ΚΥΘΡΟΜΑΚ (ΑΣΦΑΛΤΙΚΗ) ΛΤΔ ν. AUTOMIND ENTERPRISES LTD, Αρ. Αγωγής: 3334/2011, 19/10/2018

ΚΥΘΡΟΜΑΚ (ΑΣΦΑΛΤΙΚΗ) ΛΤΔ ν. AUTOMIND ENTERPRISES LTD, Αρ. Αγωγής: 3334/2011, 19/10/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A417 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Λ. Πασχαλίδη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3334/2011 ΚΥΘΡΟΜΑΚ (ΑΣΦΑΛΤΙΚΗ) ΛΤΔ Ενάγοντες -ν- AUTOMIND ENTERPRISES LTD Εναγόμενοι -------------------------------------- Ημερομηνία: 19 Οκτωβρίου 2018 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα: κ. M. Δημοσθένους για Αντρέα Γιωρκάτζη ΔΕΠΕ Για Εναγόμενους: κ. Γ. Τσίκκος ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή, οι ενάγοντες, εταιρεία που ασχολείται μεταξύ άλλων με την διεξαγωγή εργασιών ασφαλτόστρωσης, αξιώνουν από τους εναγόμενους, εταιρεία που παρέχει υπηρεσίες ελέγχου Μ.Ο.Τ, ποσό €8.372,46 ως οφειλόμενο υπόλοιπο από την εκτέλεση εργασιών ασφαλτόστρωσης στο χώρο που βρίσκεται το υποστατικό της τελευταίας στη Λεμεσό. Οι εναγόμενοι αρνούνται ότι οφείλουν οποιοδήποτε ποσό και ισχυρίζονται ότι η προσφορά που τους είχαν κάνει οι ενάγοντες για τις προαναφερόμενες εργασίες ήταν για το ποσό των €9408 και ότι τελικά κατέβαλαν €7000 στους τελευταίους προς εξόφληση των εκτελεσθείσων εργασιών. Ισχυρίζονται επίσης οι εναγόμενοι ότι οι ενάγοντες προέβησαν σε κακοτεχνίες κατά τις εργασίες τους, προκαλώντας τους έτσι ζημιά και για το λόγο αυτό ανταπαιτούν από τους ενάγοντες ποσό €9500, το οποίο κατά την ακρόαση περιόρισαν στις €4.449,

1. Κατά την ακρόαση, εκ μέρους των εναγόντων κατέθεσε ο εκτελεστικός διευθυντής τους, xx Παναγιωτίδης, ο οποίος τυγχάνει αδειούχος εργολάβος και πτυχιούχος Επιμετρητής Ποσοτήτων, με είκοσι σχεδόν χρόνια πείρα (ΜΕ1) και ο εργολάβος οικοδομών, xx Ορθοδόξου (ΜΕ2) ενώ εκ μέρους των εναγομένων κατέθεσε η Πολιτικός Μηχανικός xx Κολοκασίδου (ΜΥ1), ο διευθυντής των εναγομένων, xx Γεωργίου (ΜΥ2) και ο εγγεγραμμένος Επιμετρητής Ποσοτήτων, xx Αθανασίου (ΜΥ3). Από την ανταλλαχθείσα δικογραφία και την εκατέρωθεν προσκομισθείσα μαρτυρία, τα πιο κάτω προκύπτουν να συνιστούν κοινό έδαφος μεταξύ των μερών. Κατά τον Ιούνιο 2009, όταν το υποστατικό των εναγομένων βρισκόταν υπό ανέγερση, την επίβλεψη της οποίας είχε αναλάβει η ΜΥ1, ο ΜΥ2 ζήτησε από τους ενάγοντες όπως του υποβάλουν προσφορά για την εκτέλεση εργασιών ασφαλτόστρωσης στο ακίνητο στο οποίο ανεγειρόταν το υποστατικό. Αφού αντιπρόσωποι των τελευταίων επισκέφθηκαν και επιθεώρησαν το χώρο και συνομίλησαν με το ΜΥ2, ο ΜΕ1 ετοίμασε και παρέδωσε στους εναγόμενους τη σχετική προσφορά των εναγόντων (βλ. Τεκ.1), στην οποία καταγράφονταν τα εξής: «Με την παρούσα και μετά από επιτόπου επίσκεψη μας σον χώρο των εργασιών, θέλουμε να σας ενημερώσουμε ότι η εταιρεία μας μπορεί να αναλάβει τις εργασίες Ασφαλτόστρωσης στο συνεργείο σας στο ... στην πιο κάτω τιμή. Α/Α ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΠΟΣΟΤΗΤΑ ΜΟΝΑΔΑ ΤΙΜΗ(€) ΠΟΣΟ (€) Α. Προμήθεια, τοποθέτηση και συμπίεση θεμελίου Crusher Run μέσου πάχους 150mm 600 m2 4.00 2.400,00 Β Ασφαλτόστρωση με μία στρώση AC20 BASE 50/70 πάχους 50mm 600 m2 6,34 3.804,00 Γ. Ασφαλτόστρωση με μία στρώση AC14 BASE 50/70 πάχους 40mm 600 m2 5,34 3.204,00 ΣΥΝΟΛΟ (€) 9.408,00 Όροι Προσφοράς
2. Η πιο πάνω τιμή δεν συμπεριλαμβάνει τον Φόρο Προστιθέμενης Αξίας (ΦΠΑ) και ισχύει δια περίοδο 60 ημερών.
3. Σε περίπτωση που θα υπάρξουν αυξομειώσεις στις τιμές του πετρελαίου και των πρώτων υλών, οι πιο πάνω τιμές θα ανπροσαρμοστούν ανάλογα.
4. Οι πιο πάνω ποσότητες είναι προνοητικές. Οι τελικές ποσότητες θα μετρηθούν με την συμπλήρωση των εργασιών και θα εκδοθεί τιμολόγιο το οποίο θα πρέπει να εξοφληθεί εντός 4 εβδομάδων..» Οι εναγόμενοι στη συνέχεια, μέσω του ΜΥ2, αποδέχτηκαν την πιο πάνω προσφορά, υπογράφοντας και θέτοντας τη σχετική σφραγίδα της εταιρείας τους επί αυτής στις 15/06/2009 (βλ. Τεκ.2). Με την αποδοχή της προσφοράς, οι ενάγοντες μετέβησαν στο χώρο των εναγομένων όπου και εκτέλεσαν εργασίες ασφαλτόστρωσης στους χώρους που τους υποδείχτηκαν. Συγκεκριμένα, προέβησαν σε χωματουργικές εργασίες και εργασίες καθαρισμού, τοποθέτησαν και συμπίεσαν crusher run και ασφαλτόστρωσαν με δύο στρώσεις ασφάλτου. Η όλη διαδικασία ασφαλτόστρωσης κάλυψε συνολικά μία έκταση 827m2, ήτοι 227m2 περισσότερα από αυτά που αναγράφηκαν στην προσφορά της 09/06/
5. Το ότι τελικά ασφαλτοστρώθηκε μεγαλύτερη έκταση από αυτή που αναγράφηκε στην προσφορά, είναι κάτι που δέχτηκε κατά την ακρόαση τόσο ο ΜΥ2 όσο και η ΜΥ1, έστω και αν η τελευταία, κατόπιν οδηγιών του ΜΥ2, δεν είχε εμπλακεί στη συμφωνία με τους ενάγοντες αφού ο ΜΥ2 της ανέφερε ότι ήθελε να χειριστεί το θέμα μόνος του. Μετά την ολοκλήρωση των εργασιών, όταν οι ενάγοντες ζήτησαν να πληρωθούν για τις εργασίες τους, ο ΜΥ2 τους ανέφερε ότι είχε παρατηρήσει κάποια προβλήματα με την ασφαλτόστρωση οπόταν και το χώρο επισκέφθηκε ο ΜΕ
6. Αφού υποδείχτηκαν στον τελευταίο από το ΜΥ2 κάποια σημεία στο ασφαλτοστρωμένο έδαφος όπου φαίνονταν να λίμναζαν νερά, αυτός έδωσε οδηγίες και δημιουργήθηκε κανάλι για την καλύτερη απομάκρυνση των υδάτων, εργασία για την οποία οι ενάγοντες δεν χρέωσαν τους εναγόμενους. Σε σχέση με τις εκτελεσθείσες εργασίες, οι εναγόμενοι κατέβαλαν στους ενάγοντες το ποσό των €7.
7. Για όλα τα πιο πάνω κάμνω ανάλογα ευρήματα Η δικογραφημένη θέση των εναγόντων, την οποία υποστήριξε με τη μαρτυρία του ο ΜΕ1, ήταν ότι όταν οι αντιπρόσωποι των εναγόντων είχαν αρχικά επισκεφτεί το χώρο για σκοπούς υποβολής της προσφοράς τους, ο ΜΥ2 τους υπέδειξε τους χώρους που ήθελε να γίνει ασφαλτόστρωση και τους ζήτησε να του υποβάλουν προσφορά για 600m
8. Είναι γι' αυτό, ισχυρίστηκε ο μάρτυρας, που η προσφορά αναφέρετο σε 600m
9. Όταν όμως οι ενάγοντες μετέβηκαν στο χώρο για να ξεκινήσουν τις εργασίες, οι εναγόμενοι, σύμφωνα πάντα με το μάρτυρα, τους ζήτησαν όπως προβούν και στις απαιτούμενες χωματουργικές προεργασίες και εργασίες καθαρισμού, εργασίες οι οποίες αρχικά δεν τους είχαν ζητηθεί και τους υπέδειξαν χώρους για ασφαλτόστρωση συνολικού εμβαδού 827m2 αντί 600m
10. Εφόσον όμως, ισχυρίστηκε ο μάρτυρας, ήταν ρητός όρος της προσφοράς της 09/06/09, ότι οι ποσότητες που εκεί αναγράφονταν ήταν προνοητικές/ενδεικτικές αφού «.οι τελικές ποσότητες θα μετρηθούν με την συμπλήρωση των εργασιών.», οι ενάγοντες εκτέλεσαν πλήρως όλα όσα τους ζητήθηκαν, με αποτέλεσμα, το συνολικό κόστος των υπηρεσιών τους, το οποίο οι εναγόμενοι όφειλαν να τους πληρώσουν, να ανέλθει στις €13.367,36 πλέον ΦΠΑ, ήτοι €15.372,46 σύνολο. Για το εν λόγω ποσό, ισχυρίστηκε ο μάρτυρας, οι ενάγοντες εξέδωσαν σχετικό τιμολόγιο στις 25/06/09, με αρ. 4491 (βλ. Τεκ. 3), το οποίο αν και παρέδωσαν στο ΜΥ2, εντούτοις οι εναγόμενοι κατέβαλαν έναντι μόνο το ποσό των €7.000, αφήνοντας οφειλόμενο το επίδικο αξιούμενο ποσό. Προς επίρρωση του εν λόγω ισχυρισμού του και απόρριψη των υποβολών που του τέθηκαν από την υπεράσπιση ότι οι εναγόμενοι δεν είχαν ποτέ λάβει γνώση του τιμολογίου των εναγόντων και ότι η πληρωμή στην οποία προέβηκαν ήταν προς εξόφληση και όχι έναντι, ο ΜΕ1 παρέπεμψε στην σχετική απόδειξη πληρωμής που είχε δοθεί στο ΜΥ2 κατά τον ουσιώδη χρόνο, την οποία κάλεσε την υπεράσπιση να την παρουσιάσει, αφού, ως ο ισχυρισμός του μάρτυρα, η εν λόγω απόδειξη είναι στην κατοχή του ΜΥ2 και αναιρεί τα όσα η υπεράσπιση ισχυρίζεται. Ισχυρίστηκε ο μάρτυρας ότι όταν οι ενάγοντες απαίτησαν να πληρωθούν το υπόλοιπο της αμοιβής τους, ο ΜΥ2 άρχισε να προφασίζεται ότι είχαν γίνει κακοτεχνίες οπόταν και αποφάσισε να προβεί ο ίδιος σε επιτόπια επιθεώρηση για να δει που υπήρχε το κατ' ισχυρισμό πρόβλημα. Όταν έφτασε στο χώρο, ανέφερε ο ΜΕ1, ο ΜΥ2 άρχισε να παραπονιέται για την ύπαρξη λιμναζόντων νερών, γεγονός που του προκάλεσε εντύπωση, αφού, ως ισχυρίστηκε, ήταν ακόμη καλοκαίρι και δεν υπήρξε βροχόπτωση. Ακολούθως, σύμφωνα πάντα με το μάρτυρα, ο ΜΥ2 «ανοίγοντας λάστιχα και βάζοντας νερό» σε διάφορα σημεία της ασφάλτου, άρχισε να δημιουργεί ασήμαντες «λαντούδες μερικών μιλιμέτρων (1-2mm)», παραπονούμενος ότι οι εργασίες δεν εκτελέστηκαν σωστά και επιμένοντας όπως οι ενάγοντες προβούν άμεσα σε διορθώσεις. Διαπίστωσε τότε ο μάρτυρας, ότι μετά που οι ενάγοντες είχαν ολοκληρώσει τις εργασίες θεμελίωσης (τοποθέτηση crasher run) και πριν να προχωρήσουν με το τελικό στάδιο της ασφαλτόστρωσης, οι εναγόμενοι είχαν κατασκευάσει τοίχο στην πρόσοψη του ασφαλτοστρωμένου χώρου, με αποτέλεσμα να αλλάξουν την όλη κλίση του χώρου και να δημιουργήσουν έτσι εμπόδιο στην απομάκρυνση των υδάτων. Λόγω όμως του προχωρημένου σταδίου που βρισκόταν τότε η διαδικασία ασφαλτόστρωσης, δεν μπορούσε να γίνει οποιαδήποτε αλλαγή στο πάχος της ασφάλτου εξ' ου και οι ενάγοντες προχώρησαν ως είχε αρχικά προγραμματιστεί. Τον επίμαχο τοίχο ο μάρτυρας τον αναγνώρισε σε φωτογραφία που του υπεδείχθη κατά την αντεξέταση του, απορρίπτοντας όμως τη θέση ότι αυτός είχε κτιστεί πριν οι ενάγοντες ξεκινήσουν οποιαδήποτε εργασία (βλ. Τεκ.8). Αν και αντιλήφθηκε, ως ισχυρίστηκε ο μάρτυρας, ότι ο ΜΥ2 ουσιαστικά προσπαθούσε να βρει δικαιολογίες για να μην πληρώσει την οφειλή των εναγομένων, αποφάσισε να διασκεδάσει τις ανησυχίες του τελευταίου «μπας και πληρώσει» και έδωσε οδηγίες όπως αφαιρεθεί κάποιο τμήμα της ασφάλτου ώστε να δημιουργηθεί κανάλι για την καλύτερη απομάκρυνση των υδάτων. Ούτε όμως αυτό ικανοποίησε το ΜΥ2, ο οποίος επέμενε, αδικαιολόγητα κατά το μάρτυρα, ότι είχαν γίνει κακοτεχνίες και ότι δεν θα πλήρωνε τίποτε. Μη έχοντας άλλη επιλογή, ανέφερε ο μάρτυρας, αναγκάστηκε να ζητήσει τις υπηρεσίες δικηγόρων, οι οποίοι επέδωσαν σχετική επιστολή απαίτησης στους εναγόμενους στις 19/11/09, ζητώντας από αυτούς όπως εξοφλήσουν το υπόλοιπο του τιμολογίου
11. Οι τελευταίοι απάντησαν μέσω του δικού τους δικηγόρου στις 20/11/09, επαναλαμβάνοντας τη θέση των πελατών τους ότι έχουν γίνει κακοτεχνίες και ότι οι εναγόμενοι όχι μόνο δεν προτίθενται να πληρώσουν οτιδήποτε αλλά και ότι θα ανταπαιτήσουν το κόστος των ζημιών που τους έχουν προκληθεί. Υπεβλήθη στο μάρτυρα ότι οι ενάγοντες προέβησαν σε κακοτεχνίες οι οποίες προκάλεσαν ζημιά στους ενάγοντες συνολικού ύψους €15.500, ως αναφέρεται στο δικόγραφο της υπεράσπισης. Ο μάρτυρας απέρριψε τις εν λόγω υποβολές ως αυθαίρετες και κάλεσε την υπεράσπιση όπως του παρουσιάσει οποιαδήποτε μελέτη ή εκτίμηση που να επιβεβαιώνει τους ισχυρισμούς αυτούς, έτσι ώστε να μπορέσει να τοποθετηθεί επί αυτής, αναφέροντας ότι οι ακαδημαϊκές γνώσεις αλλά και η πολύχρονη επαγγελματική του πείρα στον τομέα αυτό τον καθιστούν ειδικό επί του θέματος. Επικαλούμενος την ανυπαρξία ή τουλάχιστο τη μη παρουσίαση μιας τέτοιας μελέτης ή εκτίμησης καθώς και το γεγονός ότι για πέραν των οχτώ χρόνων, οι εναγόμενοι φαίνεται να χρησιμοποιούν κανονικά το χώρο τους χωρίς οποιοδήποτε πρόβλημα, ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι οι θέσεις του περί του αβάσιμου των επί του προκειμένου ισχυρισμών των εναγομένων, επιβεβαιώνονται. Ο ΜΕ2, εργολάβος οικοδομών και υπεργολάβος κατά τον ουσιώδη χρόνο στην ανέγερση του υποστατικού των εναγομένων, κλήθηκε από τους ενάγοντες για να καταθέσει αναφορικά με τη δική του εμπλοκή στην υπόθεση. Ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι για τις εργασίες που διεκπεραίωσε είχε υποβάλει προσφορά στους εναγόμενους με τους οποίους είχε συνεργαστεί και στο παρελθόν σε παρόμοια έργα και ότι αφού ήρθε σε επαφή με την πολιτικό μηχανικό του έργου (ΜΥ1) και τον υπεύθυνο εργολάβο, του ανατέθηκε μεταξύ άλλων η κατασκευή τοίχων περιμετρικά του υποστατικού, περιλαμβανομένου και του επίμαχου τοίχου τον οποίο αναγνώρισε στο Τεκ.
12. Όσον αφορά τους ενάγοντες, ο μάρτυρας ανέφερε ότι γνωρίζει την εταιρεία τους από προηγούμενες συνεργασίες που είχαν και ότι ήταν αυτός που τους σύστησε στο ΜΥ
13. Ήταν η θέση του μάρτυρα, θέση την οποία υπεραμύνθηκε έντονα κατά την αντεξέταση του, ότι όταν κλήθηκε να κατασκευάσει τον επίμαχο τοίχο, οι προεργασίες της ασφαλτόστρωσης είχαν ήδη γίνει από τους ενάγοντες και συγκεκριμένα ότι είχε ήδη τοποθετηθεί και «κυλιντριστεί» το crusher run. Προς επίρρωση του ισχυρισμού του, υπέδειξε στη φωτογραφία Τεκ. 8, σημεία όπου φαίνεται κατ' εκείνον το «κυλιντρισμένο crusher run», το οποίο φαίνεται σε κάποια σημεία του να είναι καλυμμένο με χώματα από την κατασκευή του τοίχου (χαβάρες). Αρνήθηκε ο μάρτυρας ότι με τη μαρτυρία του προσπαθούσε να βοηθήσει τους ενάγοντες διότι συνεργαζόταν με αυτούς και ισχυρίστηκε ότι με τους ενάγοντες είχε δύο χρόνια να συνεργαστεί, ενώ ο ΜΥ2, και τον σύστησε σε τρίτους αλλά και του έδωσε και άλλες δουλειές. Η ΜΥ1 κλήθηκε από την υπεράσπιση να καταθέσει ως ο κατά τον ουσιώδη χρόνο επιβλέπων μηχανικός της ανέγερσης του υποστατικού των εναγομένων. Η μάρτυς ανέφερε ότι για το συγκεκριμένο θέμα, ήτοι την ασφαλτόστρωση του χώρου, ο ΜΥ2 αποφάσισε να μην της αναθέσει αυτή τη πτυχή του έργου, διότι ήθελε να το αναλάβει μόνος του. Ως εκ τούτου, ανέφερε η μάρτυς, η ίδια καμία εμπλοκή είχε στην λήψη και αξιολόγηση της προσφοράς των εναγόντων ή στη συμφωνία που στη συνέχεια έκανε ο ΜΥ2 μαζί τους. Ισχυρίστηκε ότι η ίδια κλήθηκε από το ΜΥ2 για να δει τις εργασίες δύο χρόνια μετά που τέλειωσε η ασφαλτόστρωση, οπόταν και διαπίστωσε ανομοιομορφίες και ανωμαλίες στην επιφάνεια της καθώς και φθορές στο ασφαλτικό οδόστρωμα, αποτέλεσμα των οποίων είναι «.να λιμνάζουν τα όμβρια ύδατα ή και ύδατα από καθαρισμό του εξωτερικού χώρου σε πολλά σημεία.». Αν και επιχειρήθηκαν διορθωτικές εργασίες από πλευράς εναγόντων και έκτοτε οι εναγόμενοι χρησιμοποιούν το χώρο για τις εργασίες τους, εντούτοις το πρόβλημα, σύμφωνα πάντα με τη μάρτυρα, δεν έχει επιλυθεί και λόγω τούτου προκαλούνται σοβαρές ταλαιπωρίες και προβλήματα στους εκεί εργαζόμενους. Ανέφερε περαιτέρω η μάρτυς ότι κατόπιν που της ζητήθηκε από το ΜΥ2, αυτή ετοίμασε σχετική έκθεση - εκτίμηση στις 26/10/11 (Τεκ. 7). Σύμφωνα με τη μάρτυρα, ο μόνος τρόπος διόρθωσης του όλου προβλήματος είναι να αφαιρεθεί όλη η άσφαλτος και να ξαναγίνει από την αρχή, εργασία την οποία εκτίμησε να ανέρχεται στο ποσό των €15.
14. Αντεξεταζόμενη ως προς τις διαπιστώσεις και εκτιμήσεις της αυτές, η μάρτυς ανέφερε ότι δεν προέβη σε οποιοδήποτε εργαστηριακό έλεγχο για την ποιότητα της ασφάλτου ή σε οποιαδήποτε άλλη επιστημονική μέτρηση σε σχέση με τις κλίσεις που είχαν δημιουργηθεί, δεχόμενη παράλληλα ότι και υπήρχαν αλλά και θα μπορούσαν να γίνουν τέτοιες επιστημονικές μετρήσεις. Ο έλεγχος στον οποίο προέβη για ετοιμασία της εκτίμησης της ήταν, ως ανέφερε, αποκλειστικά οπτικός, δηλαδή είδε, σε σχέση με την ποιότητα της ασφάλτου, την φθορά που προέκυψε και βάζοντας νερό σε διάφορα σημεία του ασφαλτικού οδοστρώματος, είδε το λίμνασμα των νερών οπόταν και κατέληξε στα σχετικά συμπεράσματα της αναφορικά με το εσφαλμένο των κλίσεων. Αν και δέχτηκε ότι δεν έχει τις εξειδικευμένες γνώσεις ενός επιμετρητή ποσοτήτων, ισχυρίστηκε ότι ως πολιτικός μηχανικός, μπορεί να κάνει τους υπολογισμούς στους οποίους προέβη, χρησιμοποιώντας τις σχετικές τιμές μονάδας του κάθε υλικού που θα χρησιμοποιηθεί, τιμές όμως τις οποίες, όπως ανέφερε, παρέλειψε να καταγράψει στην έκθεση της. Ως προς τον επίμαχο τοίχο, η μάρτυς ισχυρίστηκε ότι αυτός προϋπήρχε των οποιωνδήποτε εργασιών ασφαλτόστρωσης, οι οποίες διήρκησαν περί τις 10 - 12 μέρες. Δεν θα μπορούσε, ως ισχυρίστηκε, να χτιστεί ο τοίχος εντός της περιόδου αυτής, αφού κάτι τέτοιο θα σήμαινε ότι χτίστηκε εντός 3 - 4 ημερών, πράγμα αδύνατο. Υπεβλήθη στη μάρτυρα ότι σύμφωνα με το ΜΕ2, τον εργολάβο δηλαδή που κατασκεύασε τον τοίχο, όντως ο τοίχος χτίστηκε εντός αυτών των 3 - 4 ημερών και ότι απλή παρουσίαση του ημερολογίου εργοταξίου θα το επιβεβαίωνε. Δέχτηκε η μάρτυς ότι η ίδια όντως τηρούσε τέτοιο ημερολόγιο και ότι από αυτό, όντως μπορούσε να διαπιστωθεί πότε ακριβώς χτίστηκε ο τοίχος, ανέφερε όμως ότι δεν έκρινε σημαντικό να παρουσιάσει το εν λόγω ημερολόγιο αφού θεωρεί ότι ήταν αδύνατο να χτιστεί τοίχος εντός μιας τέτοιας μικρής περιόδου. Της υπεβλήθη ακολούθως ότι είναι εσκεμμένα που δεν παρουσίασε το ημερολόγιο εργοταξίου γιατί δεν τη σύμφερε, θέση την οποία η μάρτυς απέρριψε κατηγορηματικά. Η μαρτυρία του ΜΥ2, διευθυντή των εναγομένων, περιστράφηκε γύρω από το ότι ο ίδιος καμία γνώση είχε περί των εξειδικευμένων εργασιών των εναγόντων και ότι οι κακοτεχνίες στις οποίες προέβησαν οι τελευταίοι, έχουν προκαλέσει ζημιά για την αποκατάσταση της οποίας απαιτείται ποσό €4.449,
15. Ως προς τις επίδικες εργασίες, θέση του μάρτυρα ήταν ότι κατά πάντα ουσιώδη χρόνο, αυτός συμφώνησε με τους ενάγοντες στη βάση των όσων οι ίδιοι του ανέφεραν στην προσφορά τους, ήτοι ασφαλτόστρωση χώρου 600m2 για το συνολικό ποσό των €
16. Αρνήθηκε ότι είναι αυτός που υπέδειξε στους ενάγοντες το εμβαδόν του χώρου που θα ασφαλτοστρωνόταν και ισχυρίστηκε ότι είναι οι ενάγοντες που μέτρησαν και του ανέφεραν τα 600m
17. Το τελικό εμβαδό του χώρου που ασφαλτοστρώθηκε δεν το γνώριζε όπως και δεν γνώριζε, ως ισχυρίστηκε, ούτε το συνολικό εμβαδό του χώρου που βρισκόταν το υποστατικό των εναγομένων. Τα εν λόγω στοιχεία, ισχυρίστηκε, θα τα επιβεβαίωνε μέσω της ΜΥ1 όταν θα τελείωναν οι εργασίες, αν και είχε αποφασίσει όπως μην εμπλέξει την τελευταία στις εργασίες ασφαλτόστρωσης. Ισχυρίστηκε ο μάρτυρας ότι αν και διάβασε και αποδέχτηκε την προσφορά των εναγόντων, περιλαμβανομένου και του όρου 3 που αναφέρεται σε προνοητικές - ενδεικτικές τιμές, εντούτοις «δεν τα καταλάβει τούτα . εν καταλάβω τι σημαίνει προνοητικές.» και ανέφερε ότι οι ενάγοντες θα έπρεπε να γράφουν «. πράματα σταράτα που καταλάβει ένας Κυπραίος». Ρωτήθηκε κατά πόσο ζήτησε να πληροφορηθεί από τους ενάγοντες τι εννοούσαν με τον όρο «προνοητικές» και ισχυρίστηκε ότι όταν το έπραξε, οι τελευταίοι του ανέφεραν ότι «.θα το κανονίσουν μετά.», όμως ουδέποτε κατάλαβε τι είχε συμφωνήσει. Τώρα που του εξηγήθηκε τι σήμαινε ο όρος αυτός, ισχυρίστηκε ο μάρτυρας, «.αν την υπόγραψα (την προσφορά), κακώς την υπόγραψα, εν και εξήγησε μου κανένας . εβασίστηκα πας το (ΜΕ2).». Ήταν δε η θέση του ότι αν του έλεγαν οι ενάγοντες ότι οι εργασίες θα κόστιζαν €15.000 δεν θα αποδέχετο την προσφορά τους εφόσον αυτός συμφώνησε να καταβάλει μόνο €
18. Αρνήθηκε επίσης ο μάρτυρας ότι παρέλαβε το τιμολόγιο των εναγόντων με αρ. 4491 και ισχυρίστηκε ότι όταν υπέδειξε στους ενάγοντες τις κακοτεχνίες που είχαν κάνει, οι τελευταίοι επιχείρησαν να διορθώσουν την κατάσταση και δέχτηκαν να πληρωθούν μόνο €7.000 προς εξόφληση της αμοιβής τους εξ' ου και τους το κατέβαλε. Του ζητήθηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο των εναγόντων να παρουσιάσει την κατ' ισχυρισμό απόδειξη εξόφλησης που του έδωσαν οι ενάγοντες, ισχυρίστηκε όμως ότι δεν την είχε μαζί του. Αφού του υποδείχτηκε φωτοαντίγραφο μιας απόδειξης, ο ΜΥ2 αναγνώρισε σε αυτό το φωτοαντίγραφο της απόδειξης που του έδωσαν οι ενάγοντες όταν κατέβαλε το ποσό των €7000 (βλ. Τεκ.9). Του υπεδείχθη στη συνέχεια αναφορά που γινόταν στην εν λόγω απόδειξη, στο τιμολόγιο 4491 (Τεκ.3), αναφορά την οποία ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι την αντιλήφθηκε να παραπέμπει στην προσφορά Τεκ.
19. Του υπεδείχθη εκ νέου ο αριθμός του τιμολογίου οπόταν και, υποδεικνύοντας την ύπαρξη διορθωτικού υγρού «tipex» στο χώρο του Τεκ.9 που είναι το όνομα του πληρωτή (σ.σ. το διορθωτικό υγρό δεν είναι επί του αντιγράφου αλλά επί του εγγράφου που φωτοτυπήθηκε), ισχυρίστηκε ότι «εγελάστηκε» όταν αναγνώρισε το εν λόγω έγγραφο και ότι δεν ήταν αυτή η απόδειξη που έλαβε από τους ενάγοντες. Προσπάθησε να εντοπίσει την κατ' εκείνον πραγματική απόδειξη στα έγγραφα που ανέφερε ότι παρέδωσε στον δικηγόρο του, πλην όμως δεν κατέστη δυνατό να την βρει οπόταν και ανέφερε ότι μάλλον την είχε χάσει. Ως προς τις κατ' ισχυρισμό κακοτεχνίες που διαπίστωσε, ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι με το μάτι και μόνο φαινόταν η κακή ποιότητα της ασφάλτου, εφόσον μόλις τρεις ώρες μετά που την τοποθέτησαν οι ενάγοντες, αυτή άρχισε να ξεφτίζει. Αρνήθηκε ότι κάλεσε ειδικούς να πάρουν δείγματα της ασφάλτου και ότι το αποτέλεσμα των εργαστηριακών ελέγχων που έγιναν κατέδειξε ότι η άσφαλτος ήταν καλής ποιότητας. Επικαλέστηκε δε την ίδια την ενέργεια των εναγόντων να προβούν σε διορθωτικά μέτρα, ως επιβεβαιωτική των ισχυρισμών του. Αν και δέχτηκε ότι ήδη χρησιμοποιεί το χώρο για πέραν των οχτώ χρόνων από τότε που έγινε η ασφαλτόστρωση χωρίς να προβεί σε οποιαδήποτε «διόρθωση», ισχυρίστηκε ότι το πρόβλημα εξακολουθεί να υφίσταται και καθίσταται εντονότερο όταν βρέχει οπόταν και οι πελάτες του αναγκάζονται να πατούν στα λιμνάζοντα νερά με κίνδυνο να γλιστρήσουν όπως ήδη έγινε, ως ισχυρίστηκε, όταν μια κοπέλα στραμπούλιξε τον αστράγαλο της. Αυτό, ισχυρίστηκε ο μάρτυρας, αφήνει εκτεθειμένους τους εναγόμενους σε πιθανές πολιτικές αγωγές για αμέλεια. Υπεραμύνθηκε τέλος της θέσης του ότι ο επίμαχος τοίχος είχε χτιστεί πριν την έναρξη των εργασιών ασφαλτόστρωσης και ότι για όλα τα προβλήματα που προέκυψαν με τα λιμνάζοντα νερά, ευθύνονται αποκλειστικά οι ενάγοντες. Ο ΜΥ3, εγγεγραμμένος και αδειούχος επιμετρητής ποσοτήτων, ανέφερε ότι είχε κληθεί από τη ΜΥ1 και το ΜΥ2 περί τις 22/09/16 - 29/09/16, για να εκτιμήσει τα έξοδα που θα απαιτούνταν για την αφαίρεση, αγορά και τοποθέτηση νέας ασφάλτου, σε εμβαδό 144m2 στον επίμαχο χώρο και αυτό ώστε να επιλυθεί το πρόβλημα της ανομοιομορφίας και των λιμναζόντων νερών που παρατηρείται. Σύμφωνα με το μάρτυρα, κατόπιν επιτόπιας επιθεώρησης που διενήργησε με τη συνοδεία του ΜΥ2 και αφού διάβασε την αναφορά της ΜΥ1 ημερ. 22/09/16, ετοίμασε σχετική εκτίμηση 11/10/16 (βλ. Τεκ.10), σύμφωνα με την οποία θα πρέπει να αφαιρεθεί άσφαλτος 144m2 (€216 - 144m2 x €1,50), να αγοραστεί άσφαλτος πάχους 50mm (€850 - 144m2 x €50), να τοποθετηθεί (€172.80 - 144m2 x €1,20) και να καταβληθούν έξοδα «μεταφοράς μηχανημάτων και απομάκρυνσης σε απόσταση 20Km» (€2500), ήτοι ότι συνολικά θα πρέπει να καταβληθούν €4.449,
20. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανέφερε ότι αν και διαπίστωσε την ύπαρξη λιμναζόντων νερών στο χώρο, δεν είναι αρμόδιος για να πει κατά πόσο υπάρχουν ή όχι κακοτεχνίες στην άσφαλτο ούτε και το θέμα αυτό εμπίπτει στην ειδικότητα του. Αν και γνωρίζει ότι η άσφαλτος, όπως και όλα τα υλικά, φθείρονται με την πάροδο του χρόνου, δεν γνωρίζει πότε έγιναν οι επίδικες εργασίες ασφαλτόστρωσης ή πότε προέκυψαν οι ανομοιομορφίες και φθορές που του υποδείχτηκαν. Το μόνο που γνωρίζει, ανέφερε ο μάρτυρας, είναι ότι του ανατέθηκε απλά να κοστολογήσει τις εργασίες ομαλοποίησης που του υποδείχθηκαν, για το εμβαδό που του αναφέρθηκε. Ο μάρτυρας αντεξετάστηκε εκτενώς ως προς τα ποσά που κατέγραψε στην εκτίμηση του και ιδιαίτερα σε σχέση με το ποσό των €2500 που εκτίμησε ότι χρειάζεται για την μεταφορά μηχανημάτων από και προς το χώρο των εναγομένων, θέτοντας ως ακτίνα της μεταφοράς τα 20km. Του υπεβλήθη από τον ευπαίδευτο συνήγορο των εναγόντων αφ' ενός ότι το εκτιμηθέν κόστος είναι παράλογα υπερβολικό, αφού για τη μεταφορά των εν λόγω μηχανημάτων στην Αγγλία, το κόστος είναι μόλις €1200 και αφ' ετέρου ότι η ακτίνα των 20km που χρησιμοποίησε είναι αδικαιολόγητη, αφού, λαμβανομένου υπόψη ότι το υποστατικό των εναγομένων είναι στο Ζακάκι, απόσταση 20km θα σήμαινε ότι τα μηχανήματα θα μεταφέρονταν εκτός Λεμεσού. Ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι η ακτίνα των 20km που χρησιμοποίησε ήταν ενδεικτική και ότι είχε εκτιμήσει ότι για την όλη μεταφορά από και προς το χώρο των εναγομένων, θα απαιτούνταν περί τις 4 ώρες, με την αγοραία τιμή ανά ώρα να ανέρχεται στα €
21. Ισχυρίστηκε ότι τα εν λόγω στοιχεία τα έλαβε από συγκεκριμένο μεταφορέα με τον οποίο είχε επικοινωνήσει για σκοπούς της εκτίμησης του και τον οποίο κατονόμασε κατά τη μαρτυρία του, καλώντας την πλευρά των εναγόντων όπως επικοινωνήσει μαζί με το εν λόγω μεταφορέα στο τηλέφωνο που επίσης ανέφερε κατά τη μαρτυρία του, ώστε να επιβεβαιώσουν τις εν λόγω τιμές. Ζητήθηκε ακολούθως διάλειμμα από τον ευπαίδευτο συνήγορο των εναγόντων ώστε να επικοινωνήσουν με το συγκεκριμένο μεταφορέα και με την επάνοδο του μάρτυρα στο εδώλιο, του υπεβλήθη ότι ο εν λόγω μεταφορέας ανέφερε ότι μια τέτοια μεταφορά μηχανημάτων από και προς το χώρο των εναγομένων, θα άξιζε συνολικά €
22. Ο μάρτυρας τότε επικαλέστηκε προσφορά που είχε και από άλλο μεταφορέα και ισχυρίστηκε ότι ο μεταφορέας που είχε αναφέρει προηγουμένως, ενδεχομένως να προέβη σε άλλη συνεννόηση με τους ενάγοντες ένεκα του ότι ήταν πελάτης τους. Υπεδείχθη τέλος στο μάρτυρα η προσφορά των εναγόντων (Τεκ.1) και του ζητήθηκε να σχολιάσει το πώς την αντιλαμβάνεται ως έμπειρος επιμετρητής ποσοτήτων. Σύμφωνα με το μάρτυρα είναι «.φυσιολογικό οι οποιεσδήποτε ποσότητες να είναι προνοητικές και θα καταμετρηθούν στο τέλος όταν τελειώσει η εργασία». Μετά το πέρας της μαρτυρίας, αμφότεροι οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των μερών προέβησαν σε εμπεριστατωμένες τελικές γραπτές αγορεύσεις, αναφορά στις οποίες κάνω πιο κάτω όπου κρίνεται αναγκαίο. Περιορίζομαι να αναφέρω στο παρόν στάδιο ότι όπως ορθά επεσήμαναν και οι συνήγοροι, οι οποίοι επικεντρώθηκαν στο θέμα της αξιοπιστίας των μαρτύρων που κατέθεσαν, η παρούσα υπόθεση δεν περιέχει οποιοδήποτε ουσιαστικό νομικό θέμα. Εξέτασα με προσοχή τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου, παρακολουθώντας παράλληλα τους μάρτυρες ενώ κατέθεταν, έχοντας κατά νου τις νομολογιακές αρχές που διέπουν την αξιολόγηση της μαρτυρίας ως επίσης και την δυνατότητα του Δικαστηρίου να αποδεχτεί ή να απορρίψει είτε όλη είτε μέρος της προσκομισθείσας μαρτυρίας (βλέπε Παύλου v. Αστυνομίας