Παύλου, υπό την ιδιότητα της ως μητέρας της αποβιωσάσης Παύλου ν. Μαυρομμάτη, ως εκκαθαριστή της περιουσίας της εταιρείας ΙΑΤΡΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΑΧΙΛΛ

Παύλου, υπό την ιδιότητα της ως μητέρας της αποβιωσάσης Παύλου ν. Μαυρομμάτη, ως εκκαθαριστή της περιουσίας της εταιρείας ΙΑΤΡΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΑΧΙΛΛΕΙΟΝ ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής: 705/2010, 17/10/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A412 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Λ. Πασχαλίδη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 705/2010 xxxxxxx Παύλου, υπό την ιδιότητα της ως μητέρας της αποβιωσάσης xxxxxxxxx Παύλου και προσώπου προς όφελος του οποίου ο εκτελεστής ή διαχειριστής της περιουσίας της αποβιωσάσης, θα ηδύνατο να εγείρει την παρούσα αγωγή. Ενάγουσα -ν- xxxx Μαυρομμάτη, ως εκκαθαριστή της περιουσίας της εταιρείας ΙΑΤΡΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΑΧΙΛΛΕΙΟΝ ΛΤΔ Εναγόμενοι -------------------------------------- Ημερομηνία: 17 Οκτωβρίου 2018 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα: κ. Α. Κυπρίζογλου Για Εναγόμενους: κ. Γ. Χριστοδούλου για Χρ. Δημητριάδη & Σια ΔΕΠΕ ΑΠΟΦΑΣΗ Τα τραγικά γεγονότα που συνθέτουν την παρούσα αγωγή, αφορούν στο πρόωρο θάνατο της μ. xxxxxxxxx Παύλου στις 21/06/

1. Κατά τον χρόνο του θανάτου της, η αποβιώσασα ήταν ηλικίας 23 ετών. Η αγωγή, η οποία καταχωρήθηκε στις 23/02/2010 από την μητέρα της αποβιωσάσης υπό την ιδιότητα του εκτελεστή/διαχειριστή της περιουσίας της τελευταίας, αφορούσε αρχικά σε απαίτηση κλίμακας €100.000 - €500.000 και για το λόγο αυτό είχε τεθεί ενώπιον Ανώτερου Επαρχιακού Δικαστή. Οι αξιώσεις δε της ενάγουσας αφορούσαν σε γενικές και/ή ειδικές αποζημιώσεις λόγω ιατρικών παραλείψεων και/ή ιατρικής αμέλειας, περιλαμβανομένων και αποζημιώσεων κατ' εφαρμογή της αρχής του δόγματος res ipsa loquitur, bereavement €17.086,00 καθώς και παραδειγματικές και τιμωρητικές αποζημιώσεις. Κατόπιν αλλεπάλληλων αιτημάτων αναβολής της υπόθεσης, προερχόμενα κυρίως από πλευράς των συνηγόρων της ενάγουσας, καθώς και αιτήματος τροποποίησης της δικογραφίας, επίσης από πλευράς ενάγουσας, η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση στις 22/12/
2. Κατ' εκείνη την ημερομηνία και πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, οι συνήγοροι της ενάγουσας δήλωσαν ότι μετά από «σε βάθος» μελέτη των γεγονότων της υπόθεσης, επιθυμούσαν να μειώσουν την κλίμακα των αξιώσεων της ενάγουσας, στην κλίμακα €10.000 - €50.
3. Συνεπεία τούτου, κρίθηκε ορθότερο όπως η υπόθεση εκδικαστεί από Επαρχιακό Δικαστή, οπόταν και σύμφωνα με τις οδηγίες του Διοικητικού Προέδρου του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, η υπόθεση τέθηκε ενώπιον μου. Κατά τις μετέπειτα εμφανίσεις των συνηγόρων των μερών, οι συνήγοροι της ενάγουσας μείωσαν περαιτέρω τις αξιώσεις της τελευταίας, με αποτέλεσμα η αγωγή να παραμείνει να αφορά μόνο στην αξίωση του bereavement (€17.086,00). Πρόσθετα τούτου, οι συνήγοροι δήλωσαν ότι προτίθεντο να προβούν και σε σημαντικό περιορισμό των επιδίκων θεμάτων, με κατάθεση παραδεκτών γεγονότων και εγγράφων, οπόταν και η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση στις 04/04/
4. Η ακροαματική διαδικασία διεξήχθη στη βάση παραδεκτών γεγονότων και εγγράφων, τα οποία κατατέθηκαν από κοινού για την αλήθεια του περιεχομένου τους. Πρόσθετα των εν λόγω παραδεκτών γεγονότων και εγγράφων, μαρτυρία κατά τη δίκη έδωσε και η ενάγουσα, ενώ από πλευράς εναγομένων δεν προσκομίστηκε άλλη μαρτυρία. Προτού παραθέσω την προσκομισθείσα μαρτυρία, κρίνω σκόπιμο να αναφερθώ στις δικογραφημένες θέσεις των μερών. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης της ενάγουσας: «Στις 19/06/2009, η αποβιώσασα xxxxxx Παύλου, η οποία ήταν ένα παχύσαρκο άτομο και υπερτασικό ηλικίας 23 ετών . εισήχθη στο ιατρικό κέντρο των Εναγομένων, παρουσιάζοντας ως κύριο ενόχλημα τη δύσπνοια η οποία ήταν η συνέπεια πνευμονικού οιδήματος από το οποίο έπασχε η αποβιώσασα και του υγρού ρόγχου που είχε δημιουργηθεί λόγω της παθολογικής αυτής κατάστασης. Κατά την είσοδο της στο εν λόγω ιατρικό και/ή θεραπευτικό κέντρο και/ή νοσοκομείο, η αποβιώσασα συνοδευόταν από την μητέρα της και Ενάγουσα xxxxxxx Παύλου. Παρά το γεγονός όμως ότι η κατάσταση της υγείας της εν λόγω αποβιώσασας, ήταν κατά τον ουσιώδη αυτό χρόνο πολύ κλονισμένη, το ιατρικό και/ή παραϊατρικό προσωπικό του υπό αναφορά .. κέντρου . προέβηκαν σε ενέργειες και/ή παραλείψεις οι οποίες ήταν κατώτερες της εύλογης επιμέλειας και/ή ειδικών δεξιοτήτων που αναμένετο να επιδείξουν λόγω επαγγέλματος υπό τις περιστάσεις, για σκοπούς παροχής της κατάλληλης νοσηλείας, θεραπείας και ιατρικής φροντίδας στην αποβιώσασα και οι οποίες ανάγονται σε επίδειξη ιατρικής αμέλειας. (α) Τέλεσαν ιατρικές και/ή παραϊατρικές πράξεις και/ή παρέλειψαν να τελέσουν αυτές κατά τρόπο και υπό περιστάσεις που δε θα τελούσε οποιοδήποτε λογικό συνετό πρόσωπο ως επίσης και, (β) παρέλειψαν να καταβάλουν τέτοια δεξιότητα ή επιμέλεια για την άσκηση του επαγγέλματος / επιτηδεύματος και/ή ασχολίας την οποία αναμενόταν να κατέβαλλε ένα λογικό συνετό πρόσωπο που έχει τις συγκεκριμένες δεξιότητες για την άσκηση του επαγγέλματος αυτού, υπό τοις περιστάσεις. Η δε συμπεριφορά αυτή των πιο πάνω αναφερομένων παράγραφο αυτή προσώπων, υπό τις περιστάσεις ήταν αμελείς. Μετά πάροδο 2 ημερών από την 19/6/2009, που η αποβιώσασα εισήχθη στο εν λόγω ιατρικό νοσηλευτικό και/ή θεραπευτικό ίδρυμα, οι Εναγόμενοι για λόγους που μόνο οι ίδιοι γνωρίζουν, έδωσαν εξιτήριο στην αποβιώσασα παρά το γεγονός ότι η κατάσταση της υγείας της ήταν πολύ επιβαρημένη. Μετά την έξοδο της από το εν λόγω νοσηλευτικό ίδρυμα στις 21/06/2009, η αποβιώσασα, μεταφέρθηκε αυθημερόν στο ιδιωτικό ιατρικό νοσηλευτικό και/ή θεραπευτικό ίδρυμα και/ή νοσοκομείο «Πολυκλινική Υγεία» στην Λεμεσό, όπου απεβίωσε λίγες ώρες μετά την εισαγωγή της εκεί . Ως αιτία του θανάτου της κατά τον συγκεκριμένο χρόνο, δηλώθηκε η ασθένεια από την οποία η τελευταία έπασχε, δηλαδή το πνευμονικό οίδημα. Δυστυχώς στην προκειμένη περίπτωση, οι ενέργειες και/ή παραλείψεις των Εναγομένων κατά τον επίδικο χρόνο, για τις οποίες η Ενάγουσα στερείται γνώσεων ή μέσων γνώσης των πραγματικών περιστατικών που οδήγησαν στον θάνατο της αποβιώσασας, ήταν αποφασιστικής σημασίας και συνδέουν αποκλειστικά και/ή περισσότερο με το γεγονός ότι οι Εναγόμενοι παρέλειψαν να καταβάλουν εύλογη επιμέλεια κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, παρά προς την καταβολή τέτοιας επιμέλειας.» Στη βάση όλων των πιο πάνω ισχυρισμών της, «.η ενάγουσα επικαλείται την εφαρμογή του δικανικού αξιώματος Res Ipsa Loquitur.» και εδράζει τις αξιώσεις της επί αυτού του δόγματος, καθώς και επί της κατ' ισχυρισμό «.παράνομης και/ή αντισυμβατικής συμπεριφοράς των Εναγομένων και/ή της παράβασης των θεσμών καθηκόντων τους, έναντι της αποβιώσασας.». Στη αντιπέρα όχθη, με την υπεράσπιση τους οι εναγόμενοι, αρνούνται ότι φέρουν οποιαδήποτε ευθύνη για τον θάνατο της αποβιωσάσης ή ότι επέδειξαν αμέλεια σε οποιοδήποτε βαθμό και ισχυρίζονται τα εξής: « Η αποβιώσασα προσήλθε στο τμήμα πρώτων βοηθειών των Εναγομένων περί τις 04:10 όπου μετά από κλινική εξέταση βρέθηκε έντονος σφυγχόσπασμος και διάχυτα φλέγματα και μετά που της χορηγήθηκε φαρμακευτική αγωγή παρουσίασε βελτίωση και ο κορεσμός οξυγόνου που κατά την εισαγωγή της ήταν 96%, επανήλθε στα φυσιολογικά επίπεδα (SP02 99%). Κατά τη παραμονή της στη κλινική της δόθησαν οδηγίες για απώλεια σωματικού βάρους και διακοπή του καπνίσματος. Η αποβιώσασα κάπνιζε 3 πακέτα τσιγάρα την ημέρα. Μετά την παρατηρηθείσα βελτίωση η Ενάγουσα και η αποβιώσασα ζήτησαν να πάει στο προσωπικό της γιατρό, που δεν ήταν συνεργάτης των Εναγομένων και μετά από διαβεβαιώσεις τους ότι μπορούσε να αποχωρήσει έφυγαν για να επισκεφθούν όπως ανάφεραν τον προσωπικό γιατρό της αποβιώσασας και η επί καθήκοντι γιατρός της σύστησε, αν χρειασθεί, να το κάνει .. στην αποβιώσασα δόθηκε εξιτήριο υπό τις συνθήκες που περιγράφονται πιο πάνω, στις 19/6/2009, ήτοι την ιδία ημέρα και δεν φέρουν καμία ευθύνη για το θάνατο της που επεσυνέβη σε άλλο ιατρικό ίδρυμα μετά από 2 μέρες και ούτε γνωρίζουν το είδος της θεραπείας που της προσφέρθηκε εκεί αλλά ούτε και τους λόγους του θανάτου της ». Όπως ανέφερα πιο πάνω η πλειοψηφία της μαρτυρίας που προσκομίστηκε κατά την ακρόαση συνιστούσε παραδεκτά γεγονότα και έγγραφα που κατατέθηκαν από κοινού για την αλήθεια του περιεχομένου τους. Αυτά, ως δηλώθηκαν από τον κ. Κυπρίζογλου και έτυχαν της αποδοχής και συμφωνίας του ευπαίδευτου συνηγόρου των εναγομένων, ήταν τα εξής: α) Ιατρικό Πιστοποιητικό για αιτία θανάτου της θανούσας xxxxxx Παύλου, ημερομηνίας 21/06/2009 - Τεκ. Α β) Τιμολόγιο ημερομηνίας 19/06/2009 του Αχίλλειου Ιδιωτικού Νοσοκομείου - Τεκ. Β γ) Ιατρική συνταγή Αχίλλειου Νοσοκομείου, ημερομηνίας 19/06/2009, η οποία υπογράφεται από τον κ. xxxxxxxx- Τεκ. Γ δ) Δέσμη εγγράφων από το Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών του Αχίλλειου Νοσοκομείου, ημερομηνίας 19/06/2009, η οποία αποτελείται από πέντε φύλα - Τεκ. Δ ε) Δέσμη της Πολυκλινικής Υγείας που φέρει τίτλο Φύλλο Ιστορικού για την xxxxxx Παύλου, το οποίο αποτελείται από 23 φύλα - Τεκ. Ε Στο παραδεκτό περιεχόμενο των πιο πάνω εγγράφων, αναφορά κάνω πιο κάτω στην απόφαση μου. Στη μαρτυρία της ενώπιον του Δικαστηρίου, η ενάγουσα ισχυρίστηκε ότι στις 21/06/2009, ημέρα Σάββατο κατ' εκείνη, η αποβιώσασα ξύπνησε περί τις 04:00 π.μ, δυσκολευόμενη να αναπνεύσει οπόταν και η ενάγουσα την μετέφερε στην κλινική των εναγομένων (εφ' εξής το Αχίλλειον). Σύμφωνα πάντα με την ενάγουσα, η ιατρός που τους δέχθηκε ήταν από την Ελλάδα και όταν η ενάγουσα επιχείρησε να την πληροφορήσει για την κατάσταση της αποβιώσασας, αυτή την έδιωξε, λέγοντας της θυμωμένα «πέρασε έξω δεν θα μου πεις τι θα κάμω». Στη συνέχεια, σύμφωνα πάντα με τη μάρτυρα, η αποβιώσασα της φώναξε να περάσει μέσα στο δωμάτιο που βρισκόταν και αφού χορηγήθηκε οξυγόνο στην αποβιώσασα για περίπου 20 λεπτά, η γιατρός τους είπε να πάνε σπίτι τους. Αντιδρώντας, ανέφερε η μάρτυς, ρώτησε την ιατρό κατά πόσο θα μπορούσε να γίνει κάποια ανάλυση στην αποβιώσασα εφόσον τα πόδια της ήταν φουσκωμένα όμως η ιατρός δεν συμφώνησε και τους επανέλαβε θυμωμένα ότι έπρεπε να φύγουν. Ακολούθως, ανέφερε η μάρτυς, μετέφερε την αποβιώσασα στο σπίτι τους. Την επόμενη ημέρα όμως, Κυριακή κατά τη μάρτυρα, η αποβιώσασα και πάλι δεν ανάπνεε. Η μάρτυς ανέφερε ότι επικοινώνησε αμέσως με κάποιο ιατρό xxxxxxxxxx, ο οποίος ήταν γνωστός της συμπεθεράς της και ο οποίος εκείνη την στιγμή βρισκόταν στο Τρόοδος και του ζήτησε όπως δει άμεσα την αποβιώσασα. Κρίνω σκόπιμο να παραθέσω αυτούσια τη μαρτυρία της ενάγουσας ως προς το τι επακολούθησε. «Μόλις την επήραμε στον xxxxxxxxx είπε μου ότι η κόρη σου θα πεθάνει. που ήσουν τόσο καιρό μου είπε. Δεν δουλεύουν οι νεφροί. λέω του επία το Σάββατο το πρωί στο Αχίλλειο και μου είπε δεν έχει τίποτε ο ιατρός. είπε μου καλάν είσαι πελλή είσαι και στραβή. Είπε μου ότι αν της εκάμναν τις εξετάσεις που το Σάββατο το πρωί ή κόρη μου ήταν να ζει. είπε μου και πήγαμε στην πολυκλινική Υγεία στη Λεμεσό. Μόλις εμπήκαμε στην πολυκλινική είπαν μου ότι είναι σοβαρά η xxxxxx και θα πεθάνει. επήε τουαλέτα (η αποβιώσασα) και επειδή καθυστερούσε είπαν μου να πάω να δω μήπως πέθανε. αιμορραγούσε από το Σάββατο από τον κόλπο. Ενομίζαμε ήταν από περίοδο αλλά είπαμεν το τους ιατρούς. Εκτύπησα, και είπε μου «έρχομαι μάμα». Μετά εβάλαν της οξυγόνο, είχε 10 - 20 ιατρούς εκεί. εβάλαν την να πέσει και δεν ανάπνεε. Εγώ επειδή ετσιρίλλουν ο xxxxxxxxxx είπε μου πέρασε έξω. Έβλεπα την. Σαν της εμιλούσαν έγειρε. Είπε μου ο xxxxxxxxότι έπαθε ανακοπή και είπαν μου πέρασε έξω. Ύστερα ήρτε μια φίλη μου από το Γραφείο Ευημερίας και είπε μου να την πάρουμε στο Απολλώνειο όμως ο xxxxxxxx της είπε ότι είναι ήδη αργά και δεν ξέρουμε πώς να το πούμε της μάμας της». Αντεξεταζόμενη, η μάρτυς αρνήθηκε ότι στο Αχίλλειο είχαν πάει με την αποβιώσασα στις 19/06/18 και ότι είχαν μεσολαβήσει δυο μέρες από την επίσκεψη στο Αχίλλειο μέχρι την εισδοχή της αποβιώσασας στην Πολυκλινική Υγείας. Αρνήθηκε επίσης η μάρτυς ότι η αποβιώσασα αντιμετώπιζε ιατρικά προβλήματα, ότι κάπνιζε και ότι ήταν υπέρβαρη. Ως προς την αντιμετώπιση που η αποβιώσασα έτυχε στο Αχίλλειο, η μάρτυς αρνήθηκε ότι χορηγήθηκαν στην αποβιώσασα οποιαδήποτε φάρμακα ή ότι η τελευταία παρουσίασε βελτίωση όπως επίσης αρνήθηκε ότι ήταν κατόπιν αιτήματος δικού της και της αποβιώσασας που δόθηκε εξιτήριο στην τελευταία ώστε να επισκεφθεί τον προσωπικό της γιατρό. Ανέφερε τέλος η μάρτυς ότι ο Δρ. xxxxxxxx και οι άλλοι γιατροί της Πολυκλινικής Υγεία, της είπαν ότι «.εφταίαν οι γιατροί (του Αχίλλειου).εν είδαν τα πόδκια του μωρού που φουσκώσαν.αν έκαμνε ο γιατρός (του Αχίλλειου) σωστή εξέταση, η xxxxxxxx ήταν να ζει. Αν έρκετουν μια ώρα πιο γρήγορα (η αποβιώσασα) θα ζούσε.». Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας της ενάγουσας, αμφότεροι οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των μερών προχώρησαν με τις εμπεριστατωμένες τελικές γραπτές τους αγορεύσεις. Ο κ. Κυπρίζογλου υποστήριξε ότι στην περίπτωση της αποβιώσασας βρίσκει πλήρους εφαρμογής η αρχή του res ipsa loquitur, εφόσον κατά τον ουσιώδη χρόνο, η αποβιώσασα ήταν υπό τον έλεγχο των εναγομένων, οι οποίοι, ως ισχυρίστηκε η ενάγουσα και δεν αμφισβητήθηκε, δεν ανταποκρίθηκαν στα αιτήματα της ενάγουσας όπως γίνουν περαιτέρω εξετάσεις στην αποβιώσασα και οι οποίοι δεν έδωσαν οποιαδήποτε εξήγηση «.ως προς τους λόγους για τους οποίους, παρά τη σοβαρότητα της κατάστασης της αποβιωσάσης, δόθηκε (στην αποβιώσασα) εξιτήριο.ούτε και προσκομίσθηκε εκ μέρους τους οποιαδήποτε μαρτυρία που να διακόπτη την αιτιώδη συνάφεια μεταξύ της ισχυριζόμενης υπό της Ενάγουσας επίδειξης εύλογης επιμέλειας.με το θάνατο». Στην αντίπερα όχθη, ο κ. Χριστοδούλου, επικαλούμενος τη σημαντική διάσταση που είχε κατ' εκείνον η μαρτυρία της ενάγουσας με τη δικογραφία αλλά και με τα παραδεκτά γεγονότα και έγγραφα, υποστήριξε ότι τίποτα δεν έχει παρουσιαστεί από πλευράς της τελευταίας που να υποδηλοί αμέλεια από πλευράς εναγομένων. Υποστήριξε ο συνήγορος ότι ενόψει των όσων κατέστησαν παραδεκτά γεγονότα και στην απουσία οποιασδήποτε μαρτυρίας εμπειρογνώμονα προς απόδειξη ιατρικής αμέλειας των εναγομένων, αμέλεια η οποία να μπορεί να συνδεθεί με το θάνατο της αποβιώσασας, το Δικαστήριο δεν μπορεί παρά να απορρίψει την παρούσα αγωγή. Εξέτασα με προσοχή τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου, παρακολουθώντας παράλληλα τη μάρτυρα ενώ κατέθετε, έχοντας κατά νου και τις νομολογιακές αρχές που αφορούν στη δεσμευτική σημασία της δικογραφίας, ιδιαίτερα σε σχέση με παραδοχές θετικών ισχυρισμών και γεγονότων (βλ. Παρλάτα ν. Δημητρίου ECLI:CY:AD:2014:A339, Πολ. Έφ. 387/2009, ημερ. 21.5.2014) καθώς επίσης και στη δεσμευτική σημασία των παραδεκτών γεγονότων, τα οποία αν και δεν είναι θεσμοθετημένα στις αστικές υποθέσεις όπως στις ποινικές υποθέσεις (βλ. άρθρο 19 του περί Αποδείξεως Κεφ.9), η δέσμευση που προκύπτει για τα μέρη είναι κατ' ουσία η ίδια και το Δικαστήριο δεν μπορεί να προβεί σε ευρήματα που τα αντιστρατεύονται (βλ. Αθλητικό Σωματείο Ολυμπιακός Λευκωσίας ν. Άριστου Αριστοκλέους,