Avrelene Investments Ltd κ.α. ν. Taifgur, Αρ. Αγωγής : 1075/2018, 19/9/2018

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Όπως προωθήθηκε και με την γραπτή αγόρευση των αιτητών, ζητείται ουσιαστικά η καταχώρηση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης για να απαντήσουν στους ισχυρισμούς του καθ ου η αίτηση, οι οποίοι κατά τις ίδιες είναι παραπλανητικοί και αναληθείς. Ο εναγόμενος/καθ ου η αίτηση καταχώρησε ένσταση στην υπό κρίση αίτηση προβάλλοντας τους λόγους οι οποίοι εμφαίνονται στην ένσταση. Με την γραπτή αγόρευση του υποστηρίζει ουσιαστικά ότι δεν έχει καταδειχθεί καλός λόγος για να επιτραπεί η καταχώρηση της αιτούμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και τα όσα περιλαμβάνονται σε αυτήν αφορούν την ουσία της διαφοράς αλλά και γεγονότα τα οποία δεν εξετάζονται με την παρούσα διαδικασία. Εξέτασα τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον μου από αμφότερες πλευρές σε συνάρτηση με τη νομική πτυχή που διέπει το υπό κρίση ζήτημα. Το ζήτημα της παραχώρησης ή μη άδειας για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ανάγεται, στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η οποία ασκείται σε συνάρτηση με τη φύση της ενδιάμεσης διαδικασίας και τα θέματα που αναδύονται ενώπιον του ως επίδικα. Η δυνατότητα άσκησης της εξουσίας αυτής υπέρ του αιτήματος, όπου ο επιδιωκόμενος σκοπός της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται στα πλαίσια αίτησης για έκδοση προσωρινού διατάγματος, απασχόλησε το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Χαράλαμπου Ανδρέα Κουππά ν. Πουλλας Τσαδιώτης Λιμιτεδ κ.ά, Π.Ε. 312/2010, ημερομηνίας 17.7.2014, στην οποία είχε εκδοθεί μονομερώς το διάταγμα και εκδικάστηκε το ζήτημα κατά πόσο αυτό θα οριστικοποιείτο ή όχι, λέχθηκαν τα εξής: «Σ΄ ότι δε αφορά τη δυνατότατα που παρέχεται από τη Δ.48 θ.4

(2)για συμπληρωματική ένορκη δήλωση, δεν πρέπει να λησμονείται ότι η δυνατότητα αυτή παρέχεται υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης «καλού λόγου» και δεν βλέπουμε πώς η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που χορηγήθηκε μονομερώς θα μπορούσε να τεκμηριώσει «καλό λόγο».» Δεν υπάρχει, βέβαια, άκαμπτος κανόνας. Σε διαδικασίες, όμως, για προσωρινά διατάγματα, σπάνια είναι που θα προκύψει ανάγκη η οποία να εκφράζεται σε καλό λόγο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ του αιτήματος. Και αυτό γιατί στις διαδικασίες αυτές το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται ουσιαστικά σε εξέταση της συνδρομής των νομοθετικών προϋποθέσεων για την έκδοση του διατάγματος, χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και σε εξέταση των αμφισβητούμενων γεγονότων. Όπως επίσης λέχθηκε στην υπόθεση Μαρία Κόκκινου ν. Κυριάκου Κόκκινου, Πολ. Έφεση 29/14, Ημερ. 3.11.16: «Καλός λόγος» προϋποθέτει την ύπαρξη κάποιας ανάγκης με απώτερο σκοπό την επίλυση των επίδικων ζητημάτων της ενδιάμεσης διαδικασίας και την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Εν προκειμένω, δεν είχε καταδειχθεί τέτοια ανάγκη.» Στην προκειμένη περίπτωση οι αιτήτριες φέρουν το βάρος απόδειξης των προϋποθέσεων που τάσσει το άρθρο 32 του Νόμου περί Δικαστηρίων και η νομολογία. Με την ένορκη δήλωση της XXXXX Ανδρέου, οι αιτήτριες έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα ουσιαστικά γεγονότα τα οποία έκριναν ορθό για το στάδιο αυτό με σκοπό την εξασφάλιση των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων. Έχω εξετάσει τόσο την αίτηση όσο και την προτιθέμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Διαπιστώνω ότι τα όσα προτίθενται να προσθέσουν με την συμπληρωματική ένορκη δήλωση οι αιτήτριες αφορούν γεγονότα τα οποία ήταν ήδη εις γνώση της ενόρκως δηλούσας κατά την καταχώρηση της αίτησης, εφόσον αφορούν γεγονότα τα οποία χρονικά προηγούνται της κατάρτισης της ένορκης δήλωσης, καθώς επίσης αυτά φαίνεται να αφορούν γεγονότα τα οποία άπτονται άμεσα της ουσίας της διαφοράς των διαδίκων, η οποία θα εξεταστεί στο κατάλληλο στάδιο. Είναι προφανές ότι με την συμπληρωματική ένορκο δήλωση επιζητείται ουσιαστικά η απάντηση στους ισχυρισμούς του καθ ου η αίτηση, σε βαθμό όμως που εκφεύγει της παρούσας διαδικασίας. Καταλήγω συνεπώς ότι έγκριση της αίτησης θα είχε ως αποτέλεσμα να κληθεί ουσιαστικά το Δικαστήριο να αξιολογήσει μαρτυρία ή να επιλύσει την ουσία της διαφοράς των διαδίκων υπό το φως των αμφισβητούμενων γεγονότων που αφορούν τη μεταξύ τους συμφωνία αλλά και των όσων προηγήθηκαν ή ακολούθησαν αυτής, κατά τρόπο που δεν θα βοηθήσει την επίλυση των επιδίκων ζητημάτων που αφορούν την ενδιάμεση αίτηση για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, αντιθέτως θα περιπλέξουν και θα εκτροχιάσουν την ενδιάμεση διαδικασία. Το έργο του Δικαστηρίου στο στάδιο αυτό επαναλαμβάνω περιορίζεται στο κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60 υπό το φως της σκιαγράφησης των γεγονότων που αναφέρονται στις ένορκες δηλώσεις. Υπό το φως των πιο πάνω, καταλήγω ότι δεν έχει καταδειχθεί καλός λόγος για να επιτραπεί η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, εφόσον ουσιαστικά επιζητείται η απάντηση σε ισχυρισμούς του καθ ου η αίτηση οι οποίοι στο στάδιο αυτό δεν αξιολογούνται ούτε όμως μπορούν να καθορίσουν την κρίση του Δικαστηρίου αναφορικά με το περιορισμένο πλαίσιο εξέτασης των προϋποθέσεων για την έκδοση ή μη των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων. Συνεπώς η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του εναγόμενου καθ ου η αίτηση και εναντίον των εναγόντων αιτητών ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας της Αγωγής. .............. Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο