Μιχαήλ ν. IKOS CIF LIMITED, Αρ. Αγωγής: 4862/2012, 27/9/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A374 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4862/2012 Μεταξύ: XXXXX Μιχαήλ Ενάγουσα και IKOS CIF LIMITED Εναγόμενη Ημερομηνία: 27 Σεπτεμβρίου, 2018 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα: Ο κ. Α. Α. Γεωργίου με κ. Α. Κοζάκο για Α. Α. Γεωργίου ΔΕΠΕ Για την Εναγόμενη: Η κα Χ. Αλεξάνδρου με κα Ε. Μαζερή για Δημητρίου & Δημητρίου ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η ΠΡΟΟΙΜΙΟ: Η ενάγουσα είναι από τη Θεσσαλονίκη και με την παρούσα αγωγή της διεκδικεί ειδικές και γενικές αποζημιώσεις καθότι, ως ισχυρίζεται, μετά από Γραπτή Προσφορά Εργοδότησης που της έγινε από την εναγομένη εταιρεία ημερομηνίας 20.02.2012, την οποία η ενάγουσα αποδέχθηκε στις 23.02.2012, κατόπιν παραστάσεων της υπεύθυνης του προσωπικού της εναγομένης εταιρείας, προσελήφθη στην ενάγουσα εταιρεία ως λογίστρια (accountant) για το γραφείο της στη Θεσσαλονίκη. Της πρόσληψης της προηγήθηκαν διάφορες συνεντεύξεις και εξετάσεις τις οποίες η ενάγουσα διεκπεραίωσε με επιτυχία. Εντελώς αναίτια και χωρίς να της εξηγηθούν οι λόγοι και κατά παράβαση της επίδικης Προσφοράς και/ή Σύμβασης Εργοδότησης, κατά ή περί τις 07.03.2012 και προτού αρχίσει καν η περίοδος εκπαίδευσης της, η εναγομένη εταιρεία απέσυρε την Προσφορά και/ή Σύμβαση Εργοδότησης της με αποτέλεσμα να απωλέσει τη μέχρι τότε εργασία της στην Αθήνα σε Λογιστική/ Ελεγκτική Εταιρεία και τις προοπτικές καριέρας της εκεί αφού υπέβαλε την παραίτηση της από αυτή με αποτέλεσμα να παραμείνει άνεργη και να υποστεί ζημιές, απώλειες και ταλαιπωρίες. Η εναγομένη εταιρεία (στη συνέχεια «η Εταιρεία»), είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης και είναι εγγεγραμμένη νομότυπα με έδρα της τη Λεμεσό. Υποστήριξε ότι η Γραπτή Προσφορά δεν αποτελεί προσφορά στη βάση του Περί Συμβάσεως Νόμου αλλά πρόσκληση για διαπραγμάτευση ("invitation to treat") και ως τέτοια ετίθετο υπό την αίρεση υπογραφής Σύμβασης Eργοδότησης και εκπλήρωσης άλλων όρων και ή προϋποθέσεων και δεν μπορούσε να θεωρηθεί δεσμευτική προσφορά. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι, ακόμη και αν ήθελε θεωρηθεί η Γραπτή Προσφορά ότι εμπίπτει στην έννοια του περί Συμβάσεων Νόμου, αυτή ήταν προσφορά υπό όρους, τους οποίους ουδέποτε εκπλήρωσε η ενάγουσα. ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ: Ανατρέχοντας στο φάκελο της υπόθεσης διαπιστώνεται ότι η αγωγή καταχωρίστηκε σε Γενικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα την 29.10.2012 και η Έκθεση Απαίτησης καταχωρίστηκε στις 3.04.
- Η Εταιρεία καταχώρησε Υπεράσπιση στις 24.04.2014 και στις 25.05.2015 η ενάγουσα καταχώρησε Απάντηση στην Υπεράσπιση. Με αίτηση στη συνέχεια εκ μέρους της ενάγουσας η υπόθεση ορίστηκε για πρώτη φορά για οδηγίες στις 11.09.2015 οπότε δόθηκαν οδηγίες καταχώρησης ενόρκων δηλώσεων αποκάλυψης εγγράφων. Οι ένορκες δηλώσεις αποκάλυψης καταχωρίστηκαν και η υπόθεση προγραμματίστηκε για ακρόαση στις 4.02.
- Στις 4.02.2016 η ακρόαση αναβλήθηκε και εν συνεχεία ορίστηκε σε διάφορες ημερομηνίες ήτοι την 18.05.2016, 27.10.2016, 3.05.2017 και 4.10.2017, ημερομηνία κατά την οποία ξεκίνησε η ακρόαση της η οποία ολοκληρώθηκε στις 23.04.2018 με τις αγορεύσεις. ΤΑ ΔΙΚΟΓΡΑΦΑ: Η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι κατά τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο ήταν ηλικίας 28 ετών, κάτοικος Ελλάδας και λογίστρια-ελέγκτρια στο επάγγελμα. Κατόπιν Γραπτής Προσφοράς Εργοδότησης της Εταιρείας ημερ. 20.02.2012, την οποία η ενάγουσα απεδέχθη, ως ισχυρίζεται, στις 23.02.2012, προσελήφθη ως λογίστρια για το γραφείο της Εταιρείας στη Θεσσαλονίκη, αφού προηγήθηκαν συνεντεύξεις και εξετάσεις της, τις οποίες διεκπεραίωσε με επιτυχία. Οι όροι της προσφοράς εργοδότησης της ενάγουσας, οι οποίοι ως ισχυρίζεται η ενάγουσα, χαρακτηρίζουν τη φύση του εν λόγω εγγράφου ως προσφοράς εργοδότησης και όχι απλώς ως πρόσκλησης για σύναψη σύμβασης ή πρόσκλησης για διαπραγμάτευση, ήταν οι ακόλουθοι: (α) Η αμοιβή της ενάγουσας θα ήταν €25.000 ετήσια και θα καταβαλλόταν σε 13 ισόποσες μηνιαίες δόσεις. (β) Η εργοδότηση της ενάγουσας θα άρχιζε στις 12.03.
- (γ) Θα υπήρχε περίοδος δοκιμασίας 6 μηνών η οποία θα ανανεωνόταν αυτόματα για άλλους 6 μήνες, εκτός αν αποφασιζόταν διαφορετικά από την εναγομένη. (δ) Μετά την πάροδο της περιόδου δοκιμασίας, η εναγομένη θα αποφάσιζε αν θα προχωρούσε στη μόνιμη πρόσληψη της ενάγουσας ή όχι. (ε) Κατά τη διάρκεια της περιόδου δοκιμασίας, οι διάδικοι θα εδικαιούντο να τερματίσουν την εργοδότηση δίδοντας ενός μηνός γραπτή προειδοποίηση ο ένας προς τον άλλον. (στ) Αναγράφεται ο τίτλος της θέσης καθώς και τα καθήκοντα της ενάγουσας. (ζ) Αναφέρονται οι ώρες και ημέρες εργασίας της ενάγουσας, καθώς επίσης καθορίζονται οι χρονιαίες άδειες, οι δημόσιες αργίες, η άδεια μητρότητας κ.τ.λ. (η) Καθορίζεται ο τόπος εργασίας. Η ενάγουσα περαιτέρω ισχυρίζεται ότι η Εταιρεία μετήλθε ψευδείς παραστάσεις προκειμένου να την πείσει να παραιτηθεί από τη θέση της στους προηγούμενες εργοδότες της και να αποδεχθεί τη δική της πρόταση εργοδότησης. Προς τούτο παρατέθηκαν οι ακόλουθες λεπτομέρειες ψευδών παραστάσεων στις οποίες μετήλθε η Εταιρεία: (α) Παρέστησε ψευδώς στην ενάγουσα ότι οι περί περιόδου δοκιμασίας και δικαιώματος της να τερματίσει την εργοδότηση της με ενός μηνός προειδοποίηση όροι ήταν εντελώς τυπικοί και την κάλεσε να μη τους λάβει υπόψη και να υποβάλει παραίτηση στους προηγούμενους εργοδότες της. (β) Βεβαίωσε την ενάγουσα ότι δεν σκόπευε να ενεργοποιήσει και/ή να επικαλεστεί τους περί περιόδου δοκιμασίας και δικαιώματος της να τερματίσει την εργοδότηση της με ενός μηνός προειδοποίηση όρους, ενώ σκόπευε να το πράξει και/ή ενώ γνώριζε και/ή όφειλε να γνωρίζει ότι θα το πράξει. (γ) Παρέστησε ψευδώς στην ενάγουσα ότι την εργοδοτεί και/ή ότι θα την εργοδοτήσει, ενώ δεν σκόπευε να πράξει τούτο και/ή ενώ δεν το έπραξε με αποτέλεσμα η ενάγουσα να βασιστεί σ' αυτήν και να ενεργήσει υφιστάμενη ζημιές και απώλειες. (δ) Βεβαίωσε ψευδώς την ενάγουσα ότι θα άρχιζε εργασία στις 12.03.2012 ενώ δεν είχε πρόθεση να την εργοδοτήσει. (ε) Γενικά ενήργησε δολίως. Η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι λόγω των πιο πάνω ψευδών παραστάσεων της Εταιρείας και κατά παράβαση της επίδικης προσφοράς και/ή σύμβασης εργοδότησης, κατά ή περί τις 7.03.2012, και προτού αρχίσει καν η δεσμευτική περίοδος δοκιμασίας της ενάγουσας, η Εταιρεία απέσυρε την προσφορά και/ή σύμβαση εργοδότησης της ενάγουσας με ισχύ από 6.03.2012 και/ή με άμεση ισχύ, με αποτέλεσμα να απολέσει την εργασία της και τις προοπτικές καριέρας στον προηγούμενο εργοδότη της, να παραμείνει άνεργη και να υποστεί ζημιές, απώλειες και ταλαιπωρίες. Αξιώνει ως εκ των ανωτέρω ειδικές αποζημιώσεις στις οποίες κάνει ειδική αναφορά, αποζημιώσεις για απώλεια καριέρας, τιμωρητικές αποζημιώσεις και νόμιμο τόκο από 20.02.
- Παρεμβάλλω εδώ ότι, με δήλωση του δικηγόρου της ενάγουσας κατά την ακροαματική διαδικασία, το ποσό των αποζημιώσεων για ειδικές ζημιές ύψους €19.938,48σ., ως αναφέρεται στην παράγραφο 14(Α) της Έκθεσης Απαίτησης, η ενάγουσα το μείωσε στο ποσό των €13.677,93σ. το οποίο πλέον διεκδικεί. Η εναγομένη στην Υπεράσπιση της ισχυρίζεται ότι η γραπτή προσφορά δεν αποτελεί προσφορά στη βάση του περί Συμβάσεων Νόμου αλλά πρόσκληση για διαπραγμάτευση και ως τέτοια ετίθετο υπό την αίρεση υπογραφής σύμβασης εργοδότησης και αν ακόμη ήθελε θεωρηθεί ως γραπτή προσφορά στη βάση του περί Συμβάσεων Νόμου, αυτή ήταν προσφορά υπό όρους, τους οποίους ουδέποτε εκπλήρωσε η ενάγουσα. Περαιτέρω η εναγομένη αρνείται ότι προσέλαβε καθ΄ οιονδήποτε τρόπο την ενάγουσα και ή ότι η εργοδότηση της ήταν για το γραφείο στη Θεσσαλονίκη. Η γραπτή προσφορά προέβλεπε ρητά ότι η εργοδότηση της θα ήταν στο γραφείο της εναγομένης στην Λεμεσό. Περαιτέρω η εναγομένη ισχυρίζεται ότι η ενάγουσα δεσμεύεται από την υπογραφή της στη γραπτή προσφορά και στην αποδοχή των όρων που περιέχονται σε αυτή και θεωρεί ότι η ενάγουσα δεν είναι χαμηλής νοημοσύνης ώστε να μην γνωρίζει τι υπέγραφε. Ότι ουδέποτε ανέφερε η εναγομένη ή εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος της στην ενάγουσα ότι δεν θα ισχύσει η δοκιμαστική περίοδος και ή να μην λάβει υπόψη της τους σχετικούς όρους περί τερματισμού με ένα μήνα προειδοποίηση και ότι δεν προέτρεψε την ενάγουσα να υποβάλει παραίτηση από τους προηγούμενους εργοδότες της. Η εναγομένη ανέφερε στην ενάγουσα ότι θα εξέταζε την πιθανότητα πρόσληψης της υπό τους όρους της Γραπτής Προσφοράς. Κανένας δεν βεβαίωσε την ενάγουσα ότι η Εταιρεία δεν θα είχε δικαίωμα να ενεργοποιήσει και ή να επικαλεστεί το δικαίωμα τερματισμού εργοδότησης. Ουδέποτε παρουσιάστηκε στην ενάγουσα από την Εταιρεία οτιδήποτε πέραν των όσων αναφέρει η Γραπτή Προσφορά και κάλεσε την ενάγουσα σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών της. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ: Για την πλευρά της ενάγουσας κατάθεσε ως μάρτυρας η ίδια η ενάγουσα κα XXXXX Μιχαήλ (Μ.Ε.1), ο κ. XXXXX Λοΐζου (Μ.Ε.2) και η κα XXXXX Σιαντάνη (Μ.Ε.3). Η πλευρά της εναγομένης Εταιρείας κάλεσε ως μάρτυρα τον Sir XXXXX Willcocks (Μ.Υ.). Κατά τη διάρκεια της παράθεσης της μαρτυρίας κατατέθηκαν, είτε από κοινού και για την αλήθεια του περιεχομένου τους είτε χωρίς αποδοχή τους, οπότε υπήρξε επιφύλαξη του δικαιώματος αντεξέτασης για το περιεχόμενο τους αυτών που τα ετοίμασαν ή συνέταξαν, συνολικά 46 τεκμήρια. Αναφορά και περιγραφή τους θα γίνει στη συνέχεια τόσο κατά την καταγραφή της μαρτυρίας όσο και κατά την αξιολόγηση της. Η ενάγουσα κα XXXXX Μιχαήλ (Μ.Ε1), στη Γραπτή της Δήλωση (Έγγραφο Α), την οποία υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης της έκανε αναφορά στις σπουδές της στο Τμήμα Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου Μακεδονίας και ότι είναι κάτοχος Επαγγελματικού Τίτλου Ορκωτού Λογιστή-Ελεγκτή του Association of Certifies Chartered Accountant (ACCA) και κατά τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο ασκούσε το επάγγελμα της λογίστριας-ελέγκτριας και ήταν ηλικίας 28 ετών, ασκούσα δε το εν λόγω επάγγελμα ήδη για 4 έτη. Κατά το χρόνο που κατέθετε στο Δικαστήριο ήταν 34 ετών. Κατάθεσε ως Τεκμ. 1 αντίγραφο της ταυτότητας της και ως Τεκμ. 2 απόσπασμα του λογαριασμού της ως μέλος του ACCA από το ηλεκτρονικό αρχείο του ACCA. Ισχυρίστηκε ότι από την 28.08.2008 μέχρι και την 29.02.2012, κατοικούσε στην Αθήνα και ασκούσε το επάγγελμα της λογίστριας-ελέγκτριας στον ελεγκτικό οίκο Deloitte Χατζηπαύλου Σοφιανός & Καμπάνης Α.Ε. Ο μισθός πρόσληψης της ήταν €1.150,00 μηνιαία και τελικά ανήλθε στο ποσό των €1.450,00 μηνιαία, πλέον ένα μισθό ως φιλοδώρημα τα Χριστούγεννα, μισό μισθό ως φιλοδώρημα το Πάσχα και μισό μισθό ως επίδομα αδείας. Συνολικά το εισόδημα της από την εργασία της ανερχόταν τότε στο ποσό των €20.300,00 ετήσια. Κατάθεσε ως Τεκμ.3 τη συμφωνία πρόσληψης της στον Οίκο Deloitte Χατζηπαύλου Σοφιανός & Καμπάνης Α.Ε. Κατάθεσε την Απόδειξη Πληρωμής για την μισθοδοτική περίοδο Οκτωβρίου 2011 ως Τεκμ.
- Κατάθεσε ως Τεκμ. 5 αντίγραφο της Συστατικής Επιστολής από τον Οίκο Deloitte Χατζηπαύλου Σοφιανός & Καμπάνης Α.Ε. ημερομηνίας 01.03.2012, καθότι το πρωτότυπο είχε δοθεί στην Εταιρεία στα πλαίσια της διαδικασίας πρόσληψης της. Ισχυρίστηκε ότι ο Οίκος Deloitte ήταν ο μοναδικός προηγούμενος εργοδότης της. Ανέφερε ότι περί τις αρχές Δεκεμβρίου του 2011 περιήλθε σε γνώση της ότι η Εταιρεία προκήρυξε θέση λογίστριας για το γραφείο της στη Θεσσαλονίκη, την οποία θεώρησε ως μια πολύ καλή ευκαιρία εργοδότησης, καθότι θα τη βοηθούσε στην ανέλιξη της καριέρας της, αφού ήταν σαφώς ανώτερη θέση από αυτήν που κατείχε μέχρι εκείνη την στιγμή, αλλά και αύξανε το εισόδημα της, καθότι ο μισθός της σε περίπτωση πρόσληψης της θα ήταν σημαντικά αυξημένος. Επιπρόσθετα, την ενδιέφερε η προοπτική να εργαστεί στη Θεσσαλονίκη, που είναι και η πόλη της. Προς τούτο απέστειλε το βιογραφικό της σημείωμα με όλα τα ζητούμενα δικαιολογητικά στην Εταιρεία. Περί την 10.01.2012 έλαβε ένα email από την υπάλληλο και εκπρόσωπο της Εταιρείας κ. XXXXX Ευδοκίμου, η οποία την ενημέρωνε ότι η Εταιρεία θέλει να προχωρήσει σε συνεντεύξεις και διάφορα tests μαζί της, σε σχέση πάντα με τη θέση του λογιστή στη Θεσσαλονίκη. Περαιτέρω, στο εν λόγω email είχε ερωτηθεί εάν υπήρχε πιθανότητα να ταξιδέψει στη Θεσσαλονίκη ώστε να την δουν και προσωπικά, αλλά και να γίνει και μια συνέντευξη μέσω βιντεοκλήσης μεταξύ της και των κεντρικών γραφείων της Εταιρείας στην Λεμεσό. Επιπρόσθετα, της ζητήθηκε όπως υποβληθεί σε διάφορα tests ως προς τις ικανότητες της για τη συγκεκριμένη θέση λογιστή στη Θεσσαλονίκη, κάποιες από τις οποίες θα ελάμβαναν χώρα στη Θεσσαλονίκη και άλλες θα γίνονταν online, μέσω διαδικτύου. Αφού της επεξηγήθηκαν όλα τα πιο πάνω, της ζητήθηκε να δηλώσει εάν ενδιαφέρεται για την θέση ώστε να διευθετηθούν οι διάφορες εξετάσεις, καθώς και οι προσωπικές συνεντεύξεις στη Θεσσαλονίκη. Παρουσίασε το εν λόγω email ημερομηνίας 10.01.2012 ως Τεκμ.
- Στην απάντηση της στο πιο πάνω email, την 11.01.2012, εκδήλωσε τη συνέχιση του ενδιαφέροντος της για τη θέση του λογιστή στη Θεσσαλονίκη, καθώς και την ετοιμότητα της να προχωρήσει σε συνεντεύξεις και εξετάσεις που απαιτούνταν για την πρόσληψη της στη θέση της λογίστριας στη Θεσσαλονίκη. Κατάθεσε ως Τεκμ. 7 το εν λόγω email της ημερομηνίας 11.01.
- Την ίδια ημέρα, δηλαδή την 11.01.2012, η Εταιρεία, μέσω της κας Μ. Ευδοκίμου, την ενημέρωσε για τη διαδικασία που πρέπει να ακολουθήσει ώστε να κάνει την πρώτη online εξέταση. Την 12.01.2012 ενημέρωσε την κα Μ. Ευδοκίμου ότι ολοκλήρωσε την εξέταση, η οποία σε απαντητικό της email την 12.01.2012 την ενημέρωσε ότι παρέλαβε την εξέταση με επιτυχία και να προχωρήσει με τα υπόλοιπα test. Μέχρι την 13.01.2012 ενημέρωσε με email την κα Μ. Ευδοκίμου ότι ολοκλήρωσε όλες τις εξετάσεις που αφορούσαν το Microsoft Office
- Παρουσίασε ως δέσμη τα αναφερόμενα emails που αντάλλαξαν με την κα Μ. Ευδοκίμου ως Τεκμ.
- Προς τούτο έλαβε απάντηση την ίδια ημέρα, δηλαδή την 13.01.2012 από την κα Μ. Ευδοκίμου ότι ελήφθησαν όλες οι εξετάσεις, καθώς και ότι έπρεπε η Εταιρεία να οργανώσει τώρα την εξέταση ικανοτήτων, η οποία θα ήταν για 45 λεπτά. Της ζητήθηκε όπως δώσει τη διεύθυνση της στην Αθήνα ώστε η Εταιρεία να βρει ένα εξεταστικό κέντρο κοντά στη διεύθυνση της για την εξέταση. Περαιτέρω, ερωτήθηκε εάν θα είχε χρόνο ώστε η εξέταση να γίνει τη Δευτέρα 16.01.2012, καθώς επίσης εάν θα είχε χρόνο ώστε να προβεί η Εταιρεία και σε περαιτέρω τηλεφωνικές συνεντεύξεις μαζί της. Κατέθεσε το σχετικό email της κας Μ. Ευδοκίμου ημερομηνίας 13.01.2012 ως Τεκμ.
- Ανέφερε περαιτέρω στη συνέχεια ότι αφού αντάλλαξαν κάποια emails με την κα Μ. Ευδοκίμου, κατέληξαν ότι οι τηλεφωνικές συνεντεύξεις θα γίνονταν στις 18.01.2012 η ώρα 4 το απόγευμα, από τον κ. Walid και τον κ. Λένα αρχικά και στη συνέχεια από τον κ. Mαc Gregor. Αναφορικά με την εξέταση ικανοτήτων, αυτή θα γινόταν την 17.01.2012 και ώρα 9.00 το πρωί εφόσον ήταν διαθέσιμο το εξεταστικό κέντρο. Κατάθεσε σε δέσμη τα σχετικά emails που αντάλλαξαν με την κα Μ. Ευδοκίμου ως Τεκμ.
- Όταν ολοκληρώθηκαν όλες οι πιο πάνω διαδικασίες, στις 23.01.2012 ενημερώθηκε με email από την κα Μ. Ευδοκίμου ότι η Εταιρεία επιθυμούσε όπως μεταβεί στη Θεσσαλονίκη για να υποβληθεί στην τελική συνέντευξη ως προς την θέση του λογιστή για το γραφείο της Θεσσαλονίκης. Μάλιστα, η συνέντευξη έπρεπε να γίνει το συντομότερο δυνατόν, καθότι η Εταιρεία εκινείτο, όπως έλεγε, αρκετά γρήγορα με όλους τους υποψήφιους. Προς τούτο, ερωτήθηκε πότε θα μπορούσε να πάει στη Θεσσαλονίκη εντός της τρέχουσας εβδομάδας. Ενημέρωσε την κα Μ. Ευδοκίμου την ίδια μέρα, δηλαδή την 23.01.2012 ότι μπορεί να είναι στο γραφείο της Εταιρείας στη Θεσσαλονίκη την Τετάρτη ή την Πέμπτη. Κατάθεσε ως Τεκμ. 11 σε δέσμη το email της κας Μ. Ευδοκίμου ημερομηνίας 23.12.2012, καθώς και το απαντητικό της email. Προς τούτο την 23.01.2012 έλαβε email από την κα Μ. Ευδοκίμου με τις επιλογές των πτήσεων για Θεσσαλονίκη, στο οποίο απάντησε ότι αναφορικά με αυτήν όλα ήταν εντάξει. Εντός ολίγων ωρών έλαβε απάντηση από την κα Μ. Ευδοκίμου ότι έγιναν κάποιες αλλαγές στο πρόγραμμα και ότι το πρόσωπο που θα έκανε την συνέντευξη θα βρισκόταν στην Αθήνα και λόγω αυτής της αλλαγής η συνάντηση θα γινόταν την Τετάρτη στην Αθήνα. Περαιτέρω της ζητήθηκε να αναμένει email για την ώρα της συνάντησης. Κατάθεσε ως δέσμη τα σχετικά emails που αντάλλαξαν ως Τεκμ.
- Το βράδυ της 24.01.2012 και αφού δεν έλαβε καμιά ενημέρωση ως προς την ώρα της συνέντευξης, απέστειλε email προς την κα Μ. Ευδοκίμου εάν θα πραγματοποιείτο η συνέντευξη, για να λάβει ενημέρωση με email ότι δεν είχε κανονιστεί το ραντεβού λόγω του ότι οι συνάδελφοι της που θα έκαναν την συνέντευξη βρισκόντουσαν σε άλλη χώρα, και γι αυτό υπήρχαν προβλήματα επικοινωνίας, αλλά γινόταν προσπάθεια να κανονιστεί η συνέντευξη για την Πέμπτη. Κατάθεσε σε δέσμη τα σχετικά emails που ανταλλάχτηκαν ως Τεκμ.
- Την 25.01.2012 ανέφερε στην κα Μ. Ευδοκίμου ότι εάν δεν μπορούσε να πραγματοποιηθεί η συνέντευξη στην Αθήνα, ήταν στη διάθεση τους ώστε να διευθετήσουν τη συνέντευξη στη Θεσσαλονίκη ή όπου ήταν βολικό να πραγματοποιηθεί. Κατάθεσε το σχετικό email ως Τεκμ.
- Τελικά την 26.01.2012 η κα Μ. Ευδοκίμου την ενημέρωσε ότι το πρόσωπο που θα έκανε την συνέντευξη ήταν πολύ απασχολημένο και δεν ήταν κατορθωτό να τη συναντήσει, και έτσι έπρεπε να αναμένει νεότερη ενημέρωση από την Εταιρεία. Προς τούτο με email της ημερομηνίας 26.01.2012 έθεσε και πάλιν τον εαυτό της στη διάθεση της Εταιρείας και ανέμενε νεότερη ενημέρωση. Κατάθεσε σε δέσμη τα σχετικά emails ως Τεκμ.
- Τελικά την 06.02.2012 έλαβε email από την κα Μ. Ευδοκίμου εκ μέρους της Εταιρείας με το οποίο την ενημέρωναν ότι η Εταιρεία αποφάσισε ότι είναι καλύτερα να ταξιδέψει στην Κύπρο για να έχει μια προσωπική συνάντηση με το τμήμα Μanagement της Εταιρείας. Η συνάντηση της ζητήθηκε να γίνει εντός της τρέχουσας εβδομάδας, και την ενημέρωσαν ότι θα ερχόταν στην Κύπρο νωρίς το πρωί και θα επέστρεφε αργά το βράδυ στην Ελλάδα. Σε email της της ίδιας ημερομηνίας, δηλαδή την 06.02.2012, ενημέρωσε την κα Μ. Ευδοκίμου ότι μπορούσε να το διευθετήσει όποια μέρα είναι βολική για την Εταιρεία, για να λάβει απάντηση ότι προσπαθούν να βρουν πτήση είτε για την Τετάρτη είτε για την Πέμπτη, αναλόγως της διαθεσιμότητας αεροπορικών θέσεων. Κατάθεσε σε δέσμη όλα τα σχετικά emails που αντάλλαξαν για το θέμα αυτό ως Τεκμ.
- Την 07.02.2012 ενημερώθηκε από την κα Μ. Ευδοκίμου ότι θα ταξίδευε στην Κύπρο την Παρασκευή 10.02.2012 και θα έφθανε στην Λάρνακα η ώρα 9.10 το πρωί και θα επέστρεφε στην Ελλάδα η ώρα 6.30 το απόγευμα της ίδιας μέρας. Με email της, της ίδιας ημερομηνίας προς την κα Μ. Ευδοκίμου την ευχαρίστησε για την κράτηση των εισιτηρίων της. Κατάθεσε σε δέσμη τα σχετικά emails ως Τεκμ.
- Ανέφερε ότι μετέβη στην Κύπρο και η συνέντευξη τελικά πραγματοποιήθηκε στα γραφεία της Εταιρείας στην Λεμεσό. Συγκεκριμένα, με την άφιξη της στην Κύπρο την παρέλαβε ταξί από το αεροδρόμιο της Λάρνακας το οποίο απέστειλε η Εταιρεία και τη μετέφερε απευθείας στα γραφεία της Εταιρείας στην Λεμεσό. Στη συνέχεια ξεκίνησαν οι κατ' ιδίαν συνεντεύξεις στο χώρο συνεδριάσεων της Εταιρείας. Είχε κατ' ιδίαν συνεντεύξεις με την κα XXXXX Ανδρέου, η οποία ήταν υπεύθυνη προσωπικού της Εταιρείας, καθώς επίσης και με διάφορα άλλα αρμόδια πρόσωπα τα οποία ήταν υπεύθυνα να κρίνουν την καταλληλότητα της για την θέση. Επίσης διεξήχθησαν και επιπλέον συνεντεύξεις μέσω βιντεοκλήσεων με άλλα αρμόδια πρόσωπα στο εξωτερικό, καθότι η Εταιρεία είχε δραστηριότητες και στο εξωτερικό. Όλη αυτή η διαδικασία κράτησε μέχρι τις 4.00 το απόγευμα. Με την ολοκλήρωση των συνεντεύξεων η κα Χ. Ανδρέου την ενημέρωσε η ίδια προφορικά ότι θα προσληφθεί στη θέση της λογίστριας στη Θεσσαλονίκη και ότι εντός των ημερών θα της αποστελλόταν σχετική επιστολή και της είπε να κάνει τις σχετικές διευθετήσεις της ώστε να είναι έτοιμη για την ανάληψη των καθηκόντων της στη θέση της στην Εταιρεία. Την 20.02.2012 έλαβε email από την κα Χ. Ανδρέου, στο οποίο επισυνάφθηκε η προσφορά εργοδότησης ημερομηνίας 20.02.
- Με αυτό την ενημέρωνε ότι εάν είναι ικανοποιημένη με τους όρους εργοδότησης να επιβεβαιώσει την αποδοχή της, και να την αποστείλει σαρωμένη και υπογραμμένη το συντομότερο δυνατόν. Την ενημέρωνε επίσης ότι η προσφορά εργοδότησης έληγε την 24.02.2012 και έπρεπε να ενημερώσει την Εταιρεία για την απόφαση της πριν την εν λόγω ημερομηνία. Κατάθεσε το σχετικό email ως Τεκμ.
- Ισχυρίστηκε ότι όταν έλαβε την προσφορά εργοδότησης διαπίστωσε ότι προνοούσε μικτό εισόδημα €25.000,00 ετήσια αντί €30.000,00 που ήταν η συμφωνία τους γι' αυτό και τηλεφώνησε στην κα Χ. Ανδρέου στην οποία ήγειρα το θέμα. Η κ. Χ. Ανδρέου την παρακάλεσε να επιβεβαιώσει γραπτώς τη λήψη της προσφοράς εργοδότησης και ότι θα απαντήσει εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας, ώστε να τηρηθεί η διαδικασία πρόσληψης, αναφέροντας της ότι για οποιοδήποτε άλλο θέμα θα μιλούσαν τηλεφωνικά όταν θα έστελνε το εν λόγω email. Ανταποκρινόμενη στην υπόδειξη της κας Χ. Ανδρέου την ενημέρωσε μέσω email ημερομηνίας 20.02.2012 ότι θα μελετήσει την πρόταση εργοδότησης και θα απαντήσει εντός των χρονικών ορίων που της ζητήθηκαν. Αμέσως μετά της απέστειλε email ζητώντας της όπως μιλήσουν τηλεφωνικά. Κατάθεσε σε δέσμη τα σχετικά emails ως Τεκμ.
- Την επόμενη ημέρα δηλαδή την 21.02.2012 απέστειλε email προς την κα Χ. Ανδρέου με το οποίο την ενημέρωνε και γραπτώς ότι θα ήθελε να μιλήσουν τηλεφωνικά και να συζητήσουν σχετικά με τα θέματα που την απασχολούσαν σε σχέση την προσφορά εργασίας. Κατάθεσε το σχετικό email ως Τεκμ.
- Κατά τη διάρκεια της τηλεφωνικής επικοινωνίας της με την κα Χ. Ανδρέου της ανέφερε ότι στην προσφορά εργοδότησης υπάρχουν όροι οι οποίοι ουδέποτε της είχαν αναφερθεί και οι οποίοι δεν της επέτρεπαν να αισθανθεί την απαιτούμενη ασφάλεια ώστε να υποβάλει παραίτηση στην Deloitte και να αποδεχθεί να εργοδοτηθεί στην Εταιρεία. Συγκεκριμένα, της εξέφρασε την έντονη ανησυχία και διαφωνία της με την εξάμηνη δοκιμαστική περίοδο εντός της οποίας η Εταιρεία θα μπορούσε να την απολύσει, καθώς επίσης και για το γεγονός ότι η Εταιρεία θα μπορούσε να την απολύσει οποτεδήποτε με ένα μήνα προειδοποίηση. Η διαφωνία της έγκειτο στο γεγονός ότι γνώριζε η Εταιρεία ότι θα υπέβαλλε παραίτηση από την εργασία της και είχε λάβει την υπόσχεση ότι η εργοδότηση της στην Εταιρεία θα ήταν άμεση και μόνιμη και μόνο εάν δημιουργείτο θέμα διάπραξης ποινικού αδικήματος εκ μέρους της θα μπορούσε να τεθεί θέμα απόλυσης της. Ισχυρίστηκε ότι ανάφερε στην κα Χ. Ανδρέου ότι εάν έτσι θα είχαν τα πράγματα δεν ήταν διατεθειμένη να εγκαταλείψει την εργασία της για μια επισφαλή και αβέβαιη θέση εργασίας. Τότε η κα Χ. Ανδρέου της ανέφερε ότι της είχε στείλει την προσφορά εργοδότησης η οποία είναι προδιατυπωμένη και πανομοιότυπη για όλους τους υπαλλήλους που προσλαμβάνονται και ότι δεν την προσαρμόζουν στα δεδομένα της κάθε περίπτωσης του υπαλλήλου που θα προσληφθεί διότι με την αποδοχή της θα της παρουσιάσουν προς υπογραφή συμβόλαιο εργοδότησης στο οποίο δεν θα υπάρχουν οι όροι αυτοί, διαβεβαιώνοντας την ότι είναι εντελώς τυπικοί και να μην τους λάβει υπόψη. Στην ερώτηση της γιατί ενώ ο χώρος της εργασίας της ήταν τα γραφεία της Εταιρείας στη Θεσσαλονίκη η προσφορά εργοδότησης αναγράφει ως τόπο εργασίας την Λεμεσό, η κα Χ. Ανδρέου της απάντησε ότι και αυτό ήταν ένα τυπικό θέμα, ότι ο τόπος εργασίας της εξακολουθεί να είναι στη Θεσσαλονίκη και ότι τούτο καλύπτεται από την φράση ".or any other location within Cyprus or abroad." της παραγράφου 10 της προσφοράς εργοδότησης. Ισχυρίστηκε ότι στην τηλεφωνική τους συνομιλία σε σχέση με το θέμα αυτό η κα Χ. Ανδρέου της ανέφερε ότι υπήρχε κάποιο ενδεχόμενο να την καλέσουν για ένα πολύ μικρό χρονικό διάστημα στην Κύπρο για μια συγκεκριμένη ειδική εκπαίδευση, κάτι που αποδέχτηκε επειδή θα ήταν κάτι πολύ προσωρινό και για πολύ σύντομο χρονικό διάστημα. Ισχυρίστηκε ότι όσον αφορά το θέμα του ετήσιου μισθού της, η κα Χ. Ανδρέου παραδέχθηκε ότι η εξήγηση τους ήταν για €30.000,00 αλλά την παρακάλεσε να αποδεχθεί να αρχίσει η συνεργασία της με την Εταιρεία με το ποσό των €25.000,00 και ότι το ποσό αυτό θα αυξανόταν σταδιακά ώστε να ανέλθει στο ποσό των €30.000,00 με το κλείσιμο ενός χρόνου εργασίας. Ισχυρίστηκε ότι στις 21.02.2012, και αφού έλαβε τηλεφωνικώς όπως της προανέφερε, όλες τις απαραίτητες διαβεβαιώσεις και υποσχέσεις από την κα Χ. Ανδρέου, ότι οι ενστάσεις και οι ανησυχίες της επί των συγκεκριμένων όρων εργοδότησης, όπως τους περιέγραψε, ήταν αχρείαστες καθότι ήταν εντελώς τυπικοί όροι και δεν θα επηρέαζαν σε καμιά περίπτωση την πρόσληψη της ως προς την διάρκεια και τον τόπο εργασίας της και αφού έλαβε τη διαβεβαίωση ότι η θέση εργασίας θα είναι μόνιμη, με προοπτική αύξησης των εισοδημάτων της, υπέβαλε παραίτηση από την θέση της στην Deloitte και αποδέχθηκε τους όρους προσφοράς εργοδότησης και επιβεβαίωσε το γεγονός με το email της προς την κα Χ. Ανδρέου ημερομηνίας 21.02.
- Κατάθεσε το σχετικό email ως Τεκμ.
- Περαιτέρω παρουσίασε την Προσφορά Εργοδότησης υπογεγραμμένη, καθώς επίσης και όλα τα απαιτούμενα έγγραφα που τη συνοδεύουν, συμπληρωμένα από την ίδια σε δέσμη ως Τεκμ.
- Η ενάγουσα εξέφρασε τη θέση σύμφωνα και με νομική συμβουλή που έλαβε ότι με την εκ μέρους της αποδοχή της Προσφοράς Εργοδότησης έχει συναφθεί προφορική σύμβαση εργοδότησης της σύμφωνα με τους όρους της Προσφοράς Εργοδότησης, τροποποιημένους σύμφωνα με τις εξηγήσεις, τις διαβεβαιώσεις και την συμφωνία με την κα Χ. Ανδρέου, ως προς την μονιμότητα της θέσης της και το ύψος των αποδοχών της. Ισχυρίστηκε ακόμα ότι τόσο η κα Χ. Ανδρέου όσο και γενικά η Εταιρεία θεωρούσαν ότι είχα προσληφθεί στη θέση που προκηρύχθηκε, γι' αυτό και η κα Χ. Ανδρέου με email της ίδιας ημερομηνίας, δηλαδή στις 21.02.2012 (Τεκμ. 23), την συγχάρηκε για τον νέο της ρόλο, δηλαδή την πρόσληψη της στην Εταιρεία. Στη συνέχεια, στα πλαίσια σχετικής ηλεκτρονικής αλληλογραφίας με την κα Χ. Ανδρέου, της απέστειλε τα έγγραφα που της ζήτησε, ενώ υπήρχαν και κάποια άλλα έγγραφα τα οποία θα έπρεπε να προσκομίσει στην Εταιρεία κατά την ανάληψη των καθηκόντων της, πράγμα όμως που τελικά δεν έγινε ποτέ. Περαιτέρω, η Εταιρεία άρχισε διευθετήσεις για την κάθοδο της στην Κύπρο για ειδική εκπαίδευση. Κατάθεσε σε δέσμη τα σχετικά emails που αφορούν την πιο πάνω αλληλογραφία τα οποία κατάθεσε ως Τεκμ.
- Στις 24.02.2012 έλαβε το τελικό email από την κα XXXXX Γιάννη, υπάλληλο της Εταιρείας, με επισυναπτόμενο το αεροπορικό της εισιτήριο για την Κύπρο. Το ταξίδι της στην Κύπρο προγραμματίστηκε για τις 08.03.
- Στο εν λόγω email ενημερώθηκε για το τηλέφωνο του οδηγού ταξί που θα την μετέφερε, για το διαμέρισμα που θα διέμενε και για την ώρα που έπρεπε να είναι στο γραφείο της Εταιρείας την 12.03.
- Κατάθεσε σε δέσμη το σχετικό email με επισυναπτόμενο το εισιτήριο της για την Κύπρο, καθώς και την απάντηση της ως Τεκμ.
- Στη συνέχεια, ενημέρωσε τους προηγούμενους εργοδότες της ότι τελικά θα αποχωρήσει από τη θέση εργασίας της την 29.02.2012, οπότε και πράγματι απεχώρησε, διέκοψε το συμβόλαιο ενοικίασης του διαμερίσματος της στην Αθήνα και έκανε όλες τις απαραίτητες διευθετήσεις και στις 02.03.2012 μετακόμισε στη Θεσσαλονίκη, όπου θα ήταν πλέον και η νέα της εργασία. Συνέχισε να έχει ανταλλαγή emails με τους υπαλλήλους της Εταιρείας και συγκεκριμένα με την κα XXXXX Σάββα με κοινοποίηση σε κάποια Θέκλα. Μέχρι και την 05.03.2012 εξακολουθούσαν να επικοινωνούν μαζί της ζητώντας της διάφορες συμπληρωματικές πληροφορίες μέσω email, τις οποίες χρειάζονταν ώστε να την εγγράψουν στο ασφαλιστικό πρόγραμμα εργοδότησης. Κατάθεσε σε δέσμη όλα τα σχετικά emails ως Τεκμ.
- Στη συνέχεια η ενάγουσα ισχυρίστηκε ότι ξαφνικά και εντελώς αναίτια έλαβε ένα email την 06.03.2012 από την κα Χ. Ανδρέου με το οποίο ενημερώθηκε ότι ένεκα κάποιων απρόβλεπτων περιστάσεων το ταξίδι της στην Κύπρο έπρεπε να ακυρωθεί. Η εξήγηση όπως την ενημέρωνε θα της διδόταν την επόμενη ημέρα τηλεφωνικά. Κατάθεσε το σχετικό email ως Τεκμ.
- Πράγματι, την επόμενη ημέρα η κα Χ. Ανδρέου επικοινώνησε μαζί της, απλά για να της πει ότι η θέση στη Θεσσαλονίκη ακυρώνεται και ότι δεν μπορούν να προχωρήσουν στην πρόσληψη της. Δεν της εξήγησαν ποτέ και δεν γνωρίζει μέχρι και σήμερα τους λόγους ακύρωσης της πρόσληψης της. Παρά το μεγάλο σοκ που υπέστη τους ζήτησε εάν είναι δυνατόν να εργαστεί στην Κύπρο ή οπουδήποτε αλλού στον κόσμο διαθέτουν γραφεία διότι πλέον εξαιτίας τους είχε μείνει άνεργη. Η κα Χ. Ανδρέου της ανέφερε ότι δεν υπήρχε κάποια θέση, της ζήτησε συγνώμη, της ανέφερε ότι καταλαβαίνει την αναστάτωση που της προκάλεσαν και την ενημέρωσε ότι θα της αποστείλει να υπογράψει σχετικά ένα έντυπο. Στις 07.03.2012 έλαβε email από την κα Χ. Ανδρέου, στο οποίο και επισυνάφθηκε μια συμφωνία για να την υπογράψει. Στο εν λόγω email της ζητήθηκε επίσης όπως αποστείλει όλα τα έξοδα της μετακόμισης της, ενημερώνοντας την ότι θα λάβει ως αποζημίωση ένα μισθό. Κατάθεσε σε δέσμη το σχετικό email με επισυναπτόμενη τη σχετική συμφωνία ως Τεκμ.
- Την 09.03.2012, απέστειλε απαντητικό email με το οποίο ενημέρωνε την κα Χ. Ανδρέου ότι δεν αποδέχεται τους όρους του εγγράφου που της απέστειλε για να υπογράψει, καθώς επίσης ότι η αποζημίωση που προσφέρει η Εταιρεία δεν ανταποκρίνεται σε καμιά περίπτωση στην οικονομική ζημιά, την ηθική βλάβη, την ταλαιπωρία και τη ψυχική αναστάτωση που υπέστη εξ' αιτίας και με ευθύνη της Εταιρείας, αν ληφθεί υπόψη και το γεγονός ότι έμεινε ξαφνικά άνεργη και χωρίς προοπτική για ανέλιξη της καριέρας της, ενώ είχε εργασία την οποία εγκατέλειψε κατ' απαίτηση της Εταιρείας αφού ήταν όρος της εργοδότησης της από την Εταιρεία να μην έχει άλλες υποχρεώσεις κατά την πρόσληψη της, μεσούσης της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα. Στο email της ανέφερε επίσης ότι θα ζητούσε νομική συμβουλή. Κατάθεσε το σχετικό email ως Τεκμ.
- Στη συνέχεια η ενάγουσα κάνει αναφορά στις προσπάθειες της να εξεύρει νέα εργασία ώστε να μπορέσει να επιβιώσει στη Θεσσαλονίκη, όπου μετακόμισε με σκοπό να εργαστεί για την Εταιρεία, αλλά και για να μειώσει τις ζημιές που της προκάλεσε η Εταιρεία, απευθυνόμενη στους προηγούμενους εργοδότες της, τον ελεγκτικό οίκο Deloitte Χατζηπαύλου Σοφιανός & Καμπάνης Α.Ε., μπόρεσε να εξασφαλίσει σύμβαση εργασίας ορισμένου χρόνου, από τις 12.03.2012 μέχρι τις 30.06.2012, με μικτές μηνιαίες απολαβές €1.300,00 καθότι προέκυψε ανάγκη να αναπληρωθεί η θέση κάποιου εργαζόμενου για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα στη Θεσσαλονίκη λόγω κάποιου τραυματισμού του. Τελικά, ο εν λόγω εργαζόμενος επέστρεψε ενωρίτερα στην εργασία του και έτσι εργάστηκε μόνον μέχρι την 17.05.2012, δηλαδή περίπου δύο μήνες. Κατάθεσε την Σύμβαση Εργασίας Ορισμένου χρόνου ως Τεκμ.
- Κατάθεσε βεβαίωση του ελεγκτικού οίκου Deloitte Χατζηπαύλου Σοφιανός & Καμπάνης Α.Ε. ημερομηνίας 18.09.2012 με την οποία βεβαιώνεται τόσο η πρώτη όσο και η δεύτερη περίοδος εργασίας της εκεί ως Τεκμ.
- Ισχυρίστηκε ότι στην συνέχεια και για περίοδο 4 μηνών, ήταν άνεργη, μέχρις ότου εργοδoτήθηκε από την ελληνική Εταιρεία Σαμαράς & Συνεργάτες Σύμβουλοι Μηχανικοί ΑΕ με έδρα την Θεσσαλονίκη την 11.09.2012 με μικτό μηνιαίο μισθό €1.318,
- Κατάθεσε την Σύμβαση Εργασίας με την εταιρεία Σαμαράς & Συνεργάτες Σύμβουλοι Μηχανικοί ΑΕ ως Τεκμ.
- Η πρόσληψη της στην εταιρεία Σαμαράς & Συνεργάτες Σύμβουλοι Μηχανικοί ΑΕ έγινε μέσω ειδικού προγράμματος ανέργων πτυχιούχων του ΟΑΕΔ, δηλαδή του Οργανισμού Απασχόλησης Εργατικού Δυναμικού. Κατάθεσε αντίγραφο της Εγκριτικής Απόφασης όπως η Εταιρεία Σαμαράς & Συνεργάτες Σύμβουλοι Μηχανικοί ΑΕ συμμετάσχει στο πρόγραμμα νέων θέσεων εργασίας του ΟΑΕΔ για ανέργους και αντίγραφο της αναγγελίας πρόσληψη της. Εξήγησε ότι τα πρωτότυπα των εγγράφων αυτών βρίσκονται στο αρχείο της Εταιρείας Σαμαράς & Συνεργάτες Σύμβουλοι Μηχανικοί ΑΕ και δεν μπορούν να παρουσιαστούν γι' αυτό και ζήτησε όπως κατατεθούν ως τεκμήρια τα αντίγραφα τους τα οποία έγιναν αποδεκτά ως Τεκμ.
- Στη συνέχεια εξήγησε ότι η εμμονή της Εταιρείας στην ως άνω αποζημίωση που της πρόσφερε την οδήγησε σε απόφαση να αποταθεί στους δικηγόρους της στην Κύπρο οι οποίοι αποτάθηκαν με τη σειρά τους στην Εταιρεία για την παροχή αποζημιώσεων σε αυτή χωρίς η τελευταία να αλλάζει άποψη σε σχέση με το τι της πρόσφερε με αποτέλεσμα να καταχωρηθεί η παρούσα αγωγή. Κατάθεσε ως Τεκμ.34 την επιστολή των δικηγόρων της προς την Εταιρεία ημερομηνίας 30.03.2012 μαζί με ένορκη δήλωση επίδοσης, την απαντητική επιστολή της Εταιρείας προς τους δικηγόρους της ημερομηνίας 10.04.2012 και την απαντητική επιστολή των δικηγόρων της προς την Εταιρεία ημερομηνίας 02.05.2012 η οποία στάλθηκε τόσον συστημένη όσον και με τέλεφαξ ως Τεκμ.
- Κατατέθηκαν ως Τεκμ. 36 αντίγραφο δελτίου ανεργίας αναφορικά με την ενάγουσα και ως Τεκμ. 37 αντίγραφο τυπωμένο από το διαδίκτυο βιογραφικό της ενάγουσας. Εξέφρασε την άποψη ότι όσα περιέγραψε πιο πάνω συνιστούν παράνομη, αντισυμβατική και αδικαιολόγητη συμπεριφορά της Εταιρείας, και των διαβεβαιώσεων και παραστάσεων της, καθώς και των υπαλλήλων και/ή αντιπροσώπων της που ενεργούσαν εξ ονόματος, δια λογαριασμό και κατ' εντολή της και οι οποίοι την διαβεβαίωσαν και της παρέστησαν ψευδώς και εν πάση περιπτώσει χωρίς να έχουν την σχετική πρόθεση ότι προσλήφθηκε στην Εταιρεία, με αποτέλεσμα, εκεί που ήταν στην ησυχία της και είχε την εργασία της να βρεθεί χωρίς εργασία, με ζημιές, με προβλήματα και δεδομένης της οικονομικής κρίσης, να απολέσει την καριέρα της και την προοπτική ανέλιξης της ως λογίστρια - ελέγκτρια. Ισχυρίστηκε ότι υπέστη τις ακόλουθες ειδικές ζημιές για τις οποίες αξιώνει να αποζημιωθεί: Α. Η μετακόμιση της από την Αθήνα στο διαμέρισμα, που στο μεταξύ είχε ενοικιάσει στη Θεσσαλονίκη, καθώς και η μετακόμιση της στη συνέχεια από το διαμέρισμα αυτό στο πατρικό της σπίτι στη Θεσσαλονίκη, της κόστισε το συνολικό ποσό των €3.000 περίπου. Οι γονείς της διέμεναν και διαμένουν στη Θεσσαλονίκη ενώ αυτή διέμενε στην Αθήνα όπου εργαζόταν και ενοικίαζε διαμέρισμα στο οποίο είχε όλη την αναγκαία οικοσκευή και γενικά ήταν πλήρως εξοπλισμένο και επιπλωμένο. Ως εκ τούτου, η μετακόμιση της από την Αθήνα στη Θεσσαλονίκη συνεπαγόταν αποσυναρμολόγηση των επίπλων και των σκευών, την τακτοποίηση σε κουτιά των μικρών αντικειμένων και το αμπαλάρισμα των μεγάλων, την αποσύνδεση και το αμπαλάρισμα των ηλεκτρικών ειδών, την φόρτωση όλων των επίπλων και σκευών από το διαμέρισμα σε φορτηγό δημόσιας χρήσης, την μεταφορά τους από την Αθήνα στη Θεσσαλονίκη διανύοντας μια απόσταση 500 χιλιομέτρων, την εκφόρτωση και το ανέβασμα τους στο διαμέρισμα στη Θεσσαλονίκη, την συναρμολόγηση και την τοποθέτηση τους στο διαμέρισμα και στην συνέχεια, λόγω του ότι η Εταιρεία ακύρωσε την πρόσληψη της, έγινε ξανά ακριβώς η ίδια διαδικασία για να μεταφερθούν τα πράγματα της, άλλα στο πατρικό της και άλλα σε άλλους συγγενείς, λόγω έλλειψης ενός χώρου που θα μπορούσε να τα χωρέσει όλα. Β. Περαιτέρω, η ζημιά της σε σχέση με την ενοικίαση του διαμερίσματος στη Θεσσαλονίκη ανήλθε στο ποσό των €1.350,00 το οποίο προκύπτει ως εξής: Το διαμέρισμα που ενοικίασε είχε μηνιαίο ενοίκιο €450,00 και είχε προπληρώσει στον Ιδιοκτήτη ένα ενοίκιο ως εγγύηση και δύο ενοίκια ως προκαταβολή. Ο Ιδιοκτήτης την απάλλαξε κατακρατώντας το ποσό των €1.350,00 το οποίο του προπλήρωσε και το οποίο αποτελεί για αυτήν επιπρόσθετη ζημιά. Γ. Σε σχέση με τη ζημιά της σε μισθούς, εκτός του ότι η απόλυση της ήταν άμεση και παράνομη, χωρίς καμιά προειδοποίηση και αποζημίωση, έχει υποστεί τις ακόλουθες απώλειες σε μισθούς, οι οποίες θα ήταν μεγαλύτερες αν δεν προσπαθούσε να εξεύρει άλλην εργασία, πράγμα το οποίο επέτυχε για ορισμένο σύντομο και διακεκομμένο χρονικό διάστημα. Συγκεκριμένα, εργάστηκε προσωρινά στην Deloitte Θεσσαλονίκης για την περίοδο από 12.03.2012 μέχρι 18.05.2012 με μικτό μηνιαίο μισθό και ωφελήματα €1.350,00 ενώ ο αντίστοιχος μικτός μηνιαίος μισθός και ωφελήματα της από την Εταιρεία ήταν €2.083,33σ. Στην περίοδο αυτή ζημίωσε €1.635,66σ. το οποίον αποτελεί τη διαφορά του ποσού των €3.011,00 που εισέπραξε από την Deloitte από το ποσό των €4.646,66σ. που θα εισέπραττε την αντίστοιχη περίοδο από την Εταιρεία. Ακολούθως παρέμεινε άνεργη από τις 19.05.2012 μέχρι τις 11.09.2012, περίοδο κατά την οποία ζημίωσε κατά το ποσόν που θα εισέπραττε από την Εταιρεία και το οποίο ανερχόταν στο ποσό των €7.692,27σ. Δηλαδή, για την περίοδο 12.03.2012 μέχρι 11.09.2012, ήτοι για συνολική περίοδο 6 μηνών, είχε συνολική απώλεια εισοδημάτων €9.327,93σ. Ως εκ των άνω, το συνολικό ποσό των ειδικών ζημιών που υπέστηκε τους πρώτους 6 μήνες από την ακύρωση της εργοδότησης της ανέρχεται στο συνολικό ποσό των €13.677,93σ. όπως πιο κάτω: (Α) Ζημιά από την μετακόμιση €3.000,00 (Β) Ζημιά από πληρωθέντα ενοίκια €1.350,00 (Γ) Ζημιά από απώλεια μισθών €9.327,93 Ολικό €13.677,93 Δ. Στις 11.09.2012, όπως προανέφερε, προσελήφθηκε στην Εταιρεία Σαμαράς & Συνεργάτες Σύμβουλοι Μηχανικοί ΑΕ με μικτό μηνιαίο μισθό και ωφελήματα €1.359,17σ. δηλαδή έκτοτε σε σχέση με τον μικτό μηνιαίο μισθό και τα ωφελήματα που θα ελάμβανε από την Εταιρεία υφίσταται πραγματική ζημιά η οποία ανέρχεται στο ποσό των €724,16σ. το οποίο προκύπτει από το ποσό των €2.083,33σ. που θα εισέπραττε μηνιαία από την Εταιρεία μετά την αφαίρεση του ποσού των €1.359,17σ. που ήταν ο νέος της μισθός. Για τους πιο πάνω λόγους αξιώνει τα ως άνω ποσά ως δίκαιη αποζημίωση της για τις ειδικές ζημιές που υπέστη. Η αντεξέταση της που υπήρξε μακρά και εξαντλητική καλύπτοντας όλα τα επίδικα ζητήματα δεν διαφοροποίησε την ως άνω εικόνα που πρόσφερε η ενάγουσα κατά την κυρίως εξέταση της. Ο κ. XXXXX Λοΐζου (Μ.Ε.2) ανέφερε ότι είναι Εγκεκριμένος Λογιστής και εγγεγραμμένος Ελεγκτής FCCA. Ανέφερε ότι είναι μέλος του Συνδέσμου Εγκεκριμένων Λογιστών Κύπρου και του Chartered Institute of Certified Accountants του Ηνωμένου Βασιλείου. Από το 1974 μέχρι το 1988 εργαζόταν ως Λογιστής/Ελεγκτής στην Αγγλία ενώ από το 1988 που επέστρεψε στην Κύπρο εργάζεται ως Ανεξάρτητος Λογιστής και Ελεγκτής. Διατηρούσε τον ετερόρρυθμο συνεταιρισμό Λοΐζου & Λοΐζου με την σύζυγο του XXXXX Λοΐζου FCA και κατά την διάρκεια της πολύχρονης σταδιοδρομίας του τόσο στην Αγγλία όσο και στην Κύπρο έχει διεκπεραιώσει χιλιάδες υποθέσεις διαφόρων πελατών του τακτικών ή εκτάκτων. Κατάθεσε την άδεια εξασκήσεως επαγγέλματος ως Τεκμ.
- Ανέφερε ότι του είχε ζητηθεί από το δικηγόρο κ. Ανδρέα Γεωργίου να προβεί στον υπολογισμό της ζημιάς που έχει υποστεί η ενάγουσα κυρία XXXXX Μιχαήλ μετά από την απώλεια της πολύχρονης εργοδότησης της με την εταιρεία Deloitte Χατζηπαύλου Σοφιανός & Καμπάνης Α.Ε. της Αθήνα, εξ αιτίας της Εταιρείας. Ο μάρτυς κλήθηκε να αναλύσει τις ζημιές που υπέστη η ενάγουσα, εργασία στην οποία προέβη μελετώντας όλα τα σχετικά έγγραφα - τεκμήρια και τηλεφωνικές διευκρινιστικές επικοινωνίες που είχε με την ενάγουσα στα οποία και αναφέρθηκε. Κατά τη μελέτη του έλαβε υπόψη του τα εισοδήματα της ενάγουσας σε διάφορες χρονικές περιόδους στις οποίες επίσης αναφέρθηκε με λεπτομέρειες όπως και ποια θα ήταν αυτά αν αυτή εργοδοτείτο από την Εταιρεία σύμφωνα με όσα είχαν συμφωνηθεί όπως και στην εργοδότηση της μετά που της κοινοποιήθηκε ότι δεν θα πληρωνόταν η θέση. Ο μάρτυς κατήρτισε δύο πίνακες Α και Β τους οποίους συνοδεύουν σχετικές επεξηγηματικές σημειώσεις, τους οποίους συμπεριέλαβε στη μελέτη του στους οποίους κατέληξε με την ανάλυση όλων των στοιχείων που τέθηκαν υπόψη του για να γίνει κατανοητή η ανάλυση του. Κατέληξε ότι η ενάγουσα δικαιούται αποζημιώσεις ανάλογα με το πως το Δικαστήριο θα κρίνει ότι είναι δίκαιον και πρέπον υπολογίζοντας τις όπως αυτές παρουσιάζονται στους Πίνακες Α και Β της Γραπτής του Δήλωσης (Έγγραφο Β) και τις επεξηγήσεις που τις συνοδεύουν. Ο μάρτυς κατά την αντεξέταση του επέμεινε στην ορθότητα της μελέτης του και των υπολογισμών του όπως και στα ποσά στα οποία κατέληξε ότι δικαιούται η ενάγουσα ως αποζημιώσεις. Η κα Κυριακή Σιαντάνη (Μ.Ε.3), είναι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων της ενάγουσας και χειρίστηκε το ζήτημα της Αποκάλυψης των εγγράφων εφόσον η ενάγουσα ήταν μόνιμη κάτοικος στην Ελλάδα. Προς τούτο υπόγραψε τις σχετικές ένορκες δηλώσεις τόσον για την αρχική όσον και για την συμπληρωματική Αποκάλυψη εγγράφων. Η κατάθεση της, ανέφερε, στηρίζεται σε γεγονότα που γνωρίζει και/ή σε ενέργειες που έκαμε προσωπικά, καθώς και σε σχετική ενημέρωση που είχε από την ενάγουσα, από τον δικηγόρο κ. Ανδρέα Γεωργίου και από τον λογιστή και υπεύθυνο της μισθοδοσίας της Deloitte Αθήνας κ. XXXXX Περιστέρη. Ανέφερε ότι σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε ο δικηγόρος κ. Ανδρέας Γεωργίου, που χειρίζεται την υπόθεση εκ μέρους της ενάγουσας ενώπιον του Δικαστηρίου, με το Τμήμα Προσωπικού της Deloitte σε σχέση με τον μήνα εντός του οποίου πράγματι έγινε και υπογράφηκε η Σύμβαση Εξηρτημένης Εργασίας Ορισμένου Χρόνου η οποία, όπως γνωρίζει από τον φάκελο της υπόθεσης, είναι το Τεκμ. 30, ο κ. Α. Γεωργίου ζήτησε από την κα XXXXX Δάφα, Διευθύντρια Προσωπικού της Deloitte, όπως κάποιο αρμόδιο πρόσωπο έλθει στην Κύπρο με έξοδα της ενάγουσας για να καταθέσει ως μάρτυρας σχετικά με το θέμα. Η κα Ε. Δάφα ανέθεσε το θέμα στον κ. XXXXX Περιστέρη ο οποίος ενημέρωσε τον δικηγόρο κ. Α. Γεωργίου ότι ο μόνος που θα μπορούσε να δώσει προσωπική προφορική μαρτυρία για το θέμα είναι ο τότε Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της Deloitte κ. XXXXX Σοφιανός, ο οποίος υπέγραψε το Τεκμ. 30, πλην όμως απεχώρησε από την Deloitte και έτσι δεν υπήρχε άλλο πρόσωπο που θα μπορούσε να μαρτυρήσει σχετικά με το μήνα σύνταξης και την ημερομηνία υπογραφής του εν λόγω τεκμηρίου. Λόγω της αδυναμίας εξασφάλισης της αυτοπρόσωπης μαρτυρίας του κ. Ν. Σοφιανού, ο κ. Κ. Περιστέρης προσφέρθηκε να ψάξει και να εντοπίσει άλλα σχετικά έγγραφα τα οποία αποδεικνύουν ότι πράγματι η αναγραφή του μηνός Φεβρουαρίου ως μήνα σύνταξης και υπογραφής του Τεκμ. 30, αντί του ορθού μήνα που είναι ο Μάρτιος, οφειλόταν σε δακτυλογραφικό λάθος ή αναγράφηκε εκ παραδρομής. Με την κα Ε. Δάφα και τον κ. Κ. Περιστέρη μίλησε και η ενάγουσα. Πράγματι, στη συνέχεια ο κ. Κ. Περιστέρης ειδοποίησε το δικηγορικό τους γραφείο ότι έχει έτοιμη μια επιστολή και πιστοποιημένα αντίγραφα των εγγράφων που σχετίζονται με την ημερομηνία σύνταξης και υπογραφής του Τεκμ.
- Για την παραλαβή των εγγράφων η μάρτυς διευθέτησε ραντεβού με τον κ. Περιστέρη, μετέβη στην Αθήνα όπου στις 15.11.2017 επισκέφθηκε τα γραφεία της Deloitte και συνάντησε εκεί τον κ. Κ. Περιστέρη όπως είχαν συνεννοηθεί. Η μάρτυς ανέφερε ότι επειδή η ενάγουσα ολοκλήρωσε την κατάθεση της, η κα Ε. Δάφα δεν δεχόταν να παραδώσει τα έγγραφα σε μη δικηγόρο του γραφείου που εκπροσωπεί την ενάγουσα, καθότι τα έγγραφα περιέχουν προσωπικά δεδομένα, έδωσε σχετικές οδηγίες προς τον κ. Κ. Περιστέρη και συμφωνήθηκε με την ενάγουσα και τον δικηγόρο κ. Α. Γεωργίου να παραδοθούν σε αυτή. Στη συνάντηση της με τον κ. Κ. Περιστέρη της επεξήγησε και της παρέδωσε τα ακόλουθα έγγραφα τα οποία, εκτός από το πρώτο που είναι πρωτότυπη επιστολή της Deloitte, είναι ακριβή αντίγραφα των πρωτοτύπων σύμφωνα με την βεβαίωση της δικηγόρου Αθηνών κας Ερατώς Β. Δούκα βεβαιώνεται η προϋπηρεσία της ενάγουσας στην Deloitte ημερομηνίας 13.10.2017, η οποία φέρει την υπογραφή του νέου προέδρου της Deloitte κ. XXXXX Κουτσόπουλου. Στην εν λόγω Βεβαίωση καταγράφεται ότι η ενάγουσα εργάστηκε στα γραφεία της Deloitte στην Αθήνα από τις 25.08.2008 ως και τις 02.03.2012 με Σύμβαση Αορίστου Χρόνου, και ότι από τις 12.03.2012 έως και τις 18.05.2012, εργάστηκε στα γραφεία της Deloitte στη Θεσσαλονίκη με Σύμβαση Ορισμένου Χρόνου. Όπως της εξήγησε περαιτέρω η ενάγουσα και ο κ. Κ. Περιστέρης, η Deloitte Αθήνας και η Deloitte Θεσσαλονίκης ανήκουν στην ίδια Ελληνική Εταιρεία Ορκωτών Ελεγκτών, είναι δηλαδή ο ίδιος εργοδότης. Κατάθεσε ως Τεκμ. 39 την εν λόγω Βεβαίωση Προϋπηρεσίας, τη Σύμβαση Εξαρτημένης Εργασίας Αορίστου Χρόνου ημερομηνίας 25.08.2008 που είναι η πρώτη Σύμβαση που υπόγραψε η ενάγουσα μαζί με την Deloitte, με την οποία εργοδοτήθηκε για πρώτη φορά στα γραφεία της Deloitte στην Αθήνα. Ως Τεκμ.40 την Αναγγελία Πρόσληψης της ενάγουσας την πρώτη περίοδο που εργάστηκε στα γραφεία Deloitte στην Αθήνα. Είναι Δημόσιο Έγγραφο το οποίο υπογράφεται την ημερομηνία της πρόσληψης του μισθωτού από τον εργοδότη και κατατίθεται στον Οργανισμό Απασχόλησης Εργατικού Δυναμικού (ΟΑΕΔ). Το εν λόγω έγγραφο υπογράφηκε την ίδια ημερομηνία που υπογράφηκε η Σύμβαση Εξαρτημένης Εργασίας Αορίστου Χρόνου, δηλαδή την 25.08.2008 και κατατέθηκε στον ΟΑΕΔ την 03.09.2008 ως Τεκμ.
- Την Αναγγελία Οικειοθελούς Αποχώρησης της Ενάγουσας από την Deloitte την 01.03.
- Το εν λόγω έγγραφο είναι Δημόσιο Έγγραφο, υπογράφηκε μεταξύ του μισθωτού, εν προκειμένω της Ενάγουσας, και του εργοδότη, δηλαδή της Deloitte, κατατέθηκε στον ΟΑΕΔ στις 05.03.2012 και φέρει Αριθμό Πρωτοκόλλου
- Όπως την πληροφόρησε η ενάγουσα αποχώρησε οικιοθελώς από την Deloitte την 01.03.2012 ακριβώς επειδή προσλήφθηκε στην Εταιρεία. Κατάθεσε την Αναγγελία Πρόσληψης της Ενάγουσας την δεύτερη περίοδο που εργάστηκε στην Deloitte στα γραφεία της Θεσσαλονίκης ως Τεκμ.
- Είναι Δημόσιο Έγγραφο το οποίο υπογράφεται την ημερομηνία της πρόσληψης του μισθωτού από τον εργοδότη και κατατίθεται στον ΟΑΕΔ. Το εν λόγω έγγραφο υπογράφηκε την ίδια ημερομηνία που υπογράφηκε το Τεκμ. 30, δηλαδή την 12.03.2012, και κατατέθηκε στον ΟΑΕΔ την 19.03.2012 ως Τεκμ.
- Αναγγελία Οικειοθελούς Αποχώρησης της ενάγουσας από την Deloitte την 18.05.
- Το εν λόγω έγγραφο είναι Δημόσιο Έγγραφο, υπογράφηκε μεταξύ του μισθωτού, δηλαδή της ενάγουσας και του εργοδότη, δηλαδή της Deloitte, κατατέθηκε στον ΟΑΕΔ την 21.05.2012 και φέρει Αριθμόν Πρωτοκόλλου 5298 ως Τεκμ.
- Όπως της είχε αναφέρει ο κ. Κ. Περιστέρης και η ενάγουσα, παρόλο που η Σύμβαση της με την Deloitte στα γραφεία της Θεσσαλονίκης έληγε την 29.06.2012, όπως φαίνεται και στο Τεκμ. 30, λόγω του ότι ο συνάδελφος της, τον οποίο αντικαθιστούσε διότι είχε σπάσει το πόδι του, ανάρρωσε νωρίτερα και επέστρεψε την εργασία του, συμφώνησε να υπογράψει οικειοθελή αποχώρηση με την Deloitte ώστε να μην έχει περαιτέρω αξιώσεις για τον χρόνο που υπολειπόταν μέχρι την λήξη της εργοδότησης της. Η ως άνω μάρτυς κατάθεσε ως Τεκμ. 45 δέσμη εγγράφων αποτελεούμενη από boarding pass, εισιτήριο, απόδειξη ξενοδοχείου και το χάρτινο απόκομμα της αποσκευής της. Τέλος, κατάθεσε ως Τεκμ. 46 βιογραφικό σημείωμα της ενάγουσας. Για την εναγόμενη κατάθεσε ο Sir XXXXX Willcocks (M.Y.). Ανέφερε ότι είναι κάτοικος του Ηνωμένου Βασιλείου και στη Γραπτή του Δήλωση η οποία σημειώθηκε ως Έγγραφο Δ και η μετάφραση της ως Έγγραφο Δ.1, την οποία και υιοθέτησε ενόρκως ενώπιον του Δικαστηρίου. Ανέφερε ότι είναι ο Προϊστάμενος του Τμήματος Ανθρώπινου Δυναμικού σε εταιρεία που παρέχει αυτές τις υπηρεσίες στην Εταιρεία καθώς και πρώην μέλος του ΔΣ της Εταιρείας. Ανέφερε ότι είχε λάβει εξουσιοδότηση από την Εταιρεία να προχωρήσει σε αυτή την ένορκη δήλωση για λογαριασμό της. Έκανε αναφορά στο πλούσιο βιογραφικό του και ότι χρίστηκε ιππότης από τη Βασίλισσα το 2000 και έκανε αναφορά στους διάφορους τίτλους του. Ανέφερε ότι ήταν Διευθυντής του Τμήματος Ανθρώπινου Δυναμικού το 2012 και εκείνη την εποχή είχε ασχοληθεί προσωπικά με την υπόθεση της ενάγουσας. Ως Διευθυντής, ήταν επιφορτισμένος με τη στρατηγική ανθρώπινου δυναμικού και προσλήψεων και επέβλεπε τη διαδικασία προσλήψεων σε σχέση με όλους τους υποψηφίους, συμπεριλαμβανομένης της ενάγουσας. Είχε υπογράψει την επιστολή Προσφοράς που εκδόθηκε για την ενάγουσα. Στη συνέχεια της μαρτυρίας του αναφέρθηκε στη διαδικασία που ακολουθεί η εναγομένη όταν υπάρχει κενή θέση και προβαίνει στην πλήρωση της και έδωσε τη δική του ερμηνεία σε όρους που υπάρχουν σε διάφορα έγγραφα τα οποία είχαν ήδη κατατεθεί ως τεκμήρια από την ενάγουσα και αφορούσαν τη διαδικασία που ακολουθήθηκε στη δική της περίπτωση. Παρότι η Επιστολή Προσφοράς παραθέτει τους γενικούς όρους που προβλέπονται για τη Σύμβαση Εργοδότησης, εξήγησε ότι δεν αποτελεί ρητά Σύμβαση Εργοδότησης. Η Σύμβαση Εργοδότησης θα πρέπει τελικά να οριστικοποιηθεί και να εκδοθεί αφού η Εταιρεία λάβει όλα τα απαιτούμενα έγγραφα και ο υποψήφιος έχει εκπληρώσει με επιτυχία όλους τους όρους της Επιστολής Προσφοράς και η Εταιρεία εκτελέσει επιτυχώς τη διαδικασία ελέγχου, όπως διευκρινίζει η δεύτερη παράγραφος της Επιστολής Προσφοράς: Ο μάρτυς εξήγησε τους ειδικούς όρους που συμπεριλαμβάνονται στα έγγραφα και ότι απαιτείτο να εκπληρωθούν διάφορες άλλες προϋποθέσεις που εν προκειμένω δεν εκπληρώθηκαν και είναι γι' αυτόν τον λόγο που η Εταιρεία θεωρεί ότι δεν έχει συντελεστεί εργοδότηση της ενάγουσας. Εξήγησε ότι στην περίπτωση της ενάγουσας της απεστάλη η Επιστολή Προσφοράς στις 20.
- 2012 η οποία υπογράφτηκε από τον ίδιο. Όμως η Σύμβαση Εργοδότησης δεν απεστάλη στην ενάγουσα ούτε καταρτίστηκε ποτέ. Κάθε Σύμβαση Εργοδότησης είναι διαφορετική, ανάλογα με την περιγραφή της θέσης εργασίας, τη μισθολογική κλίμακα και τις έκτακτες αμοιβές (bonus), τις απαιτήσεις για περίοδο προειδοποίησης βάσει αρχαιότητας, τις απαιτήσεις συμμόρφωσης με κανονισμούς και γνωστοποίησης με βάση τον ρόλο του εργοδοτούμενου, τις συμφωνίες εκπαίδευσης, τη συμφωνία για την τοποθεσία και το ωράριο εργασίας, και άλλους παράγοντες. Υποστήριξε ότι βάσει του κυπριακού δικαίου, όπως και βάσει του αγγλικού δικαίου, η εργοδότηση χωρίς υπογεγραμμένη σύμβαση μπορεί να αρχίσει μόνο εάν ο εργοδοτούμενος γίνει δεκτός σε μια Εταιρεία και αρχίσει να εκτελεί τα καθήκοντα για τα οποία εργοδοτήθηκε έναντι μισθού. Ωστόσο, εν προκειμένω, σαφέστατα, δεν ισχύει αυτό, καθώς η ενάγουσα ουδέποτε εκτέλεσε εργασιακά καθήκοντα για την Εταιρεία. Αναφέρθηκε στη συνέχεια στη διαδικασία που ακολουθήθηκε σε σχέση με την ενάγουσα κάνοντας αναφορά στην ανάγκη που προέκυψε στην Εταιρεία για την πρόσληψη ατόμου με τις κατάλληλες δεξιότητες για να εκπαιδευτεί στην Κύπρο για την παροχή υπηρεσιών στη Θεσσαλονίκη έως τα μέσα του
- Δυστυχώς, ανέφερε, παρά τις προσπάθειές τους να υλοποιήσουν αυτό το σχέδιο, στις αρχές Μαρτίου του 2012 κατέστη σαφές ότι δεν ήταν εφικτό. Αμέσως μόλις έλαβαν αυτή την απόφαση, ειδοποίησαν την ενάγουσα ότι δεν θα υλοποιούσαν περαιτέρω τη διαδικασία πρόσληψης και δεν θα την προσλάμβαναν επειδή η θέση δεν ήταν πλέον διαθέσιμη. Επειδή, εξήγησε, η θέση κατέστη μη διαθέσιμη λόγω της δυσχερούς κατάστασης στην Ελλάδα, η Εταιρεία δεν προέβη ποτέ στον πλήρη προκαταρκτικό έλεγχο των εγγράφων της ενάγουσας και δεν συνάφθηκε καμία Σύμβαση Εργοδότησης της. Η ενάγουσα δεν προσελήφθη ποτέ από την Εταιρεία. Επιπλέον, πριν η Εταιρεία ανακαλέσει την Επιστολή Προσφοράς, η ενάγουσα δεν είχε εκπληρώσει δεόντως τις απαιτούμενες προϋποθέσεις. Ειδικότερα, δεν είχε προσκομίσει συστατικές επιστολές από δύο προηγούμενους εργοδότες βάσει του σχετικού όρου της Επιστολής Προσφοράς. Επομένως, ήταν πολύ πιθανό ότι, σε κάθε περίπτωση, δεν θα είχε προσφερθεί σύμβαση εργοδότησης στην ενάγουσα δεδομένου ότι ο προκαταρκτικός έλεγχος προ εργοδότησης δεν ήταν πλήρης. Ανέφερε ότι παρότι η ενάγουσα δεν προσελήφθη ποτέ από την Εταιρεία και η Εταιρεία δεν είχε καμία υποχρέωση έναντι της ενάγουσας, ως ένδειξη καλής θέλησης, όντως της πρότειναν, με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (email) της 7.
- 2012, να της καταβάλουν το ισόποσο του μισθού ενός μηνός, ήτοι €1.923,08σ. Ουσιαστικά, η Εταιρεία πρότεινε να καταβάλει στην ενάγουσα ένα ποσό που αντιστοιχούσε στο ποσό που θα είχε θεωρητικά εισπράξει αν είχε έρθει στην Κύπρο, είχε συνάψει Σύμβαση Εργοδότησης και, εν συνεχεία, είχε απολυθεί ή η σύμβασή της είχε καταγγελθεί για οποιονδήποτε λόγο μετά την έναρξη της δοκιμαστικής περιόδου. Ισχυρίστηκε ακόμα ότι σε ένδειξη καλής θέλησης, εξουσιοδότησε την κα Χ. Ανδρέου να προτείνει στην ενάγουσα να την αποζημιώσει για όσα έξοδα είχε πραγματοποιήσει στο πλαίσιο της διαδικασίας πρόσληψης, παρότι αυτά τα έξοδα δεν θα είχαν καταβληθεί κανονικά από την Εταιρεία, ακόμα και αν είχε αρχίσει η εργοδότηση. Πράγματι, σε σχετική επιστολή το Τεκμ. 28 η κα Χ. Ανδρέου ζητά από την ενάγουσα τα τιμολόγια για όσα έξοδα είχε πραγματοποιήσει, προκειμένου να της επιστραφούν. Η ενάγουσα απέρριψε την πρόταση αυτή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της 9.
- ΓΕΝΙΚΑ ΠΕΡΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΤΗΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ: Είχα την ευκαιρία να δω, να ακούσω και να παρακολουθήσω με προσοχή την ενάγουσα, τους μάρτυρες της και τον μάρτυρα που κατάθεσε για την εναγομένη στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης. Παρακολούθησα τον τρόπο που απαντούσαν στις διάφορες ερωτήσεις που τους υποβλήθηκαν, το καλό μνημονικό τους και γενικά τη συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρος (βλ. C & A Pelekanos Assoc.Ltd v. Πελεκάνου,
(1999)1 ΑΑΔ σελ. 1273, στις σελ. 1280 -1281). Για τον τρόπο αντίκρισης μιας μαρτυρίας έχω περαιτέρω υπόψη μου τα όσα λέχθηκαν στην υπόθεση Ομήρου v. Δημοκρατίας,
(2001)2 ΑΑΔ 506, ότι δηλαδή η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρος πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο, την ποιότητα, την πειστικότητα και τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Λαμβάνω επίσης υπόψη τα όσα έχουν λεχθεί από τον έντιμο κ. Σ. Ναθαναήλ, Δ. πάνω στο ίδιο ζήτημα της αξιολόγησης της μαρτυρίας στην υπόθεση Γεώργιος & Σπύρος Τσαπή Λτδ v. Πολυβίου,
(2009)1 ΑΑΔ 339 όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Έχει υποδειχθεί κατ' επανάληψη ότι είναι ανάγκη μια μαρτυρία να τίθεται στη βάσανο της αξιολόγησης από απόψεως περιεχομένου και να μην γίνεται αποδεκτή ή να απορρίπτεται με μόνο την εξωτερική εντύπωση που προκαλεί ο μάρτυρας στο Δικαστήριο. (Αντωνίου v. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 766 και Βούτουνος v. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 71). Η αξιολόγηση μιας μαρτυρίας είναι λεπτό και δύσκολο έργο και το Δικαστήριο θα πρέπει να δίνει πάντοτε επαρκείς λόγους για την αποδοχή ή απόρριψη αυτής, με γνώμονα όχι μόνο την καθ' αυτή εξωτερική εμφάνιση της μαρτυρίας του στο εδώλιο, αλλά και σε συσχετισμό με τα υπόλοιπα στοιχεία της δίκης, είτε αυτά προέρχονται από άλλη ζώσα μαρτυρία, είτε από τεκμήρια. Έχει εξηγηθεί στη Χρίστου v. Ηροδότου κ.ά.,
(2008)1 Α.Α.Δ. 676, ότι:«... πρέπει να αποφεύγονται χαρακτηρισμοί που δυνατό να δίνουν την εντύπωση ότι το Δικαστήριο επηρεάστηκε από τη δική του καθαρά προσωπική άποψη για το χαρακτήρα του διαδίκου, έξω από κάθε μέτρο ορθής, δίκαιης και φλεγματικής αντιμετώπισης της ενώπιον του διαφοράς. Με φειδώ πρέπει να καταγράφεται οτιδήποτε αγγίζει τον παρουσιαζόμενο στη δίκη χαρακτήρα από διάδικο ή μάρτυρα. Η ανθρώπινη εμπειρία διδάσκει ότι ένας ευγενής και ήπιος μάρτυρας, δεν είναι κατ' ανάγκην και ειλικρινής. Και το αντίθετο. Ένας υπερβολικά διαχυτικός ή αναστατωμένος μάρτυρας μπορεί να ορμάται από μια πλειάδα αιτιών, χωρίς να είναι ανειλικρινής.» Στην υπόθεση Σάντης v. Χατζηβασιλείου κ.ά.,
(2009)1 Α.Α.Δ. 288, τονίστηκε η αναγκαιότητα ακόμη και στην περίπτωση που μάρτυρας εντυπωσιάζει θετικά το Δικαστήριο, να καταγράφονται οι λόγοι της θετικής αυτής αποκόμισης ώστε να παραμένουν κατά νουν καθ' όλη τη διάρκεια του έργου της αξιολόγησης της υπόθεσης, ως ασφαλιστική δικλείδα για τη σφαιρική αντιμετώπιση της αξιολόγησης των διαδίκων και των μαρτύρων τους. Η προσπάθεια μου θα διαλαμβάνει περαιτέρω τη σύγκριση και αντιπαραβολή της προφορικής μαρτυρίας, τις παραδοχές και αρνήσεις των μαρτύρων σε συσχετισμό με την έγγραφη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου, την οποία έχω εξετάσει και μελετήσει με προσοχή, και σε συσχετισμό ασφαλώς με το περιεχόμενο των εγγράφων προτάσεων (βλ. Phipsonon Evidence 14η έκδοση
(1990)Παρ. 12 - 20 και Λάρκου κ.α. v. Παναγή,
(1996)1 ΑΑΔ 80, Ζαβρού v. Χαραλάμπους,
(1996)1 ΑΑΔ 447). Στη διεργασία διάπλασης ευρημάτων γεγονότων, έλαβα υπόψη μου επιπρόσθετα την ύπαρξη ή παράλειψη αντεξέτασης σε ουσιώδη μέρη της μαρτυρίας με γνώμονα το γενικό κανόνα ότι η παράλειψη αντεξέτασης μάρτυρος είτε σε ουσιώδες μέρος της μαρτυρίας του είτε σε σχέση με ισχυρισμούς που εκπηγάζουν από τη δικογραφία, ισοδυναμεί κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις με αποδοχή τους (βλ. Aloupou and another v. HjiGeorghiou and Another and the Attorney General of the Republic
(1984)CLR 475). Δεν θα πρέπει επίσης να διαφεύγει της προσοχής, ότι η απουσία αντεξέτασης δυνατό να μην αποσείσει, αφ' εαυτής, το όποιο βάρος απόδειξης που έχει η κάθε πλευρά να αποσείσε σε σχέση με τα επίδικα γεγονότα (βλ. Πιττάλη κ.ά. v. Ianira Enterprises Ltd κ.α.,
(1997)1 ΑΑΔ 814). Τέλος, θα λάβω υπόψη μου τις επισημάνσεις που έγιναν από τους ευπαίδευτους συνηγόρους των διαδίκων κατά τις τελικές τους εμπεριστατωμένες τελικές τους αγορεύσεις όπου ανάλυσαν τη μαρτυρία, κατά τον τρόπο βέβαια που η κάθε πλευρά την αντιλήφθηκε, και τις θέσεις ή απόψεις τους επί της νομικής πτυχής της υπόθεσης και την ερμηνεία που η κάθε πλευρά προσέδωσε σε αυτή. Τις έχω μελετήσει με προσοχή και όπου χρειαστεί κατά το στάδιο της ανάλυσης που θα ακολουθήσει θα γίνει σχολιασμός ή παραπομπή σε αυτές. Έχοντας όλα τα πιο πάνω κατά νουν αισθάνομαι ότι είμαι έτοιμος να προχωρήσω στην αξιολόγηση της μαρτυρίας και όπου χρειαστεί θα αναφερθώ εκ νέου στις πιο πάνω όπως και σε άλλες ασφαλώς νομολογιακές αρχές και αυθεντίες. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΩΝ ΕΚΑΤΕΡΩΘΕΝ ΙΣΧΥΡΙΣΜΩΝ - ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ: Η κα XXXXX Μιχαήλ - ενάγουσα (Μ.Ε.1), κατάθεσε για τα γεγονότα της υπόθεσης κατά συγκροτημένο και τεκμηριωμένο τρόπο εφόσον όσα ανέφερε τα είχε βιώσει και είχαν επηρεάσει τόσο την επαγγελματική όσο και την προσωπική της ζωή. Οι πλείστες από τις αναφορές της στηρίζονταν σε έγγραφο υλικό όπως η αλληλογραφία που είχε με αρμόδια πρόσωπα της ενάγουσας, έγγραφα που στοιχειοθετούσαν τη μαρτυρία της σε σχέση με την επιστημονική και επαγγελματική της καριέρα καθ΄ όλους τους επίδικους χρόνους όπως και τις αξιώσεις της και αποδέχομαι τα όσα ανέφερε για τις παραστάσεις που της γίνοντας σε τηλεφωνικές επικοινωνίες με πρόσωπα της εταιρείας καθώς αυτά δεν αντικρούστηκαν και όπως είναι κατανοητό από τη μη προσέλευση εκ μέρους της εναγομένης των προσώπων που επικαλέστηκε με τα οποία είχε τέτοια επικοινωνία και κυρίως την κα Χ. Ανδρέου η οποία σύμφωνα με τον Sir XXXXX Willcocks (M.Y.) εξακολουθεί να εργάζεται στην εναγομένη παρέμειναν αναντίλεκτα. Η ενάγουσα αντεξετάσθηκε επί μακρόν και εξαντλητικά για όλα τα ζητήματα στα οποία έκανε αναφορά κατά την κυρίως εξέταση της και αυτή παρέμεινε σταθερή στη θέση της και δεν αμφιταλαντεύτηκε ως προς τα γεγονότα καταδεικνύοντας το παράνομο και άδικο της μη εργοδότησης της από την Εταιρεία αλλά και τη ζημιά που υπέστη. Η ως άνω εντύπωση μου με οδηγεί στο να αποδεχθώ την μαρτυρία της στην ολότητα της και από αυτή να εξαγάγω τα αναγκαία συμπεράσματα μου. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του κ. XXXXX Λοΐζου (Μ.Ε.2), ως προερχόμενη από ειδικό εμπειρογνώμονα λογιστή ένεκα των σπουδών του, των τίτλων του και της εμπειρίας του. Η μαρτυρία του ήταν αρκετά διαφωτιστική και τεκμηριωμένη και πρέπει να πω ότι θα βοηθήσει το Δικαστήριο στο να καταλήξει στα δικά του συμπεράσματα ως προς τη ζημιά που υπέστη η ενάγουσα και τις αποζημιώσεις στις οποίες δικαιούται. Η μαρτυρία της κας Κυριακής Σιαντάνη (Μ.Ε.3), γίνεται αποδεκτή στην ολότητα της. Τα όσα ανέφερε στο Δικαστήριο και το μαρτυρικό υλικό που προσκόμισε και κατατέθηκε ως τεκμήρια ουσιαστικά δεν αμφισβητήθηκαν από την Υπεράσπιση και παρέμειναν αναντίλεκτα. Η μαρτυρία του Sir XXXXX Willcocks (M.Y.) αποσκοπούσε στο να εξηγήσει στο Δικαστήριο τη συνεργασία του με την ενάγουσα και τον τρόπο που αυτή προέβαινε στη πρόσληψη προσωπικού. Δεν είχε οποιαδήποτε προσωπική επαφή ούτε και αλληλογραφία με την ενάγουσας κατά την επίδικη περίοδο των διαβουλεύσεων που είχαν γίνει με σκοπό την πρόσληψη της. ΟΙ αναφορές του εστιάστηκαν στην επεξήγηση της πολιτικής της ενάγουσας και των εγγράφων και όρων τους που έπρεπε να υπογραφούν προς αυτόν τον σκοπό. Επομένως δεν είχε κάτι συγκεκριμένο να αναφέρει σε σχέση με την περίπτωση της ενάγουσας η οποία με κάθε λεπτομέρεια με ημερομηνίες, ώρες ακόμα και λεπτά αναφέρθηκε σε επαφές, τηλεφωνικές συνομιλίες και ηλεκτρονική αλληλογραφία που είχε με υπεύθυνα πρόσωπα της ενάγουσας τα οποία δεν μπορούν να αμφισβητηθούν όπως και το περιεχόμενο τους. Επομένως επί της ουσίας της η μαρτυρία του ως άνω μάρτυρος παρέμεινε σε θεωρητικό επίπεδο και δεν προσφέρει οτιδήποτε για την επίλυση των επίδικων ζητημάτων. Η θέση της ενάγουσας συνίσταται στο ότι η Γραπτή Προσφορά Εργοδότησης (Τεκμ. 22), υπογράφτηκε από την ίδια, αφού προηγουμένως η Εταιρεία δια της αντιπροσώπου της κας Χ. Ανδρέου την έπεισε να παραιτηθεί από τη θέση της στους προηγούμενους εργοδότες της και να αποδεχθεί τη Γραπτή Προσφορά Εργοδότησης της Εταιρείας. Η ενάγουσα στο δικόγραφο της παρέθεσε σειρά λεπτομερειών των ψευδών παραστάσεων τις οποίες κατά τον ισχυρισμό της μετήλθε η Εταιρεία τις οποίες έχω παραθέσει στο κεφάλαιο όπου κατέγραψα τους δικογραφημένους ισχυρισμούς. Η Εταιρεία μεταξύ άλλων στην Υπεράσπιση της ισχυρίστηκε τα ακόλουθα: (α) Η Γραπτή Προσφορά δεν αποτελεί σύμβαση εργοδότησης. (β) Ακόμα και αν ήθελε θεωρηθεί ως τέτοια, τότε η ενάγουσα δεσμεύεται από τους όρους και ειδικότερα από τις πρόνοιες της δοκιμαστικής περιόδου και/ή ειδοποίησης τερματισμού η οποία προέβλεπε 1 μήνα ειδοποίησης. (γ) Ουδείς ανέφερε στην Ενάγουσα ότι η δυνατότητα τερματισμού με ένα μήνα προειδοποίηση ήταν τυπικός όρος που δεν έπρεπε να την απασχολεί και/ή ότι δεν είχε ισχύ. Ο όρος υπήρχε στην Γραπτή Προσφορά και τον αποδέχτηκε η ενάγουσα δια της υπογραφής της. (δ) Η εναγόμενη περαιτέρω απορρίπτει ότι η ενάγουσα υπέβαλε παραίτηση από τους προηγούμενους εργοδότες και/ή ότι παραιτήθηκε από την προηγούμενη δουλειά της εξαιτίας της εναγομένης. (ε) Η εναγόμενη περαιτέρω ισχυρίζεται ότι δεν γνωρίζει γιατί η ενάγουσα μετακόμισε στην Θεσσαλονίκη και/ή ουδείς της ζήτησε να πράξει κάτι τέτοιο ειδικά αφού η Γραπτή Προσφορά προέβλεπε ότι ο τόπος εργασίας της θα ήταν στην Λεμεσό. Επίσης η εναγόμενη απορρίπτει ότι η ενάγουσα ενοικίασε διαμέρισμα στη Θεσσαλονίκη και/ή ότι έχει οποιαδήποτε σχέση με αυτό. (στ) Τέλος η εναγομένη ισχυρίζεται ότι εάν ήθελε αποδειχθεί ότι η ενάγουσα μετακόμισε στη Θεσσαλονίκη αυτό έγινε διότι ήθελε να πάει κοντά στην οικογένεια της. Θα εξετάσω επομένως στη συνέχεια κατά πόσο η Γραπτή Προσφορά Εργοδότησης (Τεκμ. 22), αποτελεί πρόταση για σύναψη σύμβασης και άρα η αποδοχή επιφέρει ως άμεσο επακόλουθο τη σύναψη σύμβασης ή πρόσκλησης για διαπραγμάτευση (invitation to treat). Σχετικά είναι όσα αναφέρθηκαν στην υπόθεση Γεωργίου Eιρήνη ν. Kυπριακών Aερογραμμών Λτδ,
(1998)1 ΑΑΔ 1794 σε σχέση με την Προσφορά (offer) και την Πρόσκληση για Διαπραγμάτευση (Invitation to Treat) στην οποία με παρέπεμψαν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι της ενάγουσας και τα οποία υιοθετούνται στα πλαίσια της παρούσας διαφοράς: «Το τι συνιστά προσφορά (offer) ορίζεται στο άρθρο 2
(2)(α) του επισήμου κειμένου του Περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149, ως εξής:- "
(2)Στο Νόμο αυτό, εκτός αν από το κείμενο προκύπτει διαφορετικά, οι ακόλουθες λέξεις και εκφράσεις χρησιμοποιούνται με την ακόλουθη έννοια: (α) πρόσωπο το οποίο δηλώνει σε άλλο τη βούλησή του για πράξη ή αποχή, με σκοπό να εξασφαλίσει τη συγκατάθεση του άλλου στην πράξη αυτή ή αποχή, θεωρείται ότι προβαίνει σε πρόταση. Ο ορισμός αυτός αποδίδει την έννοια της προσφοράς όπως αυτή διαμορφώθηκε από την αγγλική νομολογία. Στον Chitty on Contracts (25th Ed., Vol. 1, para. 12), η προσφορά ορίζεται ως ακολούθως:- «Offer defined. The offer is an expression of willingness to contract made with the intention (actual or apparent) that it shall become binding on the person making it as soon as it is accepted by the person to whom it is addressed. It may be made to an individual or to a specified group of persons or to the world at large. It may be made expressly (by words) or by conduct. » Η βασική διάκριση που γίνεται από τη νομολογία είναι μεταξύ προσφοράς (offer) και πρόσκλησης για σύναψη σύμβασης ή πρόσκλησης για διαπραγμάτευση (invitation to treat). Στην πρώτη περίπτωση, με την αποδοχή συνάπτεται έγκυρη σύμβαση (νοουμένου ότι συντρέχουν και τα άλλα αναγκαία στοιχεία της σύμβασης όπως π.χ. πρόθεση νομικής δέσμευσης) ενώ, στη δεύτερη περίπτωση, δεν εγείρεται θέμα αποδοχής, με άμεσο επακόλουθο τη σύναψη σύμβασης, αλλά πρόκειται απλώς για πρόσκληση για σύναψη σύμβασης ή, ανάλογα με την περίπτωση, πρόσκληση για διαπραγμάτευση με το ενδεχόμενο να συναφθεί, σε κάποιο μεταγενέστερο στάδιο, έγκυρη σύμβαση (βλέπε, μεταξύ άλλων, Gibson v. Manchester City Council [1978] 1 W.L.R. p. 520 (C.A.) και [1979] 1 W.L.R. p. 294 (H.L.). Το κατά πόσο υπάρχει πρόταση ή πρόσκληση για σύναψη σύμβασης ή για διαπραγμάτευση είναι θέμα πραγματικό που κρίνεται αντικειμενικά, ανεξάρτητα δηλαδή από τις υποκειμενικές προθέσεις των μερών. Αν δύο πρόσωπα δημιουργούν με τις ενέργειες και την εν γένει συμπεριφορά τους την εντύπωση σε κάποιον ανεξάρτητο τρίτο ότι, με τις επαφές που είχαν, κατέληξαν σε μια άλφα σύμβαση, τότε η σύμβαση θεωρείται ως έγκυρη και δεσμευτική παρά τις τυχόν περί του αντιθέτου πραγματικές προθέσεις του ενός ή του άλλου (objective test of intention or agreement). Όπως παρατηρεί ο Δικαστής Blackburn στην κλασσική υπόθεση Smith v. Hughes [1871] L.R. 6 Q.B. p. 597:- «If, whatever a man's real intention may be, he so conducts himself that a reasonable man would believe that he was assenting to the terms proposed by the other party, and that other party upon that belief enters into the contract with him, the man thus conducting himself would be equally bound as if he had intended to agree to the other party's terms.» Στην υπόθεση McCutcheon v. David Macbrayne Ltd. [1964] 1 Lloyd΄s Rep. p. 16, ο Λόρδος Reid είπε σχετικά τα εξής:- «... The judicial task is not to discover the actual intentions of each party; it is to decide what each was reasonably entitled to conclude from the attitude of the other.» Πάνω στο ίδιο ζήτημα χαρακτηριστικό είναι και το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση του Λόρδου Slade στην υπόθεση Centrovincial Estates plc v. Merchant Investors Assurance Co. Ltd. [1983] Com. L.R. p. 158:- «It is a well-established principle of the English law of contract that an offer falls to be interpreted not subjectively by reference to what has actually passed through the mind of the offeror, but objectively, by reference to the interpretation which a reasonable man in the shoes of the offeree would place on the offer. It is an equally well-established principle that ordinarily an offer, when unequivocally accepted according to its precise terms, will give rise to a legally binding agreement as soon as acceptance is communicated to the offeror in the manner contemplated by the offer, and cannot thereafter be revoked without the consent of the other party. (Βλ., επίσης, Whittaker v. Campbell [1984] Q.B. p. 318 και The Antclizo [1987] 2 Lloyd΄s Rep. p. 130.)» Επίσης, το πώς τιτλοφορείται κάποια ενέργεια ή το λεκτικό που χρησιμοποιείται δεν είναι καθοριστικό για τη νομική της φύση. Όπως σημειώνει ο Chitty (πιο πάνω) στην παράγραφο 43:- «Apart from this type of case, the wording of the statement is not conclusive: it may be an invitation to treat although it contains the word "offer", while a statement may be an offer although it is expressed as an "acceptance.» Από την προσεκτική μελέτη της μαρτυρίας, καθώς επίσης των εγγράφων που κατατέθηκαν ως τεκμήρια ενώπιον του Δικαστηρίου, και ειδικότερα των Τεκμ. 16,17, 18, 19, 20, 21 και 23, αλλά και του Τεκμ. 22 το οποίο αποτελεί την Γραπτή Προσφορά Εργοδότησης, την οποία υπέγραψε και αποδέχθηκε η ενάγουσα, αφού έλαβε συγκεκριμένες παραστάσεις από την κ. Χ. Ανδρέου σε σχέση με συγκεκριμένους όρους της, αβίαστα προκύπτει το συμπέρασμα, ότι η εναγόμενη, με τα όσα περιέλαβε τόσο στην Γραπτή Προσφορά Εργοδότησης ( Τεκμ. 22), όσο και στην αλληλογραφία που προηγήθηκε και ακολούθησε της υπογραφής της Γραπτής Προσφοράς Εργοδότησης (Τεκμ. 16, 17, 18, 19, 20, 21 και 23) αλλά και της Παράλληλης Προφορικής Συμφωνίας που προηγήθηκε της υπογραφής της Γραπτής Προσφοράς Εργοδότησης σε τηλεφωνική επικοινωνία της ενάγουσας με την υπεύθυνη προσωπικού της εναγόμενης, κ. Χ. Ανδρέου, δημιούργησε την εντύπωση ότι, με την υπογραφή της Γραπτής Προσφοράς Εργοδότησης, προσφέρθηκε η δυνατότητα να αποδεχθεί άμεσα τους προτεινόμενους όρους συνάπτοντας, με την αποδοχή τους, έγκυρη και δεσμευτική Σύμβαση Εργοδότησης μεταξύ της ενάγουσας και της εναγόμενης. Συμφωνώ με τη θέση της ενάγουσας ότι στην παρούσα υπόθεση η πρόσκληση για υποβολή πρότασης για εργοδότηση από την Εταιρεία έγινε με την δημοσιευθείσα προκήρυξη της θέσης εργασίας, ενώ η προσφορά εργοδότησης έγινε με την Γραπτή Προσφορά Εργοδότησης η οποία, με την αποδοχή της ενάγουσας η οποία δεν αμφισβητείται από την εναγομένη, μετατράπηκε σε σύμβαση εργοδότησης η οποία ήταν εν μέρει γραπτή και εν μέρει προφορική. Από τα Τεκμ. 16, 17, 18, 19, 20 και 21 προκύπτει αβίαστα ότι η ενάγουσα κλήθηκε να ταξιδέψει στην Κύπρο αυθημερόν από την Αθήνα για τελική συνέντευξη με σκοπό ακριβώς να διαπραγματευτεί την εργοδότηση της από την Εταιρεία. Η Εταιρεία προσκάλεσε την ενάγουσα στην Κύπρο, και προς τούτο πλήρωσε και τα εισιτήρια της ενάγουσας, με σκοπό ακριβώς την διαπραγμάτευση της πρόσληψης της. Για τον λόγο αυτό η κ. Χ. Ανδρέου μετά το πέρας των συνεντεύξεων, όπως αναφέρει η ενάγουσα στην παράγραφο 18 της Γραπτής Μαρτυρίας της (Έγγραφο Α), της ανακοίνωσε προφορικά ότι θα προσληφθεί στην θέση της λογίστριας στη Θεσσαλονίκη και ότι εντός των ημερών θα της σταλεί σχετική επιστολή, εννοώντας προφανώς την Γραπτή Προσφορά Εργοδότησης (Τεκμ. 22), προτρέποντας την μάλιστα να κάνει όλες τις απαραίτητες διευθετήσεις έτσι ώστε να είναι έτοιμη να αναλάβει τα καθήκοντα της στην Εταιρεία. Το γεγονός αυτό παρέμεινε αναντίλεκτο και δεν προσκομίστηκε καμιά αντίθετη μαρτυρία που να το αμφισβητεί. Δεν μου διαφεύγει ότι ο Sir XXXXX Willcocks ( Μ.Υ.) παραδέχθηκε στην αντεξέταση του ότι η κα Χ. Ανδρέου συνεχίζει να εργάζεται στην Εταιρεία και ως εκ τούτου, και έχει δίκαιο ως προς αυτό η ενάγουσα να ασκεί κριτική στο γεγονός ότι κα Χ. Ανδρέου δεν κλήθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου για να αντικρούσει τους ισχυρισμούς της ενάγουσας ή έστω να εκθέσει τις δικές της παραστάσεις αν αυτές διέφεραν από αυτές που παρουσίασε η ενάγουσα ενώπιον του Δικαστηρίου, πράγμα που δεν έγινε ποτέ ούτε και με άλλη μαρτυρία από πλευράς της Εταιρείας, με αποτέλεσμα τα εν λόγω γεγονότα να παραμείνουν αναντίλεκτα και αναμφισβήτητα γι' αυτό και καθίστανται και ευρήματα μου καθώς ούτε και η αντεξέταση της ενάγουσας στάθηκε ικανή να κλονίσει την μαρτυρία της γι' αυτά τα γεγονότα που με τόσο γλαφυρό τρόπο παρουσίασε. Όπως φαίνεται από τα γεγονότα που αναφέρει η ενάγουσα τα οποία δεν αμφισβητήθηκαν, κατά την διαπραγμάτευση στην Κύπρο συμφωνήθηκε διαφορετικός μισθός από ό,τι προνοούσε τελικά το Τεκμ.
- Είναι φανερό μέσα από τις παραγράφους 20, 21 και 22 της Γραπτής Δήλωσης της ενάγουσας ( Έγγραφο Α), ότι καμιά από τις δύο πλευρές δεν συζητούσε την υπογραφή σύμβασης πρόσκλησης για διαπραγμάτευση αλλά πρόταση για γραπτή προσφορά εργοδότησης, η οποία με την υπογραφή της μετατράπηκε σε σύμβαση εργοδότησης. Είναι δε χαρακτηριστικό το Τεκμ. 23, όπου η κα Χ. Ανδρέου με email της συγχαίρει την ενάγουσα για το νέο της ρόλο στην Εταιρεία αμέσως μετά την υπογραφή και την αποστολή της Γραπτής Προσφοράς Εργοδότησης (Τεκμ. 22), από την ενάγουσα, γεγονός που επισφραγίζει ουσιαστικά την πρόσληψη της στην Εταιρεία. Το Τεκμ. 22 υπογράφηκε κατόπιν των παραστάσεων της κας Χ. Ανδρέου ως εκπροσώπου της Εταιρείας, και προφορικής Παράλληλης Συμφωνίας ως προς συγκεκριμένους όρους του. Αποδέχομαι τη μαρτυρία της ενάγουσας ως προς αυτή τη πτυχή της μαρτυρίας της η οποία επαναλαμβάνω παρέμεινε αναντίλεκτη. Όροι του Τεκμ. 22 χαρακτηρίζουν την φύση του εν λόγω εγγράφου ως Προσφοράς Εργοδότησης και όχι απλώς ως πρόσκλησης για σύναψη σύμβασης ή πρόσκλησης για διαπραγμάτευση. Συγκεκριμένα: (α) Η αμοιβή της ενάγουσας θα ήταν €25.000 ετήσια και θα καταβαλλόταν σε 13 ισόποσες μηνιαίες δόσεις. (β) Η εργοδότηση της ενάγουσας θα άρχιζε στις 12.03.
- (γ) Θα υπήρχε περίοδος δοκιμασίας 6 μηνών η οποία θα ανανεωνόταν αυτόματα για άλλους 6 μήνες, εκτός αν αποφασιζόταν διαφορετικά από την εναγόμενη. (Αυτός ο όρος άλλαξε με την Παράλληλη Συμφωνία η οποία αποδεχόμενος τη μαρτυρία της ενάγουσας κρίνω ότι είχε συναφθεί). (δ) Μετά την πάροδο της περιόδου δοκιμασίας, η Εναγόμενη θα αποφάσιζε αν θα προχωρούσε στη μόνιμη πρόσληψη της Ενάγουσας ή όχι. (Αυτός ο όρος άλλαξε με την Παράλληλη Συμφωνία η οποία αποδεχόμενος τη μαρτυρία της ενάγουσας κρίνω ότι είχε συναφθεί). (ε) Κατά τη διάρκεια της περιόδου δοκιμασίας, οι διάδικοι θα εδικαιούντο να τερματίσουν την εργοδότηση δίδοντας ενός μηνός γραπτή προειδοποίηση ο ένας προς τον άλλον (αυτός ο όρος άλλαξε με την Παράλληλη Συμφωνία η οποία αποδεχόμενος τη μαρτυρία της ενάγουσας κρίνω ότι είχε συναφθεί). (στ) Αναγράφεται ο τίτλος της θέσης καθώς και τα καθήκοντα της Ενάγουσας. (ζ) Αναφέρονται οι ώρες και ημέρες εργασίας της Ενάγουσας, καθώς επίσης καθορίζονται οι ετήσιες άδειες, οι δημόσιες αργίες, η άδεια μητρότητας κ.τ.λ. (η) Καθορίζεται ο τόπος εργασίας. Τα όσα περιγράφει ο Sir XXXXX Willcocks (Μ.Υ.), στην παράγραφο 11 της Γραπτής Μαρτυρίας του (Έγγραφο Δ.1) σε σχέση με το τι περιλαμβάνει μια σύμβαση εργοδότησης της εναγομένης, ότι δηλαδή κάθε σύμβαση εργοδότησης είναι διαφορετική, ανάλογα με την περιγραφή της θέσης εργασίας, την μισθολογική κλίμακα και τις έκτακτες αμοιβές (bonus), τις απαιτήσεις για περίοδο προειδοποίησης βάση αρχαιότητας, τις απαιτήσεις συμμόρφωσης με κανονισμούς και γνωστοποίησης με βάση τον ρόλο του εργοδοτούμενου, τις συμφωνίες εκπαίδευσης, τη συμφωνία για την τοποθεσία και ωράριο εργασίας, περιλαμβάνονται όλα στο Τεκμ. 22, και αποτελεί έμμεση πλην σαφή παραδοχή από πλευράς Εταιρείας ότι η Γραπτή Προσφορά Εργοδότησης με την υπογραφή της από τα μέρη κατέστη Σύμβαση Εργοδότησης Είναι δε γεγονός ότι ο Sir Michael Willcocks (Μ.Υ.) εκ των πραγμάτων αδυνατεί και για αυτό απέφυγε να αναφερθεί στα πραγματικά γεγονότα που περιβάλλουν την πρόσληψη της ενάγουσας, όπως αυτά αναφέρονται από την ενάγουσα και τεκμηριώνονται από τα διάφορα τεκμήρια που κατέθεσε, καθότι ουδέποτε έλαβε μέρος στην διαδικασία πρόσληψης της ενάγουσας, αλλά και της διαπραγμάτευσης που προηγήθηκε πριν την υπογραφή της Γραπτής Προσφοράς Εργοδότησης, και περιορίζεται στο να παραθέσει δήθεν γενικά την διαδικασία πρόσληψης της εναγόμενης, παραγνωρίζοντας την παράλληλη συμφωνία και επομένως ανακριβώς, όπως προκύπτει από την μαρτυρία, ότι όσα αναφέρει ισχύουν και για την ενάγουσα. Στην πραγματικότητα το μόνο που έκανε ο Sir XXXXX Willcocks (M.Υ.) σε σχέση με την παρούσα υπόθεση ήταν να υπογράψει το Τεκμ. 22 και τίποτε άλλο δεν έκανε, ούτε καν φρόντισε να διασταυρώσει τα σχετικά λεγόμενα της ενάγουσας με την κα Χ. Ανδρέου. Ο Sir XXXXX Willcocks (Μ.Υ.), πλην του γεγονότος ότι υπέγραψε την Γραπτή Προσφορά Εργοδότησης (Τεκμ. 22) εκ μέρους της Εταιρείας δεν είναι μάρτυρας άλλων γεγονότων στην όλη διαδικασία που ακολουθήθηκε στην περίπτωση της ενάγουσας. Εντούτοις, προβαίνει επιχειρώντας ουσιαστικά να μπει στον ρόλο του Δικαστηρίου σε ερμηνεία κατά το δοκούν και σύμφωνα με ό,τι θεωρεί ο ίδιος ότι συμφέρει, όπως κρίνω, την υπόθεση της εναγομένης τους όρους του Τεκμ. 22, χωρίς να αναφέρεται στις ενέργειες και στην συμπεριφορά της εναγομένης και ειδικότερα της εκπροσώπου της κας Χ. Ανδρέου, η οποία με τις ενέργειες και την εν γένει συμπεριφορά της, ήταν ξεκάθαρο ότι η εντύπωση που δημιούργησε στην ενάγουσα, δια μέσου και της προσωπικής επαφής αλλά και δια μέσου της αλληλογραφίας τους, η οποία έχει κατατεθεί στο Δικαστήριο ως τεκμήρια, ότι η ενάγουσα ακόμα και πριν αλλά και με την υπογραφή του Τεκμ. 2, είχε πράγματι προσληφθεί από την Εταιρεία. Έστω λοιπόν και εάν ακόμα ο Sir XXXXX Willcocks (Μ.Υ.), προσπαθεί δια της ερμηνείας που επιχειρεί να κάνει στους όρους του Τεκμ. 22, να παρουσιάσει δηλαδή ότι η Προσφορά Εργοδότησης (Τεκμ. 22) ουδέποτε μετατράπηκε σε Σύμβαση Εργοδότησης, κρίνω ότι είναι εύλογο να θεωρηθεί και έτσι εκλαμβάνεται η Γραπτή Προσφορά Εργοδότησης (Τεκμ. 22) ότι με την υπογραφή της από τους διαδίκους κατέστη έγκυρη και δεσμευτική Σύμβαση Εργοδότησης, παρά τις τυχόν περί του αντιθέτου πραγματικές προθέσεις της Εταιρείας και ειδικότερα του Μ.Υ., οι οποίες βεβαίως όταν αντικρισθούν σφαιρικά τα γεγονότα της υπόθεσης προκύπτει το συμπέρασμα ότι δεν είναι πραγματικές, αλλά αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις της Εταιρείας και αυτές προέκυψαν όταν αποφάσισαν την τελευταία στιγμή να μη λειτουργήσουν γραφείο στη Θεσσαλονίκη, με σκοπό να αποφύγει τις ευθύνες της που απορρέουν από την αθέτηση της υπόσχεσης της και των συμβατικών υποχρεώσεων της προς την ενάγουσα. Προκύπτει το ερώτημα, έστω και ρητορικό, αν ευσταθούσαν τα όσα αναφέρει ο Sir XXXXX Willcocks (Μ.Υ.), στην περίπτωση της ενάγουσας, για ποιον λόγο η Εταιρεία την 07.03.2012 απέστειλε Ακυρωτική Συμφωνία (Τεκμ. 28) στην ενάγουσα, αφού σήμερα η θέση της είναι ότι ουδέποτε καταρτίστηκε Σύμβαση Εργοδότησης με την ενάγουσα. Η ενέργεια αυτή από μόνη της καταδεικνύει την παραδοχή της Εταιρείας ότι με την υπογραφή του Τεκμ. 22 συνάφθηκε έγκυρη και δεσμευτική Σύμβαση Εργοδότησης μεταξύ των διαδίκων, βασιζόμενη πάντα και στην Παράλληλη προφορική τους Συμφωνία όπως την αποδέχθηκα πιο πάνω ότι ισχύει στην προκείμενη περίπτωση, και με την Ακυρωτική Συμφωνία (Τεκμ. 28), η Εταιρεία προσπάθησε να απαλλαγεί ουσιαστικά από τις ευθύνες που απορρέουν από την Σύμβαση Εργοδότησης, την οποία αθέτησε. Ένας λογικός άνθρωπος δεν ζητά γραπτή ακύρωση μιας σύμβασης την οποία έρχεται εκ των υστέρων να υποστηρίξει ότι ουδέποτε καταρτίστηκε. Επομένως η Εταιρεία γνώριζε ότι καταρτίστηκε Σύμβαση Εργοδότησης, ότι την παρέβη με αποτέλεσμα την υποχρέωση της προς αποζημίωση της ενάγουσας κάτι που επιχειρεί να κάνει όπως προκύπτει από το Τεκμ. 28, να εξασφαλίσει δηλαδή γραπτώς την πληρωμή μιας ελάχιστης δυνατής αποζημίωσης προς την ενάγουσα. Παρά το γεγονός ότι ο Sir XXXXX Willcocks (M.Y.), δεν είναι μάρτυρας γεγονότων, τόσον ο ίδιος με την μαρτυρία του, όσο και η δικηγόρος της Εταιρείας δια της αντεξέτασης της ενάγουσας προσπάθησαν μεταξύ άλλων να αποδείξουν ανεπιτυχώς και/ή να προβάλουν ανεπιτυχώς τους ισχυρισμούς ότι: (α) Η ενάγουσα δεν είχε καμιά υποχρέωση να παραιτηθεί από την Deloitte προτού ολοκληρωθεί η πρόσληψη της στην Εταιρεία, η οποία πρόσληψη υποτίθεται ότι δεν ολοκληρώθηκε με την Γραπτή Πρόταση Εργοδότησης. Αυτό όμως είναι αναληθές, καθότι στην σελίδα 2 του Τεκμ. 22 κάτω από τον τίτλο CONFIRMATION αναφέρει επί λέξει τα ακόλουθα: "You confirm that you are not bound by any obligations to or restrictions with a third party (including your former employer) which might prevent you from starting work on the date referred to in Section 2, or from properly performing the duties of your position as expressly referred to in Section 4". Το δε Section 2 αναφέρει ότι "Your employment with the Company will commence on the 12th March 2012 and will continue until terminated in accordance with Section 3". Δηλαδή: ήταν απαραίτητος όρος ότι στις 12.03.2012 η ενάγουσα δεν θα έπρεπε να είχε οποιαδήποτε υποχρέωση ή περιορισμό προς οποιοδήποτε τρίτο πρόσωπο, περιλαμβανομένης της Deloitte που ήταν η προηγούμενη εργοδότη της. (β) Υπήρχε έλεγχος εγγράφων που έπρεπε να γίνει και έγγραφα που έπρεπε να υποβάλει η ενάγουσα για να εξεταστεί το αληθές του περιεχομένου τους. Μάλιστα προβλήθηκε επίμονα ο ισχυρισμός ότι η ενάγουσα έπρεπε να είχε ήδη υποβάλει τις προβλεπόμενες 2 συστατικές επιστολές. Επί τούτου το Section 1 του Τεκμηρίου 22 κάτω από τον τίτλο REFERENCES αναφέρει: "You will be required to produce at least two references both from previous employers, if you have held more than one position in the past. Your references must be received, validated and considered by the Company to be satisfactory prior to commencement of employment", το δε Section 14 κάτω από τον τίτλο OFFER ACCEPTANCE αναφέρει: " If you wish to accept this offer, please sign and return to us the attached copy of this letter by no later than Date, indicating your agreement and acceptance of these terms of employment, together with details of two referees and the completed pre-employment screening form. The Confidentiality Agreement will be prepared and be given to you for signature on your first day of your employment". Δηλαδή: κατά την υπογραφή του Τεκμ. 22 ζητούσαν μόνον να ονομάσει η ενάγουσα 2 συστήνοντα πρόσωπα (two referees) και να συμπληρώσει το έντυπο πρόσληψης της εναγόμενης (screening form) μόνο, πράγμα που η ενάγουσα έπραξε, όλα δε τα υπόλοιπα στοιχεία και έγγραφα θα τα προσκόμιζε κατά την έναρξη της εργασίας της, και όπως δήλωσε στο Δικαστήριο η ενάγουσα τα είχε στην κατοχή της για να τα παραδώσει κατά την άφιξη της στην Κύπρο για την εκπαίδευση της, πράγμα που δεν έγινε με υπαιτιότητα της Εταιρείας. Αποδέχομαι τη μαρτυρία της ενάγουσας για όλα τα πιο πάνω ζητήματα και απορρίπτεται αυτή της Εταιρείας διά του Sir XXXXX Willcocks (Μ.Υ.) καθώς και από την αντεξέταση της ενάγουσας δεν προέκυψε κάτι που να διαφοροποιεί την όλη εικόνα και έτσι παρέμειναν αναντίλεκτα και αδιαμφισβήτητα τα γεγονότα όπως αυτά τα εξέθεσε η ενάγουσα. Οι υποκειμενικές προθέσεις της Εταιρείας, οι οποίες εν πάση περιπτώσει είναι εκ των υστέρων σκέψεις και δεν συνάδουν με το περιεχόμενο των σχετικών εγγράφων - τεκμηρίων δεν μπορούν να τύχουν θετικής σύγκλισης και απορρίπτονται. Κρίνω ότι με την υπογραφή της Γραπτής Προσφοράς Εργοδότησης (Τεκμ. 22), από την ενάγουσα, καταρτίσθηκε έγκυρη και ισχυρή Σύμβαση Εργοδότησης επί τη βάσει της οποίας θα πρέπει να εξεταστεί η παρούσα υπόθεση, λαμβανομένων υπόψη των συνθηκών κατάρτισης και αποδοχής της από την ενάγουσα, η οποία υπέβαλε δήλωση παραίτησης της από τους προηγούμενους εργοδότες της ένεκα της πρόσληψης της στην Εταιρεία, αλλά και την αδικαιολόγητη ακύρωση της πρόσληψης της από την Εταιρεία, πριν και είναι γεγονός και αυτό δεν επιδρά στη θέση της Εταιρείας κατά τον Sir XXXXX Willcocks (Μ.Υ.), να προσφέρει οποιεσδήποτε υπηρεσίες, γεγονός που ήταν η αιτία να παραμείνει άνεργη για κάποια χρονικά διαστήματα, να εργοδοτηθεί με χαμηλότερο μισθό, προσωρινά στην αρχή και στην συνέχεια μόνιμα, στην προσπάθεια της να μειώσει τις ζημιές της, και τέλος να απολέσει την καριέρα της που είχε στην Deloitte Αθηνών και στη συνέχεια στην Εταιρεία. Σύμφωνα με το αποδεικτικό μας δίκαιο όταν μια συμφωνία διατυπωθεί γραπτώς και υπογραφεί από τα μέρη που την απαρτίζουν, τίθεται σε ισχύ ο γενικός κανόνας ότι δεν επιτρέπεται σε κανένα από τα δύο μέρη να διαφοροποιήσει τη συμφωνία. Όπως γίνεται αντιληπτό πρόκειται για τον γενικό κανόνα αποκλεισμού εξωγενούς μαρτυρίας, του οποίου ο σκοπός είναι να διασφαλίσει τη βεβαιότητα των συναλλαγών. Η Νομολογία μας όμως σε σωρεία αποφάσεων, αναγνώρισε ότι η άκαμπτη και αυστηρή εφαρμογή του γενικού κανόνα της εξωγενούς μαρτυρίας, μπορεί πολλές φορές να οδηγήσει σε αδικίες, ειδικότερα δε εάν το έγγραφο στο οποίο διατυπώνεται η συμφωνία δεν είναι λεπτομερές, με αποτέλεσμα να μη φανερώνει πλήρως και με σαφήνεια την πρόθεση των μερών. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση J. Evans & Son (Portsmouth) Ltd. v. Andrea Merzario Ltd. [1976] 2 All E.R. 930, στη σελίδα 935:- «The court is entitled to look at and should look at all the evidence from start to finish in order to see what the bargain was that was struck between the parties.» Σε ελεύθερη μετάφραση:- «Το δικαστήριο έχει δικαίωμα να εξετάζει και οφείλει να εξετάζει όλη τη μαρτυρία από την αρχή μέχρι το τέλος ούτως ώστε να διαπιστώσει τι συμφωνία είχε επιτευχθεί μεταξύ των μερών.» Σχετικές είναι επίσης οι υποθέσεις Polycarpou v. Polycarpou
(1982)1 C.L.R. 182 και Γερμανού v. Κόκκαλου
(1994)1 Α.Α.Δ.
- Σύμφωνα λοιπόν με τη μαρτυρία της ενάγουσας (Έγγραφο Α), όπως αυτή προκύπτει από τις παραγράφους 20, 21, 22 και 23, η ενάγουσα δεν απεδέχθη αμέσως την Γραπτή Προσφορά Εργοδότησης, αλλά είχε σθεναρές αντιρρήσεις σε συγκεκριμένους όρους της, καθότι αποδοχή της εν λόγω Προσφοράς Εργοδότησης, θα σήμαινε αυτομάτως και παραίτηση της από τους προηγούμενους εργοδότες της. Συγκεκριμένα η ενάγουσα, όταν έλαβε την Προσφορά Εργοδότησης διαπίστωσε διαφορές ως προς τα όσα είχαν συμφωνήσει κατά την κάθοδο της στην Κύπρο για διαπραγμάτευση της εργοδότησης της στην εναγομένη. Κατ' αρχήν διαπίστωσε διαφορά στον μισθό ο οποίος στην Προσφορά Εργοδότησης ήταν €25.000 ετήσια αντί €30.000 που ήταν η συμφωνία της ενάγουσας με την εκπρόσωπο της Εταιρείας κα Χ. Ανδρέου. Κατόπιν τηλεφωνικής επικοινωνίας της ενάγουσας με την κα Χ. Ανδρέου, όπου έθεσε το θέμα του μισθού, η κα Χ. Ανδρέου ζήτησε από την ενάγουσα να βεβαιώσει ότι έλαβε την Προσφορά μέσω email για σκοπούς τήρησης της διαδικασίας πρόσληψης, και την καθησύχασε ότι για οποιοδήποτε άλλο θέμα θα μιλήσουν μεταξύ τους τηλεφωνικά. Πράγματι η ενάγουσα, σύμφωνα με όσα ισχυρίστηκε και αποδέχομαι προς τούτο τη μαρτυρία της, ακολουθώντας τις υποδείξεις της κας Χ. Ανδρέου απέστειλε την ίδια ημέρα, δηλαδή την 20.02.2012 email, με το οποίο επιβεβαίωσε ότι θα μελετήσει την Προσφορά Εργοδότησης και θα απαντήσει εντός των χρονικών πλαισίων που της δόθηκαν. Η κα Χ. Ανδρέου αμέσως απάντησε στην ενάγουσα και της ζήτησε η ίδια να μιλήσουν τηλεφωνικά. Όλα τα πιο πάνω γεγονότα επιβεβαιώνονται και υποστηρίζονται από το Τεκμ.
- Αποδέχομαι επίσης ως πειστική και αληθινή τη μαρτυρία της ενάγουσας που αφορούσε την τηλεφωνική επικοινωνία μεταξύ της και της κας Χ. Ανδρέου, κατά την οποία η ενάγουσα έθεσε θέμα ως προς συγκεκριμένους όρους στην Προσφορά Εργοδότησης, των οποίων η αποδοχή τους δεν θα της επέτρεπαν, και ήταν φυσική μια τέτοια αντίδραση της, να νιώθει ασφάλεια ώστε να υποβάλει παραίτηση από τους προηγούμενους εργοδότες της. Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι παρά την προσπάθεια του Ο Sir XXXXX Willcocks (Μ.Υ.), προσπάθησε με τη μαρτυρία του να απαξιώσει τον όρο της Προσφοράς Εργοδότησης ότι η ενάγουσα έπρεπε να μην έχει καμιά υποχρέωση στους προηγούμενους εργοδότες της κατά την ημερομηνία εργοδότησης της, εντούτοις είναι ξεκάθαρο ότι με την αποδοχή της Προσφοράς Εργοδότησης η ενάγουσα έπρεπε να παραιτηθεί από την προηγούμενη εργασία της, αφού αποδοχή της σήμαινε αυτόματα και την σύναψη Σύμβασης Εργοδότησης. Αυτό το ζήτημα η ενάγουσα το είχε συζητήσει με όσα υποστήριξε ενώπιον του Δικαστηρίου, τα οποία και αποδέχομαι, με την κα Χ. Ανδρέου, εκφράζοντας την έντονη ανησυχία της και διαφωνία της για την δοκιμαστική περίοδο που προέβλεπε η Προσφορά Εργασίας και το ενδεχόμενο απόλυσης της εντός της περιόδου αυτής με ένα μήνα προειδοποίηση. Ήταν σε πλήρη γνώση της κας Χ. Ανδρέου ότι η ενάγουσα θα υπέβαλλε παραίτηση από την προηγούμενη εργασία της, και της υποσχέθηκε ότι η εργοδότηση της στην εναγόμενη θα ήταν άμεση και μόνιμη εκτός και εάν προέβαινε σε κάποιο ποινικό αδίκημα, μόνον τότε θα ετίθετο θέμα απόλυσης της. Η ενάγουσα, κατά τη μαρτυρία της, την οποία και αποδέχομαι, ξεκαθάρισε στην κα Χ. Ανδρέου ότι εάν ίσχυε ο εν λόγω όρος δεν ήταν διατεθειμένη να παραιτηθεί από την εργασία της για μιαν επισφαλή και αβέβαιη θέση εργασίας στην Εταιρεία. Η κα Χ. Ανδρέου, σημειώνεται ότι ήταν η υπεύθυνη προσωπικού της Εταιρείας, βοηθός του Sir XXXXX Willcocks (Μ.Υ.), και εργάζεται μέχρι σήμερα στην Εταιρεία, διαβεβαίωσε την ενάγουσα ότι η Προσφορά Εργοδότησης είναι προδιατυπωμένη και πανομοιότυπη για όλους τους υπαλλήλους που προσλαμβάνονται, ότι δεν γίνεται προσαρμογή της ανάλογα με τον κάθε υπό πρόσληψη υπάλληλο και ότι με την αποδοχή της Προσφοράς Εργοδότησης από μέρους της, θα υπογράψει άλλο συμβόλαιο εργοδότησης, στο οποίο δεν θα υπάρχουν αυτοί οι όροι. Διαβεβαίωσε μάλιστα την ενάγουσα ότι οι εν λόγω όροι είναι τυπικοί και την προέτρεψε να μην τους λάβει υπόψη. Περαιτέρω, η ενάγουσα σύμφωνα με τη μαρτυρία της είχε ρωτήσει την κ. Χ. Ανδρέου γιατί εφόσον συμφώνησαν ότι η θέση εργασίας αφορούσε τα γραφεία της Εταιρείας στη Θεσσαλονίκη, στην Προσφορά Εργοδότησης αναγράφει ως χώρο εργασίας την Λεμεσό. Η κα Χ. Ανδρέου και πάλιν διαβεβαίωσε την ενάγουσα ότι το θέμα ήταν τυπικό, ότι ο χώρος εργασίας της θα ήταν στην Θεσσαλονίκη αλλά και ότι το θέμα αυτό καλύπτεται με την φράση ".or any other location within Cyprus or abroad." της παραγράφου 10 της Προσφοράς Εργοδότησης. Η κα Χ. Ανδρέου μάλιστα ανέφερε στην ενάγουσα, και ήταν εν γνώσει της Εταιρείας και το αποδέχθηκε, ότι υπήρχε ενδεχόμενο να κληθεί για ένα μικρό χρονικό διάστημα στην Κύπρο για να λάβει συγκεκριμένη ειδική εκπαίδευση. Αφού η ενάγουσα εξασφάλισε τις απαραίτητες διαβεβαιώσεις και υποσχέσεις από την κα Χ. Ανδρέου, ότι οι ανησυχίες και οι ενστάσεις της για τους πιο πάνω συγκεκριμένους όρους εργοδότησης ήταν αχρείαστες, καθότι οι εν λόγω όροι ήταν τυπικοί και δεν θα επηρέαζαν την πρόσληψη της, καθότι η εργασία θα ήταν μόνιμη με την προοπτική αύξησης των εισοδημάτων της, μόνον τότε υπέγραψε την Προσφορά Εργοδότησης (Τεκμ. 22), και επιβεβαίωσε το εν λόγω γεγονός με email της (Τεκμ.21) στην κα Χ. Ανδρέου την 21.02.2012, προχωρώντας και στην υποβολή παραίτησης από την θέση της στους προηγούμενους εργοδότες της. Είναι επομένως προφανές ότι η Προσφορά Εργοδότησης προέβλεπε ως όρο την παραίτηση της ενάγουσας από την εργασία της στην Deloitte, πράγμα που απαίτησε από την ενάγουσα και η κα Χ. Ανδρέου. Είχε δε διευθετηθεί η κάθοδος της ενάγουσας στην Κύπρο ώστε να ξεκινήσει και η ειδική εκπαίδευση της, καθότι η ημερομηνία που θα άρχιζε την εργασία της ήταν η 12.03.
- Επιπρόσθετα εκδόθηκε και το αεροπορικό εισιτήριο της ενάγουσας για την Κύπρο, το οποίο ας σημειωθεί ότι ήταν χωρίς επιστροφή, καθώς επίσης ενημερώθηκε και για τον οδηγό ταξί που θα την μετέφερε αλλά και για το διαμέρισμα που θα διέμενε και την ώρα που θα έπρεπε να παρουσιαστεί στη νέα της εργασία την 12.03.2012 (Τεκμ. 24 και 25). Με την ως άνω μαρτυρία της ενάγουσας, την οποία αποδέχομαι στο σύνολο της, κρίνω ότι η ενάγουσα υπέγραψε την Προσφορά Εργοδότησης (Τεκμ. 22), αφού προηγουμένως σύναψε την προφορική Παράλληλη Συμφωνία με την Εταιρεία και συγκεκριμένα με την υπεύθυνη προσωπικού της την κα Χ. Ανδρέου σε σχέση με τους όρους που προαναφέρθηκαν. Γι ' αυτόν ακριβώς τον λόγο και με βάση την εξαίρεση του κανόνα αποκλεισμού εξωγενούς μαρτυρίας, κρίνω ότι οι παραστάσεις της κας Χ. Ανδρέου όπως παρουσιάστηκαν από την ενάγουσα, οι οποίες ουδέποτε αντικρούστηκαν και παρέμειναν αναντίλεκτες καταδεικνύουν τις προθέσεις της Εταιρείας. Είναι ξεκάθαρο ότι η πρόθεση των μερών σε σχέση με τα όσα συμφωνήθηκαν κατά την τηλεφωνική επικοινωνία της ενάγουσας με την κα Χ. Ανδρέου πριν την υπογραφή της Γραπτής Προσφοράς Εργοδότησης (Τεκμ. 22), και συγκεκριμένα οι παραστάσεις της κας Χ. Ανδρέου σε σχέση με τους όρους που προκαλούσαν ανησυχίες και ενστάσεις από την ενάγουσα, όπως αναλύθηκαν πιο πάνω, είναι δεσμευτικές για την υπογραφή της Γραπτής Προσφοράς Εργοδότησης (Τεκμ. 22). Επομένως, βρίσκω ότι η Παράλληλη Συμφωνία επενεργεί και εξουδετερώνει τους όρους της Γραπτής Προσφοράς Εργοδότησης (Τεκμ. 22) που είναι αντίθετοι με τα όσα συμφώνησαν παράλληλα τα μέρη δια των παραστάσεων και διαβεβαιώσεων της κας Χ. Ανδρέου. Σύμφωνα με τη μαρτυρία της ενάγουσας την οποία αποδέχομαι η υπογραφή της Γραπτής Προσφοράς Εργοδότησης (Τεκμ. 22), από την ενάγουσα, επήλθε ακριβώς επειδή προηγήθηκαν οι παραστάσεις της κας Χ. Ανδρέου ως προς τους όρους που δεν αποδεχόταν η ενάγουσα, με αποτέλεσμα οι όροι που συμφωνήθηκαν με την Παράλληλη Συμφωνία να ενσωματωθούν στην Γραπτή Προσφορά Εργοδότησης (Τεκμ. 22), εξουδετερώνοντας ουσιαστικά τους αντίθετους με αυτούς όρους και η Πρόταση Εργοδότησης συμπληρώθηκε και/ή τροποποιήθηκε ανάλογα. Η αποδοχή στην κατάλληλη περίπτωση μιας παράλληλης συμφωνίας είναι επιτρεπτή σύμφωνα με τη νομολογία μας και συχνά τα Δικαστήρια αποδέχονται την ύπαρξη της με σκοπό να αποδώσουν Δικαιοσύνη. Στην υπόθεση Marketventures Ltd v. Δικωμίτη
(2009)1 (Α) ΑΑΔ σελ. 383 γίνεται αναφορά στην υπόθεση J. Evans & Son (Portsmouth) Ltd. v. Andrea Merzario Ltd, ανωτέρω και σημειώνονται τα εξής υπό του Γ. Ερωτοκρίτου,Δ: «.οι εναγόμενοι διαβεβαίωσαν τους ενάγοντες ότι τα εμπορευματοκιβώτιά τους τα οποία περιείχαν μηχανήματα, θα μεταφέρονταν μέσα στο αμπάρι του πλοίου. Με βάση την παράσταση αυτή, οι ενάγοντες υπέγραψαν συμφωνία μεταφοράς των εμπορευμάτων. Όμως, εκ παραδρομής, τα εμπορεύματα μεταφέρθηκαν πάνω στο κατάστρωμα του πλοίου, με αποτέλεσμα να πέσουν στη θάλασσα κατά τη διάρκεια θαλασσοταραχής. Συνήθης όρος που ήταν διατυπωμένος στη σύμβαση μεταφοράς, απάλλασσε τους εναγομένους από οποιαδήποτε ευθύνη. Οι ενάγοντες αξίωσαν αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας. Το πρωτόδικο δικαστήριο δεν δέχτηκε την εισήγηση για ύπαρξη παράλληλης συμφωνίας και απέρριψε την αγωγή τους. Στην έφεση που καταχώρησαν οι ενάγοντες, το Αγγλικό Εφετείο θεώρησε ότι η προφορική διαβεβαίωση των εναγομένων ότι τα εμπορεύματα θα μεταφέρονταν στο αμπάρι του πλοίου, ισοδυναμούσε με συμβατική υπόσχεση η οποία μπορούσε να εφαρμοστεί ως παράλληλη συμφωνία, εφόσον δόθηκε με πρόθεση να πειστούν οι ενάγοντες να μεταφέρουν τα εμπορεύματα τους με το πλοίο των εναγομένων. Το δικαστήριο βρήκε επίσης ότι οι εναγόμενοι δεν δικαιούνταν να επικαλεστούν τον όρο της γραπτής συμφωνίας, με βάση τον οποίο απαλλάσσονταν από οποιαδήποτε ευθύνη, εφόσον κρίθηκε ότι ο όρος ήταν αντίθετος με την προφορική διαβεβαίωση που έδωσαν οι εναγόμενοι και εάν εφαρμοζόταν θα καθιστούσε μάταιη τη συμφωνία. Ως αποτέλεσμα, η προφορική διαβεβαίωση θεωρήθηκε ότι υπερείχε των όρων της γραπτής σύμβασης. Εξηγώντας το σκεπτικό του δικαστηρίου, ο δικαστής Geoffrey Lane L.J. στη σελίδα 936, αναφέρει τα εξής:- «The effect of their agreement was to remove from the new term the restrictions or exemptions contained in those trading conditions. Any other conclusion would be to destroy the business efficacy of the new agreement from the day it started.» Σε δική μας ελεύθερη μετάφραση:- «Το αποτέλεσμα της συμφωνίας τους ήταν η απάλειψη από τον νέο όρο των περιορισμών ή εξαιρέσεων που περιλαμβάνονταν σε αυτούς τους όρους των συναλλαγών. Οποιαδήποτε άλλη κατάληξη θα κατέστρεφε την εμπορική αποτελεσματικότητα της νέας συμφωνίας από την ημέρα έναρξης της.» Αποδεχόμενος τη σχετική εισήγηση της πλευράς της ενάγουσας στη βάση της προσφερθείσας παραδεκτής μαρτυρίας, κρίνω ότι στην περίπτωση αυτή είχε συμφωνηθεί μεταξύ των διαδίκων Παράλληλη Συμφωνία και ότι πράγματι η ενάγουσα προσελήφθη από την Εταιρεία σε μόνιμη θέση εργασίας και σε καμιά περίπτωση δεν είχε ισχύ η όποια δοκιμαστική περίοδος αναφέρεται στην Γραπτή Προσφορά Εργοδότησης ( Τεκμ. 22), ούτε βεβαίως και ο 1 μήνας προειδοποίησης, με αποτέλεσμα η παρούσα υπόθεση να πρέπει να κριθεί λαμβανομένης υπόψη ολόκληρη τη μαρτυρία που παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου και ειδικότερα αυτής που άπτεται της Παράλληλης Συμφωνίας μεταξύ των διαδίκων, καθότι τα όσα ελέχθησαν από την κα Χ. Ανδρέου υπό την μορφή παραστάσεων στην ενάγουσα, δεν αμφισβητήθηκαν, αλλά ελέχθησαν με πρόθεση να είναι δεσμευτικά σε σχέση με την υπογραφή της Γραπτής Προσφοράς Εργοδότησης (Τεκμ. 22), αφού αυτές οι παραστάσεις ήταν και ο λόγος για τον οποίο πείστηκε η ενάγουσα να υπογράψει, αλλά και να υποβάλει την παραίτηση της από τους προηγούμενους εργοδότες της, νιώθοντας πλέον την ασφάλεια και την σιγουριά ότι εξασφάλισε μόνιμη εργασία στην Θεσσαλονίκη με υψηλότερα εισοδήματα, τα οποία θα αυξάνονταν ακόμα περισσότερο όταν συμπλήρωνε 1 χρόνο εργασίας. Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός, σύμφωνα με τη μαρτυρία, ότι υπήρξε Παράλληλη ξεχωριστή Συμφωνία των μερών, η οποία οδήγησε στην υπογραφή της Γραπτής Προσφοράς Εργοδότησης (Τεκμ. 22) από την ενάγουσα και αυτό καθίσταται εύρημα μου. Τα όσα βεβαίως παρέστησε η κα Χ. Ανδρέου στην ενάγουσα και ανατράπηκαν στη συνέχεια, φάνηκε ότι ήταν και/ή κατέστησαν ψευδείς παραστάσεις, αφού εντελώς αναίτια και ξαφνικά την 06.03.2012, δύο ημέρες πριν το ταξίδι της ενάγουσας στην Κύπρο και 6 μέρες πριν την ανάληψη των καθηκόντων της, ενημερώθηκε από την ίδια την κα Χ. Ανδρέου ότι για κάποιες απρόβλεπτες περιστάσεις το ταξίδι στην Κύπρο έπρεπε να ακυρωθεί και η εξήγηση θα διδόταν τηλεφωνικά στην ενάγουσα, σύμφωνα και με όσα καταγράφονται στο Τεκμ.
- Σε τηλεφωνική επικοινωνία της κας Χ. Ανδρέου με την Ενάγουσα την επόμενη ημέρα, δηλαδή στις 07.03.2012, η κα Χ. Ανδρέου, χωρίς να εξηγήσει τους λόγους απλά ενημέρωσε την ενάγουσα ότι η θέση εργασίας στην Θεσσαλονίκη ακυρώνεται. Σε μια προσπάθεια του Sir XXXXX Willcocks (Μ.Υ.) κατά την αντεξέταση του να δικαιολογήσει αυτή την τροπή που πήραν τα πράγματα, αναφέρθηκε σε γραφειοκρατία και οικονομική κρίση που οδήγησαν στην κατάργηση της εν λόγω θέσης εργασίας. Προκύπτει και πάλι αβίαστα το ερώτημα πώς λίγες ημέρες πριν την έναρξη της εργοδότησης της ενάγουσας και 2 μέρες πριν το ταξίδι της στην Κύπρο, ενώ η ενάγουσα υπέστη ολόκληρη την διαδικασία πρόσληψης, προσλήφθηκε, καθορίστηκε ημέρα έναρξης της εργασίας της, παραιτήθηκε από τους προηγούμενους εργοδότες της και ήταν έτοιμη να αναλάβει τα νέα της καθήκοντα, η Εταιρεία αποφάνθηκε ότι η θέση καταργείται χωρίς καμιά ουσιαστική δικαιολογία και αναμφίβολα χωρίς υπαιτιότητα της ενάγουσας, που είναι το αθώο μέρος, πρόκειται για ερωτήματα που παρέμειναν αναπάντητα από τον Sir XXXXX Willcocks (Μ.Υ.) και στα οποία γενικά η Εταιρεία δεν απάντησε. Ουσιαστικά, παρ' όλες τις διαβεβαιώσεις που έλαβε η ενάγουσα από την κα Χ. Ανδρέου σε σχέση με την πρόσληψη της, παρ' όλες τις παραστάσεις που μετήλθε η κα Χ. Ανδρέου προς την ενάγουσα σε σχέση με τους όρους της Γραπτής Προσφοράς Εργοδότησης, δημιουργώντας την Παράλληλη Συμφωνία βάση της οποίας υπέγραψε η ενάγουσα το Τεκμ. 22, την παραίτηση της ενάγουσας από την προηγούμενη εργασία της, την μετακόμιση της στην Θεσσαλονίκη και την ετοιμότητα της να ταξιδέψει στην Κύπρο για την ανάληψη των καθηκόντων της και για την εκπαίδευση της, εντελώς ξαφνικά και αδικαιολόγητα, έλαβε email και στην συνέχεια και τηλεφωνικά την απόφαση της Εταιρείας να ακυρώσει την πρόσληψη της ακυρώνοντας την θέση εργασίας. Όλα τα πιο πάνω αποτελούν τα γεγονότα που μετήλθε η Εταιρεία δια των αντιπροσώπων της, οι οποίοι με ψευδείς παραστάσεις, όπως αποδείχθηκε εκ του αποτελέσματος, αφού υπόβαλαν την ενάγουσα σε διάφορες εξετάσεις και test, αφού την έπεισαν με παραστάσεις ως προς συγκεκριμένους όρους να υπογράψει την Γραπτή Προσφορά Εργοδότησης (Τεκμ. 22) και απαίτησαν να μην έχει άλλες εκκρεμότητες με τους προηγούμενους εργοδότες της, με αποτέλεσμα να υποβάλει παραίτηση από την προηγούμενη εργασία της, ξαφνικά και εντελώς αναίτια, λίγες ημέρες πριν την έναρξη της εργασίας της, της ανακοίνωσαν ότι η θέση εργασίας ακυρώνεται και της απέστειλαν ακυρωτική συμφωνία αποζημιώνοντας την δήθεν χαριστικά για 1 μήνα εργασίας κάτι που η ενάγουσα δεν αποδέχθηκε. Ως προς την έννοια της ψευδούς παράστασης, στην υπόθεση Φίλιππος Ραπτόπουλος κ.α. ν. ALPHA BANK LTD, Πολ. Έφεση αρ. 337/2011, 11.04.2017, έγινε παραπομπή στο σύγγραμμα «Contract Law" Evan Mckendrick, 15th ed. σελ. 276,» όπου αναφέρεται πως: «a representation is a statement of factinduces the other party to enter into a contract or otherwise act to his detriment.» Το άρθρο 18(α) του περί Συμβάσεων Νόμου, καθορίζει τι συνιστά ψευδή παράσταση και είναι: «
- «Ψευδής παράσταση» περιλαμβάνει (α) τη θετική βεβαίωση κατά τρόπο που δεν δικαιολογείται από τις πληροφορίες του προσώπου που βεβαιώνει, γεγονότος αναληθούς παρόλο ότι το πρόσωπο που βεβαιώνει πιστεύει ότι είναι αληθές.» Στην πιο πάνω απόφαση λέχθηκαν επίσης τα ακόλουθα: «Το βασικό στοιχείο της ψευδούς παράστασης είναι η θετική βεβαίωση κάποιου γεγονότος που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα και ως αποτέλεσμα της οποίας το αθώο μέρος συνομολογεί σύμβαση με το μέρος που προέβη στην αναληθή παράσταση (βλ. σύγγραμμα «Το Δίκαιο των Συμβάσεων» Π. Πολυβίου Τόμος Α σελ. 333, 334).» Ως ψευδείς παραστάσεις ενός των συμβαλλομένων, οι οποίες δύνανται να οδηγήσουν στην εξ υπαρχής ακύρωση συμφωνίας, νοούνται οι αναληθείς δηλώσεις τις οποίες αυτός απηύθυνε προς τον αντισυμβαλλόμενό του, διαρκούσης της διαμόρφωσης της συμφωνίας, και οι οποίες αφορούν σε ορισμένο γεγονός ή ορισμένη πρόθεσή του (Halsbury's παρα. 767). Αρκεί οι δηλώσεις αυτές να είναι αναληθείς και να έγιναν διαρκούσης της διαμόρφωσης της συμφωνίας. Δεν απαιτείται αυτές να είναι εσκεμμένως αναληθείς και ούτε απαιτείται αυτές να υπήρξαν το μόνον κίνητρο για τη σύναψη της συμφωνίας. Είναι σημαντικό η ψευδής παράσταση να ενήργησε στο μυαλό του ατόμου στο οποίο απευθυνόταν. Επομένως, ένας ενάγοντας δεν δικαιούται σε θεραπεία εάν θα προχωρούσε στη σύναψη της συμφωνίας ακόμη και αν γνώριζε τα πραγματικά γεγονότα. Σχετική είναι και η υπόθεση Industrial Properties Ltd v. Associated Electrical Industries Ltd [1977] Q.B. 580). Δεν χρειάζεται να αποδειχθεί πως η ψευδής παράσταση ήταν η μοναδική αιτία που ώθησε τον ενάγοντα στη σύναψη της συμφωνίας. Αρκεί να αποδειχθεί πως ήταν μία από τις αιτίες που τον ώθησε. Συνοψίζοντας καταλήγω ότι μεταξύ των διαδίκων έχει συναφθεί έγκυρη Σύμβαση Εργοδότησης με την αποδοχή της Προσφοράς Εργοδότησης (Τεκμ. 22) από την ενάγουσα, αφού προηγήθηκε προφορική Παράλληλη Συμφωνία, η οποία οδήγησε στην υπογραφή της Προσφοράς Εργοδότησης (Τεκμ. 22). Αργότερα και μερικές ημέρες πριν την ημερομηνία έναρξης της εργοδότησης της ενάγουσας, με ειδοποίηση της η Εταιρεία ακύρωσε την πρόσληψη της χωρίς να αιτιολογήσει την απόφαση της, αθετώντας έτσι την υπόσχεση της για να παρέχει απασχόληση στην ενάγουσα, κατά παράβαση των συμφωνηθέντων. Ως εκ τούτου η Εταιρεία, κρίνω ότι φέρει την ευθύνη για παράβαση σύμβασης, γεγονός που οδηγεί στην υποχρέωση της να αποζημιώσει την ενάγουσα για την ζημιά που υπέστη. ΟΙ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ: Το άρθρο 73 του Κεφ. 149 αναφορικά με το θέμα των αποζημιώσεων σε περίπτωση παράβασης συμφωνίας προνοεί τα ακόλουθα: «73.
(1)Εν περιπτώσει παραβάσεως της συμβάσεως, ο εκ των συμβαλλομένων ζημιούμενος εκ της τοιαύτης παραβάσεως δικαιούται αποζημιώσεως, παρά του υπαιτίου αντισυμβαλλομένου, διά πάσαν, συνεπεία ταύτης, επενεχθείσαν αυτώ απώλειαν ή ζημίαν, φυσικώς κατά τη συνήθη πορείαν των πραγμάτων προκύψασαν εκ της παραβάσεως, ή την οποίαν οι συμβαλλόμενοι, ότε συνήπτετο η σύμβασις, εγνώριζον ως ενδεχομένην συνέπειαν της παραβάσεως της συμβάσεως. Ουδεμία αποζημίωσις θέλει καταβληθή δι΄ απομεμακρυσμένην και έμμεσον απώλειαν ή ζημίαν επενεχθείσαν συνεπεία παραβάσεως της συμβάσεως.
(2).............................
(3)Κατά τον υπολογισμόν της απωλείας ή της ζημίας της προκυψάσης εκ της παραβάσεως της συμβάσεως, δέον όπως λαμβάνωνται υπ΄ όψιν τα μέσα άτινα υφίσταντο προς θεραπείαν της δυσχερείας της προκληθείσης συνεπεία της μη εκτελέσεως της συμβάσεως». Το άρθρο 73 του Περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ.149, προνοεί την επιδίκαση αποζημιώσεων στο αναίτιο μέρος που υφίσταται ζημιά ή απώλεια συνεπεία παράβασης σύμβασης από το υπαίτιο μέρος, η οποία ζημιά ή απώλεια προέκυψε φυσικά κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων από την εν λόγω παράβαση ή την οποία οι συμβαλλόμενοι γνώριζαν όταν συναπτόταν η σύμβαση, ως ενδεχόμενη συνέπεια της παράβασης της σύμβασης. Το ίδιο άρθρο αναφέρει ακόμη πως καμία αποζημίωση δεν καταβάλλεται για απομακρυσμένη και έμμεση απώλεια ή ζημιά που προκλήθηκε συνεπεία της παράβασης της σύμβασης. Επιπλέον, το εν λόγω άρθρο υποδεικνύει ότι κατά τον υπολογισμό της απώλειας ή της ζημιάς που προέκυψε από την παράβαση της σύμβασης θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα μέσα τα οποία υπήρχαν για θεραπεία της δυσχέρειας που προκλήθηκε ως αποτέλεσμα της μη εκτέλεσης της σύμβασης. Είναι καθιερωμένη αρχή του Δικαίου των Συμβάσεων αναφορικά με αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας, ότι ο ενάγων δικαιούται να τοποθετηθεί, όσο αυτό μπορεί να γίνει με χρηματικούς όρους, στην ίδια θέση που θα βρισκόταν αν η σύμβαση είχε υλοποιηθεί. Με το άρθρο 73 του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149, καθορίζεται η αποζημίωση στην οποία δικαιούται ο συμβαλλόμενος από τη διάρρηξη της συμφωνίας από τον αντισυμβαλλόμενο. Το λογικά προβλεπτό της ζημιάς, είναι το μέτρο της αποζημίωσης. Σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Καλησπέρας ν. Δρυάδη κ.α
(1998)1 ΑΑΔ 867, όπου στις σελ.879-880 αναφέρεται ότι: «.. Το άρθρο 73, εξάλλου, καθορίζει την αποζημίωση, την οποία δικαιούται ο συμβαλλόμενος από τη διάρρηξη της συμφωνίας από τον αντισυμβαλλόμενο. Το λογικά προβλεπτό της ζημιάς, όπως διαγράφεται από τη σύμβαση, είναι το μέτρο της αποζημίωσης. Ο κρίσιμος χρόνος για τον καθορισμό της είναι, κατά κανόνα, ο χρόνος της διάρρηξης..» Οι πραγματικές ζημιές της ενάγουσας προκύπτουν από το κόστος μετακόμισης της στην Θεσσαλονίκη, τα ενοίκια του διαμερίσματος που ενοικίασε στη Θεσσαλονίκη και τέλος τις αποζημιώσεις για την απώλεια εισοδημάτων, περιλαμβανομένης και της καριέρας που απώλεσε η ενάγουσα ένεκα της ακύρωσης της πρόσληψης της σε συνδυασμό με την παραίτηση της από τους προηγούμενους εργοδότες της. Η απώλεια μισθών της περιόδου δοκιμασίας περιλαμβάνεται ουσιαστικά στο ποσό των πραγματικών ζημιών που υπέστη η ενάγουσα ένεκα της ακύρωσης της πρόσληψης της από την Εταιρεία κατά παράβαση της συμφωνίας τους, όπως αναλυτικά εξηγήθηκε ανωτέρω. Η ενάγουσα δεν ξεκίνησε να εργάζεται ώστε να λαμβάνεται υπόψη οποιαδήποτε περίοδος προειδοποίησης, καθότι στην συγκεκριμένη υπόθεση δεν τίθεται θέμα απόλυσης νόμιμης ή παράνομης, αλλά αθέτηση υπόσχεσης παροχής απασχόλησης κατά παράβαση της Γραπτής Προσφοράς Εργοδότησης, η οποία με την υπογραφή της μετατράπηκε σε Σύμβαση Εργοδότησης, σε συνδυασμό πάντοτε με την Παράλληλη Συμφωνία, όπως έχει γίνει αποδεκτό πιο πάνω. Πηγή άντλησης καθοδήγησης για καθορισμό των αποζημιώσεων που δικαιούται η ενάγουσα μπορούν να αποτελέσουν τα όσα αναφέρονται στο σύγγραμμα Mc Gregor on Damages, 14η έκδοση, παράγραφοι 932-950 όπου αναπτύσσονται οι διάφορες επιλογές προκειμένου να επιδικαστούν δίκαια οι αποζημιώσεις. Λαμβανομένων υπόψη όλων των πραγματικών γεγονότων και περιστάσεων που βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου κρίνω ότι είναι δίκαιο και πρέπον να αποδοθεί στην ενάγουσα η πραγματική της ζημία. Προς τούτο η Γραπτή Δήλωση ( Έγγραφο Β) του λογιστή κ. Π. Λοΐζου (Μ.Ε.2 είναι άκρως διαφωτιστική και τεκμηριωμένη ως προς την πραγματική ζημιά της ενάγουσας και περιλαμβάνει όλες τις πιθανές εναλλακτικές λύσεις υποβοηθώντας το Δικαστήριο να αποφασίσει συγκεκριμένο ποσό αναλόγως της κατάληξης του. Όπως ανέφερα και πιο πάνω η μαρτυρία του κ. Π. Λοΐζου παρέμεινε αδιαμφισβήτητη και αναντίλεκτη και αποτυπώνει πλήρως την εικόνα των πραγματικών ζημιών της ενάγουσας. Ο Πίνακας Α, αποδίδει με πολύ ξεκάθαρο και συγκεκριμένο τρόπο την πραγματική ζημιά της ενάγουσας, η οποία συνίσταται και στις αξιώσεις της ενάγουσας ως προς την αποζημίωση που πρέπει να της επιδικαστεί, καθότι επεξηγείται αναλυτικά στην παράγραφο 7 ζ του Εγγράφου Β για το πώς ακριβώς προκύπτει η μαθηματική φόρμουλα που ακολουθεί ο κ. Π. Λοΐζου (Μ.Ε. 2) για να καταλήξει στην πραγματική ζημιά της ενάγουσας. Δεν αμφισβητήθηκε ο χρόνος που παρέμεινε άνεργη η ενάγουσα και η προσπάθεια της να μειώσει την ζημιά της η οποία θα πρέπει να ομολογήσω ότι υπήρξε άμεση κατά τρόπο που εντυπωσιάζει. Η επιστημονική κατάρτηση της ενάγουσας σε συνδυασμό με την αποκτηθείσα ήδη εμπειρία της και την ηλικία της δεν με οδηγεί στο συμπέρασμα περί απώλειας μελλοντικής επαγγελματικής καριέρας ως λογίστριας/ ελεγκτή. Η προσπάθεια της Υπεράσπισης να παρουσιαστεί ότι δήθεν η Σύμβαση Εξηρτημένης Εργασίας Ορισμένου Χρόνου ( Τεκμ. 30), μεταξύ της ενάγουσας και της Deloitte, υπογράφηκε στις 12.02.2012, και όχι στις 12.03.2012 αν και μικρής σημασίας γεγονός τουλάχιστον ως προς τις διεκδικούμενες αποζημιώσεις, απέτυχε αφού αποδείχθηκε μέσω της Γραπτής Δήλωσης της κας Κυριακής Σιαντάνη (Μ.Ε.3) και των τεκμηρίων που κατέθεσε ότι η ημερομηνία 12.02.2012 οφείλεται σε τυπογραφικό λάθος, όπως ανέφερε και η ενάγουσα στην αντεξέταση της. Ούτε η προσωπική σελίδα της ενάγουσας στο LinkedIn (Τεκμήριο 37) μπορεί να αποτελέσει απόδειξη ότι η Ενάγουσα εργοδοτήθηκε στην Σαμαράς & Συνεργάτες Σύμβουλοι Μηχανικοί, τον Μάιο του 2012, όπως ισχυρίζεται η εναγόμενη, καθότι το Τεκμήριο 34, το οποίο αποτελεί επίσημο έγγραφο του Οργανισμού Απασχόλησης Εργατικού Δυναμικού της Ελληνικής Δημοκρατίας αναφέρει ξεκάθαρα ως ημερομηνία πρόσληψης της ενάγουσας στην Σαμαράς & Συνεργάτες Σύμβουλοι Μηχανικοί την ημερομηνία 11.09.2012. Το γεγονός ότι στο Linkedin η ενάγουσα για λόγους προφίλ και μόνον παρουσίαζε ως συνεχή την εργοδότηση της δεν αλλάζει την αποδεδειγμένη πραγματικότητα και είναι κατά την αντίληψη μου σε κάθε περίπτωση άνευ νομικής αξίας. Σύμφωνα επομένως με τον Πίνακα Α, ο οποίος βρίσκεται στην παράγραφο 7 της δεύτερης σελίδας του Εγγράφου Β, μαζί με όλες τις επεξηγήσεις που ακολουθούν στις παραγράφους 7 α,β,γ,δ,ε,στ και ζ, αποτελούν τη μαθηματική φόρμουλα και την πραγματική ζημιά που υπέστη η ενάγουσα, λαμβανομένου υπόψη ότι τόσον η προσωρινή εργασία, αλλά και η μόνιμη εργασία που βρήκε αργότερα η ενάγουσα, ήταν με πολύ χαμηλότερα εισοδήματα από εκείνα που θα ελάμβανε εάν η Εταιρεία δεν ακύρωνε την πρόσληψη της καταλήγω ότι αυτή θα ήταν δίκαιο όπως αποζημιωθεί για εύλογο χρονικό διάστημα το οποίο προσδιορίζω χρονικά στους έξι μήνες. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο ίδιος ο Sir Michael Willcocks ( M.Y.), παραδέχθηκε ότι αν το Δικαστήριο ήθελε αποδεχθεί ότι η ενάγουσα ήταν υποχρεωμένη σε παραίτηση από την Deloitte τότε πρέπει η εναγόμενη να την αποζημιώσει πλήρως. Η ενάγουσα σύμφωνα με τη μαρτυρία που αποδέχθηκα υποχρεώθηκε να παραιτηθεί από την Deloitte και επομένως δικαιούται σε αποζημίωση. Σε μια πολιτική υπόθεση, σύμφωνα με τη νομολογία, ο ενάγοντας οφείλει να αποδείξει την υπόθεση του με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων (balance of probabilities) παρουσιάζοντας ικανή και θετική μαρτυρία με αποδεικτικά στοιχεία αφού στους ώμους του υπάρχει το νομικό πρωταρχικό βάρος (legal burden of proof). Aκολούθως ο εναγόμενος πρέπει να αντικρούσει τους ισχυρισμούς των εναγόντων (evidential burden of proof), πράγμα το οποίο στην παρούσα περίπτωση η ενάγουσα πέτυχε και από την άλλη η εναγόμενη απέτυχε. Παραπέμπω σχετικά στην υπόθεση Γεώργιος Σπύρος Τσαππή Λτδ ν. Παναγιώτη Πολυβίου
(2009)1 ΑΑΔ 339. Μια μαρτυρία κρίνεται αξιόπιστη κατά τη διάρκεια της ζωντανής ατμόσφαιρας της διαδικασίας και αποτιμάται από τη συνολική παρουσία του μάρτυρα κατά την εξιστόρηση των γεγονότων στη βάση των εγγενών χαρακτηριστικών της μαρτυρίας (πηγή γνώσεων, ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος, ακεραιτότητα και προκατάληψη, ανιδιοτέλεια, αληθοφάνεια βλ. Phipson on Evidence, 16th edition, σελ. 333). Καθ' όλη τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός εκάστου των μαρτύρων δεν περιορίζεται στην ατομική κρίση του καθενός ξεχωριστά αλλά επεκτείνεται και στα συμπεράσματα που προκύπτουν από συσχετισμό, αντιπαραβολή και διερεύνηση της αντικειμενικής υπόστασης των εκατέρωθεν θέσεων (βλ. Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρας
(1992)1 Α.Α.Δ.1056). Η αποτίμηση της αξιοπιστίας μάρτυρα είναι έργο διακριτό και εντελώς αποσυναρτημένο από οποιοδήποτε βάρος απόδειξης (βλ. Αγαθοκλέους κ.α. ν. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 316 και Αθανασίου κ.α. ν. Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ. 614). Έχοντας επομένως υπόψη το σύνολο της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον μου και τις αρχές αξιολόγησης της μαρτυρίας κρίνω ότι η ενάγουσα και οι μάρτυρες που κατέθεσαν γι' αυτή ήταν ειλικρινής και η μαρτυρία τους στοιχειοθετείται από γεγονότα τα οποία αποδεικνύονται πέραν της προφορικής μαρτυρίας αλλά και από έγγραφη μαρτυρία και είναι σύμφωνη με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς της. Την αποδέχομαι στο σύνολο της σε αντίθεση με αυτή που παρουσίασε η πλευρά της Εταιρείας η οποία ήταν γενική εξέφραζε πεποίθηση του μάρτυρος χωρίς να ανταποκρίνεται στα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης και εν γένει δεν ήταν πειστική και ακριβής. Περαιτέρω, αποτελεί πάγια νομολογιακή αρχή ότι η διεξαγωγή μιας δίκης περιορίζεται στους δικογραφημένους ισχυρισμούς μέσα από τους οποίους διαμορφώνεται το νομικό πλαίσιο και καθορίζονται τα επίδικα θέματα. Ενδεικτικά αναφέρω τις αποφάσεις Νεοφύτου ν. Γερακιώτη
(2010)1(Α) Α.Α.Δ. 25, Χ" Μάρκου ν. Widehorizon (Cap.Market) Ltd
(2010)1 (Α) A.A.Δ. 108 και Βαριάνου ν. Βορκά
(2010)1(Γ) Α.Α.Δ.
- Εκείνο που ενδιαφέρει το Δικαστήριο είναι οι δικογραφημένοι ισχυρισμοί της ενάγουσας και της Εταιρείας και κατά πόσον αυτοί προωθήθηκαν και αποδείχθηκαν ή παρέμειναν αναντίλεκτοι ενώπιον του ή παρέμειναν απλοί ισχυρισμοί χωρίς προώθηση και χωρίς απόδειξη. ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Καταλήγω επομένως ότι, η ενάγουσα απέδειξε την υπόθεση της και τις αξιώσεις της εναντίον και της εναγομένης στο βαθμό και στο επίπεδο που εξετάζεται σε αστικής φύσης υποθέσεις αυτόν του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Η ενάγουσα ισχυρίστηκε ότι κατέβαλε έξοδα για τη μετακόμιση της στη Θεσσαλονίκη από την Αθήνα σε διαμέρισμα που ενοικίασε εκεί και ακολούθως στο σπίτι των γονέων της και μετακόμιση οικοσκευής σε συγγενικά της σπίτια €3.000,
- Παρόλο ότι δεν παρουσίασε αποδείξεις προς τούτο, αποδεχόμενος τη μαρτυρία της ως αξιόπιστη αποδέχομαι αυτή τη ζημιά ως εύλογη. Αποδέχομαι επίσης το κόστος που επιβαρύνθηκε για την ενοικίαση του διαμερίσματος στη Θεσσαλονίκη όπως το μείωσε κατά τη μαρτυρία της στο ποσό των €1.350,
- Επομένως δικαιούται ως ειδικές αποζημιώσεις το ποσό των €4.350,00 με νόμιμο τόκο από την 1.03.2012 μέχρι εξοφλήσεως. Επιπρόσθετα κρίνω ότι στη βάσει των υπολογισμών του κ. Π. Λοϊζου (Μ.Ε.2) η ενάγουσα θα ήταν δίκαιο όπως λάβει αποζημίωση για την απώλεια της εργασίας της ή τη μείωση των εισοδημάτων της. Κρίνω με βάση όλα τα δεδομένα της υπόθεσης ότι η αποζημίωση της θα μπορούσε να προσδιοριστεί χρονικά στους έξι μήνες σύμφωνα με τον υπολογισμό του κ. Π. Λοϊζου (Μ.Ε.3) που ανέρχεται στο ποσό των €10,099,
- Ως εκ τούτου εκδίδεται απόφαση υπέρ της ενάγουσας και εναντίον της εναγομένης ως ακολούθως: (α) Επιδικάζονται ως ειδικές αποζημιώσεις το ποσό των €4.350,00 με νόμιμο τόκο από την 1.03.2012 μέχρι εξοφλήσεως. (β) Επιδικάζονται ως αποζημιώσεις για απώλεια εισοδημάτων για έξι μήνες το ποσό των €10,099,00 με νόμιμο τόκο από 10.03.2012 μέχρι εξοφλήσεως. ΤΑ ΕΞΟΔΑ: Τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα και θα είναι υπέρ της ενάγουσας και εναντίον της εναγομένης όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. ( Υπ.)........... Χρ. Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο