← Κύπρος

Hellenic Bank Public Company Ltd ν. Κωνσταντίνου κ.α., Αγωγή αρ.: 1622/2015, 16/10/2018

Hellenic Bank Public Company Ltd ν. Κωνσταντίνου κ.α., Αγωγή αρ.: 1622/2015, 16/10/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A411 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. Αγωγή αρ.: 1622/2015 Μεταξύ: Hellenic Bank Public Company Ltd, από τη Λευκωσία Ενάγουσας Και XXXXXXXX Κωνσταντίνου, από τη Λεμεσό 2. XXXXXXXX Πιερή, από τη Λεμεσό Εναγόμενων Και δια ανταπαιτήσεως XXXXXXXX Κωνσταντίνου, από τη Λεμεσό 2. XXXXXXXX Πιερή, από τη Λεμεσό Εναγόντων δι' ανταπαιτήσεως Και Hellenic Bank Public Company Ltd, από τη Λευκωσία 2. ΛΑΟΜΕΔΩΝ ΛΤΔ, από τη Λεμεσό Εναγόμενων δι' ανταπαιτήσεως -------------------------------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 4.5.2017 για τροποποίηση Ημερομηνία: 16.10.2018 Εμφανίσεις: Για τους Εναγόμενους 1 και 2 - Αιτητές: κ. Π. Μπενάκης Για τους Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση: κ. Λ. Χατζηκυριάκος για Κ.Π. ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΥ & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Εναγόμενους δι' Ανταπαιτήσεως - Καθ' ων η Αίτηση: κ. Μ. Κονής για ΠΑΝΙΚΟΣ Α. ΛΕΩΝΙΔΟΥ & ΣΙΑ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ 1. Στην έκθεση απαίτησης αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι κατόπιν σχετικής συμφωνίας ημερομηνίας 22.1.2010 η ενάγουσα παραχώρησε στον εναγόμενο 1 δάνειο και η εναγόμενη 2 εγγυήθηκε τις υποχρεώσεις του τελευταίου. Προβάλλεται ότι ο εναγόμενος 1 παραβίασε την πιο πάνω συμφωνία και ακολούθως τερματίστηκε. Έτσι αξιώνουν από τους εναγόμενους 1 και 2 το ποσό των €190.068,37 πλέον τόκους. Η εναγόμενη στην έκθεση υπεράσπισής της, μεταξύ άλλων, αρνείται τους ισχυρισμούς της ενάγουσας και προβάλλει, μεταξύ άλλων, ότι αρχικά παραχωρήθηκε στον εναγόμενο 1 δάνειο την 6.11.2008, το οποίο για τους λόγους που αναφέρονται ήταν εικονικό. Ακολούθως παραχωρήθηκαν και άλλες πιστωτικές διευκολύνσεις. Ισχυρίζεται ότι εν όψει του ότι οι ενάγοντες γνώριζαν ότι η πρώτη συμφωνία δανείου ημερομηνίας 6.11.2008 ήταν εξ υπαρχής άκυρη και με σκοπό να αποφύγουν τις συνέπειες, ενθάρρυναν τον εναγόμενο 1 να καταρτίσει την επίδικη συμφωνία δανείου ημερομηνίας 22.1.2010. Αποδίδουν στην ενάγουσα δόλο και/ή απάτη και ψευδείς παραστάσεις, παραθέτοντας σχετικές λεπτομέρειες. Έτσι ισχυρίζονται ότι τόσο η αρχική όσο και η μεταγενέστερη, επίδικη συμφωνία δανείου, είναι ακυρώσιμες ως επίσης και η εγγύηση που παραχωρήθηκε και ανταπαιτητικώς αξιώνουν σχετικές θεραπείες. 2. Με την παρούσα αίτηση η εναγόμενη επιζητεί την τροποποίηση της έκθεσης υπεράσπισης με την προσθήκη ισχυρισμών όπως αυτοί περιγράφονται στην παράγραφο Α της αίτησης. Η αίτηση βασίζεται στην Δ.25 θ1-5 και στη Δ.48 θ1-3, 7 και 9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του κ. Δ. Κωνσταντίνου. Αναφέρεται ότι στα πλαίσια της ετοιμασίας των εναγόμενων 1 και 2 στο στάδιο των οδηγιών, η δικηγόρος τους διαπίστωσε ότι εκ παραδρομής και λόγω καλόπιστου λάθους η υπεράσπιση και η ανταπαίτηση δεν συντάχθηκε με τρόπο που να αναφέρει ξεκάθαρα την αξίωση εναντίον της εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενης 2, με βάση τα γεγονότα που περιγράφονται στην υπεράσπιση και ανταπαίτηση. Περαιτέρω εκ παραδρομής δεν εγέρθηκε και η αυτονόητη, όπως την χαρακτηρίζει, εκ των πραγμάτων και περιστάσεων αξίωση περί ακύρωσης της υποθήκης η οποία δόθηκε προς όφελος της ενάγουσας-καθ' ης η αίτηση. 3. Οι καθ' ων η αίτηση φέρουν ένσταση στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και μεταξύ άλλων προβάλλουν ότι η αίτηση (
  2. i)υποβάλλεται με καθυστέρηση, (
  3. ii)γίνεται κακόπιστα και δεν είναι αποτέλεσμα καλόπιστου λάθους, (iii) συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας, (
  4. iv)με την αιτούμενη τροποποίηση θα περιπλακούν τα επίδικα ζητήματα και τέλος (
  5. v)η τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα τους επηρεάσει δυσμενώς. 4. Οι Αρχές οι οποίες διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου αναφορικά με την τροποποίηση δικογράφων έχουν συνοψιστεί από τον πρώην Πρόεδρο του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Γ. Πική στην υπόθεση Φοινιώτης v. Green Navigation

(1989)1Ε Α.Α.Δ. 33 ως εξής:
(1)«Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης.
(2)Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στην συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου.
(3)Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στην διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση.
(4)Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης υπεράσπισης. Στο στάδιο αυτό όμως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβάνοντας υπόψη και τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. Στην υπόθεση Hipgrave v. Case 28 Ch. D.361 υποδείχθηκε ότι το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας κατά τη δίκη». (Βλ. και Γραμμές Στρίντζη v. Επίσημου Παραλήπτη
(1995)1 Α.Α.Δ. 607).
  1. Σταθερή γραμμή της Νομολογίας επιβεβαιώνει ως θεμελιακή αρχή πως τροποποίηση δικογράφων είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που αυτό κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για την αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Ακόμη και στις περιπτώσεις που επιδιώκεται νέα βάση αγωγής, η αίτηση τροποποίησης δεν είναι καταδικασμένη σε αποτυχία, αλλά εξετάζεται και συνεκτιμάται υπό το πρίσμα του συνόλου των στοιχείων της δεδομένης περίπτωσης. Το συμφέρον της δικαιοσύνης συνιστά, σε κάθε περίπτωση, κυρίαρχο παράγοντα, κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, να επιτρέπει τροποποίηση. (Βλ. Icos Cif Ltd ν.
  2. Μartin Coward κ.α. Πολ. Εφέσεις αρ. 137/2013 και 138/2013 ημερ. 20.3.2014)
  3. Έχουν ήδη παρατεθεί οι βασικές αρχές, οι οποίες και συνιστούν τον γνώμονα για την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου, κατά την εξέταση ζητήματος τροποποίησης δικογράφων. Ειδικότερα ως προς το θέμα του παράγοντα χρόνου στην υποβολή αιτήματος τροποποίησης, σταθερή γραμμή της Νομολογίας αναγνωρίζει ότι ο παράγοντας αυτός είναι σχετικός. Δεν είναι όμως εξαρχής και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Όταν η καθυστέρηση οφείλεται σε σφάλμα του αιτητή, η δικαιολόγηση της και η σημασία της ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά κάθε υπόθεσης, κυρίως σε συσχετισμό με τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. Η όποια καθυστέρηση δεν πρέπει να εξετάζεται μεμονωμένα από απόψεως μόνο χρονικής διάστασης, αλλά θα πρέπει να συναρτάται με άλλους παράγοντες, όπως για παράδειγμα την ανυπαρξία καλής πίστης. Τροποποίηση μπορεί να επιτραπεί, ασχέτως εάν επιδείχθηκε αμέλεια και καθυστέρηση από διάδικο, αν αυτό απαιτεί το συμφέρον της δικαιοσύνης. Όπως ήδη έχει καταγραφεί, τελικά ο κρίσιμος παράγοντας είναι η ανάγκη για προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων και η διατύπωση των θέσεων των διαδίκων (βλ. υπόθεση Icos Cif Ltd, ανωτέρω και στις εκεί αναφερόμενες αυθεντίες).
  4. Στην Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου
(1991)1ΑΑΔ 934 αναφέρθηκε ότι η σύγχρονη τάση είναι να επιτρέπουν τα Δικαστήρια τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμα κι όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα. Στην ίδια απόφαση γίνεται αναφορά στην αγγλική υπόθεση Associated Leisure Ltd v. Associated Newspapers Ltd
(1970)2 All E.R. 754 στην οποία αναφέρονται τα εξής: "I start with the principle, well settled, than an amendment ought to be allowed, even if it comes late, if it is necessary to do justice between the parties, so long as any hardship done thereby can be compensated in money. That principle applies here". Και σε μετάφραση στα ελληνικά: «Ξεκινώ με την αρχή, που είναι καλά καθιερωμένη, ότι μια τροποποίηση πρέπει να επιτρέπεται έστω και αν ζητείται αργά, αν είναι αναγκαία, για να αποδοθεί δικαιοσύνη μεταξύ των διαδίκων, καθόσον οποιαδήποτε δυσχέρεια θα ήθελε προκληθεί από αυτή μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα. Αυτή η αρχή ισχύει εδώ». 8. Όπως έχει τονισθεί στην υπόθεση Χριστοδούλου ανωτέρω η σύγχρονη τάση είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες περιπτώσεις, έστω κι αν η αναγκαιότητα τροποποίησης είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης. Η πιο πάνω αρχή όμως περιορίστηκε στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ v. Ανδρέα Παύλου
(1995)1ΑΑΔ 560, όπου τονίστηκε ότι το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στην διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου που πρέπει να ασκείται έχοντας υπόψη το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης. Επίσης έχει νομολογηθεί ότι κατά την εξέταση του παράγοντα της καθυστέρησης πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και η συμπεριφορά των μερών παρόλο που η ευθύνη για την διασφάλιση του δικαιώματος που κατοχυρώνεται από το Άρθρο 30.2 του Συντάγματος βαρύνει το Δικαστήριο (Βλ. Καυκαρής v. Δημοκρατίας
(1990)2ΑΑΔ 203, Χριστοδούλου v. Αστυνομίας
(1992)2 ΑΑΔ 84, Λυσιώτη v. Δημοκρατίας, Πολιτική Έφεση 10515/22.3.2000 και Union Alimentaria Sanders S.A. v. Spain, Series A, 157, Publication of the European Court of Human Rights, παραγ. 35
(1989), Δημοτικό Συμβούλιο Αγλαντζιάς v. Σωτηρούλας Χαρικλείδη και Δημοτικό Συμβούλιο Αγλαντζιάς v. Ζήνωνα Ποφαϊδη και άλλων Πολ. Εφέσεις 10719 και 10786 αντίστοιχα ημερ. 24/10/
  1. Στην υπόθεση Astor Manufacturing ανωτέρω εγκρίθηκε τροποποίηση σε αίτηση που καταχωρήθηκε 11 χρόνια μετά την καταχώρηση της Αγωγής καθότι υποβλήθηκε σε μια γνήσια προσπάθεια κάλυψης όσων εκλήφθηκαν ως ελλείψεις της Έκθεσης Απαίτησης γιατί υποβλήθηκε καλόπιστα ως επίσης στην υπόθεση Χριστοδούλου ανωτέρω εγκρίθηκε τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης μετά που είχαν ακουσθεί 7 μάρτυρες.
  2. Στην προκείμενη περίπτωση λίγα λόγια για το ιστορικό της υπόθεσης είναι χρήσιμα. Στις 5.5.2015 καταχωρίστηκε Κλητήριο Ειδικώς Οπισθογραφημένο, με το οποίο η ενάγουσα αξιώνει από τους εναγόμενους 1 και 2 το ποσό των €190.068,37 πλέον τόκους και έξοδα. Στις 15.6.2015 η ενάγουσα καταχώρισε αίτηση για τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης και στις 19.10.2015, στην παρουσία των καθ' ων η αίτηση, εκ συμφώνου εκδόθηκε σχετικό διάταγμα. Τροποποιημένο Κλητήριο καταχωρίστηκε στις 2.11.
  3. Οι εναγόμενοι 1 και 2 καταχώρισαν εμφάνιση με συνήγορο στις 24.11.2015 και στις 30.12.2015 καταχώρισαν έκθεση υπεράσπισης και ανταπαίτησης. Απάντηση στην υπεράσπιση και υπεράσπιση στην ανταπαίτηση καταχωρίστηκε στις 5.1.
  4. Η δε απάντηση των εναγόμενων 1 και 2 στην υπεράσπιση των εναγόντων στην ανταπαίτηση καταχωρίστηκε την 14.3.
  5. Ο δε εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενος 2 καταχώρισε εμφάνιση την 8.3.2017 και υπεράσπιση την 11.9.
  6. Ακολούθως την 12.12.2017 καταχωρίστηκε ειδοποίηση αλλαγής δικηγόρου από μέρους των εναγόμενων 1 και
  7. Στο μεταξύ την 4.5.2017 καταχωρίστηκε η παρούσα αίτηση τροποποίησης. Η ακροαματική διαδικασία δεν έχει αρχίσει. Στην προκείμενη περίπτωση, λαμβάνοντας υπόψιν το ιστορικό της υπόθεσης όπως με λεπτομέρεια έχει εκτεθεί πιο πάνω, το γεγονός ότι η ακροαματική διαδικασία δεν άρχισε, τα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, κρίνω ότι δεν υφίσταται καθυστέρηση και ο χρόνος που διέρρευσε μέχρι και την καταχώριση της αίτησης δεν οδηγεί προς την κατεύθυνση της απόρριψης σε συνδυασμό με το γεγονός ότι δεν διαπιστώνεται η ανυπαρξία καλής πίστης από μέρους των αιτητών. Περαιτέρω δε, σε περίπτωση που το αίτημα εγκριθεί, αδυνατώ να αντιληφθώ πως θα επηρεαστούν δυσμενώς οι καθ' ων η αίτηση και δεν εντοπίζεται οτιδήποτε που να επιφέρει αδικία σε αυτούς, λαμβανομένου υπόψη ότι μπορεί να υπάρξει αποζημίωση με την επιδίκαση εξόδων. Δεν καταδεικνύεται κατάχρηση ή οτιδήποτε άλλο που να οδηγεί προς την κατεύθυνση της απόρριψης της αίτησης, έχοντας υπόψιν την φύση και την έκταση της αιτούμενης τροποποίησης.
  8. Για όλους τους λόγους που εξηγούνται, εκδίδεται διάταγμα ως η παράγραφος Α της αίτησης. Τροποποιημένο δικόγραφο να καταχωριστεί εντός 15 ημερών από την σύνταξη του διατάγματος, νοουμένου ότι αυτό θα ζητηθεί εντός 5 ημερών από σήμερα. Στη συνέχεια να ακολουθηθούν οι Θεσμοί. Αναφορικά με τα έξοδα, τόσο τα έξοδα της αίτησης όσο και όλα τα σπαταληθέντα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των καθ' ων η αίτηση και εναντίον των εναγόμενων 1 και 2-αιτητών, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος. (Υπ.) .............................. Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΗΓ/ΑΓ Subject: Civil / Other actions / Interim Αναφορά: Αίτηση για τροποποίηση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.