← Κύπρος

Αναφορικά με την εταιρεία A. MESSIOS & SONS LIMITED, Γεν. Αίτηση: 128/2016, 28/9/2018

Αναφορικά με την εταιρεία A. MESSIOS & SONS LIMITED, Γεν. Αίτηση: 128/2016, 28/9/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A383 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Β. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. Γεν. Αίτηση: 128/2016 Μεταξύ: Αναφορικά με τα άρθρα 53-71 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6 -και- Αναφορικά με τα Εμπράγματα Βάρη υπ' αριθμό ΕΒ2003/2013 και ΕΒ3295/15 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λεμεσού προς όφελος του XXXXX Λεωνίδα -και- Αναφορικά με την εταιρεία A. MESSIOS & SONS LIMITED Αιτητές ......... Προδικαστική Εκδίκαση Λόγων Ένστασης 28 Σεπτεμβρίου 2018 Για Αιτητές: κα Χριστοδουλίδου για Αντρέας Γιωρκάτζιης Δ.Ε.Π.Ε. Για Καθ' ου η αίτηση: κα Αριστείδου για Yiannakis K. Thoma Law Firm LLC ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την κυρίως αίτηση τους οι Αιτητές αιτούνται όπως διαταχθεί είτε ο XXXXX Λεωνίδα (Καθ' ου) να αποσύρει είτε διαζευκτικά ο Διευθυντής Κτηματολογίου να ακυρώσει, τις εγγραφές δικαστικής απόφασης (memo) ημερ. 29.8.07 υπ' αρ. ΕΒ2003/13 και ΕΒ3295/15 επί ακίνητης ιδιοκτησίας τους. Η αίτηση στηρίζεται στα άρθρα 53-71 του Κεφ.6, στις Δ.48 και Δ.55, καθώς και στην εγγενή εξουσία του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται δε από ένορκη δήλωση του εκ των διοικητικών συμβούλων των Αιτητών XXXXX Μέσσιου. Ο ενόρκως δηλών εξηγεί το ιστορικό έκδοσης απόφασης στις συνενωμένες αγωγές 5770/97 και 5126/98 ημερ. 29.8.07 (Τεκμήριο 1), καθώς και το ότι ο Καθ' ου είχε αρχικά προχωρήσει στην εγγραφή δύο εμπραγμάτων βαρών υπ' αρ. ΕΒ2363/07 και ΕΒ2474/10 στις 3.9.07 και στις 26.11.10 αντίστοιχα. Περαιτέρω προσθέτει ότι κατόπιν διαβουλεύσεων μεταξύ τους, υπεγράφη στις 11.11.10 Συμφωνία Διευθέτησης μεταξύ των Αιτητών και του Καθ' ου και ότι με αυτή ο τελευταίος είχε δεσμευθεί όπως με την εξόφληση των χρηματικών οφειλών προβεί στην απόσυρση των εμπραγμάτων βαρών. Όταν στην πορεία εισέπραξε το συνολικό ποσό των €609.700 συν τα έξοδα προχώρησε μεν στην απόσυρση του ΕΒ2474/10 στις 31.12.10 και του ΕΒ2363/07 στις 23.8.13, πλην όμως κατά την τελευταία ημερομηνία προχώρησε αμέσως μετά στην εγγραφή του ΕΒ2003/13 και αργότερα στις 17.11.15 ενέγραψε και το ΕΒ3295/15 επί άλλων ακινήτων, τα οποία αρνείται να αποσύρει, παρότι έχει πλήρως εξοφληθεί. Ένσταση Με την ένσταση του ο Καθ' ου προέβαλε 32 λόγους προς απόρριψη της αίτησης, μεταξύ των οποίων είναι και το ότι δεν χρησιμοποιήθηκε το ορθό δικονομικό μέτρο προς ακύρωση των memo καθότι το ενδεδειγμένο μέτρο είναι η αγωγή. Στη συνοδεύουσα την ένσταση ένορκη δήλωση του ο Καθ' ου αναφέρεται σε όλο το ιστορικό των σχέσεων του με τους Αιτητές. Μεταξύ άλλων παραδέχεται ότι μετά την έκδοση της απόφασης ημερ. 29.8.07 καταχωρίστηκαν διάφορες διαδικασίες και λήφθηκαν διάφορα μέτρα εκτέλεσης, καθώς και ότι συνήψε την προαναφερθείσα Συμφωνία Διευθέτησης με τους Αιτητές. Ειδικότερα αναγνωρίζει ότι εισέπραξε συνολικά το ποσό των €609.700 αλλά προβάλλει ότι δεν έχουν καταβληθεί τόκοι επί του ποσού αποζημιώσεων για κακοτεχνίες (€9.700), οι οποίοι οφείλονται βάσει της απόφασης του Δικαστηρίου έστω και αν εκ λάθους ή και αβλεψίας δεν είχε συμπεριληφθεί σχετική πρόνοια στη μεταγενέστερη Συμφωνία Διευθέτησης. Προβάλλει τη θέση πως με την εν λόγω συμφωνία είχαν καταλήξει ως προς τον τρόπο εξόφλησης του χρηματικού μέρους της απόφασης καθώς και ως προς τον τρόπο διευθέτησης άλλων θεμάτων που αφορούν την απόφαση. Κατά την άποψη του, εξυπακούετο ότι οι Αιτητές όφειλαν να καταβάλουν τόκους επί του ποσού των αποζημιώσεων για κακοτεχνίες και γνώριζαν πολύ καλά ότι ο ίδιος δεν είχε πρόθεση να χαρίσει τους τόκους επί του ποσού των κακοτεχνιών. Προσθέτει πως ενόψει της μη εξόφλησης όλων των χρηματικών οφειλών σύμφωνα με τον όρο 9 αλλά και της μη τήρησης των λοιπών όρων της Συμφωνίας Διευθέτησης, δεν είχε αφαιρεθεί το memo επί του ακινήτου στο Πισσούρι, δηλαδή το ΕΒ2363/

  1. Σχετικά με τα δύο επίδικα memo αναφέρει ειδικότερα στις παραγράφους 5.28 και 5.29 τα εξής: «5.
  2. Περί τα μέσα Αυγούστου του έτους 2013, εξ' όσων μου έχει αναφέρει η δικηγόρος μου κα Αντιγόνη Αριστείδου, διαπίστωσε ότι το memo επί του ακινήτου στο Πισσούρι έληγε στις 3.9.
  3. Εξ' όσων μου ανέφερε, επειδή δεν υπήρχε χρόνος να καταχωρήσει αίτηση στο Δικαστήριο για παράταση του χρόνου εγγραφής μεμο, στις 23.8.13 απέσυρε το memo επί του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 25906 και στην συνέχεια καταχώρησε νέο memo το οποίο έλαβε τον αριθμό EB2003/
  4. 5.
  5. Επειδή το εν λόγω μεμο με αριθμό 2003/13 δεν κάλυπτε το υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό, καταχωρήθηκε επιπρόσθετα και το μεμο με αριθμό ΕΒ3295/15 επί των ακινήτων με αριθμούς εγγραφής 28944 και 28949.» Διαδικασία Κατόπιν σχετικής αίτησης των Αιτητών και της σύμφωνης γνώμης του Καθ' ου, το Δικαστήριο (υπό άλλη σύνθεση) στις 10.5.18 διέταξε όπως προδικαστούν οι λόγοι ένστασης υπ' αρ. 1, 7, 10, 16 και 21 οι οποίοι έχουν ως εξής: «
  6. Η αίτηση των Αιτητών είναι νόμω και ουσία αβάσιμη και/ή παράτυπη και/ή λανθασμένη και/ή εξ' υπαρχής άκυρη και/ή θνησιγενής. ..............................
  7. Οι θεραπείες που ζητούν οι Αιτητές δεν μπορούν να δοθούν στο πλαίσιο εναρκτήριας αίτησης και/ή δεν χρησιμοποιήθηκε το ορθό και/ή ενδεδειγμένο δικονομικό μέσο για ακύρωση της εγγραφής δικαστικής απόφασης (μεμο) επί της ακίνητης περιουσίας των Αιτητών και/ή το ορθό και/ή ενδεδειγμένο δικονομικό μέσο είναι εκείνο της Αγωγής. ..............................
  8. Οι Αιτητές εξαιτούνται ουσιαστικά από το Επαρχιακό Δικαστήριο να προβεί σε υπέρβαση της δικαιοδοσίας η οποία του παρέχεται από τις διατάξεις και Κανονισμούς στους οποίους στηρίζεται η παρούσα Αίτηση. ..............................
  9. Το σεβαστό δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να εκδικάσει και/ή επιληφθεί της παρούσας υπόθεσης και/ή να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα. ..............................
  10. Η νομική βάση της αίτησης είναι ελλιπής και/ή λανθασμένη και/ή δεν μπορεί να στηρίξει τις αιτούμενες θεραπείες. .............................». Αγορεύσεις Κατά την αγόρευση τους επί του προδικαστικού οι Αιτητές υπέδειξαν ότι σε παλαιότερη δικάσιμο το Δικαστήριο αφού άκουσε εκατέρωθεν τοποθετήσεις διέταξε όπως η ακρόαση της κυρίως αίτησης διεξαχθεί με την παρουσίαση προφορικής μαρτυρίας. Βασική τους εισήγηση είναι πως από το λεκτικό του άρθρου 71 του Κεφ. 6 δεν προκύπτει προσδιορισμός του δικονομικού μηχανισμού τον οποίο δύναται να χρησιμοποιήσει οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος για ακύρωση memo και ως εκ τούτου οι ίδιοι είχαν τη δυνατότητα να προωθήσουν το αίτημα τους με την καταχώριση της υπό κρίσιν εναρκτήριας αίτησης. Από πλευράς του ο Καθ΄ ου προβάλλει ότι για να αποφασίσει το Δικαστήριο ότι έχει εξοφληθεί το εξ αποφάσεως χρέος θα πρέπει προηγουμένως να ακούσει μαρτυρία και να αποφασίσει κατά πόσο υπήρξε συμμόρφωση των Αιτητών με τους όρους της Συμφωνίας Διευθέτησης ούτως ώστε με βάση τον όρο 9 ο Καθ' ου να υποχρεούται να αποσύρει τα επίδικα memo. Ειδικότερα ως προς τον όρο αυτό είναι η θέση του πως με την εξόφληση όλων των χρηματικών οφειλών ο ίδιος δεσμευόταν όπως αποσύρει όλες τις επιβαρύνσεις αλλά αυτό θα ίσχυε νοουμένου ότι οι Αιτητές θα τηρούσαν όλους τους όρους της Συμφωνίας και όχι μόνο τους όρους που αφορούσαν το χρηματικό μέρος, ενώ εν τέλει αυτοί πλήρωσαν μικρότερο ποσό από το επιδικασθέν χωρίς να τηρήσουν παράλληλα και τις υποχρεώσεις τους όπως αυτές περιέχονται στους υπόλοιπους όρους της εν λόγω Συμφωνίας. Είναι χρήσιμο να σημειωθεί πως ο Καθ' ου καταγράφει ως παραδεκτά γεγονότα στην αγόρευση του τα εξής: «

(1)Στις 29/8/2007 το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού εξέδωσε απόφαση στις συνενωμένες Αγωγές με αριθμούς 5770/97 και 5126/98 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού με την οποία επιδικάστηκαν διάφορα ποσά πλέον τόκοι τόσο υπέρ όσο και εναντίον του Καθ' ου η αίτηση κ. Ανδρέα Λεωνίδα, τα οποία συμψηφιζόμενα άφηναν υπόλοιπο το οποίο έπρεπε να καταβληθεί από τους Αιτητές στον Καθ' ου η αίτηση.
(2)Επιπρόσθετα, εκδόθηκε διάταγμα ειδικής εκτέλεσης των μεταξύ των διαδίκων συμφωνηθέντων, ήτοι της συμφωνίας αντιπαροχής, αναφορικά με την χωριστή εγγραφή στο όνομα των διαδίκων των οικοδομών που περιγράφονται στο παράρτημα Α που επισυνάπτεται στην επίδικη απόφαση.
(3)Μετά την έκδοση της επίδικης απόφασης, ο Καθ' ου η αίτηση προχώρησε στην εγγραφή του μεμο με αριθμό 2363/07 επί της ακίνητης περιουσίας των Αιτητών.
(4)Στις 11/11/2010 υπογράφηκε μεταξύ των διαδίκων η συμφωνία διευθέτησης η οποία επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 3 στην ένορκη δήλωση του Καθ' ου η αίτηση (στο εξής η «συμφωνία διευθέτησης»).
(5)Στην βάση της εν λόγω συμφωνίας διευθέτησης συμψηφίστηκαν τα ποσά που όφειλε ο ένας διάδικος προς τον άλλο και συμφωνήθηκε ότι οι Αιτητές θα έπρεπε να καταβάλουν στον Καθ' ου η αίτηση το ποσό των €600.000, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη στο ποσό αυτό, τα δικηγορικά έξοδα και το ποσό των €69.698,93 (Λ.Κ.40.951) πλέον τόκοι, που στην παράγραφο 7 της επίδικης απόφασης (σελ.2) ορίζονται ως αποζημιώσεις για κακοτεχνίες..
(6)Για το ποσό των κακοτεχνιών έγινε ειδική πρόνοια στην εν λόγω συμφωνία διευθέτησης. Ειδικότερα, συμφωνήθηκε ότι εμπειρογνώμονας που θα διόριζαν από κοινού οι συμβαλλόμενοι θα καθόριζε την αποζημίωση που θα καταβαλλόταν στον Καθ' ου η αίτηση ως αποζημιώσεις για κακοτεχνίες, αφού λάμβανε υπόψη του τυχόν εργασίες που έγιναν από τους Αιτητές μετά την έκδοση απόφασης και την λήξη της περιόδου αναστολής εκτέλεσης του μέρους αυτού της απόφασης.
(7)Το ποσό που θα καθόριζε ο εμπειρογνώμονας θα καταβαλλόταν από τους Αιτητές προς τον Καθ' ου η αίτηση, εντός 30 ημερών από την κοινοποίηση στους Αιτητές της απόφασης του. Σχετική είναι η παράγραφος 4 της συμφωνίας διευθέτησης (τεκμ. 3 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση των Αιτητών).
(8)Οι Αιτητές κατέβαλαν στον Καθ' ου η αίτηση το ποσό των €400.000 στις 12/11/2010, το ποσό των €200.000 στις 17/12/2010 και το ποσό των €9.700 στις 9/5/2011. Επιπλέον εξοφλήθηκαν τα δικηγορικά έξοδα της Αγωγής με αριθμό 5770/97.
(9)Στις 23/8/2013 αποσύρθηκε το μεμο με αριθμό ΕΒ2363/07 και την ίδια μέρα εγγράφηκε το επίδικο μεμο με αριθμό ΕΒ2003/
  1. Στις 17/11/2015 εγγράφθηκε το επίδικο μεμο με αριθμό ΕΒ3295/15 επί των ακινήτων των Αιτητών με αριθμούς 2XXX4 και 2XXX
  2. Τα επίδικα μεμο εξακολουθούν να υφίστανται μέχρι σήμερα.» Νομική Πτυχή Η εγγραφή δικαστικής απόφασης ως επιβάρυνσης (memorandum) με βάση το άρθρο 53 του Κεφ.6 καθιστά την ακίνητη ιδιοκτησία εγγύηση για την πληρωμή του εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους. Σύμφωνα με το άρθρο 57 του Κεφ.6 το αποτέλεσμα μιας τέτοιας εγγραφής είναι ότι το συμφέρον του χρεώστη επί της ιδιοκτησίας επιβαρύνεται με την πληρωμή του οφειλόμενου χρέους και η ιδιοκτησία του (ή μέρος αυτής) διατάσσεται υπό του Δικαστηρίου να πωληθεί προς εκτέλεση της απόφασης. Τόσο η επιβάρυνση όσον και η πώληση ανήκουν στις μεθόδους εκτέλεσης του άρθρου 14 του Κεφ.
  3. Τα σχετικά με την πώληση καθορίζονται στο Μέρος V του Κεφ.6 ενώ κάποιες περαιτέρω πρόνοιες περιέχονται στη Δ.42 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Σημειώνεται ότι «εξ αποφάσεως χρέος» σύμφωνα με το άρθρο 2 του εν λόγω Νόμου σημαίνει χρήματα τα οποία έχει διαταχθεί με δικαστική απόφαση να πληρωθούν από τον χρεώστη στον πιστωτή. Το τελευταίο άρθρο του Μέρους V του Νόμου, ήτοι το άρθρο 71, προνοεί ότι: «
  4. Κάθε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δύναται να ζητήσει από το Δικαστήριο την ακύρωση οποιασδήποτε εγγραφής που δημιουργήθηκε δυνάμει του Μέρους αυτού». Σημειώνεται περαιτέρω πως σύμφωνα με πάγια νομολογιακή αρχή, υπάρχει συμφυής εξουσία του Δικαστηρίου για έλεγχο και επίβλεψη της διαδικασίας εκτέλεσης προς αποτροπή καταπίεσης ή κατάχρησης διά της χρήσης των διαφόρων μεθόδων εκτέλεσης (βλ. Panaou v. Hadjichristofi
(1963)2 C.L.R. 19). Έχω τη γνώμη πως το άρθρο 71 θα πρέπει να ιδωθεί ακριβώς εντός των πιο πάνω πλαισίων, δηλαδή στα πλαίσια της εξουσίας του Δικαστηρίου για έλεγχο και επίβλεψη της διαδικασίας εκτέλεσης. Στη βάση των ερμηνευτικών όρων του άρθρου 2 του Κεφ.6 είναι σαφέστατο πως εγγραφή δικαστικής απόφασης είναι επιτρεπτή ως εγγύηση για την πληρωμή χρημάτων και όχι βέβαια για άλλες υποχρεώσεις οι οποίες ενδεχομένως να προκύπτουν ή επιβάλλονται από κάποια δικαστική απόφαση (π.χ. άδειες εστιατορίου, πολεοδομικές ή οικοδομικές κ.λ.π.). Βέβαια είναι εντελώς διαφορετικό θέμα το εάν σε κάποια περίπτωση συμπεριελήφθη ως όρος αναστολής ή εξόφλησης (κάποιας απόφασης πληρωμής χρημάτων) η εξασφάλιση τέτοιων αδειών και το κατά πόσον με τη σχετική συμπεριφορά των διαδίκων υπήρξε εξόφληση ή όχι του χρηματικού μέρους μιας απόφασης. Στην παρούσα περίπτωση ακριβώς οι Αιτητές προβάλλουν ότι στη βάση της Συμφωνίας ημερ. 11.11.10 εξόφλησαν κάθε οικονομική τους υποχρέωση η οποία προέκυπτε από την προηγηθείσα δικαστική απόφαση, κατά τρόπο που εμποδίζεται ο Καθ' ου να διατηρήσει ή εγγράψει οποιοδήποτε memo επί της ακίνητης τους ιδιοκτησίας. Επισημαίνεται πως οι τρεις πληρωμές από τους Αιτητές έγιναν στις 12.11.10, 17.12.10 και 9.5.11 και ότι τα δυο επίμαχα ισχύοντα memo ενεγράφησαν στις 23.8.13 και στις 17.11.15 αντίστοιχα, δηλαδή πολύ αργότερα από οποιαδήποτε πληρωμή επικαλούνται οι Αιτητές. Όπως δε, συνάγεται από τα έγγραφα κατάθεσης των memo (Έντυπα Ν.56) και τα δύο διασφαλίζουν την είσπραξη ποσού «€69.968 πλέον τόκους σύμφωνα με την απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 29.8.07», στοιχείο το οποίο αντικατοπτρίζει τη θέση του Καθ' ου. Μέσα από τις θέσεις των δυο πλευρών είναι σαφές πως οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι το δικαστικό χρέος είχε εξοφληθεί με την τήρηση της Συμφωνίας ως προς το οικονομικό μέρος και άρα δεν μπορούσε να εγγραφεί memo δυνάμει της απόφασης ενώ από την άλλη πλευρά ο Καθ' ου ισχυρίζεται ότι υπήρξε παράβαση όρων της συμφωνίας και άρα η απόφαση καθίσταται άμεσα εκτελεστή, με συνέπεια να έχει το δικαίωμα να λάβει όλα τα προσφερόμενα μέτρα προς είσπραξη του εξ αποφάσεως χρέους. Οι Αιτητές στην παρούσα δεν επέλεξαν να εγείρουν αγωγή στην οποία θα έθεταν ενδεχομένως ζήτημα εφαρμογής ή παράβασης της Συμφωνίας και συνακόλουθες αξιώσεις για αποζημιώσεις ή άλλες θεραπείες στη βάση των προνοιών της. Ως ιδιοκτήτες της βεβαρημένης με memo ακίνητης ιδιοκτησίας επέλεξαν να επικαλεστούν μόνο τις πρόνοιες του άρθρου 71 αξιώνοντας την ακύρωση των δύο εγγραφών. Είναι προφανές πως δεν έχουν θεσπιστεί ειδικοί κανονισμοί για την εφαρμογή του εν λόγω άρθρου. Αυτό όμως, σύμφωνα με την Udruzena Beogradska Banka v. Westacre Investment INC
(1999)1 A.A.Δ. 124 δεν σημαίνει ότι καθίστανται ανενεργά τα δικαιώματα τα οποία παρέχει ο Νόμος. Σημαίνει μόνο ότι για την πρόσβαση στο Δικαστήριο χρησιμοποιούνται οι γνωστές στο δίκαιο διαδικασίες, φτάνει να κατοχυρώνονται τα δικαιώματα όλων των μερών. Όπως ειδικότερα προκύπτει από την πιο πάνω απόφαση ακόμα και όταν οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας δεν διέπουν άμεσα την περίπτωση εφόσον δεν έχει γίνει πρόνοια γι' αυτό τον σκοπό εντούτοις παρέχουν τους μηχανισμούς οι οποίοι δύνανται να χρησιμοποιηθούν. Οι Αιτητές στην παρούσα χρησιμοποίησαν την εναρκτήρια ή πρωτογενή αίτηση της Δ.55. Έστω και αν δικονομικά φαίνεται να χρησιμοποιείται το λεκτικό της Διά Κλήσεως Αίτησης που βασίζεται στη Δ.48, στην πραγματικότητα το διάβημα τους συνιστά εναρκτήρια αίτηση, εξ ου και στη νομική της βάση περιέχεται η Δ.55 (βλ. Philippou v. Philippou
(1986)1 C.L.R. 689). Άλλωστε έτσι την αντιλήφθηκε και ο Καθ' ου επιχειρηματολογώντας στην αγόρευση του και παραπέμποντας στην Ε-Philippou Ltd v. Litter Hampton Ltd
(1984)1 C.L.R. 716 για να τονίσει ότι η εναρκτήρια κλήση ισοδυναμεί με κλητήριο ένταλμα αγωγής σε όποιο βαθμό συνιστά έγγραφο εισαγωγικό διαδικασίας. Μάλιστα, προς τιμήν του, ο Καθ' ου αναγνωρίζει, με αναφορά σε πρωτόδικη απόφαση (στην Αγ. 3154/03 ημερ. 21.1.16) ότι σε περίπτωση που επιδιώκεται η ακύρωση εγγραφών λόγω εξόφλησης τότε ακολουθείται η διαδικασία της γενικής αίτησης. Η εν λόγω Δ.55 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προνοεί τα ακόλουθα: "
  1. Any person claiming to be interested under a deed, will, or other written instrument, may apply to the Court by originating summons (Forms 50 and 51) for the destination of any question of construction arising under the instrument, and for a declaration of the rights of the persons interested.
  2. The Court of Judge may direct such persons to be served with the summons as they or he may think fit.
  3. The application shall be supported by such evidence as the Court or Judge may require.
  4. The Court or Judge shall not be bound to determine any such question of construction if in their or his opinion it ought not to be determined on originating summons." Όπως προκύπτει από το περιεχόμενο της εν λόγω διαταγής καθώς και από τα αναφερόμενα στη Wilfrid Wortham κ.α. ν. Ντίνας Κώστα Τσίμον
(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 1442 οι κ.2 και 3 της Δ.55 περιλαμβάνουν πρόνοιες αναφορικά με την επίδοση της εναρκτήριας κλήσης και τη στήριξη της με μαρτυρία, κατά τον τρόπο που θα απαιτήσει το Δικαστήριο. Στην παρούσα το θέμα αυτό έχει επιλυθεί με προηγηθείσα ενδιάμεση απόφαση και είναι πλέον δεδομένο ότι έχει επιτραπεί η προσκόμιση προφορικής μαρτυρίας. Συνεπώς, οι σχετικές αιτιάσεις του Καθ' ου για την αναγκαιότητα εξέτασης του ζητήματος σε αγωγή δεν ευσταθούν. Τα όποια δικαιώματα του διασφαλίζονται πλήρως. Δεν μπορώ να συμφωνήσω ότι τυγχάνουν εφαρμογής τα όσα κατ' αναλογίαν προκύπτουν από τη νομολογία και συγκεκριμένα την Αγγελίδης ν. ΣΠΕ Παλλουριώτισσας
(1997)1 Α.Α.Δ. 1771, σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 36 του Ν.9/
  1. Επί του θέματος αυτού συμφωνώ με το σκεπτικό της συναδέλφου Σ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. στην υπόθεση Αναφορικά με τη Cyfast Construction and Recondition Ltd, Αιτ. 241/16, ημερ. 14.12.
  2. Καταληκτικά και έχοντας υπόψιν και τα όσα έχουν αναφερθεί στην Τράπεζα Κύπρου Λτδ ν. Dynacon Ltd
(1998)1(Δ) A.A.Δ. 1978 σχετικά με την έννοια του όρου «αγωγή» στους Θεσμούς (η οποία περιλαμβάνει εκτός από κλητήριο και αίτηση ή αναφορά ή άλλη εναρκτήρια διαδικασία) κρίνω ότι η διαφορά η οποία προέκυψε μεταξύ των μερών δύναται κατάλληλα να εκδικαστεί στα πλαίσια της εναρκτήριας αίτησης την οποία οι Αιτητές επέλεξαν να καταχωρίσουν. Δεν παραγνωρίζω ότι οι Αιτητές διεκδικούν και διάταγμα εναντίον του Διευθυντή Κτηματολογίου τον οποίον δεν έχουν καταστήσει διάδικο στην εναρκτήρια αίτηση τους, πλην όμως υπενθυμίζω ότι η παράλειψη αφορά πρόσωπο εναντίον του οποίου είχαν διαζευκτική αξίωση και η οποία παράλειψη δεν επηρεάζει επί του παρόντος, την αξίωση εναντίον του Καθ' ου εν σχέσει με το διάταγμα που τον αφορά. Κατάληξη Στη βάση όλων των ανωτέρω οι προδικαστικές ενστάσεις απορρίπτονται με έξοδα €600 συν ΦΠΑ υπέρ των Αιτητών και εις βάρος του Καθ' ου, πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας της κυρίως αίτησης. (Υπ.) Χ. Β. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./ΙΜ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.