ΧΑΤΖΗΤΟΦΗ ν. ΓΕΩΡΓΙΟΥ, Αρ. Αγωγής: 3306/2017, 30/10/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A429 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3306/2017 ΜΕΤΑΞΥ: ΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧ ΧΑΤΖΗΤΟΦΗ Ενάγουσας και ΧΧΧΧΧ ΓΕΩΡΓΙΟΥ Εναγόμενου Ημερομηνία: 30 Οκτωβρίου, 2018 Εμφανίσεις: Για την ενάγουσα/αιτήτρια: Ο κ. Σ. Φασουλιώτης για ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΟΥΡΓΟΥΡΙΔΗΣ & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε. Για τον εναγόμενο/καθ' ου η αίτηση: Η κα Μ. Σωκράτους για CHRYSSES DEMETRIADES & CO LLC ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (αίτηση για προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 27.11.2017) Όταν στις 3.07.2018 είχα εκδώσει ενδιάμεση απόφαση στα πλαίσια της παρούσας αίτησης, σε αίτηση για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εκ μέρους της ενάγουσας/ αιτήτριας (στη συνέχεια «η αιτήτρια»), για την οποία υπήρξε ένσταση από τον εναγόμενο/ καθ' ου η αίτηση (στη συνέχεια «ο καθ' ου η αίτηση»), είχα αναφέρει ότι είναι λυπηρό να καταφεύγουν στο Δικαστήριο δύο αδέλφια προς επίλυση των όποιων διαφορών τους και μάλιστα όταν αυτές οφείλονται στον διαγκωνισμό τους για τη παροχή φροντίδας στην υπέργηρο μητέρα τους. Τα ως άνω επαναλαμβάνονται και τώρα. Η απόφαση μου αυτή αφορά πλέον την κυρίως αίτηση. Με αυτή η αιτήτρια επιδιώκει την έκδοση: (α) συντηρητικού διατάγματος με το οποίο να διατάσσεται η παγοποίηση οποιουδήποτε τραπεζικού λογαριασμού διατηρεί ο καθ' ου η αίτηση με την μητέρα των διαδίκων Ανδριανή Γεωργίου στη Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα Λτδ και/ή σε οποιοδήποτε άλλο πιστωτικό ίδρυμα, (β) προσωρινού διατάγματος το οποίο να απαγορεύει στον καθ' ου η αίτηση να εμποδίζει καθ' οιονδήποτε τρόπο την ελεύθερη και απρόσκοπτη επικοινωνία και συναναστροφή, εντός και εκτός κατοικίας, της μητέρας των διαδίκων ΧΧΧΧΧ Γεωργίου με την αιτήτρια και (γ) προσωρινού διατάγματος με το οποίο να απαγορεύεται στον καθ' ου η αίτηση να παρεμβαίνει καθ' οιονδήποτε τρόπο στο δικαίωμα της αιτήτριας να μεριμνά για την ιατρική περίθαλψη της μητέρας των διαδίκων δια της προσλήψεως νοσοκόμου με έξοδα της αιτήτριας και στην αναζήτηση ιατρικής γνωμάτευσης από οποιοδήποτε ιατρό κρίνει κατάλληλο η αιτήτρια, επίσης αποκλειστικά με έξοδα της αιτήτριας, μέχρι πλήρους αποπεράτωσης της παρούσας αγωγής και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Η αίτηση στηρίζεται στη Δ.48 Θ. 1 - 9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν. 14/60), στα άρθρα 4,5 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, στο άρθρο 8 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης δια την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών, στο άρθρο 15 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας και στις συμφυείς εξουσίες των Δικαστηρίων. Το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης το θέτει με ένορκη δήλωση της η αιτήτρια κα ΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧ Χατζητοφή με ημερομηνία 27.11.2017 η οποία, εκτός της παραπομπής που κάνει στο φάκελο της υπόθεσης, δηλώνει γνώστης των γεγονότων της. Συνοψίζω ως ουσιώδη από την ως άνω ένορκη δήλωση σε σχέση με την ανάγκη που επέβαλε την καταχώρηση της παρούσας αίτησης τα ακόλουθα: Ότι οι σχέσεις της με τον καθ' ου η αίτηση κλονίστηκαν ανεπανόρθωτα λόγω της έντονης διαφωνίας τους για τον τρόπο χειρισμού των σοβαρών προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζαν οι γονείς τους και άλλων θεμάτων που σχετίζονταν με τον τρόπο διαβίωσης και γενικά την ευημερία των γονέων τους. Ο πατέρας τους απεβίωσε στις 07.06.2017 και τα αδέλφια της τον κήδευσαν στην απουσία της όταν η ίδια απουσίαζε στο εξωτερικό και ενώ σκόπευε να έρθει με την οικογένεια της στη Κύπρο για την κηδεία. Ισχυρίζεται ότι σχεδόν εξ ολοκλήρου με δική της οικονομική συνεισφορά εξασφάλισε για τους γονείς της οικονομική ασφάλεια για την αντιμετώπιση των αναγκών τους καταθέτοντας κατά καιρούς σε αποταμιευτικούς λογαριασμούς επ' ονόματι τους διάφορα χρηματικά ποσά τα οποία, περί το Μάιο του 2017 ανέρχονταν σε €121.361,86σ. Προς τούτο επισύναψε στην ένορκη δήλωση της σχετικές αποδείξεις καταθέσεων ως Τεκμ. 1,2 και 3 σε τραπεζικά ιδρύματα. Ισχυρίζεται ότι ξόδευσε και ξοδεύει μεγάλα χρηματικά ποσά για την αντιμετώπιση των εξόδων διαβίωσης και ευημερίας αρχικά και των 2 γονέων τους μέχρι και τον Ιούνιο του 2017 που ο πατέρας τους απεβίωσε και έκτοτε μόνο για τη μητέρας τους. Ισχυρίζεται ότι όλες οι πιο πάνω χρηματικές συνεισφορές της γίνονταν κατόπιν συμφωνίας και κοινής συναντίληψης της με τις δύο άλλες αδελφές της ότι τα χρήματα που βρίσκονταν κατατεθειμένα στις τράπεζες επ' ονόματι των γονέων τους θα χρησιμοποιούνταν για την πληρωμή των ιατρικών τους εξόδων και σε περίπτωση που αυτή θα είχε καταβάλει η ίδια τα έξοδα αυτά, θα είχε δικαίωμα να τα ανακτήσει από τους συγκεκριμένους τραπεζικούς λογαριασμούς. Διευκρινίζει ότι η αξίωση της αφορά μόνο τα έξοδα της κλινικής περίθαλψης των γονιών τους και όχι τα υπόλοιπα ιατρικά έξοδα τα οποία καταβάλλει οικιοθελώς. Επισυνάπτει ως Τεκμ. 4 σχετική συνομιλία (e-mail) με τις αδελφές της. Ισχυρίζεται ότι οι γονείς της τής είχαν παραχωρήσει πληρεξούσια έγγραφα για να προβαίνει σε αυτές τις αναλήψεις για την κάλυψη των ιατρικών τους εξόδων αντίγραφα των οποίων επισυνάπτει ως Τεκμ. 5 και 6 αντίστοιχα. Ισχυρίζεται ότι σε διάφορες ημερομηνίες μεταξύ 23.01.2017 και 23.10.2017 κατέβαλε, μέσω της εταιρείας της στην Ολλανδία Octagon Professionals International BV, το συνολικό ποσό των €20.600 για την εξόφληση ιατρικών εξόδων των γονέων της (Τεκμ. 7). Στη συνέχεια ισχυρίζεται ότι ο καθ' ου η αίτηση με ενέργειες του προέβη σε ανάληψη ποσού €81.361,86σ. από τον κοινό λογαριασμό των γονέων τους, εκμεταλλευόμενος την εύθραυστη κατάσταση της μητέρας τους, από το συνολικό κατατεθειμένο ποσό των €121.361,86σ., στην Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα Λτδ (πρώην Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού Λτδ), μεταφέροντας το στην συνέχεια σε νέο λογαριασμό που ανοίχτηκε επ' ονόματι του ιδίου του καθ' ου η αίτηση και της μητέρας τους. Παρόμοια προσπάθεια επιχείρησε και για λογαριασμό στην Τράπεζα Κύπρου η οποία όμως δεν καρποφόρησε. Εκφράζει τη θέση ότι η μητέρα τους δεν είναι σε θέση να διαχειρίζεται τις οικονομικές της υποθέσεις, γεγονός το οποίο γνωρίζουν πολύ καλά τόσο ο καθ' ου η αίτηση όσο και οι άλλες 2 αδελφές τους. Με την πιο πάνω ενέργεια του ο καθ' ου η αίτηση την εμποδίζει εναργώς από του να ανακτήσει τα ποσά που κατέβαλε για λογαριασμό και προς όφελος των γονέων τους, περιλαμβανομένου και του ποσού των €20.600 το οποίο κατέβαλε για την κλινική περίθαλψη τους στην Πολυκλινική Υγεία κατά παράβαση της πιο πάνω συμφωνίας και κοινής συναντίληψης τους. Ακολουθούν ισχυρισμοί για τις προσπάθειες που κατέβαλε για να λάβει πληροφόρηση για τον ως άνω κοινό λογαριασμό των γονέων της αφότου πληροφορήθηκε τις πιο πάνω ενέργειες του καθ' ου η αίτηση μέσω του δικηγόρου της με σκοπό να τον διατηρήσει δεσμευμένο (Τεκμ. 8). Πέραν όμως των πιο πάνω καταλογίζει στον καθ' ου η αίτηση, περιγράφοντας διάφορες ενέργειες του, αυθαίρετη συμπεριφορά και έλεγχο στη διαβίωση και περίθαλψη της μητέρας τους επηρεάζοντας την ίδια όπως και διάφορα πρόσωπα του περιβάλλοντος της ακόμα και την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη που λαμβάνει, όπως και την απρόσκοπτη επικοινωνία μαζί της. Επικαλείται ιατρικά πιστοποιητικά της 88χρονης μητέρας τους (Τεκμ. 9,10 και 11) για να εισηγηθεί ότι είναι επιβεβλημένη η παρέμβαση του Δικαστηρίου και η χορήγηση των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων καθότι, εκ των πραγμάτων, υπάρχει πολύ σοβαρή πιθανότητα να μην καταστεί δυνατή η αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης στο στάδιο της πλήρους ακρόασης της πιο πάνω αγωγής. Εισηγείται ότι όπως προκύπτει από τα πιο πάνω γεγονότα πληρούνται όλες οι απαραίτητες προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων, το δε ισοζύγιο της ευχέρειας στην προκειμένη περίπτωση γέρνει καταφανώς προς την πλευρά της χορήγησης των αιτουμένων θεραπειών. Ο καθ' ου η αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση περί της πρόθεσης του να ενστεί στη βάση περίπου της ίδιας νομικής βάσης με αυτή της αίτησης. Προβλήθηκαν οι ακόλουθοι λόγοι ένστασης εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση: « Οι προϋποθέσεις που απαιτούνται από το Άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60και από τα άρθρα 4 και 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6, για την έκδοση των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων δεν πληρούνται και/ή δεν συνυπάρχουν και/ή δεν ικανοποιούνται. Ειδικότερα: (α) Η Αίτηση δεν φανερώνει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση ούτε καλό αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση - Εναγομένου. (β) Η Αιτήτρια - Ενάγουσα δεν έχει αποδείξει ορατή προοπτική ή πιθανότητα επιτυχίας στην παρούσα Αγωγή. (γ) Η Αιτήτρια - Ενάγουσα δεν έχει ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι σε περίπτωση επιτυχίας της παρούσας Αγωγής της θα είναι δύσκολο και/ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. (δ) Η Αιτήτρια - Ενάγουσα δεν έχει αποδείξει ότι θα υποστεί οποιαδήποτε και/ή ανεπανόρθωτη βλάβη από την μη έκδοση των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων. (ε) Δεν είναι εύλογο και δίκαιο να εκδοθούν τα αιτούμενα προσωρινά διατάγματα και/ή το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει προς την απόρριψη της έκδοσης των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων. (στ) Με την τυχόν έκδοση των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων θα ανατρέπεται η κατάσταση πραγμάτων (status quo ante).
- Με την έκδοση των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων θα συντελεστεί αδικαιολόγητη και ανεπίτρεπτη παρέμβαση στα αναφαίρετα ανθρώπινα δικαιώματα και ελευθερίες της μητέρας των διαδίκων, Ανδριανής Γεωργίου, η οποία δεν αποτελεί μέρος της παρούσας Αγωγής και στερήθηκε της ευκαιρίας να ακουστεί για ένα ζήτημα που αφορά άμεσα το πρόσωπο της, την ιδιωτική και οικογενειακή ζωή της και την περιουσία της.
- Το Δικαστήριο δεν έχει εξουσία σύμφωνα με την κείμενη Νομοθεσία να εκδώσει τα αιτούμενα προσωρινά διατάγματα, καθώς αυτά αφορούν τρίτο πρόσωπο, ήτοι την μητέρα των διαδίκων, Ανδριανή Γεωργίου, η οποία είναι ενήλικη, δεν έχει κηρυχθεί ανίκανο πρόσωπο και είναι καθ' όλα ικανή να αντιπροσωπεύει τον εαυτό της και να διαχειρίζεται τις υποθέσεις της.
- Με την έκδοση των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων θα συντελεστεί αδικαιολόγητη και ανεπίτρεπτη παρέμβαση στο αναφαίρετο ανθρώπινο δικαίωμα και ελευθερία της οικογενειακής ζωής τόσο του ίδιου του Καθ' ου η Αίτηση - Εναγομένου όσο και των άλλων δύο αδελφών των διαδίκων, ΧΧΧΧΧ Χατζηχριστοδούλου και ΧΧΧΧΧ Κίκη, που δεν αποτελούν μέρος της παρούσας Αγωγής και στερούνται της ευκαιρίας να ακουστούν για ένα ζήτημα που αφορά άμεσα την οικογενειακή ζωή τους και δη την περίθαλψη και φροντίδα της μητέρας τους, Ανδριανής Γεωργίου.
- Η παρούσα Αγωγή και Αίτηση καταχωρήθηκαν καταχρηστικά και εκδικητικά για το πρόσωπο του Καθ' ου η Αίτηση - Εναγομένου, αφ' ης στιγμής ο σκοπός τους είναι αλλότριος και/ή λόγω του ότι ο Καθ' ου η Αίτηση - Εναγόμενος έχει ήδη ξεκινήσει εναντίον της Αιτήτριας - Ενάγουσας διαδικασίες μέσω δικηγόρων στην Ολλανδία στο πλαίσιο άλλης πολιτικής και/ή εμπορικής φύσεως υπόθεσης.
- Δεν αποκαλύπτονται ικανοποιητικοί λόγοι για την έκδοση των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων και/ή οι λόγοι που προβάλλονται δεν δικαιολογούνται επαρκώς.
- Η Ένορκη Δήλωση, η οποία συνοδεύει την Αίτηση, δεν περιέχει την αναγκαία τεκμηρίωση ώστε να δικαιολογείται η έκδοση των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων, με αποτέλεσμα οι προβαλλόμενοι ισχυρισμοί της Αιτήτριας - Ενάγουσας να παραμένουν μετέωροι.
- Η Αιτήτρια - Ενάγουσα δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια (clean hands) και δεν προέβηκε σε πλήρη, αληθή και ειλικρινή αποκάλυψη των γεγονότων (full and frank disclosure) που αφορούν την παρούσα υπόθεση. Η Αιτήτρια - Ενάγουσα αποκρύπτει γεγονότα και/ή παρουσιάζει γεγονότα με αναληθή και/ή παραπλανητικό τρόπο, θέτοντας ενώπιον του Δικαστηρίου επιλεκτικά τα όσα η ίδια επιθυμούσε και/ή έκρινε σκόπιμα, με σκοπό την παραπλάνηση του Δικαστηρίου για την έκδοση των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων.
- Η παρούσα Αίτηση γίνεται με μεγάλη και/ή αδικαιολόγητη καθυστέρηση και η Ένορκη Δήλωση, η οποία συνοδεύει την Αίτηση, δεν παραθέτει επαρκείς εξηγήσεις για την καθυστέρηση που σημειώθηκε στην καταχώρηση της Αίτησης και/ή εν γένει δεν δικαιολογείται καθόλου η σημειωθείσα καθυστέρηση.
- Δεν έχουν ικανοποιηθεί και/ή αποδειχθεί ότι συντρέχουν οποιοιδήποτε λόγοι που να ικανοποιούν την προϋπόθεση ότι η Αιτήτρια - Ενάγουσα θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά, μη αποτιμητέα σε χρήμα, από την μη έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων και/ή η Αιτήτρια - Ενάγουσα δεν έχει προσκομίσει σχετική μαρτυρία.
- Δικαιοσύνη μπορεί να απονεμηθεί σε μεταγενέστερο στάδιο και/ή η Αιτήτρια - Ενάγουσα δεν έχει αποδείξει ότι θα είναι αδύνατο ή δύσκολο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο και σε περίπτωση που ήθελε αποδειχθεί ότι η Αιτήτρια - Ενάγουσα δικαιούται σε παροχή θεραπείας, αυτή μπορεί να έχει τη μορφή της χρηματικής αποζημίωσης, την οποία ο Καθ' ου η Αίτηση-Εναγόμενος έχει την ικανότητα και την οικονομική ευρωστία να καταβάλει.
- Τα αιτούμενα προσωρινά διατάγματα είναι γενικά και αόριστα και σκοπό έχουν να επιφέρουν τελική θεραπεία και/ή την θεραπεία που επιζητείται με την Αγωγή, χωρίς να δικαιολογείται και/ή χωρίς να συντρέχουν οι απαιτούμενες προϋποθέσεις για την έκδοση τους.» Τα γεγονότα της ένστασης υποστηρίζονται από ένορκη δήλωση την οποία υπογράφει ο κ. ΧΧΧΧΧ Γεωργίου με ημερομηνία 18.1.
- Αρνείται και απορρίπτει το περιεχόμενο τόσο της έκθεσης απαιτήσεως όσο και της αίτησης και της ένορκης δήλωσης που την υποστηρίζει. Εκθέτει τους δικούς του ισχυρισμούς για τα αληθινά γεγονότα που διέπουν τις σχέσεις του με την αιτήτρια αλλά και τους γονείς τους και τις άλλες αδελφές του. Υποστηρίζει για όλους τους λόγους τους οποίους προβάλλει ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Υποστηρίζει ότι η αιτήτρια διαμένει μόνιμα στην ΧΧΧΧΧ πέραν των 35 χρόνων και τα τελευταία χρόνια έρχεται περιοδικά για διακοπές στην Κύπρο. Τους τελευταίους 6 - 7 μήνες είχε ενοικιάσει μία κατοικία στην κοινότητα ΧΧΧΧΧ, στην ΧΧΧΧΧ, όπου έμενε η κόρη της ΧΧΧΧΧ, (άτομο με ειδικές ανάγκες), μαζί με κάποια οικιακή βοηθό ενώ η ίδια πηγαινοερχόταν στην ΧΧΧΧΧ. Περί τα τέλη Νοεμβρίου 2017 η αιτήτρια επέστρεψε στην ΧΧΧΧΧ όπου και βρισκόταν μέχρι τον χρόνο καταχώρησης της παρούσας. Ισχυρίζεται ότι για περισσότερο από 30 χρόνια, η αιτήτρια δεν ερχόταν Κύπρο, ούτε επισκεπτόταν ή διατηρούσε στενή επικοινωνία με τους γονείς τους. Ούτε οι γονείς τους την επισκέπτονταν στην ΧΧΧΧΧ, σε αντίθεση με την αδελφή τους ΧΧΧΧΧ Κίκη η οποία διαμένει μόνιμα στο Ηνωμένο Βασίλειο και την οποία επισκέπτονταν σχεδόν κάθε χρόνο. Όλα αυτά τα χρόνια, αυτός και η άλλη τους αδελφή ΧΧΧΧΧ Χατζηχριστοδούλου, είχαν καθημερινή στενή επαφή με τους γονείς τους, με τους οποίους περνούσαν μαζί τα Σαββατοκύριακα και τις γιορτές είτε στο σπίτι της ΧΧΧΧΧ είτε στο σπίτι του. Μάλιστα, η μητέρα τους πριν ασθενήσει μαγείρευε καθημερινά για την αδελφή τους Γιόλα και τον σύζυγο της, οι οποίοι ήταν εργαζόμενοι, αλλά με υλικά τα οποία αγόραζαν η ΧΧΧΧΧ και ο σύζυγος της. Η ΧΧΧΧΧ και αυτός μένουν πολύ κοντά τους στα ΧΧΧΧΧ και προσέφεραν στους γονείς τους, (και συνεχίζουν να προσφέρουν στην μητέρα τους), κάθε βοήθεια σε οποιοδήποτε θέμα τυχόν προκύψει. Στη συνέχεια της ένορκης δήλωσης του κάνει αναφορά για τη ξαφνική εμφάνιση της αιτήτριας στη ζωή τους κατά ή περί το έτος 2014, όταν αρρώστησε η μητέρα τους απαιτώντας να αναλάβει τα ηνία και να λαμβάνει όλες τις αποφάσεις εκ του μακρόθεν. Αναφέρεται στα περιστατικά της ασθένειας του πατέρα τους το 2017 και του θανάτου και της κηδείας του δίδοντας μια διαφορετική διάσταση από αυτή της αιτήτριας. Επισύναψε ως Τεκμ. Α τρία
(3)ηλεκτρονικά μηνύματα ημερομηνίας 01.06.2017 και 08.06.2017. Δίδει τη δική του εξήγηση για τα οικονομικά των γονιών τους και τα ποσά που είναι κατατεθειμένα σε τραπεζικούς λογαριασμούς και απορρίπτει τους ισχυρισμούς της αιτήτριας περί δικής της συνεισφοράς ή για συμφωνία συναντίληψης τους. Καταλογίζει στην αιτήτρια ότι απέσυρε €40.000,00 από τους εν λόγω λογαριασμούς, για τους οποίους παραλείπει μέχρι και σήμερα να ενημερώσει την υπόλοιπη οικογένεια για το τι απέγινε το ως άνω χρηματικό ποσό. Προβαίνει σε διάφορες παραδοχές γεγονότων από όσα ισχυρίζεται η αιτήτρια αλλά δεν παραδέχεται τον ισχυρισμό της ότι καταβάλλει χιλιάδες ευρώ για άλλα ιατρικά έξοδα, εκτός των εξόδων κλινικής περίθαλψης. Παραδέχεται ότι απέσυρε το ποσό των €81.361,86σ. από τον κοινό λογαριασμό επ' ονόματι των γονέων τους, μεταφέροντας το σε νέο λογαριασμό που ανοίχθηκε επ' ονόματι της μητέρας τους και του ίδιου. Αυτό έγινε, όπως εξηγεί, με την πλήρη συναίνεση της μητέρας τους, η οποία κατά τον χρόνο εκείνο ήταν και η αποκλειστική δικαιούχος καθώς ο πατέρας τους είχε ήδη πεθάνει. Αργότερα, ορίστηκε συνδικαιούχος στον λογαριασμό και η αδελφή τους Γιόλα και πλέον απαιτείται η υπογραφή δύο εκ των τριών προσώπων (ήτοι της μητέρας τους, της ΧΧΧΧΧ και του ίδιου), για διενέργεια οποιωνδήποτε συναλλαγών. Επίσης, τα πιο πάνω γνώριζαν και αποδέχονταν πλήρως οι αδελφές τους, ΧΧΧΧΧ και τα εν λόγω χρήματα χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για την κάλυψη των εξόδων διαβίωσης, περιλαμβανομένων και των ιατρικών εξόδων, της μητέρας τους. Εξηγεί ότι η ως άνω διευθέτηση έγινε καθώς η μητέρα τους είναι μεγάλης ηλικίας και είναι δύσκολο γι' αυτή να μεταβαίνει στις τράπεζες και να προβαίνει σε αγορές για τη διαβίωση της. Με την πλήρη συναίνεση της μητέρας τους και των δύο αδελφών τους, αποφάσισαν να διαχειρίζεται αυτός μαζί με την ΧΧΧΧΧ τους λογαριασμούς της μητέρας τους, ώστε να γίνεται κάλυψη των αναγκών της μητέρας τους και συνετή διαχείριση των χρημάτων της. Το ίδιο γινόταν όταν ζούσε και ο πατέρας τους, όπου διαχειριζόταν μόνο αυτός τους λογαριασμούς τους, χωρίς ποτέ να προκύψει κάποιο θέμα. Προς τούτο επισύναψε ως Τεκμ. Γ ηλεκτρονικά μηνύματα ημερομηνίας 17.11.2017 και 23.11.2017 από τις αδελφές τους, ΧΧΧΧΧ και ΧΧΧΧΧ, προς τα πιστωτικά ιδρύματα, όπου διατηρούνται οι λογαριασμοί της μητέρας τους και με τα οποία παρέχουν την συναίνεση τους στην διαχείριση των χρημάτων από αυτόν για να υπάρξει μια συνετή διαχείριση των χρημάτων και να μην σπαταληθούν κατά τον τρόπο που η αιτήτρια απαιτεί. Αναφέρεται δε σε συγκεκριμένα τέτοια περιστατικά και παραδείγματα σπατάλης, κατά την άποψη του, χρημάτων των γονέων τους. Ενώ η αιτήτρια είχε αναλάβει ενόσω ζούσε ο πατέρας τους τα έξοδα νοσηλείας του σε ιδιωτικό νοσοκομείο στη συνέχεια άλλαξε γνώμη και τα απαιτούσε από τα αδέλφια της και σήμερα από τα χρήματα των γονιών τους. Προς απόδειξη του ισχυρισμού του επισυνάπτει το Τεκμ. Δ που είναι ηλεκτρονικό μήνυμα της αιτήτριας προς το ιδιωτικό νοσοκομείο ημερομηνίας 23.10.2017, το οποίο είχε κοινοποιηθεί μόνο στις αδελφές του, με το οποίο παραδέχεται ότι αυτή ήταν η εγγυήτρια για την πληρωμή των ιατρικών εξόδων και παραπονιέται για το γεγονός ότι το νοσοκομείο παρέδωσε την σορό του πατέρα τους σε αυτούς στην απουσία της και ταυτόχρονα κοινοποιεί το εν λόγω μήνυμα στους δικηγόρους της ώστε να καταστήσουν τα αδέλφια της, (τις αδελφές τους και τον ίδιο), υπεύθυνους για το απλήρωτο τιμολόγιο. Εξ' όσων συμβουλεύεται από τους δικηγόρους του, η αξίωση της αιτήτριας για καταβολή του ποσού των €20.600,00 είναι νομικά αβάσιμη. Κατ' αρχάς, η αιτήτρια δεν μπορεί να διεκδικεί από αυτόν το οποιοδήποτε τυχόν ποσό που κατέβαλε για λογαριασμό και προς όφελος των γονέων τους, αλλά αντίθετα, εάν ήθελε να διεκδικήσει πληρωμή τέτοιου ποσού, θα έπρεπε να στραφεί και να αξιώσει το ποσό αυτό από την μητέρα τους και από την περιουσία του αποβιώσαντος πατέρα τους. Περαιτέρω, το ποσό που ισχυρίζεται η αιτήτρια ότι κατέβαλε, φέρεται ν' αφορά μόνο την κλινική περίθαλψη του πατέρα τους, άρα ούτε εναντίον της μητέρας τους νομιμοποιείται να στρέφεται. Τέλος, τα δικαιολογητικά έγγραφα που επισυνάπτονται ως Τεκμ. 7 στην Ένορκη Δήλωση της είναι συνταγμένα σε ξένη γλώσσα και είναι άγνωστο το περιεχόμενο τους, ήτοι εάν αποτελούν έμβασμα, πληρωμή κ.τ.λ. Δεν προκύπτει, λοιπόν, κατά πόσον όντως πληρώθηκε το ποσό αυτό. Ήδη η αιτήτρια, όπως ανέφερε και πιο πάνω, απέσυρε από λογαριασμούς του πατέρα τους συνολικό ποσό των €40.000,00 πριν τον θάνατο του, το οποίο είναι πολύ μεγαλύτερο από αυτό που διεκδικεί και για το οποίο δεν ενημερώνει μέχρι και σήμερα για το τι απέγινε. Αρνείται ότι οποτεδήποτε ιδιοποιήθηκε και κατακράτησε χρήματα που ανήκουν στους γονείς τους, αντίθετα κατά πάντα χρόνο καθ' ον βρίσκονταν υπό τον έλεγχο και διαχείριση του, (τώρα μαζί με την ΧΧΧΧΧ), τα διαχειριζόταν προς το καλύτερο συμφέρον των γονέων τους και τώρα της μητέρας τους, πάντα με τη σύμφωνη της γνώμη και έγκριση όπως και των δύο αδελφών τους, ΧΧΧΧΧ και ΧΧΧΧΧ. Αρνείται ότι επέμβηκε ποτέ στην επικοινωνία της αιτήτριας με τη μητέρα τους. Αντίθετα, η αιτήτρια πάντα ήταν ελεύθερη, όποτε ήθελε, επί καθημερινής βάσεως και τα Σαββατοκύριακα, όχι μόνο να επισκεφτεί την μητέρα τους αλλά και να την παίρνει μαζί της σε εστιατόρια, εκδρομές στο ΧΧΧΧΧ, (όπου η αιτήτρια ενοικίαζε εξοχική κατοικία), και σε άλλους τόπους όπου συνήθως έμεναν μέχρι αργά το βράδυ και ουδέποτε αυτός ή οι αδελφές τους αρνήθηκαν, αντίθετα ούτε καν ζητείτο η γνώμη τους. Άλλες φορές, πριν επισκεφθεί η αιτήτρια την μητέρα τους, ζητούσε από αυτούς να μην επισκεφθούν την μητέρα τους την ίδια ώρα, ώστε να μην την ενοχλήσουν στον «ποιοτικό» χρόνο της με την μητέρα τους. Ο καθ' ου η αίτηση στη συνέχεια της ένορκης δήλωσης του υπεισέρχεται σε λεπτομέρειες πολλών και ποικίλων γεγονότων που έλαβαν χώρα στις μεταξύ τους σχέσεις καταλογίζοντας στην αιτήτρια εγωιστική, αλαζονική και όψιμη συμπεριφορά στα οποία δεν κρίνω σκόπιμο να υπεισέλθω εδώ αλλά σε όποια από αυτά κριθεί αναγκαίο θα επανέλθω στο κατάλληλο σημείο. Για τους λόγους δε αυτούς ο ενόρκως δηλών εισηγείται την απόρριψη της αίτησης με έξοδα υπέρ του. ΟΙ ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών προχώρησαν με τις αγορεύσεις τους και έτσι η ακροαματική διαδικασία της αίτησης έχει ως βάση τους πιο πάνω καταγεγραμμένους εκατέρωθεν ισχυρισμούς. Τις έχω μελετήσει με προσοχή όπως και τη νομολογία και αυθεντίες στις οποίες με έχουν παραπέμψει και η οποία εν πολλοίς ταυτίζονται, από τις οποίες αναδύονται οι αρχές που εφαρμόζονται όταν το Δικαστήριο καλείται να αποφανθεί επί τέτοιου αιτήματος και τις λαμβάνω υπόψη, όπου κριθεί δε αναγκαίο στη συνέχεια θα γίνει αναφορά σε προβαλλόμενα επιχειρήματα. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΑΝΑΛΥΣΗ: Το Άρθρο 32
(1)του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/1960 έχει ως εξής: «Τηρoυμέvoυ oιoυδήπoτε διαδικαστικoύ καvovισμoύ έκαστov δικαστήριov, εv τη ασκήσει της πoλιτικής αυτoύ δικαιoδoσίας, δύvαται vα εκδίδη απαγoρευτικόv διάταγμα (παρεμπίπτov, διηvεκές, ή πρoστακτικόv) ή vα διoρίζη παραλήπτηv εις πάσας τας περιπτώσεις εις ας τo δικαστήριov κρίvει τoύτo δίκαιov ή πρόσφoρov, καίτoι δεv αξιoύvται ή χoρηγoύvται oμoύ μετ' αυτoύ απoζημιώσεις ή άλλη θεραπεία: Νoείται ότι παρεμπίπτov απαγoρευτικόv διάταγμα δεv θα εκδίδεται εκτός εάv τo δικαστήριov ικαvoπoιηθή ότι υπάρχει σoβαρόv ζήτημα πρoς εκδίκασιv κατά τηv επ' ακρoατηρίoυ διαδικασίαv, ότι υπάρχει πιθαvότης ότι ο αιτών διάδικος δικαιoύται εις θεραπείαv, και ότι εκτός εάv εκδoθή παρεμπίπτov απαγoρευτικόv διάταγμα, θα είvαι δύσκoλov ή αδύvατov vα απovεμηθή πλήρης δικαιoσύvη εις μεταγεvέστερov στάδιov.» Το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία εξουσία σχετικά με την έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων. Τα κριτήρια και προϋποθέσεις που πρέπει να τηρούνται σε αίτηση για έκδοση διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Ν.14/60 συνοψίζονται ως εξής:
(1)Πρέπει να υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση κατά τη δίκη.
(2)Να υπάρχει πιθανότητα ο Αιτητής να δικαιούται σε θεραπεία.
(3)Να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εκτός αν εκδοθεί το διάταγμα. Πέραν από την πλήρωση των τριών πιο πάνω προϋποθέσεων, θα πρέπει το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι είναι δίκαιο ή πρόσφορο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, ως ένα πρόσθετο κριτήριο που καθιέρωσε η νομολογία. Το άρθρο αυτό εξετάστηκε από τα Κυπριακά Δικαστήρια σε σειρά υποθέσεων. Ενδεικτικά και μόνο σημειώνω την Οδυσσέως ν. Pieris Εstates and others,
(1982)1 AAΔ 557 και την Πουργουρίδη ν. Θέμιδος Μέζου,
(1994)1 ΑΑΔ 201. Το βάρος απόδειξης σε αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος είναι στους ώμους του αιτητή ανεξάρτητα από οποιαδήποτε μονομερή έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος (βλ. Louis Vuitton v. Δερμοσάκ Λτδ 1992
(1)ΑΑΔ 1453). Το Δικαστήριο, σ' αυτό το στάδιο, δεν καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης, κάτι το οποίο θα αποτελέσει την κρίση του κατά την εξέταση της ουσίας της υπόθεσης. Αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας είναι η διαπίστωση περί του κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση του διατάγματος. Σχετικά παραπέμπω στις υποθέσεις Jonitexo Ltd. v. Adidas,
(1984)1 C.L.R. 663 και Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστοφόρου κ.ά.,
(1995)1 Α.Α.Δ. 248. Στην πιο πρόσφατη υπόθεση Milton Investment Co Ltd κ.ά. v. Dryden Group Ltd, Πολ. Έφ. αρ. 424/11, ημ. 27.3.14, τονίστηκε και πάλι πως «στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο το Δικαστήριο πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα που ουσιαστικά θα ισοδυναμούσαν με απόφαση επί της ουσίας της αγωγής.» Για σκοπούς ικανοποίησης της πρώτης προϋπόθεσης, δηλαδή της ύπαρξης σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, είναι αρκετό να αποκαλύπτεται με βάση τα δικόγραφα συζητήσιμη υπόθεση. Στην έννοια του δικογράφου περιλαμβάνεται σε τέτοιες διαδικασίες και η ένορκη δήλωση. Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, αυτή της ύπαρξης πιθανότητας επιτυχίας, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι με βάση τη μαρτυρία που έχει προσαχθεί υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας του ενάγοντος στην αγωγή. Σχετικά παραπέμπω στην υπόθεση Κυτάλα κ.ά. ν. Χρυσάνθου κ.ά.,
(1996)1 Α.Α.Δ. 253. Η τρίτη προϋπόθεση συναρτάται με τα συγκεκριμένα γεγονότα της κάθε υπόθεσης, και όπως τονίστηκε στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates Ltd. and Others (ανωτέρω), το ζήτημα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων εξετάζεται μέσα στα πλαίσια αυτής της προϋπόθεσης. Όσο απομακρύνεται η πιθανότητα να συνιστά επαρκή θεραπεία η θεραπεία των αποζημιώσεων, τόσο ενισχύεται η πιθανότητα να πληρούται η τρίτη προϋπόθεση. Επιπρόσθετα, στην υπόθεση Κυρισάββας κ.ά. v. Κίζη,
(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 1245, λέχθηκε ότι η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο, περιλαμβάνει και άλλα μεταβλητά κριτήρια, εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά, και ότι ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψιν. Σχετικές επί τούτου είναι επίσης οι υποθέσεις Zena Company Ltd v. Demenian Catering Ltd,
(2011)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1848 και Παπαστράτης ν. Πιερίδης,
(1979)1 C.L.R.
- Επιπρόσθετα από τις τρεις πιο πάνω προϋποθέσεις, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη και το λεγόμενο «ισοζύγιο της ευχέρειας» ή καλύτερα η αξιολόγηση των πιθανών συνεπειών επί του ενός και του άλλου διαδίκου σε περίπτωση έκδοσης ή μη του αιτούμενου προσωρινού διατάγματος. Με άλλα λόγια, σε ποιόν θα προκαλούσε μεγαλύτερη δυσχέρεια ή ταλαιπωρία η έκδοση ή όχι του προσωρινού διατάγματος στην υπό κρίση αίτηση. Ήταν η εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου κ. Σ. Φασουλιώτη ότι όλες οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60 πληρούνται καθότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση (η μεταβίβαση χρημάτων από τον λογαριασμό της αιτήτριας που διατηρούσε προς όφελος των γονέων της σε καινούργιο λογαριασμό του καθ' ου η αίτηση και της μητέρας τους, η εμπόδιση επικοινωνίας της αιτήτριας με την μητέρα της αυθαίρετα από τον καθ' ου η αίτηση και η παρέμβαση του τελευταίου στην εξουσία που δόθηκε και γραπτώς προς την αιτήτρια από τους γονείς της να διαχειρίζεται την ιατρική περίθαλψη τους), ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αιτήτριας στην αγωγή και δυσκολία ή αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο καθότι σε περίπτωση συνέχισης της παρεμπόδισης από πλευράς του καθ' ου η αίτηση προς την αιτήτρια της ελεύθερης επικοινωνίας με τη μητέρα της καθώς και η συνέχιση της αυθαίρετης άρνησης του καθ' ου η αίτηση για την παροχή της καλύτερης δυνατής ιατρικής περίθαλψης προς τη μητέρα τους, θα επιφέρει ανεπανόρθωτη ζημιά σε ότι αφορά την ποιότητα της ζωής της μητέρας τους και κατ' επέκταση την ποιότητα ζωής της, χωρίς να έχουν πλέον καμιά αξία οι αποζημιώσεις που ενδεχομένως να της απονεμηθούν στο τέλος της ακροαματικής διαδικασίας αλλά ο τρόπος που θα συνεχίσει να ζει. Περαιτέρω εισηγήθηκε ότι η αιτήτρια με δική της οικονομική συνεισφορά κατάφερε να εξασφαλίσει το πόσο των €121.361,86 για τους γονείς της, το οποίο κατέθεσε σε τραπεζικό λογαριασμό για το σκοπό αυτό, κατόπιν συμφωνίας που είχε και με τα δύο αδέλφια της. Ενεργώντας κατά παράβαση της συμφωνίας που είχαν μεταξύ τους ο καθ' ου η αίτηση με την αιτήτρια και τις δύο αδερφές τους κατά ή περί την 15.06.2017 προέβη σε ανάληψη του ποσού €81.361,86σ. από τον κοινό τραπεζικό λογαριασμό των γονέων τους, μεταφέροντας τον σε καινούργιο λογαριασμό που ανοίχτηκε στο όνομα του καθ' ου η αίτηση και της μητέρας τους. Ο καθ' ου η αίτηση ενήργησε εκμεταλλευόμενος την εύθραυστη κατάσταση της μητέρας τους και χωρίς ελεύθερη συναίνεση της ίδιας. Η εν λόγω ενέργεια του καθ' ου η αίτηση εμποδίζει παράνομα την αιτήτρια από την ανάκτηση των καταβληθέντων ποσών που η ίδια κατέβαλε προς όφελος των γονέων τους. Εκτός από την πιο πάνω παράνομη ενέργεια ο καθ' ου η αίτηση παρεμβαίνει στην ιδιωτική και προσωπική ζωή της αιτήτριας επηρεάζοντας και απαγορεύοντας την επικοινωνία που έχει με την μητέρα της. Αφορά εξ΄ ολοκλήρου την αιτήτρια να διασφαλίσει το ανθρώπινο και συνταγματικό δικαίωμα της στην ιδιωτική και οικογενειακή ζωή καθώς και στην ελεύθερη επικοινωνία με την μητέρα της όπως αυτά διασφαλίζονται στο άρθρο 8 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης δια την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των θεμελιωδών Ελευθερίων και το άρθρο 15 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, χωρίς να αγνοούνται τα ίδια ανθρώπινα δικαιώματα που έχει και η μητέρα της και τα οποία, εμμέσως, η αιτήτρια προσπαθεί να διαφυλάξει. Ως εκ τούτου, η υπό κρίση αίτηση αφορά αυστηρά στη διαφύλαξη του δικαιώματος της αιτήτριας στην ιδιωτική και οικογενειακή ζωή με σκοπό την ελεύθερη και απρόσκοπτη επικοινωνία με την μητέρα της και την παροχή της καλύτερης δυνατής ιατρικής περίθαλψης προς αυτή. ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΛΟΓΩΝ ΕΝΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Είναι η εισήγηση του καθ' ου η αίτηση πως δεν τυγχάνουν εφαρμογής τα άρθρα 4 και 5 του Κεφ.6 και η έκδοση ή μη των αιτούμενων Διαταγμάτων θα πρέπει να εξεταστεί αποκλειστικά υπό το φως των διατάξεων του άρθρου 32 του Ν.14/1960, ως αυτό έχει ερμηνευθεί από τη σχετική νομολογία. Η πλευρά του καθ' ου η αίτηση εισηγείται πως δεν πληρούνται οι απαιτούμενες προϋποθέσεις που τάσσονται από το άρθρο 32 του Ν.14/1960 και τη σχετική νομολογία, για όλους τους λόγους που προβάλλονται στην ένσταση των αλλά και αιτιολογούνται στην ένορκη δήλωση του. Είναι περαιτέρω η εισήγηση του πως με βάση τις έγγραφες προτάσεις της αιτήτριας, δηλαδή το ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα που έχει καταχωρήσει στις 27.11.2017, δεν αποκαλύπτεται αγώγιμο δικαίωμα της εναντίον του, αλλά και εάν ακόμη ήθελε κριθεί ότι έχει αποκαλυφθεί τέτοιο αγώγιμο δικαίωμα, δεν διαφαίνεται ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αιτήτριας. Διαπιστώνεται ότι οι αιτούμενες θεραπείες στρέφονται γύρω από το πρόσωπο και την περιουσία της μητέρας των διαδίκων, Ανδριανής Γεωργίου, η οποία όμως δεν αποτελεί μέρος της παρούσας αγωγής. Θα πρέπει επομένως να απαντηθεί το ερώτημα κατά πόσο το Δικαστήριο έχει εξουσία σύμφωνα με την κείμενη Νομοθεσία να εκδώσει τα αιτούμενα Διατάγματα ή εν γένει οποιοδήποτε διάταγμα που αφορά άμεσα το πρόσωπο και περιουσία ενήλικου προσώπου, χωρίς ν' ακούσει το πρόσωπο αυτό, το οποίο δεν έχει κηρυχθεί ανίκανο και είναι κατ' ισχυρισμό του καθ' ου η αίτηση καθ' όλα ικανό να αντιπροσωπεύει τον εαυτό του και να διαχειρίζεται τις υποθέσεις του. Μία τέτοια διαδικασία αντιστρατεύεται το άρθρο 30 του Συντάγματος και τις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης. Με βρίσκει δε σύμφωνο η εισήγηση της πλευράς του καθ' ου η αίτηση (λόγος ένστασης αρ. 3) ότι οι οποιοιδήποτε ισχυρισμοί προβάλλονται από την αιτήτρια περί ανικανότητας της μητέρας τους να διαχειρίζεται τις οικονομικές της υποθέσεις, (οι οποίοι μάλιστα έχουν αμφισβητηθεί κατηγορηματικά από την πλευρά του καθ' ου η αίτηση), δεν μπορούν να θεμελιώσουν τέτοια εξουσία του Δικαστηρίου, αφ' ης στιγμής δεν έχει εκδοθεί διάταγμα κήρυξης της μητέρας τους ως ανίκανου προσώπου, με βάση τις διατάξεις του περί Διαχείρισης της Περιουσίας Ανίκανων Προσώπων Νόμου, Ν. 23(Ι)/
- Πέραν αυτού, και εάν ήθελε κριθεί ότι υπάρχει τέτοια εξουσία του Δικαστηρίου, δεν αποδεικνύεται η θέση της αιτήτριας περί ανικανότητας της μητέρας τους να διαχειρίζεται τις υποθέσεις της ή έστω δεν αποδεικνύεται στον απαιτούμενο βαθμό που θα επέτρεπε στο Δικαστήριο να επέμβει στο πρόσωπο και στην περιουσία της μητέρας τους, χωρίς να ακούσει τις θέσεις της τελευταίας που είναι και το άμεσα επηρεαζόμενο πρόσωπο. Δεν πρέπει να παραγνωριστεί ότι η ιατρική μαρτυρία που έχει προσκομίσει η αιτήτρια έχει αμφισβητηθεί από τον καθ' ου η αίτηση. Σε κάθε περίπτωση σε σχέση ακριβώς με τη διανοητική κατάσταση της μητέρας τους επισημαίνεται στα όσα διατείνεται γι' αυτή η αιτήτρια μια εγγενής αντίφαση την οποία και καταγράφω. Ενώ ισχυρίζεται ότι η μητέρα τους δεν είναι σε θέση να διαχειριστεί τις υποθέσεις της και βρίσκεται σ' εύθραυστη κατάσταση, την οποία ο καθ' ου η αίτηση εκμεταλλεύτηκε κατά ή περί τις 15.06.2017 για να προβεί σ' ανάληψη και μεταφορά ενός χρηματικού ποσού σε νέο λογαριασμό κοινό μεταξύ αυτού και της μητέρας τους, (παρ. 9 και 10 της ένορκης δήλωσης της αιτήτριας), εντούτοις η μητέρα τους, σύμφωνα με την ίδια την αιτήτρια, 18 μόλις ημέρες προηγουμένως, στις 29.05.2017, ήταν αρκετά καλά και ικανή ούτως ώστε να χορηγήσει στην αιτήτρια πληρεξούσιο έγγραφο με το οποίο της έδινε, μεταξύ άλλων εξουσία, να προβαίνει σε συναλλαγές σχετικά με τους λογαριασμούς της; Επομένως γεννάται εύλογα το ερώτημα πώς ακριβώς διαφοροποιείται η κατάσταση υγείας της μητέρας των διαδίκων μέσα σε τόσο λίγες ημέρες ώστε να μπορεί νόμιμα να επιτρέπει στην αιτήτρια να διαχειρίζεται τους λογαριασμούς της αλλά παράνομα μεταγενέστερα ο καθ' ου η αίτηση να προβαίνει στις ίδιες ενέργειες με την εξουσιοδότηση της μητέρας τους. Κρίνω ότι σε κάθε περίπτωση αυτό το ζήτημα δεν μπορεί να εξεταστεί στα πλαίσια της παρούσας αγωγής και τόσο μάλλον με αίτηση για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων στα πλαίσια της. Είναι δε γι' αυτόν τον λόγο που τερματίζω τη συζήτηση σε αυτό το σημείο σε σχέση με τη διανοητική κατάσταση της μητέρας των διαδίκων και των συναφών ιατρικών πιστοποιητικών. Με βάση όλα τα πιο πάνω, προκύπτει καθαρά πως με την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων θα συντελεστεί αδικαιολόγητη και ανεπίτρεπτη παρέμβαση στα αναφαίρετα ανθρώπινα δικαιώματα και ελευθερίες της μητέρας των διαδίκων, ΧΧΧΧΧ Γεωργίου, η οποία δεν αποτελεί μέρος της παρούσας Αγωγής και στερήθηκε της ευκαιρίας να ακουστεί για ένα ζήτημα που αφορά άμεσα το πρόσωπο της, την ιδιωτική και οικογενειακή ζωή της και την περιουσία της. (Λόγος ένστασης 2) Είναι η θέση του καθ' ου η αίτηση ότι η ένορκη δήλωση, η οποία συνοδεύει την Αίτηση, δεν περιέχει την αναγκαία τεκμηρίωση ώστε να δικαιολογείται η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, με αποτέλεσμα οι προβαλλόμενοι ισχυρισμοί της αιτήτριας να παραμένουν μετέωροι. Ειδική αναφορά θα γίνει κατωτέρω κατά την ανάλυση των προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν.14/
- Επιπρόσθετα, η αιτήτρια δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια (clean hands) και δεν προέβη σε πλήρη, αληθή και ειλικρινή αποκάλυψη των γεγονότων (full and frank disclosure) που αφορούν την παρούσα υπόθεση. Η μαρτυρία του καθ' ου η αίτηση - ειδικές παραπομπές θα γίνουν στη συνέχεια - καταδεικνύει ότι η εικόνα δεν είναι μονοδιάστατη (Λόγοι ένστασης 7 και 8). (α) Η αξίωση της αιτήτριας για την πληρωμή του ποσού των €20.600,00 είναι τόσο νόμω όσο και ουσία αβάσιμη καθώς δεν νομιμοποιείται, στη βάση των ίδιων των ισχυρισμών της, να διεκδικεί από τον καθ' ου η αίτηση οποιοδήποτε τυχόν ποσό που κατέβαλε για λογαριασμό και προς όφελος των γονέων τους. Αντίθετα, εάν ήθελε να διεκδικήσει πληρωμή τέτοιου ποσού θα έπρεπε να στραφεί και να αξιώσει το ποσό αυτό από την μητέρα τους και από την περιουσία του αποβιώσαντος πατέρα τους, καθώς όπως ισχυρίζεται στην παράγραφο 6 της ένορκης δήλωσης της, θα δικαιούτο ν' ανακτήσει τα ποσά αυτά από τους τραπεζικούς λογαριασμούς των γονέων τους. Επομένως η αιτήτρια εάν ήθελε να αξιώσει την καταβολή του ποσού αυτού, θα έπρεπε να στραφεί εναντίον της μητέρας τους και να ζητά διάταγμα παγοποίησης των τραπεζικών λογαριασμών της, έστω κι αν είναι συν-δικαιούχος ο καθ' ου η αίτηση σε κάποιον από αυτούς. Περαιτέρω, το ποσό που ισχυρίζεται η αιτήτρια ότι κατέβαλε, φέρεται ν' αφορά μόνο την κλινική περίθαλψη του πατέρα τους, άρα ούτε εναντίον της μητέρας των διαδίκων νομιμοποιείται να στρέφεται. (β) Προβάλλεται από τον καθ' ου η αίτηση ότι τα δικαιολογητικά έγγραφα που επισυνάπτονται ως Τεκμ. 7 στην ένορκη δήλωση της είναι συνταγμένα σε ξένη γλώσσα και είναι άγνωστο το περιεχόμενο τους και συγκεκριμένα εάν αποτελούν έμβασμα, πληρωμή κ.τ.λ. Δεν προκύπτει επομένως επαρκώς κατά πόσον όντως πληρώθηκε το ποσό αυτό αλλά ούτε και η αιτήτρια ισχυρίζεται σε οποιοδήποτε σημείο της μαρτυρίας της ή των έγγραφων προτάσεων της ότι υπέβαλε απαίτηση, (όχληση), προς τον οποιονδήποτε για πληρωμή του ποσού αυτού. (γ) Η μαρτυρία, δε της αιτήτριας ως προς αυτό το σημείο είναι ανεπαρκής αλλά και ταυτόχρονα αντιφατική για τους ακόλουθους λόγους: (ι) Ισχυρίζεται ότι κατέβαλε μεγάλα χρηματικά ποσά για την διαβίωση και ευημερία των γονέων τους και χιλιάδες ευρώ για ιατρικά έξοδα. Παρόλα αυτά ζητά επίμονα το ποσό των €20.600,00 και αιτείται να παγοποιήσει όλους τους λογαριασμούς της μητέρας της για όλο το πιστωτικό υπόλοιπο τους, το οποίο είναι τουλάχιστον τετραπλάσιο περίπου του αξιούμενου ποσού, δηλαδή €81.361,86, ενώ ταυτόχρονα παρέμεινε ένα ποσό στην Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ στο όνομα της, το οποίο δεν μετέφερε ο καθ' ου η αίτηση, (βλ. παρ. 6 και 9 της ένορκης δήλωσης της αιτήτριας). (ιι) Η αιτήτρια ισχυρίζεται ότι πληροφορήθηκε για την ενέργεια του καθ' ου η αίτηση να μεταφέρει τα χρήματα σε νέο κοινό λογαριασμό το αργότερο στις 12.10.2017, εντούτοις μεταγενέστερα στις 23.10.2017, κατέβαλε κατ' ισχυρισμόν της μέσω εταιρείας της το συνολικό ποσό των €20.600,00 για την εξόφληση των ιατρικών εξόδων των γονέων τους, (βλ. παράγραφοι 8 και 12 της ένορκης δήλωσης της αιτήτριας). Εδώ πράγματι εγείρεται το ερώτημα όπως το θέτει και η ευπαίδευτος συνήγορος του καθ' ου η αίτηση στην αγόρευση της γιατί η αιτήτρια προέβη σε μία πληρωμή, για την οποία ήδη ήξερε ότι ο καθ' ου η αίτηση θα την «εμπόδιζε εναργώς» ν' ανακτήσει; (ιιι) Από την άλλη η αιτήτρια παρόλο ότι είχε στην κατοχή της πληρεξούσια έγγραφα των γονέων της (Τεκμ. 5 και 6), δεν προχώρησε δυνάμει αυτών να ανακτήσει το ποσό των €20.600,
- (βλ. παράγραφο 7 της ένορκης δήλωσης της αιτήτριας). Δυνάμει των εν λόγω πληρεξουσίων, η αιτήτρια απέσυρε από λογαριασμούς του πατέρα τους συνολικό ποσό των €40.000,00 πριν τον θάνατο του, το οποίο είναι πολύ μεγαλύτερο από αυτό που διεκδικεί και για το οποίο δεν ενημέρωσε κανέναν για το τι απέγινε, (βλ. παράγραφοι 4(β) και 10 της ένορκης δήλωσης καθ' ου η αίτηση). (ιv) Από το περιεχόμενο τεκμηρίων, που παρουσίασε η αιτήτρια καταρρίπτονται οι ισχυρισμοί της περί ύπαρξης «συμφωνίας και κοινής συναντίληψης» μεταξύ των αδελφών. Από το Τεκμ. 4 δεν προκύπτει μία τέτοια συμφωνία. Αντίθετα, το Τεκμ. 4, που συνιστά ηλεκτρονική επικοινωνία μεταξύ των αδελφών, γίνεται αναφορά σε προσπάθεια της αιτήτριας να εξασφαλίσει έκπτωση και στις προσπάθειες των αδελφών να σπάσουν γραμμάτιο των γονέων τους ώστε να πληρωθούν τα ιατρικά έξοδα, για την κάλυψη των οποίων ο καθ' ου η αίτηση αναγκάστηκε να δανειστεί χρήματα. Η αιτήτρια στο ηλεκτρονικό της μήνυμα, μέρος Τεκμ. 4, αναφέρει ότι «I also arranged last time that the Ygia bill was paid directly from dad's account because it makes him feel good. [.] and you can pay directly from dad's account as I did last time». Δεν προκύπτει από πουθενά ότι η αιτήτρια θα πλήρωνε ιατρικά έξοδα, τα οποία θα της επιστρέφονταν αργότερα από τα χρήματα των γονέων τους. Μία διαπίστωση τέτοιας «συμφωνίας και κοινής συναντίληψης» από το περιεχόμενο του Τεκμ. 4 αποτελεί αυθαίρετο συμπέρασμα που δεν υποστηρίζεται από το γράμμα ή την πρόθεση των συντακτών των ηλεκτρονικών μηνυμάτων, στα οποία άλλωστε δεν μετείχαν οι κύριοι των χρημάτων - οφειλέτες, που είναι οι γονείς τους. (v) Στα ως άνω συνηγορεί και το Τεκμ. Δ της ένορκης δήλωσης του καθ' ου η αίτηση όπου η αιτήτρια σε ηλεκτρονικό της μήνυμα προς την Πολυκλινική Υγεία ημερομηνίας 23.10.2017, (το οποίο είχε κοινοποιηθεί μόνο στις αδελφές των διαδίκων και όχι και στον καθ' ου η αίτηση), παραδέχεται ότι αυτή ήταν η εγγυήτρια για την πληρωμή των ιατρικών εξόδων και παραπονιέται για το γεγονός ότι η Πολυκλινική Υγεία παρέδωσε την σορό του πατέρα τους στα αδέλφια της στην απουσία της και ταυτόχρονα κοινοποιεί το εν λόγω μήνυμα στους δικηγόρους της ώστε να καταστήσουν τα αδέλφια της, (τις αδελφές τους και τον καθ' ου η αίτηση), υπεύθυνους για το απλήρωτο τιμολόγιο. Κάτι το οποίο αντιφάσκει με τους υπόλοιπους ισχυρισμούς της (βλ. παράγραφο 9 της ένορκης δήλωσης καθ' ου η αίτηση) (vi) Στην παράγραφο 15 της ένορκης δήλωσης της ισχυρίζεται ότι ο εναγόμενος άφησε ως μοναδικό υπεύθυνο για την φροντίδα της μητέρας τους την Φιλιππινέζα οικιακή βοηθό η οποία δεν μιλά Ελληνικά, με αποτέλεσμα να επηρεάζονται δυσμενώς οι ανέσεις και γενικά η ευημερία της, εντούτοις πιο μετά στην παράγραφο 19 ισχυρίζεται ότι η ίδια προσέλαβε την εν λόγω οικιακή βοηθό. Άρα, εάν αυτή είχε προσλάβει την εν λόγω οικιακή βοηθό και όντως ο Εναγόμενος ήθελε να έχει τον αποκλειστικό λόγο για όλα, δεν θα απέλυε και την εν λόγω οικιακή βοηθό που βρίσκεται συνέχεια με την μητέρα τους; Η αιτήτρια ισχυρίζεται, περαιτέρω, πως ο καθ' ου η αίτηση με την αυθαίρετη συμπεριφορά του και την μανία που τον διακατέχει να ελέγχει τα πάντα σε ότι αφορά τον τρόπο διαβίωσης και περίθαλψης της μητέρας των διαδίκων, επεμβαίνει κατά απάνθρωπο τρόπο στο δικαίωμα της Ενάγουσας στην ελεύθερη και απρόσκοπτη επικοινωνία της με την μητέρα τους. Η αιτήτρια ισχυρίζεται ότι ο καθ' ου η αίτηση της απαγορεύει να μεριμνά για την εξασφάλιση των ιδανικότερων, υπό τις περιστάσεις, συνθηκών ιατρικής περίθαλψης της μητέρας τους. Η πλευρά του καθ' ου η αίτηση ως προς αυτή τη πτυχή προβάλλει ότι αυτά δεν αποτελούν έκφανση του δικαιώματος της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής, η οποία να τελεί υπό δικαστική προστασία υπό τη μορφή μάλιστα έκδοσης απαγορευτικών διαταγμάτων. Έκφανση της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής αποτελεί μεν η επικοινωνία με τα μέλη της οικογένειας, όχι όμως και δικαίωμα πρόσληψης νοσοκόμων και αναζήτησης ιατρικής γνωμάτευσης για ένα μέλος της οικογένειας που είναι ενήλικο και ικανό να αποφασίζει το ίδιο κατά πόσον θέλει να έχει νοσοκόμο να τον φροντίζει ή να επισκεφτεί ένα συγκεκριμένο γιατρό ή να λάβει την αγωγή ή την θεραπεία που προτείνει ο εκάστοτε γιατρός. Αν τα παιδιά τους είχε δικαίωμα να ενεργεί αυθαίρετα και κατά πως το ίδιο αισθάνεται χωρίς μεταξύ τους συνεργασία, αυτό θα οδηγούσε σε παράλογα αποτελέσματα. Θα συνεπαγόταν ταλαιπωρία μιας ηλικιωμένης γυναίκας η οποία δεν έχει κριθεί δικαστικά στη βάση νενομισμένων διαδικασιών ως ανίκανη να ασκεί την δική της κρίση και βούληση και η οποία πρέπει να έχει τον πρώτο λόγο και την απόφαση για το ποιος θα την φροντίζει, ποιος θα βρίσκεται σπίτι της και σε ποιον ή ποιους γιατρούς θα επισκεφθεί και τι θεραπείες θα λαμβάνει. Η εκατέρωθεν καχυποψία και η επίρριψη ευθυνών ο ένας στον άλλο θα αποφευγόταν ενδεχομένως αν η μητέρα των διαδίκων βρισκόταν σε τέτοια κατάσταση η οποία να δικαιολογούσε την κήρυξη της ως ανικάνου προσώπου. Δεν θα μπορούσε να εκδοθεί διάταγμα εναντίον του καθ' ου η αίτηση ή να αναλάβει υποχρέωση να πράξει ή ν' απέχει από το να πράξει κάτι που αφορά άμεσα το πρόσωπο της μητέρας τους. Εάν θα προσληφθεί ή όχι νοσοκόμα και θ' αναζητηθεί νέα ιατρική γνωμάτευση θα πρέπει να ρωτηθεί γι' αυτό και ν' αποφασίσει η μητέρα τους. Δεν μπορεί ο καθ' ου η αίτηση να δεσμευτεί για ένα τέτοιο θέμα και δεν μπορεί να στοιχειοθετήσει αιτία αγωγής εναντίον του. Κρίνω στη βάση των πιο πάνω ότι η αιτήτρια δεν έχει αποσείσει το βάρος απόδειξης που φέρει ως προς την στοιχειοθέτηση των προβλεπόμενων προϋποθέσεων έκδοσης των αιτούμενων Διαταγμάτων. Όσον αφορά το δικαίωμα της αιτήτριας για ελεύθερη και απρόσκοπτη επικοινωνία της με την μητέρα τους, δεν καταδεικνύονται οποιαδήποτε γεγονότα μέσα από την Έκθεση Απαίτησης που να θεμελιώνουν παραβίαση ενός τέτοιου δικαιώματος, ενώ και η προσαχθείσα μαρτυρία μέσω της Ένορκης Δήλωσης της αιτήτριας δεν προσθέτει οτιδήποτε. Η ίδια η αιτήτρια παραδέχεται στην παράγραφο 17 της ένορκης δήλωσης της ότι βγάζει έξω την μητέρα τους για γεύμα ενώ οι ισχυρισμοί της στην παράγραφο 18 της ίδιας ένορκης δήλωσης είναι άσχετοι και παραπλανητικοί. Ουδέποτε ο καθ' ου η αίτηση εμπόδισε την απρόσκοπτη και ελεύθερη επικοινωνία της αιτήτριας με την μητέρα τους και απάντησε ειδικά στους πιο πάνω ισχυρισμούς της αιτήτριας με τις παραγράφους 13, 18 έως 21 της ένορκης δήλωσης του. Η επιθυμία της αιτήτριας για απρόσκοπτη και ελεύθερη επικοινωνία της με την μητέρα τους, να μην «ενοχλείται» εκείνες τις ώρες από κανένα από τα αδέλφια της και να παίρνει την μητέρα τους μαζί της όποτε θέλει χωρίς προηγουμένως να έχει συνεννοηθεί έστω με τα υπόλοιπα αδέλφια της δεν συνάδει με την λογική της άσκησης αυτού του δικαιώματος οποιουδήποτε από τα παιδιά και δεν μπορεί να δοθεί μία τέτοια διάσταση στο δικαίωμα ελεύθερης επικοινωνίας με τα μέλη της οικογένειας του προσώπου που επικαλείται το δικαίωμα αυτό και πέραν και ανεξάρτητα του γεγονότος ότι ο καθ' ου η αίτηση δεν αρνείται αυτό το δικαίωμα επικοινωνίας με τη μητέρα της και θα ήταν παράλογο να εκδοθεί ένα τέτοιο διάταγμα εναντίον του. Εξετάζοντας τώρα την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/1960, κατά την άποψη μου ούτε και αυτή έχει εκπληρωθεί για την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων (Λόγοι ένστασης 1(γ), (δ), 10 και 11). Παίρνοντας ένα προς ένα τα αιτούμενα διατάγματα κρίνω ότι: (α) Όσον αφορά το αιτούμενο διάταγμα υπό την παράγραφο (Α) της Αίτησης, ακόμη και εάν ήθελε κριθεί ότι η αιτήτρια δικαιούται σ' απόδοση του ποσού των €20.600,00 ή οποιουδήποτε μέρους αυτού, μία τέτοια ζημιά επιδέχεται χρηματικής αποζημίωσης και η αιτήτρια δεν έχει ισχυριστεί ότι ο καθ' ου η αίτηση στερείται της ικανότητας και της οικονομικής ευρωστίας να καταβάλει και ο σχετικός ισχυρισμός του καθ' ου η αίτηση περί φερεγγυότητας του δεν έχει αντικρουστεί. Οι ισχυρισμοί, δε, που προβάλει η αιτήτρια στην παράγραφο 21 της ένορκης δήλωσης της για τους λόγους καταχώρησης της παρούσας αίτησης αντιστρατεύονται τους ίδιους τους ισχυρισμούς της που συνθέτουν την αιτία αγωγής της για απόδοση του πιο πάνω χρηματικού ποσού. Πουθενά αλλού η αιτήτρια ισχυρίζεται ότι ο καθ' ου η αίτηση προτίθεται να κακοδιαχειριστεί τα χρήματα της μητέρας τους ή να τα χρησιμοποιήσει για σκοπούς άλλους από την ιατρική περίθαλψη και τη διατήρηση του επιπέδου διαβίωσης της μητέρας τους. Ο μόνος λόγος για τον οποίο η αιτήτρια προβάλει αυτούς τους ισχυρισμούς περί κακοδιαχείρισης είναι για να ικανοποιήσει την επιδίωξη της να δεσμεύσει τους οποιουσδήποτε τυχόν λογαριασμούς στους οποίους είναι συν-δικαιούχος ο καθ' ου η αίτηση, κάτι το οποίο δεν μπορεί να πετύχει με μοναδικό έρεισμα την αξίωση της για το ποσό των €20.600,
- Έχει δίκαιο η πλευρά του καθ' ου η αίτηση να ισχυρίζεται ότι η έκδοση, του πιο πάνω αιτούμενου διατάγματος παγοποίησης θα επιφέρει αυτό ακριβώς το αποτέλεσμα που δήθεν η αιτήτρια επιδιώκει ν' αποτρέψει. Δηλαδή, εάν παγοποιηθούν οι λογαριασμοί που διατηρούνται στο όνομα της μητέρας των διαδίκων, αυτό σημαίνει πως δεν θα υπάρχει δυνατότητα να εξυπηρετούνται οι ανάγκες της, ούτε οι καθημερινές, αλλά ούτε και τα ιατρικά έξοδα, έκτακτα και μη, τα οποία απαιτούν ένα σεβαστό κονδύλι, με όλες τις καταστροφικές συνέπειες που αυτό επιφέρει. Θα πρέπει να υπενθυμιστεί εδώ το περιεχόμενο των παραγράφων 6, 7 και 8 της ένορκης δήλωσης του καθ' ου η αίτηση και το γεγονός ότι συν-δικαιούχος στους εν λόγω τραπεζικούς λογαριασμούς έχει οριστεί, (πριν από την καταχώρηση της παρούσας αίτησης), και η άλλη αδελφή των διαδίκων, η κα ΧΧΧΧΧ Χατζηχριστοδούλου και ότι απαιτείται η υπογραφή δύο εκ των τριών δικαιούχων, (ήτοι της μητέρας τους, του Εναγομένου και της κας ΧΧΧΧΧ), για διενέργεια οποιωνδήποτε συναλλαγών. Άρα, δεν μπορεί βάσιμα να υποστηριχθεί ότι ο καθ' ου η αίτηση θα σπαταλήσει κατά το δοκούν τα χρήματα της μητέρας τους, (κάτι το οποίο δεν ευσταθεί και για τον επιπρόσθετο λόγο ότι πρέπει να συνυπογράφει και δεύτερο πρόσωπο για κάθε πράξη συναλλαγής), αλλά και εάν ήθελε συμβεί κάτι τέτοιο, αυτό θ' αποτελεί μία ζημιά της μητέρας τους. Ο καθ' ου η αίτηση διαχειριζόταν και στο παρελθόν τα χρήματα των γονέων τους, χωρίς ποτέ να του προσαχθεί οτιδήποτε το επιλήψιμο, (βλ. παράγραφο 7 της ένορκης δήλωσης του καθ' ου η αίτηση), ούτε άλλωστε ισχυρίστηκε στην ένορκη δήλωση της η αιτήτρια οτιδήποτε για προηγούμενη τέτοια κακοδιαχείριση των χρημάτων των γονιών τους εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση Η απόφαση Spidertrade v. Χατζηγαβριήλ
(2003)1(Α) Α.Α.Δ 121 αναφέρει και την ακόλουθη σημαντική καθοδηγητική αρχή: «Η στέρηση, μέχρι την έκδοση τελικής απόφασης την οποία ο εναγόμενος θα υποστεί με τη δέσμευση περιουσιακών στοιχείων που δεν αποτελούν το αντικείμενο της αγωγής, δεν δικαιολογείται παρά μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις, ήτοι σε εκείνες όπου καταδεικνύεται ότι ισχυρή αιτία αγωγής θα παρέμενε χωρίς αντίκρισμα λόγω άμεσου, απτού κινδύνου απομάκρυνσης περιουσιακών στοιχείων στο εξωτερικό προς παρεμπόδιση ικανοποίησης της αναμενόμενης απόφασης στην αγωγή. Είναι κατά την άποψή μας προφανές ότι η παρούσα δεν ήταν μια τέτοια εξαιρετική περίπτωση.» Έχει ήδη επεξηγηθεί ανωτέρω στο πλαίσιο ανάλυσης του άρθρου 4 του Κεφ.6 ως νομική βάση, η εισήγηση του καθ' ου η αίτηση, γιατί οι τραπεζικοί λογαριασμοί δεν μπορούν να θεωρηθούν ως αντικείμενο της παρούσας αγωγής. Σε σχέση με τα αιτούμενα διατάγματα των παραγράφων (Β) και (Γ) της αίτησης δεν έχει αποδειχθεί ότι συντρέχουν οποιοιδήποτε λόγοι που να ικανοποιούν την προϋπόθεση ότι η αιτήτρια θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά από την μη έκδοση τους. Η αιτήτρια πάντα ασκούσε και συνεχίζει να ασκεί ελεύθερα το δικαίωμα της για επικοινωνία με την μητέρα της αλλά και για αναζήτηση νέων ιατρικών γνωματεύσεων. Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι μόλις λίγες ημέρες πριν την καταχώρηση της παρούσας αίτησης, εξασφάλισε ιατρική γνωμάτευση, την οποία κατέθεσε ως Τεκμ. 9 και 10. Η μητέρα των διαδίκων παρακολουθείται από γιατρό, λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή και φροντίζεται από οικιακή βοηθό, πέραν των παιδιών της που την επισκέπτονται συνεχώς. Η ίδια η αιτήτρια αποτιμά την ζημιά της από την ισχυριζόμενη «παραβίαση» του δικαιώματος της σε ιδιωτική και οικογενειακή ζωή σε χρήμα, καθώς με την παράγραφο (Γ) του Παρακλητικού της Αγωγής της, αξιώνει αποζημιώσεις και όχι την έκδοση του οποιουδήποτε διατάγματος. Επομένως, η οποιαδήποτε τυχόν ζημιά της αιτήτριας είναι, κατά την έμμεση παραδοχή της ίδιας της ίδιας, αποτιμητέα σε χρήμα. Τέλος, δεν είναι δίκαιο και εύλογο να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα καθώς το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της απόρριψης της έκδοσης τους. Τυχόν έκδοση των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων θα ανατρέψει την κατάσταση πραγμάτων (status quo ante) ως έχει διαμορφωθεί εδώ και πολλά χρόνια (Λόγοι ένστασης 1(ε), (στ), 2, 4, 5 και 9) Έχει ήδη αναφερθεί ανωτέρω ότι με την έκδοση των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων θα συντελεστεί αδικαιολόγητη και ανεπίτρεπτη παρέμβαση στα αναφαίρετα ανθρώπινα δικαιώματα και ελευθερίες της μητέρας των διαδίκων, η οποία δεν αποτελεί μέρος της παρούσας αγωγής και στερήθηκε της ευκαιρίας να ακουστεί για ένα ζήτημα που αφορά άμεσα το πρόσωπο της, την ιδιωτική και οικογενειακή ζωή της αλλά και την διαχείριση της περιουσίας της. Ωσαύτως, όμως, θα συντελεστεί παρέμβαση και στο αναφαίρετο ανθρώπινο δικαίωμα και ελευθερία της οικογενειακής ζωής τόσο του καθ' ου η αίτηση όσο και των άλλων δύο αδελφών τους, ΧΧΧΧΧ και ΧΧΧΧΧ, που δεν αποτελούν μέρος της παρούσας αγωγής και στερούνται της ευκαιρίας να ακουστούν για ένα ζήτημα που αφορά άμεσα την οικογενειακή ζωή τους και δη την επικοινωνία με την μητέρα τους καθώς και την περίθαλψη και φροντίδα αυτής. Η απόφαση κατά πόσον η μητέρα των διαδίκων θ' αλλάξει γιατρό, θεραπεία, ή θα προσληφθεί νοσοκόμος για να την φροντίζει, αυτό αποτελεί απόφαση που πρέπει να ληφθεί πρωταρχικά από την μητέρα τους και όλα τα αδέλφια μαζί. Όχι μόνο από ένα πρόσωπο, την αιτήτρια, η οποία διαμένει, μάλιστα, μόνιμα κατά το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου στο εξωτερικό. Εγείρεται εύλογα και το ερώτημα: Γιατί η παρούσα Αγωγή και Αίτηση καταχωρήθηκαν μόνο εναντίον του Εναγομένου, αφού τα αιτούμενα διατάγματα υπό (Β) και (Γ), ιδίως το τελευταίο, αφορούν την μητέρα και των τεσσάρων αδελφών; Είναι η εισήγηση του καθ' ου η αίτηση ότι η παρούσα αγωγή και αίτηση καταχωρίστηκαν καταχρηστικά και εκδικητικά για το πρόσωπο του, αφ' ης στιγμής ο σκοπός τους είναι αλλότριος. Ο ως άνω ισχυρισμός δεν στερείται λογικής καθώς η παρούσα καταχωρίστηκε μόλιες λίγες ημέρες μετά που η αιτήτρια έλαβε γνώση του γεγονότος ότι έχει ήδη ξεκινήσει εναντίον της διαδικασίες στο εξωτερικό μέσω δικηγόρων εκεί (Τεκμ. ΙΑ), για απόδοση λογαριασμών στο πλαίσιο μίας επένδυσης που είχε κάνει εκεί μαζί με την αιτήτρια και τον σύζυγο της. Πέραν όμως των πιο πάνω τυχόν έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων θα ανατρέψει την κατάσταση πραγμάτων (status quo ante) ως έχει διαμορφωθεί εδώ και πολλά χρόνια (βλ. παρ. 3, 5(β) και 7 της ένορκης δήλωσης του καθ' ου η αίτηση) όπου ισχυρίζεται ότι για χρόνια φρόντιζε την μητέρα τους, (αλλά και τον πατέρα τους), μαζί με την αδελφή τους, ΧΧΧΧΧ, διαχειριζόμενος τα χρήματα των γονέων τους για σκοπούς κάλυψης των διαφόρων εξόδων τους αλλά και παίρνοντας την μητέρα τους στους γιατρούς της και φροντίζοντας για την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη της. Προσπάθεια ερμηνείας και καθορισμού της φράσης status quo έγινε στην απόφαση Bacardi & Co. Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1 C.L.R. 788, 795-796, όπου τονίστηκε η δυσκολία σ' ένα τέτοιο εγχείρημα: «Δημιουργείται, ωστόσο, δυσκολία ως προς το τί σημαίνει η φράση "status quo". Η δυσκολία επισημαίνεται από τον Vice Chancellor Megarry στην Metric Resources Corporation v. Leasemetrix Ltd and Another
(1979)F.S.R. 571, ο οποίος στις σελ. 581-582 θέτει το θέμα ως πιο κάτω: "Ο όρος - status quo - είναι εκ πρώτης όψεως σαφώς ατελής, και όπως πρότεινα στην Robbie v. Football Club Ltd, μη δημοσιευθείσα, ημερ. 26.3.79, νομίζω ότι ο πλήρης όρος είναι ΄status quo ante bellum'. Εάν η έκδοση του κλητηρίου εντάλματος αποτελεί το νοητικό ισάξιο της έκρηξης του πολέμου, αυτό θα απαιτούσε όπως το ζήτημα εξετασθεί όταν εκδίδετο το κλητήριο ένταλμα, κάτι το οποίο κάποτε θα ήταν παράξενο ή άδικο. Αν προωθηθεί η μεταφορική έννοια τότε πολύ καλά θα προκύψει ότι το ορθό status quo ante bellum είναι η κατάσταση πραγμάτων η οποία υφίστατο αμέσως πριν από την πράξη που αποτελεί το casus belli, εκτός αν οι εχθροπραξίες καθυστερήσουν τόσο πολύ έτσι που η επίδικη πράξη να καθίσταται μέρος του status quo."» Σε σχέση με τον λόγο ένστασης ότι η αιτήτρια καθυστέρησε στην λήψη δικαστικών μέτρων σε σχέση με τον χρόνο που η ίδια ισχυρίζεται ότι εκδηλώθηκαν οι πράξεις του καθ' ου η αίτηση , ούτως ώστε να μην μπορεί να θεωρηθεί ότι οι οποιεσδήποτε πράξεις του δεν αποτελούν πλέον μέρος του status quo. Συγκεκριμένα, ενώ τα «προβλήματα» και η «επιλήψιμη συμπεριφορά» του καθ' ου η αίτηση έχουν ξεκινήσει, κατά την ίδια την αιτήτρια, εδώ και πολύ καιρό, από το 2014 ή έστω από το καλοκαίρι του 2017 εντούτοις μόλις στις 27.11.2017 επέλεξε να προχωρήσει δικαστικά. Δεν παρατίθενται επαρκείς εξηγήσεις για την καθυστέρηση που σημειώθηκε στην καταχώρηση της αίτησης και εν γένει δεν δικαιολογείται καθόλου η σημειωθείσα καθυστέρηση. Εάν όντως υπήρχε σοβαρός κίνδυνος για την υγεία της μητέρας των διαδίκων από την ισχυριζόμενη συμπεριφορά του καθ' ου η αίτηση, τότε θα λαμβάνονταν μέτρα πολύ πιο νωρίς. Τέλος, εγείρεται ως λόγος ένστασης από τον καθ' ου η αίτηση ότι τα αιτούμενα διατάγματα είναι γενικά και αόριστα, δυνάμενα να οδηγήσουν σε ατελέσφορες διαδικασίες παρακοής διαταγμάτων με την παραμικρή ενέργεια ή παράλειψη του που δεν θα ευχαριστεί ή θα ικανοποιεί την αιτήτρια, εν' όψει και των τεταμένων σχέσεων των διαδίκων, ενώ έχουν σκοπό να επιφέρουν τελική θεραπεία και την θεραπεία που επιζητείται με την αγωγή, ώστε να προκαταληφθεί και το αποτέλεσμα της αγωγής (Λόγος Ένστασης 12). Σύμφωνα με τη νομολογία είναι ανεπιθύμητο η αίτηση για παρεμπίπτον διάταγμα να ζητά ουσιαστικά την ίδια θεραπεία που αξιώνει η αγωγή, με αποτέλεσμα να εκδικάζεται το ίδιο θέμα σε δύο περιπτώσεις. Ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζονται τέτοιες περιπτώσεις εξετάστηκε στην υπόθεση Τσιερκέζου v. Dragon Tourist Enterprises Ltd,
(2009)1(A) ΑΑΔ 734, 742, 743, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Τη διάσταση αυτή παρέλειψε να εντοπίσει το πρωτόδικο Δικαστήριο, το οποίο εξέδωσε στην ουσία ένα προστακτικό διάταγμα το οποίο με βάση διαχρονική νομολογία σπάνια εκδίδεται και αυτό μόνο όταν από την απαίτηση φανερώνεται μια ασυνήθιστα δυνατή και καθαρή περίπτωση. (Shepherd Homes Ltd v. Sandham [1971] Ch. 340 και David Bean: Injunctions, 8η Έκδοση, σελ. 35-37, παρ. 3.33-3.37). Περαιτέρω, είναι φανερό ότι με την έκδοση του επίδικου διατάγματος το πρωτόδικο Δικαστήριο στην πράξη εκδίκασε και την ουσία της αγωγής, κάτι το οποίο είναι άκρως ανεπιθύμητο και αντίθετο με την ανάγκη έκδοσης προσωρινού και μόνο μέτρου.» (δική μας έμφαση) Με την παρούσα αίτηση της, η αιτήτρια ουσιαστικά καλεί το δικαστήριο να επιλύσει τη διαφορά των διαδίκων σήμερα, με την έκδοση συντηρητικών απαγορευτικών διαταγμάτων που θα έχουν ως αποτέλεσμα να επιτρέπουν στην ίδια να προβαίνει ελεύθερα στις πράξεις στις οποίες επιθυμεί και θ' αποτελέσει ουσιαστικά πρόκριμα για την τύχη της αγωγής. Με την έκδοση των συντηρητικών απαγορευτικών διαταγμάτων, θα επιλύεται εκ των πραγμάτων η ουσία της αγωγής υπέρ της ενάγουσας, ακόμη και εάν στο τέλος δεν καταφέρει ν' αποδείξει τα δικαιώματα της, και δεν θα έχει πλέον νόημα για αυτήν η εκδίκαση της Αγωγής. Όπως έχει υποδειχθεί στην υπόθεση Films Rover International Limited v. Cannon Film Sales Limited
(1978)1 W.L.R 670 (σε μετάφραση): «Το κύριο δίλημμα σε σχέση με την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων είτε αυτά είναι απαγορευτικά ή επιτακτικά, είναι ότι υπάρχει εξ ορισμού ο κίνδυνος ότι το δικαστήριο μπορεί να πάρει εσφαλμένη απόφαση, με το νόημα ότι έχει χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο ο οποίος αποτυγχάνει ν' αποδείξει τα δικαιώματα του κατά τη δίκη (ή θα αποτύγχανε αν υπήρχε δίκη) ή διαζευκτικά με το να παραλείψει να χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο που επιτυγχάνει (ή θα πετύχει) στη δίκη. Αποτελεί επομένως θεμελιώδη αρχή ότι το δικαστήριο πρέπει να υιοθετήσει εκείνη την πορεία η οποία φαίνεται ότι ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας εάν ήθελε φανεί ότι η απόφαση του ήταν «εσφαλμένη» με το πιο πάνω νόημα». Τέλος, στη βάση όλων των πιο πάνω κρίνω ότι σε σχέση με το ισοζύγιο της ευχέρειας η πορεία που ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας είναι αυτή της απόρριψης των αιτούμενων διαταγμάτων. ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Έχοντας υπόψη τα γεγονότα της υπόθεσης σε συνδυασμό με τη νομική πτυχή της υπόθεσης υπό το φως της πιο πάνω ανάλυσης που επιχείρησα καταλήγω ότι η ενάγουσα/αιτήτρια απέτυχε να στοιχειοθετήσει τις απαιτούμενες προϋποθέσεις για έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και ως εκ τούτου η αίτηση απορρίπτεται. ΤΑ ΕΞΟΔΑ: Τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα και θα είναι υπέρ του εναγομένου/ καθ' ου η αίτηση και εναντίον της ενάγουσας/ αιτήτριας όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής οπότε και θα είναι πληρωτέα. (Υπ.) ............ Χρ. Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Αίτηση για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο