Georgios A Georgiou & Sons Developers Ltd ν. Vasilyeva κ.α., Αρ. Αγωγής: 1620/2018, 26/10/2018

(1)Ενδιάμεσο διάταγμα με το οποίο εμποδίζονται οι Εναγόμενοι 1 και 2 να αποξενώσουν το Τεμ. 24 μέχρι τελικής εκδίκασης της αγωγής.

(2)Ενδιάμεσο διάταγμα με το οποίο εμποδίζεται ο Εναγόμενος 3 να μεταβιβάσει σε οποιονδήποτε τη διώροφη κατοικία η οποία έχει ανεγερθεί στο Τεμ. 24 μέχρι τελικής εκδίκασης της αγωγής. Σε μεταγενέστερη δικάσιμο το διάταγμα για τον Εναγόμενο 3 κατέστη απόλυτο ενώ η Εναγόμενη 1 καταχώρισε στις 4.9.18 ένσταση, την οποίαν αργότερα υιοθέτησε και ο Εναγόμενος 2, οπότε ορίστηκε για ακρόαση στις 25.9.

1. Λίγες μέρες πριν την ακρόαση ήτοι στις 12.9.18 η Εναγόμενη 1 καταχώρισε την υπό κρίση αίτηση ζητώντας άδεια για παρουσίαση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης από την υπάλληλο στο δικηγορικό γραφείο που την εκπροσωπεί (κα Ίτταλος) το περιεχόμενο της οποίας έχει ως εξής: «
2. Είμαι υπάλληλος στο δικηγορικό γραφείο της Χρήστος Πουργουρίδης & Σία ΔΕΠΕ και είμαι εξουσιοδοτημένη από την Εναγόμενη 1/Αιτήτρια όπως προβώ στην παρούσα.
3. Έχω στην κατοχή μου τα Πρακτικά της αγωγής με αριθμό 582/08 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού στην οποία η δικηγορική εταιρεία Χρήστος Πουργουρίδης & Σία ΔΕΠΕ, στην οποία εργάζομαι, άσκησε έφεση εκ μέρους της ενάγουσας.
4. Επισυνάπτω από τα πρακτικά της εν λόγω αγωγής, ως Τεκμήριο 1, αντίγραφο των σελ. 179, 181 και 198 το περιεχόμενο των οποίων αναφέρεται στην πλήρη εξόφληση των £345.000,00 από την Εναγόμενη/Καθ' ης η αίτηση.
5. Επισυνάπτω επίσης από τα πρακτικά, ως Τεκμήριο 2 αντίγραφο των σελ. 176, 177, 210 και 213 το περιεχόμενο των οποίων αναφέρεται στο ότι την πρόταση για να πληρωθούν «μαύρα» χρήματα, «κάτω από το τραπέζι» την έκαμε ο κ. Γεωργίου διευθυντής της Ενάγουσας». Η αίτηση βασίζεται στις Δ.39 και Δ.48 και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της κας Ίτταλος, στην οποία εξηγεί ότι ζήτησαν τα πρακτικά μόλις δόθηκαν οδηγίες για ένσταση πλην όμως αυτά ετοιμάστηκαν και τους δόθηκαν μετά την καταχώριση της ένστασης από την Εναγόμενη
6. Όσον αφορά την ουσία του αιτήματος αναφέρει στις παραγράφους 6 και 7 της ένορκης δήλωσης της τα εξής: «
7. Στην ένορκη δήλωση η Εναγόμενη/Καθ' ης η αίτηση αναφέρεται σε ισχυρισμούς του διευθυντή της Ενάγουσας κ. ...Γεωργίου, που είναι ουσιώδεις για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας και οι οποίοι είναι καταγραμμένοι στα πρακτικά της αγωγής 582/2008 και με τη Συμπληρωματική Ένορκη δήλωση, αν δοθεί η άδεια από το Δικαστήριο, θα τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου τα εν λόγω πρακτικά.
8. Από τα πρακτικά που θα τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου αντικρούεται ο ισχυρισμός της Ενάγουσας ότι παρέμεινε οφειλόμενο το ποσό των £1000 από το συμφωνηθέν ποσό των £300.000 συν £45.000 ΦΠΑ και ο ισχυρισμός ότι οι £90.000 που δήθεν πληρώθηκαν κάτω από το τραπέζι πληρώθηκαν «με την προτροπή, την υπόδειξη και τις οδηγίες» της Καθ' ης η αίτηση. Προσχέδιο της προτεινόμενης Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης επισυνάπτεται ως Τεκμήριο «Α».» Ένσταση Με την ένσταση τους οι Ενάγοντες προβάλλουν έξι λόγους για απόρριψη της αίτησης, οι οποίοι συνοψίζονται στο ότι: α) Η αίτηση είναι παράτυπη και αστήρικτη. β) Υπάρχει κατάχρηση διότι τα γεγονότα ήταν γνωστά. γ) Η αίτηση είναι κακόπιστη και δημιουργεί καθυστέρηση. δ) Η συνοδεύουσα την αίτηση ένορκη δήλωση είναι αντίθετη με τη Δ.39 κ.2 και ή η κα Ίτταλος δεν εξηγεί για ποιο λόγο ορκίζεται η ίδια αντί η Εναγόμενη
9. ε) Τα επισυνημμένα στην προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση έγγραφα δεν αποτελούν εγκριθέντα πρακτικά της αγωγής 582/
10. στ) Υπό τις περιστάσεις το Δικαστήριο πρέπει να απορρίψει την αίτηση. Στη συνοδεύουσα την ένσταση ένορκη δήλωση του ο διευθυντής των Εναγόντων (κ. Γεωργίου) επαναλαμβάνει και επεξηγεί τους λόγους ένστασης και αιτείται την απόρριψη της αίτησης. Ειδικότερη αναφορά θα γίνει κατωτέρω εάν απαιτηθεί. Νομική Πτυχή Η δυνατότητα καταχώρισης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης σε αίτηση προβλέπεται από τη Δ.48 θ.4

(2), η οποία έχει ως εξής: «4

(2)Το Δικαστήριο η Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39». Πρόκειται για πρόνοια η οποία εισήχθη το 1999. Η εν λόγω πρόνοια σε συνδυασμό με τη ρύθμιση ότι η ακρόαση αίτησης διεξάγεται πλέον στη βάση των γεγονότων της αίτησης ή των ενόρκων δηλώσεων διατηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης (βάσει της Δ.39) αποσκοπούσε στην εξοικονόμηση χρόνου και εξόδων δια του περιορισμού της προσκόμισης προφορικής μαρτυρίας σε αιτήσεις, των οποίων πολλές φορές η ακρόαση μετατρέπετο σε δίκη επί της ουσίας. Θεσπίζοντας τον εν λόγω κανονισμό το Ανώτατο Δικαστήριο παρέπεμψε το θέμα στη διακριτική ευχέρεια του εκδικάζοντος δικαστηρίου, θέτοντας ουσιαστικά ένα κριτήριο, ήτοι αυτό της ύπαρξης "καλού λόγου" (βλ. υπ. Αναφορικά με αίτηση Φιλόκυπρου Ματθαίου

(2008)1 A 510). Δεν μπορεί βεβαίως εκ προοιμίου να εξαχθεί συμπέρασμα ότι σκοπός ήταν να απαγορευθεί η απάντηση σε ισχυρισμούς της αντίδικης πλευράς, αφού μάλλον στο αντίθετο απέβλεπε η ρύθμιση. Απλώς πλέον δεν απαιτείται όπως το μέρος που έχει το βάρος απόδειξης ενός ισχυρισμού σε αίτηση να το αποσείσει με προφορική μαρτυρία (όπως παλιά), αλλά δύναται να το πράξει με ένορκη δήλωση, (ενώ γενικότερα διατηρεί και το δικαίωμα αντεξέτασης για ισχυρισμούς της άλλης πλευράς). Σχετικά με τον πιο πάνω κανονισμό είναι τα εξής από την Α. Messios & Sons Ltd κ.α. ν. Λεωνίδα,

(2010)1(Α) Α.Α.Δ. 195: «Θεωρούμε ότι η διακριτική ευχέρεια που παρέχεται στο δικαστήριο από τις σχετικές δικονομικές πρόνοιες, είναι ορθό και δίκαιο να ασκηθεί, στην προκείμενη περίπτωση υπέρ των εφεσειόντων-αιτητών. Κατά την εκτίμηση μας τα στοιχεία που επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του δικαστηρίου, οι εφεσείοντες-αιτητές, με τις δύο ένορκες δηλώσεις για τις οποίες ζητούν την άδεια του δικαστηρίου να καταχωρήσουν, είναι στοιχεία που σχετίζονται με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που πρόβαλε ο εφεσίβλητος-καθ' ου η αίτηση στην αρχική του ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης στην αίτηση επαναφοράς της έφεσης. Δεν πρόκειται, κατά την κρίση μας, για ανεπίτρεπτη μαρτυρία ούτε για επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών των εφεσειόντων, αλλά για διευκρινίσεις και ισχυρισμούς που είναι επιθυμητό να επιτραπεί στους εφεσείοντες-αιτητές να προβάλουν, ώστε το δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων». Να σημειωθεί πως στην πιο πάνω υπόθεση επιτράπηκε η καταχώριση δύο συμπληρωματικών δηλώσεων, εκ των οποίων η μια προερχόμενη από άλλο πρόσωπο και όχι την αρχικώς ενόρκως δηλούσα, στοιχείο το οποίο καταδεικνύει ότι στην έννοια της «συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης» περιλαμβάνεται και η προερχόμενη από πρόσωπο άλλο από τον αρχικώς ενόρκως δηλούντα (όπως είναι και η παρούσα περίπτωση). Όπως είχε κριθεί στη Vuitton (άνω), η οποία αφορούσε ενδιάμεσο διάταγμα εκδοθέν μονομερώς, εφόσον αμφισβητούνται τα γεγονότα που στοιχειοθετούν μια ενδιάμεση αίτηση επιβάλλεται η απόδειξη τους από τον διάδικο που φέρει το βάρος απόδειξης σύμφωνα με τη Δ.48 θ.4. Όπως αναφέρθηκε, το αποδεικτικό μέσο ήταν (τότε) η προφορική μαρτυρία. Η κατάσταση ως προς το βάρος απόδειξης σε παρόμοιες αιτήσεις (αλλά και γενικότερα) παραμένει η ίδια και μετά την τροποποίηση της Δ.48, δηλαδή το βάρος ανήκει στον αιτητή να ικανοποιήσει τις προϋποθέσεις χορήγησης ενδιάμεσου διατάγματος (Σεβαστού ν. Σεβαστού

(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1980). Γενικότερα όμως, σε αιτήσεις τα αμφισβητούμενα γεγονότα επιβάλλεται να αποδεικνύονται από τον διάδικο που τα επικαλείται (Thinking Steel International BV ν. Caramondani Bros Public Co Ltd,

(2012)1(Β) Α.Α.Δ. 1460). Όπως λέχθηκε στη Fashion Box S.P.A. v. Ferro Fashions Ltd

(1999)1(Γ) Α.Α.Δ. 1858 «. αν υπάρχει διάσταση ως προς τα γεγονότα, μεταξύ του αιτητή και οποιουδήποτε προσώπου που καταθέτει ειδοποίηση ένστασης, ο αιτητής ή ο ενιστάμενος θα πρέπει κατά την ακρόαση της αίτησης να είναι έτοιμος να αποδείξει τα γεγονότα επί των οποίων βασίζεται, στο βαθμό που το βάρος απόδειξης τον βαραίνει». Στη μεταγενέστερη υπόθεση Κόκκινου ν. Κόκκινου, Έφ. 29/14, ημερ. 3.11.16, αναφέρθηκαν σχετικά με το ίδιο θέμα τα εξής: «Καλός λόγος» προϋποθέτει την ύπαρξη κάποιας ανάγκης με απώτερο σκοπό την επίλυση των επίδικων ζητημάτων της ενδιάμεσης διαδικασίας και την ορθή απονομή της δικαιοσύνης.». Καθίσταται λοιπόν σαφές πως αυτό το δικαίωμα θα πρέπει να ασκείται με φειδώ και εν σχέσει με κρινόμενα ως αναγκαία στοιχεία, διευκρινίσεις και ισχυρισμούς με σκοπό να δοθεί η σφαιρική εικόνα προς επίλυση των επίδικων ζητημάτων της ενδιάμεσης διαδικασίας. Η προτεινόμενη να παρουσιαστεί με συμπληρωματική ένορκη δήλωση μαρτυρία δεν θα πρέπει να είναι ανεπίτρεπτη ή αχρείαστη μαρτυρία ή επανάληψη αρχικών ισχυρισμών. Στην παρούσα περίπτωση, εξ όσων δύναται να συναχθεί από το γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο, καθώς και την κυρίως αίτηση, οι Ενάγοντες εγείρουν διάφορες αξιώσεις δυνάμει σύμβασης για την πώληση κάποιας ακίνητης ιδιοκτησίας στην Εναγόμενη 1. Διεκδικούν μεταξύ άλλων δήλωση ότι ιδιοκτήτες είναι οι ίδιοι, καθώς και ότι είναι άκυρη η μεταβίβαση από την Εναγόμενη 1 στον Εναγόμενο 2 της ανεγερθείσας επί του ακινήτου διώροφης κατοικίας. Στη συνοδεύουσα την αίτηση για το απαγορευτικό διάταγμα ο διευθυντής των Εναγόντων (κ. Γεωργίου) είχε, μεταξύ άλλων, δηλώσει ότι:

1. i)Το συνολικό τίμημα ήταν Λ.Κ.390.000 και ότι σύμφωνα με «την προτροπή την υπόδειξη και τις οδηγίες της Εναγόμενης 1» το ποσό των Λ.Κ.90.000 εκ του τιμήματος θα πληρωνόταν «κάτω από το τραπέζι»
2. ii)Παρέμεινε υπόλοιπο Λ.Κ.1000 «το οποίο μέχρι και σήμερα δεν έχει πληρωθεί» Από την άλλη πλευρά στην ένσταση της η Εναγόμενη 1 προέβαλε ότι: α) Το συνολικό τίμημα ήταν Λ.Κ.345.000 συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ και αρνήθηκε ότι η ίδια είχε εισηγηθεί πληρωμή «κάτω από το τραπέζι», προβάλλοντας ότι αυτόν τον ισχυρισμό τον εφηύρε ο κ. Γεωργίου λίγες μέρες πριν την ακρόαση της αγωγής 582/08. β) Στην εν λόγω αγωγή ο κ. Γεωργίου είχε παραδεχθεί ενόρκως ότι η ίδια είχε εξοφλήσει πλήρως το ποσό που αναγράφεται στο συμβόλαιο, ήτοι ότι του είχε καταβάλει το ποσό των Λ.Κ.345.000 συν Λ.Κ.90.000 «κάτω από το τραπέζι» ενώ στην παρούσα ψευδώς ισχυρίζεται ότι παραμένει υπόλοιπο Λ.Κ.1000. Βασικά η Εναγόμενη 1 με τα πρακτικά τα οποία ζητά να παρουσιάσει επιθυμεί να στηρίξει τις ήδη προβληθείσες θέσεις της, ήτοι αφενός ότι οι αντίδικοι της είχαν παραδεχθεί σε άλλη διαδικασία την πλήρη εξόφληση και ότι την όποια πρόταση για κρυφή πληρωμή την είχε υποβάλει ο κ. Γεωργίου. Θα μπορούσε να αντιτάξει κάποιος πως με δεδομένο ότι οι αρχικοί ισχυρισμοί της Εναγομένης 1 παρέμειναν αναπάντητοι από πλευράς Εναγόντων δεν θα έπρεπε η ίδια να ανησυχεί και να επιδιώκει την ενίσχυση τους με την προσκόμιση των ίδιων των πρακτικών. Ενδεχομένως να υπάρχει κάποια βάση σε ένα τέτοιο σκεπτικό. Όμως από την άλλη πλευρά δεν παραγνωρίζεται πως αυτό το οποίο έπραξε στην αρχική δήλωση της η Εναγόμενη 1 δεν ήταν, αυστηρώς ομιλούντες να παραθέσει επί λέξει τα λεχθέντα στην παλαιότερη διαδικασία ούτε και τις πλήρεις στιχομυθίες στις οποίες προέκυψαν οι κατ' ισχυρισμόν της αναφορές του διευθυντή των Εναγόντων. Αναμφίβολα, το βάρος για τη στοιχειοθέτηση της θέσης ότι υπήρξαν οι αναφερόμενες δηλώσεις ανήκει στην ίδια την Εναγόμενη 1 και δικαιωματικά επιδιώκει την προσκόμιση της καλύτερης δυνατής μαρτυρίας στην προσπάθεια της αυτή. Θεωρώ ότι η προσκόμιση των ίδιων των πρακτικών θα προσφέρει μια σφαιρική εικόνα του πλαισίου στο οποίο έγιναν, στοιχείο το οποίο είναι υποβοηθητικό στην επίλυση των θεμάτων της ενδιάμεσης διαδικασίας και συμβάλλει στην ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Υπ' αυτή την έννοια συμφωνώ ότι συντρέχει καλός λόγος για να επιτραπεί η προσκόμιση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Δεν συμφωνώ ότι είναι βάσιμος οποιοσδήποτε προβληθείς λόγος ένστασης από πλευράς Εναγόντων. Η οποιαδήποτε καθυστέρηση θα μπορούσε να αποζημιωθεί με έξοδα εάν η αίτηση δεν οδηγείτο σε ακρόαση. Ορθώς ορκίστηκε η κα Ίτταλος δεδομένου ότι καθ' όσον αφορά τα πρακτικά και τη λήψη τους αναφέρεται σε γεγονότα για τα οποία έχει προσωπική γνώση ενώ τα υπόλοιπα εγειρόμενα ζητήματα αφορούν τη βαρύτητα που δυνατόν να δοθεί στην προτεινόμενη μαρτυρία αλλά τούτο κατά την ακρόαση της κυρίως αίτησης και όχι στο παρόν στάδιο. Κατάληξη Για όλους τους πιο πάνω λόγους η αίτηση εγκρίνεται. Δίδεται άδεια παρουσίασης της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης ως το Τεκμήριο Α, η οποία να καταχωριστεί εντός 10 ημερών από σήμερα και παραδοθεί αντίγραφο στην άλλη πλευρά. Όσον αφορά τα έξοδα συνεκτιμάται ότι οι Ενάγοντες θα δικαιούντο τα έξοδα της πρώτης εμφάνισης στην αίτηση αλλά ως είχαν δικαίωμα επέλεξαν να καταχωρίσουν ένσταση. Επιδικάζονται €500 έξοδα συν Φ.Π.Α. προς όφελος της Εναγομένης 1 και εις βάρος των Εναγόντων. (Υπ.) Χ. Β. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ../ΙΜ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο