RCB Bank Ltd ν. Bakay, Αρ. Αλλοδαπής Αίτησης: 6/2016, 15/10/2018

(1999)1(Γ) Α.Α.Δ. 1938). Κάποια επιπρόσθετα γεγονότα τα οποία επικαλείται η πλευρά της Καθ΄ ης είτε παρέμειναν αδιαμφισβήτητα είτε επιβεβαιώνονται από σχετικά έγγραφα, συνημμένα ως Τεκμήρια, και επομένως και αυτά γίνονται δεκτά από το Δικαστήριο. Ως εκ τούτου, στα πλαίσια της παρούσας Αίτησης τα γεγονότα έχουν ως ακολούθως:

1. Κατόπιν καταχώρισης της Εναρκτήριας Αλλοδαπής Αίτησης, στις 6.5.16 η Καθ΄ ης (εφεξής καλούμενη «η RCB») καταχώρισε μονομερή αίτηση για την έκδοση ενδιάμεσου απαγορευτικού διατάγματος. Το εν λόγω διάταγμα εκδόθηκε από το Δικαστήριο στις 16.5.16, Τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση της κας Π που συνοδεύει την ένσταση.
2. Στις 8.7.16 η Αιτήτρια (εφεξής καλούμενη «η Recolta») καταχώρισε αίτηση ζητώντας άδεια να παρέμβει στην ως άνω μονομερή αίτηση ημ. 6.5.
3. Με βάση την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημ. 8.7.16, δόθηκαν άδεια για παρέμβαση της Recolta στην εν λόγω διαδικασία για τους σκοπούς του προσωρινού διατάγματος και οδηγίες για καταχώριση εκ μέρους της αίτησης παραμερισμού του διατάγματος. Το κείμενο της απόφασης επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 2 στην ένορκη δήλωση της κας Π και το πρακτικό της απόφασης ως Τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση του κ. Κ που συνοδεύει την Αίτηση.
4. Στις 22.11.16 η Recolta καταχώρισε αίτηση για παραμερισμό και ή ακύρωση του προσωρινού διατάγματος, Τεκμήριο 3 στην ένορκη δήλωση της κας Π.
5. Στις 19.1.17 η RCB καταχώρισε μονομερή αίτηση δυνάμει της οποίας στις 23.1.17 εκδόθηκε μονομερώς διάταγμα αντεξέτασης της ενόρκως δηλούσας που συνόδευε την αίτηση ημ. 22.11.
6. Το εν λόγω διάταγμα κατατέθηκε ως Τεκμήριο 4 στην ένορκη δήλωση της κας Π.
7. Στις 17.3.17 η Recolta καταχώρισε αίτηση για παραμερισμό και ή ακύρωση του εν λόγω διατάγματος αντεξέτασης. Με απόφαση του ημ. 7.4.17 το Δικαστήριο ακύρωσε το διάταγμα και επιδίκασε τα έξοδα της αίτησης υπέρ της Recolta και εναντίον της RCB όπως αυτά θα υπολογιστούν στο τέλος της διαδικασίας. Το πρακτικό αυτής της απόφασης επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 2 στην ένορκη δήλωση του κ. Κ.
8. Με την απόφαση του ημ. 21.6.17 το Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση παραμερισμού του ενδιάμεσου διατάγματος με έξοδα υπέρ της RCB και εναντίον της Recolta, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η απόφαση αποτελεί το Τεκμήριο 6 στην ένορκη δήλωση της κας Π και το πρακτικό αυτής το Τεκμήριο 3 στην ένορκη δήλωση του κ. Κ.
9. Στις 29.11.17 υποβλήθηκε κατάλογος εξόδων εκ μέρους της RCB και στις 15.1.18 τα έξοδα υπολογίστηκαν από τον Πρωτοκολλητή και εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο στο ποσό των €7.288 με τόκο 4% από τις 8.7.16 μέχρι τις 31.12.16 και τόκο 3,5% από 1.1.17 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον ΦΠΑ επί ποσού €7.176, όπως φαίνεται στο Τεκμήριο 7 της ένορκης δήλωσης της κας Π.
10. Στις 22.1.18 οι δικηγόροι της RBC απέστειλαν επιστολή προς τους δικηγόρους της Recolta με την οποία τους ενημερώνουν για τα έξοδα και ζητούν την πληρωμή αυτών από την τελευταία. Η επιστολή επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 4 στην ένορκη δήλωση του κ. Κ.
11. Οι δικηγόροι της Recolta απάντησαν με επιστολή τους ημ. 29.1.18, καθιστώντας σαφή την επιθυμία της τελευταίας για συμψηφισμό των εν λόγω εξόδων με τα έξοδα τα οποία επιδικάστηκαν υπέρ της στην αίτηση για ακύρωση του διατάγματος αντεξέτασης. Η επιστολή επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 5 στην ένορκη δήλωση του κ. Κ.
12. Με επιστολή τους ημ. 5.2.18 οι δικηγόροι της RCB απέρριψαν τη θέση της Recolta για συμψηφισμό και ενημέρωσαν πως θα λάμβαναν μέτρα για την εξασφάλιση των δικαιωμάτων των πελατών τους. Η επιστολή αποτελεί το Τεκμήριο 6 στην ένορκη δήλωση του κ. Κ.
13. Εν τω μεταξύ, στις 30.1.18 η Recolta υπέβαλε κατάλογο εξόδων προς υπολογισμό ο οποίος εκκρεμεί, Τεκμήριο 7 στην ένορκη δήλωση του κ. Κ.
14. Στις 28.2.18 η RCB προχώρησε με ένταλμα κατάσχεσης κινητής περιουσίας της Recolta το οποίο εκδόθηκε στις 19.3.18 και επιστράφηκε ανεκτέλεστο στις 2.4.18, Τεκμήριο 11 στην ένορκη δήλωση της κας Π Η δυνατότητα συμψηφισμού εξόδων προβλέπεται στη Δ.59 θ.7 και 13 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, η οποία και περιλαμβάνεται στη νομική βάση της Αίτησης. Σύμφωνα με τον Θ.7: «A set-off for damages or costs between the parties may be allowed.» O Θ.13 αναφέρει τα ακόλουθα: «In any case in which, under Rule 13 of this Order, or any other Rule of Court, or by the order or direction of a Court or Judge, or otherwise, a party entitled to receive costs is liable to pay costs to any other party, the taxing officer may tax the costs such party is so liable to pay, and may adjust the same by way of deduction or set-off, or may, if he shall think fit, delay the allowance of the costs such party is entitled to receive until he has paid or tendered the costs he is liable to pay; or such officer may allow or certify the costs to be paid, and the same may be recovered by the party entitled thereto in the same manner as costs ordered to be paid may be recovered.» Η Δ.59 θ.7 είναι όμοια με την Αγγλική παλαιά Ο.65 r.14 ενώ η Δ.59 θ.13 πανομοιότυπη με την Ο.65 r.27

(21). Όπως αναφέρεται στο Annual Practice 1958, σελ. 1930, αναφορικά με την Ο.65 r.27

(21), «. costs payable under different orders in the same suit, and notwithstanding change of solicitors, . or in two suits in which the same estate is being administered . may be set off against each other; but the costs of two independent proceedings in different Courts cannot be set off against each other.» Η Δ.59 θ.13 αναφέρεται στον συμψηφισμό εξόδων από τον Υπεύθυνο Ψήφισης (Taxing Officer). Εντούτοις, σύμφωνα και με την υπόθεση Serguei Pugachev

(2006)1 Α.Α.Δ. 353, η σχετική διαταγή ως προς τα έξοδα δίδεται από το Δικαστήριο και ο συνακόλουθος υπολογισμός των εξόδων από τον αρμόδιο Πρωτοκολλητή δεν έχει αυτόνομη και τελική ισχύ αλλά πρέπει να υποβάλλεται για έγκριση στο Δικαστήριο το οποίο έχει την οριστική ευθύνη για το θέμα. Όπως χαρακτηριστικά λέχθηκε στην εν λόγω υπόθεση, η τελείωση της διαταγής ως προς τα έξοδα επέρχεται με την έγκριση από το Δικαστήριο των υπολογισθέντων από τον Πρωτοκολλητή. Ως εκ τούτου, συνάγεται χωρίς δυσκολία πως αίτημα για συμψηφισμό αφορά το Δικαστήριο το οποίο διατηρεί διακριτική ευχέρεια ως προς την έγκριση του. Καθίσταται σαφές από το πιο πάνω απόσπασμα σχετικά με την αντίστοιχη Αγγλική δικονομική πρόνοια πως για να διαταχθεί συμψηφισμός, θα πρέπει να υπάρχει αφενός ταυτότητα διαδίκων και αφετέρου τα έξοδα να αφορούν στην ίδια διαδικασία. Με βάση τα προαναφερόμενα γεγονότα δεν χωρεί αμφιβολία πως ικανοποιούνται αυτές οι δύο προϋποθέσεις. Οι διάδικοι και στις δύο διαδικασίες είναι οι ίδιοι, ήτοι η RCB, από τη μια, και η Recolta, από την άλλη, και μάλιστα υπό την ίδια ιδιότητα. Με την απόφαση του Δικαστηρίου για άδεια παρέμβασης της Recolta για περιορισμένο σκοπό, ήτοι για σκοπούς του προσωρινού διατάγματος, αυτή σαφώς πλέον κατέστη διάδικο μέρος στη διαδικασία. Το γεγονός ότι η Recolta παρενέβη στην εν λόγω διαδικασία, το οποίο επικαλείται η RCB, ουδόλως διαφοροποιεί την ιδιότητα της Recolta ως εμπλεκόμενου διάδικου μέρους στη διαδικασία. Επίσης, τα έξοδα έχουν επιδικαστεί στα πλαίσια της ίδιας διαδικασίας, ήτοι της Αίτησης για απαγορευτικό προσωρινό διάταγμα, η μια διαταγή στην αίτηση για αντεξέταση του ενόρκως δηλούντος στην αίτηση παραμερισμού του διατάγματος και η άλλη διαταγή στην ίδια την κυρίως αίτηση για παραμερισμό αυτού. Είναι γεγονός πως τα έξοδα στα πλαίσια της αίτησης για παραμερισμό του προσωρινού διατάγματος έχουν ήδη υπολογιστεί και εγκριθεί από το Δικαστήριο. Αυτό όμως από μόνο του δεν αποτελεί εμπόδιο για ενδεχόμενο συμψηφισμό των εξόδων με τα έξοδα της αίτησης για παραμερισμό του διατάγματος αντεξέτασης, εφόσον τα τελευταία έχουν μεν υποβληθεί προς υπολογισμό αλλά δεν έχουν ακόμα υπολογιστεί και συναφώς ούτε τύχει της έγκρισης του Δικαστηρίου. Με βάση το λεκτικό της Δ.59 θ.13 διαφαίνεται πως αίτηση για συμψηφισμό δύναται να υποβληθεί σε οποιοδήποτε στάδιο πριν την ολοκλήρωση της διαταγής ως προς τα έξοδα αναφορικά και με τις δύο συναφείς διαδικασίες, εξ ου και παρέχεται η ευχέρεια στον Υπεύθυνο Ψήφισης να προβεί σε συμψηφισμό. Εδώ αξίζει να σημειωθεί πως παρατηρείται μια αντίφαση στους λόγους ένστασης και στις θέσεις της RCB. Η RCB ισχυρίζεται πως δεν είναι δυνατός ο συμψηφισμός αφενός λόγω του ότι τα έξοδα υπέρ της έχουν ήδη υπολογιστεί και εγκριθεί και αφετέρου λόγω του ότι τα έξοδα υπέρ της Recolta δεν έχουν ακόμα υπολογιστεί και εγκριθεί και ως εκ τούτου η υπό κρίση Αίτηση είναι πρόωρη. Θεωρώ πως αυτοί οι λόγοι ένστασης είναι αντιφατικοί και αναιρούν ο ένας τον άλλο. Εάν είναι η θέση της RCB πως τυχόν τελική διαταγή για πληρωμή εξόδων υπέρ της RCB δεν δύναται συμψηφισμού τότε πώς δύναται ταυτόχρονα να προβάλλει τη θέση πως η παρούσα Αίτηση είναι πρόωρη λόγω του ότι καταχωρίστηκε πριν την τελική διαταγή πληρωμής των εξόδων υπέρ της Recolta. Μάλιστα, στην αγόρευση του ο δικηγόρος της RCB ισχυρίστηκε ότι αίτηση για συμψηφισμό πρέπει να υποβάλλεται πριν τον οριστικό υπολογισμό και έγκριση των εξόδων τόσο της πλευράς της RCB όσο και της πλευράς της Recolta. Ούτε και το γεγονός πως η RCB προχώρησε με μέτρο εκτέλεσης, ήτοι την έκδοση εντάλματος κατάσχεσης κινητής περιουσίας το οποίο επιστράφηκε ανεκτέλεστο, εμποδίζει τη δυνατότητα συμψηφισμού, εφόσον τα έξοδα δυνάμει της σχετικής διαταγής παραμένουν οφειλόμενα και εισπρακτέα. Το Δικαστήριο δεν υιοθετεί τον ισχυρισμό εκ μέρους της RCB πως τυχόν έγκριση συμψηφισμού αντίκεται στην αρχή της τελεσιδικίας, υπό το φως του συνόλου των όσων αναφέρονται ανωτέρω. Όσον αφορά τον ισχυρισμό της RCB πως με την παρούσα Αίτηση η Recolta επιδιώκει να εμποδίσει την πρώτη να εισπράξει τα έξοδα, εφόσον το ένταλμα επιστράφηκε ανεκτέλεστο, αρχικά επισημαίνω πως η υπό κρίση Αίτηση για συμψηφισμό προηγήθηκε της έκδοσης του εντάλματος κατάσχεσης κινητής περιουσίας. Ειδικότερα, η Αίτηση καταχωρίστηκε στις 2.3.18 ενώ το ένταλμα εκδόθηκε στις 19.3.18 και επιστράφηκε ανεκτέλεστο στις 2.4.18, όπως καταγράφεται στο σχετικό Τεκμήριο 11 της ένορκης δήλωσης της κας Π. Μάλιστα η πρόθεση της Recolta για συμψηφισμό εκφράστηκε και προηγουμένως, μέσω της επιστολής της ημ. 29.1.18, Τεκμήριο 5 στην ένορκη δήλωση του κ. Κ. Υπό το φως των πιο πάνω δεδομένων, ο ισχυρισμός της RCB πως η υπό κρίση Αίτηση είναι καταχρηστική και αποσκοπεί στο να εμποδίσει την RCB να εισπράξει τα έξοδα, δεν επιβεβαιώνεται από τα ενώπιον του Δικαστηρίου δεδομένα. Ούτε και οι ισχυρισμοί περί ευρωστίας της RCB και άμεσης δυνατότητας της να πληρώσει οποιοδήποτε ποσό ήθελε υπολογιστεί και εγκριθεί υπέρ της Recolta αποτελούν καθοριστικό κριτήριο στα πλαίσια εξέτασης της παρούσας Αίτησης. Ως εκ τούτου η παρούσα Αίτηση επιτυγχάνει. Εκδίδεται διάταγμα για συμψηφισμό μεταξύ (i) των εξόδων τα οποία επιδικάστηκαν υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον της Καθ΄ ης η Αίτηση δυνάμει της ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου ημ. 7.4.17 με την οποία ακυρώθηκε διάταγμα αντεξέτασης, όπως αυτά θα υπολογιστούν και εγκριθούν από το Δικαστήριο και (ii) των εξόδων τα οποία επιδικάστηκαν υπέρ της Καθ΄ ης η Αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας δυνάμει της ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου ημ. 21.6.17 με την οποία απορρίφθηκε αίτηση για ακύρωση και παραμερισμό προσωρινού διατάγματος τα οποία έχουν ήδη υπολογιστεί και εγκριθεί από το Δικαστήριο. Τα έξοδα της παρούσας Αίτησης επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον της Καθ΄ ης η Αίτηση, όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο πλέον ΦΠΑ, τα οποία θεωρώ ορθό και δίκαιο όπως επίσης περιληφθούν στο ανωτέρω διάταγμα συμψηφισμού. Επομένως εκδίδεται διάταγμα συμψηφισμού των εξόδων της παρούσας και των εξόδων των δύο ως άνω ενδιάμεσων αιτήσεων. (Υπ.) ......... Έ. Εφραίμ, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Ε.Ε./Α.Λ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο