ΜΑΡΘΑΡΗ ν. ΠΑΜΠΟΡΗΣ, Αρ. Αγωγής: 1065/12, 31/10/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A433 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Στ. Λουκίδου-Βασιλείου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1065/12 Μεταξύ: ΧΧΧΧΧΧ ΜΑΡΘΑΡΗ, εκ Λεμεσού Ενάγοντος Και ΧΧΧΧΧΧ ΠΑΜΠΟΡΗΣ, εκ Λεμεσού Εναγομένου --------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 31.10.2018 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγοντα: κ. Γ. Τσίκος (κα Μενελάου για ν' ακούσει απόφαση) Για Εναγόμενο: κα Χριστοφόρου για Αγαθοκλέους-Νεοφύτου & Σία Δ.Ε.Π.Ε. (κα Παύλου για ν' ακούσει απόφαση) Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο ενάγοντας με την αγωγή του αξιώνει εναντίον του εναγόμενου το ποσό των €2.240 δυνάμει συμφωνίας παροχής υπηρεσιών. Συγκεκριμένα ο ενάγοντας στην έκθεση απαίτησης του αναφέρει ότι κατά/ή περί τον Ιούνιο του 2011, δυνάμει προφορικής συμφωνίας μετά του εναγόμενου, προς όφελος αυτού και ή κατόπιν εντολής του, καλλιέργησε με το τρακτέρ του ακίνητο που βρίσκεται στο χωριό Ύψωνα ήτοι χωράφι με ελιές και διάφορα άλλα δέντρα, το οποίο ανήκει στον εναγόμενο. Αναφέρει περαιτέρω ότι συμφώνησε με το εναγόμενο όπως καλλιεργήσει το εν λόγω ακίνητο σταυρωτά έναντι του ποσού των €40.- την ώρα. Εργάσθηκε προς τούτο 56 ώρες προς €40.- την ώρα, σύνολο €2240.-.Συμφώνησε επίσης με τον εναγόμενο όπως ο τελευταίος πληρώσει τα έξοδα μεταφοράς του τρακτέρ από το χωριό Τριμίκλινη στο χωριό Ύψωνα τα οποία και ανήλθαν στο ποσό των €140.- Ο εναγόμενος με την έκθεση υπεράσπισης του αρνείται τους ισχυρισμούς και την αξίωση του ενάγοντα και δηλώνει ότι ουδέποτε συμφώνησε με τον ενάγοντα να του καλλιεργήσει οποιοδήποτε χωράφι . Αναφέρει ότι κατέχει κάποια χωράφια και/ή είναι συνιδιοκτήτης σε κάποια χωράφια και/ή κατέχει κάποια από κληρονομιά, τα οποία εφάπτονται με χωράφια τα οποία ανήκουν σε συγγενικά του πρόσωπα και τα οποία συγγενικά του πρόσωπα εκμεταλλεύονται το χωράφι και/ή χωράφια του, χωρίς να γνωρίζει ακριβώς τι προϊόντα καλλιεργούν. Ο ίδιος είναι τραπεζικός υπάλληλος και καμία σχέση και/ή άλλως πως έχει με την καλλιέργεια χωραφιών, απλώς γνωρίζει τον ενάγοντα από τις επισκέψεις του στο υποκατάστημα της τράπεζας που εργάζεται. Ουδέποτε έδωσε οποιαδήποτε ρητή προφορική και/ή γραπτή εξουσιοδότηση στον ενάγοντα, για την καλλιέργεια οποιουδήποτε χωραφιού. Εκείνο που όπως ισχυρίζεται έγινε, είναι ότι, σε ανύποπτο χρόνο έδωσε στον ενάγοντα το τηλέφωνο κάποιου συγγενικού του προσώπου, ώστε να διευθετήσουν συνάντηση μεταξύ τους για να εξετάσουν και/ή άλλως πως διάφορα γεωργικά θέματα. Τέλος ο εναγόμενος ισχυρίζεται ότι ουδέποτε αποδέχτηκε και/ή γνώριζε ότι ο ενάγοντας προχώρησε στην καλλιέργεια οποιουδήποτε χωραφιού είτε δικού του είτε άλλου προσώπου. Ο ενάγοντας με το δικόγραφο της απάντησης του αντιτίθεται στην υπεράσπιση του εναγόμενου. Επαναλαμβάνει τα όσα αναφέρει στην έκθεση απαίτησης του και προσθέτει ότι συμφώνησε με τον ενάγοντα να καλλιεργήσει προς όφελος του κτήματα που βρίσκονται στο χωριό Ύψωνα με σύνορα το χωριό Τραχώνι. Ισχυρίζεται ότι ουδεμία επαφή είχε με συγγενικά ή άλλα πρόσωπα του εναγόμενου και ότι ο εναγόμενος παρουσιάστηκε ως ο ιδιοκτήτης και/ή το άτομο το οποίο είχε συμφέρον στα αναφερόμενα κτήματα τα οποία και του τα υπέδειξε ο ίδιος. Αναφέρει επίσης ότι τα κτήματα αυτά είναι περιφραγμένα και ο ίδιος ο εναγόμενος του άνοιξε την καγκελόπορτα για να εισέλθει και να τα καλλιεργήσει. Επιπρόσθετα αναφέρει ότι πέραν των αναφερόμενων κτημάτων καλλιέργησε και ένα κτήμα του εναγόμενου που βρίσκεται στο χωριό Συλίκου. Σύμφωνα με την πάγια νομολογία, ο ενάγων έχει το γενικό βάρος να αποδείξει στο μέτρο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων ότι η δική του εκδοχή γεγονότων είναι πιο πιθανή παρά να μην είναι. Η αρχή αυτή έχει επαναληφθεί στην απόφαση Χρυσάνθη Χρύσανθου και Σταύρος Φραντζή ν Αντρέα Φραντζή
(2010)1Β Α.Α.Δ.1295. Όπως διευκρινίσθηκε στην υπόθεση Μαρσέλ κ.ά ν. Λαϊκή Τράπεζα Λτδ
(2001)1(B) Α.Α.Δ 1858 : «Το κριτήριο δεν είναι αν η θέση ή η εκδοχή του διαδίκου που φέρει το βάρος της απόδειξης (onus of proof) είναι «η πιο πιθανή παρά η αντίθετη», εκείνη δηλαδή του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο, με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not).». Το νομικό ή γενικό βάρος δεν πρέπει όμως να συγχέεται με το αποδεικτικό βάρος απόδειξης. Το πρώτο είναι πάντοτε στους ώμους του ενάγοντα και δεν μεταφέρεται. Το ειδικό βάρος απόδειξης υποδηλώνει το βάρος που έχει ένας διάδικος να παρουσιάσει ικανοποιητική μαρτυρία για την υποστήριξη ενός επίδικου θέματος ή ενός θέματος που είναι σχετικό, έτσι ώστε το δικαστήριο να καλέσει την άλλη πλευρά να απαντήσει. Προς απόδειξη της υπόθεση του ο ενάγοντας κατέθεσε μόνο ο ίδιος. Για την πλευρά του εναγόμενου κατέθεσε ο ίδιος και η ΧΧΧΧΧΧ Ελευθερίου η οποία εργάζεται στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού. Οι συνήγοροι των διαδίκων με τις γραπτές αγορεύσεις που κατέθεσαν στο Δικαστήριο υποστήριξαν τις θέσεις της πλευράς που ο καθένας εκπροσωπεί και ανέπτυξαν τις εισηγήσεις τους οι οποίες και έχουν μελετηθεί. Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας είχα την ευκαιρία και παρακολούθησα με προσοχή όλους όσους κατέθεσαν ενόρκως. Παρακολούθησα το τρόπο που αυτοί έδιδαν μαρτυρία, τις απαντήσεις και τη συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους. Παράγοντες που έλαβα υπόψη μου, χωρίς να είναι εξαντλητικού χαρακτήρα κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας, είναι η αμεσότητα των απαντήσεων, η σαφήνεια που αυτές περιείχαν, ο τρόπος με τον οποίο δίδονταν οι απαντήσεις από τους μάρτυρες, οι αντιφάσεις που υπήρξαν στις απαντήσεις τους καθώς και η συνάφεια μεταξύ αυτών που ισχυρίστηκαν και των δικογραφημένων ισχυρισμών των δύο πλευρών. Τα όσα οι μάρτυρες της κάθε πλευράς έχουν αναφέρει στο Δικαστήριο είναι πλήρως καταγραμμένα στα πρακτικά που τηρήθηκαν και λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο μαζί με τα κατατεθέντα τεκμήρια στο σύνολο τους και δεν θεωρείται σκόπιμο να επαναληφθούν στην ολότητα τους. Σχετική αναφορά στην μαρτυρία γίνεται, εκεί όπου κρίνεται αναγκαίο, κατά το στάδιο της αξιολόγησης της μαρτυρίας των μαρτύρων. Θα πρέπει επίσης να λεχθεί ότι η παρούσα υπόθεση ως πολιτική κρίνεται επί του ισοζυγίου των πιθανοτήτων και ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός είτε εξ' ολοκλήρου είτε μερικώς (Βλ. Αγαπίου ν. Παναγιώτου
(1988)1 Α.Α.Δ. 263 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Μανώλη
(1995)2 Α.Α.Δ. 207). Λέχθηκε, επίσης, ότι η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα δεν είναι επιλήψιμη (Βλ. Χάρης Χρίστου ν. Ευγενία Khoreva
(2002)1 Α.Α.Δ. 454). Ο ενάγοντας κατέθεσε στο Δικαστήριο γραπτή δήλωση ως μέρος της κυρίως εξέτασης του (Έγγραφο Α). Σε αυτή αναφέρει ότι τον Ιούνιο του 2011 συμφώνησε προφορικά με τον εναγόμενο να καλλιεργήσει με το τρακτέρ του χωράφια με ελιές και άλλα δένδρα που βρίσκονται στο χωριό Ύψωνα τα οποία και ανήκουν στον εναγόμενο. Με βάση τη συμφωνία τους ανέλαβε να καλλιεργήσει τα εν λόγω χωράφια σταυρωτά έναντι του ποσού των €40 την ώρα. Για την καλλιέργεια των κτημάτων εργάσθηκε συνολικά 56 ώρες και ο εναγόμενος του οφείλει το ποσό των €
- Του οφείλει επίσης το ποσό των €140 για τα έξοδα της μεταφοράς του τρακτέρ. Ο ίδιος καλλιέργησε τα χωράφια και ο εναγόμενος αφού τα επιθεώρησε και τα βρήκε της αρεσκείας του αποδέχθηκε και ανέλαβε την υποχρέωση να του πληρώσει το πιο πάνω αναφερόμενο ποσό των €
- Ο ενάγοντας αναφέρει περαιτέρω στη γραπτή δήλωση του ότι ήρθε απευθείας σε συνεννόηση με τον εναγόμενο για την καλλιέργεια του «κτήματος» στον Ύψωνα σύνορα με το χωριό Τραχώνι και ουδεμία επαφή είχε με συγγενικά πρόσωπα του εναγόμενου. Η εργασία που εκτέλεσε γινόταν υπό τον πλήρη έλεγχο του εναγόμενου ο οποίος το πρωί στις 6.45 π.μ πήγαινε και του άνοιγε την καγκελόπορτα η οποία ήταν κλειδωμένη ενώ στις 15.00 το απόγευμα που έφευγε από την εργασία του μετάβαινε ξανά και κλείδωνε την καγκελόπορτα. Κάθε μέρα ο εναγόμενος έβλεπε την εκτελεσθείσα εργασία και ήταν πλήρως ευχαριστημένος. Προσθέτει επίσης ότι ο εναγόμενος τον επισκέφθηκε στο χωριό του στην Τριμίκλινη και τον παρακάλεσε να του καλλιεργήσει τα κτήματα του. Τον οδήγησε πρώτα στο χωριό Συλίκου και του υπέδειξε κάποιο κτήμα του για να το καλλιεργήσει και να ψεκάσει τους βάτους. Ακολούθως πήγαν στο χωριό Ύψωνα σύνορα με το χωριό Τραχώνι όπου ο εναγόμενος του υπέδειξε και τα υπόλοιπα κτήματα του. Παρόλο που ειδοποίησε επανειλημμένα τον εναγόμενο και με επιστολή του δικηγόρου του ημερ. 25.1.2012 την οποία και κατάθεσε στο Δικαστήριο ως τεκμ 1, εντούτοις, αυτός μέχρι σήμερα αρνείται να του καταβάλει το πιο πάνω οφειλόμενο ποσό. Θα πρέπει να σημειωθεί από την αρχή ότι οι θέσεις του ενάγοντα χαρακτηρίζονται από ασάφεια και είναι συγκεχυμένες. Ξεκινώντας από τα δικόγραφα του διαπιστώνεται ότι ενώ στην έκθεση απαίτησης του ισχυρίζεται ότι καλλιέργησε έναντι συμφωνημένης αμοιβής ένα κτήμα του εναγόμενου που βρίσκεται στο χωριό Ύψωνα, με την απάντηση του στην υπεράσπιση φέρνει στο προσκήνιο έναν ακαθόριστο αριθμό κτημάτων τα οποία ως ισχυρίζεται συμφώνησε με τον εναγόμενο να τα καλλιεργήσει έναντι αμοιβής. Ισχυρίζεται μάλιστα ότι τα εν λόγω κτήματα ήταν περιφραγμένα και ο ίδιος ο εναγόμενος του άνοιξε την καγκελόπορτα για να μπορέσει να εισέλθει και να τα καλλιεργήσει. Στην πρόσφατη απόφαση στην υπόθεση ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΑΛΑΧΩΡΗ V. ΑΡΓΥΡΟΥΛΛΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΙΔΟΥ Πολιτική Έφεση Αρ. 257/2010 ημερ. 1.3.16, τονίσθηκε η αναγκαιότητα να παραμένει η δίκη μέσα στην πορεία που προδιαγράφουν τα δικόγραφα και λέχθηκε ότι ο ενάγοντας στην εν λόγω υπόθεση όφειλε να εγείρει με το δικόγραφο του όλα τα θέματα που στηρίζουν την αξίωση του, δεδομένου ότι η απάντηση δεν μπορεί να θεωρηθεί ως υποκατάστατο μιας ορθής και εξ αρχής δικογραφημένης απαίτησης. Αντιφάσεις και ασάφειες παρατηρούνται όμως και στη μαρτυρία του ενάγοντα. Ακόμα και στη γραπτή δήλωση που κατέθεσε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του σε κάποια σημεία αναφέρεται σε «κτήματα» ενώ σε άλλα αναφέρεται σε «κτήμα» του εναγόμενου στο χωριό Ύψωνα. Ασαφείς και συγκεχυμένες ήταν επίσης οι δηλώσεις του σε σχέση με το χρόνο και τις συγκεκριμένες ώρες που ισχυρίσθηκε ότι εργάσθηκε. Αρχικά ανέφερε ότι το ημερολόγιο στο οποίο είχε σημειώσει τις ώρες που εργάσθηκε το πέταξαν τα παιδία του μετά από τον θάνατο της συζύγου του. Ακολούθως ερωτηθείς σε σχέση με ένα ημερολόγιο που του υποδείχθηκε, το οποίο και δεν ζήτησε να κατατεθεί στο Δικαστήριο, ανέφερε ότι πρόκειται για το ημερολόγιο που είχε για να σημειώνει τις ώρες που καλλιεργούσε τα κτήματα. Ερωτηθείς ποιος του έδωσε το ημερολόγιο αυτό απάντησε ότι του το έδωσε ο ΧΧΧΧΧΧ Παμπόρης και είχε μέσα «δικά του τηλέφωνα». Αντεξεταζόμενος ισχυρίσθηκε για πρώτη φορά ότι το ποσό των €40 ανά ώρα είναι η εύλογη αμοιβή με την οποία χρεώνεται η καλλιέργεια ενός κτήματος, θέση που αφενός δεν συμπεριλαμβάνεται στα δικόγραφα του, όπου αναφέρεται σε συμφωνημένη αμοιβή, αλλά ούτε και υποστηρίχθηκε με οποιαδήποτε στοιχεία και ή άλλα δεδομένα που να καταδεικνύουν το εύλογο της εν λόγω χρέωσης. Ερωτηθείς πόσες σκάλες καλλιεργούσε την ώρα στα κτήματα του εναγόμενου αρχικά απέφυγε να δώσει άμεση και σαφή απάντηση. Ακολούθως γενικολογώντας ανέφερε ότι εάν το έδαφος « είναι ανοιχτό και ελαφρύ» μπορούσε να καλλιεργήσει και 1 ½ σκάλα την ώρα «ανάλογα με το έδαφος και τι είχε μέσα το κτήμα». Η απάντηση αυτή του ενάγοντα άφησε εύλογα ερωτήματα αφού λογικά αναμενόταν από αυτόν να είναι σε θέση να γνωρίζει το έδαφος και γενικά την κατάσταση των κτημάτων που ισχυρίσθηκε ότι καλλιέργησε ο ίδιος. Απαντώντας σε σχετική ερώτηση ανέφερε για πρώτη φορά ότι τα κτήματα του εναγόμενου τα οποία και καλλιέργησε με βάση την μεταξύ τους συμφωνία είναι 50 σκάλες. Σε αντίφαση δε με τα δικόγραφα του αλλά και την κυρίως εξέταση του όπου ανέφερε ότι ο εναγόμενος του άνοιγε κάθε πρωί «την καγκελόπορτα η οποία ήταν κλειδωμένη» αφήνοντας με αυτό το τρόπο σαφώς να νοηθεί ότι τα αναφερόμενα κτήματα βρίσκονται όλα μαζί περιφραγμένα στην ίδια τοποθεσία, κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι τα κτήματα του εναγόμενου τα οποία και καλλιέργησε δυνάμει της μεταξύ τους συμφωνίας, βρίσκονται σε διάφορες τοποθεσίες του χωριού. Ακολούθως αντιλαμβανόμενος την αντίφαση στις δηλώσεις του ισχυρίσθηκε για πρώτη φορά ότι όλα τα κτήματα που καλλιέργησε βάσει της επίδικης συμφωνίας ήταν περιφραγμένα και το καθένα ξεχωριστά είχε καγκελόπορτα την οποία και του άνοιγε ο εναγόμενος για να μπει μέσα και να καλλιεργήσει. Όταν του υποδείχθηκαν οι εν λόγω αντιφάσεις στην μαρτυρία του αρνήθηκε ότι στην κυρίως εξέταση του αναφέρθηκε σε μόνο μία καγκελόπορτα, λέγοντας ότι, εκείνο που ισχυρίσθηκε ήταν πως σε κάθε κτήμα ξεχωριστά υπήρχε καγκελόπορτα την οποία έπρεπε να την ανοίξει ο εναγόμενος. Σε αντίφαση επίσης με την προηγούμενη του δήλωση ότι τα κτήματα του εναγόμενου τα οποία και καλλιέργησε βάσει της μεταξύ τους συμφωνίας ήταν 50 σκάλες σε κάποιο άλλο σημείο της αντεξέταση του αναθεωρώντας για ακόμα μία φορά τη θέση του ισχυρίσθηκε ότι δεν καλλιέργησε όλα τα κτήματα του εναγόμενου αλλά καλλιέργησε μόνο εκείνα που του υπέδειξε ο ίδιος. Είναι όμως άξιο απορίας πως ο ενάγοντας ήταν σε θέση να γνωρίζει και τα κτήματα του εναγόμενου τα οποία δεν του τα υπέδειξε ο ίδιος και δεν τα καλλιέργησε και μάλιστα ότι όλα μαζί τα κτήματα αυτά ήταν 50 σκάλες. Ο ενάγοντας αρνήθηκε σχετική υποβολή ότι δεν συνήψε οποιαδήποτε συμφωνία με τον εναγόμενο αλλά ενδεχομένως να συνήψε συμφωνία με κάποιο τρίτο πρόσωπο συγγενικό του εναγόμενου. Εντούτοις κατά την κυρίως εξέταση του, όπως και πιο πάνω περιγράφεται, αναφέρθηκε και σε κάποιο τρίτο πρόσωπο και συγκεκριμένα τον ΧΧΧΧΧΧ Παμπόρη. Ερωτηθείς σχετικά κατά την αντεξέταση του προφασιζόμενος γενικά και αόριστα ότι αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας. ισχυρίσθηκε ότι «ξέχασε και αντί να πει ΧΧΧΧΧΧ Παμπόρης είπε ΧΧΧΧΧΧ Παμπόρης». Όπως όμως διαφάνηκε μέσα από τη μαρτυρία της ΜΥ2 ο ΧΧΧΧΧΧ Παμπόρης φαίνεται να είναι πρόσωπο το οποίο είναι ιδιοκτήτης ακινήτου στο χωριό Τραχώνι. Στην βάση συνεπώς των όσων ενδεικτικά καταγράφονται πιο πάνω μη αποκλείοντας το ενδεχόμενο ο ενάγοντας να καλλιέργησε κάποια κτήματα στο χωριό Ύψωνα η μαρτυρία και η εκδοχή του ότι τα κτήματα αυτά ανήκαν στον εναγόμενο και ότι συμφώνησε με αυτόν να τα καλλιεργήσει έναντι της πιο πάνω αμοιβής δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή και απορρίπτεται. Ο εναγόμενος (ΜΥ1) κατά την μαρτυρία του ισχυρίσθηκε ότι ουδέποτε συμφώνησε με τον ενάγοντα να του καλλιεργήσει οποιαδήποτε κτήματα στο χωριό Ύψωνα. Παρακολουθώντας τον να καταθέτει από το εδώλιο του μάρτυρα, παρατηρώντας την όλη στάση και συμπεριφορά του, θεωρώ ότι αυτός μαρτύρησε την αλήθεια. Και αυτό γιατί από την αρχή μέχρι το τέλος απαντούσε με αμεσότητα, ευθύτητα και χωρίς υπεκφυγές παραμένοντας σταθερός στην εκδοχή του. Δεν μου διαφεύγει βέβαια ότι στη μαρτυρία του διαπιστώνεται κάποια ανακολουθία με το δικόγραφο της υπεράσπισης του. Συγκεκριμένα ενώ στη υπεράσπιση του αναφέρει ότι ουδέποτε συμφώνησε με τον ενάγοντα να καλλιεργήσει οποιοδήποτε χωράφι του, καταθέτοντας στο Δικαστήριο δήλωσε ότι κατά το έτος 2011 ο ενάγοντας καλλιέργησε ένα κτήμα στο χωριό Συλίκου, του οποίου είναι ιδιοκτήτης και προς τούτο πλήρωσε στον ενάγοντα το ποσό των €
- Αυτό όμως από μόνο του δεν κρίθηκε ικανό να κλονίσει την αξιοπιστία του εναγόμενου ο οποίος επί του πιο ουσιαστικού σημείου για την υπόθεση, ότι δηλαδή ουδέποτε συμφώνησε με τον ενάγοντα να του καλλιεργήσει οποιαδήποτε κτήματα του στο χωριό Ύψωνα ήταν απόλυτα θετικός και σταθερός με αποτέλεσμα να με πείσει για την αλήθεια της εκδοχής του. Ερωτηθείς κατά την αντεξέταση του σε σχέση με τον πιο πάνω ισχυρισμό της έκθεσης υπεράσπισης του έδωσε μάλιστα και κάποια εξήγηση, λέγοντας πως, επειδή η απαίτηση του ενάγοντα στη αγωγή αφορά κτήματα στο χωριό Ύψωνα ο ίδιος δεν θεώρησε σκόπιμο να αναφερθεί για το συγκεκριμένο κτήμα στο χωριό Συλίκου. Ούτε επίσης και το γεγονός ότι δεν ήταν σε θέση να θυμηθεί κατά πόσο του επιδόθηκε ή όχι η επιστολή τεκμ. 1 κρίνεται στοιχείο ικανοποιητικό να κλονίσει την αξιοπιστία του. Ουσιαστικό είναι ότι δεν αρνήθηκε ότι ο ίδιος είναι ιδιοκτήτης κάποιων κτημάτων στο χωριό Ύψωνα. Συγκεκριμένα ανέφερε ότι είναι ιδιοκτήτης δύο κτημάτων τα οποία είναι συνενωμένα μεταξύ τους και αποτελούν ένα ενιαίο χωράφι με συνολική έκταση περίπου 4 σκάλες. Προς επιβεβαίωση τούτου κατέθεσε στο Δικαστήριο ως τεκμ. 2 πιστοποιητικό έρευνας του Επαρχιακού κτηματολογίου Λεμεσού από το περιεχόμενο του οποίου προκύπτει να είναι ιδιοκτήτης δύο χωραφιών στο χωριό Ύψωνα με συνολική έκταση περίπου 4 σκάλες . Ο εναγόμενος σε όλη τη διάρκεια της μακράς αντεξέτασης του απαντούσε με αμεσότητα όλες τις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν δίνοντας ξεκάθαρες απαντήσεις που συνάδουν με τη λογική. Μεταξύ άλλων αρνήθηκε ότι ο ίδιος υπέδειξε στον ενάγοντα το χωράφι του στον Ύψωνα και ότι ζήτησε από αυτόν να το καλλιεργήσει. Αρνήθηκε επίσης υποβολή ότι επειδή το κτήμα ήταν περιφραγμένο πήγαινε κάθε πρωί και άνοιγε την καγκελόπορτα και ακολούθως επέστρεφε για να την κλείσει. Απαντώντας σε σχετικές ερωτήσεις και υποβολές ανέφερε μεταξύ άλλων ότι ακόμα και εάν πράγματι συμφωνούσε με τον ενάγοντα να του καλλιεργήσει το χωράφι του και αυτό ήταν κλειδωμένο θα παρέδιδε κλειδί στον ενάγοντα για να μπορέσει να μπει μέσα και να το καλλιεργήσει. Απαντώντας σε σχετικές ερωτήσεις και υποβολές πρόβαλε επίσης ότι για το συγκεκριμένο χωράφι του που είναι περίπου 4 σκάλες ο ενάγοντας δεν θα χρειαζόταν να εργασθεί περισσότερο από 2 με 3 ώρες για να το καλλιεργήσει. Παρά το ότι αποδέχθηκε πως ο ίδιος δεν έχει γνώσεις σε σχέση με την καλλιέργεια κτημάτων, εντούτοις, η θέση του αυτή συνάδει λογικά και με τη δήλωση του ενάγοντα ο οποίος, έστω και με το γενικό τρόπο που περιγράφεται πιο πάνω, ανέφερε ότι μπορούσε να καλλιεργήσει 1 ½ σκάλα την ώρα. Η θέση του εναγόμενου ότι τα δύο κτήματα στο χωριό Ύψωνα των οποίων είναι ιδιοκτήτης είναι συνενωμένα και αποτελούν ένα ενιαίο χωράφι, που παρέμεινε αναντίλεκτη, καταρρίπτει και την εκδοχή που πρόβαλε ο ενάγοντας σε κάποιο στάδιο της αντεξέτασης του ότι καλλιέργησε διάφορα κτήματα του εναγόμενου που βρίσκονται σε διαφορετικές τοποθεσίες στο χωριό Ύψωνα, εκδοχή που εν πάση περιπτώσει δεν περιλαμβάνεται στην Έκθεση Απαίτησης. Αντίθετα μάλιστα όπως διαφάνηκε μέσα από τις ασαφείς και συγκεχυμένες θέσεις και απαντήσεις του ενάγοντα που περιγράφονται πιο πάνω, αυτός δεν ήταν σε θέση να αναφέρει ποια αλλά και πόσα ήταν τα κτήματα που κατά τον ισχυρισμό του ανήκουν στον εναγόμενο και συμφώνησε με αυτόν να τα καλλιέργησε έναντι αμοιβής. Για τους λόγους συνεπώς που εξηγούνται πιο πάνω αποδέχομαι την μαρτυρία και την εκδοχή του εναγόμενου ότι δεν συμφώνησε με τον ενάγοντα να του καλλιεργήσει οποιαδήποτε κτήματα του στο χωριό Ύψωνα. Αφορμή για την προσκόμιση της μαρτυρίας της ΜΥ2 φαίνεται να απετέλεσε η υποβολή που έγινε στον εναγόμενο κατά την αντεξέταση του, ότι, στο παρελθόν ήταν ιδιοκτήτης και άλλων κτημάτων στο χωριό Ύψωνα πλην αυτών που ισχυρίσθηκε κατά την μαρτυρία του και περιγράφονται στο πιστοποιητικό τεκμ
- Η μαρτυρία της ΜΥ2 ήταν αντικειμενική και γίνεται αποδεκτή. Παρουσίασε πιστοποιητικά έρευνας από το ηλεκτρονικό αρχείο που τηρείται στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού τα οποία κατατέθηκαν στο Δικαστήριο ως τεκμ 3, 4, 5 και
- Σε αυτά όπως εξήγησε καταγράφονται οι μεταβιβάσεις /αποξενώσεις των ακινήτων που ήταν εγγεγραμμένα στο όνομα του εναγόμενου από το έτος 2011 μέχρι και σήμερα. Από το περιεχόμενο των εν λόγω τεκμηρίων προκύπτει ότι ο εναγόμενος από την 1.1.2011 ήτοι τον επίδικο χρόνο μέχρι και σήμερα δεν ήταν ιδιοκτήτης οποιονδήποτε άλλων κτημάτων στο χωριό Ύψωνα πλην αυτών που ισχυρίσθηκε κατά την μαρτυρία του και περιγράφονται στο πιστοποιητικό τεκμ
- Με βάση συνεπώς την πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας στο μόνο εύρημα που το Δικαστήριο μπορεί να καταλήξει είναι ότι ο εναγόμενος κατά τον επίδικο χρόνο ήταν ιδιοκτήτης δύο κτημάτων στο χωριό Ύψωνα τα οποία είναι συνενωμένα και αποτελούν ένα ενιαίο χωράφι με έκταση περίπου 4 σκάλες. Ο ενάγοντας είχε το βάρος να αποδείξει την υπόθεση του αλλά απέτυχε να το πράξει καθότι η μαρτυρία του για τους λόγους που εξηγούνται πιο πάνω δεν έγινε αποδεκτή. Από τη στιγμή που η μαρτυρία του ενάγοντα έχει απορριφθεί, η τύχη της αγωγής είναι προδιαγεγραμμένη αφού δεν αποδείχθηκε να έχει καταρτισθεί οποιαδήποτε συμφωνία μεταξύ των διαδίκων. Συνακόλουθα η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα εναντίον του ενάγοντα και υπέρ του εναγόμενου όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.).............. Στ. Λουκίδου Βασιλείου Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Civil/Other Actions/Final Αναφορά: Συμφωνία παροχής υπηρεσιών. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο