Kuznetsov ν. Ninth of January LTD κ.α., Αρ. Aγωγής: 2156/2018, 16/10/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A410 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Κ. Κωνσταντίνου, Ε. Δ. Αρ. Aγωγής: 2156/2018 Μεταξύ: ... Kuznetsov Ενάγοντα - και - Ninth of January LTD Abacus Limited Εναγόμενων ------------------------------ Μονομερής αίτηση ημερομηνίας 9.10.2018. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 16.10.2018 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για ενάγοντα - αιτητή: κ. Α. Κυπρίζογλου Για εναγόμενους - καθ'ων η αίτηση 1 και 2: καμιά εμφάνιση ΑΠΟΦΑΣΗ Ο ενάγοντας, στις 9/10/2018 καταχώρησε την παρούσα αγωγή, με την οποία αξιώνει: «Αναγνωριστική Απόφαση, με την οποία να αναγνωρίζεται ότι, η συμφωνία δανείου η οποία φέρει τον τίτλο «LOAN AGREEMENT», ημερ. 20.08.2013, η οποία ισχυριζομένως, υπογράφηκε μεταξύ των, αποτελεί προϊόν πλαστογραφίας και είναι στερημένη οποιασδήποτε έννομης συνέπειας και ως εκ τούτου, οποιεσδήποτε ενέργειες έλαβαν χώρα στη Βάση της συμφωνίας αυτής και/ ή οποιεσδήποτε δικαστικές αποφάσεις εκδόθηκαν και/ ή οποιαδήποτε έγγραφα υπογράφηκαν για σκοπούς εκτέλεσης της συμφωνίας αυτής είναι άκυρα εξ υπ' υπαρχής και στερούμενα οποιασδήποτε νομιμότητας.» Την ίδια μέρα καταχώρησε την υπό κρίση μονομερή αίτηση, με την οποία ζητά: «Α. Ενδιάμεσο Παρεμπίπτον Διάταγμα, με το οποίο να απαγορεύεται στους εξουσιοδοτημένους αντιπρόσωπους των Εναγόμενων - Καθ' ων η Αίτησις 1 -2 να προβαίνουν σε οποιεσδήποτε ενέργειες για σκοπούς εκτέλεσης της συμφωνίας Δανείου (LOAN AGREEMENT) ημερ. 20.08.2013, η οποία φέρεται ότι υπογράφηκε μεταξύ της Εναγομένης- Καθ' ης η Αίτησις 1 και του Ενάγοντος - Αιτητή, είτε στην Κύπρο, είτε στο εξωτερικό, οι οποίες να παραβλάπτουν τα νόμιμα δικαιώματα του τελευταίου, μέχρι την τελική εκδίκαση της παρούσας αγωγής και/ ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του δικαστηρίου. Β. Ενδιάμεσο Παρεμπίπτον Διάταγμα με το οποίο να απαγορεύεται στους εξουσιοδοτημένους αντιπροσώπους των Εναγομένων - Καθ' ων η Αίτησις 1-2 να χρησιμοποιούν το Ειδικό Πληρεξούσιο Έγγραφο ημερ. 13.01.2017, προκειμένου να εκτελέσουν καθ' οιονδήποτε τρόπο την φερόμενη ως συμφωνία δανείου (LOAN AGREEMENT) ημερ.20.08.2013, η οποία φέρεται ότι υπογράφηκε μεταξύ της Εναγόμενης - Καθ' ης η Αίτησις 1 και του Ενάγοντος -Αιτητή, μέχρι την τελική εκδίκαση της παρούσας αγωγής και/ ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του δικαστηρίου.» Η αίτηση - μεταξύ άλλων - βασίζεται στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 καθώς και στο άρθρο 9 του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ.9 (προφανώς, του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6 είναι το ορθό). Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση εκτίθενται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση της .... Ευριπίδου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο του δικηγόρου του ενάγοντα. Η ουσία τους - για ό,τι μας ενδιαφέρει - έγκειται στα εξής, τα οποία περικλείονται στις παραγράφους 16 μέχρι 22: Εσχάτως και συγκεκριμένα πριν από μια βδομάδα, ο ενάγοντας, μέσω των δικηγόρων του στη Ρωσία έμαθε ότι οι εναγόμενοι 1 και 2, μέσω των εξουσιοδοτημένων αντιπροσώπων τους, δυνάμει συγκεκριμένου πληρεξουσίου εγγράφου, ημερομηνίας 13/1/2017, εξουσιοδότησαν τους δικηγόρους των εναγόμενων 1 ή και τριών άλλων προσώπων (αναφέρονται τα ονόματά τους) στη Ρωσική Ομοσπονδία, να λάβουν νομικά μέτρα εναντίον του, για να ανακτήσουν δήθεν χρέος του προς τους εναγόμενους 1, το οποίο προέκυπτε από πλαστή συμφωνία, την οποία δεν υπόγραψε ποτέ ο ίδιος. Περαιτέρω έμαθαν ότι οι δικηγόροι των πιο πάνω, το 2018 προέβησαν στην καταχώρηση σχετικής υπόθεσης σε διαιτητικό Δικαστήριο στη Ρωσική Ομοσπονδία και παρότι ο ενάγοντας δεν έλαβε ποτέ γνώση περί της διαδικασίας αυτής, επειδή βρισκόταν στην Κύπρο όπου διαμένει μόνιμα, εντούτοις εκδόθηκε σχετική απόφαση εναντίον του, ερήμην του, η οποία στη συνέχεια, επίσης ερήμην του, γράφτηκε στο Δικαστήριο για σκοπούς εκτέλεσής της. Στη συνέχεια, οι ίδιοι δικηγόροι προέβησαν στην καταχώρηση σχετικής πτωχευτικής διαδικασίας και έκδοσης σχετικού διατάγματος παραλαβής της περιουσίας του, χωρίς να το γνωρίζει. Αυτό, αρχικά είχε ως συνέπεια την παγοποίηση των τραπεζικών λογαριασμών του και εν κατακλείδι, την εκτέλεση των μέτρων παραλαβής της περιουσίας του. Επί του παρόντος, η παραπάνω διαδικασία λαμβάνει χώρα στη Ρωσική Ομοσπονδία και όπως ανάφεραν στον ενάγοντα οι δικηγόροι του στη Ρωσία, μόνο σε περίπτωση που οι εναγόμενοι 1 και 2 αποτραπούν από Κυπριακό Δικαστήριο να ενεργούν μέσω των εξουσιοδοτημένων αντιπροσώπων τους, για να παραβλάπτουν τα δικαιώματά του, στη βάση της φερόμενης συμφωνίας δανείου, ημερομηνίας 20.8.2013, θα μπορέσει να επιλυθεί αυτή η δυσμενής εξέλιξη για τον ενάγοντα, μιας και η εν λόγω συμφωνία, φέρεται ότι καταρτίστηκε και υπογράφηκε στην Κυπριακή Δημοκρατία. Ενόψει όλων των πιο πάνω, ο ενάγοντας έχει καλή βάση αγωγής, υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και καλή πιθανότητα ο ενάγοντας να δικαιούται σε θεραπεία. Σε αντίθετη περίπτωση, δηλαδή που δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα, θα είναι αδύνατο να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, αφού, τα εν λόγω πρόσωπα, πιθανόν να συνεχίσουν να εξαπατούν τον ενάγοντα, να παραβλάπτουν τα οικονομικά του συμφέροντα και να το θέτουν σε συνεχή κίνδυνο, χρησιμοποιώντας προς το σκοπό αυτό το συγκεκριμένο πληρεξούσιο έγγραφο. Η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, δε θα φέρει τους εναγόμενους 1 και 2 σε δυσχερέστερη θέση, απ' ό,τι θα βρεθεί ο ενάγοντας, σε περίπτωση μη έγκρισης του αιτήματός του. Επομένως, το ισοζύγιο της ευχέρειας γέρνει σε μεγάλο βαθμό υπέρ της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων και ταυτόχρονα διατηρείται και το αναγκαίο status quo. Σύμφωνα με τα παραπάνω, ικανοποιείται η προϋπόθεση του κατεπείγοντος σε σχέση με την έκδοση του διατάγματος, χωρίς ειδοποίηση, αφού, σε περίπτωση καθυστέρησης έκδοσης των διαταγμάτων, υπάρχει ο κίνδυνος να χρησιμοποιηθεί η συμφωνία δανείου, ημερομηνίας 20/8/2013, προς το σκοπό πρόκλησης περαιτέρω ζημιάς σε βάρος του ενάγοντα. Στις 10/10/2018 που η αίτηση είχε τεθεί ενώπιόν για εξέταση, υπέδειξα στον ευπαίδευτο δικηγόρο του ενάγοντα, ότι από τη μελέτη της, προκαταρκτικά θεωρούσα ότι θα έπρεπε να επιδοθεί, ως επίσης, ότι εάν η θέση του ήταν διαφορετική, θα έπρεπε να μου αγορεύσει. Ο κ. Κυπρίζογλου εξέφρασε την επιθυμία να αγορεύσει, όπως και έγινε. Μολονότι η σχετική - γραπτή αγόρευση του κ. Κυπρίζογλου καταλαμβάνει 10 περίπου σελίδες, η ουσία της περικλείεται στην τελευταία παράγραφο. Ακολουθεί αυτούσια: «Δεδομένων όσων έχουμε παραθέσει ανωτέρω Έντιμε Κύριε Πρόεδρε, τόσο σε σχέση με τα γεγονότα που υποστηρίζουν την παρούσα Αίτηση, όσο και σε σχέση με τη νομολογία και νομοθεσία που υποστηρίζουν την έκδοση των παρεμπιπτόντων διαταγμάτων μονομερώς, αποτελεί τη θέση μας ότι, ο Αιτητής δικαιούται στην έκδοση των εξαιτουμένων διαταγμάτων, τα οποία θα πρέπει να εκδοθούν μονομερώς, για να δύναται ο τελευταίος να προλάβει την πρόκληση σε βάρος του ζημιάς μη αναστρέψιμης εκ μέρους των Εναγομένων - Καθ' ων η Αίτησις και των εξουσιοδοτημένων αντιπροσώπων τους.» Παρατηρώ τα εξής: Στη βάση των γεγονότων που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση συμφωνώ με την ενόρκως δηλούσα για τον ενάγοντα, ότι αυτός έχει καλή βάση αγωγής, υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής του, δεδομένου ότι με αυτή, ό,τι επιδιώκει είναι αναγνωριστική απόφαση, ότι η επίδικη συμφωνία δανείου, ημερομηνίας 20/8/2013 αποτελεί προϊόν πλαστογραφίας, επομένως στερείται έννομων συνεπειών, οπότε, οτιδήποτε έγινε στη βάση της είναι παράνομο και άκυρο εξ υπαρχής. Αυτή είναι η ουσία της αιτούμενης θεραπείας του ενάγοντα σύμφωνα με το παρακλητικό της αγωγής του. Συμφωνώ ακόμη με την κυρία Ευριπίδου, ότι εκτός κι αν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα, θα είναι αδύνατο να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, προς βλάβη της περιουσίας του ενάγοντα. Ακολουθεί ότι πληρούνται και οι τρεις ουσιαστικές προϋποθέσεις δυνάμει του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Παρόλα αυτά, για λόγους που θα διαφανούν στη συνέχεια θεωρώ πως δεν έχει νόημα να σταθμίσω κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να το εκδώσω. Με αυτό, υπεισέρχομαι αμέσως στο θέμα του επείγοντος που διέπει την αίτηση - δοθέντος ότι πρόκειται για μονομερή αίτηση - που αποτελεί δικαιοδοτικό όρο δυνάμει του άρθρου 9
(1)του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, για έκδοση διατάγματος στην απουσία της άλλης πλευρά. Ο πυρήνας της βάσης της αγωγής του ενάγοντα εναντίον των εναγόμενων 1 και 2 σύμφωνα με όσα αναφέρει η κυρία Ευριπίδου - κατ' εξουσιοδότηση του ενάγοντα - στην υποστηρικτική της αίτησης, ένορκη δήλωσή της, έγκειται στα ακόλουθα γεγονότα: Εσχάτως και συγκεκριμένα, πριν από μια βδομάδα, ο ενάγοντας έμαθε μέσω των δικηγόρων του στη Ρωσία, ότι οι εναγόμενοι 1 και 2, μέσω των εξουσιοδοτημένων αντιπρόσωπων τους, εξουσιοδότησαν δυνάμει συγκεκριμένου πληρεξουσίου εγγράφου, ημερομηνίας 13/1/2017, τους δικηγόρους των εναγόμενων 1 ή και τριών άλλων προσώπων στη Ρωσική Ομοσπονδία, να λάβουν νομικά μέτρα εναντίον του, για να ανακτήσουν δήθεν χρέος του προς τους εναγόμενους 1, το οποίο προέκυπτε από πλαστή συμφωνία, ημερομηνίας 20/8/2013, την οποία δεν υπόγραψε ποτέ ο ίδιος. Στη βάση της εν λόγω συμφωνίας, το 2018 εκδόθηκε σχετική διαιτητική απόφαση σε διαιτητικό Δικαστήριο στη Ρωσία, ερήμην του ενάγοντα και χωρίς να έχει γνώση, η οποία ουσιαστικά έχει εκτελεστεί. Μόνο έτσι μπορώ να ερμηνεύσω τη φράση «. και εν κατακλείδι την εκτέλεση των μέτρων παραλαβής της περιουσίας του.» στην παράγραφο 17 της ένορκης δήλωσης της κυρίας Ευριπίδου. Όσα ακολουθούν - σύμφωνα πάντοτε με την κυρία Ευριπίδου - αποβλέπουν στο να στοιχειοθετήσουν το κατ' επείγον για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, μονομερώς: Όπως ανάφεραν στον ενάγοντα οι δικηγόροι του στη Ρωσία, μόνο σε περίπτωση που οι εναγόμενοι 1 και 2 αποτραπούν από Κυπριακό Δικαστήριο να ενεργούν μέσω των εξουσιοδοτημένων αντιπροσώπων τους για να παραβλάπτουν τα δικαιώματά του, στη βάση της επίδικης πλαστής συμφωνίας, θα μπορέσει να επιλυθεί αυτή η δυσμενής εξέλιξη για τον ενάγοντα. Αν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα, θα είναι αδύνατο να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, αφού, τα πιο πάνω πρόσωπα, πιθανόν να συνεχίσουν να εξαπατούν τον ενάγοντα και να παραβλάπτουν τα οικονομικά του συμφέροντα και να το θέτουν σε συνεχή κίνδυνο, χρησιμοποιώντας προς το σκοπό αυτό το συγκεκριμένο πληρεξούσιο έγγραφο. Στη βάση των πιο πάνω ικανοποιείται η προϋπόθεση του κατ' επείγοντος, χωρίς ειδοποίηση, αφού, σε περίπτωση καθυστέρησης έκδοσης των διαταγμάτων υπάρχει ο κίνδυνος να χρησιμοποιηθεί η επίδικη συμφωνία δανείου, ημερομηνίας 20/8/2013, προς τον σκοπό πρόκλησης περαιτέρω ζημίας σε βάρος του ενάγοντα. Κατά τη γνώμη μου, το θέμα του κατ' επείγοντος, θα πρέπει να θεωρηθεί ακριβώς, κάτω από το πρίσμα όσων περιβάλλουν την επίδικη συμφωνία δάνειου, ημερομηνίας 20/8/
- Η οποία, να σημειωθεί ότι επισυνάπτεται ως τεκμήριο 7 στην ένορκη δήλωση της κυρίας Ευριπίδου. Από το περιεχόμενό της φέρεται να έγινε στις 20/8/2013, μεταξύ των εναγόμενων 1, υπό την ιδιότητά τους ως δανειστών και του ενάγοντα, υπό την ιδιότητά του ως οφειλέτη, για το ποσό των $625.000,00, αποπληρωτέο, στις 19/8/2023, είτε και νωρίτερα, όπως προβλέπεται στον όρο 1.2, με τόκο 3% ετησίως, όπως προβλέπεται στον όρο 1.
- Ωστόσο, συναφώς με το ίδιο έγγραφο προκύπτουν και διάφορα άλλα, τα οποία απορρέουν και πάλι από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης της κυρίας Ευριπίδου. Παρότι δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω για ποιο λόγο η κυρία Ευριπίδου παραλείπει να αναφερθεί και στο γεγονός, ότι η επίδικη συμφωνία δανείου υποβλήθηκε σε γραφολογική εξέταση, ως επίσης και ότι στην ένορκη της δήλωση υπάρχει και σχετική έκθεση, την οποία και πάλι δε γνωρίζω για ποιο λόγο παραλείπει να σημειώσει ως τεκμήριο, εντούτοις, η ουσία του πράγματος έγκειται στο γεγονός, ότι κατά τη μελέτη του φακέλου, για σκοπούς εξέτασης της υπό κρίση αίτησης εντόπισα τη συγκεκριμένη έκθεση, από την οποία προκύπτουν διάφορα - κατά τη γνώμη μου, ιδιαίτερα σημαντικά και άμεσα σχετικά με το θέμα του κατ' επείγοντος - στοιχεία. Τα παραθέτω: Η έκθεση είναι του εμπειρογνώμονα ... Παναγιώτου και ημερομηνίας 28/2/
- Όπως αναφέρει σ' αυτή στη σελίδα 1 ο κ. Παναγιώτου, στις 17/2/2017 παρέλαβε από τον ενάγοντα 5 έγγραφα (τα οποία περιγράφει) ανάμεσά τους και το συμβόλαιο δανείου, ημερομηνίας 20/8/2013, με αμφισβητούμενη υπογραφή στη σελίδα 3, με την εντολή να διενεργήσει γραφολογική εξέταση υπογραφής. Σύμφωνα με όσα αναφέρει ο κ. Παναγιώτου στη σελίδα 4 της έκθεσής του, για την εν λόγω συμφωνία - που δεν είναι άλλη από την επίδικη συμφωνία -, αυτή, γενικά δεν είναι πρωτότυπο έγγραφο, συμπεριλαμβανομένης και της αμφισβητούμενης υπογραφής στο κάτω μέρος της σελίδας 3 (πρόκειται για τη φερόμενη υπογραφή του ενάγοντα αυτή). Το τελικό συμπέρασμα του κ. Παναγιώτου - το οποίο καταγράφει στην τελευταία σελίδα της έκθεσής του - είναι ότι η επίδικη συμφωνία δανείου δεν είναι πρωτότυπη, αλλά, έγγραφο που έχει παραχθεί με τη χρήση σαρωτή (scanner) και έχει εκτυπωθεί σε μαυρόασπρο εκτυπωτή Laser. Όπως αναφέρεται καταληκτικά, πρόκειται για πλαστή συμφωνία και όχι γνήσια. Από τα παραπάνω καθίσταται τελείως ξεκάθαρο, ότι ο ενάγοντας απέτυχε να με πείσει για το κατ' επείγον έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος, μονομερώς. Και, με δεδομένο ότι καθώς ήδη έχει αναφερθεί η καθυστέρηση προσφυγής στο Δικαστήριο αποτελεί δικαιοδοτικό όρο δυνάμει του άρθρου 9
(1)του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, για παροχή θεραπείας, χωρίς ειδοποίηση (βλ. μεταξύ άλλων In Re B.P. (Cyprus) Ltd
(1996)1(B) Α.Α.Δ. 861, Louis Vuitton v. Δέρμοσακ Λτδ κ.ά.
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453 και Πλακίδη ν. Nomisko Developers Ltd
(2010)1(A) A.A.Δ. 577) η αίτηση είναι έκθετη σε απόρριψη. Ειδικότερα: Ισχυρίζεται η κυρία Ευριπίδου στην παράγραφο 16 της ένορκης της δήλωσης, ότι εσχάτως και συγκεκριμένα, πριν από μια βδομάδα, ο ενάγοντας έμαθε ότι οι εναγόμενοι 1 και 2, μέσω των εξουσιοδοτημένων αντιπροσώπων τους, εξουσιοδότησαν δυνάμει του πληρεξουσίου εγγράφου, ημερομηνίας 13/1/2017, τους δικηγόρους των εναγόμενων 1, να λάβουν νομικά μέτρα εναντίον του για να ανακτήσουν δήθεν χρέος του προς τους εναγόμενους 1, το οποίο προέκυπτε από την επίδικη πλαστή συμφωνία, την οποία ο ίδιος δεν υπόγραψε ποτέ. Μολονότι ο ενάγοντας, προκειμένου να με πείσει για το κατ' επείγον του πράγματος και για την αναγκαιότητα έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος, μονομερώς είναι φανερό ότι επιχειρεί να εστιάσει στο χρόνο που έμαθε, πότε συνέβησαν όλα όσα έγιναν δυνάμει της πλαστής συμφωνίας δανείου, ως επίσης και ότι αυτά έγιναν με τη χρήση του πληρεξουσίου εγγράφου, εντούτοις, έχοντας υπόψη και τι αξιώνει με την αγωγή του (ουσιαστικά, απόφαση που να κηρύσσει άκυρη την εν λόγω πλαστή συμφωνία και στερούμενη οποιουδήποτε έννομου αποτελέσματος) είναι σαφές, ότι η βάση της αγωγής του καθώς και η αιτία της αφορούν σ' αυτό καθ' αυτό το γεγονός της κατάρτισης της πλαστής συμφωνίας δανείου καθώς και ότι δυνάμει της φέρεται να οφείλει στους εναγόμενους 1, το ουχί ευκαταφρόνητο ποσό των $625.000,00. Το πρώτο, δηλαδή, πότε καταρτίστηκε η εν λόγω συμφωνία, προφανώς δε συναρτάται με το στοιχείο του κατ' επείγοντος του θέματος για παροχή θεραπείας, χωρίς ειδοποίηση στην άλλη πλευρά. Ωστόσο, το πότε ο ενάγοντας έλαβε γνώση όσων συνθέτουν τη βάση και αιτία της αγωγής του, με βασικό στοιχείο, την ύπαρξη και κυρίως, το περιεχόμενο της πλαστής συμφωνίας καθώς και ότι είχε τη δυνατότητα να πετύχει ό,τι επιδιώκει με την υπό κρίση αίτηση, αποτελεί κρίσιμο στοιχείο κατά την εξέταση του κατ' επείγοντος του θέματος. Αυτή είναι και η θεμελιακή αρχή που ανακύπτει από την υπόθεση Τσιαντής ν. Hellenic Bank (Investments) Ltd
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 2029 στην οποία με έχει παραπέμψει ο ευπαίδευτος δικηγόρος του ενάγοντα με τη γραπτή του αγόρευση, όπου, με αναφορά και στη Χριστοδούλου ν. Vraets
(1999)1(Γ) 1475 αναφέρονται τα εξής: «Το κατεπείγον του θέματος μπορεί να προκύψει και μετά την γένεση της βάσης της αγωγής. Όπως παρατηρεί ο Χατζηχαμπής, Δ. στην Χριστοδούλου (πιο πάνω) «το κρίσιμο στοιχείο για την αίτηση δεν ήταν ο χρόνος έγερσης της αιτίας αγωγής αλλά ο χρόνος πληροφόρησης του εφεσίβλητου για τη δυνατότητα του να επιτύχει την ενδιάμεση θεραπεία».» Από τα παραπάνω, τα εύλογα ερωτήματα που ανακύπτουν είναι τα εξής: Αφ' ης στιγμής ο ενάγοντας - όπως είναι η θέση του - δεν υπόγραψε την επίδικη πλαστή συμφωνία, η οποία το φέρει να οφείλει στους εναγόμενους 1 το παραπάνω ποσό και πληροφορήθηκε το γεγονός αυτό, το αργότερο, στις 17/2/2017 που παρέδωσε το σχετικό έγγραφο για γραφολογική εξέταση στον εμπειρογνώμονα κ. Παναγιώτου και επίσημα πια, μερικές μέρες αργότερα, συγκεκριμένα, στις 28/2/2017 που είναι η ημερομηνία της έκθεσης του κ. Παναγιώτου, εκτός κι αν εθελοτυφλούσε, γιατί δεν έσπευσε από τότε να ζητήσει την κήρυξη της ακυρότητας της εν λόγω συμφωνίας καθώς και να επιδιώξει να εξασφαλίσει τα δυο διατάγματα που επιδιώκει να εξασφαλίσει σήμερα με την υπό κρίση αίτηση; Και ποια εξήγηση δίδει, για το γεγονός, ότι καταχώρησε την αγωγή του καθώς και την υπό κρίση αίτηση, 19 και πλέον μήνες αργότερα, αφότου πληροφορήθηκε για τη δυνατότητά του να κάνει και το ένα και το άλλο; Ουδεμία απάντηση δίδεται εκ μέρους του, σ' αυτά τα, τόσο καίριας σημασίας ερωτήματα και φυσικά, η προσπάθειά του να αναγάγει σε μείζον θέμα, όχι το πότε έμαθε για την ύπαρξη του επίδικου πλαστού εγγράφου καθώς και για την εμβέλειά του σε βάρος των συμφερόντων του και προς όφελος των εναγόμενων 1 (τους οποίους, από τη μαρτυρία της κυρίας Ευριπίδου είναι φανερό πως γνώριζε από προηγουμένως), αλλά, το πως ό,τι έγινε με τη χρήση του πλαστού εγγράφου από τους εναγόμενους 1 και 2, έγινε δυνάμει συγκεκριμένου πληρεξουσίου εγγράφου και το έμαθε πριν από μια βδομάδα, πέφτει στο κενό. Το θέμα είναι πολύ πιο απλό απ' ό,τι επιχειρεί να το παρουσιάσει ο ίδιος. Αφ' ης στιγμής έμαθε ότι υπάρχει μια πλαστή συμφωνία δανείου που το φέρει να οφείλει στους εναγόμενους 1 - τους οποίους γνώριζε - το υπέρογκο ποσό των $625.000,00, προφανώς θα έπρεπε να αναμένει πως ήταν θέμα χρόνου να συμβεί ό,τι συνέβηκε με τη χρήση της εν λόγω πλαστής συμφωνίας. Με αυτό δεδομένο, όφειλε και θα έπρεπε να είχε κινητοποιηθεί άμεσα προς αποτροπή αυτού που φάνταζε ως κάτι περισσότερο από απλό ενδεχόμενο να συμβεί κάποια στιγμή, στη βάση και με τη χρήση της πλαστής - έγγραφης συμφωνίας και όχι να αδιαφορεί για αυτό και να παραμένει αδρανής μέχρι να συμβεί ό,τι συνέβη για να θέσει σε λειτουργία τα αντανακλαστικά του, ζητώντας ό,τι ζητά, τόσο με την αγωγή του όσο και με την υπό κρίση αίτηση. Για να καταλήξω, ούτε και το απόσπασμα από την Πλακίδη (ανωτέρω), στο οποίο και πάλι με παρέπεμψε ο ευπαίδευτος δικηγόρος του ενάγοντα, βοηθά τον τελευταίο για το λόγο που το επικαλείται. Με απλή ανάγνωση ολόκληρης της απόφασης και όχι μόνο του σχετικού αποσπάσματος στο οποίο γίνεται παραπομπή από τον κ. Κυπρίζογλου μπορεί κανείς πολύ εύκολα να αντιληφθεί ότι τα όσα αναφέρονται για το θέμα της καθυστέρησης στην προσφυγή στο Δικαστήριο είναι σε συνάρτηση με την τρίτη ουσιαστική προϋπόθεση για έκδοση του αιτούμενου προσωρινού διατάγματος δυνάμει του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου και όχι με το κατ' επείγον, ως δικαιοδοτικό όρο δυνάμει του άρθρου 9
(1)του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, για παροχή ενδιάμεσης θεραπείας στην απουσία της άλλης πλευράς. Στην Πλακίδη, ό,τι δεν ετίθετο θέμα εξέτασης κατ' επείγοντος είναι κάτι το οποίο σημειώνει και το Εφετείο, αφού, η σχετική αίτηση, ναι μεν καταχωρήθηκε μονομερώς, ωστόσο, το Δικαστήριο που της είχε επιληφθεί αφού έκρινε ότι θα έπρεπε να επιδοθεί - όπως και έγινε οπότε έλαβε γνώση και η άλλη πλευρά -, ουσιαστικά, τη μετέτρεψε σε διά κλήσεως αίτηση και έτσι την έκρινε. Δε νομίζω πως χρειάζεται να επεκταθώ. Κατ' ακολουθία όλων των παραπάνω διαπιστώσεων και συμπερασμάτων μου, συγκεφαλαιώνοντας, η αποτυχία του ενάγοντα να καταδείξει το στοιχείο του κατ' επείγοντος - που για να επαναλάβω - αποτελεί δικαιοδοτικό όρο δυνάμει του άρθρου 9
(1)του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, για παροχή θεραπείας στην απουσία της άλλης πλευράς, διαγράφει και την τύχη της αίτησης, η οποία και θα απορριφθεί. Η αίτηση απορρίπτεται χωρίς έξοδα. (Υπ.) ........... Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Κ.Κ. Subject: Civil/Other actions/Final/Interim (Αναφορά: μονομερής αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος - κατ' επείγον) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο