← Κύπρος

Γιάγκου ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, Αρ. Αγωγής: 3227/11, 6/9/2018

Γιάγκου ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, Αρ. Αγωγής: 3227/11, 6/9/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A356 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Φ. Τιμοθέου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3227/11 Μεταξύ: XXXXX Γιάγκου Ενάγοντα και Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, ως εκπροσωπών την Κυπριακή Δημοκρατία Εναγόμενου Ημερομηνία: 6.9.2018 Για Ενάγοντα: κ. Π. Κονταξής για Σ. Σωφρονίου. Για Εναγόμενο: κα Μ. Αναστασίου. ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή ο Ενάγοντας αξιώνει εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας το ποσό των €16.400 ως αποζημιώσεις, πλέον νόμιμους τόκους και έξοδα για ζημιές που προκλήθηκαν σε φυτεία καρπουζιών που καλλιεργούσε, λόγω αμέλειας και/ή πλημμελούς εκτέλεσης ρίψεων νερού από πιλότους ελικοπτέρων της Κυπριακής Δημοκρατίας στα πλαίσια κατάσβεσης πυρκαγιάς σε περιοχή στο χωριό Ακρωτήρι της Επαρχίας Λεμεσού το

  1. Δικογραφημένες θέσεις Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης, ο Ενάγοντας διαμένει στο χωριό Ακρωτήρι στην Λεμεσό και ασχολείται με γεωργικές εργασίες στην εν λόγω περιοχή σε ιδιόκτητη γη και σε ενοικιαζόμενα από τρίτους κτήματα (παρ. 1). Κατά πάντα ουσιώδη προς την παρούσα αγωγή χρόνο ο Ενάγοντας ενοικίαζε το τεμάχιο γης υπ' αρ.XX, Φ/ΣΧ 58/22 στην περιοχή Λειβάδι, τοποθεσία Μαντρούσιη, στο χωριό Ακρωτήρι, ιδιοκτησίας (το 1/3) του XXXXX Σπύρου, εκτάσεως 6 δεκάρια και καλλιεργούσε φυτεία καρπουζιών σε ένα μέρος του και συγκεκριμένα σ' ολόκληρο το μερίδιο του XXXXX, δηλ. 2 δεκάρια (παρ. 3). Κατά/ή περί τις 20.6.09 στην περιοχή Λειβάδι, προέκυψε πυρκαγιά που κατέκαψε αρκετή βλάστηση και/ή περίπου ένα τετραγωνικό χιλιόμετρο έκτασης γης και βλάστησης (παρ. 4). Κατά την κατάσβεση της χρησιμοποιήθηκαν και/ή συμμετείχαν μεταξύ άλλων υπηρεσιών και οχημάτων και πέραν των τροχοφόρων οχημάτων της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας και 3 ελικόπτερα της Κυπριακής Δημοκρατίας (παρ. 5). Κατά την διάρκεια της πυρόσβεσης τα εν λόγω ελικόπτερα πραγματοποίησαν ρίψεις θαλασσινού νερού στον τόπο της πυρκαγιάς, αλλά και περιμετρικά θέλοντας να δημιουργήσουν αντιπυρική ζώνη και να διασφαλίσουν ότι η φωτιά δεν θα επεκτεινόταν (παρ. 6). Αποτέλεσμα τούτου ήταν και η ρίψη θαλασσινού νερού στην ως άνω φυτεία καρπουζιών του Ενάγοντα, η οποία βρισκόταν περί τα 2 χιλιόμετρα μακριά από τον τόπο της πυρκαγιάς και εκτός της αντιπυρικής ζώνης, με αποτέλεσμα την καταστροφή της μισής παραγωγής των καρπουζιών. Η ζημιά αυτή προκλήθηκε λόγω αμέλειας και/ή πλημμελούς εκτέλεσης των ρίψεων νερού και/ή μη ορθού υπολογισμού των αποστάσεων και/ή άλλως πως από τους πιλότους των ελικοπτέρων της Κυπριακής Δημοκρατίας (παρ. 7). Παρατίθενται δε οι σχετικές λεπτομέρειες αμέλειας (παρ. 8). Ο Ενάγοντας ανέθεσε και έγινε σχετική εκτίμηση της ζημιάς από τον γεωπόνο Ηλία Αντωνίου, στον οποίο κατέβαλε €200 ως τη νενομισμένη και εύλογη αμοιβή (παρ. 9). Παραθέτει δε τις ακόλουθες λεπτομέρειες ζημιών: (α) το μισό από το χωράφι που ήταν φυτεμένο, περίπου 750 φυτά, έπαθαν σοβαρή ζημιά με αλμυρό νερό, άλας το οποίο περιέχει Χλωριούχο Νάτριο και ήταν ευδιάκριτο πάνω στα φύλλα, (β) όλοι οι καρποί (καρπούζια) καταστράφηκαν, τα φύλλα είχαν νεκρωτικές κηλίδες στις άκρες τους και τα φυτά κιτρίνισαν και φαίνονταν να είχαν σταματήσει να αναπτύσσονται, (γ) κάνοντας σύγκριση με την υπόλοιπη φυτεία που δεν είχε πάθει ζημιά, τα φυτά εκεί ήταν πράσινα, υγιή και έφεραν κατά μέσο όρο 5 καρπούς το καθένα, έτοιμα σχεδόν για συγκομιδή. Ο μέσος όρος καρπών ανά φυτό είναι 7-8 των 10-15 κιλών το καθένα, (δ) στην συγκεκριμένη περίπτωση κάθε φυτό καρποφορούσε 5 καρπούς των 12 κιλών, δηλ. 750 φυτά X 5 καρπούς X 12 κιλά = 45.000 κιλά, που είναι η άμεση απώλεια παραγωγής, (ε) η τιμή γεωργού κατά τον ουσιώδη χρόνο ήτανε €0,40 ανά κιλό και άρα 45.000 κιλά X €0,40 = €18.000, (στ) τα φυτά πιθανόν να συνεχίσουν να αναπτύσσονται οπόταν πιθανόν να έχουν κάποια παραγωγή για την οποία δεν μπορούσε να είναι γνωστό αν θα ήσαν εμπορεύσιμα, (ζ) γι' αυτό τον λόγο οι ψεκασμοί και οι λιπάνσεις θα πρέπει να συνεχιστούν και ένα ποσό των €1.800 πρέπει να αφαιρεθεί από τις €18.000, ως μισθοί/αμοιβές επειδή δεν έγινε συγκομιδή (δηλ. 36 ημερομίσθια προς €50 το καθένα) και (η) η καθαρή ζημιά του Ενάγοντα είναι €18.000 - €1.800 = €16.200 (παρ. 10). Ο Ενάγοντας αποτάθηκε με σχετική επιστολή του δικηγόρου του ημερ. 17.5.10 στον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας ζητώντας αποκατάσταση της ζημιάς του αλλά η απάντηση που έλαβε ήταν αρνητική. Οι Εναγόμενος στην υπεράσπιση του αναφέρει ότι πλην των όσων παραδέχεται ρητά αρνείται όλους τους ισχυρισμούς του Ενάγοντα, οι οποίοι περιλαμβάνονται στην έκθεση απαίτησης. Πιο συγκεκριμένα αρνείται όλους τους ισχυρισμούς του Ενάγοντα που περιέχονται στις παραγράφους 1, 4, 5, 6 και 7 (η αναφορά σε παραγράφους αφορά αυτές της έκθεσης απαίτησης) και ισχυρίζεται τα ακόλουθα: (α) Κατά ή περί τις 20.6.09 και περί ώρα 13:02 λήφθηκε μήνυμα στην Πυροσβεστική Υπηρεσία της Δημοκρατίας από ιδιωτικό τηλέφωνο ότι υπήρχε πυρκαγιά στην περιοχή Λειβάδι του χωριού Ακρωτηρίου. Στο μέρος της πυρκαγιάς στάληκαν δύο πυροσβεστικά οχήματα της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας της Δημοκρατίας ενώ ταυτόχρονα ειδοποιήθηκε και η Πυροσβεστική Υπηρεσία των Βρετανικών Βάσεων καθότι η περιοχή αποτελεί έδαφος των Βρετανικών Βάσεων. Οι Βρετανικές Βάσεις ανέφεραν ότι είχαν ήδη ανταποκριθεί αποστέλλοντας δυνάμεις για κατάσβεση της πυρκαγιάς. (β) Με την άφιξη στο μέρος των πυροσβεστικών οχημάτων της Δημοκρατίας διαπιστώθηκε ότι εκεί βρίσκονταν ήδη πυροσβεστικές δυνάμεις των Βρετανικών Βάσεων καθώς και 2 ελικόπτερα πυρόσβεσης των Βάσεων. (γ) Λόγω του δυνατού πνέοντος ανέμου η πυρκαγιά πήρε μεγάλες διαστάσεις και γι' αυτό κλήθηκαν για βοήθεια τα 3 εκμισθωμένα ελικόπτερα πυρόσβεσης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η πυρκαγιά τέθηκε υπό πλήρη έλεγχο κατά ή περί ώρα 17:05 της ίδιας μέρας. (δ) Όλες οι ρίψεις νερού από τα τρία ελικόπτερα πυρόσβεσης της Κυπριακής Δημοκρατίας γίνονταν στο μέτωπο της πυρκαγιάς. Τα εν λόγω ελικόπτερα δεν έκαναν οποιαδήποτε ρίψη νερού περιμετρικά της πυρκαγιάς και/ή με σκοπό την δημιουργία αντιπυρικής ζώνης γύρω από την πυρκαγιά. Περαιτέρω δεν έκαναν οποιαδήποτε ρίψη νερού σε οποιαδήποτε φυτεία καρπουζιών και/ή στην φυτεία καρπουζιών που ο Ενάγων ισχυρίζεται ότι διέθετε και/ή καλλιεργούσε. (ε) Ο Εναγόμενος αρνείται ότι καταστράφηκε η μισή παραγωγή των καρπουζιών. Άνευ βλάβης και σε περίπτωση που ήθελε φανεί ότι οποιοδήποτε μέρος της ισχυριζόμενης παραγωγής καρπουζιών του Ενάγοντα καταστράφηκε και/ή υπέστη ζημιά, ο Εναγόμενος αρνείται ότι η ζημιά προκλήθηκε λόγω αμέλειας και/ή πλημμελούς εκτέλεσης των ρίψεων νερού και/ή μη ορθού υπολογισμού των αποστάσεων και/ή άλλως πώς από τους πιλότους των ελικοπτέρων της Κυπριακής Δημοκρατίας και αρνείται τις σχετικές λεπτομέρειες που ισχυρίζεται ο Ενάγοντας. (στ) Άνευ βλάβης των ανωτέρω ο Εναγόμενος ισχυρίζεται ότι όλες οι ενέργειες της Κυπριακής Δημοκρατίας και/ή των πιλότων των ελικοπτέρων αυτής ήταν ορθές και/ή εύλογες και/ή αναγκαίες και/ή έγιναν με σκοπό την κατάσβεση της πυρκαγιάς και/ή την αποτροπή πρόκλησης μεγαλύτερης ζημιάς και/ή προστασία των γειτονικών κτημάτων και/ή των συμφερόντων του ίδιου του Ενάγοντα από την πυρκαγιά. Περαιτέρω αρνείται όλους τους ισχυρισμούς των παραγράφων 9 και 10 και τις λεπτομέρειες ζημιών που προβάλλει ο Ενάγοντας. Άνευ βλάβης των ανωτέρω υποστηρίζει ότι οι ισχυριζόμενες ζημιές του Ενάγοντα είναι παράλογες και/ή υπερβολικές και/ή υπέρογκες και/ή λανθασμένα υπολογισμένες. Άνευ βλάβης των ανωτέρω υποστηρίζει επίσης ότι οι ισχυριζόμενες ζημιές του Ενάγοντα, λαμβάνοντας υπόψη την μέση παραγωγή καρπουζιών κατά δεκάριο και την μέση τιμή πώλησης ανά κιλό κατά το 2009 δεν μπορεί να υπερβαίνουν τα €1.
  2. Τέλος αρνείται το περιεχόμενο της παραγράφου 11 και ισχυρίζεται ότι ο ίδιος ο Ενάγοντας με επιστολή του προς τον Γενικό Εισαγγελέα ημερ. 17.5.10 ζήτησε αποζημιώσεις όμως ο Εναγόμενος με επιστολή εκπροσώπου του ημερ. 16.7.10 πληροφόρησε τον Ενάγοντα ότι η Κυπριακή Δημοκρατία δεν αποδέχεται ευθύνη για την ισχυριζόμενη καταστροφή φυτείας καρπουζιών. Τέλος αρνείται τις θεραπείες που επιζητεί ο Ενάγοντας και ζητά την απόρριψη της αγωγής με έξοδα εναντίον αυτού. Στην απάντηση του στην υπεράσπιση ο Ενάγοντας αρνείται τους ισχυρισµούς του Εναγόμενου στο μέτρο που αντιφάσκουν και/ή δεν συνάδουν με τους δικούς του, στους οποίους και παραπέμπει. Μαρτυρία Για σκοπούς απόδειξης της υπόθεσης του κατέθεσε ο ίδιος ο Ενάγοντας, ο οποίος κάλεσε άλλο ένα μάρτυρα. Από την πλευρά των Εναγόμενου κατέθεσαν δύο μάρτυρες. Ως Μ.Ε.1 κατέθεσε ο Ενάγοντας. Αυτός διαμένει στο χωριό Ακρωτήρι στην Λεμεσό και εργάζεται ως μηχανικός αυτοκινήτων στις Αγγλικές Βάσεις από το 1976 ενώ ασχολείται και με γεωργικές εργασίες στην εν λόγω περιοχή σε ιδιόκτητη γη αλλά και σε ενοικιαζόμενα από τρίτους κτήματα. Κατά το 2009 ενοικίαζε ένα τεμάχιο γης έκτασης 2 δεκαρίων περίπου στην περιοχή Λειβάδι, στο Ακρωτήρι. Το τεμάχιο ήταν ιδιοκτησίας άλλου προσώπου, το οποίο κατείχε το 1/3 μερίδιο του όλου ακινήτου (κατάθεσε ως τεκμήριο 2 τον τίτλο ιδιοκτησίας του ακινήτου και ως τεκμήριο 3 το σχετικό ενοικιαστήριο έγγραφο). Στο εν λόγω τεμάχιο ο Ενάγοντας καλλιεργούσε καρπούζια. Κατά ή περί τις 20.6.09 προέκυψε πυρκαγιά στην περιοχή Λειβάδι, η οποία κατέκαψε αρκετή βλάστηση σε έκταση ενός περίπου τετραγωνικού χιλιομέτρου. Η πυρκαγιά ήταν περίπου 2 χιλιόμετρα μακριά από τη πιο πάνω φυτεία του (κατάθεσε ως τεκμήριο 4 αντίγραφο του σχετικού τοπογραφικού). Κατά την κατάσβεση της πυρκαγιάς χρησιμοποιήθηκαν εκτός από πυροσβεστικά οχήματα και 3 ελικόπτερα της Κυπριακής Δημοκρατίας καθώς και δύο 2 ελικόπτερα των Βάσεων. Τα εν λόγω ελικόπτερα πραγματοποίησαν ρίψεις θαλασσινού νερού στον χώρο της πυρκαγιάς αλλά και περιμετρικά, θέλοντας να δημιουργήσουν αντιπυρική ζώνη και να διασφαλίσουν την μη εξάπλωση της πυρκαγιάς. Τα ελικόπτερα των Βάσεων, τα οποία ξεχώριζε από το χρώμα και κάποια διακριτικά γιατί εργαζόταν στις Βάσεις, ασχολήθηκαν με την καθ' αυτό κατάσβεση της φωτιάς που ήταν στο Λειβάδι με καλαμιώνες, τα δε της Κυπριακής Δημοκρατίας, κατά κύριο λόγο με την μη επέκταση της και τη δημιουργία αντιπυρικής ζώνης. Ο Ενάγοντας ήταν παρών στην περιοχή όταν γίνονταν οι πιο πάνω προσπάθειες. Πήγε εκεί γύρω στις 2 μ.μ. και έβλεπε όλα τα ελικόπτερα να κατευθύνονται προς την θάλασσα που ήταν κοντά περίπου 3-4 χιλιόμετρα και να παίρνουν θαλασσινό νερό το οποίο χρησιμοποιούσαν για κατάσβεση της φωτιάς. Σε μια στιγμή και γύρω στις 2.30 μ.μ. πρόσεξε ένα ελικόπτερο της Κυπριακής Δημοκρατίας να ρίχνει την πρώτη ποσότητα νερού στο μποστάνι του. Τότε φώναζε και ανέμιζε τα χέρια του για να σταματήσουν διότι του κατάστρεφαν την φυτεία και την παραγωγή. Βλέποντας την καταστροφή που δημιουργείτο στην φυτεία του, έτρεξε και βρήκε τον υπεύθυνο κατάσβεσης και του είπε να δώσει οδηγίες να σταματήσουν την ρίψη νερού στη φυτεία του γιατί θα έπνιγαν τα φυτά. Του υπέδειξε δε και την φυτεία. Όμως τα ελικόπτερα δεν σταμάτησαν να ρίχνουν νερό με αποτέλεσμα μετά από 10 λεπτά, ελικόπτερο της Κυπριακής Δημοκρατίας, να ρίξει ξανά θαλασσινό νερό στην φυτεία, στον ίδιο τόπο του μποστανιού. Τα πιο πάνω είχαν ως αποτέλεσμα να καταστραφεί το 1/2 της όλης σοδειάς του ενώ το υπόλοιπο δεν επηρεάστηκε. Ο υπεύθυνος κατάσβεσης, όταν του διαμαρτυρήθηκε ο Ενάγοντας, τον ενημέρωσε ότι θα αποζημιωθεί. Μετά που στάληκε επιστολή του Ενάγοντα ημερ. 17.5.10 στον Γενικό Εισαγγελέα, πήγαν δύο άνθρωποι της Κυβέρνησης και ο Ενάγοντας τους υπέδειξε που είχε σταματήσει η φωτιά σε σχέση με τη φυτεία του. Τους ζήτησε αλλά δεν του ανέφεραν τα ονόματα τους. Οι Κυβερνητικοί αυτοί λειτουργοί μετά από επιθεώρηση έφυγαν αναφέροντας του ότι θα αποζημιωνόταν. Έκτοτε όμως δεν τους ξαναείδε, ούτε επικοινώνησε κανείς μαζί του. Για την διαπίστωση και αποτίμηση της ζημιάς του κάλεσε τον γεωπόνο Ηλία Αντωνίου αμέσως μετά το συμβάν. Ο εν λόγω γεωπόνος γνώριζε την φυτεία του διότι από την αρχή της φύτευσης την παρακολουθούσε και συμβούλευε τον Ενάγοντα για την καλύτερη ανάπτυξη και παραγωγή. Ήταν η πρώτη φορά που ο Ενάγοντας φύτευε καρπούζια και το έπραξε μετά από παρότρυνση του εν λόγω γεωπόνου καθότι το χωράφι ήταν «πναστό». Ο γεωπόνος αφού έλεγξε τα πάντα προέβη σε σχετική εκτίμηση / έκθεση (τεκμήριο 5). Ο Ενάγοντας τον πλήρωσε για την εργασία του αυτή το ποσό των €
  3. Τα φυτά της φυτείας ο Ενάγοντας τα αγόρασε το 2009 και ήταν συνολικά 1.
  4. Ήταν από εξειδικευμένη διασταύρωση στο είδος τους δηλ. «ρίζα κολοτζιάς εμβολιασμένη καρπουζιά» που κάνει περισσότερα, πιο μεγάλα και ζουμερά καρπούζια. Τα αγόρασε από φυτώριο στην Παρεκκλησιά την 1.5.09 και πλήρωσε €1.
  5. Από τις πιο πάνω ενέργειες των ελικοπτέρων της Κυπριακής Δημοκρατίας και τις χωρίς λόγο ή χωρίς να είναι αναγκαίες ρίψεις νερού τόσο μακριά (περί τα 2 χιλιόμετρα) από την άκρη της πυρκαγιάς, καταστράφηκαν 750 φυτά (μετά από καταμέτρηση) τα οποία κιτρίνισαν και σταμάτησαν να αναπτύσσονται σε σχέση με τα υπόλοιπα φυτά που δεν επηρεάστηκαν. Ο μέσος όρος καρπών ανά φυτό που του κατέστρεψαν είναι 7-8 των 10-15 κιλών το κάθε ένα. Όπως δε εκτίθεται και στο τεκμήριο 5, εάν κάθε φυτό είχε 5 καρπούς των 12 κιλών έκαστο, δηλ.750 φυτά X 5 καρπούς έκαστο X 12 κιλά κάθε καρπός, το σύνολο των κιλών ήταν 45.
  6. Από τον πολλαπλασιασμό των κιλών αυτών X €0,40 κάθε κιλό, προκύπτει ότι η ζημιά που υπέστη ήταν €18.
  7. Κατέθεσε δε ως τεκμήριο 6 σετ δύο τιμολογίων πώλησης καρπουζιών που έκανε από το μέρος της φυτείας που δεν καταστράφηκε. Η καθαρή ζημιά του, αφού αφαιρεθούν όλα τα έξοδα του είναι βάσει της εν λόγω εκτίμησης €16.
  8. Για το πιο πάνω συμβάν απέστειλε την προαναφερόμενη επιστολή, μέσω του δικηγόρου του, προς τον Γενικό Εισαγγελέα (τεκμήριο 7). Η απάντηση όμως ημερ. 16.7.10, στο αίτημα του για αποζημίωση ήταν αρνητική (τεκμήριο 8). Πιστεύοντας ότι ευθύνη έφεραν και οι Αγγλικές Βάσεις, επειδή το κτήμα ήταν εντός της περιοχής τους, έστειλε και σε αυτές απαίτηση στις 30.6.09 (τεκμήριο 9). Όμως κατόπιν συμβουλής του δικηγόρου του ότι οι Αγγλικές Βάσεις δεν ευθύνονταν και εφόσον την ζημιά του την προκάλεσαν μόνον τα ελικόπτερα της Κυπριακής Δημοκρατίας στράφηκε τελικά μόνο κατά της Δημοκρατίας. Οι Αγγλικές Βάσεις του απάντησαν στο παράπονο του με επιστολή τους ημερ. 1.9.09 (τεκμήριο 10) και με έκθεση ημερ. 22.2.10 (τεκμήριο 11). Επίσης ο Ενάγοντας αποτάθηκε και στην Πυροσβεστική Υπηρεσία Κύπρου για να του σταλεί και του στάληκε, σχετική έκθεση των γεγονότων πυρκαγιάς εκείνης της ημέρα (τεκμήριο 12). Ως εκ των ως άνω ζητά αποζημιώσεις για το ποσό των €16.400, πλέον τόκους και έξοδα. Ως Μ.Ε.2 κατέθεσε ο XXXXX Αντωνίου. Είναι γεωπόνος από το 1973, απόφοιτος του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Μετά την αποφοίτηση του ασχολήθηκε με την γεωργία σαν σύμβουλος παραγωγών στην χρήση φυτοφαρμάκων και λιπασμάτων, σε ιδιωτική εταιρεία και στην Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα για 30 χρόνια. Πολλές φορές έκανε εκτιμήσεις ζημιών για υποθέσεις που εκδικάσθηκαν. Τον Ενάγοντα τον γνώρισε ως πελάτη της Συνεργατικής Τράπεζας, περίπου 5 χρόνια πριν τα επίδικα γεγονότα. Ο Ενάγοντας ασχολείτο κυρίως με φύτευση πατατών και άλλων λαχανικών. Ο μάρτυρας επισκέφθηκε το επίδικο χωράφι για πρώτη φορά γύρω στο 2009 όταν ο Ενάγοντας το ενοικίασε και αφού το είδαν, συνέστησε στον Ενάγοντα να βάλει κάποιες φυτείες μεταξύ των οποίων και καρπουζιών. Έτσι ο Ενάγοντας φύτεψε καρπούζια εμβολιασμένα. Στις 24.6.09 κλήθηκε από τον Ενάγοντα και επισκέφτηκε το εν λόγω χωράφι, το οποίο επισκεπτόταν τακτικά και προηγουμένως. Ο λόγος της επίσκεψης εκείνη την ημέρα ήταν ότι ο Ενάγοντας του παραπονέθηκε ότι κάποιο ελικόπτερο στην προσπάθεια να σβήσει κάποια φωτιά έριξε νερό πάνω στη φυτεία του. Ζήτησε δε από τον μάρτυρα να διαπιστώσει την ζημιά και να εκτιμήσει την αξία της. Ο μάρτυρας στην συνέχεια στις 28.6.09 προέβηκε σε εκτίμηση - έκθεση (τεκμήριο 5), για την οποία χρέωσε τον Ενάγοντα €
  9. Συγκεκριμένα διαπίστωσε ότι τα μισά φυτά είχαν δεχθεί θαλασσινό νερό γιατί πάνω στα φύλλα τους διακρινόταν ένα άσπρο εξάνθημα που ήταν άλας και το οποίο άρχισε σε μερικές μέρες να προκαλεί κιτρινίσματα, ξεράματα και αποβολή καρπών. Το άλλο μισό της φυτείας που δεν είχε δεχθεί τέτοιο νερό ήταν ανέπαφο και προχωρούσε κανονικά. Η εν λόγω ζημιά πρέπει να προήλθε από νερό της θάλασσας που έριξαν τα ελικόπτερα γιατί φαίνονταν και κάποιες σταγόνες χοντρές κάτω, που αποτελούν ένδειξη ότι πρέπει να έπεσε νερό στο χώμα που ήταν στεγνό αλλά εκτός τούτου πάνω στα φυτά υπήρχε εναπόθεση αλάτων, χλωριούχου νατρίου. Είχαν καταστραφεί περίπου 750 φυτά δηλ. περίπου τα μισά από όσα φύτεψε ο Ενάγοντας που ήταν συνολικά 1.400‑1.
  10. Γνωρίζει τον αριθμό αυτό γιατί τα μέτρησαν. Κοστολόγησε την ζημιά βάσει των φυτών που υπήρχαν δίπλα και δεν είχαν επηρεαστεί καθόλου. Δηλ. μέτρησε τα υγιή φυτά και έβγαλε μέσο όρο παραγωγής και βάσει εκείνου του αριθμού υπολόγισε την ζημιά που έπαθε ο Ενάγοντας στα φυτά που είχαν καταστραφεί. Αναλύοντας την ζημιά ανέφερε ότι υπολόγισε έναν μέσο όρο 5 καρπούς ανά φυτό. Έκανε τον υπολογισμό αυτό μετρώντας γραμμή παρά γραμμή τα φυτά και διαιρώντας τους καρπούς που έβρισκε στην γραμμή εκείνη. Επίσης υπολόγισε ότι ο κάθε καρπός ήταν 12 κιλά. Αυτό καθότι τα φυτά ήταν ποικιλίες εμβολιασμένες σε κολοτζιά και ως τέτοια έχουν την τάση να παράγουν μεγάλα καρπούζια. Πιο συγκεκριμένα ο Ενάγοντας είχε φυτέψει την ποικιλία Πήγασος που δίνει μεγάλα καρπούζια κυρίως 10 με 12 κιλά. Ως δε εξήγησε η κολοτζιά είναι δυνατό υποκείμενο και όταν έχει νερό είναι πολύ ανθεκτική και δίνει μεγάλη δύναμη στα φυτά και μεγάλη παραγωγή. Γι' αυτό υπολόγισε το βάρος των 12 κιλών που ήταν ένας μέσος όρος. Με βάση τα πιο πάνω υπολόγισε ότι η συνολική ζημιά - απώλεια του Ενάγοντα στην παραγωγή ήταν 45.000 κιλά. Πολλαπλασιάζοντας αυτό στην τιμή πώλησης των €0.40, όπως του την δήλωσε ο Ενάγοντας, κατέληξε ότι το ύψος της ζημιάς ήταν €18.
  11. Είπε επίσης ότι από το ποσό αυτό θα πρέπει να αφαιρεθεί το ποσό των €1.800 που είναι τα έξοδα συγκομιδής, τα οποία δεν έγιναν και έτσι τελικά η ζημιά ήταν €16.
  12. Μετά τις 28.6.09 συνέχισε να επισκέπτεται το επίδικο χωράφι για το υπόλοιπο μποστάνι αλλά και για να δει τι θα συνέβαινε με τα επηρεασμένα. Έτσι διαπίστωσε ότι τα επηρεασμένα καρπούζια καταστράφηκαν εντελώς παρά το ότι συμβούλευσε τον Ενάγοντα να τα ψεκάζει μήπως και επανέλθουν. Ως Μ.Υ.1 κατέθεσε ο XXXXX Καννάουρος, ο οποίος υπηρέτησε στην Πυροσβεστική Υπηρεσία Κύπρου από το 1984 έως το 2013 οπότε και αφυπηρέτησε με τον βαθμό του Υπαστυνόμου. Η περιοχή ευθύνης και αρμοδιότητας της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας της Δημοκρατίας στην επαρχία Λεμεσού περιλαμβάνει την διοικητική επαρχία Λεμεσού εξαιρουμένης της έκτασης των Βρετανικών Βάσεων Ακρωτηρίου και Επισκοπής. Συγκεκριμένα ολόκληρη η περιοχή των Βάσεων είναι εκτός της αρμοδιότητας και ευθύνης της Δημοκρατίας καθότι επ' αυτής έχει αρμοδιότητα η διοίκηση των Βάσεων. Κατά συνέπεια σε αυτή την περιοχή οι υπηρεσίες της Δημοκρατίας ασκούνται στον βαθμό και την έκταση που η διοίκηση των Βάσεων θεωρεί απαραίτητο και σε επιχειρησιακό επίπεδο οι κοινές επιχειρήσεις εκτελούνται υπό την αποκλειστική ευθύνη των Βάσεων. Στις 20.6.09 και περί ώρα 13:02 λήφθηκε μήνυμα στην Πυροσβεστική Υπηρεσία της Δημοκρατίας από ιδιωτικό τηλέφωνο ότι υπήρχε πυρκαγιά στην περιοχή Λειβάδι του χωριού Ακρωτηρίου. Ο μάρτυρας ήταν ο Αξιωματικός Υπηρεσίας στην Λεμεσό και ως εκ τούτου ήταν ο επικεφαλής του κλιμακίου της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας της Δημοκρατίας που μετέβηκε στο μέρος της πυρκαγιάς. Στο μέρος της πυρκαγιάς μετέβηκαν πυροσβεστικά οχήματα της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας της Δημοκρατίας ενώ ταυτόχρονα ειδοποιήθηκε και η Πυροσβεστική Υπηρεσία των Βρετανικών Βάσεων καθότι η περιοχή αποτελεί έδαφος των Βρετανικών Βάσεων. Οι Βρετανικές Βάσεις ανέφεραν ότι είχαν ήδη ανταποκριθεί αποστέλλοντας δυνάμεις για κατάσβεση της πυρκαγιάς. Με την άφιξη του μάρτυρα στο μέρος διαπίστωσε ότι εκεί βρίσκονταν ήδη πυροσβεστικές δυνάμεις των Βάσεων καθώς και 2 ελικόπτερα πυρόσβεσης των Βάσεων. Η πυρκαγιά μαινόταν νότια του δρόμου και η έκταση γης που καιγόταν ήταν μη καλλιεργήσιμη γη με πυκνούς καλαμιώνες, ξηρά χόρτα και άγρια βλάστηση. Στην άλλη πλευρά του δρόμου υπήρχαν καλλιέργειες. Λόγω του δυνατού ανέμου η πυρκαγιά πήρε διαστάσεις και επεκτάθηκε προς τα βορειοδυτικά, πάντα όμως στην περιοχή νότια του δρόμου. Γι' αυτό κλήθηκαν για βοήθεια στην κατάσβεση της πυρκαγιάς τα 3 εκμισθωμένα ελικόπτερα πυρόσβεσης της Δημοκρατίας. Τα πυροσβεστικά οχήματα τόσο της Δημοκρατίας όσο και των Βάσεων ήταν τοποθετημένα κατά μήκος του δρόμου, καθότι η πυκνότητα των καλαμιώνων απ' όπου ξεκίνησε η πυρκαγιά και τα έλη τα οποία υπήρχαν σε τμήμα της περιοχής στο οποίο επεκτάθηκε η πυρκαγιά, δεν επέτρεπαν την κοντινότερη τοποθέτηση των πυροσβεστικών οχημάτων προς την πυρκαγιά με στόχο την κατάσβεσή της από αυτά. Όμως με αυτήν την τοποθέτηση των πυροσβεστικών οχημάτων η φωτιά αντιμετωπιζόταν από τα πυροσβεστικά οχήματα στα όρια του δρόμου και έτσι επετεύχθη ο περιορισμός της στα νότια του δρόμου και η μη εξάπλωση της από την άλλη μεριά του δρόμου προς τις καλλιέργειες. Ενόψει της αδυναμίας κατάσβεσης της πυρκαγιάς από τα πυροσβεστικά οχήματα, τον κύριο ρόλο στην κατάσβεση της πυρκαγιάς είχαν τα πυροσβεστικά ελικόπτερα. Για τον τρόπο που αυτά έπρεπε να ρίχνουν νερό, τα μεν πυροσβεστικά ελικόπτερα της Δημοκρατίας έπαιρναν οδηγίες από τον μάρτυρα ενώ τα πυροσβεστικά ελικόπτερα των Βάσεων από αρμόδιο πρόσωπο των Βάσεων. Λόγω του ότι τα σημεία που έκαιγε η πυρκαγιά και η έκταση της ήταν εμφανή, αυτό που ο μάρτυρας έδωσε οδηγίες στα πυροσβεστικά ελικόπτερα της Δημοκρατίας να κάνουν και το έκαναν ήταν να παίρνουν νερό από την θάλασσα, που ήταν πολύ κοντά και να το ρίχνουν απευθείας στην πυρκαγιά και στο μέτωπο αυτής. Όλες οι ρίψεις νερού από τα 3 ελικόπτερα πυρόσβεσης της Δημοκρατίας γίνονταν απευθείας στην πυρκαγιά και στο μέτωπο αυτής και τα εν λόγω ελικόπτερα δεν έκαναν οποιαδήποτε ρίψη νερού είτε περιμετρικά της πυρκαγιάς είτε με σκοπό την δημιουργία αντιπυρικής ζώνης γύρω από αυτήν. Εν πάση περιπτώσει κάτι τέτοιο δεν χρειαζόταν να γίνει αφού, με την τοποθέτηση των πυροσβεστικών οχημάτων κατά μήκος του δρόμου επετεύχθη ο περιορισμός της πυρκαγιάς στα νότια του δρόμου και η μη εξάπλωσή της από την άλλη μεριά του δρόμου προς τις καλλιέργειες. Τέλος τα πυροσβεστικά ελικόπτερα της Δημοκρατίας δεν έκαναν οποιαδήποτε ρίψη νερού σε οποιαδήποτε φυτεία ή καλλιέργεια. Η ρίψη νερού σε καλλιεργημένο έδαφος προκαλεί εμφανή σημάδια διάβρωσης του εδάφους και άμεση καταστροφή τυχόν φυτών υπάρχουν σε αυτό. Η πυρκαγιά τέθηκε υπό πλήρη έλεγχο περί ώρα 17:05 της ίδιας μέρας οπότε και ο μάρτυρας αποχώρησε από το μέρος. Το μόνο που έμεινε στην περιοχή μετά την αποχώρησή του ήταν ένα όχημα της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας της Δημοκρατίας και ένα πυροσβεστικό όχημα των Βάσεων, τα οποία εκτελούσαν καθήκοντα επιφυλακής. Καθ' όλη την διάρκεια που ο μάρτυρας ήταν στην περιοχή της πυρκαγιάς δεν συνάντησε κανένα πολίτη ούτε κανένας του παραπονέθηκε για ρίψη νερού σε φυτεία του, ούτε υποσχέθηκε σε οποιονδήποτε ότι θα αποζημιωθεί για οτιδήποτε. Όλες οι ενέργειες της Δημοκρατίας ήταν ορθές, εύλογες και αναγκαίες και έγιναν με σκοπό την κατάσβεση της πυρκαγιάς ούτως ώστε να αποτραπεί η πρόκληση μεγαλύτερης ζημιάς στην περιοχή. Ως Μ.Υ.2 κατέθεσε ο XXXXX Αντωνίου, γεωπόνος, απόφοιτος του Τμήματος Γεωπονίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου ειδίκευσης στην Βιοτεχνολογία Φυτών από το Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο Κύπρου. Υπηρετεί στο Τμήμα Γεωργίας του Υπουργείου Γεωργίας, Αγροτικής Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος στον κλάδο Αγροτικής Οικονομικής και Ανάπτυξης ως Λειτουργός Γεωργίας από το
  13. Από το 2006 μέχρι το 2008 εργάστηκε ως γεωπόνος σε ιδιωτικό φυτώριο, από το 2008 έως 2010 εργάστηκε στο Ινστιτούτο Γεωργικών Ερευνών και από το 2010 έως και το 2011 εργάστηκε στον Κυπριακό Οργανισμό Αγροτικών Πληρωμών. Από το 2011 ως Λειτουργός Γεωργίας ασχολείται με εκτιμήσεις ζημιών σε γεωργοκτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις από διάφορες αιτίες. Από τα στοιχεία που τηρούνται προκύπτει ότι ο Ενάγων είχε επαφές με την Υπηρεσία του πριν το 2009 και ειδικότερα το 2006, όταν αυτός υπέβαλε αίτημα για επιδότηση γεωργικών μηχανημάτων, που δεν είχαν άμεση σχέση με την καλλιέργεια καρπουζιού. Είναι δε γνωστό μεταξύ των γεωργών ότι η πλέον αρμόδια υπηρεσία για γεωργικά θέματα είναι το Τμήμα Γεωργίας, στο οποίο ο μάρτυρας υπηρετεί. Παρόλα αυτά ο Ενάγων δεν απευθύνθηκε ποτέ στην Υπηρεσία του για εκτίμηση της ζημιάς που ισχυρίζεται ότι υπέστη το 2009 σε φυτεία καρπουζιού, ούτε ζήτησε καμία πληροφορία ή καθοδήγηση από την Υπηρεσία του για το θέμα αυτό. Ενόψει της μη ενημέρωσης της Υπηρεσίας του από τον Ενάγοντα για την ισχυριζόμενη ζημιά και της παραδοχής του ιδίου του Ενάγοντος ότι αυτός δεν υπέβαλε δήλωση στον Κυπριακό Οργανισμό Γεωργικών Πληρωμών (ΚΟΑΠ) για εκταρική επιδότηση για την ισχυριζόμενη φυτεία καρπουζιών, δεν υπάρχει κανένα αποδεικτικό στοιχείο σε καμία δημόσια υπηρεσία είτε ότι ο Ενάγων είχε όντως την ισχυριζόμενη φυτεία καρπουζιών είτε ότι αυτός όντως υπέστη την ισχυριζόμενη ή οποιαδήποτε ζημιά. Κανένας δε συνάδελφος του μάρτυρα από το Τμήμα στο οποίο εργάζεται επισκέφθηκε το τεμάχιο του Ενάγοντα για να εξετάσει το αίτημα του που αναφέρεται στην επιστολή ημερ. 17.5.10 προς τον Γενικό Εισαγγελέα. Παρόλα αυτά, ακόμα και αν γίνει δεκτό ότι ο Ενάγων είχε όντως την ισχυριζόμενη φυτεία καρπουζιών, με βάση τους ισχυρισμούς του Μ.Ε.2, αυτή δεν μπορεί να υπέστη οποιαδήποτε ζημιά για τους εξής λόγους: Στην έκθεση εκτίμησης του Μ.Ε.2 (τεκμήριο 5) προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι τα φυτά έπαθαν σοβαρή ζημιά από μέρος του θαλασσινού νερού ή ακόμα μετατόπιση μέρους του (drift), το οποίο τα ελικόπτερα έριξαν κοντά στην φυτεία για να σβήσουν την φωτιά. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι το θαλασσινό νερό έπεσε και ήταν ευδιάκριτο πάνω στα φύλλα, τα οποία παρουσίασαν νεκρωτικές κηλίδες στις άκρες τους και ως εκ τούτου προκάλεσε καταστροφή της φυτείας. Σε περίπτωση που θαλασσινό νερό πέσει υπό μορφή σταγονιδίων ή λεπτών σταγονιδίων (drift) σε καλλιέργεια καρπουζιού με τον κατ' ισχυρισμό τρόπο δεν προκαλεί, σύμφωνα με τον μάρτυρα, τέτοια ολική καταστροφή των φυτών. Συγκεκριμένα με βάση την βιβλιογραφία (κατέθεσε ως τεκμήριο 17 τις σελ. 195-197 από το βιβλίο του Κουκουλάκη «Τα προβληματικά εδάφη και βελτίωση τους») το φύλλο δεν απορροφά αλλά μόνο προσροφά το εναποτεθέν υπό μορφή σταγονιδίων ή λεπτών σταγονιδίων θαλασσινό νερό. Προσρόφηση είναι η εναπόθεση / προσκόλληση των μορίων του θαλασσινού νερού στους εξωτερικούς ιστούς (επιφάνεια) του φύλλου χωρίς αυτό να εισέρχεται και να μεταφέρεται στο εσωτερικό του φυτού ενώ απορρόφηση είναι η διαδικασία κατά την οποία ένα υγρό εισχωρεί στο εσωτερικό ενός στερεού. Η μόνη δυσμενής συνέπεια της προσρόφησης θαλασσινού νερού είναι η ενδεχόμενη εμφάνιση εγκαυμάτων στους ιστούς των φύλλων τοπικά, τα οποία και πάλι δεν προκαλούνται με την μεμονωμένη εναπόθεση θαλασσινού νερού σε αυτούς αλλά μόνο σε περιπτώσεις υπερβολικής συσσώρευσης Na ή CI από συνεχόμενες εναποθέσεις. Εν πάση περίπτωση το τεκμήριο 5 αναφέρει ότι τα φύλλα είχαν νεκρωτικές κηλίδες στις άκρες τους. Δεδομένου ότι δεν γίνεται απορρόφηση αλλά μόνο προσρόφηση, τα φυτά αποκλείεται να υπέστησαν οποιαδήποτε περαιτέρω ζημιά, πέραν των νεκρωτικών κηλίδων. Είναι φανερό ότι ακόμα και με βάση τους ισχυρισμούς του Μ.Ε.2 θα υπήρχε περιορισμός της ζημίας μόνο στις άκρες των φύλλων χωρίς επηρεασμό του φυτού ή της παραγωγής. Ως εκ των άνω η μόνη πιθανή ζημιά που θα μπορούσαν να προκαλέσουν τα σταγονίδια είναι εγκαύματα υπό μορφή κηλίδων στα φύλλα, πράγμα το οποίο και πάλι θεωρείται απίθανο αφού η υψηλή υγρασία της νύχτας παρασύρει τα σταγονίδια θαλασσινού νερού στις άκριες μειώνοντας την συγκέντρωση αλάτων και ξεπλένοντας ουσιαστικά τα φύλλα. Επίσης σε μια τέτοια περίπτωση θα μπορούσε να γίνει ξέπλυμα της φυτείας με την βοήθεια ψεκαστήρα και καθαρού νερού άρδευσης οπότε και θα εκμηδενίζονταν οι πιθανότητες πρόκλησης οποιωνδήποτε εγκαυμάτων στα φύλλα. Ο ισχυρισμός του Ενάγοντα ότι ελικόπτερα έριξαν νερό απευθείας στην φυτεία του και μάλιστα δύο φορές στο ίδιο σημείο, πέραν του ότι είναι αντίθετος με την θέση του Μ.Ε.2, δεν φαίνεται να είναι αληθής αφού αν πραγματικά συνέβαινε κάτι τέτοιο τότε θα αναμενόταν να υπήρχαν μηχανικές βλάβες στην φυτεία ήτοι καταστροφή φυτών και εμφανή σημάδια διάβρωσης του εδάφους. Όμως κάτι τέτοιο δεν συνέβη στην παρούσα περίπτωση. Η πυρκαγιά ξέσπασε και κατασβήστηκε στις 20.6.09 και η ισχυριζόμενη επίσκεψη του Μ.Ε.2 στην φυτεία έγινε στις 24.6.09, οπότε και κατά τον επιτόπιο έλεγχό του, ισχυρίζεται ότι παρατήρησε ταυτόχρονα νεκρωτικές κηλίδες στις άκρες των φύλλων, ότι τα φυτά κιτρίνισαν και φαίνονταν να είχαν σταματήσει να αναπτύσσονται. Όμως τα ισχυριζόμενα από τον Μ.Ε.2 δεν δύνανται να συνυπάρχουν ταυτόχρονα. Περαιτέρω το κιτρίνισμα των φύλλων και η αποβολή των καρπών δεν μπορούν να προκληθούν από πτώση θαλασσινού νερού υπό μορφή σταγονιδίων ή λεπτών σταγονιδίων σε φύλλα καρπουζιού. Τέλος οι νεκρωτικές κηλίδες στα φύλλα μπορεί να προκληθούν και από πολλές αιτίες όπως για παράδειγμα μια μη ενδεδειγμένη ή λανθασμένη χρήση φυτοπροστατευτικών ουσιών ή ένας λανθασμένος διαφυλλικός ψεκασμός. Το δε κιτρίνισμα και η μη ανάπτυξή των φυτών μπορεί να προκληθεί από διάφορους παράγοντες όπως για παράδειγμα ασθένειες, τοξικότητες, ελλείψεις θρεπτικών στοιχείων ή και συνδυασμός των πιο πάνω, ειδικά σε περιπτώσεις που ο γεωργός δεν έχει καμία εμπειρία με την καλλιέργεια. Ήταν επίσης η θέση του μάρτυρα ότι η ζημιά του Ενάγοντα, ακόμα και αν υποτεθεί ότι καταστράφηκε ολοσχερώς ένα δεκάριο φυτείας καρπουζιών, δεν μπορεί να εκτιμηθεί πέραν του ποσού των €1.
  14. Με βάση τα στοιχεία της FAO η Κύπρος συγκαταλέγεται στις πρώτες χώρες ως προς την μέση απόδοση παραγωγής καρπουζιών που κυμαίνεται σε 50-60 τόνους το εκτάριο (δηλ. 5-6 τόνους το δεκάριο αφού ένα εκτάριο ισούται με 10 δεκάρια). Προς τούτο ο μάρτυρας παρουσίασε την μελέτη με τίτλο «Εμβολιασμός και διαμόρφωση παραγωγικών και ποιοτικών χαρακτηριστικών στο καρπούζι» των Μ. Κ. Κυριάκου και Γ. Α. Σωτηρίου (τεκμήριο 18) που δημοσιεύθηκε από το Ινστιτούτο Γεωργικών Ερευνών τον Σεπτέμβριο 2015, η οποία είναι σχετική και με την ποικιλία που ισχυρίστηκε ότι φύτεψε ο Ενάγων, ήτοι την Πήγασος. Με βάση την μελέτη αυτή αλλά και με βάση την βιβλιογραφία και την συνήθη πρακτική οι αποστάσεις φύτευσης των εμβολιασμένων καρπουζιών για την όψιμη καλλιέργεια, δηλ. την ανοικτή καλλιέργεια είναι 1.20-1.30 μέτρα επί της γραμμής και 2.50-3.00 μέτρα μεταξύ των γραμμών φύτευσης. Με τις συγκεκριμένες αποστάσεις φυτεύονται περί τα 250-300 φυτά το δεκάριο. Γενικά οι γεωργικές καλλιέργειες είναι απαιτητικές σε θέματα τεχνογνωσίας. Εχθροί και ασθένειες πιθανόν να προκαλέσουν σημαντική μείωση ή ακόμα και ολοκληρωτική απώλεια παραγωγής αν δεν αντιμετωπιστούν άμεσα και με τα κατάλληλα μέσα. Η φύτευση εμβολιασμένων φυτών καρπουζιάς σε υποκείμενα κολοκυθιάς γίνεται εδώ και αρκετά χρόνια και σίγουρα πριν από το
  15. Κατέθεσε δε σε σχέση με αυτό και εξήγησε πίνακες στους οποίους καταγράφεται ο αριθμός των φυτών που παρήχθησαν και πωλήθηκαν τα έτη 2006, 2008 και 2009 από τα Φυτώρια Σολωμού, που είναι ένα από τα μεγαλύτερα φυτώρια παραγωγής σποροφύτων παγκύπρια (τεκμήριο 19). Περαιτέρω κατέθεσε μελέτη με τίτλο «Evaluation of watermelon rootstocks for off-season production in heated greenhouses», των N. Ιωάννου, Μ. Ιωάννου και Κ. Χατζηπαρασκευά (τεκμήριο 20), όπου φαίνεται ότι τις χρονιές 1996-1999 γίνονταν πειράματα με εμβολιασμένα καρπούζια. Ως εκ τούτου η μαρτυρία του Μ.Ε.2 ότι ο Ενάγων, ο οποίος φύτευε για πρώτη χρονιά καρπούζια, φύτεψε 750 φυτά και είχε παραγωγή 45 τόνους το δεκάριο δεν μπορεί να ανταποκρίνεται στην αλήθεια. Αλλά ακόμα και να φυτεύτηκαν 750 φυτά σε ένα δεκάριο αυτή είναι σχεδόν τριπλάσια ποσότητα φυτών στο δεκάριο από την ενδεικνυόμενη. Άρα σε τέτοια περίπτωση, αυτό θα είχε ως αποτέλεσμα τον ανταγωνισμό των φυτών λόγω συνωστισμού, την ευπάθεια σε διάφορες μυκητολογικές ασθένειες και την μειωμένη ή εξαιρετικά μειωμένη παραγωγή. Με βάση τα στοιχεία που τηρούνται από τις αρμόδιες υπηρεσίες της Δημοκρατίας και συγκεκριμένα από τη Στατιστική Υπηρεσία για το έτος 2009 η μέση παραγωγή καρπουζιών ήταν 6,7 τόνοι το δεκάριο και η μέση τιμή πώλησης €250 ανά τόνο (κατέθεσε και εξήγησε τις εν λόγω στατιστικές από το 2006 - 2012, ως τεκμήριο 21). Με αυτά τα δεδομένα το αναμενόμενο εισόδημα από ένα δεκάριο φυτείας καρπουζιών είναι €1.675 από τα οποία πρέπει να αφαιρεθούν τα έξοδα συγκομιδής που ανέρχονται περίπου στα €
  16. Άρα η ζημιά του Ενάγοντος σε περίπτωση πλήρους καταστροφής δεν μπορεί να εκτιμηθεί πέραν του ποσού των €1.
  17. Περαιτέρω με βάση το έντυπο με τίτλο «Ενδεικτικές τιμές καλλιεργειών και Παραγωγικών Ζώων για την Αξιολόγηση των Σχεδίων Βελτίωσης για το Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης 2014-2020» του Υπουργείου Γεωργίας (τεκμήριο 22), το οποίο εκδόθηκε το έτος 2010, η ανοικτή καλλιέργεια της καρπουζιάς έχει έσοδα €1.295 ανά δεκάριο. Ο Μ.Ε.2, σε προηγούμενη γνωμάτευση του με ημερομηνία Αύγουστος 2017, αποδέχτηκε την αξιοπιστία του εν λόγω εντύπου. Αξιολόγηση μαρτυρίας Ο Μ.Ε.2 κατέθεσε σαν εμπειρογνώμονας γεωπόνος. Είναι παγίως νομολογημένο ότι η ιδιότητα του ειδικού - εμπειρογνώμονα επιτρέπει παρέκκλιση από τους κανόνες της απόδειξης. Αυτή όμως η παρέκκλιση σχετίζεται μόνο με τη δυνατότητα έκφρασης γνώμης (βλ. Constantinides (Akinita) Ltd. ν Mavrogenis

(1983)1 C.L.R. 662). Όσον αφορά την προσέγγιση και εξέταση μαρτυρίας ειδικού - εμπειρογνώμονα υπάρχει πληθώρα νομολογίας (βλ. Philippou ν. Odysseos
(1989)1 C.L.R 1, Σπύρου ν. Χ΄΄Χαραλάμπους
(1989)1 Α.Α.Δ. 298, Νικολάου ν. Σταύρου
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 746 και Σπύρου ν. Χριστοδούλου
(1996)1 A.A.Δ. 1193). Σύμφωνα με τη νομολογία το Δικαστήριο θα πρέπει πρώτα να πεισθεί ότι ο μάρτυρας είναι εμπειρογνώμονας στον τομέα που καταθέτει και στην συνέχεια να εξετάσει αν με τη μαρτυρία του έχει δώσει τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια έτσι ώστε να καταστήσει ικανό το Δικαστήριο να ελέγξει την ακρίβεια των συμπερασμάτων του, προκειμένου να σχηματίσει τη δική του ανεξάρτητη κρίση με την εφαρμογή των κριτηρίων πάνω στα γεγονότα που έχουν αποδειχθεί με μαρτυρία. Στην Kotlyarenko
(2010)1Γ Α.Α.Δ. 1427 λέχθηκε ότι η γενική αρχή είναι ότι η μαρτυρία εμπειρογνωμόνων δεν δεσμεύει το Δικαστήριο αλλά απλώς το βοηθά, αφού λάβει υπόψη και την υπόλοιπη μαρτυρία, να καταλήξει στα δικά του ανεξάρτητα συμπεράσματα. Στην ίδια υπόθεση, με αναφορά στην σχετική νομολογία και ειδικότερα την υπόθεση R. v. Matheson [1958] 2 All E.R. 87, λέχθηκε ότι το Δικαστήριο δικαιούται να διαφοροποιήσει τη θέση του και να μη δεχθεί την μαρτυρία ενός εμπειρογνώμονα, νοουμένου ότι υπάρχουν οι συνθήκες εκείνες που να δικαιολογούν τέτοια κατάληξη και το Δικαστήριο να εξηγεί γιατί. Όσον αφορά λοιπόν τον Μ.Ε.2 αφού έλαβα λοιπόν υπόψη τα προσόντα του και την πείρα του καθώς και τις αρχές που καθορίζουν πότε ένας μάρτυρας θεωρείται εμπειρογνώμονας είναι η κατάληξη μου ότι αυτός είναι εμπειρογνώμονας επί των θεμάτων που κατέθεσε. Άλλωστε τα προσόντα και η πείρα του δεν έχουν αμφισβητηθεί. Συνεπώς η μαρτυρία του ως προς τα θέματα αυτά θα προσεγγιστεί και θα αξιολογηθεί με βάση τις αρχές που διέπουν την αξιολόγηση και προσέγγιση εμπειρογνωμόνων (βλ. Χ' Δημητρίου ν. Δημοκρατίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 104). Ο εν λόγω μάρτυρας θα πρέπει να λεχθεί ότι δεν μου έκανε θετική εντύπωση. Οι θέσεις του επί των πλείστων ουσιωδών θεμάτων χαρακτηρίζονταν από έλλειψη σταθερότητας, συνέπειας και πειστικότητας ενώ ήταν εμφανές ότι η έκθεση του τεκμήριο 5, ιδιαίτερα όσον αφορά το θέμα των ζημιών στην φυτεία του Ενάγοντα και την κατάσταση αυτής, δεν ανταποκρινόταν στην πραγματική κατάσταση που υπήρχε κατά τον χρόνο που την συνέταξε. Όλα τα πιο πάνω αποτελούν κατά την κρίση μου ενδείξεις περί έλλειψης της απαιτούμενης επιστημονικής τεκμηρίωσης, ακρίβειας και αντικειμενικότητας που θα πρέπει να χαρακτηρίζει κάθε ειδικό που εμφανίζεται ενώπιον Δικαστηρίου. Συγκεκριμένα: Ήταν η θέση του ότι καταστράφηκαν περίπου 750 φυτά δηλ. περίπου τα μισά από όσα φύτεψε ο Ενάγοντας που ήταν, ως είπε, συνολικά 1.400‑1.
  1. Με άλλα λόγια υποστήριξε ότι στο συγκεκριμένο τεμάχιο που ήταν συνολικής έκτασης 2 δεκαρίων (δηλ. 2.000 τετραγωνικών μέτρων) ο Ενάγοντας φύτευσε 1.400-1.500 φυτά εμβολιασμένης καρπουζιάς. Κατά την αντεξέταση του σε ερώτηση σε τι αποστάσεις πρέπει να φυτεύονται τα καρπούζια είπε ότι ανά δεκάριο φυτεύονται 1.000 φυτά. Προς επεξήγηση αυτού είπε ότι σε κάθε γραμμή φυτεύεται ένα φυτό κάθε 2 μέτρα και κάθε γραμμή απέχει από την άλλη 3 μέτρα. Με βάση όμως τον υπολογισμό που δέχθηκε τελικά και ο ίδιος (1.000 τετραγωνικά μέτρα το δεκάριο ÷ 6 τετραγωνικά μέτρα που καταλαμβάνει κάθε φυτό) το αποτέλεσμα είναι 166 φυτά ανά δεκάριο και όχι 1.000 ως υποστήριξε. Όταν του τέθηκε αυτό διερωτήθηκε ποιο είναι το αποτέλεσμα και ζήτησε να προβεί ο ίδιος στην πράξη αποδεχόμενος τελικά ότι έκανε λάθος. Αντιλαμβανόμενος πλέον το μη βάσιμο της θέσης του για τον αριθμό των φυτών που μπορούσαν να φυτευτούν είπε στην συνέχεια ότι οι πιο πάνω είναι οι κανονικές αποστάσεις φύτευσης αλλά υπάρχουν παραγωγοί που φυτεύουν ανά 1.5 ή 1 μέτρο σε κάθε γραμμή, κάτι που επίσης δεν συνάδει με την θέση για 1.000 εφόσον το αποτέλεσμα του σχετικού υπολογισμού είναι, για το 1 μέτρο, περίπου 333 φυτά ανά δεκάριο. Όταν και πάλι του υποδείχθηκε ότι και αυτός ο υπολογισμός είναι λάθος το δέχθηκε αλλά επέμεινε ότι η συνήθης πρακτική είναι η φύτευση 1.000 φυτών ανά δεκάριο και για να πείσει προς τούτο είπε ότι οι αποστάσεις μπορεί να είναι ένα φυτό ανά μέτρο σε κάθε γραμμή και 2 μέτρα η απόσταση ανά γραμμή κάτι που και πάλι οδηγεί στο αποτέλεσμα των 500 φυτών ανά δεκάριο και όχι 1.
  2. Παρά δε το ότι και αυτό το δέχθηκε στην συνέχεια εντούτοις επέμενε αβάσιμα στον αριθμό των 1.
  3. Για να πείσει δε για την θέση του ανέφερε ότι τις αποστάσεις τις ρυθμίζει ο παραγωγός και ότι αυτό είναι ανάλογα και με την δύναμη του χωραφιού. Είπε επίσης ότι ο Ενάγοντας ξέρει και θυμάται τις αποστάσεις που φύτεψε στην προκειμένη. Αυτό όμως αναμενόταν να το γνωρίζει με βεβαιότητα και ο ίδιος εφόσον ως είπε και ο Ενάγοντας αλλά και ο ίδιος, ο Ενάγοντας πρώτη φορά φύτευε καρπούζια και άρα δεν είχε σχετική πείρα και για τον σκοπό αυτό ακολούθησε τις συμβουλές και την καθοδήγηση του μάρτυρα ως ειδικού. Περαιτέρω ο ίδιος ανέφερε ότι μέτρησαν τα φυτά όταν πήγε να τα δει στις 24.6.
  4. Ενόψει των ανωτέρω η ουσιώδης θέση του ότι στο ένα δεκάριο της φυτείας του ο Ενάγοντας φύτεψε 750 φυτά τα οποία καταστράφηκαν δεν κρίνεται βάσιμη και τεκμηριωμένη. Στην κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι στις 24.6.09 συμβούλευσε τον Ενάγοντα να ψεκάζει τα επηρεασθέντα φυτά μήπως και επανέλθουν, κάτι που παρέλειψε να πει στην έκθεση του τεκμήριο
  5. Στην αντεξέταση του διευκρίνισε δε ότι η εν λόγω συμβουλή ήταν ο ψεκασμός να γίνεται όπως και για την υπόλοιπη μη επηρεασθείσα φυτεία, με φυτοφάρμακα. Ανέφερε επίσης ότι δεν εισηγήθηκε στον Ενάγοντα να ψεκάσει μόνο με νερό τα φύλλα στα οποία κατ' ισχυρισμό επικάθισε θαλασσινό νερό, ξέπλυμα που σε άλλο σημείο της αντεξέτασης του συμφώνησε ότι εάν έκανε ο Ενάγοντας αμέσως, δεν θα επερχόταν καμία ζημιά στα φυτά ή θα ήταν μικρή. Για να δικαιολογήσει αυτή την εισήγηση του ανέφερε σχετικά ότι τα φυτοφάρμακα εμπεριέχουν νερό και εάν ήταν θέμα να πλυθεί αυτό θα γινόταν από το νερό των φυτοφαρμάκων. Αυτό όμως δεν είναι πειστικό καθότι στην συνέχεια δέχθηκε ουσιαστικά ότι το νερό στον ψεκασμό με φυτοφάρμακο είναι σε πολύ μικρότερες ποσότητες από το ξέπλυμα μόνο με νερό και προσπαθώντας να το δικαιολογήσει είπε, χωρίς να δώσει όμως βάσιμη εξήγηση, ότι θεώρησε ότι ο τρόπος που ψέκαζε ο Ενάγοντας ήταν αρκετά καλός. Όσον δε αφορά την ποσότητα θαλασσινού νερού που επικάθισε στα φυτά, στην έκθεση του τεκμήριο 5, είπε ότι το νερό «προφανώς τα ελικόπτερα έριξαν κοντά για να σβήσουν τη φωτιά στο Λιβάδι» και ότι «Μέρος από το θαλασσινό νερό η ακόμα μετατόπιση μέρους του - από αυτό που έριχναν τα ελικόπτερα - έπεσε πάνω στα φύλλα». Αυτό το επιβεβαίωσε και κατά την αντεξέταση του κατά την οποία ανέφερε και το εξής «Φαντάζομαι ότι το ελικόπτερο ξαπολά τον κάδο του να ρίξει νερό, ο αέρας παρασύρει και σταγόνες χοντρές όχι μόνο drift». Εξήγησε δε ότι το «drift» είναι ό,τι παρασύρει ο αέρας σε λεπτό σταγονίδιο, που δεν πέφτει κατευθείαν και αναφέρει στην έκθεση του ως «. μετατόπιση μέρους του..» Δέχθηκε δε ότι στο αγγλικό κείμενο της έκθεσης του λέει «some of this sea water, or even drift of it fall on the leaves» και ανέφερε ότι δεν ήταν παρών για να δει πως έπεσε το νερό αλλά εκείνο που διαπίστωσε είναι αυτό που αναφέρει. Αναφορικά με την διαπίστωση ότι επρόκειτο για θαλασσινό νερό, στην έκθεση του ανέφερε ότι αυτή η ζημιά στα φυτά προήλθε από αλμυρό νερό, άλας το οποίο ήταν ευδιάκριτο πάνω στα φύλλα. Στην κυρίως εξέταση του πρόσθεσε για πρώτη φορά ότι η διαπίστωση του αυτή προερχόταν και από το γεγονός ότι φαίνονταν και κάποιες σταγόνες χοντρές κάτω, που αποτελούσαν ένδειξη ότι πρέπει να έπεσε νερό στο χώμα που ήταν στεγνό. Κατά την αντεξέταση του είπε μάλιστα ότι όταν ρίξουμε νερό σε ένα χώμα που είναι στεγνό δημιουργείται ένας μικρός κρατήρας και ότι στην προκειμένη είχε αρκετούς κρατήρες στο χώμα διαμέτρου του νομίσματος των €0,05 σεντ, κάτι που σημαίνει ότι έπεσαν χοντρές σταγόνες νερού και ότι αυτές δεν υπήρχαν στο υπόλοιπο χωράφι. Θα αναμενόταν όμως στην έκθεση του να αναγράψει κάτι τόσο σημαντικό που θα επιβεβαίωνε την όλη θέση του. Προσπαθώντας δε να δικαιολογήσει αυτή του την παράλειψη, είπε ότι δεν το ξέχασε έκτοτε αλλά δεν θεώρησε ότι έπρεπε να το γράψει διότι θεώρησε το επικάθισμα άλατος πάνω στα φύλλα πιο ισχυρή απόδειξη. Να σημειωθεί εδώ ότι τα πιο πάνω σε κάθε περίπτωση διαψεύδουν την θέση του Ενάγοντα ότι έγινε απευθείας ρίψη νερού πάνω στην φυτεία του και μάλιστα σε δύο διαφορετικές περιπτώσεις. Περαιτέρω στην έκθεση του τεκμήριο 5, ο μάρτυρας αναφέρει ότι στις 24.6.09 που επισκέφθηκε την φυτεία διαπίστωσε ότι θαλασσινό νερό έπεσε πάνω στα φύλλα και επειδή «περιέχει το άλας Χλωριούχο Νάτριο ( NaCI) το οποίο είναι πολύ βλαβερό για φυτά, προκάλεσε σοβαρές ζημιές. Όλοι οι καρποί χάθηκαν. Τα φύλλα είχαν νεκρωτικές κηλίδες στις άκρες τους, τα φυτά κιτρίνισαν και φαίνονταν να είχαν σταματήσει να αναπτύσσονται. Κάνοντας σύγκριση με το υπόλοιπο χωράφι (φυτεία) που δεν είχε πάθει ζημιά, τα φυτά εκεί είναι πράσινα, υγιή και φέρουν κατά μέσο όρο πέντε καρπούς το καθένα, έτοιμα σχεδόν για συγκομιδή». Στην αντεξέταση του ερωτώμενος τι εννοεί με την φράση «Όλοι οι καρποί χάθηκαν» είπε ότι χάθηκαν ως παραγωγή δηλ. είτε απόβαλε το φυτό (δεν άντεξε να κρατήσει τον καρπό - που στην πράξη κιτρινίζει) είτε οι πιο μικροί καρποί ξεράθηκαν από το άλας. Όταν όμως ρωτήθηκε εάν στην προκειμένη κιτρίνισαν οι καρποί είπε ότι δεν κιτρίνισαν ή ξέραναν εκείνη την ώρα αλλά αργότερα. Με άλλα λόγια παραδέχθηκε ότι στις 24.6.09 δεν διαπίστωσε κάτι τέτοιο δηλ. την απώλεια των καρπών. Είπε δε για να δικαιολογήσει αυτό ότι στην συνέχεια παρακολουθούσε την φυτεία για να δει εάν θα αναλάβει ή εάν θα ξεράνει και από την παρακολούθηση αυτή έβγαλε τα συμπεράσματα του ότι το φυτό απέβαλε τους καρπούς και ξέραναν ενώ οι μικροί καρποί ξεράθηκαν απευθείας, οι μύτες των φυτών δεν προχωρούσαν και ξέραναν στο τέλος. Είναι όμως προφανές ότι η πιο πάνω δικαιολογία δεν μεταβάλλει το γεγονός ότι κατά την σύνταξη της έκθεσης του τεκμήριο 5 στις 28.6.09 δεν διαπίστωσε απώλεια των καρπών και συνεπώς η εν λόγω έκθεση του δεν ανταποκρίνεται στην αληθινή εικόνα των πραγμάτων κατά τον χρόνο σύνταξης της. Μάλιστα ο ίδιος ανέφερε στην συνέχεια ότι την απώλεια των καρπών την υπολόγισε και δεν θυμάται πότε την διαπίστωσε. Σε άλλο δε σημείο της αντεξέταση τους είπε ότι οι ενδείξεις ότι δημιουργήθηκαν προβλήματα ξεκινούν πολύ σύντομα 3, 4, 5 μέρες αλλά πρόσθεσε ότι το αποτέλεσμα μπορεί να πάρει 10‑15 μέρες. Από την άλλη είπε ότι παρακολουθούσε τα φυτά για να δει «εάν μπορούσαν να γιάνουν» (δηλ. τότε υπήρχε για τον ίδιο ακόμη πιθανότητα η ζημιά να μην είναι τέτοια) με τους ψεκασμούς που εισηγήθηκε στον Ενάγοντα να κάνει. Προσπαθώντας δε να δώσει κάποια πειστική δικαιολογία για τα πιο πάνω είπε ότι κατέγραψε αυτά στην έκθεση του καθότι ο Ενάγοντας την ήθελε για κάποιους λόγους και έπρεπε να κάνει μια πιο επείγουσα έκθεση. Δεν εξήγησε όμως τους λόγους που την ήθελε ο Ενάγοντας αλλά και γιατί αργότερα δεν έκανε άλλη έκθεση που να περιλαμβάνει τις πραγματικές περιστάσεις και ανέφερε τα σχετικά με τις μεταγενέστερες επισκέψεις του στην κυρίως εξέταση του, 8 και πλέον χρόνια μετά. Ήταν επίσης η θέση του ότι η ζημιά προκλήθηκε στα φυτά από το θαλασσινό νερό που δέχθηκαν πάνω στα φύλλα τους (όχι στην ρίζα) και από το γεγονός ότι το άλας (που περιέχει χλώριο και νάτριο) στην συνέχεια απορροφήθηκε από τα φύλλα και έτσι καταστράφηκαν ολόκληρα τα φυτά. Σε υποβολή ότι σε περίπτωση που θαλασσινό νερό πάει πάνω στα φύλλα του φυτού του καρπουζιού, η μέγιστη ζημιά που θα μπόρεσε να δημιουργήσει θα ήταν μόνο κάποια σημάδια εγκαύματα στα σημεία του φύλλου όπου έπεσε μια σταγόνα νερού και όχι να καταστραφεί ολόκληρο το φυτό, δεν το δέχθηκε και επέμενε ότι πέραν των νεκρωτικών κηλίδων πάνω στα φύλλα, η απορρόφηση από το φύλλο του χλωρίου και του νατρίου επιφέρουν ζημιές στο ίδιο το φυτό, άσχετα εάν το άλας πέσει στο έδαφος ή στο ίδιο το φυτό. Είπε δε ότι αυτό δεν το στηρίζει σε κάποια βιβλιογραφία ή μελέτη αλλά στην εμπειρία του. Από την άλλη και ενώ πριν μιλούσε για σταγονίδια νερού που μετέφερε στην προκειμένη ο αέρας στα φύλλα, δέχθηκε ότι «εάν είναι ανάλογα αχνού νερού η ζημιά θα είναι ελάχιστη» κάτι που έρχεται σε αντίθεση με την θέση του για ολική ζημιά. Στην συνέχεια για να δικαιολογήσει όμως αυτή την μεταβολή στην θέση του είπε για πρώτη φορά ότι στην προκειμένη φαίνεται ότι δεν πήγε αχνός αλλά πήγε μεγάλη ποσότητα θαλασσινού νερού και κατέστρεψε τα φύλλα. Στην αντεξέταση του ανέφερε ότι η συγκομιδή της συγκεκριμένης φυτείας στο μέρος που δεν καταστράφηκε άρχισε προς το τέλος Ιουλίου. Να λεχθεί όμως ότι στην έκθεση του, που ως λέχθηκε έγινε στις 28.6.09, ανέφερε ότι «Κάνοντας σύγκριση με το υπόλοιπο χωράφι (φυτεία) που δεν είχε πάθει ζημιά, τα φυτά εκεί είναι πράσινα, υγιή και φέρουν κατά μέσο όρο πέντε καρπούς το καθένα, έτοιμα σχεδόν για συγκομιδή», αποδεχόμενος ουσιαστικά και πάλι ότι αυτό δεν ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα εφόσον τότε δεν ήταν τότε έτοιμα για συγκομιδή. Η δε δικαιολογία του ότι και ένα μήνα πριν την συγκομιδή μπορείς να το πεις αυτό καθότι το καρπούζι έχει μια παράταση συγκομιδής κάθε άλλο παρά πειστική κρίνεται. Να σημειωθεί ότι ο Ενάγοντας ανέφερε σχετικά ότι τότε οι καρποί ήταν μικροί στα «μέτρια στάδια» τους. Όσον δε αφορά την τιμή ανά κιλό που κατέγραψε στην έκθεση του για σκοπούς εκτίμησης της χρηματικής ζημιάς που υπέστη ο Ενάγοντας, ανέφερε ότι ο ίδιος δεν γνωρίζει τις τιμές καθότι δεν ασχολείται με το εμπόριο και ότι την τιμή αυτή των €0.40 σεντ του την έδωσε ο Ενάγοντας, ο οποίος του είπε ότι «εμπορεύτηκε ή συμφώνησε ή πούλησε καρπούζια στον έμπορα». Όταν όμως πολύ εύλογα ρωτήθηκε εάν ο Ενάγοντας πούλησε ένα μήνα πριν, προσπαθώντας να δικαιολογήσει την μη λογική αυτή θέση, είπε «Μπορεί να τα συμφώνησε ο άνθρωπος, μπορεί, δεν ξέρω, εγώ λέω την τιμή που μου είπε ο κύριος στο τέλος» ενώ ο Ενάγοντας δεν είπε κάτι τέτοιο. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψην όλα τα ανωτέρω κρίνω ότι η μαρτυρία του Μ.Ε.2 δεν μπορεί να γίνει δεκτή. Ούτε όμως ο Ενάγοντας μου έκανε καλή εντύπωση. Ως θα εξηγηθεί στην συνέχεια η όλη εκδοχή του δεν κρίνεται πειστική. Αυτό καθότι στερούνται ουσιώδους πειστικότητας αλλά και λογικής ουσιώδεις θέσεις του όπως για παράδειγμα ότι την αποκλειστική ευθύνη για την όποια ζημιά του έφερε η Κυπριακή Δημοκρατία και ότι πούλησε αργότερα καρπούζια από την υπόλοιπη φυτεία σε συγκεκριμένες τιμές. Περαιτέρω διαψεύδονται από άλλη μαρτυρία οι επίσης ουσιώδεις θέσεις του το ότι έγινε ρίψη κατευθείαν πάνω στην φυτεία του αλλά και το ότι έκανε παράπονο μετά την πρώτη ρίψη στον υπεύθυνο της κατάσβεσης. Συγκεκριμένα: Ήταν η θέση του ότι ελικόπτερα της Κυπριακής Δημοκρατίας έριξαν σε σύντομο χρόνο δύο φορές θαλασσινό νερό στην φυτεία κατά τρόπο που «έπνιγαν τα φυτά». Αυτό όμως έρχεται σε αντίθεση με το γεγονός ότι ως ο ίδιος είπε κατά την αντεξέταση του δεν υπήρχαν ούτε καν αυλάκια στο έδαφος, κάτι που θα ήταν λογικά αναμενόμενο να υπάρχει με την ρίψη τέτοιας ποσότητας νερού, ως είπε ο Μ.Υ.1 και δεν αμφισβητήθηκε. Περαιτέρω ως προαναφέρθηκε η θέση του αυτή διαψεύδεται και από τα όσα είπε ο Μ.Ε.2, ο οποίος ουσιαστικά υποστήριξε ότι το νερό που κατέληξε στα φυτά δεν επικάθισε κατευθείαν σε αυτά αλλά μέσω σταγόνων που παρέσυρε εκεί ο αέρας. Δεν είναι δε λογική η θέση του ότι οι δύο ρίψεις, που έγιναν σε σύντομο χρόνο η μια από την άλλη και μάλιστα την δεύτερη φορά μετά που διαμαρτυρήθηκε στον υπεύθυνο κατάσβεσης και του υπέδειξε την φυτεία, να κατέληξαν στο ίδιο ακριβώς μέρος της φυτείας του, όπως δεν είναι λογική η θέση του ότι αυτό έγινε για σκοπούς δημιουργίας αντιπυρικής ζώνης για μη εξάπλωση της πυρκαγιάς που μαινόταν 2 χιλιόμετρα μακριά, ενώ σε κανένα άλλο τεμάχιο πλην του δικού του (ακόμα και σε εκείνα που ήταν πλησιέστερα της πυρκαγιάς και θα ήταν λογικό να γίνει) δεν έγινε παρόμοια ρίψη, ως ο ίδιος υποστήριξε. Όταν δε του τέθηκε η μη πειστικότητα των πιο πάνω παρέπεμψε στους κυβερνητικούς λειτουργούς της Δημοκρατίας που κατά τους ισχυρισμούς του επιθεώρησαν το τεμάχιο αλλά και στο τεκμήριο 10 των Βρετανικών Βάσεων. Σε σχέση με τους κυβερνητικούς υπαλλήλους, στην κυρίως εξέταση του είπε ότι μετά από επιστολή του ημερ. 17.5.10, στον Γενικό Εισαγγελέα, πήγαν δύο Κυβερνητικοί λειτουργοί στο τεμάχιο του, οι οποίοι παρά του ότι τους το ζήτησε, δεν του ανέφεραν τα ονόματα τους. Είπε επίσης ότι μετά από την επιθεώρηση αυτοί του είπαν ότι θα αποζημιωνόταν. Στην αντεξέταση του όμως είπε ότι όταν αυτοί πήγαν εκεί τον ρώτησαν «Πώς ερίχναν νερό εκεί;» και όταν αυτός τους είπε «Να μου πείτε εσείς ή να ρωτήσετε τον υπεύθυνο κατάσβεσης της φωτιάς» αυτοί του ανέφεραν «Δεν υπάρχει περίπτωση να αποζημιωθείς». Δεν είναι δε λογικό να επισκέφθηκαν τον Ενάγοντα κυβερνητικοί υπάλληλοι για το όλο θέμα και παρά το ότι του είπαν ότι θα αποζημιωθεί εντούτοις δεν του έδωσαν τα ονόματα τους ούτε και του είπαν σε ποιο Τμήμα ανήκαν. Όσον δε αφορά το τεκμήριο 10 που είναι επιστολή των Βρετανικών Βάσεων, η οποία απάντησε στην αίτηση του ημερ. 30.6.09 (τεκμήριο 9) θα πρέπει να λεχθεί ότι εκεί αναφέρεται ότι η προσπάθεια κατάσβεσης περιλάμβανε ρίψη νερού στον περιβάλλοντα της πυρκαγιάς χώρο για να καταβραχεί ξερή βλάστηση και να δημιουργηθεί αντιπυρική ζώνη όχι μόνο από τα ελικόπτερα της Κυπριακής Δημοκρατίας, όπως ισχυρίστηκε κατηγορηματικά ο Ενάγοντας, αλλά και από Βρετανικά στρατιωτικά ελικόπτερα. Πέραν τούτου το τεκμήριο 10 αποτελεί εξ ακοής μαρτυρία και παρά το ότι αμφισβητήθηκε εξ αρχής από πλευράς Εναγόμενου η θέση για προσπάθεια δημιουργίας αντιπυρικής ζώνης και για ευθύνη της Δημοκρατίας, η πλευρά του Ενάγοντα δεν κάλεσε το πρόσωπο που συνέταξε το τεκμήριο 10 ώστε να αντεξετασθεί επί τούτου και το Δικαστήριο να μπορέσει να αξιολογήσει τις εκατέρωθεν θέσεις. Δεν μπορεί λοιπόν στο μέτρο μάλιστα που υπονοεί οποιαδήποτε ευθύνη της Δημοκρατίας (γιατί υπόνοια και μόνο μπορεί να συναχθεί από το περιεχόμενο του) να δοθεί στο τεκμήριο 10 οποιαδήποτε βαρύτητα. Να σημειωθεί δε για σκοπούς πληρότητας ότι εν πάση περιπτώσει με το εν λόγω τεκμήριο απορρίπτεται η αίτηση του Ενάγοντα για αποζημίωση καθότι ως αναφέρεται, τέτοια αιτήματα εναντίον των Βρετανικών Δυνάμεων εξετάζονται και αποφασίζονται στη βάση αμέλειας όπως αυτή καθορίζεται στο αστικό δίκαιο και έχοντας διερευνηθεί το αίτημα, χωρίς να αμφισβητείται η ακρίβεια του, κρίνεται ότι οι οποιεσδήποτε σχετικές ενέργειες των πυροσβεστών και των αεροπορικών μέσων ήταν υπό τις δεδομένες συνθήκες δικαιολογημένες για την προσπάθεια πρόληψης της επέκτασης της πυρκαγιάς και δεν κρίνονται ως πράξεις αμέλειας. Ήταν δε κατηγορηματικός ο Ενάγοντας ότι αναγνώρισε εξ αρχής, όντας παρών δηλ. κατά τις ρίψεις, ότι τα ελικόπτερα που έριξαν το νερό στην φυτεία του δεν ήταν των Βρετανικών Βάσεων (αυτά κατά τον ίδιο ασχολούνταν μόνο με την κατάσβεση της πυρκαγιάς εκεί που αυτή μαινόταν) αλλά της Κυπριακής Δημοκρατίας (για σκοπούς δημιουργίας αντιπυρικής ζώνης) ενώ ανέφερε ότι την ίδια ημέρα ο υπεύθυνος κατάσβεσης της πυρκαγιάς που ήταν της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας της Δημοκρατίας του είπε ότι θα αποζημιωθεί. Σε σχέση με αυτό θα πρέπει κατ' αρχάς να λεχθεί ότι διαψεύδεται η θέση του σε σχέση με την συνομιλία με τον υπεύθυνο κατάσβεσης εφόσον δεν αμφισβητήθηκε η θέση του Μ.Υ.1 ότι αυτός ήταν ο εν λόγω υπεύθυνος και ότι κανένας δεν του υπέβαλε οποιοδήποτε παράπονο για ρίψη νερού στην φυτεία του. Πέραν όμως και ανεξάρτητα αυτού τίθεται εύλογα το ερώτημα για την αξιοπιστία της όλης θέσης του Ενάγοντα, γιατί τότε δεν προέβη εξ αρχής σε διαβήματα για αποζημίωση στις αρμόδιες αρχές της Δημοκρατίας αλλά σχεδόν αμέσως (στις 30.6.09) έκανε τέτοιο αίτημα προς τις Βρετανικές Βάσεις (βλ. τεκμήριο 9); Να σημειωθεί δε εδώ ότι στο τεκμήριο 9 αναφέρεται ότι επισύναψε και την έκθεση του Μ.Ε.2 (τεκμήριο 5) όπου όμως δεν αναφέρεται ότι η ρίψη έγινε από ελικόπτερα της Δημοκρατίας. Όταν δε ο Ενάγοντας ρωτήθηκε πολύ λογικά στην αντεξέταση του γιατί δεν προέβηκε εξ αρχής σε αίτημα στην Δημοκρατία, έδωσε την μη πειστική απάντηση ότι για να βγάλουν φωτογραφίες έπρεπε να γίνει καταγγελία στις Βρετανικές Βάσεις. Όταν δε του υποδείχθηκε ότι η θέση του δεν είναι ότι η ζημιά του προκλήθηκε από τις Βάσεις, είπε χωρίς να εξηγήσει που προβλέπεται κάτι τέτοιο, ότι δήθεν έπρεπε πρώτα να γίνει καταγγελία στις Βρετανικές Βάσεις και μετά στην Κυπριακή Δημοκρατία. Όμως είναι λογικό ότι θα έπρεπε να προβεί αμέσως σε σχετικά διαβήματα προς την Δημοκρατία ώστε η αρμόδια αυτής αρχή να εξετάσει αμέσως και να εκτιμήσει την κατάσταση της φυτείας του και όχι να αναμένει την όποια διαδικασία των Βρετανικών Βάσεων. Η μη πειστικότητα της θέσης του προκύπτει όμως και από το ότι το τεκμήριο 9 δεν είναι καταγγελία αλλά αίτηση αποζημίωσης από τις Βρετανικές Βάσεις για ζημιές που προκλήθηκαν από Βρετανικά στρατεύματα. Πέραν τούτου δεν έδωσε πειστική εξήγηση γιατί παρά το ότι με το τεκμήριο 10 την 1.9.09 το αίτημα του απορρίφθηκε από τις Βρετανικές Βάσεις, δεν έκανε κανένα διάβημα για αποζημίωση από την Δημοκρατία παρά μόνο 8 μήνες αργότερα όταν έστειλε επιστολή όχι σε κάποιο αρμόδιο Τμήμα της Δημοκρατίας αλλά στον Γενικό Εισαγγελέα (τεκμήριο 7). Ακόμη όμως και τότε, στην εν λόγω επιστολή δεν αναφέρει ότι η ρίψη του θαλασσινού νερού έγινε μόνο από ελικόπτερα της Δημοκρατίας αλλά ότι κατά τη διάρκεια της κατάσβεσης τόσο τα ελικόπτερα των Βάσεων όσο και της Δημοκρατίας πραγματοποιούσαν ρίψεις θαλασσινού νερού στον τόπο της πυρκαγιάς αλλά και περιμετρικά για δημιουργία αντιπυρικής ζώνης με αποτέλεσμα και την ρίψη θαλασσινού νερού στην φυτεία του. Μάλιστα καταλήγει ότι ένεκα «του ότι στην κατάσβεση της πυρκαγιάς συμμετείχαν και ελικόπτερα της Κυπριακής Δημοκρατίας θα παρακαλούσα όπως εξετάσετε το όλο ζήτημα της αποζημίωσης της ζημιάς μου και όπως προβείτε στις αναγκαίες προς τούτο ενέργειες» (η υπογράμμιση δική μου). Για πρώτη δε φορά στην αντεξέταση του και προφανώς για να υποστηρίξει την θέση του ανέφερε ότι του είπαν δήθεν προφορικά από το Διοικητήριο των Βάσεων ότι είναι η Κυπριακή Δημοκρατία που του έκανε την ζημιά και μάλιστα διαφώνησε με το περιεχόμενο του τεκμηρίου
  6. Όσον δε αφορά την φωτογράφηση της ζημιάς δέχθηκε ότι ούτε ο ίδιος ούτε ο Μ.Ε.2 έλαβαν οποιεσδήποτε φωτογραφίες, κάτι που θα ήταν λογικό να πράξουν ώστε να μπορούν να υποστηρίξουν ακλόνητα τις θέσεις του. Όταν του τέθηκε δε αυτό υποστήριξε ότι τέτοιες φωτογραφίες λήφθηκαν από τις Βάσεις και ότι βασίσθηκαν σε αυτές. Όμως παρά το ότι καταχώρησε την παρούσα αγωγή και η Δημοκρατία εξ αρχής δεν αποδέχθηκε οποιαδήποτε ευθύνη, δεν φρόντισε να λάβει έγκαιρα αντίγραφα των σημαντικών αυτών για την υπόθεση του φωτογραφιών αλλά όταν αποτάθηκε για τον σκοπό αυτό του είπαν ότι λόγω της παρόδου 6 ετών οι αρχές των Βάσεων τις κατέστρεψαν. Υποστήριξε όμως ότι μπορούσε να καλέσει το πρόσωπο που έλαβε τις φωτογραφίες, κάτι που όμως και πάλι δεν έπραξε αφήνοντας την όλη θέση του χωρίς υποστήριξη. Όσον αφορά την ποσότητα των φυτών καρπουζιών που φύτεψε ήταν η θέση του ότι συνολικά δηλ. και στα δύο δεκάρια φύτεψε 1.400 φυτά. Η θέση όμως αυτή για τους λόγους που εξηγήθηκαν κατά την μαρτυρία του Μ.Ε.2, τον οποίο ο ίδιος ο Ενάγοντας κάλεσε ως ειδικό, δεν μπορεί να γίνει δεκτή. Κατ' επέκταση δεν μπορεί να γίνει δεκτή ούτε η θέση του ότι καταστράφηκε η μισή περίπου παραγωγή του και συγκεκριμένα 750 φυτά. Συναφώς ούτε η θέση του για καταστροφή συνολικής ποσότητας 45.000 κιλών μπορεί να γίνει δεκτή. Να σημειωθεί δε εδώ ότι παρά το ότι ο Ενάγοντας ισχυρίσθηκε ουσιαστικά ότι η άλλη μισή παραγωγή που δεν καταστράφηκε ήταν τόση, εντούτοις προσκόμισε μόνο δύο τιμολόγια (τεκμήριο 6) που δείχνουν συνολικά ποσότητα πώλησης 9.500 κιλών καρπουζιών. Δεν κρίνεται δε πειστική η θέση του ότι είχε και άλλα τιμολόγια για τις υπόλοιπες πωλήσεις που έκανε αλλά τα πέταξε. Αυτό γιατί δεν είναι λογικό να προέβη σε διεκδίκηση αποζημιώσεων αρχικά από τις Βρετανικές Βάσεις, 10 ημέρες μετά το συμβάν (βλ. τεκμήριο 9) και στην συνέχεια να ζήτησε αποζημιώσεις από την Κυπριακή Δημοκρατία (αρχικά με την επιστολή του ημερ. 17.5.10 και στην συνέχεια με την παρούσα αγωγή) και παρά την άρνηση αποζημίωσης του να μην φρόντισε να διασφαλίσει και να παρουσιάσει στο Δικαστήριο όλες τις σχετικές αποδείξεις. Η θέση του δε ότι δεν τα έδωσε στον δικηγόρο του καθότι δεν του τα ζήτησε επίσης στερείται πειστικότητας. Ούτε όμως η όλη θέση του για τα δύο τιμολόγια του τεκμήριου 6 βρίσκει έρεισμα στην λογική και εξηγώ. Κατ' αρχάς ενώ υποστήριξε ότι δεν ήταν γραμμένος για σκοπούς Φ.Π.Α. στα τιμολόγια υπάρχει χρέωση Φ.Π.Α. Όταν δε του υποδείχθηκε αυτό ανέφερε μάλιστα ότι δεν είναι αυτός που ήταν ο πωλητής που χρέωσε το Φ.Π.Α. αλλά ότι ο αγοραστής του το αφαίρεσε και ότι βασικά δεν πληρώθηκε το Φ.Π.Α., ενώ σε άλλο σημείο είπε ότι είχε αναφέρει στον αγοραστή ότι δεν ήταν γραμμένος για σκοπούς Φ.Π.Α. Ήταν μάλιστα η θέση του, η οποία θα πρέπει να λεχθεί ευθύς εξ αρχής ότι στερείται κάθε πειστικότητας, ότι τα εν λόγω τιμολόγια δεν τα εξέδωσε ο ίδιος ως πωλητής αλλά ότι δήθεν του τα εξέδωσε ο αγοραστής. Όταν δε του τέθηκε αυτό το παράδοξο είπε «Όχι, αφού τζιείνος αγόρασε τα καρπούζια. Θα φκάλω εγώ τιμολόγιο;» και στην συνέχεια είπε ότι ο αγοραστής του το έδωσε σαν απόδειξη ότι τον πλήρωσε δηλ. όχι σαν τιμολόγιο (παρά το ότι αυτό αναγράφεται στα δύο έγγραφα). Στην συνέχεια υποστήριξε μάλιστα ότι τα δύο τιμολόγια εκδόθηκαν από δύο διαφορετικούς αγοραστές το καθένα. Όταν ρωτήθηκε εάν ήταν από δύο διαφορετικά σετ τιμολογίων απάντησε καταφατικά, κάτι που δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια εφόσον φαίνεται ότι και τα δύο προέρχονται από το ίδιο σετ, έχοντας μάλιστα διαδοχικούς αριθμούς (το ένα τον αρ. 207138 και το άλλο τον αρ. 207139 και φέρουν ημερ. 30.7.09 και 2.8.09 αντίστοιχα). Όταν του τέθηκε αυτό διερωτήθηκε εάν είναι διαδοχικοί οι αριθμοί και όταν αντιλήφθηκε την ασυνέπεια στην θέση του προσπάθησε να το δικαιολογήσει λέγοντας ότι δήθεν οι δύο αγοραστές ήταν συνέταιροι. Δεν γνώριζε όμως κανένα εκ των δύο αυτών προσώπων, ούτε κάποια στοιχεία διεύθυνσης ή εντοπισμού τους, λέγοντας όμως ότι θα προσπαθήσει να τους βρει και να τους καλέσει στο Δικαστήριο, κάτι που όμως δεν έπραξε. Δεν εξήγησε δε γιατί εφόσον, ως φαίνεται από τα δύο τιμολόγια (τεκμήριο 6) και ανέφερε και κατά την αντεξέταση του, μόνο η πρώτη πώληση που έκανε ήταν €0.40 το κιλό (στις 30.7.09) ενώ οι υπόλοιπες ήταν €0.35 το κιλό, ζητά αποζημιώσεις μόνο στην βάση των €0.40 το κιλό. Ως δε αναφέρθηκε κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του Μ.Ε.2, ο Ενάγοντας είχε αναφέρει σε αυτόν την τιμή πώλησης των €0.40 το κιλό στις 24.6.09 ή μέχρι και τις 28.6.09 που κατήρτισε το τεκμήριο
  7. Δεν έδωσε δε οποιαδήποτε πειστική ή λογική εξήγηση ο Ενάγοντας στο ερώτημα πως, ενώ για πρώτη φορά φύτευε καρπούζια και έκανε σύμφωνα με τον ίδιο την πρώτη πώληση στις 30.7.09, γνώριζε και ανέφερε ένα περίπου μήνα πριν, τι τιμή θα πουλούσε τα καρπούζια ώστε να την αναφέρει στον Μ.Ε.2; Ως εκ των άνω κρίνω ότι ο Ενάγοντας δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο και συναφώς η μαρτυρία του δεν μπορεί να γίνει δεκτή. Από την άλλη ο Μ.Υ.1 άφησε την εικόνα ενός θετικού μάρτυρα. Απαντούσε με αμεσότητα και ευθύτητα και πάντα με βάση την μνήμη του ενώ παρέμειναν ακλόνητες οι θέσεις του ότι η πυρκαγιά δεν επεκτάθηκε βόρεια του δρόμου (όπως ισχυρίσθηκε ο Ενάγοντας), ότι δεν έγιναν ρίψεις από ελικόπτερα με σκοπό την δημιουργία αντιπυρικής ζώνης γύρω από αυτήν και ότι καμία ρίψη έγινε σε φυτεία βόρεια του δρόμου περιλαμβανομένης αυτής του Ενάγοντα. Δεν αμφισβητήθηκε δε η θέση του ότι κανένα παράπονο δεν έγινε στον ίδιο από πολίτη για οποιαδήποτε ρίψη σε φυτεία καρπουζιών ενώ είπε ότι εάν τέτοιο γινόταν σε κάποιο άλλο πιθανόν να ερχόταν σε γνώση του. Ανέφερε δε ότι η Υπηρεσία του είναι μια από τις αρμόδιες για να λαμβάνει παράπονα για καταστροφές λόγω πυρκαγιών μετά από τέτοια συμβάντα. Δεν αμφισβητήθηκε επίσης ότι αυτός ήταν ο υπεύθυνος όσον αφορά τα μέσα πυρόσβεσης της Δημοκρατίας που έλαβαν μέρος στην επιχείρηση κατάσβεσης της πυρκαγιάς, περιλαμβανομένων των ελικοπτέρων που έκαναν τις ρίψεις. Η γενική καταφατική του απάντηση στην ακόλουθη ερώτηση κατά την αντεξέταση «Εκτός από εσάς που ήσασταν υπεύθυνος για την πυρόσβεση, υπήρχαν και άλλοι υπεύθυνοι;» δεν μεταβάλλει τα πιο πάνω εφόσον δεν διευκρινίσθηκε σε τι είδους υπεύθυνους αναφερόταν ενώ δεν αμφισβητήθηκε επίσης η θέση του ότι υπήρχε και υπεύθυνος κατάσβεσης από πλευράς των Βρετανικών Βάσεων. Ανέφερε δε στην κυρίως εξέταση του ότι η ρίψη νερού σε καλλιεργημένο έδαφος προκαλεί εμφανή σημάδια διάβρωσης του εδάφους και άμεση καταστροφή τυχόν φυτών υπάρχουν σε αυτό. Εξήγησε δε στην αντεξέταση του και δεν αμφισβητήθηκε ότι μόλις ανοίξει ο κάδος που μεταφέρει το ελικόπτερο πέφτει η ίδια ποσότητα νερού, η οποία είναι 3‑5 τόνοι και έτσι όταν ένα έδαφος είναι καλλιεργημένο σίγουρα θα αφήσει σημάδια διάβρωσης και αν υπάρχουν φυτά, ειδικά νεαρά, θα τα καταστρέψει. Να επαναληφθεί εδώ ότι ο Ενάγοντας κατά την μαρτυρία του υποστήριξε ότι έγινε κατευθείαν ρίψη και επακόλουθη πτώση νερού στην φυτεία αλλά απέκλεισε ουσιαστικά ότι υπήρχαν σημεία διάβρωσης ενώ ακόμη και ο Μ.Ε.2 μίλησε για σημάδια μεγέθους ενός νομίσματος των €0,05 σεντ δηλ. πολύ πολύ μικρά. Ως εκ των άνω η μαρτυρία του Μ.Υ.1 γίνεται δεκτή. Τέλος όπως και ο Μ.Ε.2 έτσι και ο Μ.Υ.2 κατέθεσε ως εμπειρογνώμονας γεωπόνος. Αφού έλαβα λοιπόν υπόψη τα προσόντα του και την πείρα του αλλά και τις απαντήσεις του και τον τρόπο που τεκμηρίωνε τις θέσεις του κρίνω ότι και αυτός είναι ειδικός επί των θεμάτων που κατέθεσε. Συνεπώς και αυτού η μαρτυρία θα προσεγγισθεί και θα αξιολογηθεί με βάση τις αρχές που διέπουν την αξιολόγηση και προσέγγιση εμπειρογνωμόνων. Εξετάζοντας τώρα την μαρτυρία του θα πρέπει να λεχθεί ότι αυτός μου έκανε πολύ θετική εντύπωση. Απαντούσε με αμεσότητα, σαφήνεια και με την απαιτούμενη επιστημονική επάρκεια σε όλες τις ερωτήσεις. Οι θέσεις του ήταν εμπεριστατωμένες και τεκμηριωμένες, στηριζόμενες όχι μόνο σε βιβλιογραφία αλλά και σε επίσημα και επιστημονικά στοιχεία και δεδομένα, ταυτόχρονα εδράζονταν στην λογική ενώ παρέμειναν σταθερές καθόλη την διάρκεια της μαρτυρίας του. Το γεγονός δε ότι δεν είδε ποτέ την επίδικη φυτεία δεν μεταβάλλει τα πιο πάνω ούτε και καθιστά τις θέσεις του υποθετικές εφόσον ως πολύ λογικά είπε, άλλο η καταγραφή και άλλο η εκτίμηση μιας ζημιάς ενώ περαιτέρω αντιπαρέβαλε και επεξήγησε τις θέσεις του και με βάση τις αντίστοιχες θέσεις και δεδομένα που έθεσαν τόσο ο Ενάγοντας όσο και ο Μ.Ε.
  8. Η αμφισβήτηση άλλωστε αυτών τις άφησε ακλόνητες εφόσον ουσιαστικά περιορίσθηκε ως επί τω πλείστω σε απλές υποβολές. Ως εκ των άνω η μαρτυρία του Μ.Υ.2 γίνεται δεκτή. Συμπεράσματα Στην παρούσα ο Ενάγοντας υποστηρίζει ότι το 1/2 της φυτείας καρπουζιών του υπέστη ολοκληρωτική ζημιά λόγω αμελών πράξεων της Κυπριακής Δημοκρατίας, οι οποίες συνίστατο στην αδικαιολόγητη και μη αναγκαία ρίψη θαλασσινού νερού στην φυτεία του (σε δυο περιπτώσεις την ίδια ημέρα) από ελικόπτερα της Δημοκρατίας, τα οποία δρούσαν στα πλαίσια κατάσβεσης πυρκαγιάς, η οποία μαινόταν σε περιοχή εντός του εδάφους των Βρετανικών Βάσεων Ακρωτηρίου και Επισκοπής. Είναι δε περαιτέρω η θέση του ότι στην παρούσα εφαρμόζεται το άρθρο 52 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, το οποίο με τον πλαγιότιτλο «Βάρος της απόδειξης αµέλειας όταν η ζηµιά προκαλείται από επικίνδυνα πράγµατα» προβλέπει τα εξής: «
  9. Σε αγωγή που εγείρεται σε σχέση µε ζηµιά, κατά την οποία αποδεικνύεται— (α) ότι η ζηµιά προκλήθηκε από οποιοδήποτε επικίνδυνο πράγµα ή φωτιά ή ζώο, ή λόγω της διαφυγής οποιουδήποτε πράγµατος, διαφυγή του οποίου ενδέχεται να προκαλέσει ζηµιά, και (β) ότι ο εναγόµενος ήταν ο ιδιοκτήτης ή είχεν την ευθύνη του πράγµατος ή ήταν ο κάτοχος της ιδιοκτησίας από την οποία έγινε η διαφυγή του εν λόγω πράγµατος, ο εναγόµενος φέρει το βάρος της απόδειξης του ότι δεν υφίσταται αµέλεια για την οποία αυτός ευθύνεται σε σχέση µε το επικίνδυνο αυτό πράγµα ή τη διαφυγή του πράγµατος αυτού». Το πιο πάνω άρθρο εισήγαγε στην Κυπριακή νομοθεσία την γνωστή αρχή του Κοινοδικαίου που είχε αρχικά διακηρυχθεί στην υπόθεση Rylands v. Fletcher [1868] L.R. 3 H.L. 330 (βλ. Pambis Fellas Sports Ltd v. Karyatis Centre Ltd
(2010)1Α Α.Α.Δ 156), ότι πρόσωπο το οποίο, για δικούς του σκοπούς, φέρνει στη γη του και διατηρεί εκεί οτιδήποτε ενδέχεται να προκαλέσει ζημιά αν διαφύγει, είναι εκ πρώτης όψεως, υπεύθυνο για οποιαδήποτε ζημιά θα προκληθεί από τη διαφυγή του, η οποία είναι η φυσική συνέπεια της διαφυγής. Η ευθύνη, δυνάμει της προαναφερόμενης αρχής, είναι αστική ευθύνη για ιδιωτική οχληρία και έχει εφαρμογή για ζημιά σε ακίνητη ιδιοκτησία. Με βάση το άρθρο 52, όταν ικανοποιούνται οι δύο προϋποθέσεις του, το βάρος της απόδειξης ότι δεν υφίσταται αμέλεια για την οποία ευθύνεται ο Εναγόμενος μετατοπίζεται στους ώμους αυτού (βλ. Malloupa v. Antoni and Another
(1966)1 C.L.R. 14, Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου ν. Καννάβα
(2000)1Α Α.Α.Δ 425, Χ'Μιτσής ν. Θεοδούλου
(2003)1Α Α.Α.Δ 61 και Περσιάνη ν. Γενικού Εισαγγελέα, Πολ. Έφεση Αρ. 194/2012, ημερ. 20.3.18). Στην προκειμένη η μαρτυρία που παρουσίασε ο Ενάγοντας για απόδειξη της υπόθεσης του, για τους λόγους που εξηγήθηκαν αναλυτικά ανωτέρω, δεν έγινε δεκτή. Η δε πλευρά του Εναγόμενου δεν αποδέχθηκε ότι ο Ενάγοντας υπέστη οποιαδήποτε ζημιά πόσο μάλλον ότι για αυτήν ευθύνεται η Κυπριακή Δημοκρατία. Ακόμη λοιπόν και να μην γινόταν δεκτή η μαρτυρία των Μ.Υ.1 και Μ.Υ.2, κρίνεται ότι δεν αποδείχθηκε η πρόκληση στον Ενάγοντα της ισχυριζόμενης ζημιάς και ότι αυτή προήλθε από πράξεις ή παραλείψεις της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ως εκ των άνω δεν στοιχειοθετήθηκε στον απαραίτητο βαθμό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων η ύπαρξη αστικής ευθύνης εις βάρος της Κυπριακής Δημοκρατίας είτε στην βάση της αμέλειας είτε του άρθρου 52 του Κεφ. 148. Κατάληξη Καταληκτικά κρίνεται ότι ο Ενάγοντας απέτυχε να αποδείξει την υπόθεση του και συναφώς η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα εναντίον αυτού και υπέρ του Εναγόμενου, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)............ Φ. Τιμοθέου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Actions/Final Αναφορά: Αστικό - Αγωγή - Τελική - Αμέλεια cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.