση του τοίχου το 2009 οι εναγόμενοι δεν έλαβαν οιαδήποτε τεχνικά μέτρα συντήρησης. Στον μάρτυρα υποβλήθηκε η θέση ότι στις 28/11/2017 μετά από αίτηση της ενάγουσας έγινε επιτόπια εξέταση από επαρχιακό κτηματολογικό λειτουργό και διαπιστώθηκε ότι η μόνη επέμβαση που υπάρχει στο τεμάχιο της ενάγουσας είναι οι κολώνες και η ελαφριά κλίση από το πάνω μέρος του τοίχου πίσω από την κατοικία της ενάγουσας προς το τεμάχιο της. Ο μάρτυρας ανάφερε ότι δεν γνωρίζει κάτι τέτοιο καθότι ζήτησε να ενημερωθεί για τον αριθμό της αίτησης με σκοπό να διοριστεί κοινός τοπογράφος για να καθοριστεί από το Κτηματολόγιο πλέον το κοινό σύνορο κάτι που δεν έγινε. Αρνήθηκε ότι επειδή μέρος του τοίχου κατέρρευσε το 1991 ήταν εύλογο και αναμενόμενο να καταρρεύσει και ο υπόλοιπος μετά. Επίσης αρνήθηκε ότι όφειλαν να τον επιδιορθώσουν αλλά επέμεινε ότι έκανα εργασίες για την στήριξη του. Τον έλεγχο του τοίχου τον έχουν από κοινού με την ενάγουσα ενώ πολύ μικρό μέρος είναι εντός του τεμαχίου των εναγόμενων. Διαφωνεί ότι οι οιεσδήποτε ζημιές οφείλονται στην αμέλεια των εναγόμενων. Τα πιο πάνω αποτελούν το σύνολο της μακροσκελούς μαρτυρίας που ενώπιον μου τέθηκε. Μέσα από τα δικόγραφα των διαδίκων προκύπτει ότι θα πρέπει να εξεταστούν και αποφασισθούν σωρεία θεμάτων και επίδικων ζητημάτων. Κατά πρώτο λόγο θα πρέπει να εξεταστεί η αξίωση της ενάγουσας σε αποζημιώσεις και έκδοση προστακτικού διατάγματος σε συνάρτηση με την αιτία αγωγής της ήτοι την αμέλεια και/ή την οχληρία ή επέμβαση ως οι δικογραφημένες θέσεις της. Ο καθορισμός του ιδιοκτησιακού καθεστώτος του τοίχου σε συνάρτηση με τα πραγματικά γεγονότα που θα προκύψουν από την αξιολόγηση της μαρτυρίας αλλά και τη σχετική επί του θέματος νομολογία θα μπορέσουν να αποτελέσουν έδαφος για την εξέταση πλέον παράβασης νομίμων καθηκόντων των διαδίκων και δη των εναγόμενων αλλά και παράλειψης εκπλήρωσης αυτών σε συνάρτηση με αμελείας πράξεις και ενέργειες τους. Ο καθορισμός τυχόν ευθύνης προηγείται της εξέτασης των ειδικών ζημιών τις οποίες η ενάγουσα αξιώνει αλλά και το κατά πόσο νομιμοποιείται και δικαιούται στην έκδοση του προστακτικού διατάγματος ως η απαίτηση της. Τέλος αντικείμενο εξέτασης θα τύχει η ανταπαίτηση των εναγόμενων. Πέραν των νομικών θεμάτων που εγείρονται για την κατάληξη σε ευρήματα γεγονότων ενόψει και της μαρτυρίας που τέθηκε το Δικαστήριο θα πρέπει να αξιολογήσει την ενώπιον του μαρτυρία. Σημειώνω στο σημείο αυτό ότι αμφότεροι οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων ολοκλήρωσαν την ακροαματική διαδικασία καταθέτοντας γραπτές αγορεύσεις με το σύνολο της νομικής τους επιχειρηματολογίας σε συνάρτηση με την προσφερθείσα μαρτυρία. Τα όσα αμφότεροι ανάφεραν έχουν γίνει αντικείμενο λεπτομερούς εξέτασης από το Δικαστήριο και ως εκ τούτου δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω και αναφερθώ με λεπτομέρεια στις αγορεύσεις και θέσεις του. Αναφορά θα γίνει όπου κατωτέρω κριθεί απαραίτητο και αναγκαίο. Σύμφωνα με πάγια νομολογία, ο Ενάγων έχει το γενικό βάρος να αποδείξει στο μέτρο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων ότι η δική του εκδοχή γεγονότων είναι πιο πιθανή παρά να μην είναι. Η αρχή αυτή έχει επαναληφθεί και στην απόφαση Χρυσάνθη Χρύσανθου και Σταύρος Φραντζή ν Αντρέα Φραντζή

(2010)1Β Α.Α.Δ.1295. Όπως διευκρινίσθηκε επίσης στην υπόθεση Μαρσέλ κ.ά ν. Λαϊκή Τράπεζα Λτδ

(2001)1(B) Α.Α.Δ 1858 - «Το κριτήριο δεν είναι αν η θέση ή η εκδοχή του διαδίκου που φέρει το βάρος της απόδειξης (onus of proof) είναι «η πιο πιθανή παρά η αντίθετη», εκείνη δηλαδή του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο, με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not).». Κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας λαμβάνω υπόψη μου τον τρόπο που οι μάρτυρες απαντούσαν τις ερωτήσεις, τις αντιδράσεις τους και γενικά την όλη συμπεριφορά τους καθώς επίσης και το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους. Επίσης, έχω υπόψη μου τις αρχές της νομολογίας αναφορικά με την κρίση της αξιοπιστίας ενός μάρτυρα και τον τρόπο αξιολόγησης της μαρτυρίας του (βλ. Αυξεντίου v. Διγκλη

(2007)1Β Α.Α.Δ. 1367, Χάρης Χρίστου v. Ευγενείας Khoreva

(2002), 1A.A.Δ. 454). Το σύνολο της προφορικής μαρτυρίας εξετάστηκε και σε συνάρτηση με τα δικόγραφα και τα τεκμήρια που καταχωρήθηκαν. Με βάση την νομολογία «Η ανάλυση των στοιχείων, που οδηγούν στην αξιολόγηση της φιλαλήθειας ενός μάρτυρα, έχει δύο επάλληλα επίπεδα. Το πρώτο αφορά στο περιεχόμενο της ίδιας της μαρτυρίας. Τα αναφερόμενα δηλαδή σ' αυτήν υποβάλλονται στη βάσανο της εύλογα αναμενόμενης ανθρώπινης λειτουργίας, και βεβαίως συγκρίνονται και με το υπόλοιπο μαρτυρικό υλικό στην υπόθεση. Το άλλο ανάγεται στην έμφυτη ικανότητα του ανθρώπου να διακρίνει από το σύνολο της προσωπικότητας αυτού που εξιστορεί κάτι, αν λέγει την αλήθεια.» (Sayed v. Πλοίου Μ/V Mary John κ.α

(2002)1Α Α.Α.Δ. 661). Επιπλέον ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς ενώ δεν θεωρείται επιλήψιμη η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα (βλ. Χ. Χρίστου ν. Ευγενίας Khoreva

(2002)1A A.A.Δ, 454) νοουμένου βέβαια ότι αυτή η επιλογή εξηγείται και δεν εκφεύγει ούτε επηρεάζει τη δικαστική κρίση (βλ. Χ. Τσιντίδης Λτδ ν. Α. Χαριδήμου Πολ. Έφεση 224/07, ημερ.18/10/2012). Εκείνο βεβαίως που δεν είναι επιτρεπτό για το Δικαστήριο, είναι να αποδεχθεί μαρτυρία ως αξιόπιστη μόνο και μόνο διότι οι πιθανότητες προς εκεί κατατείνουν. Και το απίθανο μπορεί να είναι αληθινό. (βλ. Mossa Mohammed Mustafa v. Α. Κακούρη κ.α

(2002)1Α, Α.Α.Δ. 165). Βεβαίως σημειώνω ότι στην προκειμένη περίπτωση υπάρχουν και σωρεία γεγονότων τα οποία προκύπτει να είναι κοινώς από τους διαδίκους παραδεκτά και μη αμφισβητούμενα και τα οποία κρίνω απαραίτητο να παραθέσω προτού προχωρήσω στην αξιολόγηση έκαστου μάρτυρα. Μη αμφισβητούμενα γεγονότα ως προκύπτουν από την μαρτυρία:

Η ενάγουσα είναι ιδιοκτήτρια του ακινήτου με αρ. εγγραφής 0/4XX1, τεμάχιο 5X7 στο χωριό Πρόδρομος της Επαρχίας Λεμεσού.
Οι εναγόμενοι 1 και 2 είναι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του τεμαχίου με αρ. 3X7 στο χωριό Πρόδρομος και το οποίο συνορεύει και είναι όμορο με το ακίνητο της Ενάγουσας ως ανωτέρω.
Μεταξύ των ακινήτων υπάρχει υψομετρική διαφορά με το ακίνητο των εναγομένων να ευρίσκεται σε υψηλότερο επίπεδο από αυτό της ενάγουσας και άνωθεν αυτού.
Μεταξύ των δύο ακινήτων υπάρχει τοίχος αντιστήριξης ο οποίος επεκτείνεται και σε άλλα ακίνητα τρίτων προσώπων πέραν της ενάγουσας.
Κατά το 1991 μέρος του τοίχου αυτού ο οποίος βρίσκεται μεταξύ του ακινήτου των εναγομένων και του ακινήτου τρίτων προσώπων κατέρρευσε με αποτέλεσμα να καταχωρηθεί αγωγή εναντίον των εναγόμενων στο Ε. Δ. Λεμεσού το οποίοι και εξέδωσε απόφαση εναντίον των εναγόμενων για ειδικές ζημιές τις οποίες υπέστηκαν οι εκεί ενάγοντες. Το μέρος του τοίχου που κατέρρευσε το 1991 αποκαταστάθηκε από τους εναγόμενους.
Τον Μάιο του 2009 μέρος του υπόλοιπου επίδικου τοίχου και συγκεκριμένα μέρος που εμπίπτει μεταξύ των ακινήτων των διαδίκων στην παρούσα κατέρρευσε προκαλώντας κάποιες ζημιές εντός του ακινήτου της ενάγουσας. (οι επακριβείς ζημιές, το εύρος και κόστος αυτών δεν αποτελεί κοινά αποδεκτό γεγονός και θα τύχει αντικείμενο εξέτασης και αξιολόγησης κατωτέρω).
Οι εναγόμενοι μετά την πτώση του μέρους του τοίχου που βρίσκεται μεταξύ των ακινήτων των διαδίκων προέβησαν σε εργασίες ανοικοδόμησης και ανέγερσης μέρους αυτού του τοίχου. Έχοντας αναφέρει τα πιο πάνω προχωρώ στην αξιολόγηση εκάστου μάρτυρα ξεχωριστά. Βεβαίωση σημειώνω ότι πέραν των μαρτύρων που η μαρτυρία τους άπτεται γεγονότων ενώπιον μου κατέθεσαν οι ΜΕ 2 και ΜΕ 3 εμπειρογνώμονες από πλευράς της ενάγουσας και η μαρτυρία των οποίων θα αξιολογηθεί κάτω από τις νομολογιακά καθιερωμένες αρχές αξιολόγησης ενός τέτοιου μάρτυρα. Θα πρέπει οι μάρτυρες αυτοί να δώσουν στο Δικαστήριο τα απαραίτητα επιστημονικά κριτήρια για να μπορεί να ελεχθεί η ακρίβεια των συμπερασμάτων τους (βλ. Philippou v. Odysseos

(1989)1 C.L.R. 1 και Andreas Anastasiades v. The Republic

(1977)2 C.L.R. 97). Η ενάγουσα (ΜΕ1) αναφέρω ότι προβλημάτισε σε μεγάλο βαθμό το Δικαστήριο αναφορικά με την αξιοπιστία της. Έχω μελετήσει σε βάθος και με λεπτομέρεια τις αναφορές τις και το σύνολο της μαρτυρίας της. Αναμφίβολα μεγάλο μέρος της μαρτυρίας της αφορά γεγονότα μη αμφισβητούμενα, όπως η πτώση μέρους του τοίχου το 1991, η πτώση του μέρους του τοίχου το 2009 εντός της αυλής της αλλά και η πρόκληση ζημιών επί της περιουσίας της. Αυτά προκύπτουν και από τα μη αμφισβητούμενα γεγονότα που προσπάθησα να συγκεντρώσω ανωτέρω. Εκείνο όμως που καλείται το Δικαστήριο να εξετάσει με αναφορά στην μαρτυρία της είναι κατά πόσο μέσω αυτής προκύπτει η ιδιοκτησία του τοίχου, η κατοχή αυτού και η συνεπακόλουθη ευθύνη συντήρησης του, η συμπεριφορά των εναγόμενων σε σχέση με τις προκληθείσες ζημιές και τις εργασίες στον επίδικο τοίχο, το ύψος και φύση των ζημιών αλλά και η θέση της οικίας της με αναφορά στο μέρος της βοηθητικής οικοδομής και στο μέρος του τοίχου που εφάπτεται επί αυτής. Τα όσα βεβαίως η ενάγουσα ανάφερε ως μάρτυρας επί τεχνικών ζητημάτων ως και η ίδια ανάφερε θα πρέπει να εξεταστούν με βάση την μαρτυρία των εμπειρογνώμων που παρουσίασε. Ως και η ίδια άλλωστε ανάφερε σε σωρεία απαντήσεων της δεν είναι ειδικός επί τεχνικών θεμάτων και όσα ανάφερε για τα τεχνικά και πολεοδομικά ζητήματα άπτονται των μελετών και ερευνών των εμπειρογνωμόνων της. Επανερχόμενη τώρα στα λοιπά ουσιώδη ζητήματα που αφορά η μαρτυρία της αναφέρω ότι δεν δύναμαι να αποδεχτώ ότι η μαρτυρία της οδηγεί σε ασφαλή συμπεράσματα επί τούτων των ερωτημάτων. Λαμβάνω υπόψη μου το σύνολο της προφορικής της μαρτυρίας αλλά και τον τρόπο με τον οποίο ενώπιον μου κατέθεσε τόσο κατά την κυρίως εξέταση της όσο και κατά την αντεξέταση της. Πολλά σημεία επί ουσιωδών θεμάτων περιλαμβάνουν αντιφάσεις και εγείρουν προβληματισμούς με αποτέλεσμα πέρα από τα μη αμφισβητούμενα γεγονότα να μην μπορώ να αποδεχτώ το λοιπό μέρος της μαρτυρίας της. Σε πολλά σημεία ενώ έδειχνε πρόθυμη να απαντήσει και να επεξηγήσει αναφερόμενη ακόμα και σε τεχνικά θέματα σε άλλα σημεία απέφευγε παραπέμποντας στην μαρτυρία των ειδικών που θα ακολουθούσε. Έχω διαπιστώσει επιπλέον ότι επί πολλών σημείων δίσταζε να απαντήσει η απέφευγε τεχνηέντως προσπαθώντας να μην θέσει οιαδήποτε απάντηση η οποία να πλήξει καθ' οιονδήποτε τρόπο την εκδοχή της. Η ανωτέρω κατάληξη μου βασίζεται στο κάτωθι σκεπτικό και σημεία: - Ξεκινώντας από το ζήτημα της ιδιοκτησίας του τοίχου παρατηρώ ότι η ενάγουσα βασίζει τις θέσεις της και εκδοχή της περί ανέγερσης του από τους προκατόχους των εναγόμενων και ιδιοκτησίας του από αυτούς στα λεγόμενα των δικών της προκατόχων και παππούδων αλλά και στα όσα έλεγαν και λέγουν οι συγχωριανοί. - Οι μάρτυρες ΜΕ2 και ΜΕ3 ανέφεραν ότι ο τοίχος φαίνεται να είναι κτίσμα της δεκαετίας του

Η ενάγουσα ανάφερε ότι αυτός κτίστηκε με προφανή λόγο να υποστηρίξει το τεμάχιο των εναγόμενων ώστε να επεκτείνεται η ωφέλιμη έκταση γης στο τεμάχιο τους. Η θέση της αυτή προκύπτει από μια πιθανολόγηση και μόνο και χωρίς οιαδήποτε άλλη μαρτυρία και αρνούμενη ταυτόχρονα ότι μεταξύ άλλων ο τοίχος κτίστηκε και για να προστατεύσει το δικό της ακίνητο από τυχόν κατολισθήσεις από το ακίνητο των εναγόμενων. Σε άλλο δε σημείο ανάφερε ότι αυτός κτίστηκε για να καθορίσει τα σύνορα ενώ στην γραπτή της δήλωση αναφέρει ότι ο τοίχος κτίστηκε ενόψει της υψομετρικής διαφοράς. - Ενώ δεν γνωρίζει την υψομετρική διαφορά που υπήρχε πριν την ανέγερση του τοίχου μεταξύ των επιδίκων ακινήτων αναφέρει ότι από τα λεγόμενα της γιαγιάς της εκεί ήταν αμπέλια και δεν δίστασε μάλιστα να αναφέρει ότι παλιά δεν υπήρχε υψομετρική διαφορά και αυτή δημιουργήθηκε με την ανέγερση του τοίχου καθότι τα επίδικα τεμάχια ήταν κάποτε στο ίδιο επίπεδο. Ουδεμία λογική συνάφεια προκύπτει από τα ανωτέρω λεγόμενα της αναφορικά με την θέση αυτή, θέση η οποία συγκρούεται με άλλες τοποθετήσεις της. Η ίδια θυμάται αυτό τον τοίχο ως αναφέρει από τον καιρό που ήταν μικρή και μάλιστα έπαιζε ως χαρακτηριστικά είπε στο μέρος πίσω από την βοηθητική κατοικία και μεταξύ του τοίχου αυτού. Σε ποιο χρονικό διάστημα τα ακίνητα βρίσκονταν στο ίδιο επίπεδο και πότε ο τοίχος αυτός ανεγέρθηκε από τους εναγόμενους ή τους προκατόχους της και μάλιστα με την μεταφορά χωμάτων και άλλων υλικών από άλλες περιοχές παρέμειναν απλοί ισχυρισμοί βασιζόμενοι σε λεγόμενα τρίτων χωρίς την απαραίτητη στοιχειοθέτηση. - Με δεδομένο ότι αποτελεί απαραίτητο ζήτημα για διευκρίνηση το ζήτημα της ιδιοκτησίας ή της κατοχής και συνεπακόλουθα της ευθύνης για τον επίδικο τοίχο, η μαρτυρία της ενάγουσας όσον αφορά το ζήτημα αυτό έχει μεγάλη σημασία. Η ενάγουσα καθ' όλη την διαδικασία επέμεινε ότι ο τοίχος ανεγέρθηκε από τους εναγόμενους ή τους προκατόχους αυτών και εμπίπτει εντός του δικού τους τεμαχίου. Η θέση της βέβαια αυτή δεν στηρίζεται επί οιασδήποτε μαρτυρίας εμπειρογνώμονα είτε τοπογράφου είτε κτηματολογικού λειτουργού. Προβληματίζει και δημιουργεί εύλογα ερωτηματικά η παράλειψη της ενάγουσας να αποταθεί δια να εξασφαλίσει μαρτυρία για την ακριβή θέση του τοίχου όταν μάλιστα οι εναγόμενοι με την τροποποιημένη υπεράσπιση τους αμφισβητούν πλέον ξεκάθαρα την θέση του τοίχου που διαχωρίζει τα ακίνητα τους και την ιδιοκτησία. ΤΤΤο κατά πόσο βέβαια η μη εξακρίβωση τουλάχιστον από την μαρτυρία της ενάγουσας, της ιδιοκτησίας ή της κατοχής του τοίχου επηρεάζει τα επίδικα ζητήματα και τις αξιώσεις της θα εξεταστεί κατωτέρω. - Προκύπτει ενόψει των δικογραφημένων θέσεων των διαδίκων επίδικο το ζήτημα της ιδιοκτησίας ή της κατοχής. Προς τούτο προβληματισμό και ερωτηματικά εγείρει η παράλειψη της ενάγουσας να θέσει μαρτυρία ως προς το κατά πόσο ο τοίχος αυτός εμπίπτει επί του ακινήτων των εναγόμενων. Αρκείται αντίθετα στο να αναφέρει ότι ο παππούς της είχε κάνει οριοθέτηση, χωρίς όμως να καταθέτει οιοδήποτε αποτέλεσμα αυτής και χωρίς να θυμάται εάν σε αυτή ενεπλάκη το Κτηματολόγιο. Παράλληλα προκύπτει από την μαρτυρία της ότι η ίδια το 2009 αποτάθηκε στο Κτηματολόγιο για οριοθέτηση. Ουδεμία μαρτυρία παρουσίασε για το αποτέλεσμα αυτής ενώ σημειώνω ότι κατά το στάδιο αντεξέτασης του ΜΥ1 από τον συνήγορο της τέθηκε η θέση ότι εκκρεμούσης της ακροαματικής διαδικασίας και συγκεκριμένα στις 28/11/2017 μετά από αίτηση της ενάγουσας έγινε επιτόπια εξέταση από επαρχιακό κτηματολογικό λειτουργό και διαπιστώθηκε ότι η μόνη επέμβαση που υπάρχει στο τεμάχιο της ενάγουσας είναι οι κολώνες και η ελαφριά κλίση από το πάνω μέρος του τοίχου πίσω από την κατοικία της ενάγουσας προς το τεμάχιο της. Η μαρτυρία αυτή που σχετίζεται άμεσα με την υπόθεση και ουδέποτε παρουσιάστηκε ενισχύει την εικόνα της ασάφειας που αποκόμισα για το ιδιοκτησιακό καθεστώς αλλά και κατοχή αυτού του τοίχου. Η θέση δε αυτή του συνηγόρου της βρίσκεται σε αντίθεση με την θέση της ίδιας της ενάγουσας ότι μέρος του τοίχου εάν βρίσκεται πράγματι εντός του ακινήτου της είναι γιατί αυτό το μέρος μετατοπίστηκε. Πως μπορεί να ευσταθεί η θέση ότι δεν υπάρχει οιαδήποτε επέμβαση πέραν των όσων ανάφερε ο συνήγορος στην υποβολή του στον ΜΥ1 αλλά ταυτόχρονα να ισχύει και η θέση της ίδιας της ενάγουσας ότι στο μέρος τουλάχιστον πίσω από την βοηθητική της κατοικία ο τοίχος εφάπτεται αυτής κατόπιν μετατόπισης και μάλιστα ενώ παλαιότερα όταν ήταν μικρή υπήρχε τόσο κενό ώστε να την χωράει να περνά. Η υπερβολή αυτή στις θέσεις της ενάγουσας χωρίς όμως να συνοδεύονται από εκθέσεις η μαρτυρία εμπειρογνώμων αναμφίβολα δημιουργούν ερωτηματικά που πλήττουν την αξιοπιστία της ως προς τα αληθή γεγονότα που συνθέτουν την υπόθεση. - Προκύπτει ξεκάθαρα ότι το κοινό σύνορο ή και τα σύνορα και όρια εκάστου τεμαχίου των διαδίκων δεν έχουν καθοριστεί από αρμόδια αρχή ενώ υπάρχει ως προκύπτει διαφορά και ως προς αυτά που αναμφίβολα επηρεάζει και τα επίδικα στην παρούσα ζητήματα. Παρατηρώ επίσης ότι ενώ η ενάγουσα σε πολλά σημεία αναφέρει ότι ο τοίχος ευρίσκεται επί του κοινού συνόρου των επίδικων τεμαχίων παράλληλα υποστηρίζει ότι αυτός ευρίσκεται εντός του τεμαχίου των εναγόμενων. - Η θέση της ότι οι εναγόμενοι είναι τα πρόσωπα τα οποία είναι ιδιοκτήτες, κάτοχοι ή τα πρόσωπα τα οποία είχαν και έχουν τον έλεγχο του χώρου που είναι κατασκευασμένος ο χώρος βασίζεται στο ότι ο τοίχος είναι γνωστός ως «ο τοίχος του Καριτζή», ότι επιδιόρθωσαν το μέρος του τοίχου που κατέπεσε το 1991, στο ότι οι αρμόδιες αρχές απέστελλαν στους εναγόμενους επιστολές για την επικινδυνότητα αυτού, αλλά και ενήργησαν μετά την κατάρρευση του τοίχου το
Το κατά πόσο νομικά αυτά τα γεγονότα, που σημειώνω δεν αμφισβητήθηκαν, και τα οποία δεν άπτονται της μαρτυρίας της ενάγουσας αποδεικνύουν στον απαιτούμενο βαθμό κατοχή και επιφέρουν ευθύνη θα εξεταστεί κατωτέρω. Σημειώνω βεβαίως στο σημείο αυτό ότι η δικογραφημένη στην έκθεση απαίτηση θέση της ενάγουσας είναι ότι ο επίδικος τοίχος βρίσκεται κατασκευάστηκε και/ή υπήρχε κατά μήκος του τεμαχίου των εναγομένων και/ή κατά μήκος του κοινού συνόρου του τεμαχίου των εναγόμενων με το ακίνητο της ενάγουσας. Οι διαζευκτικές αυτές θέσεις προωθήθηκαν ως τέτοιες και κατά την ακρόαση ελλείψει άλλης μαρτυρίας σχετικής με το ζήτημα αυτό. - Επί των λοιπών τώρα ζητημάτων της μαρτυρίας της παρατηρώ κενά, αντιφάσεις αλλά και υπερβολές. Η ενάγουσα καταρχήν ενώ ισχυρίζεται ότι από το 1991 παρατήρησε την επικινδυνότητα του τοίχου παρουσιάζοντας μια κατάσταση σοβαρή με πτώση πετρών παρέλειψε να ενεργήσει μέχρι και το 2002 που φαίνεται να στάλθηκε η πρώτη χρονολογικά επιστολή από την μητέρα της (βλέπε Τεκμήριο 2). Μάλιστα σε αυτή την επιστολή η μητέρα της ενάγουσας αναφέρεται σε πτώση του τοίχου πάνω από τους σηπτικούς της λάκκους με αποτέλεσμα να εμποδίζεται να τους καθαρίσει. Ουδεμία αναφορά έγινε από την ενάγουσα σε τέτοιο ισχυρισμό αλλά και καμία ενέργεια λήφθηκε από το
- Επόμενη επιστολή χρονολογικά στάλθηκε το 2004 από ιδιοκτήτη άλλου τεμαχίου όμορου μετά των εναγόμενων και εις την οποία τίθεται ζήτημα κατάρρευσης λόγω των σηπτικών λάκκων που βρίσκονται μέσα στον τοίχο (βλέπε τεκμήριο 3). Ουδέν μέχρι φαίνεται να έχει ληφθεί μέχρι και τότε από την ενάγουσα ενώ εντύπωση προκαλεί η απουσία οιασδήποτε μαρτυρίας που να αφορά σηπτικούς λάκκους εντός του επίδικου τοίχου τουλάχιστο στο μέρος αυτού που συνορεύει με το ακίνητο της ενάγουσας. - Επόμενη επιστολή στάλθηκε από την ενάγουσα πλέον την 1/11/2007 (Τεκμήριο 4) όπου τίθεται θέμα διαρροής όμβριων υδάτων και κινδύνου πτώσης. Στις 14/12/2007 ο επαρχιακός μηχανικός του τμήματος δημοσίων έργων Λεμεσού απάντησε στην ενάγουσα στο τεκμ.4 ότι ο τοίχος ανήκει σε ιδιωτική περιουσία και δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητα του γραφείου του. - Ενώ οι πιο πάνω επιστολές στάλθηκαν πολύ πριν την πτώση του τοίχου και ενώ αναφέρουν στην ενάγουσα και ενώ ουδεμία αρχή μέχρι τότε ενήργησε η Ενάγουσα παρέλειψε να λάβει οιαδήποτε μέτρα έναντι των εναγόμενων αντίθετα από το 2007 επανέρχεται το 2009 μετά την πτώση του τοίχου προς τον Υπουργό Εσωτερικών (Τεκμήριο 11) και ζητά να ληφθούν μέτρα. Με επιστολή - τεκμήριο 12 ημερ.10/06/2009 εκ μέρους του Υπουργού ενημερώνεται η ενάγουσα ότι θα εξεταστεί το παράπονο της και στις 12/11/2009 εκ νέου με επιστολή (Τεκμήριο 13) η ενάγουσα ενημερώνεται ότι ο υπό αναφορά τοίχος έχει αποκατασταθεί και δεν παρουσιάζει επικινδυνότητα. Η ενάγουσα με επιστολή της ημερ. 24/11/2009 (Τεκμ. 14) επιβεβαιώνει αποκατάσταση μέρους του τοίχου αλλά όχι του μέρους που βρίσκεται στην εξωτερική βόρεια πλευρά της κατοικίας της. - Το πιο πάνω ιστορικό δεικνύει ότι η ενάγουσα από το 1991 ισχυρίζεται ότι ο εν λόγω τοίχος ήταν επικίνδυνος, παρόλα αυτά μόλις το 2002 η μητέρα της απέστειλε την πρώτη επιστολή ενώ η ίδια ενήργησε το 2007 και μετέπειτα. Καμία δε από τις ενέργειες τις περιλάμβανε μέτρα κατά των εναγόμενων οι οποίοι κατά την ίδια είχαν ευθύνη για την συντήρηση του τοίχου. Η θέση της αυτή έχοντας υπόψη μου την συμπεριφορά της από το 1991 μέχρι και τον επίδικο χρόνο προβληματίζει και αποδυναμώνει την θέση της περί επικινδυνότητας του τοίχου και αμέλειας των εναγόμενων για όλα αυτά τα χρόνια αλλά και απομακρύνει την θέση της περί σύνδεσης της πτώσης του τοίχου το 1991 με την πτώση του
- Ενώ παρουσίασε αρκετές φωτογραφίες από την επίδικη περιοχή ουδεμία φωτογραφία παρουσιάστηκε από το 1991 και μετέπειτα που να δεικνύει την αστάθεια του τοίχου, το ξεκλείδωμα των λίθων ως το χαρακτήρισε ή και την μερική πτώση λίθων. Με τις λεπτομέρειες αμέλειας που παραθέτει η ενάγουσα αλλά και μεταξύ άλλων στην μαρτυρία της θέτει ότι η πτώση του 1991 προκάλεσε αστάθεια στο λοιπό μέρος του τοίχου. - Η όλη συμπεριφορά και τρόπος που η ενάγουσα απάντησε στις υποβολές περί προθυμίας των εναγόμενων κατά τον χρόνο εκείνο να επιδιορθώσουν τις ζημιές από την πτώση του 2009 προκαλεί και εγείρει ερωτηματικά τα οποία είναι εύλογα. Στήριξε η ενάγουσα ότι πρόθεση της ήταν η αποκατάσταση των ζημιών στην περιουσία της και η συντήρηση και επισκευή του τοίχου για να αποτρέψει μελλοντική πτώση η ζημιά. Παρόλα απέφυγε συστηματικά και σε σωρεία ερωτήσεων να απαντήσει κατά πόσο οι εναγόμενοι προσέφεραν αποκατάσταση των ζημιών αυτών. Η μοναδική της δικαιολογία για την άρνηση αυτή ήταν ότι οι εναγόμενοι δεν την παρουσίασαν σχέδια και άδειες από την αρμόδια αρχή για τις επιδιορθώσεις του τοίχου. Παρόλα αυτά αναπάντητο άφησε το ερώτημα γιατί δεν αποδέχθηκε επιδιόρθωση της κληματαριάς και του παραθύρου της κουζίνας που έσπασε από την πτώση ως μεταξύ άλλων η αξίωση της με την αγωγή. Αόριστα επέμεινε ότι οι εναγόμενοι ουδέποτε την πλησίασαν για να αποκαταστήσουν τις ζημιές παρόλα αυτά μέσα από το τεκμήριο 20, επιστολή των δικηγόρων των εναγόμενων προς τον τότε δικηγόρο της ενάγουσας, ημερ. 22/09/2009 οι εναγόμενοι τονίζουν την άρνηση της ενάγουσας να δεχθεί αποκατάσταση των ζημιών ενώ παράλληλα δηλώνουν προθυμία να αποκαταστήσουν τις οιεσδήποτε ζημιές. Η ενάγουσα ουδέποτε απάντησε σε αυτή την επιστολή αφήνοντας τις ζημιές να εκκρεμούν μέχρι και σήμερα ενώ μοναδικό της κίνητρο είναι ως αναφέρει η προστασία της περιουσίας της. Επί του συγκεκριμένου ζητήματος προκύπτει μέσα από τα πρακτικά της μαρτυρίας της ότι η ενάγουσα απέφυγε επανειλημμένα να απαντήσει για τους ουσιαστικούς λόγους που δεν δέχθηκε αποκατάσταση ως η προσφορά παραπέμποντας στην απουσία αδειών και μελετών που όμως αφορούν το ζήτημα του τοίχου και όχι των ζημιών στην οικία της. Ενόψει δε των επανειλημμένων ερωτήσεων επί του θέματος κατέφυγε στην απάντηση ότι δεν αποδέχθηκε αποκατάσταση λόγω της αναγκαιότητας να λάβει άδεια από το αρμόδιο υπουργείο λόγω του ότι η κατοικία της είναι διατηρητέα. Ουδέν όμως φαίνεται να έχει πράξει μέχρι και σήμερα. - Σε σχέση με τον τοίχο τώρα η ενάγουσα δεν αρνείται ότι οι εναγόμενοι προέβησαν σε εργασίες ανοικοδόμησης και συντήρησης του μέρους που κατέρρευσε όπως και σε άλλο σημείο πλην του μέρους που εφάπτεται στην κατοικία της και συγκεκριμένα στον χώρο της βοηθητικής οικοδομής. Εκείνο που αναφέρει όμως είναι ότι ελλείψει αδειών και μελέτης δεν αποδέχθηκε τις εργασίες και δεν συνεργάστηκε με τους εναγόμενους όταν αυτό της ζητήθηκε. Οι θέσεις της ότι από την μια αναζητούσε επιδιόρθωση του τοίχου προς αποφυγή περαιτέρω ζημιών και από την άλλη ότι δεν επέτρεπε στους εναγόμενους να εισέλθουν για τις εργασίες ελλείψει σχεδίων και μελετών είναι αντίθετες και συγκρούονται. Έχοντας υπόψη μου τα ανωτέρω προκύπτει ότι η ενάγουσα προσήλθε με σκοπό όχι να αναφέρει στο Δικαστήριο την πλήρη αλήθεια των όσων πραγματικά έχουν λάβει χώρα σε σχέση με τον επίδικο τοίχο. Από την μαρτυρία της βεβαίως προκύπτουν κοινά αποδεκτές θέσεις και γεγονότα οι οποίες δεν αμφισβητούνται. Κατά τα λοιπά όμως και έχοντας υπόψη μου το σύνολο της μαρτυρίας της και με αναφορά στα ουσιώδη και επίδικα ζητήματα καταλήγω ότι δεν δύναμαι να την αποδεχτώ. Από την μαρτυρία της ενάγουσας δεν μπορεί να προκύψει με σαφήνεια το ζήτημα της ιδιοκτησίας του τοίχου, της θέσης αυτού, της θέσης των μερών του τοίχου σε συνάρτηση με τα σύνορα των επίδικων ακινήτων αλλά και οι ακριβείς συνθήκες κάτω από τις οποίες μέρος αυτού κατέρρευσε το
Σημειώνω ότι σωρεία λόγων και αιτιάσεων τέθηκαν από την ενάγουσα σε ότι αφορά τις ενέργειες των εναγόμενων είτε με την τοποθέτηση φούρνων στην αυλή των εναγόμενων, της διαρροής όμβριων υδάτων αλλά και σύνδεσης με την πτώση του
Η ΜΕ2 αναφέρω εξαρχής ότι δεν άφησε καλή εντύπωση και εικόνα στο Δικαστήριο έχοντας υπόψη μου ότι αυτή θα πρέπει να αξιολογηθεί μεταξύ άλλων και ως εμπειρογνώμονας και κατά πόσο κατάφερε μεταξύ άλλων να θέσει στο Δικαστήριο στοιχεία επαρκή για να βοηθήσει αυτό να καταλήξει σε ασφαλή συμπεράσματα. Οι απαντήσεις της ΜΕ2 στο σύνολο τους χαρακτηρίζονται από ασάφεια και γενικότητα ενώ δεν στηρίζονται σε επαρκή τεκμηριωμένα επιστημονικά στοιχεία αφήνοντας ουσιαστικά τις θέσεις της μετέωρες. Συγκεκριμένα και με αναφορά στο ζήτημα των ζημιών η μαρτυρία της είναι γενική και αόριστη. Ενώ αναφέρει ότι τα ποσά που περιλαμβάνονται στο τεκ. 7 προέκυψαν από μετρήσεις και με βάση τις τιμές αγοράς δεν αναφέρει αυτές τις τιμές αγοράς αλλά ούτε και λεπτομέρειες αναφορικά με τα μέτρα και τα υλικά που θα χρησιμοποιηθούν. Χαρακτηριστικό δε ότι επί της έκθεσης της σημειώνει ότι οι ζημιές σε περίπτωση που δεν επιδιορθωθεί ο τοίχος δυνατό να επεκταθούν αλλά ουδεμία αναφορά γίνεται στις ζημιές ως αυτές είχαν κατά την μαρτυρία της ήτοι το 2017 σε σχέση με τον Νοέμβριο του 2009 που επισκέφθηκε την κατοικία. Επιπλέον ουδεμία αναφορά έγινε σε τυχόν διαφορά στις τιμές μονάδος από το 2010 μέχρι και σήμερα. Αναφέρεται άλλωστε ότι η κοστολόγηση είναι προκαταρκτική (βλέπε τεκμ.7). Το σύνολο δε των απαντήσεων της επί των τιμών και εκτιμήσεων της στο τεκμ.7 δεν ήταν επαρκείς και αιτιολογημένες. Δεν μπορεί να προκύψει από την μαρτυρία της με ασφάλεια το είδος, φύση και έκσταση των ζημιών αλλά και το κόστος επιδιόρθωσης. Επί της κυριότητας αλλά και κατοχής του τοίχου τώρα η μαρτυρία της ΜΕ2 ήταν επίσης ασαφής και γενικόλογη λαμβάνοντας υπόψη μου ότι όντας η ίδια πολιτικός μηχανικός και βασιζόμενη μόνο σε επιστημονικά κριτήρια ενώ αρνείται να δεχθεί ότι ο τοίχος είναι σταθερός και οι εργασίες συντήρησης επαρκής λόγω μη παρουσίασης σχεδίων και μελετών αντίθετα αρκείται να αναφέρεται σε ιδιοκτησία και ευθύνη του τοίχου από πλευράς εναγόμενων χωρίς όμως να ζητά στοιχεία ή να έχει τέτοια στοιχεία στην διάθεση της. Η θέση της ότι ο τοίχος ανήκει ή είναι υπό την ευθύνη των εναγόμενων τέθηκε ενόψει του ότι φαίνεται και αποτελεί εκτίμηση της ότι κτίστηκε με σκοπό να στηρίξει την αυλή των εναγόμενων και λογικά σε κάποια φάση επέκτασης του ξενοδοχείου. Επί ποιών στοιχείων όμως στηρίζει αυτή της την θέση δεν αναφέρει και δεν επεξηγεί. Επιπλέον ερωτηματικά ως προς την αντικειμενικότητα και αξιοπιστία της εγείρει η θέση ότι είτε ο τοίχος εξ' αρχής κατασκευάστηκε από τους ιδιοκτήτες του άνωθεν ακινήτου μέσα στο ακίνητο της ενάγουσας είτε ολίσθησε και βρίσκεται παραμορφωμένος και ακουμπά στο σπίτι της ενάγουσας ευθύνη έχουν οι ίδιοι. Δεν επεξηγεί με ποιο σκεπτικό εάν ο τοίχος κτίσθηκε εντός του τεμαχίου της ενάγουσας και χωρίς να αναφέρει η να ξέρει από ποιον κτίστηκε επιφέρει ευθύνη στους εναγόμενους. Τις θέσεις της δε αυτές τις αναφέρει χωρίς να έχει μελέτη ή να έχει εξετάσει τα σύνορα των 2 ακινήτων και το που βρίσκεται ο επίδικος τοίχος. Επίσης ουδεμία μαρτυρία επιστημονική τέθηκε από την ίδια ή εξήγηση πως ένας τοίχος τέτοιας κατασκευής και ύψους που βρίσκεται εντός του ακινήτου των εναγόμενων, προχωρά και μετατοπίζεται εντός του τεμαχίου της ενάγουσας σε όρθια θέση και χωρίς να καταρρεύσει. Το Δικαστήριο δεν δύναται να καταστεί εμπειρογνώμονας εξετάζοντας τις θέσεις της μάρτυρος και καταλήγοντας σε συμπεράσματα τα οποία να μην έχουν επεξηγηθεί και να βασίζονται σε επιστημονική θεώρηση. Ακόμα και η έντονη άρνηση της στην υποβολή ότι μεγάλο μέρος του τοίχου εμπίπτει εντός του ακινήτου της ενάγουσας προκαλεί ερωτηματικά και εγείρει σοβαρές αμφιβολίες ελλείψει οιασδήποτε θέσης επιστημονικής για την άρνηση της αυτή. Ουδεμία μαρτυρία δόθηκε από την ΜΕ2 περί του ότι εξέτασε τα σύνορα, διεξήγαγε τοπογραφική μελέτη και κατέληξε στα συμπεράσματα αυτά. Όσον αφορά τώρα τις θέσεις της αναφορικά με την πρόθεση των εναγόμενων να επιδιορθώσουν τις ζημιές. Επέμεινε ότι τέτοια πρόθεση δεν εξεφράσθη στην συνάντηση ημερ. 22/3/
Στις επανειλημμένες θέσεις ότι οι εναγόμενοι προσέφεραν επιδιόρθωση των ζημιών ανάφερε ότι το θέμα δεν είναι μόνο οι ζημιές αλλά η επιδιόρθωση του τοίχου και εφόσον δεν αποδέχονται ευθύνη για τον τοίχο κάθε καλή διάθεση να διορθώσουν με ένα μικροποσό κάποιες ζημιές δεν έχει καμία αξία αφήνοντας ουσιαστικά αναπάντητο το ερώτημα εάν υπήρξε προσφορά για επιδιόρθωση και επανερχόμενη στο θέμα του τοίχου. Σε ότι αφορά τώρα το ζήτημα των εργασιών που έκαναν επί του τοίχου οι εναγόμενοι. Δέχεται ότι έκαναν κάποιες εργασίες αλλά βιαστικές και στατικά απαράδεκτες και για αυτό με βάση την εμπειρία της. Μελετώντας το σύνολο της μαρτυρία της ΜΕ2 επί του θέματος αυτού προκύπτουν θέσεις αντικρουόμενες μεταξύ τους και μη βασιζόμενες σε επιστημονικά κριτήρια. Βασίζει τις θέσεις και άποψη της επί των εργασιών που έγιναν και στην μη επάρκεια αυτών προς άρση της επικινδυνότητας στην απουσία μελετών και σχεδίων ή και αδειών. Όσον αφορά τις στήλες από τσιμεντομπλόκ που τοποθετήθηκαν αρκέστηκε να αναφέρει ότι αυτές δεν είναι επαρκής και το ότι από το 2009 μέχρι και σήμερα συγκρατούν τον τοίχο είναι τυχαίο. Ερωτηματικά εγείρει και η θέση της με αναφορά στο τεκμ. 13 ότι αυτό απλά αναφέρει ότι κάποιος ανέφερε στην Επαρχιακή Διοίκηση ότι το πρόβλημα αποκαταστάθηκε και η Επαρχιακή Διοίκηση μπορεί να έκανε λάθος. Ομοίως και για το τεκ.17 θεωρεί ότι προφανώς κάποιο άτομο από την επαρχιακή διοίκηση επισκέφθηκε τον χώρο και χωρίς να υποβληθούν μελέτες και σχέδια θεώρησε κατάλληλη την κατασκευή μόνο με ένα βλέμμα και χωρίς τεκμηρίωση. Αναφέρει δε τις θέσεις τις αυτές παραβλέποντας το προφανές και οξύμωρο ότι και η ίδια χωρίς να προβεί σε κάποια μελέτη και εν απουσία αυτής από πλευράς εναγόμενων αμφισβητεί την καταλληλότητα της κατασκευής. Η ουσία της θέσης της αναφορικά με την ανθεκτικότητα του τοίχου περιλαμβάνεται στην θέση της ότι ένας τοίχος για τον οποίο δεν έγινε μελέτη, δεν έγινε επίβλεψη και δεν υπάρχουν προδιαγραφές για τα υλικά, δεν έγινε δειγματοληψία και όλα τα συναφή για να διασφαλιστεί η ανθεκτικότητα και αντοχή του είναι από την ίδια υπό αμφισβήτηση. Η θέση αυτή όμως δεν στοιχειοθετείται επί επιστημονικών στοιχείων αλλά επί συμπερασμάτων που ελλείψει τεκμηρίωσης κρίνονται αυθαίρετα. Δεν διστάζει δε στο τέλος να αναφέρει ότι δεν είναι η ίδια που θα κρίνει αν ο τοίχος είναι επαρκής ή όχι αλλά η αρμόδια αρχή, η επαρχιακή διοίκηση ενώ σε προηγούμενο στάδιο αμφισβήτησε τόσο την θέση της επαρχιακής διοίκησης όσο και έθεσε και η ίδια άποψη ως αρμόδια. Επέμεινε δε ότι η θέση της βασίζεται στο τι είδε. Η οπτική αυτή εξέταση χωρίς επιστημονική τεκμηρίωση και βασιζόμενη αποκλειστικά και μόνο στην απουσία μελέτης δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή ως βάση εξαγωγής οιονδήποτε συμπερασμάτων. Έχοντας αναφέρει τα πιο πάνω καταλήγω ότι η ΜΕ2 δεν κατάφερε να προσφέρει στο Δικαστήριο τα απαραίτητα εχέγγυα για την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων επί των ζητημάτων που άπτονται μαρτυρίας εμπειρογνώμονα είτε αυτή είναι η θέση του επίδικου τοίχου είτε είναι η καταλληλότητα, επάρκεια και σταθερότητα των εργασιών των εναγόμενων επί του τοίχου. Προκύπτει από την μαρτυρία της ΜΕ2 ότι αυτή ανάλαβε την μελέτη για την αναπαλαίωση της κατοικίας της ενάγουσας η οποία δεν αμφισβητήθηκε ότι κηρύχθηκε διατηρητέα. Από εκεί και πέρα όμως τα όσα ανάφερε για τις ζημιές και την κοστολόγηση αυτών αλλά και τις εργασίες, στερούνται τεκμηρίωσης. Ο ΜΕ3 ομοίως με την ΜΕ2 προβλημάτισε σε σχέση με τις θέσεις του οι οποίες οφείλω να αναφέρω ότι τέθηκαν επίσης χωρίς να στηρίζονται επί επιστημονικών μελετών και ερευνών. Καταρχήν αναφέρει ότι ο τοίχος είναι κτίσμα του 1930 μόνο με μια οπτική επαφή και χωρίς άλλα στοιχεία. Βεβαίως ενώπιον μου τέθηκε από τον ΜΕ4 ότι ο τοίχος αυτός κτίστηκε το
Δεν μπορεί να γνωρίζει ποιος είναι ο ιδιοκτήτης του τοίχου και που είναι κτισμένος καθότι με ασφάλεια θα μπορούσε να αναφέρει μόνο ένας τοπογράφος αλλά παράλληλα δεν διστάζει να αρνηθεί ότι αυτός είναι κτισμένος στην περιουσία της ενάγουσας και να παραπέμψει στην λογική για να στηρίξει την θέση του ότι αυτός είναι ιδιοκτησίας και κατοχής των εναγόμενων. Ο ίδιος ο μάρτυρας δηλαδή διαβλέπει την έλλειψη στοιχείων που να μπορούσαν να καθορίσουν την ιδιοκτησία αλλά και κατοχή του τοίχου ενώ από την άλλη και ενώ χαρακτηρίζει τον τοίχο ως κοινό διαχωριστικό σύνορο των επίδικων ακινήτων δεν διστάζει να επιμένει ότι αυτός εμπίπτει εντός του ακινήτου των εναγόμενων και κτίστηκε από τους προκατόχους αυτών. Από την μαρτυρία του προκύπτει μια επιμονή στο ότι οι εργασίες που έγιναν για επιδιόρθωση δεν είναι οι κατάλληλες και αυτό προκύπτει από την μη διεξαγωγή μελέτης, λήψης άδειας από την αρμόδια αρχή και σχεδίων. Δίδει μάλιστα και ποσοστό επάρκειας 2% σε περίπτωση μη λήψης άδειας και 98% πιθανότητα ανεπάρκειας χωρίς όμως να δικαιολογεί και να στηρίζει σε κάποια επίσημη έρευνα τα ποσοστά που αναφέρει. Βεβαίως εύλογη απορία προκαλείται από το ότι από την μια ο μάρτυρας βασίζεται στην έλλειψη μελέτης για να προβάλει την ανεπάρκεια και ασφάλεια των εργασιών αλλά από την άλλη και ο ίδιος αναφέρει ότι δεν έχει προβεί σε οιαδήποτε μελέτη η έρευνα για να στηρίξει την θέση του. Σημειώνω βεβαίως ότι ο μάρτυρας επισκέφθηκε τα ακίνητα και ετοίμασε την έκθεση του, Τεκμ. 9, μετά την πτώση του τοίχου το 2009 αλλά πριν γίνουν εργασίες επιδιόρθωσης από τους εναγόμενους. Διαπίστωσε την πτώση μέρους του τοίχου και την ζημιά σε ένα από τα παράθυρα της κουζίνας. Τα συντρίμμια που κατέπεσαν στην αυλή της ενάγουσας σύμφωνα με τον μάρτυρα ξεφορτώνουν πρακτικά επί της οικοδομής της και δημιουργούν αθέμιτες πιέσεις. Η θέση του κατά την σύνταξη της έκθεσης του είναι ότι η κατάρρευση του μέρους του τοίχου που δεν κατάρρευσε θα ολοκληρωθεί πλήρως σε χρόνο που θα εξαρτηθεί από την βροχόπτωση και θα ακολουθήσει μετά το καλοκαίρι. Από την ετοιμασία της έκθεσης του και μετέπειτα αποτελεί κοινά αποδεκτό γεγονός ότι οι εναγόμενοι προέβησαν σε κάποιες εργασίες τις οποίες όμως ο μάρτυρας κρίνει ανεπαρκείς μετά από την τελευταία του επίσκεψη ενώ αναφέρει και ο ίδιος ότι τα συντρίμμια που δημιουργούσε πιέσεις μετακινήθηκαν πλέον. Η θέση του για την ανεπάρκεια των εργασιών αυτών όμως δεν τεκμηριώνεται επιστημονικά. Αντίθετα ενώ εξέφρασε εξαρχής θέση για άμεση πτώση και του λοιπού μέρους του τοίχου μετά το καλοκαίρι του 2009, μέχρι και το 2018 ο τοίχος αυτός δεν κατέρρευσε. Σημειώνω βεβαίως στο σημείο αυτό και την στάση του αντεξεταζόμενος να μην αναγνώσει το απόσπασμα που του υποβλήθηκε στην έκθεση του αλλά να παραπέμψει σε άλλο σημείο δημιουργώντας την εντύπωση ότι απέφευγε να απαντήσει επί καίριων ζητημάτων. Η θέση του ότι η έλλειψη άδειας οικοδομής είναι η πρώτη ένδειξη ότι δεν έχει γίνει σωστά η δουλειά δεν δίδει από μόνη της εχέγγυα στο Δικαστήριο επιστημονικώς τεκμηριωμένα για εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων. Άλλωστε κατά την αντεξέταση του έχει αναφέρει ότι για να μπορεί και ο ίδιος να καταλήξει σε ασφαλές συμπέρασμα αναφορικά με την επάρκεια η μη του τοίχου θα πρέπει πρώτα να του δοθούν στοιχεία βάση των οποίων έγιναν οι εργασίες κάτι που δεν έγινε. Η θέση του αυτή συγκρούεται με την προηγούμενα τεθείσα θέση περί αστάθειας και ανεπάρκειας ή αν μη τι άλλο δημιουργεί ρωγμές και αστάθεια στις ίδιες του τις θέσεις και μαρτυρίας εμπειρογνωμοσύνης. Επί του ίδιου σημείου δεν δέχθηκε και τα τεκμ. 13 και 17 ελλείψει έρευνας από πλευράς επαρχιακής διοίκησης. Παρόλα αυτά και ο ίδιος ως ανωτέρω ανάφερα προβαίνει σε συμπεράσματα επίσης άνευ έρευνας γεγονός που οδηγεί σε συμπέρασμα ότι οι θέσεις του προκύπτουν αυθαίρετα και όχι βασιζόμενες σε επιστημονικά κριτήρια. Ενώ παράπεμψε σε πολλά σημεία στις ρωγματώσεις που υπήρχαν στην αυλή των εναγόμενων κατά τον χρόνο που μετέβηκε στα ακίνητα για την ετοιμασία της έκθεσης του αναφέροντας ότι αυτές οι ρωγματώσεις επιβαρύνουν τις πιέσεις στον τοίχο αναφέρει ότι δεν γνωρίζει εάν διορθώθηκαν και κατά την πρόσφατη επίσκεψη του δεν μπόρεσε να επισκεφθεί την αυλή και να το διαπιστώσει, αφήνοντας ουσιαστικά την μαρτυρία του επί της κατάστασης του τοίχου, επάρκειας και ασφάλειας μετά τις εργασίες των εναγόμενων, αόριστη, ασαφή και μη επαρκώς αιτιολογημένη επί επιστημονικών κριτηρίων. Η θέση του ότι το μέρος του τοίχου πίσω από την βοηθητική κατοικία της ενάγουσας μετατοπίστηκε, επίσης δεν τεκμηριώθηκε επαρκώς. Ο μάρτυρας υπέδειξε φωτογραφίες του σημείου και παραπέμποντας στην διαφορά του κενού από το έδαφος προς τα πάνω παρέπεμψε στην λογική της μετατόπισης. Πως προέκυψε αυτή η μετατόπιση όμως, σε πόση απόσταση και με ποια επιστημονικά τεκμηριωμένη λογική δεν ανάφερε. Σημειώνω δε ότι τις ρωγματώσεις επί της οικίας της ενάγουσας στο σημείο του τοίχου που εφάπτεται της βοηθητικής οικοδομής τις απέδωσε στην πίεση που δέχεται η οικία από τον τοίχο και υπολογίζει και παραπέμπει στην λογική ότι ακόμα υπάρχουν αυτές οι πιέσεις. Η πιθανολόγηση δεν μπορεί να γίνει αποδεχτή ως ικανοποιητική μαρτυρία από ένα εμπειρογνώμονα ο οποίος πρέπει να πείσει περί των θέσεων του. Χαρακτηριστική άλλωστε είναι και η θέση του ίδιου στο τέλος της μαρτυρίας του ότι μπορεί ο τοίχος να είναι εντάξει και δεν το αμφισβητεί αλλά πρέπει να πεισθεί και η άλλη πλευρά, εννοώντας την ενάγουσα ότι λήφθηκαν οι νόμιμες διαδικασίες και μέχρι να γίνει αυτό δεν μπορεί να εγγυηθεί την ασφάλεια του τοίχου. Έχοντας αναφέρει τα πιο πάνω καταλήγω ότι ο μάρτυρας αυτός δεν κατάφερε να εκπληρώσει το καθήκον του ως εμπειρογνώμονας, μάρτυρας ανεξάρτητος που να εφοδίαζε το Δικαστήριο με τα απαραίτητα εχέγγυα για την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων. Πέραν των μη αμφισβητούμενων και κοινά αποδεχτών θέσεων η μαρτυρία του κρίνεται ανεπαρκής και μη τεκμηριωμένη ως εκ τούτου απορρίπτεται. Ο ΜΕ4 αδελφός της ενάγουσας κρίνω ότι προσήλθε με μοναδικό σκοπό να βοηθήσει την ενάγουσα στο να προωθήσει τις αξιώσεις της και χωρίς να έχει ο ίδιος άμεση γνώση και εμπλοκή στα ουσιώδη γεγονότα που άπτονται των επίδικων ζητημάτων. Ενώ αναφέρεται σε μέρος των φωτογραφιών του τεκμ. 9 ότι λήφθηκαν από τον ίδιο στις 09/03/2008 και δείχνουν πτώση λίθων από τον τοίχο επιμένοντας ότι μέχρι και σήμερα συνεχίζει η ίδια κατάσταση παρέλειψε να παρουσιάσει και φωτογραφίες που να δείχνουν αυτή την αντίστοιχη κατάσταση σήμερα, σε ένα μέρος του τοίχου που υπενθυμίζω από αποτελεί κοινό έδαφος ότι μετά την πτώση του 2009 υποβλήθηκε σε κάποιες εργασίες ανοικοδόμησης. Με αναφορά στην μετατόπιση του τοίχου στο σημείο πίσω από την βοηθητική κατοικία ανάφερε ότι αυτή η απόσταση ήταν 30 - 40 εκατοστά, θέση που δεν επεξηγήθηκε πως δικαιολογεί και την θέση της ενάγουσας ότι μικροί περνούσαν από αυτό το σημείο και έπαιζαν, ενώ σήμερα παρουσιάζει μετατόπιση πιο λίγο στην βάση και αρκετά στο πάνω μέρος. Ο ίδιος όμως δεν είναι ειδικός επί των ζητημάτων αυτών, δεν προέβη σε οιεσδήποτε μετρήσεις για να καταδείξει την ισχυριζόμενη αυτή διαφορά και αρκέστηκε να παραπέμψει στην φωτογραφία τεκ.
Επέμεινε και ο ίδιος ότι από τις πιέσεις η οικία της ενάγουσας παρουσιάζει ρωγματώσεις επίσης χωρίς να παρουσιάσει οιεσδήποτε φωτογραφίες ομοίως και με τον ΜΕ
Η θέση του ιδίου για την επικινδυνότητα του τοίχου επίσης δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή λαμβάνοντας υπόψη μου ότι βασίζει την άποψη του στην απουσία αδειών, σχεδίων και μελέτης ενώ ο ίδιος δεν είναι ειδικός. Αναφορικά με την ιδιοκτησία του τοίχου παρέπεμψε σε χωριανούς τους και πολλά άτομα που λένε το ίδιο χωρίς όμως να κατονομάσει αυτούς και χωρίς οιοσδήποτε από αυτούς να έρθει ως μάρτυρας. Άλλωστε δεν αμφισβητεί ότι την ακριβή θέση του τοίχου μπορεί να την αναφέρει μόνο το αρμόδιο τμήμα. Η μαρτυρία του ΜΕ4 κρίνω ότι δεν μπορεί να αποτελέσει ουσιώδη για τα επίδικα θέματα μαρτυρία. Οι θέσεις του μάρτυρα για τις ζημιές, επικινδυνότητα του τοίχου και την ιδιοκτησία και κατοχή του για τους λόγους που ανάφερα δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές. Ο ΜΕ5 αναφέρω ότι περιορίζεται στην κοστολόγηση επιδιόρθωσης των ισχυριζόμενων ζημιών και ουδεμία σχέση έχει με τα λοιπά επίδικα ζητήματα. Ο μάρτυρας αυτός προέβη στην κοστολόγηση και προσφορά του με την σημερινή αξία των υλικών στην αγορά και όχι του 2009 ενώ σημειώνω ότι η μαρτυρία του διαφέρει και βρίσκεται σε απόκλιση από αυτή που αξιώνει η ενάγουσα ως ειδικές ζημιές με τις δικογραφημένες τις θέσεις. Η μαρτυρία του ΜΕ5 είναι σε αντίθεση και διαφέρει από τις δικογραφημένες αξιώσεις γεγονός που οδήγησε τον συνήγορο της ενάγουσας να περιορίσει την αξίωση της ως οι δικογραφημένες θέσεις στην παράγραφο 10 της έκθεσης απαίτησης. Ως εκ τούτου και ενόψει της δήλωσης αυτής η αξιολόγηση της μαρτυρίας του ΜΕ5 κρίνω ότι είναι άνευ σημασίας. Ο ΜΕ6 κατέθεσε εκ μέρους της Επαρχιακής Διοίκησης και η μαρτυρία του κρίνεται στο σύνολο της ως αξιόπιστη. Δεν έχω οιαδήποτε στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι ο μάρτυρας αυτός προσήλθε με σκοπό να βοηθήσει είτε την μια είτε την άλλη πλευρά. Ο μάρτυρας ανάφερε ότι για τις οιεσδήποτε εργασίες επί του τοίχου δεν λήφθηκε οιαδήποτε άδεια ενώ πλέον για ανέγερση τοίχου αντιστήριξης απαιτείται άδεια από την αρμόδια αρχή. Αποδέχομαι την

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.