Οι ιδιοκτήτες του αλιευτικού σκάφους "BLACK TIGER" κ.α. ν. EDT OFFSHORE LTD, Αγωγή Ναυτοδικείου αρ.: 2/2012, 18/10/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A415 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. Αγωγή Ναυτοδικείου αρ.: 2/2012 Μεταξύ: 1. Οι ιδιοκτήτες του αλιευτικού σκάφους "BLACK TIGER" 2. Οι ιδιοκτήτες του αλιευτικού σκάφους "HENDRIKA" 3. Οι ιδιοκτήτες του αλιευτικού σκάφους " HENDRIKA " Εναγόντων Και EDT OFFSHORE LTD Εναγόμενης -------------------------------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 15.5.2018 για τροποποίηση Ημερομηνία: 18.10.2018 Εμφανίσεις: Για την αιτήτρια: κα Ιατρίδου για Α. Καριτζής & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για τους καθ' ων η αίτηση: κα Κτίστη για Ερμής Στυλιανίδης Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ 1. Με την παρούσα αγωγή οι ενάγοντες αξιώνουν από την εναγόμενη αποζημιώσεις για ζημιές και απώλειες που υπέστηκαν ως ιδιοκτήτες του αλιευτικού σκάφους BLACK TIGER και των πλοίων HENDRIKA και BLACK TIGER συνεπεία της αμέλειας και/ή της παράβασης των νόμιμων καθηκόντων της εναγομένης. Η τελευταία στην Απάντηση της αρνείται, μεταξύ άλλων, ότι έχει οποιαδήποτε σχέση με τα γεγονότα που προβάλλονται στην αναφορά των εναγόντων. 2. Με την παρούσα αίτηση η εναγόμενη-αιτήτρια επιζητεί διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να τροποποιεί την απάντηση με την προσθήκη, μεταξύ άλλων, ισχυρισμών ότι (α) δεν ήταν υπεύθυνη και δεν τοποθέτησε σωλήνες στη θαλάσσια περιοχή του αγκυροβολίου του Λιμανιού κατά τον επίδικο χρόνο, (β) δεν ήταν υπεύθυνη για την άσκηση επιτήρησης και/ή λήψης μέτρων για την αποτροπή του επίδικου ατυχήματος και/ή για την προειδοποίηση των εναγόντων για τις εργασίες που επιδιδόταν τρίτη εταιρεία σε σχέση με τις θαλάσσιες σωλήνες, (γ) δεν ήταν αμελής και δεν παρέβηκε οποιαδήποτε νόμιμα καθήκοντα σε σχέση με το επίδικο ατύχημα και περαιτέρω ισχυρίζεται ότι οι ενάγοντες δεν είχαν εξασφαλίσει όλες τις απαραίτητες άδειες για τον ελλιμενισμό και/ή αγκυροβόληση των αλιευτικών σκαφών κατά τον επίδικο χρόνο και τέλος (δ) ότι τα εν λόγω σκάφη δεν ήταν επαρκώς επανδρωμένα και δεν υπέβαλαν προς τις αρμόδιες αρχές έγγραφη αναφορά σε σχέση με το επίδικο ατύχημα. 3. Η αίτηση βασίζεται στην Δ.25, Δ.48, θ.1-4, 8, 9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ως επίσης και στους Περί Δικαιοδοσίας Ναυτοδικείου Διαδικαστικών Κανονισμών του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Κύπρου του 1893, Κανονισμοί 90, 203-212 και 237. Η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του κ. Α. Τσάκος στην οποία αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι εν όψει του γεγονότος ότι η παρούσα αγωγή ήταν ορισμένη για ακρόαση την 19.4.2018, διευθετήθηκε συνάντηση στα γραφεία της εναγομένης την 17.4.2018. Πριν την πιο πάνω συνάντηση προέβηκε, μετά από παρότρυνση των δικηγόρων, σε ενδελεχή έρευνα στα γραφεία της εναγομένης με σκοπό την ανεύρεση χρήσιμων εγγράφων τα οποία θα μπορούσαν οι δικηγόροι να τα χρησιμοποιήσουν κατά την ακροαματική διαδικασία. Μετά από έρευνα διαπίστωσε ότι δεν έγινε οποιαδήποτε γραπτή αναφορά από τους ενάγοντες σε σχέση με το επίδικο ατύχημα, δεν εξασφαλίστηκε αδειοδότηση για την φύλαξη και ελλιμενισμό των σκαφών στον επίδικο χώρο, ως επίσης κατά τον ουσιώδη χρόνο τα αλιευτικά σκάφη δεν ήταν επανδρωμένα. Τα πιο πάνω γεγονότα, ως προβάλλει, από λάθος δεν είχαν αναφερθεί στους δικηγόρους της εναγομένης. Μετά την συνάντηση τους, οι τελευταίοι τους συμβούλευσαν όπως προβούν σε αίτημα τροποποίησης της Απάντησης. 4. Οι ενάγοντες-καθ' ων η αίτηση φέρουν ένσταση στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και μεταξύ άλλων προβάλλουν ότι η αίτηση (
- i)υποβλήθηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση με αποτέλεσμα να εκτροχιάζει την εκδίκαση της υπόθεσης, (
- ii)καταχωρίστηκε κακόπιστα και αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας, (iii) οι προτεινόμενες τροποποιήσεις θα επιφέρουν βλάβη στους ενάγοντες και δεν είναι η περίπτωση που θεραπεύεται με έξοδα. Η δε ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της κας Μ. Σωκράτους. 5. Χρήσιμη καθοδήγηση ως προς την εφαρμογή του Κ. 90 παρέχει η υπόθεση Ε. Φιλίππου Λτδ. ν. Compass Co. Ltd. (Αρ. 1)
(1990)1 Α.Α.Δ. 24, στην οποία επισημάνθηκαν τα ακόλουθα: «Ο Κ. 90 των Κυπριακών Θεσμών Ναυτοδικείου παρέχει διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να επιτρέψει την τροποποίηση των δικογράφων σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να εγκρίνει τροποποίηση της δικογραφίας ασκείται με βάση τις ίδιες αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου στο ίδιο πεδίο σε άλλους τομείς της αστικής δικαιοδοσίας. Τα συμφέροντα της δικαιοσύνης είναι ο παράγων ο οποίος δεσπόζει στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Τα στοιχεία τα οποία συνθέτουν και προσδιορίζουν τα συμφέροντα της δικαιοσύνης εξισορροπούνται μετά από την συνεκτίμηση των συμφερόντων των διαδίκων και των ευρύτερων συμφερόντων της δικαιοσύνης για τελεσφόρο επίλυση όλων των συναφών διαφορών μεταξύ τους καθώς και των συμφερόντων του δημοσίου στην εξασφάλιση της ταχείας απονομής της δικαιοσύνης.» 6. Οι Αρχές οι οποίες διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου αναφορικά με την τροποποίηση δικογράφων έχουν συνοψιστεί από τον πρώην Πρόεδρο του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Γ. Πική στην υπόθεση Φοινιώτης v. Green Navigation
(1989)1Ε Α.Α.Δ. 33 ως εξής:
(1)«Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης.
(2)Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στην συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου.
(3)Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στην διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση.
(4)Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης υπεράσπισης. Στο στάδιο αυτό όμως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβάνοντας υπόψη και τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. Στην υπόθεση Hipgrave v. Case 28 Ch. D.361 υποδείχθηκε ότι το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας κατά τη δίκη». (Βλ. και Γραμμές Στρίντζη v. Επίσημου Παραλήπτη
(1995)1 Α.Α.Δ. 607).
- Σταθερή γραμμή της Νομολογίας επιβεβαιώνει ως θεμελιακή αρχή πως τροποποίηση δικογράφων είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που αυτό κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για την αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Ακόμη και στις περιπτώσεις που επιδιώκεται νέα βάση αγωγής, η αίτηση τροποποίησης δεν είναι καταδικασμένη σε αποτυχία, αλλά εξετάζεται και συνεκτιμάται υπό το πρίσμα του συνόλου των στοιχείων της δεδομένης περίπτωσης. Το συμφέρον της δικαιοσύνης συνιστά, σε κάθε περίπτωση, κυρίαρχο παράγοντα, κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, να επιτρέπει τροποποίηση (βλ. Icos Cif Ltd ν.
- Μartin Coward κ.α. Πολ. Εφέσεις αρ. 137/2013 και 138/2013 ημερ. 20.3.2014).
- Έχουν ήδη παρατεθεί οι βασικές αρχές, οι οποίες και συνιστούν τον γνώμονα για την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου, κατά την εξέταση ζητήματος τροποποίησης δικογράφων. Ειδικότερα ως προς το θέμα του παράγοντα χρόνου στην υποβολή αιτήματος τροποποίησης, σταθερή γραμμή της Νομολογίας αναγνωρίζει ότι ο παράγοντας αυτός είναι σχετικός. Δεν είναι όμως εξαρχής και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Όταν η καθυστέρηση οφείλεται σε σφάλμα του αιτητή, η δικαιολόγηση της και η σημασία της ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά κάθε υπόθεσης, κυρίως σε συσχετισμό με τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. Η όποια καθυστέρηση δεν πρέπει να εξετάζεται μεμονωμένα από απόψεως μόνο χρονικής διάστασης, αλλά θα πρέπει να συναρτάται με άλλους παράγοντες, όπως για παράδειγμα την ανυπαρξία καλής πίστης. Τροποποίηση μπορεί να επιτραπεί, ασχέτως εάν επιδείχθηκε αμέλεια και καθυστέρηση από διάδικο, αν αυτό απαιτεί το συμφέρον της δικαιοσύνης. Όπως ήδη έχει καταγραφεί, τελικά ο κρίσιμος παράγοντας είναι η ανάγκη για προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων και η διατύπωση των θέσεων των διαδίκων (βλ. υπόθεση Icos Cif Ltd, ανωτέρω και στις εκεί αναφερόμενες αυθεντίες).
- Στην Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου
(1991)1ΑΑΔ 934 αναφέρθηκε ότι η σύγχρονη τάση είναι να επιτρέπουν τα Δικαστήρια τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμα κι όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα. Στην ίδια απόφαση γίνεται αναφορά στην αγγλική υπόθεση Associated Leisure Ltd v. Associated Newspapers Ltd
(1970)2 All E.R. 754 στην οποία αναφέρονται τα εξής: "I start with the principle, well settled, than an amendment ought to be allowed, even if it comes late, if it is necessary to do justice between the parties, so long as any hardship done thereby can be compensated in money. That principle applies here". Και σε μετάφραση στα ελληνικά: «Ξεκινώ με την αρχή, που είναι καλά καθιερωμένη, ότι μια τροποποίηση πρέπει να επιτρέπεται έστω και αν ζητείται αργά, αν είναι αναγκαία, για να αποδοθεί δικαιοσύνη μεταξύ των διαδίκων, καθόσον οποιαδήποτε δυσχέρεια θα ήθελε προκληθεί από αυτή μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα. Αυτή η αρχή ισχύει εδώ». 10. Όπως έχει τονισθεί στην υπόθεση Χριστοδούλου ανωτέρω η σύγχρονη τάση είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες περιπτώσεις, έστω κι αν η αναγκαιότητα τροποποίησης είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης. Η πιο πάνω αρχή όμως περιορίστηκε στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ v. Ανδρέα Παύλου
(1995)1ΑΑΔ 560, όπου τονίστηκε ότι το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στην διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου που πρέπει να ασκείται έχοντας υπόψη το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης. Επίσης έχει νομολογηθεί ότι κατά την εξέταση του παράγοντα της καθυστέρησης πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και η συμπεριφορά των μερών παρόλο που η ευθύνη για την διασφάλιση του δικαιώματος που κατοχυρώνεται από το Άρθρο 30.2 του Συντάγματος βαρύνει το Δικαστήριο (Βλ. Καυκαρής v. Δημοκρατίας
(1990)2ΑΑΔ 203, Χριστοδούλου v. Αστυνομίας
(1992)2 ΑΑΔ 84, Λυσιώτη v. Δημοκρατίας, Πολιτική Έφεση 10515/22.3.2000 και Union Alimentaria Sanders S.A. v. Spain, Series A, 157, Publication of the European Court of Human Rights, παραγ. 35
(1989), Δημοτικό Συμβούλιο Αγλαντζιάς v. Σωτηρούλας Χαρικλείδη και Δημοτικό Συμβούλιο Αγλαντζιάς v. Ζήνωνα Ποφαϊδη και άλλων Πολ. Εφέσεις 10719 και 10786 αντίστοιχα ημερ. 24/10/
- Στην υπόθεση Astor Manufacturing ανωτέρω εγκρίθηκε τροποποίηση σε αίτηση που καταχωρήθηκε 11 χρόνια μετά την καταχώρηση της Αγωγής καθότι υποβλήθηκε σε μια γνήσια προσπάθεια κάλυψης όσων εκλήφθηκαν ως ελλείψεις της Έκθεσης Απαίτησης γιατί υποβλήθηκε καλόπιστα ως επίσης στην υπόθεση Χριστοδούλου ανωτέρω εγκρίθηκε τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης μετά που είχαν ακουσθεί 7 μάρτυρες.
- Λίγα λόγια για το ιστορικό της υπόθεσης είναι σημαντικά. Στις 7.9.2011 καταχωρήθηκε η παρούσα αγωγή. Η αναφορά καταχωρήθηκε στις 27.12.2011 και η απάντηση καταχωρήθηκε στις 27.6.2012 και η ανταπάντηση στις 26.10.
- Η ακροαματική διαδικασία δεν έχει αρχίσει. Αναβλήθηκε σε αρκετές περιπτώσεις για διάφορους λόγους. Στις 15.5.2018 καταχωρίστηκε η παρούσα αίτηση τροποποίησης. Όπως έχει ήδη αναφερθεί, η αιτήτρια διαπίστωσε την ανάγκη τροποποίησης της Απάντησης μετά από έρευνα που διενήργησε πριν την 17.4.
- Δεν έχει επεξηγηθεί για ποιο λόγο η εναγομένη-αιτήτρια δεν προέβηκε στην εν λόγω έρευνα πριν την πιο πάνω ημερομηνία. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως διαφαίνεται από το ιστορικό της υπόθεσης, η ακροαματική διαδικασία δεν άρχισε. Διαπιστώνεται ότι υφίσταται καθυστέρηση από μέρους της εναγομένης στην καταχώριση της επίδικης αίτησης. Λαμβάνοντας υπόψη το ιστορικό της υπόθεσης, όπως με λεπτομέρεια έχει εκτεθεί πιο πάνω, τα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, το γεγονός ότι η ακροαματική διαδικασία δεν άρχισε, κρίνω ότι στην προκείμενη περίπτωση η καθυστέρηση δεν είναι τέτοια ώστε να οδηγεί από μόνη της προς την κατεύθυνση της απόρριψης, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι δεν διαπιστώνεται καθ' οιονδήποτε τρόπο η ανυπαρξία καλής πίστης από μέρους της εναγομένης. Περαιτέρω δε, σε περίπτωση που το αίτημα εγκριθεί, αδυνατώ να αντιληφθώ πως θα επηρεαστούν δυσμενώς οι καθ' ων η αίτηση και δεν εντοπίζεται οτιδήποτε που να επιφέρει αδικία σε αυτούς, λαμβανομένου υπόψιν ότι μπορεί να υπάρξει αποζημίωση με την επιδίκαση εξόδων. Δεν καταδεικνύεται κατάχρηση ή οτιδήποτε άλλο που να οδηγεί προς την κατεύθυνση της απόρριψης της αίτησης, έχοντας υπόψιν την φύση και την έκταση της αιτούμενης τροποποίησης.
- Για όλους τους λόγους που εξηγούνται, εκδίδεται διάταγμα ως οι παράγραφοι
(1),
(2)της αίτησης. Τροποποιημένη Απάντηση να καταχωριστεί εντός δέκα ημερών από σήμερα και στη συνέχεια να ακολουθηθούν οι θεσμοί. Αναφορικά με τα έξοδα, τόσο τα έξοδα της αίτησης όσο και όλα τα σπαταληθέντα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των καθ' ων η αίτηση και εναντίον της αιτήτριας, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος. (Υπ.) .............................. Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΗΓ/ΑΓ Subject: Civil / Other actions / Interim Αναφορά: Αίτηση για τροποποίηση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο