E. A. Home Chic Properties Ltd ν. Cypeir Properties Ltd, Αγωγή Αρ. 2858/2017, 14/9/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A363 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Αγωγή Αρ. 2858/2017 Μεταξύ: E. A. Home Chic Properties Ltd, από την Λεμεσό Ενάγουσας Και Cypeir Properties Ltd, από την Λεμεσό Εναγομένης ----------------------------------- Αίτηση ημερ. 15.3.2018 Ημερ.: 14.9.2018 Για την Εναγόμενη-Αιτήτρια: κ. Χαχολιάδης για N. Pirilides & Associates LLC Για την Ενάγουσα-Καθ' ης η Αίτηση: κα Ζαχαρίου για Δημήτρης Παναούτας & Συνεργάτες ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η αγωγή καταχωρίστηκε με Κλητήριο Ένταλμα Γενικά Οπισθογραφημένο την 10.10.2017. Η αξίωση αφορούσε στην έκδοση διατάγματος που να απαγορεύει στην Εναγόμενη να επεμβαίνει σε τεμάχιο της Ενάγουσας στον Άγιο Τύχωνα στη Λεμεσό. Κατά την οπισθογράφηση, η επέμβαση συνίστατο στην εναπόθεση χωμάτων, πέτρων και άλλων υλικών στο τεμάχιο της Ενάγουσας. Αξιωνόταν ακόμα διάταγμα που να διατάσσει την Εναγόμενη να απομακρύνει τα χώματα, πέτρες και άλλα υλικά αποκαθιστώντας το τεμάχιο στην κατάσταση του πριν την επέμβαση. Περαιτέρω αξιώνονταν αποζημιώσεις, τόκοι και έξοδα. Αυθημερόν με την καταχώριση της αγωγής καταχωρίστηκε μονομερής αίτηση και την 12.10.2017 εκδόθηκε προσωρινό διάταγμα με το οποίο διατασσόταν η Εναγόμενη να πάψει να επεμβαίνει στο τεμάχιο της Ενάγουσας. Η Εναγόμενη καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης την 19.10.2017 και ένσταση στο προσωρινό διάταγμα που με Ενδιάμεση Απόφαση ημερ. 23.1.2018 ακυρώθηκε και έπαψε να ισχύει. Την 26.2.2018 καταχωρίστηκε η Έκθεση Απαίτησης. Την 15.3.2018 καταχωρίστηκε η υπό κρίση Αίτηση με την οποία η Εναγόμενη εξαιτείται διάταγμα για την ακύρωση, διαγραφή, απόρριψη και παραμερισμό του Κλητηρίου Εντάλματος και της Έκθεσης Απαίτησης γιατί συνιστούν κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, επιπόλαιο και ενοχλητικό διαδικαστικό διάβημα και γιατί δε αποκαλύπτεται από την Έκθεση Απαίτησης αγώγιμο δικαίωμα εναντίον των Εναγομένων. Η Αίτηση υποστηρίζεται με Ένορκη Δήλωση ημερ. 15.3.2018 της Κρίστης Ζαβού, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων της Εναγομένης. Η ομνύουσα αναφέρεται σε ζητήματα που προκύπτουν από το δικογραφικό φάκελο και επιχειρηματολογεί. Η Ενάγουσα καταχώρισε Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης με 10 λόγους ένστασης που υποστηρίζεται με Ένορκη Δήλωση ημερ. 30.5.2018 της διευθύντριας της Έλενας Αθανασίου. Η ομνύουσα αντιπαραβάλλει τις δικές της θέσεις στα όσα αναφέρονται και επιχειρηματολογούνται από την Ζαβού και επιχειρηματολογεί και αυτή στη βάση της συμβουλής των δικηγόρων της Ενάγουσας. Σύμφωνα με τη Δ.27 θ.3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, που αναφέρεται στη νομική βάση της Αίτησης: «Το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει όπως οιονδήποτε δικόγραφο διαγραφεί για το λόγο ότι δεν περιέχει λογικό αγώγιμο δικαίωμα ή απάντηση και σε τέτοια περίπτωση ή σε περίπτωση που η αγωγή ή η υπεράσπιση φανεί από τα δικόγραφα ότι είναι μηδαμινή ή ενοχλητική το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει όπως η αγωγή ανασταλεί ή απορριφθεί, ή να εκδώσει απόφαση που θα είναι δίκαια.» Εξετάζοντας την Αίτηση κάτω από τις πρόνοιες της Δ.27, θ.3, το Δικαστήριο οφείλει να περιοριστεί στα όσα δικογραφούνται στην Έκθεση Απαίτησης για να διαπιστώσει κατά πόσο αποκαλύπτεται αιτία αγωγής εναντίον της Εναγομένης. Είναι γι' αυτό που αιτήσεις δυνάμει της Δ.27 θ.3 δεν απαιτείται να συνοδεύονται από ένορκη δήλωση (Δ.48, θ.9 (ο)). Η Δ.27 παρέχει στο Δικαστήριο τη δυνατότητα ελέγχου των δικογράφων ως επίσης και εξουσία με συνοπτική διαδικασία να αναστέλλει ή να απορρίπτει αγωγή ή ανταπαίτηση όπου το δικόγραφο δεν αποκαλύπτει εύλογη αιτία αγωγής (βλ. Mavromoustaki v. Yeroudes
(1965)1 C.L.R. 176, Χ"Οικονόμου ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 949). O σκοπός της Δ.27 είναι η εξοικονόμηση χρόνου και δαπάνης (βλ. Hambou v. Thoma
(1987)1 C.L.R. 370, The Heirs of Late Theodora Panayi v. The Administrator of the Estate of the Late Stylianos Mandriottis
(1963)2 C.L.R. 167, 170). Όπως τονίστηκε επανειλημμένα, η δικαιοδοσία για απόρριψη αγωγής ή ανταπαίτησης in limine, ασκείται με άκρα φειδώ και μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις όπου κρίνεται ότι η αιτία αγωγής είναι έκδηλα και σχεδόν αναντίλεκτα ελαττωματική ή όπου η αγωγή ή η υπεράσπιση φαίνεται από τα δικόγραφα ότι είναι επιπόλαιη ή ενοχλητική. Στην Χατζηκυριάκος ν. Κυθρεώτη
(1992)1 Α.Α.Δ. 1119, 1121 αναφέρθηκε ότι: «Η απόφανση για ανυπαρξία εύλογης αιτίας αγωγής οδηγεί αναπόδραστα στον οριστικό τερματισμό της διαδικασίας. Δικαιολογείται αυτός ο τερματισμός μόνο όταν το δικόγραφο . είναι αναντίλεκτα ανυπόστατο. (Βλ. In re Pelmaco Development Ltd
(1991)1 Α.Α.Δ. 246.) Εντοπισμός κάποιας αιτίας αγωγής, η έστω κάποιου ζητήματος κατάλληλου για εκδίκαση από το Δικαστήριο, επιβάλλει τη διατήρηση της διαδικασίας στη ζωή όσο και αν η προοπτική επιτυχίας εμφανίζεται απομακρυσμένη. (Βλ. Costas Mavromoustaki v. I. Yeroudes etc
(1965)1 C.L.R. 176, Papamichael v. Chacholiades
(1970)1 C.L.R. 305.)» Το ζήτημα που εγείρεται είναι κατά πόσο με τους ισχυρισμούς της Έκθεσης Απαίτησης η Εναγόμενη συνδέεται με τη διάπραξη του αστικού αδικήματος που συνιστά τη βάση της αγωγής. Στην παρ.7 της Έκθεσης Απαίτησης δικογραφείται ότι διαπιστώθηκε η παρουσία μηχανημάτων εκσκαφής και μεταφοράς βαρέων αντικειμένων μέσα στο τεμάχιο της Ενάγουσας και καταγράφεται και μαρτυρία ότι δηλαδή τα πρόσωπα που διεξήγαγαν τις εργασίες, αποκάλυψαν ότι εργάζονταν κατ' εντολή αυτών που προέβαιναν σε εργασίες σε γειτονικό τεμάχιο. Στην παρ.11 καταγράφεται η θέση ότι τα πρόσωπα που διεξήγαγαν τις πιο πάνω εργασίες, ενεργούσαν για την Εναγομένη. Εμμέσως, πλην σαφώς προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι η επέμβαση στο ακίνητο της Ενάγουσας γινόταν από την Εναγομένη διά υπηρετών ή αντιπροσώπων της. Η Εναγόμενη εδράζει την Αίτηση της και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και παραπέμπει σε νομολογία που καθιερώνει ότι σε τέτοιες περιπτώσεις παρέχεται η δυνατότητα στο Δικαστήριο να αποδεχτεί μαρτυρία στη μορφή ενόρκων δηλώσεων προς απόδειξη της θέσης ότι το δικόγραφο συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου. Οι συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου ενυπάρχουν για να διασφαλίζεται ότι δεν θα υπάρχει κατάχρηση των διαδικασιών προς εξυπηρέτηση αλλότριων σκοπών και όχι για την προώθηση καλοπροαίρετης αξίωσης. Και τούτο αφού είναι ότι πιο εύκολο να συνταχθεί μια έκθεση απαίτησης που να αποκαλύπτει αιτία αγωγής εναντίον του εναγομένου στη βάση ισχυρισμών που και ο ενάγοντας γνωρίζει πως δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Όμως, για να διαγραφεί μια τέτοια αξίωση στη βάση των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου, η μαρτυρία ότι προωθείται κακόπιστα και με αναληθείς ισχυρισμούς πρέπει να είναι συντριπτική και αδιάσειστη. Διαφορετικά θα ισοδυναμούσε με εκδίκαση της αγωγής εκτός του πλαισίου της δίκης. Στην In re Pelmako Developments Ltd
(1991)1 Α.Α.Δ. 246 αναφέρεται ότι: «.η επίκληση της συμφυούς δικαιοδοσίας του δικαστηρίου για τη διαγραφή δικογράφου, ασκείται με εξαιρετική φειδώ και μόνο εφόσο διαπιστώνεται ότι το δικόγραφο συνιστά κατάχρηση της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου· δηλαδή, χρήση των μέσων του δικαίου για αλλότριους σκοπούς.» Εισηγούνται οι δικηγόροι της Εναγομένης ότι το Δικαστήριο μπορεί να λάβει υπόψη του τη μαρτυρία η οποία βρίσκεται στο δικογραφικό φάκελο και καταχωρίστηκε στα πλαίσια της αίτησης ημερ. 10.10.2017 για προσωρινό διάταγμα και ακόμη τα ευρήματα στα οποία κατέληξε το Δικαστήριο στην Ενδιάμεση Απόφαση ημερ. 23.1.2018. Η υπό κρίση Αίτηση διατηρεί την αυτοτέλεια της. Το ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρικό υλικό είναι αυτό που τέθηκε υπόψη του με τις Ένορκες Δηλώσεις που υποστηρίζουν την Αίτηση και την Ένσταση. Όχι το μαρτυρικό υλικό που καταχωρίστηκε στα πλαίσια άλλη δευτερογενούς αιτήσεως. Πολύ περισσότερο δεν μπορεί το Δικαστήριο να υποκαταστήσει τη δική του κρίση με την κατάληξη σε άλλη διαδικασία, στην αίτηση ημερ. 10.10.2017, στη βάση του υλικού που τότε είχε τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Η παραπομπή στην Ετήσια Δικονομική Πρακτική του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Αγγλίας του 1958 (σελ.574) που επικαλείται η Εναγόμενη αναφέρει ότι το Δικαστήριο μπορεί να επιτρέψει την προσκόμιση μαρτυρίας στη μορφή ενόρκων δηλώσεων, όχι να λάβει υπόψη του μαρτυρία που καταχωρίστηκε στα πλαίσια άλλης διαδικασίας και βρίσκεται στο φάκελο της δικογραφίας. Στα πλαίσια της υπό κρίση Αίτησης δεν επιτράπηκε η προσκόμιση, ούτε ζητήθηκε, μαρτυρικoύ υλικού άλλου από τις Ένορκες Δηλώσεις που συνόδευαν κατά την καταχώρηση τους την υπό κρίση Αίτηση και την Ένσταση σε αυτή. Ότι στα πλαίσια της ακρόασης της αίτησης σε σχέση με το προσωρινό διάταγμα προβλήθηκε μαρτυρία που δεν υποστηρίζει την υπόθεση της Ενάγουσας και ότι η τελευταία δεν ζήτησε να καταχωρίσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση για να την αντικρούσει ή να αντεξετάσει το μάρτυρα που προέβαλε τη θέση, δεν οδηγεί σε διαπίστωση ότι η αγωγή είναι επιπόλαια ή καταχρηστική ή προωθείται για εξυπηρέτηση αλλότριων σκοπών. Ο χειρισμός στην αίτηση για το προσωρινό διάταγμα, που μπορεί να είχε κενά ή αστοχίες ή η τυχών αδυναμία προσκόμισης της κατάλληλης μαρτυρίας στο στάδιο εκείνο, δεν μπορεί να εμποδίσει την Ενάγουσα να προωθήσει την αγωγή της, όπου θα έχει το βάρος να τεκμηριώσει με μαρτυρία την εμπλοκή της Εναγόμενης αποδεικνύοντας το σχετικό ισχυρισμό της Έκθεσης Απαίτησης. Είναι επομένως ζήτημα ύπαρξης και προσκόμισης της κατάλληλης μαρτυρίας προς απόδειξη της εμπλοκής και υπαιτιότητας της Εναγομένης όπως της καταλογίζεται με την Έκθεση Απαίτησης. Πρόκειται για ζήτημα που δεν μπορεί να κριθεί παρά στα πλαίσια της κυρίας δίκης της αγωγής. Ως εκ των ανωτέρω η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγομένης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της αγωγής και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, οπόταν και θα είναι πληρωτέα. (Υπ.)............ Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο