ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ν. ΠΑΝΑΓΗ, Αρ. Αγωγής: 3234/2017, 19/9/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A370 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Στ. Λουκίδου-Βασιλείου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3234/2017 Μεταξύ: ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Ενάγοντος Και XXXXX ΠΑΝΑΓΗ Εναγόμενης ---------------------- Αίτηση ημερομηνίας 02.04.2018 για συνοπτική απόφαση ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 19.9.2018 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Ενάγοντα-Αιτητή: κα Δ. Νικολάτου (για ν' ακούσει απόφαση κ. Ν. Οικονόμου) Για τους Εναγόμενη-Καθ' ης η Αίτηση: κα Μιχαήλ για Κώστα Π. Χατζηκωστή ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο ενάγοντας με την παρούσα αγωγή αξιώνει εναντίον της εναγόμενης τα ακόλουθα Διατάγματα: Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η Εναγόμενη και/ή οι υπηρέτες και/ή αντιπρόσωποι και/ή υπάλληλοι και/ή οποιοιδήποτε άλλοι ενεργούντες γι' αυτήν να παύσουν να επεμβαίνουν και/ή να χρησιμοποιούν και/ή να κατέχουν και/ή να εκμεταλλεύονται και/ή να διαχειρίζονται την καφετέρια του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η Εναγόμενη και/ή οι υπηρέτες και/ή αντιπρόσωποι και/ή υπάλληλοι και/ή οποιοιδήποτε άλλοι ενεργούντες γι' αυτήν να παραδώσουν ελεύθερη και/ή κενή κατοχή της καφετέριας του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού. Γ. Οποιανδήποτε άλλη και η επιπλέον θεραπεία το Δικαστήριο κρίνει δίκαιη και ή εύλογη υπό τις περιστάσεις. Η εναγόμενη καταχώρησε έκθεση υπεράσπισης και ανταπαίτηση με την οποία απαιτεί την έκδοση απόφασης ως ακολούθως: (α) Αναγνωριστική απόφαση ή/και δήλωση του Δικαστηρίου, με την οποία να δηλώνεται ή/και αναγνωρίζεται ότι ή η εναγόμενη κατέχει την καφετέρια ως θέσμιος ενοικιαστής αυτής. (β) Αναγνωριστική απόφαση ή/και δήλωση του Δικαστηρίου με την οποία να δηλώνεται ή/και αναγνωρίζεται ότι η κατοχή και χρήση της καφετέριας, συνιστά υπό τις περιστάσεις ενοικίαση και όχι άδεια χρήσης υποστατικού και κατά συνέπεια δεν αποτελεί συναλλαγή φορολογητέα από τον Φ.Π.Α. (γ) Υπαλλακτικά με τα πιο πάνω, αναγνωριστική απόφαση ή/και δήλωση του Δικαστηρίου με την οποία να αναγνωρίζεται ή/και δηλώνεται ότι και σε περίπτωση που η συναλλαγή κριθεί ότι είναι φορολογητέα, ο Φ.Π.Α. θα πρέπει να ενσωματωθεί στο δικαίωμα χρήσης τόσον της καφετέριας όσον και των μηχανών από την πρώτη μέρα έναρξης της χρήσης τους μέχρι τη μέρα της λήξης του δικαιώματος χρήσης τους. (δ) Οποιανδήποτε άλλη θεραπεία την οποία το Δικαστήριο θα θεωρούσε λογική και δίκαιη υπό τις περιστάσεις. Με την υπό εξέταση αίτηση ο ενάγοντας-αιτητής ζητά την έκδοση συνοπτικής απόφασης εναντίον της εναγόμενης - καθ' ης η αίτηση ως η έκθεση απαίτησης του ειδικώς οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος. Η αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.18 Θ.1 2 και 9, Δ.48 Θ1, 2,3 και 9 και επί της συμφυούς εξουσία του Δικαστηρίου. Υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του XXXXX Νικολάου, Διευθυντή των Υπηρεσιών Υγείας και προϊστάμενου Διεύθυνσης Αγορών και Προμηθειών του Υπουργείου Υγείας. Ο ενόρκως δηλών μεταξύ άλλων δηλώνει την πίστη του ότι η εναγόμενη δεν έχει οποιαδήποτε υπεράσπιση στην αγωγή και περιγράφει τα γεγονότα που στηρίζουν την απαίτηση του ενάγοντα για την έκδοση των ως άνω Διαταγμάτων επισυνάπτοντας προς τούτο και σχετικά τεκμήρια (τεκμ 1-9). Τα γεγονότα αυτά συνοψίζονται στο ότι κατά ή περί την 12.2.2007 δυνάμει γραπτής σύμβασης Δημοσίου η Κυπριακή Δημοκρατία δια του αντιπροσώπου της παραχώρησε στην εναγόμενη άδεια χρήσης της καφετέριας του νέου Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού για περίοδο 5 ετών. Βάσει των όρων της σύμβασης η εναγόμενη μεταξύ και άλλων ανέλαβε την υποχρέωση όπως κατά τη λήξη της σύμβασης παραδώσει κενή και ελεύθερη κατοχή των χώρων της καφετέριας. Στις 14.11.2011 ο αντιπρόσωπος του ενάγοντα ασκώντας το δικαίωμα που του παρείχε η σύμβασης ανανέωσε αυτή με τους ίδιους όρους για περαιτέρω περίοδο 5 ετών ήτοι από τις 20.2.2012 μέχρι τις 10.2.
- Ακολούθως η εναγόμενη με επιστολή του δικηγόρου της ζήτησε παράταση για πρόσθετη χρονική διάρκεια μετά τη λήξη της σύμβασης. Το αίτημα της εναγόμενης απορρίφθηκε και κλήθηκε γραπτώς από τους αντιπροσώπους του ενάγοντα όπως κατά τη λήξη της σύμβασης παραδώσει κενή και ελεύθερη κατοχή των χώρων της καφετέριας στον ιδιοκτήτη. Παράλληλα η εναγόμενη πληροφορήθηκε ότι το Υπουργείο Υγείας θα προχωρούσε άμεσα στην προκήρυξη νέου διαγωνισμού για την άδεια χρήσης της καφετέριας. Για τους λόγους που εξηγούνται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ο αντιπρόσωπος του ενάγοντα με σχετική επιστολή παράτεινε τη λήξη της σύμβασης για περαιτέρω περίοδο 2 μηνών ήτοι μέχρι τις 19.4.2017 αντί στις 19.2.
- Κατά την εν λόγω λήξη της σύμβαση η εναγόμενη παρέλειψε να παραδώσει στον ιδιοκτήτη κενή και ελεύθερη κατοχή των χώρων της καφετέριας και συνεχίζει μέχρι σήμερα παράνομα να κατέχει, να χρησιμοποιεί και να εκμεταλλεύεται την καφετέρια. Η εναγόμενη- καθ΄ ης η αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση ένστασης στην αίτηση του ενάγοντα. Με αυτή προβάλλει αφενός ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις της Δ.18 και αφετέρου ότι υπάρχει καλή υπεράσπιση στην απαίτηση του ενάγοντα. Οι λόγοι της ένστασης υποστηρίζονται από την ένορκη δήλωση της ίδιας της εναγόμενης. Σε ότι αφορά την απαίτηση του ενάγοντα για την έκδοση των ως άνω αναφερόμενων διαταγμάτων, οι λόγοι της ένστασης, σύμφωνα με την ένορκη δήλωση της εναγόμενης, ουσιαστικά εστιάζονται στη θέση της ότι μετά τη λήξη της σύμβασης έχει καταστεί θέσμιος ενοικιαστής των χώρων της επίδικης καφετέριας. Το υπόλοιπο μέρος της ένορκης δήλωσης της εναγόμενης αναλώνεται σε διάφορα γεγονότα που σχετίζονται με οικονομικές διαφορές που προέκυψαν μεταξύ της και του ενάγοντα διαρκούσης της ισχύος της σύμβασης. Συνοπτικά και μόνο σημειώνεται ότι οι οικονομικές αυτές διαφορές σχετίζονται με το ζήτημα επιβολής φορολογίας ΦΠΑ στο δικαίωμα χρήσης που η εναγόμενη κατέβαλλε και ή όφειλε να καταβάλει δυνάμει των όρων της σύμβασης. Η ακρόαση της αίτησης περιορίστηκε σε γραπτές αγορεύσεις με τις οποίες οι δύο πλευρές υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους. ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ Η Διαταγή 18 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας παρέχει την δικονομική δυνατότητα εξέτασης του αιτήματος και αναφέρει τα ακόλουθα, σε μετάφραση: ''Όπου ο Εναγόμενος εμφανίζεται σε κλητήριο ένταλμα ειδικά οπισθογραφημένο, σύμφωνα με τη Διάταξη 2 Κανονισμός 6 ο Ενάγοντας μπορεί, με ένορκο δήλωση που θα κάνει ο ίδιος, ή άλλο πρόσωπο που μπορεί να ορκισθεί θετικά και πιστοποιήσει τα γεγονότα και βεβαιώσει την αιτία της αγωγής και το ποσόν που απαιτείται (αν υπάρχει) και να αναφέρει ότι από ότι πιστεύει δεν υπάρχει υπεράσπιση στην αγωγή, να αποταθεί για απόφαση για το ποσό που απαιτείται μαζί με τόκο (αν υπάρχει) ή για ανάκτηση γης (με ή χωρίς ενοίκιο) ή για την παράδοση ορισμένου κινητού πράγματος, ανάλογα με την περίπτωση, και τα έξοδα. Απόφαση υπέρ του Ενάγοντα μπορεί να δοθεί εκτός αν ο Εναγόμενος ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση στην αγωγή ή να αποκαλύψει τέτοια γεγονότα που θα κριθούν επαρκή ώστε να του δοθεί δικαίωμα υπεράσπισης''. Όπως προκύπτει από το λεκτικό της πιο πάνω Διαταγής και έχει καθιερωθεί από τη Νομολογία, οι ακόλουθες είναι οι προϋποθέσεις που πρέπει να ικανοποιηθούν για την έκδοση συνοπτικής απόφασης. (α) Η αγωγή πρέπει να καταχωρείται σε κλητήριο ειδικά οπισθογραφημένο. (β) Να έχει καταχωριστεί Εμφάνιση από τον Εναγόμενο. (γ) Η αίτηση για συνοπτική απόφαση πρέπει να υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση από τον ίδιο τον Ενάγοντα ή από άλλο πρόσωπο το οποίο μπορεί να ορκισθεί θετικά για τα γεγονότα, και να επιβεβαιώνει την αιτία της αγωγής και το ποσό που αξιώνεται και να δηλώνει ότι, καθώς πιστεύει, δεν υπάρχει υπεράσπιση στην αγωγή. (βλ. Hermes Insurance Co. Ltd v. Theodorides
(1983)1 C.L.R. 333, Παναγιώτης Νεάρχου κ.α. ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ,
(2005)1Β Α.Α.Δ. 818 Αθηνούλλα Γ. Δημητρίου ν. Τράπεζας Κύπρου
(1997)1 (Β) Α.Α.Δ. 782, Εμπορική Εταιρεία Λούκος Λτδ (υπό εκκαθάριση) κ.α. ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε.,
(2001)1 Α.Α.Δ. 798). Όπως αναφέρθηκε και στην Stavrinides v. Cekoslovenska Obchondi Banka A.S.
(1972)1 C.L.R. 130, η τήρηση των προϋποθέσεων αυτών σχετίζεται με την δικαιοδοσία του Δικαστηρίου, η δε μη ικανοποίηση τους στερεί το Δικαστήριο από τη δικαιοδοσία να εκδώσει συνοπτική απόφαση. Αφού ο Ενάγοντας ικανοποιήσει τις προϋποθέσεις αυτές, το βάρος μετατοπίζεται στους ώμους του Εναγομένου να αποδείξει ότι έχει καλή υπεράσπιση επί της ουσίας της αγωγής ή να αποκαλύψει γεγονότα που να μπορούν να θεωρηθούν ικανά να του επιτρέψουν να υπερασπιστεί (βλ. Χριστόδουλος Μεττή κ.α. ν. Τράπεζας Κύπρου,
(2002)1 Α.Α.Δ. 417 Κyprianides v. Ioannou
(1966)1 C.L.R. 265, Σ.Π.Ε Πέγειας v. C.A.A. Travel Media Ltd
(2008)1Β Α.Α.Δ. 837). Σημειώνω περαιτέρω ότι, όπως αναφέρθηκε και στην απόφαση Χριστόδουλος Μεττή κ.α. ν. Τράπεζας Κύπρου (πιο πάνω), η διαδικασία έκδοσης συνοπτικής απόφασης είναι κατ' εξαίρεση διαδικασία που παρακάμπτει την κανονική διαδικασία της ακρόασης των αγωγών, αφού ουσιαστικά, υπό τις κατάλληλες συνθήκες, αποκλείει τον Εναγόμενο από του να αμφισβητήσει την εναντίον του αξίωση. Τούτου δεδομένου, μόνο σε περιπτώσεις όπου προκύπτει ξεκάθαρα ότι ο Εναγόμενος στερείται υπεράσπισης μπορεί να εκδοθεί συνοπτική απόφαση (βλ. Ιουλία Μαγγλή ν. C.B.C.I Cyprus - Balkan Consulting and Investment Ltd,
(2004)1 (A) A.A.Δ. 896). H όλη δικαιοδοσία πρέπει να ασκείται με μεγάλη προσοχή, ώστε να μην αφαιρεί από διάδικο το δικαίωμα να εγείρει υπεράσπιση. (βλ. Τrans Middle East (Trading) (TMET) Ltd v. Tlais
(1991)1 A.A.Δ. 339). H δε άδεια για υπεράσπιση πρέπει να παρέχεται στον Εναγόμενο ακόμα και όταν φαίνεται ότι δεν έχει πολλές πιθανότητες επιτυχίας. Ο Εναγόμενος όμως, δεν πρέπει να προβάλλει απλά γενικούς και αόριστους ισχυρισμούς, αλλά η ένσταση πρέπει να περιέχει λεπτομερώς τις θέσεις του Εναγόμενου (Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. ν. Νέστωρα Χ'Νέστωρος
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 204). Περαιτέρω, σε τέτοιες αιτήσεις, η συζήτηση του κατά πόσο υπάρχει ή όχι υπεράσπιση γίνεται σε επίπεδο ισχυρισμών μόνο, και το Δικαστήριο δεν προχωρεί σε αξιολόγηση μαρτυρίας. Στην απόφαση Παναγιώτης Νεάρχου κ.α.v. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ (πιο πάνω) λέχθηκε ότι «Ο σκοπός της διαδικασίας για συνοπτική απόφαση είναι κυρίως η ταχύτητα, δηλαδή να λαμβάνει ο ενάγων έγκαιρα απόφαση εκεί που τα γεγονότα είναι τέτοια που δείχνουν ότι η απαίτηση του είναι τόσο καθαρή που να μην χρειάζεται κανονική δίκη, ενώ αντίθετα να δείχνουν ότι η υπεράσπιση δεν προβάλλεται καλόπιστα, αλλά απλώς για σκοπούς καθυστέρησης της υπόθεσης. Επειδή όμως η διαδικασία αυτή αποστερεί ουσιαστικά τον εναγόμενο από του να υπερασπίσει την υπόθεση σε κανονική δίκη, η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου για έκδοση συνοπτικής απόφασης ασκείται πολύ προσεκτικά, σπάνια και με βάση ορισμένα κριτήρια τα οποία περιέχονται στη Δ.18 κκ.1-5, όπως αυτά εξηγήθηκαν τόσο σε αγγλική νομολογία όσο και σε νομολογία του δικού μας Ανωτάτου Δικαστηρίου.» Με βάση όλα τα πιο πάνω θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο η υπό κρίση αίτηση πληροί όλες τις προϋποθέσεις και τα κριτήρια που τίθενται από τη Δ.18 και από τη νομολογία, ώστε να διαφανεί κατά πόσο μπορεί να ενεργοποιηθεί η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου για έκδοση συνοπτικής απόφασης και στην περίπτωση που διαφανεί ότι αυτά συντρέχουν, τότε να εξετασθεί εάν η εναγόμενη πέτυχε να καταδείξει ότι έχει καλή υπεράσπιση επί της ουσίας ή έχει αποκαλύψει τέτοια γεγονότα που είναι ικανοποιητικά για να της δοθεί το δικαίωμα υπεράσπισης. Στο σημείο αυτό κρίνω σκόπιμο να σχολιάσω και το γεγονός ότι η εναγόμενη καταχώρησε υπεράσπιση και ανταπαίτηση πριν την καταχώρηση της υπό κρίση Αίτησης. Είναι καλά γνωστό και νομολογημένο ότι η καταχώρηση γραπτής έκθεσης υπεράσπισης δεν αποτελεί κώλυμα για την υποβολή αιτήματος για έκδοση συνοπτικής απόφασης. Στην ετήσια δικονομική πρακτική του 1958, Annual Practice 1958, στη σελίδα 260, αναφέρονται τα εξής: «By delivering Defence - The fact that he has delivered a defence may be sufficient to enable a defendant to get leave to defend. But it is clear that a plaintiff may apply for a summary judgment even after defence delivered. See McLardy v. Slateum, 24 Q.B.D. 504, where such an application was successfully made one month after defence. It is submitted, having regard to that case and to the language of the rule, that a defendant cannot prevent a plaintiff from proceeding under O. 14 by putting in what may by only a sham defence at or soon after the date of his appearance.» Η πιο πάνω αρχή επικυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Melita Manufactures Ltd v. Chris Ioannou Ltd
(1996)1 (B) ΑΑΔ,
- Ως εκ τούτου κρίνω ότι η καταχώρηση γραπτής Έκθεσης Υπεράσπισης δεν συνιστά εμπόδιο στο να αποταθεί διάδικος με αίτημα για συνοπτική απόφαση. Ούτε όμως και η καταχώρηση ανταπαίτησης σύμφωνα με τη νομολογία, συνιστά λόγο απόρριψης του αιτήματος για συνοπτική απόφαση ( βλ. ετήσια δικονομική πρακτική του 1958 Τόμος 1, Annual Practice 1958, σελίδα 249). Μπορεί όμως στην κατάλληλη βέβαια περίπτωση, να συνιστά λόγο για αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης. Εξετάζοντας την υπό κρίση αίτηση καταλήγω ότι οι δύο πρώτες προϋποθέσεις έχουν ικανοποιηθεί. Καταχωρίστηκε ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο στις 21.11.2017 και η εναγόμενη καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης στις 29.11.
- Σε σχέση με την τρίτη προϋπόθεση κρίνω ότι ο ενόρκως δηλών που είναι ο Διευθυντής των Υπηρεσιών Υγείας και προϊστάμενος Διεύθυνσης Αγορών και Προμηθειών του Υπουργείου Υγείας είναι πρόσωπο το οποίο μπορεί να ορκιστεί θετικά ως προς τα γεγονότα και να επιβεβαιώσει τη αξίωση του ενάγοντα για την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων. Όπως ο ίδιος δηλώνει στην ένορκη του δήλωση και δεν έχει αμφισβητηθεί, γνωρίζει καλά τα γεγονότα της υπόθεσης λόγω της προσωπικής ανάμειξης και συμμετοχής του αλλά και από τους σχετικούς φακέλους που έχει στην κατοχή του και καθώς πιστεύει δεν υπάρχει υπεράσπιση στην αγωγή. Δηλώνει επίσης δεόντως εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας. Αξίζει να σημειωθεί ότι κατά την εκδίκαση αιτήσεων για συνοπτική απόφαση είναι αρκετό για τον εναγόμενο, για την εξασφάλιση του δικαιώματος υπεράσπισης χωρίς όρους, να δείξει πως υπάρχει θέμα, προς εκδίκαση, ανεξάρτητα αν το Δικαστήριο πιστεύει πως τελικά η προβαλλόμενη υπεράσπιση μπορεί να μην πετύχει (βλ. N.V. Caterchef v. P.C. Electronics
(1999)1 Α.Α.Δ. 1912). Στην υπόθεση Εμπορική Εταιρεία Λούκος Λτδ (πιο πάνω), λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Συνοπτική απόφαση δεν εκδίδεται όπου προβάλλονται σχετικοί με το θέμα ισχυρισμοί που θα μπορούσαν, όσο απομακρυσμένη και αν φαίνεται η πιθανότητα επιτυχίας, να δικαιολογήσουν τη διεξαγωγή κανονικής δίκης. Εφόσον προκύπτει μεταξύ των διαδίκων διαφορά που χρήζει επίλυσης, ο εναγόμενος δεν στερείται της δυνατότητας υπεράσπισης και προβολής σχετικής επί του θέματος ανταπαίτησης, με εκ των προτέρων υπολογισμούς αναφορικά με τις πιθανότητες επιτυχίας και με ευρήματα έξω από το πλαίσιο δίκης στην αγωγή. Συνοπτική απόφαση εκδίδεται μόνο όπου το Δικαστήριο διαπιστώνει πως δεν υπάρχει στην πραγματικότητα διαφορά ώστε να δικαιολογείται η δίκη. Τέτοια διαπίστωση γίνεται όταν το πράγμα είναι προφανές και όχι ως εγχείρημα αξιολόγησης και στάθμισης. Αυτή είναι η φιλοσοφία της Δ.18». Εξέτασα την παρούσα αίτηση υπό το πρίσμα των πιο πάνω αρχών, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα στοιχεία που περιέχονται στην αίτηση και ένσταση αντίστοιχα, καθώς και τις εισηγήσεις των δύο συνηγόρων. Όπως αναφέρεται και στο Annual Practice του 1958, σελ. 24, δεν εκδίδεται συνοπτική απόφαση εκεί όπου προκύπτει σοβαρή διαφωνία ως προς τα γεγονότα, στοιχείο που δεν υπάρχει στην εξεταζόμενη περίπτωση. Όπως φαίνεται από την καταχωρηθείσα έκθεση απαίτησης, την αίτηση για συνοπτική απόφαση και την ένορκο δήλωση που την υποστηρίζει, ο ενάγοντας επιδιώκει την έκδοση συνοπτικής απόφασης για τα αιτούμενα Διατάγματα ένεκα της παράλειψης της εναγόμενης να παραδώσει κενή και ελεύθερη κατοχή των χώρων της καφετέριας μετά τη λήξη της σύμβασης. Η ορθότητα του ισχυρισμού του ενάγοντα ότι η επίδικη σύμβαση έχει λήξει δεν βρίσκεται υπό αμφισβήτηση αλλά αντίθετα είναι αποδεκτή από την εναγόμενη. Γίνεται επίσης παραδεκτό από την εναγόμενη ότι ο ιδιοκτήτης της επίδικης καφετέρια είναι η Κυπριακή Δημοκρατία. Εκείνο που διατείνεται η εναγόμενη και προβάλλει ως υπεράσπιση στην απαίτηση του ενάγοντα είναι ότι η επίδικη σύμβαση δεν συνιστούσε συμφωνία για την παραχώρηση άδειας χρήσης αλλά συμφωνία ενοικίασης μετά τη λήξη της οποίας η ίδια κατέχει πλέον τους χώρους της επίδικης καφετέριας ως θέσμιος ενοικιαστής. Ως απόρροια του εν λόγω ισχυρισμού προβάλλει επίσης υπό την μορφή προδικαστικής ένστασης ότι το παρόν Δικαστήριο δεν έχει καθ΄ ύλην αρμοδιότητα να εκδώσει τα αιτούμενα Διατάγματα αλλά καθ΄ ύλην αρμόδιο είναι το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων. Χωρίς να υπεισέρχομαι με οποιονδήποτε τρόπο σε θέματα ουσίας και ειδικότερα σε ό,τι αφορά τη φύση της επίδικης σύμβασης, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι, η εναγόμενη, με τα όσα ισχυρίζεται, δεν κατάφερε να καταδείξει την ύπαρξη διαφοράς που χρήζει επίλυσης ή ότι εγείρει μια καλόπιστη υπεράσπιση με εύλογη πιθανότητα επιτυχίας λόγω της οποίας πρέπει να διεξαχθεί δίκη. Τούτο δεδομένου ότι είναι ξεκάθαρο μέσα από τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου ότι η Κυπριακή Δημοκρατία δεν είναι «ιδιοκτήτης» με την έννοια του Περί Ενοικιοστασίου Νόμου του 1983 (Ν.23/83) και δεν δεσμεύεται από τις διατάξεις του. Συνεπώς δεν τίθεται ζήτημα η εναγόμενη στην παρούσα υπόθεση να έχει καταστεί με οποιοδήποτε τρόπο θέσμιος ενοικιαστής βάσει των προνοιών του περί Ενοικιοστασίου Νόμου. Καθοριστικές για το ζήτημα είναι κατά την κρίση μου οι αποφάσεις στις οποίες παρέπεμψε και η ευπαίδευτος συνήγορος της Δημοκρατία, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. ROSETTA FACTORY LTD
(1995)1 Α.Α.Δ 503, Ξενής Λάρκος ν. Γενικού Εισαγγελέα
(1995)1 Α.Α.Δ. 510, και Κώστας Κωνσταντίνου v. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας
(1997)1 Α.Α.Δ 741. Σε σχέση με τους υπόλοιπους ισχυρισμούς που προβάλλει η εναγόμενη στην ένορκη της δήλωση και στην έκθεση υπεράσπισης όπως διαπιστώνεται και πιο πάνω αυτοί αφορούν οικονομικές διαφορές που προέκυψαν μεταξύ της και του ενάγοντα διαρκούσης της ισχύος της σύμβασης και που συγκεκριμένα σχετίζονται με την επιβολή φορολογίας (ΦΠΑ) στο συμφωνηθέν δικαίωμα χρήσης. Η εναγόμενη προβάλει επίσης μεταξύ άλλων και ότι υπέβαλε τη δική της προσφορά στο δημόσιο διαγωνισμό που προκηρύχθηκε για την παροχή αδείας χρήσης της καφετέρια μετά τη λήξη της επίδικης συμβάσης και ένεκα του ότι η προσφορά κατακυρώθηκε σε τρίτο πρόσωπο καταχώρησε προσφυγή ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου. Είναι εμφανές ότι οι ως άνω ισχυρισμοί της εναγόμενης δεν συνδέονται με το επίδικο θέμα της παρούσας αγωγής το οποίο είναι η παράδοση κενής και ελεύθερης κατοχής των χώρων της καφετέριας μετά τη λήξη της σύμβασης. Η ύπαρξη των πιο πάνω αναφερόμενων οικονομικών διαφορών στην προκειμένη περίπτωση δεν μπορεί με κανένα τρόπο να εμποδίσει και ή να συσχετιστεί με την παράδοση κενής και ελεύθερης κατοχής των χώρων της καφετέριας. Προκύπτει ακόμα και το ερώτημα κατά πόσο το ζήτημα που προβάλλει η εναγόμενη το οποίο ανάγεται σε θέματα επιβολής φορολογίας εμπίπτει στη σφαίρα του ιδιωτικού δικαίου κάτι όμως που δεν κρίνω ότι θα πρέπει να απασχολήσει το Δικαστήριο στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας. Στη βάση όλων των πιο πάνω καταλήγω ότι δεν υπάρχει αμφισβήτηση σε σχέση με πραγματικά ή νομικά ζητήματα τα οποία εγείρουν εύλογη αμφιβολία κατά πόσο ο ενάγων δικαιούται στην έκδοση απόφασης ως η απαίτηση του στην αγωγή. Η εναγόμενη απέτυχε να αποδείξει ότι έχει καλή υπεράσπιση επί της ουσίας της αγωγής ή να αποκαλύψει γεγονότα που να μπορούν να θεωρηθούν ικανά να της επιτρέψουν να υπερασπιστεί. Συνακόλουθα εκδίδεται συνοπτική απόφαση/διάταγμα ως οι παράγραφοι Α και Β του παρακλητικού της αγωγής. Ο χρόνος συμμόρφωσης καθορίζεται στις δέκα
(10)μέρες από την ημερομηνία επίδοσης του Διατάγματος (βλ. Δ.34 Θ.5 , ΕΛΛΗ ΝΙΚΟΛΑΙΔΟΥ v. ΝΙΚΟΥ ΑΤΤΙΠΑ κ.α
(1999)Α.Α.Δ 1620). Όσον αφορά τα έξοδα δεν βρίσκω λόγο για να παρεκκλίνω από το γενικό κανόνα ότι τα έξοδα της διαδικασίας ακολουθούν το αποτέλεσμα. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ του ενάγοντα και εναντίον της εναγόμενης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............. Στ. Λουκίδου Βασιλείου Ε.Δ Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Συνοπτική απόφαση. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο