ALPHA BANK CYPRUS LTD ν. ΖΑΝΤΗΣ, Αρ. Αγωγής 3488/2016, 31/10/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A434 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 3488/2016 ΜΕΤΑΞΥ: ALPHA BANK CYPRUS LTD, από Λευκωσία Ενάγουσας και ΧΧΧΧΧ ΖΑΝΤΗΣ, από ΧΧΧΧΧ Εναγόμενου Ημερομηνία: 31 Οκτωβρίου, 2018 Εμφανίσεις: Για τον εναγόμενο/αιτητή: Η κα Λ. Χ" Ξενοφώντος για ΚΩΣΤΑΣ ΜΕΛΑΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΔΕΠΕ Για τον ενάγουσα/καθ' ης η αίτηση: Ο κ. Χ. Γαλανός για ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΓΑΛΑΝΟΣ Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (σε αίτηση με ημερομηνία 29.08.2018 για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων με τα οποία να αναστέλλεται η διαδικασία πλειστηριασμού ενυπόθηκων ακινήτων) Με την υπό κρίση αίτηση ο εναγόμενος/αιτητής (στη συνέχεια «ο αιτητής»), ο οποίος είναι Εξ Ανταπαιτήσεως Ενάγων στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή, επιζητεί την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων με τα οποία να αναστέλλεται η διαδικασία ιδιωτικού πλειστηριασμού ενυπόθηκων ακινήτων με βάση τις πρόνοιες του Μέρους VIA που εισήχθη πρόσφατα στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο (Ν.9/65)(στη συνέχεια «ο Ν.9/65») την οποία άρχισε η ενάγουσα/ καθ' ης η αίτηση Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενη (στη συνέχεια «η καθ' ης η αίτηση»). Θα πάρω όμως τα πράγματα με τη σειρά για να γίνει κατανοητό το σκεπτικό της απόφασης μου που θα ακολουθήσει. Η καθ' ης η αίτηση είχε καταχωρήσει αγωγή εναντίον της αιτήτριας στις 29.11.2016 σε Ειδικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα (O.2 r.6). Με αυτή αξιώνει εναντίον του αιτητή εκτός από τα υπόλοιπα ποσά των δύο δανείων που είχε χορηγήσει σε αυτόν το 2008 και το 2012 και διατάγματα εκποίησης των ενυπόθηκων κτημάτων τα οποία είχαν παρασχεθεί προς εξασφάλιση των δανείων και προς ικανοποίηση εκ του προϊόντος της εκποίησης τους των αξιώσεων των εναγόντων. Πρόκειται για τις υποθήκες με αριθμό Υ3724/2004 ημερομηνίας 12.05.2004 και Υ7683/2008 ημερομηνίας 10.07.2008 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού. Αντιπαραβάλλοντας τα στοιχεία του Πίνακα Α με αυτά του Πίνακα Β όπως καταγράφονται στην Έκθεση Απαιτήσεως, στους οποίους γίνεται περιγραφή του ενυπόθηκου κτήματος για κάθε υποθήκη διαπιστώνεται ότι οι ως άνω Υποθήκες αφορούν ένα και μόνον ακίνητο το υπ' αριθμό εγγραφής 5XX1 με ημερομηνία εγγραφής την 5.10.1994 Τεμάχιο 3X9 Φ/Σχ. LIIΙ/61 οικόπεδο έκτασης 704 τ.μ. επί του οποίου υπάρχουν κτίρια τα οποία δεν αναφέρονται στην εγγραφή, εγγεγραμμένο μερίδιο το όλο και μερίδιο που υποθηκεύεται το όλον, ευρισκόμενο στο χωριό ΧΧΧΧΧ της Λεμεσού. Ο καθ' ου η αίτηση καταχώρησε Σημείωμα Εμφάνισης και ακολούθως Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση στις 27.06.
- Εγείρει προδικαστική ένσταση περί πρόωρης αγωγής εφόσον δεν τηρήθηκε ο Κώδικας Συμπεριφοράς της Κεντρικής Τράπεζας και για τούτο και ως καταχρηστική η αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί με έξοδα υπέρ του. Προβάλλει διάφορους ισχυρισμούς σε σχέση με τις συνθήκες σύναψης των επίδικων δανείων και υποθηκών τις οποίες αναγάγει στο επίπεδο των ψευδών παραστάσεων και/ή ανακριβών δηλώσεων και/ή δόλου και απάτης έτσι που να καθίσταται οι συμφωνίες δανείων και υποθήκης εξ υπαρχής άκυρες και/ή ακυρώσιμες. Προβάλλει ακόμα διάφορους ισχυρισμούς με τους οποίους αρνείται ότι η καθ' ης η αίτηση δικαιούται νομικά ή πραγματικά τα ποσά που απαιτεί εναντίον του, αρνείται τα γεγονότα που παρατίθενται στην Έκθεση Απαιτήσεως τα οποία δικαιολογούν τις αιτούμενες από αυτόν θεραπείες, αμφισβητεί το ύψος των διεκδικούμενων από την καθ' ης η αίτηση υπόλοιπων ποσών. Αξιώνει με την Ανταπαίτηση του μεταξύ άλλων αποζημιώσεις και διάταγμα ακύρωσης των συμφωνιών και των συμφωνιών υποθήκης ως εξ υπαρχής άκυρων και/ή ακυρώσιμων και/ή άνευ ανταλλάγματος έτσι που ο εναγόμενος θα πρέπει να απαλλαγεί από οποιανδήποτε υποχρέωση.. Η ως άνω αγωγή σύμφωνα με το φάκελο της υπόθεσης είναι ορισμένη για ακρόαση στις 18.03.
- Ο αιτητής αιτείται τώρα με την παρούσα αίτηση του, την οποία καταχώρησε στις 29.08.2018, την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων με τα οποία να απαγορεύεται στην καθ' ης η αίτηση τράπεζα να προχωρήσει σε διαδικασία εκποίησης ή και πλειστηριασμού του ως άνω περιγραφόμενου ακινήτου που επιβαρύνεται με υποθήκη. Επιπρόσθετα προσωρινό διάταγμα με το οποίο να απαγορεύεται στην καθ' ης η αίτηση τράπεζα να πωλήσει το ίδιο ως άνω ενυπόθηκο ακίνητο με βάση την Ειδοποίηση Τύπου Ι ημερομηνίας 03.08.2018 και προσωρινό διάταγμα με το οποίο να απαγορεύσει όπως η ίδια ως άνω τράπεζα συνεχίσει τη διαδικασία εκποίησης του ως άνω ενυπόθηκου ακινήτου με βάση τις πρόνοιες του Άρθρου 44 (Β) και 44(Γ) του Ν.9/1965 όπως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Τα ως άνω μέχρι την εκδίκαση της παρούσας αγωγής ή και μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Έρεισμα για το διάβημα του αυτό στάθηκε η εκ μέρους της καθ' ης η αίτηση η αποστολή σε αυτόν των ως άνω Ειδοποιήσεων Τύπου Ι και Θ τις οποίες οποία παρέλαβε στις 20.08.2018 αν και η ημερομηνία αποστολής τους είναι η 8.08.
- Η νομική βάση της αίτησης στηρίζεται στο Άρθρο 32 του Ν.14/60, επί του περί Πολιτικής Δικovoμίας Νόμoυ Κεφ. 6 άρθρα 4,5 και 9, το άρθρο 44Γτου περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965 ως έχει τροποποιηθεί δυνάμει του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικός) Νόμος του 2018, στις πρόνοιες της Οδηγίας της Κεντρικής Τράπεζας περί Διαχείρισης Καθυστερήσεων του 2013 και των παραρτημάτων της, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Διαταγή 48 Θεσμός 1 - 4, 7 και 8, στη νομολογία, στο δίκαιο της επιείκειας, στο Κοινοδίκαιο και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Σημειώνεται ότι η αίτηση καταχωρίστηκε μονομερώς αλλά το Δικαστήριο έκρινε ότι δεν συνέτρεχε το στοιχείο του κατεπείγοντος ώστε να της επιληφθεί στην απουσία της άλλης πλευράς και έτσι διέταξε την επίδοση της στην άλλη πλευρά. Το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης το θέτει με ένορκη δήλωση του με ημερομηνία 29.08.2018 o αιτητής κ. ΧΧΧΧΧ Ζαντής. Δηλώνει γνώστης των γεγονότων της υπόθεσης και ότι έλαβε και νομική συμβουλή από τους δικηγόρους του. Δηλώνει ότι αναγκάστηκε να καταχωρήσει την παρούσα αίτηση η οποία είναι γι' αυτό επείγουσας μορφής καθώς παρέλαβε στις 20.08.2018 τις ως άνω Ειδοποιήσεις εκκρεμούσης της εκδίκασης της αγωγής και της ανταπαίτησης του που είναι ορισμένες για ακρόαση τον Μάρτιο του
- Επικαλείται προς τούτο νομική συμβουλή που έλαβε από τους δικηγόρους του ότι σύμφωνα με την πρόσφατη τροποποίηση της Νομοθεσίας, πρέπει εντός 30 ημερών από την ημερομηνία της επιβεβαιωμένης αποστολής της ειδοποίησης Τύπου Ι, να εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του σύμφωνα με το Άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, για να μην μπορεί η Τράπεζα να προχωρήσει στην αποστολή της ειδοποίησης Τύπου ΙΑ που πλέον θα καθορίζει ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Παρουσιάζει ως Τεκμ. 1 το φάκελο που βρισκόταν η Ειδοποίηση Τύπος Ι που έχει την ημερομηνία με σφραγίδα 08.08.
- Υποστηρίζει ότι εντός 30 ημερών, σύμφωνα με τη νομική συμβουλή των δικηγόρων του, από τις 08.08.2018 (ημερομηνία επιβεβαιωμένης αποστολής ειδοποίησης Τύπου Ι) θα μπορούν να αποστείλουν την ειδοποίηση Τύπου ΙΑ. Εντός των 30 ημερών δηλαδή (μέχρι τις 07.09.2018), πρέπει να εξασφαλίσει προσωρινό διάταγμα που θα σταματά την εκποίηση. Η πλευρά της καθ' ης η αίτηση προτάσσει ως λόγο ένστασης το πρόωρο της καταχώρησης της. Κρίνω σκόπιμο να με απασχολήσει από τώρα το ζήτημα αυτό καθώς εάν ήθελε κριθεί ότι έχει δίκαιο, κάθε περαιτέρω συζήτηση εάν πληρούνται ή όχι οι προϋποθέσεις έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων θα ήταν περιττή. Παραθέτω τις σχετικές πρόνοιες του Άρθρου 44 Γ του Ν.9/1965 οι οποίες δίδουν την απαραίτητη κατεύθυνση για το πώς θα πρέπει να αντικρισθεί η ένσταση περί του πρόωρου της καταχώρησης της αίτησης: 44Γ.-
(1)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 44Β, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται από τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» του Δεύτερου Παραρτήματος, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των τριάντα
(30)ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόμενου ποσού: Νοείται ότι, με την ειδοποίηση ενημερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης ότι σε περίπτωση μη εξόφλησης του οφειλόμενου ποσού που καθορίζεται σε αυτήν, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμά του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση τις διατάξεις του παρόντος Μέρους: .......
(2)Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης που του επιδίδεται δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου
(1), ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό˙ η ειδοποίηση επιδίδεται κατά τον Τύπο «IΑ» του Δευτέρου Παραρτήματος, εντός περιόδου όχι μικρότερης των τριάντα
(30)ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου.
(3)Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός τριάντα
(30)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης, σύμφωνα με το εδάφιο
(2)να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης μόνο, για τους ακόλουθους λόγους: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις˙ (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί˙ (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή˙ (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου˙ (ε) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου˙ (στ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο "ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων" ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο. Στη βάση των προνοιών του Άρθρου 44Γ
(1), η αποστολή στον αιτητή της Ειδοποίησης σύμφωνα με τον Τύπο Ι του Δεύτερου Παραρτήματος, σηματοδοτεί την έναρξη της διαδικασίας για την πώληση ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η ως άνω Ειδοποίηση, σύμφωνα με τον Τύπο Ι, δεν παρέχει δικαίωμα σε ένα ενυπόθηκο οφειλέτη να προσφύγει στο Επαρχιακό Δικαστήριο με έφεση όπως σε αντιδιαστολή του παρέχεται ένα τέτοιο δικαίωμα σε σχέση με την Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ το οποίο θα πρέπει να ασκηθεί εντός 30 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της σύμφωνα με τις πρόνοιες της παρ.
(3)του Άρθρου 44Γ. Η ως άνω δυνατότητα καταχώρησης έφεσης που δόθηκε σε έναν ενυπόθηκο οφειλέτη είναι δυνατή εάν συντρέχει ένας από τους έξι λόγους που προνοούνται στην παρ.
(3)του ίδιου ως άνω άρθρου. Ένας από αυτούς προνοείται στην υποπαράγραφο (δ), ότι δηλαδή θα πρέπει να έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου. Το ερώτημα που τίθεται, και θα με απασχολήσει στη συνέχεια ενόψει της προβολής σχετικού λόγου ένστασης, είναι το κατά πόσο η αίτηση είναι πρόωρη και πότε είναι ο κατάλληλος χρόνος για να αποταθεί ένας ενυπόθηκος οφειλέτης στο Δικαστήριο για να εξασφαλίσει ένα τέτοιο διάταγμα. Σημειώνω ότι όταν εισήχθη η νομοθεσία με την οποία είχε θεσπιστεί η διαδικασία εκποίησης ενυπόθηκων ακινήτων με ιδιωτικό πλειστηριασμό Τροποποιητικός Νόμος 142/2014 του Ν.9/1965 και την εισαγωγή του Μέρους VIA υπήρχε μια γενική πρόνοια υπό τον τίτλο Εφέσεις (Άρθρο 44ΙΓ) η οποία είναι γεγονός ότι είχε προκαλέσει αρκετές διχογνωμίες μεταξύ του νομικού κόσμου της Κύπρου αλλά και με αποφάσεις πρωτόδικων δικαστηρίων. Με την τελευταία τροποποίηση με τον Ν. 87(Ι)/2018 το ως άνω Άρθρο 441Γ καταργήθηκε. Με αυτή την εξέλιξη έχει καταστεί πλέον καθαρό ότι μόνο η Ειδοποίηση Τύπος ΙΑ μπορεί να προσβληθεί με έφεση. Στην παράγραφο 5 της Ειδοποίησης (Τύπος «Θ») η οποία κατά την νόμο συνοδεύει την Ειδοποίηση Τύπου Ι καταγράφονται τα ακόλουθα κατά την άποψη μου σημαντικά: «Εάν έχετε επαρκείς λόγους να πιστεύετε ότι δεν οφείλετε στον δανειστή σας το απαιτούμενο ποσό ή εάν έχετε επαρκείς λόγους να πιστεύετε ότι ο δανειστής σας δεν έχει ενεργήσει σύμφωνα με το νόμο, ενδεχομένως να έχετε το δικαίωμα να προσφύγετε στο Επαρχιακό Δικαστήριο αμφισβητώντας το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει στην απαίτηση του χρέους, οποιαδήποτε πράξη πρέπει να αρχίσει πριν την επίδοση της ειδοποίησης σε εσάς για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου σας σύμφωνα με το άρθρο 44Γ
(2)του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2014 (Ν.142 (Ι) του 2014).» Είναι η άποψη μου ότι εφόσον εκκρεμούσης της ως άνω αγωγής και της ανταπαίτησης εκ μέρους του ενυπόθηκου οφειλέτη, όπως αυτές έχουν περιγραφεί πιο πάνω, και εφόσον ο ενυπόθηκος δανειστής επέλεξε να προχωρήσει με τη διαδικασία που του παρέχει πλέον το Μέρος VIA του Ν. 9/1965 και άρχισε κατά την παρ.
(1)του Άρθρου 44Γ τη διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου, τότε ο ενυπόθηκος οφειλέτης έχει τη δυνατότητα να αιτηθεί από το Δικαστήριο στο οποίο εκκρεμεί η αγωγή και η ανταπαίτηση του την έκδοση παρεμπιπτόντων απαγορευτικών διαταγμάτων με τα οποία να επιδιώκεται η απαγόρευση της συνέχισης αυτής της διαδικασίας. Εάν αυτός ανέμενε την αποστολή της Ειδοποίησης Τύπος ΙΑ ενδεχομένως να του καταλογιζόταν καθυστέρηση και να μην εκπληρωνόταν ο δικαιοδοτικός όρος του κατεπείγοντος. Επομένως κατά την άποψη μου ο αιτητής ενήργησε υπό τις περιστάσεις σύμφωνα με ό,τι του επιτρεπόταν και είχε τη δυνατότητα να κάνει. Έχοντας σε εκκρεμοδικία την αγωγή και την ανταπαίτηση του από τις 27.06.2017 όπου αμφισβητεί τόσο την εγκυρότητα των υποθηκών όσο και το ύψος του χρέους που διεκδικεί από αυτόν η καθ' ης η αίτηση και αξιώνει με την ανταπαίτηση του διάταγμα ακύρωσης και/ή δήλωσης ότι οι επίδικες συμφωνίες και/ή οι επίδικοι λογαριασμοί δανείου και/ ή οι επίδικες συμφωνίες υποθήκης είναι εξ υπαρχής άκυρες και/ή ακυρώσιμες και/ή άνευ ανταλλάγματος με αποτέλεσμα την απαλλαγή του από οποιαδήποτε υποχρέωση, κρίνω ότι υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης - την αποστολή δηλαδή σε αυτόν των Ειδοποιήσεων Τύπος Ι και Θ και την επίδοση τους στις 8.08.2018 με ό,τι αυτές συνεπάγονται ως προς την ακολουθητέα διαδικασία, η αίτηση δεν μπορεί να κριθεί ως πρόωρη. Με την παραλαβή της Ειδοποίησης Τύπου Ι μπορεί ο ενυπόθηκος οφειλέτης να αποταθεί στο Δικαστήριο για ενδιάμεση θεραπεία. Άλλωστε, στην βάση του Άρθρου 32, διάδικο μέρος μπορεί ανά πάσα στιγμή να αποταθεί στο Δικαστήριο. Η Ειδοποίηση Τύπου Θ είναι ενημερωτικού και πληροφοριακού χαρακτήρα. Από το κείμενο αυτών ξεκαθαρίζεται ότι ο ενυπόθηκος οφειλέτης έχει την επιλογή να αναδιαρθρώσει τις υποχρεώσεις του. Η Ειδοποίηση Τύπου Ι όμως, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι ενημερωτικού χαρακτήρα. Με την επιστολή αυτή καλείται ο ενυπόθηκος οφειλέτης να καταβάλει το ισχυριζόμενο οφειλόμενο ποσό, και σε περίπτωση που δεν το πράξει εντός 30 ημερών, δύναται να σταλεί η Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ με την οποία πλέον θα καθορίζεται η ημερομηνία και ώρα του πλειστηριασμού. Ο Νόμος ως έχει τροποποιηθεί είναι πλέον ξεκάθαρος. Μπορεί να αποταθεί ένας ενυπόθηκος οφειλέτης στο Δικαστήριο ανά πάσα στιγμή για την έκδοση ενδιάμεσης θεραπείας και εντός 30 ημερών από την παραλαβή της Ειδοποίησης Τύπου ΙΑ να καταχωρήσει έφεση, στην οποία θα επισυνάπτει το σχετικό διάταγμα. Επομένως είτε με την παραλαβή της Τύπου Ι είτε της Τύπου ΙΑ μπορεί να καταχωρήσει ο ενυπόθηκος οφειλέτης έφεση. Μετά τα ανωτέρω προχωρώ στην εξέταση της αίτησης επί της ουσίας της. Δεν κρίνω σκόπιμο να παραθέσω τους λόγους για τους οποίους η πλευρά του αιτητή εισηγείται την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων ούτε ασφαλώς και τους λόγους ένστασης και την αιτιολόγηση τους εφόσον καταλαμβάνουν μαζί πέραν των είκοσι σελίδων. Θα επικεντρωθώ στα ουσιώδη κατά την ανάλυση που θα ακολουθήσει. ΟΙ ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών προχώρησαν με τις αγορεύσεις τους και έτσι η ακροαματική διαδικασία της αίτησης έχει ως βάση τους πιο πάνω καταγεγραμμένους εκατέρωθεν ισχυρισμούς στις ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν την αίτηση και ένσταση αντίστοιχα όπως και τα τεκμήρια που επισυνάπτονται σε αυτές.. Τις έχω μελετήσει με προσοχή όπως και τη νομολογία και αυθεντίες στις οποίες με έχουν παραπέμψει. Από αυτές αναδύονται οι αρχές που εφαρμόζονται όταν το Δικαστήριο καλείται να αποφανθεί επί τέτοιου αιτήματος και τις λαμβάνω υπόψη, όπου δε κριθεί αναγκαίο στη συνέχεια θα γίνει ειδικότερη αναφορά σε προβαλλόμενα επιχειρήματα. Η ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΑΝΑΛΥΣΗ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Το Άρθρο 44Γ
(3)(δ) του Ν. 9/1965 όπως αυτό έχει τροποποιηθεί με την τελευταία τροποποίηση του νόμου που τέθηκε σε εφαρμογή στις 13.07.2018 προνοεί ότι, ένας από τους λόγους έφεσης είναι και η εξασφάλιση παρεμπίπτοντος απαγορευτικού διατάγματος υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/1960). Η καθ' ης η αίτηση απέστειλε την ειδοποίηση Τύπου Ι που φέρει ημερομηνία 3.08.2018 στον αιτητή η οποία σύμφωνα με το Τεκμ. 1 της αίτησης, η ημερομηνία επιβεβαιωμένης αποστολής της είναι η 08.08.2018 και την επιστολή αυτή που απεστάλη με συστημένο ταχυδρομείο ο αιτητής την παρέλαβε στις 20.08.2018. Στη συνέχεια σύμφωνα με το νόμο ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό, η ειδοποίηση επιδίδεται κατά τον Τύπο ΙΑ του Δευτέρου Παραρτήματος, εντός περιόδου όχι μικρότερης των τριάντα
(30)ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι ο ενυπόθηκος οφειλέτης σύμφωνα με την παρ. 3 έχει στη διάθεση του 30 ημέρες από της παραλαβής της Ειδοποίησης ΙΑ να καταχωρήσει έφεση, στην οποία να επισυνάπτεται το εκδοθέν παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα. Αυτός είναι ο λόγος που ο αιτητής αποτάθηκε σύμφωνα με τους δικηγόρους του στο Δικαστήριο αιτούμενος την έκδοση των επίδικων διαταγμάτων. Θα πρέπει εξεταστεί με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις του Άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/1960). Το Άρθρο 32
(1)του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/1960) έχει ως εξής: «Τηρoυμέvoυ oιoυδήπoτε διαδικαστικoύ καvovισμoύ έκαστov δικαστήριov, εv τη ασκήσει της πoλιτικής αυτoύ δικαιoδoσίας, δύvαται vα εκδίδη απαγoρευτικόv διάταγμα (παρεμπίπτov, διηvεκές, ή πρoστακτικόv) ή vα διoρίζη παραλήπτηv εις πάσας τας περιπτώσεις εις ας τo δικαστήριov κρίvει τoύτo δίκαιov ή πρόσφoρov, καίτoι δεv αξιoύvται ή χoρηγoύvται oμoύ μετ' αυτoύ απoζημιώσεις ή άλλη θεραπεία: Νoείται ότι παρεμπίπτov απαγoρευτικόv διάταγμα δεv θα εκδίδεται εκτός εάv τo δικαστήριov ικαvoπoιηθή ότι υπάρχει σoβαρόv ζήτημα πρoς εκδίκασιv κατά τηv επ' ακρoατηρίoυ διαδικασίαv, ότι υπάρχει πιθαvότης ότι ο αιτών διάδικος δικαιoύται εις θεραπείαv, και ότι εκτός εάv εκδoθή παρεμπίπτov απαγoρευτικόv διάταγμα, θα είvαι δύσκoλov ή αδύvατov vα απovεμηθή πλήρης δικαιoσύvη εις μεταγεvέστερov στάδιov.» Το άρθρο 32 παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία εξουσία σχετικά με την έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων. Τα κριτήρια και προϋποθέσεις που πρέπει να τηρούνται σε αίτηση για έκδοση διατάγματος στη βάση αυτού του άρθρου συνοψίζονται ως εξής:
(1)Πρέπει να υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση κατά τη δίκη.
(2)Να υπάρχει πιθανότητα ο Αιτητής να δικαιούται σε θεραπεία.
(3)Να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εκτός αν εκδοθεί το διάταγμα. Πέραν από την πλήρωση των τριών πιο πάνω προϋποθέσεων, θα πρέπει το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι είναι δίκαιο ή πρόσφορο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, ως ένα πρόσθετο κριτήριο που καθιέρωσε η νομολογία. Το άρθρο αυτό εξετάστηκε από τα Κυπριακά Δικαστήρια σε σειρά υποθέσεων. Ενδεικτικά και μόνο σημειώνω την Οδυσσέως ν. Pieris Εstates and others,
(1982)1 AAΔ 557 και την Πουργουρίδη ν. Θέμιδος Μέζου,
(1994)1 ΑΑΔ 201. Το βάρος απόδειξης σε αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος είναι στους ώμους του αιτητή ανεξάρτητα από οποιαδήποτε μονομερή έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος (βλ. Louis Vuitton v. Δερμοσάκ Λτδ 1992
(1)ΑΑΔ 1453). Το Δικαστήριο, σ' αυτό το στάδιο, δεν καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης, κάτι το οποίο θα αποτελέσει την κρίση του κατά την εξέταση της ουσίας της υπόθεσης. Αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας είναι η διαπίστωση περί του κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση του διατάγματος. Σχετικά παραπέμπω στις υποθέσεις Jonitexo Ltd. v. Adidas,
(1984)1 C.L.R. 663 και Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστοφόρου κ.ά.,
(1995)1 Α.Α.Δ. 248. Στην πιο πρόσφατη υπόθεση Milton Investment Co Ltd κ.ά. v. Dryden Group Ltd, Πολ. Έφ. αρ. 424/11, ημ. 27.3.14, τονίστηκε και πάλι πως «στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο το Δικαστήριο πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα που ουσιαστικά θα ισοδυναμούσαν με απόφαση επί της ουσίας της αγωγής.» Για σκοπούς ικανοποίησης της πρώτης προϋπόθεσης, δηλαδή της ύπαρξης σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, είναι αρκετό να αποκαλύπτεται με βάση τα δικόγραφα συζητήσιμη υπόθεση. Στην έννοια του δικογράφου περιλαμβάνεται σε τέτοιες διαδικασίες και η ένορκη δήλωση. Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, αυτή της ύπαρξης πιθανότητας επιτυχίας, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι με βάση τη μαρτυρία που έχει προσαχθεί υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας του ενάγοντος στην αγωγή. Σχετικά παραπέμπω στην υπόθεση Κυτάλα κ.ά. ν. Χρυσάνθου κ.ά.,
(1996)1 Α.Α.Δ. 253. Η τρίτη προϋπόθεση συναρτάται με τα συγκεκριμένα γεγονότα της κάθε υπόθεσης, και όπως τονίστηκε στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates Ltd. and Others (ανωτέρω), το ζήτημα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων εξετάζεται μέσα στα πλαίσια αυτής της προϋπόθεσης. Όσο απομακρύνεται η πιθανότητα να συνιστά επαρκή θεραπεία η θεραπεία των αποζημιώσεων, τόσο ενισχύεται η πιθανότητα να πληρούται η τρίτη προϋπόθεση. Επιπρόσθετα, στην υπόθεση Κυρισάββας κ.ά. v. Κίζη,
(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 1245, λέχθηκε ότι η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο, περιλαμβάνει και άλλα μεταβλητά κριτήρια, εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά, και ότι ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψιν. Σχετικές επί τούτου είναι επίσης οι υποθέσεις Zena Company Ltd v. Demenian Catering Ltd,
(2011)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1848 και Παπαστράτης ν. Πιερίδης,
(1979)1 C.L.R.
- Επιπρόσθετα από τις τρεις πιο πάνω προϋποθέσεις, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη και το λεγόμενο «ισοζύγιο της ευχέρειας» ή καλύτερα η αξιολόγηση των πιθανών συνεπειών επί του ενός και του άλλου διαδίκου σε περίπτωση έκδοσης ή μη του αιτούμενου προσωρινού διατάγματος. Με άλλα λόγια, σε ποιόν θα προκαλούσε μεγαλύτερη δυσχέρεια ή ταλαιπωρία η έκδοση ή όχι του προσωρινού διατάγματος στην υπό κρίση αίτηση. ΟΙ δύο πρώτες προϋποθέσεις μπορούν να εξεταστούν από κοινού. Σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και πιθανότητα ο αιτητής να δικαιούται σε θεραπεία: Παραθέτω τα κύρια γεγονότα όπως αυτά αναδύονται από την ένορκη δήλωση του αιτητή με την οποία υποστηρίζει την αίτηση:
- Με την παρούσα αγωγή, η Τράπεζα αξιώνει εναντίον του εναγομένου το ισχυριζόμενο υπόλοιπο των λογαριασμών δανείων υπ' αριθμό XXXXX691-9 και XXXXX007-7 πλέον τους ισχυριζόμενους τόκους και την εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου.
- Ο εναγόμενος καταχώρησε υπεράσπιση και ανταπαίτηση στην υπό εκδίκαση αγωγή. Με την ανταπαίτηση του ζητά μεταξύ άλλων την ακύρωση των επίδικων συμφωνιών δανείου και υποθήκης.
- Ο εναγόμενος στην ένορκη του δήλωση που στηρίζει την υπό εκδίκαση αίτηση, επεξηγεί αναλυτικά τα όσα διαδραματίστηκαν μεταξύ των μερών, και επεξηγεί τους λόγους της ανταπαίτησης του.
- Συνοψίζοντας, ο εναγόμενος ζητά την ακύρωση των συμφωνιών δανείων και των συμφωνιών υποθήκης για τους ακόλουθους λόγους : (α) Ο εναγόμενος εξαναγκάστηκε από την Τράπεζα να συνάψει τα επίδικα δάνεια καθώς με τα δάνεια αυτά εξοφλήθηκαν τα προηγούμενα δάνεια του που περιείχαν υπερχρεώσεις. Συγκεκριμένα όπως αναφέρει στην παράγραφο 12 της ένορκης του δήλωσης, περί τα τέλη Ιουνίου 2008, ζήτησε από την Τράπεζα δάνειο ύψους €15,000 για την ανακαίνιση της οικίας του. Αντί να συναφθεί ξεχωριστό δάνειο, η Τράπεζα τον πίεσε, όπως ισχυρίζεται, να συνάψει ένα νέο δάνειο το οποίο θα εξοφλούσε όλα τα τότε υφιστάμενα δάνεια που είχε και θα προσέθετε το ποσό που ζητούσε ως δάνειο για την ανακαίνιση της οικίας του. Όπως αναφέρει, η Τράπεζα τον εξανάγκασε να συνάψει το νέο αυτό δάνειο, αφού ως του ανέφεραν, ήταν οδηγίες της Διοίκησης της Τράπεζας, μετά την ένταξή της Κύπρου στη Ζώνη του Ευρώ να δημιουργηθούν νέα δάνεια που θα χρεώνονταν με euribor και όχι με το εκάστοτε βασικό επιτόκιο της Τράπεζας (με το οποίο τοκίζονταν τα τότε υφιστάμενα δάνεια του). Ισχυρίζεται ότι του ανέφεραν ότι αν δεν αποδεχόταν την πρόταση τους αυτή, θα διέκοπταν την συνεργασία τους, τόσο για τα προσωπικά του δάνεια, όσο και για αυτά της εταιρείας του, και θα προχωρούσαν άμεσα στον τερματισμό τους και αν δεν τα αποπλήρωνε άμεσα, στην εκποίηση της ενυπόθηκης περιουσίας του. Έτσι, στις 08.07.2008 συνάφθηκε το εν λόγω δάνειο. Δεν του έδωσαν καν την ευκαιρία να αναγνώσει τα έγγραφα, ούτε να συμβουλευτεί κάποιον ειδικό. Ισχυρίζεται ο αιτητής, κατόπιν συμβουλής των δικηγόρων του και του λογιστή του κ. ΧΧΧΧΧ Τάλλη, το νέο δάνειο που συνάφθηκε εξόφλησε πολλές υπερχρεώσεις διαφόρων μορφών που περιείχαν τα τότε υφιστάμενα δάνεια του. Συγκεκριμένα στα εν λόγω δάνεια η Τράπεζα κατά καιρούς αύξανε τα επιτόκια χωρίς να τον ενημερώνει, και χρέωνε σε αυτά διάφορα έξοδα που δεν προνοούνταν στις συμφωνίες (παράγραφος 14 της ένορκης δήλωσης του αιτητή). (β) Η Τράπεζα γνώριζε εξ αρχής ότι ο εναγόμενος θα αδυνατούσε να καταβάλει την μηνιαία δόση αποπληρωμής παρόλα αυτά τον έπεισαν να συνάψει το επίδικο δάνειο. Η μηνιαία δόση που καθορίστηκε από την Τράπεζα ανερχόταν στα €1,
- Από την αρχή ο αιτητής ξεκαθάρισε στην Τράπεζα ότι δεν θα μπορούσε να πληρώνει την δόση αυτή γιατί τα εισοδήματα του τότε ανέρχονταν στα €900,00 μηνιαίως περίπου και από αυτά έπρεπε να συντηρήσει τα 2 του παιδιά, που κατά τους ουσιώδους χρόνους σπούδαζαν στην Αγγλία. Τα εισοδήματα της συζύγου του, κατά τους ουσιώδεις χρόνους ανήρχοντο στα €1,200 περίπου μηνιαίως. Σχετικό είναι το Τεκμήριο 3 που αποδεικνύει τα εισοδήματα του αιτητή και της συζύγου του και η παράγραφος 17 της ένορκης δήλωσης του αιτητή. Ο αιτητής ισχυρίζεται ότι η Τράπεζα γνώριζε ότι θα αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα να εξυπηρετήσει το επίδικο δάνειο. Παρόλα αυτά, η Τράπεζα τον διαβεβαίωσε ότι θα έδειχνε ανοχή ως προς τον τρόπο αποπληρωμής και θα μπορούσε να αποπληρώνει το δάνειο σύμφωνα με την εισοδηματική του ικανότητα. Οι υπάλληλοι της Τράπεζας, τον διαβεβαίωναν ότι θα μπορούσε να αποπληρώνει το δάνειο του σύμφωνα με τις πωλήσεις των ακινήτων της εταιρείας του. Όπως του εξήγησαν όμως, έπρεπε να γραφτεί κάποιο σταθερό ποσό στην συμφωνία για το ύψος της δόσης, και αυτό το καθόρισαν στα €1,860 σύμφωνα με την ηλικία του. Προς τούτο, υπογράφηκαν διάφορες τροποποιητικές συμφωνίες όπως αναφέρεται στις παραγράφους 20, 21 και 22 στην ένορκη δήλωση του αιτητή. (γ) Η Τράπεζα γνώριζε ότι ο εναγόμενος δεν θα μπορούσε να αποπληρώσει το δάνειο που συνάφθηκε στις 05.07.2012, αλλά τον ανάγκασε να το συνάψει για να αποπληρωθεί η υπέρβαση του ορίου του τρεχούμενου λογαριασμού του. Ισχυρίζεται ο αιτητής στις παραγράφους 26 - 29 της ένορκης του δήλωσης, στις 05.07.2012 η Τράπεζα τον ανάγκασε να συνάψει ένα νέο δάνειο για το ποσό των €36.500 για να αποπληρωθεί η υπέρβαση του ορίου του τρεχούμενου λογαριασμού που είχε. Με το δάνειο αυτό όμως εξοφλήθηκαν και όλα τα παράνομα έξοδα που χρέωνε κατά καιρούς η Τράπεζα στον λογαριασμό παρατραβήγματος του. Ως ισχυρίζεται ο αιτητής, για να τον δελεάσουν να συνάψει το δάνειο αυτό, οι δόσεις θα ξεκινούσαν να αποπληρώνονταν μετά από ένα χρόνο. Την εν λόγω περίοδο είχε χάσει την δουλειά του λόγω την οικονομικής κρίσης, και έτσι αποδέχτηκε την πρόταση τους. Η Τράπεζα γνώριζε έτσι ότι δεν θα μπορούσε να αποπληρώσει το δάνειο αυτό, αφού δεν εργαζόταν κατά τους ουσιώδεις χρόνους. Παρά το ότι η δόση του δανείου αυτού ήταν χαμηλή, σε συνδυασμό με την δόση του μεγάλου δανείου ούτε και αυτό δεν θα μπορούσε να το αποπληρώσει. (δ) Με την ανταπαίτηση του ο αιτητής ζητά την ακύρωση των επίδικων δανείων και ως παρεπόμενων συμφωνιών, των συμφωνιών υποθήκης, αφού:
- Η Τράπεζα γνώριζε, ότι με βάση τα εισοδήματα του τα δάνεια δεν ήταν βιώσιμα και ότι σύντομα θα γινόταν μη εξυπηρετούμενα. Παρόλα αυτά τον πίεσαν να υπογράψει με σκοπό να ικανοποιήσουν «στόχους» τους οποίους επέβαλλε η Τράπεζα στους υπαλλήλους της και άλλες παρόμοιας μορφής πρακτικές περιλαμβανομένων και των γνωστών ως «mis-selling» με μοναδικό στόχο την μεγιστοποίηση του κέρδους τους.
- Η Τράπεζα, ισχυρίζεται, δεν έθεσε στην προσοχή του το ύψος του επιτοκίου. Αντίθετα οι υπάλληλοι του ανέφεραν ψευδώς ότι το επιτόκιο του δανείου θα ήταν όσο πιο χαμηλό μπορούσαν.
- Βάσει του άρθρου 3 του περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου Νόμου, η Τράπεζα έχει υποχρέωση διαφάνειας στον τρόπο καθορισμού και υπολογισμού του επιτοκίου. Καμία διαφάνεια δεν υπήρχε στον τρόπο υπολογισμού και καθορισμού του καινούργιου βασικού επιτοκίου, κατά παράβαση ρητών υποχρεώσεων της Τράπεζας. Η Τράπεζα το καθόριζε κατά το δοκούν, χωρίς να υπάρχει οποιαδήποτε σύνδεση με μετρίσιμους παράγοντες. Με το δάνειο αυτό εξοφλήθηκαν όλα τα κατ' ισχυρισμό του παράνομα έξοδα που χρέωνε κατά καιρούς η Τράπεζα στον λογαριασμό παρατραβήγματος. Στο δάνειο με αριθμό λογαριασμού XXXXX007-0 για το ποσό των €36.500 υπάρχουν υπερχρεώσεις ύψους τουλάχιστον €20,
- Προς τούτο επισυνάπτει μελέτη του λογιστή του κ. ΧΧΧΧΧ Τάλλη ως Τεκμ.
- Όπως φαίνεται από την μελέτη του, σύμφωνα με τους υπολογισμούς της Τράπεζας στις 30.06.2016 το υπόλοιπο του λογαριασμού μου ήταν €89,332.
- Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του λογιστή του το ποσό που νόμιμα όφειλε ήταν €68,802.74σ.. Επομένως υπάρχουν υπερχρεώσεις ύψους €20,530 μέχρι τις 30.06.
- Όπως αναφέρει στην παράγραφο 31 της ένορκης του δήλωσης ο αιτητής, από τις 30.06.2016 δεν έγιναν άλλες πληρωμές έναντι αυτού του λογαριασμού. Σχετικά με το δάνειο με αριθμό λογαριασμού XXXXX691-9 για το ποσό των €200,000 είναι άκυρο γιατί η Τράπεζα παραπλάνησε τον αιτητή και τον εξανάγκασε να συνάψει το επίδικο δάνειο με το οποίο εξόφλησε όλες τις υπερχρεώσεις που περιείχαν τα παλαιότερα του δάνεια.
- Η Τράπεζα κατά καιρούς αύξανε το περιθώριο κέρδους του εν λόγω δανείου και χρέωνε τον λογαριασμό με διάφορα έξοδα. Επισυνάπτεται σχετική επιστολή της Τράπεζας ως Τεκμήριο 7 με την οποίο αυξανόταν το περιθώριο κέρδους του δανείου από 1,25% σε 4,75%. Παρά την αντίδραση του αιτητή στην αύξηση αυτή, η Τράπεζα επέμενε στη θέση της.
- Με την αγωγή της η Τράπεζα ζητά ως τόκους το 1 μηνός euribor, πλέον περιθώριο 4,75% πλέον τόκο υπερημερίας 1,75%. Το περιθώριο κέρδους που προνοεί η συμφωνία στις 8.07.2008 ήταν 1,25%. Όχι 4,75%.
- Στο δάνειο αυτό υπάρχουν υπερχρεώσεις ύψους €51,068.14 μέχρι τις 31/12/
- Επισυνάπτει προς τούτο μελέτη του λογιστή κ. ΧΧΧΧΧ Τάλλη ως Τεκμ.
- Όπως φαίνεται από την μελέτη του, σύμφωνα με τους υπολογισμούς της Τράπεζας στις 31.12.,2015 το υπόλοιπο του λογαριασμού ήταν €234,845.
- Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του λογιστή, το ποσό που νόμιμα όφειλε ο αιτητής ήταν €183,777.48σ. Επομένως υπάρχουν υπερχρεώσεις ύψους €51,068.14 μέχρι 31/12/
- Στο συμπέρασμα ότι η Τράπεζα δεν νομιμοποιείται να επιβάλλει αυξημένο τόκο και να διαμορφώνει το επιτόκιο κατά το δοκούν κατέληξε ο κ. Χ. Μαλαχτός Π.Ε.Δ στην υπόθεση 4065/2012του Ε.Δ. Λάρνακας ημερ. 31.08.2017 EMPORIKI BANK - CYPRUS LTD ν. THE SCANNER UNITHOME MANSIONS LIMITED ΒΑΡΒΑΡΑ ΞΕΝΗ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ. Το δικαστήριο σε εκείνη την περίπτωση απέρριψε την απαίτηση της εκεί Τράπεζας για επιδίκαση των αυξημένων επιτοκίων που επέβαλλε και απαιτούσε και επιδίκασε τόκο ως η διακύμανση εκεί του Euribor (στην προκειμένη περίπτωση επιτόκιο ΕΚΤ) πλέον το συμφωνημένο αρχικό περιθώριο. Οι όροι της συμφωνίας σε καμία περίπτωση δεν έδιναν δικαίωμα στην Τράπεζα να μεταβάλλει το επιτόκιο κατά το δοκούν. Και αυτό αφού οποιαδήποτε μεταβολή θα έπρεπε να είναι σύμφωνη με τις συνθήκες της αγοράς, που κατά τον ουσιώδη χρόνο επέβαλλαν μείωση του επιτοκίου, και με την νομοθεσία, η οποία, όπως αναφέρεται πιο πάνω, επιβάλλει διαφάνεια στον τρόπο καθορισμού και διακύμανσης του επιτοκίου. Σε αντίθετη περίπτωση ένας τέτοιος όρος θα έπασχε από αοριστία. Στην απόφαση του ο κ. Χ. Μαλαχτός Π.Ε.Δ. στην Αγωγή 1331/2008 Ε.Δ. Λάρνακας ημερ. 30.04.2014, MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO LTD v. ΑΝΔΡΕΑ ΑΝΔΡΕΟΥ ΧΡ. κ.ά., απέρριψε εισήγηση της Τράπεζας να βασιστεί σε ένα τέτοιο όρο και να προχωρήσει στην μονομερή αύξηση του επιτοκίου, περιορίζοντας το εν λόγω κατ' ισχυρισμό δικαίωμα της Τράπεζας σε πολύ συγκεκριμένες περιπτώσεις και περιστάσεις. Ο αιτητής στην ανταπαίτηση του προβάλλει και άλλες βάσεις με την Ανταπαίτηση του και συγκεκριμένα ότι: I. Διάφοροι προ διατυπωμένοι όροι των συμφωνιών δανείου όπως αναφέρονται στην παράγραφο 33 της ένορκης δήλωσης του αιτητή οι οποίοι είναι άκυροι. II. η μονομερής, εντελώς αδικαιολόγητη, αυθαίρετη και κατά το δοκούν αύξηση του περιθωρίου κέρδους, δεν μπορεί να θεωρηθεί νόμιμη στην βάση γενικού, αόριστου και καταχρηστικού όρου ότι η Τράπεζα δικαιούται να μεταβάλλει κατά την απόλυτη κρίση της το περιθώριο κέρδους. III. Η άρνηση της Τράπεζας να εφαρμόσει την Οδηγία και τον Κώδικα της Κεντρικής Τράπεζας για τις αναδιαρθρώσεις. IV. Ένα επίσης επίδικο θέμα είναι ο τόκος υπερημερίες. Με την ανταπαίτηση του ο αιτητής ζητά την ακύρωση των συμφωνιών υποθήκης για τους ακόλουθους λόγους - I. ως επεξηγεί, δεν του επεξήγησε η Τράπεζα τα ρίσκα που ελλοχεύει μια τέτοια εξασφάλιση, που δεν είναι άλλα από το να χάσεις το ακίνητο σου. II. Επίσης, όλοι οι όροι ήταν προδιατυπωμένοι και δεν υπήρχε δυνατότητα διαπραγμάτευσης τους. III. Εξαναγκάστηκε να υπογράψει τα εν λόγω έγγραφα, αφού ως του ανέφεραν ήταν ο μοναδικός τρόπος να τον δανειοδοτήσουν. Δεν τους ένοιαζαν οι άλλες εξασφαλίσεις που μπορούσε να τους παραχωρήσει. Ήθελαν να υποθηκευτεί το ενυπόθηκο ακίνητο και δεν το διαπραγματεύονταν. IV. Ανεξάρτητα όμως από τα πιο πάνω, το επιτόκιο του δανείου ημερομηνίας 8.07.2008 για €200,000 ήταν το 1 μηνών euribor πλέον 1,25%. Από την υποθήκη Υ3724/04 ο τόκος που αναφέρεται είναι το βασικό επιτόκιο της Τράπεζας (που κατά τους χρόνους υπογραφής της υποθήκης ήταν 5,5%) πλέον περιθώριο 4%, πλέον τόκο υπερημερίας 3%. V. Ισχυρίζεται ότι η συμφωνία υποθήκης είναι αόριστη και ασαφής αφού δεν αναγράφεται ο τρόπος διακύμανσης του βασικού επιτοκίου της Τράπεζας και επομένως δεν καθορίζεται το ύψος του επιτοκίου. Ο όρος σχετικά με το ύψος του επιτοκίου είναι παράνομος και άκυρος και είναι αντίθετος με τις αυστηρές πρόνοιες του Άρθρου 21
(1)(γ) της Περί Υποθηκών Νομοθεσίας, που καθορίζει με μεγάλη αυστηρότητα το περιεχόμενο που επιβάλλεται να έχει η σύμβαση και δήλωση υποθήκης και που απαιτεί ότι το ύψος της υποθήκης αλλά και το ποσοστό του επιτοκίου θα πρέπει να είναι καθορισμένα ή δυνάμενα να προσδιοριστούν έτσι ώστε να μπορεί ο ενυπόθηκος οφειλέτης να γνωρίζει το ακριβές ποσό που θα πρέπει να καταβάλει για να εξαλειφτεί η υποθήκη (to be redeemed). Το δικαίωμα αυτό, διατυπώνεται στα αγγλικά ως Equitable Right of Redemption, και στην ελληνική γλώσσα Εξ' επιείκειας δικαίωμα εξόφλησης και εξάλειψης υποθήκης. Με βάση τα πιο πάνω ο όρος σχετικά με το ύψος του επιτοκίου, εμποδίζει και εξουδετερώνει το εξ επιείκειας δικαίωμα του αιτητή για εξόφληση του ποσού που καλύπτει η υποθήκη, ποσό το οποίο επιβάλλεται να είναι συγκεκριμένο και ξεκάθαρο για να μπορεί να γνωρίζει ποιο ακριβώς είναι το ποσό με το οποίο αν πληρώσει τότε η υποθήκη θα εξαλείφετε. Τα εγειρόμενα θέματα είναι πολύ σοβαρά, άπτονται της λειτουργίας της ενάγουσας Τράπεζας και συγκεκριμένα του τρόπου με τον οποίο ενήργησε η ενάγουσα και κατά την διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας ο εναγόμενος επιφυλάσσεται να παρουσιάσει μαρτυρία προς ανάλυση και επεξήγηση του πλήρους φάσματος των γεγονότων που αφορούν την παρούσα υπόθεση και να εξηγήσει γιατί η ενάγουσα τράπεζα εμποδίζεται από του να ισχυρίζεται και να αξιώνει αυτά που ισχυρίζεται και αξιώνει με την παρούσα αγωγή. Τα ως άνω όπως προβάλλονται από την πλευρά του αιτητή τα οποία δεν είναι καθόλου αόριστοι ισχυρισμοί εφόσον βασίζονται σε συγκεκριμένες νομοθετικές διατάξεις και οδηγίες της Κεντρικής Τράπεζας αλλά και σε μελέτη εμπειρογνώμονα λογιστή την οποία κατέθεσε ως τεκμήριο και δεν αμφισβητήθηκε και από αυτή συνάγεται ότι υπήρξαν χρεώσεις ή τόκοι αμφισβητούμενοι σε βαθμό που μειώνουν δραστικά τα ποσά που διεκδικεί η καθ' ης η αίτηση, κρίνω ότι ικανοποιούν τις δύο πρώτες προϋποθέσεις του Άρθρου 32 ότι δηλαδή υπάρχει πολύ καλή υπόθεση με ισχυρές πιθανότητες επιτυχίας της ανταπαίτησης του αιτητή. Θα εξετάσω τώρα την τρίτη προϋπόθεση κατά πόσο δηλαδή θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Σύμφωνα με τη νομολογία μας όσον αφορά την έννοια της ανεπανόρθωτης βλάβης, αυτή δεν περιλαμβάνει μόνο τη δυνατότητα πλήρους αποζημίωσης μετά τη δίκη. Όπως λέχθηκε στην απόφαση Κυρίσαββα κ.ά. ν. Χάρη Γ. Κύζη,
(2001)1 Α.Α.Δ. 1245 «η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο περιλαμβάνει και άλλα, μεταβλητά κριτήρια, εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη.» (βλ. επίσης Παπαστράτης ν. Πιερίδης,
(1979)1 C.L.R. 231). Στην τελική ανάλυση η αδυναμία ή η δυσκολία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο εξαρτάται από τα γεγονότα που περιβάλλουν κάθε φορά το αίτημα. Στην υπόθεση M and Ch. Mitsingas Trading Ltd v. Timberland co,
(1997)1 ΑΑΔ 1799, υποδείχθηκε ότι η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με την στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς, αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου τη θεραπεία. Ο αιτητής αναφέρει ότι το ενυπόθηκο ακίνητο αποτελεί την κύρια κατοικία του με την σύζυγο του, είναι το σπίτι που μεγάλωσαν την οικογένεια τους και τώρα τα εγγόνια τους και είναι τεράστιας συναισθηματικής αξίας για αυτούς. Αν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα, υπάρχει μεγάλο ενδεχόμενο να χαθεί η οικία τους, αφού η Τράπεζα θα προχωρήσει στην εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου. Επομένως, το σπίτι τους θα μεταφερθεί στα χέρια κάποιου καλόπιστου τρίτου αγοραστή. Σε περίπτωση επιτυχίας της παρούσας αγωγής, ο αιτητής δεν θα μπορεί να διεκδικήσει πίσω το ακίνητο του, που είναι αυτό που θέλει να διασφαλίσει. Όπως αναφέρει στην παράγραφο 61 της ένορκης του δήλωσης ο αιτητής, επιθυμεί να αποπληρώσει το νόμιμα οφειλόμενο ποσό των δανείων του, μέσω δικών του πόρων. Όχι από την πώληση του σπιτιού του. Η τράπεζα δεν ισχυρίστηκε ότι ο αιτητής δεν έχει πλέον αυτή την δυνατότητα. Επιπρόσθετα αν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα, (α) Θα παραβιαστεί το θεμελιώδες δικαίωμα του αιτητή να ακουστεί ενώπιον του Δικαστηρίου και να παρουσιάσει την υπόθεση του, (β) θα παραβιαστεί το δικαίωμα του στην ιδιοκτησία και το δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή, (γ) η εκδίκαση της παρούσας αγωγής και της ανταπαίτησης του, θα καταστεί εντελώς και ολοκληρωτικά άνευ αντικειμένου, αφού θα χαθεί για πάντα η περιουσία του και θα βρεθεί στο δρόμο. Καμία αποζημίωση δεν θα είναι αρκετή αν αποδειχθεί ότι ο αιτητής δεν οφείλει τα ποσά που αξιώνει η καθ' ης η αίτηση από αυτόν και πλέον θα χάσει το σπίτι του που είναι τεράστιας συναισθηματικής αξίας για αυτόν. Είναι δε γεγονός ότι η πώληση των υποθηκευμένων ακινήτων διασαλεύει το status quo. Πως είναι δυνατό ο αιτητής να καλείται να καταβάλει το ισχυριζόμενο υπόλοιπο το οποίο αμφισβητεί, αλλιώς θα χάσει την περιουσία του, την οποία προσπαθεί να προστατεύσει με την παρούσα διαδικασία από καταχρηστικές και παράνομες κατ' ισχυρισμό του ενέργειες τις οποίες καταλογίζει στην Τράπεζα και μάλιστα χωρίς να ακουστεί με την παρουσίαση εκ μέρους του σχετικής μαρτυρίας κατά τη δίκη του. Η απόφαση στην υπόθεση Ευγένιος Κίτσιου ως διαχειριστής της περιουσίας της αποβιωσάσης Ουρανίας Κίτσιου ν. Ανδριάνας - Ελένης Χριστοδούλου,
(2004)1 Α.Α.Δ. 228 είναι σχετική και σε αυτή το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε τα εξής τα οποία κρίνω σκόπιμο να παραθέσω: «Εν πάση περιπτώσει είναι προφανές πως διέλαθε της προσοχής του πρωτόδικου Δικαστηρίου πως εν προκειμένω η αίτηση για το παρεμπίπτον διάταγμα δεν αποσκοπούσε ακριβώς στην εξασφάλιση ενδεχόμενης απόφασης με τη διαφύλαξη των δυνατοτήτων εκποίησης ακίνητης περιουσίας γενικώς, αλλά στη διασφάλιση του ίδιου του αντικειμένου της αγωγής, ενόψει του άρθρου 4 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6. Το γεγονός ότι υπήρχε και διαζευκτική αξίωση για αποζημιώσεις δεν μπορεί να απομακρύνει από την ουσία του πράγματος. Ο ενάγων επιδίωκε να διατηρηθεί το αντικείμενο με βάση αγωγής η οποία διατηρουμένης της δυνατότητας για μελλοντική συζήτησή της, για τις ανάγκες του θέματος, φαινόταν καλή και, κάτω από τις περιστάσεις, το παρεμπίπτον διάταγμα θα έπρεπε να είχε διατηρηθεί.» Ο αιτητής δεν ενδιαφέρεται μόνο για την πραγματική αξία του ακινήτου. Αυτό που τον ενδιαφέρει είναι και η συναισθηματική του αξία που σε περίπτωση που εκποιηθεί, κανένας δεν θα μπορεί να τον αποζημιώσει. Πολύ απλά γιατί δεν υπάρχει αποζημίωση για την οικία που έζησε μια ολόκληρη οικογένεια για τόσα πολλά χρόνια. Κανένα ποσό, δεν μπορεί να αντισταθμίσει την αξία της λόγω της μοναδικότητας του ακινήτου και της σημασίας που έχει για τον αιτητή. (Kouppas v Republic
(1966)3 CLR 765). Το Ισοζύγιο της Ευχέρειας: Στη βάση των πιο πάνω γεγονότων κρίνω ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων για τους ακόλουθους λόγους: (α) Η Τράπεζα δεν θα υποστεί καμία απολύτως ζημιά με την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων καθώς είναι πλήρως εξασφαλισμένη από το ενυπόθηκο ακίνητο. Το ακίνητο είναι υποθηκευμένο, επομένως δεν μπορεί να το αποξενώσει ο αιτητής. Θα παραμείνει υποθηκευμένο στην Τράπεζα μέχρι να εκδικαστεί η αγωγή αυτή, που η ίδια η Τράπεζα ξεκίνησε εναντίον του αιτητή. Ο αιτητής στην ένορκη του δήλωση, και δεν αμφισβητείται από την Τράπεζα, ισχυρίζεται ότι η αξία του ενυπόθηκου ακινήτου του υπερβαίνει το ισχυριζόμενο οφειλόμενο ποσό, επομένως η Τράπεζα θα μπορεί να αποζημιωθεί σε μεταγενέστερο στάδιο. Παραπέμπω και πάλι σε απόφαση του κ. Χ. Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. στην ενδιάμεση απόφαση ημερομηνίας 13/12/2013 στα πλαίσια της αγωγής 4020/13 του Ε.Δ. Λεμεσού ΜΕΑ Ioannou Properties Limited κ.ά. v. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ κ.ά. στην οποία προχώρησε να εκδώσει προσωρινό διάταγμα αναστολής εκποίησης υποθήκης (σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου πριν την πρόσφατη τροποποίηση) μέχρι την εκδίκαση της βάσης της αγωγής που αφορούσε δάνειο σε ξένο νόμισμα, δηλαδή μέχρι να αποφασιστεί το ύψος του οφειλόμενου ποσού. Το Δικαστήριο σημείωσε ότι υπάρχει κίνδυνος η περιουσία να περιέλθει στην ιδιοκτησία τρίτου, έτσι που στην περίπτωση που η δανειολήπτης επιτύχει στην αγωγή, αυτή να μην μπορεί να της επιστραφεί. Συμφωνώ με τις ως άνω επισημάνσεις και υιοθετούνται για τους σκοπούς της παρούσας υπόθεσης. Στην παρούσα υπόθεση, ο αιτητής δεν μπορεί να αποξενώσει περιουσία γιατί το σπίτι είναι υποθηκευμένο και χρειάζεται η συγκατάθεση της Τράπεζας. Στην απόφαση του κ. Ηλία Γεωργίου, Α.Ε.Δ. στην αίτηση/Εφεση 12/2016 του Ε.Δ. Λάρνακας με ημερομηνία 24.11.2016 εξετάστηκαν οι πρόνοιες του Νόμου 9/1965 πριν την πρόσφατη τροποποίηση του και ο οποίος δίδει δικαίωμα πώλησης εξωδικαστικά ενυπόθηκης περιουσίας. Το Δικαστήριο δεν επέτρεψε την πώληση υποθήκης εκκρεμούσας αγωγής, αλλιώς, όπως παρατήρησε, η αγωγή θα ήταν άνευ αντικειμένου εάν μπορούσε να προχωρήσει η τράπεζα χωρίς να εξεταστεί η ουσία της αγωγής. Επομένως το ζητούμενο σε σχέση με την παρούσα αίτηση κρίνω ότι είναι η διατήρηση του status quo, μέχρι την εκδίκαση της ουσίας της αγωγής. Να παραμείνει δηλαδή το ενυπόθηκο ακίνητο στα χέρια του αιτητή όπου εξακολουθεί να βρίσκεται μέχρι σήμερα. Για όλους τους ως άνω λόγους κρίνω ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων. Η συνοπτική κατάσταση λογαριασμού που επισυνάπτεται στην Ειδοποίηση Τύπος Ι προκαλείται σύγχυση. Αναγράφεται ως «Συνολικό ενυπόθηκο χρέος» €586,735.54, και στην αμέσως πιο κάτω γραμμή «Οφειλόμενο ενυπόθηκο χρέος» €323,673.84 πλέον τόκους. Είναι κατανοητό ότι δεν επεξηγείτε ξεκάθαρα τι ποσό είναι το ποσό που εξασφαλίζουν οι υποθήκες, και επομένως αν πληρωθεί τότε οι υποθήκες θα επαλειφθούν, και τι ποσό ισχυρίζεται η Τράπεζα ως υπόλοιπο των δανείων. Κρίνω επομένως ότι η Ειδοποίηση δεν είναι σύμφωνη με τα όσα επιβάλει ο σχετικός Νόμος και θα την ακύρωνα εξ αυτού του λόγου. Η απόφαση μου ότι συντρέχουν όλες οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων απαντά και στους σχετικούς λόγους ένστασης και καθιστά περιττή την ενασχόληση μου με τους υπόλοιπους λόγους ένστασης οι οποίοι και απορρίπτονται. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Με όσα προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω καταλήγω ότι ο αιτητής κατάφερε να αποσείσει από τους ώμους του το βάρος που είχε και έχει αποδείξει ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων ως εκ τούτου εκδίδονται τα διατάγματα ως τα αιτητικά Α,Β και Γ της αίτησης με την προσθήκη και στο τέλος των αιτητικών Β και Γ της φράσης «.μέχρι την εκδίκαση της παρούσας αγωγής ή και μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου.» ΤΑ ΕΞΟΔΑ Δεν βλέπω γιατί να μην ακολουθηθεί ο κανόνας ως προς τη διαταγή για τα έξοδα, ότι δηλαδή ο επιτυχών διάδικος δικαιούται σε αυτά. Tα έξοδα θα είναι υπέρ του αιτητή και εναντίον της καθ' ης η αίτηση, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής. (Υπ.) ............ Χρ. Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Αίτηση για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων με τα οποία να αναστέλλεται η διαδικασία πλειστηριασμού ενυπόθηκων ακινήτων. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο