ΧΑΡΑΚΗ ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Έφεση Αρ. 86/2018, 4/10/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A393 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Έφεση Αρ. 86/2018 Επί τοις αφορώσι τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/1965 και επί τοις αφορώσι τον Περί Ακινήτου Περιουσίας Διακατοχή Νόμο Κεφ.224, ως και τις τροποποιήσεις τους Μεταξύ: XXX ΧΑΡΑΚΗ Εφεσείουσας Και ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Εφεσίβλητης ----------------------------------- Ημερ.: 4.10.2018 Για την Εφεσείουσα: κ. Μ. Καραΐσκος για Marios Karaiskos LLC Για την Εφεσίβλητη: κα Α. Χαραλάμπους για Ανδρέας Μ. Σοφοκλέους & Σία ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Εφεσείοντας εξαιτείται διάταγμα το οποίο να ακυρώνει ή και να παραμερίζει τις Ειδοποιήσεις κατά τον Τύπο «Ι» και «Θ» που του επιδόθηκαν την 20.2.2018 και όπως αυτές κηρυχθούν άτοπες, καταχρηστικές και κατά νόμο εσφαλμένες και άκυρες. Περαιτέρω, διατάγματα που να ακυρώνουν τη διαδικασία εκποίησης με πλειστηριασμό των ακινήτων που οι υποθήκες ΥXXX/2008, ΥXXX/2008, ΥXXX5/2008, ΥXXX/2008, ΥXXX/2010 και ΥXXX/2012 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λεμεσού αφορούν. Η Έφεση εμπεριέχει 13 λόγους έφεσης και υποστηρίζεται με Ένορκη Δήλωση ημερ. 21.3.2018 του Εφεσείοντα. Η Τράπεζα καταχώρισε Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης με 7 λόγους ένστασης που υποστηρίζεται με Ένορκη Δήλωση ημερ. 9.8.2018 του XXX Χωραίτη, υπαλλήλου της στην Υπηρεσία Ανάκτησης Χρεών. Οι Ένορκες Δηλώσεις τόσο του Εφεσείοντα όσο και του Χωραίτη είναι αχρείαστα μεγάλες ως αποτέλεσμα του ότι εμπεριέχουν κατά κύριο λόγο επιχειρηματολογία κατόπιν συμβουλής των δικηγόρων της κάθε πλευράς. Το πραγματικό υπόβαθρο αποτελεί κατά το πλείστο κοινό έδαφος. Οι επίδικες υποθήκες δηλώθηκαν και από τον Εφεσείοντα ως εξασφαλίσεις πιστωτικών διευκολύνσεων που δόθηκαν από την Τράπεζα στις Εταιρείες XXX Ltd και XXX Ltd. Κατά την Τράπεζα, οι λογαριασμοί των Εταιρειών παρουσίαζαν καθυστερήσεις και αυτές παρέλειψαν να εξοφλήσουν τις οφειλές τους προς την Τράπεζα όπως τους είχε ζητηθεί. Ως αποτέλεσμα, η Τράπεζα καταχώρισε τις αγωγές αρ. 2958/2017 και 365/2018 Ε.Δ. Λεμεσού εναντίον της κάθε μιας των Εταιρειών και των εγγυητών τους μεταξύ των οποίων και του Εφεσείοντα ως Εναγόμενου
- Σε αμφότερες τις αγωγές, πέραν από τις χρηματικές αξιώσεις ζητούνται διατάγματα για την εκποίηση και των έξι πιο πάνω υποθηκών. Προδήλως και οι έξι υποθήκες εξασφάλιζαν τα ποσά που αξιώνονται και στις δύο αγωγές. Ο Εφεσείοντας καταχώρισε Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση και στις δύο αγωγές, αμφισβητώντας τα αξιούμενα ποσά, ανταξιώνοντας διατάγματα και αναγνωριστικές αποφάσεις ότι οι υποθήκες ήταν παράνομες, καταχρηστικές, ακυρωτέες, ακυρώσιμες, και ανενεργές. Προκύπτει, παρά το ότι κανένας δεν το αναφέρει ρητά, πως και οι δύο αγωγές εκκρεμοδικούν. Στην Ένορκη του Δήλωση ο Εφεσείοντας αναφέρεται και στις προσπάθειες του για εξεύρεση λύσεων και αναδιάρθρωσης των δανείων του, προδήλως εννοώντας των δανείων των δύο Eταιρειών. Σε σχέση με τις Ειδοποιήσεις που του επιδόθηκαν διατείνεται ότι οι κατά τον Τύπο «Ι» δεν φέρουν ημερομηνία, ενώ σε καμιά, αλλά ούτε και στις καταστάσεις λογαριασμού που τις συνοδεύουν δεν αναφέρεται ο σχετικός ή οι σχετικοί αριθμοί λογαριασμού. Επισημαίνει ακόμη ο Εφεσείοντας πως τα επιτόκια που αναφέρονται στις Ειδοποιήσεις κατά τον Τύπο «Ι» δεν είναι σύμφωνα με τα αναφερόμενα στις δύο εναντίον του αγωγές. Ακόμα ότι τα ποσά που αναφέρονται στις επισυναπτόμενες καταστάσεις διαφέρουν από τα ποσά που η Τράπεζα διεκδικεί με τις δύο αγωγές. Κατά την καταχώριση της Έφεσης ίσχυαν οι περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόµοι του 1965 έως (Αρ. 11) του 2015, και δεν ήταν σε ισχύ οι τροποποιήσεις που επέφερε ο περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικός) Νόµος του 2018, που τέθηκε σε ισχύ την 13.7.
- Κατά την καταχώριση της Ένστασης την 9.8.2018 ο Τροποποιητικός Νόμος του 2018 ήταν ήδη σε ισχύ, εντούτοις δεν γίνεται αναφορά σε αυτόν. Γίνεται όμως στην γραπτή αγόρευση των δικηγόρων της Τράπεζας. Η θέση της Εφεσίβλητης και ο βασικός λόγος ένστασης είναι ότι οι ειδοποιήσεις κατά τον Τύπο «Ι» και «Θ» είναι ενημερωτικού και πληροφοριακού χαρακτήρα μόνο και δεν επηρεάζουν με οποιοδήποτε τρόπο τα έννομα συμφέροντα του ενυπόθηκου οφειλέτη. Κατά την εισήγηση τους οι ειδοποιήσεις κατά τον Τύπο «Ι» και «Θ» δεν είναι εφέσιμες και η γενική πρόνοια του άρθρου 44ΙΓ δεν καλύπτει την περίπτωση. Το άρθρο 44ΙΓ των περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόµων του 1965 έως (Αρ. 11) του 2015 προνοούσε ότι: «Αναφορικά με την άσκηση των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων του ενυπόθηκου δανειστή, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, του οποίου τα έννομα συμφέροντα παραβλάπτονται από οποιαδήποτε ειδοποίηση ή πράξη στα πλαίσια του παρόντος Μέρους, δύναται εντός χρονικής περιόδου που δεν υπερβαίνει τις τριάντα
(30)ημέρες από την ημερομηνία που το πρόσωπο γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει για τέτοια ειδοποίηση ή πράξη, να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο.» Το άρθρο 44ΙΓ έχει καταργηθεί με το άρθρο 14 του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικός) Νόµου του 2018. Περαιτέρω με το άρθρο 4 έχει προστεθεί μετά το άρθρο 44Α
(3)η ακόλουθη επιφύλαξη: «Νοείται περαιτέρω ότι, σε περίπτωση που έχει αρχίσει οποιαδήποτε διαδικασία δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Μέρους πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποιητικού) Νόμου του 2018, οι διατάξεις του εν λόγω Νόμου θα εφαρμόζονται, ανεξαρτήτως εάν στάλθηκαν οποιεσδήποτε ειδοποιήσεις σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεων και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2018.» Το πρώτο ζήτημα που εγείρεται είναι κατά πόσο το άρθρο 44ΙΓ παρείχε προτού καταργηθεί τη δυνατότητα καταχώρισης έφεσης κατά ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Ι» ή και «Θ». Το Δικαστήριο δεν συμφωνεί με τη θέση της Τράπεζας. Η ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» παρέχει στον ενυπόθηκο οφειλέτη δικαιώματα και ο τελευταίος μπορεί να υπόκειται σε βλάβη των έννομων συμφερόντων του εάν η ειδοποίηση δεν συμμορφώνεται με τις πρόνοιες του Νόμου. Εξαρτάται από τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Για παράδειγμα ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» που τάσσει προθεσμία για την εξόφληση μικρότερη των 30 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της, μπορούσε να εφεσιβληθεί γιατί παραβλάπτετο δικαίωμα του ενυπόθηκου οφειλέτη που του παρείχε ο Νόμος. Επομένως, η ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» είναι ειδοποίηση που μπορούσε να εφεσιβληθεί δυνάμει των προνοιών του άρθρου 44ΙΓ. Η επιτυχία της έφεσης εναπόκειτο στο κατά πόσο τα έννομα συμφέροντα του εφεσείοντα είχαν βλαβεί ως αποτέλεσμα της ειδοποίησης αυτής. Αναμφίβολα σήμερα δεν υφίσταται το νομικό υπόβαθρο για την καταχώριση έφεσης σε σχέση με ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι». Μετά την κατάργηση του άρθρου 44ΙΓ και υπό το φως της επιφύλαξης που προστέθηκε μετά το άρθρο 44Α
(3), εγείρεται ζήτημα κατά πόσο έφεση που καταχωρίστηκε πριν την 13.7.2018, σε σχέση με ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» και «Θ», όπως η παρούσα, μπορεί να εκδικαστεί. Εάν η νομοθεσία όπως έχει τροποποιηθεί δεν το επιτρέπει, εγείρεται προς συζήτηση ζήτημα συνταγματικότητας σε σχέση με την επιφύλαξη του άρθρου 44Α
(3). Τέτοιο ζήτημα εξετάζεται μόνο εφόσον καθίσταται αναγκαίο για την επίλυση της επίδικης διαφοράς. Όπως προειπώθηκε, η εκκρεμοδικία των αγωγών 2958/2017 και 365/2018 είναι βασικός λόγος της Έφεσης. Μέχρι την 13.7.2018, έφεση για τον παραμερισμό ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ» μπορούσε να καταχωριστεί για το λόγο ότι εκκρεμούσε αγωγή ενώπιον Δικαστηρίου για την ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» (άρθρο 44Γ
(3)(δ)), είτε αυτή είχε καταχωριστεί πριν ή μετά την ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι». Με αυτό το υπόβαθρο ο ενυπόθηκος οφειλέτης προς τον οποίο επιδιδόταν ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ» μπορούσε να καταχωρίσει έφεση με λόγο την εκκρεμοδικία αγωγής που αφορούσε το ενυπόθηκο χρέος και την υποθήκη. Στην προκειμένη περίπτωση ο Εφεσείοντας προς τον οποίο επιδόθηκε Ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι», και όχι ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ», προέβαλλε τη θέση ότι τα δικαιώματα του παραβλάπτονταν γιατί στη συνήθη πορεία των πραγμάτων και εφόσον δεν θα εξοφλούσε το αναφερόμενο στην Ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» ποσό, θα ακολουθούσε η επίδοση σε αυτόν ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ» για τον παραμερισμό της οποίας θα μπορούσε να καταχωρίσει έφεση με λόγο την εκκρεμοδικία των αγωγών 2958/2017 και 365/2018. Και η έφεση του θα ήταν επιτυχής. Στις παρ. (α) μέχρι (δ) του άρθρου 44Γ
(3)αναφέρονταν οι λόγοι για τους οποίους παραμεριζόταν ειδοποίηση σύμφωνα με τον Τύπο «ΙΑ». Το εδάφιο
(3)προνοούσε ότι ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος μπορούσε να καταχωρίσει έφεση για τον παραμερισμό της ειδοποίησης «για τους ακόλουθους λόγους:» Η ορθή ερμηνεία ήταν ότι εάν υφίστατο οποιοσδήποτε από τους λόγους που ακολουθούσαν η ειδοποίηση παραμεριζόταν. Δεν τίθετο ζήτημα εξέτασης άλλων παραμέτρων ή άσκησης διακριτικής ευχέρειας εκ μέρους του Δικαστηρίου. Εάν εκκρεμούσε αγωγή για την ειδοποίηση που προβλέπεται στο εδάφιο
(1)του άρθρου 44Γ (παρ. (δ)), δηλαδή εκκρεμούσε αγωγή για την ειδοποίηση σύμφωνα με τον Τύπο «Ι», η ειδοποίηση θα έπρεπε να παραμεριστεί. Είναι την εκκρεμοδικία τέτοιας αγωγής που ο νομοθέτης έθετε ως λόγο παραμερισμού της ειδοποίησης σύμφωνα με τον Τύπο «ΙΑ». Ως εκ τούτου δεν ήταν επιτρεπτό στο Δικαστήριο που εκδίκαζε την έφεση να υπεισέλθει στην ουσία της αγωγής και να εξετάσει το βάσιμο της, ή την ισχύ της υπόθεσης του Εφεσείοντα. Το Δικαστήριο που εκδίκαζε την έφεση περιοριζόταν στο να προβεί σε διαπίστωση κατά πόσο η αγωγή αφορούσε την ειδοποίηση σύμφωνα με τον Τύπο «Ι». Με τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικό) Νόµο του 2018 ο λόγος έφεσης που αφορούσε στην εκκρεμοδικία αγωγής έχει απαλειφθεί και έχουν προστεθεί άλλοι λόγοι που δεν ενδιαφέρουν για σκοπούς της παρούσας. Ως εκ τούτου σήμερα δεν μπορεί να καταχωριστεί έφεση για τον παραμερισμό ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ» για το λόγο ότι εκκρεμεί αγωγή που αφορά την υποθήκη. Σε μια έφεση για τον παραμερισμό ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ» που θα είχε καταχωριστεί πριν την 13.7.2018, με λόγο έφεσης την εκκρεμοδικία αγωγής δυνάμει των προνοιών του άρθρου 44Γ
(3)(δ) και που θα εκδικαζόταν μετά την 13.7.2018, θα εγειρόταν προς συζήτηση ζήτημα εφαρμογής και κατ' επέκταση συνταγματικότητας της επιφύλαξης του άρθρου 44Α
(3). Όμως, στην προκειμένη περίπτωση, δεν επιδόθηκε στον Εφεσείοντα ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ» και αυτή δεν καταχώρισε έφεση για τον παραμερισμό ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ» ώστε να είχε αποκτήσει δικαίωμα στον παραμερισμό της λόγω εκκρεμοδικίας συναφούς αγωγής. Δεν μπορεί δηλαδή ο Εφεσείοντας να επικαλείται ότι εάν του επιδίδετο ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ» θα είχε το δικαίωμα να την παραμερίσει λόγω της εκκρεμοδικίας και τώρα δεν το έχει. Ο Εφεσείοντας δεν απέκτησε ποτέ το δικαίωμα αυτό και δεν μπορεί να επικαλείται ότι η τροποποιητική νομοθεσία του το αποστέρησε. Όπως προκύπτει από την Ένορκη Δήλωση του Εφεσείοντα η Έφεση αφορά τρεις Ειδοποιήσεις κατά τον Τύπο «Ι» και αντίστοιχα τρεις Ειδοποιήσεις κατά τον Τύπο «Θ». Η κάθε μια Ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» αφορά σε δύο υποθήκες. Στην κάθε «Κατάσταση Λογαριασμού του Οφειλομένου Ενυπόθηκου Χρέους» που επισυνάπτεται αναφέρονται τα ποσά των δύο υποθηκών που η Ειδοποίηση αφορά, οι τόκοι και το συνολικό ποσό. Το ποσό κάθε υποθήκης είναι αυτό για το οποίο η υποθήκη δηλώθηκε και αναφέρεται στην σχετική Σύμβαση και Δήλωση Υποθήκευσης Ακινήτου. Οι τόκοι φαίνεται να είναι οι τόκοι ολόκληρου του ποσού της υποθήκης για την περίοδο από την δήλωση της υποθήκης μέχρι 30.9.2017 που είναι η αναγραφόμενη στις Καταστάσεις ημερομηνία. Στις Ειδοποιήσεις κατά τον Τύπο «Ι» αναφέρεται το επιτόκιο το οποίο είναι το αναφερόμενο στην δήλωση της κάθε υποθήκης. Καθίσταται πρόδηλο ότι οι Καταστάσεις δεν αναφέρονται στο πραγματικό χρεωστικό υπόλοιπο των δανείων των δύο Εταιρειών τα οποία οι υποθήκες εξασφαλίζουν αλλά στο μέγιστο ποσό που μπορεί ο ενυπόθηκος δανειστής να λάβει από το προϊόν της πώλησης των ακινήτων που η κάθε υποθήκη αφορά. Το συνολικό αυτό ποσό των έξι υποθηκών είναι €3.451.962,19 (€1430.164,52 συν €718.232,25 συν €1.303.583,42) πλέον τόκους από 1.10.
- Στις Ειδοποιήσεις καταγράφεται ότι τα πιο πάνω τρία επιμέρους ποσά πλέον τους τόκους έγιναν απαιτητά και καλείται ο Εφεσείοντας όπως εντός 30 ημερών τα καταβάλει μαζί με τους τόκους και διενεργηθέντα για την είσπραξη τους έξοδα που δεν καθορίζονται. Το συνολικό ποσό που αξιώνεται με τις δύο αγωγές είναι €2.489.338,89 (€1.581.054,64 συν €884.897,16) πλέον τόκους από 6.9.
- Δεν έχει αναφερθεί ότι οι υποθήκες εξασφάλιζαν και άλλες υποχρεώσεις πέραν αυτών που αναφέρονται στις δυο αγωγές. Δεδομένου ότι οι τόκοι στις Καταστάσεις που επισυνάπτονται στις Ειδοποιήσεις είναι από 1.10.2017 και στις αγωγές από 6.9.2017, η σύγκριση είναι εύκολη. Η διαφορά είναι σχεδόν €1.000.
- Δεν είναι δυνατόν ο πρωτοφειλέτης να οφείλει €2.489.338,89 πλέον τόκους και να απαιτείται από τον ενυπόθηκο εγγυητή οφειλέτη ποσό €3.451.980,19 πλέον τόκους. Το ποσό των €3.451.980,19 πλέον τόκους δεν είναι το οφειλόμενο στην Τράπεζα ποσό, ούτε κατά την εκδοχή της ιδίας της Τράπεζας. Το οφειλόμενο κατά την Τράπεζα ποσό είναι αυτό το οποίο αξιώνει με τις δύο αγωγές. Το ποσό των €3.451.980,19 είναι το μέγιστο ποσό που καλύπτουν οι υποθήκες. Δεν μπορεί στην προκειμένη περίπτωση να εισπραχθεί από την Τράπεζα που έχει να λαμβάνει πολύ λιγότερα. Μπορεί από μια ή περισσότερες υποθήκες να εισπραχθεί το μέγιστο ποσό που αυτές καλύπτουν, αλλά όχι από όλες. Η Τράπεζα δεν μπορεί να εισπράξει πέραν των οφειλόμενων ποσών των δανείων των δύο Εταιρειών. Εάν με την εκποίηση τεσσάρων ή πέντε υποθηκών το χρέος ικανοποιηθεί τότε ή άλλες δύο ή μια υποθήκες απαλλάσσονται και ακυρώνονται. Όμως, μέχρι να αρχίσουν οι εκποιήσεις και οι εισπράξεις η Τράπεζα διατηρεί τις ενυπόθηκες εξασφαλίσεις της για το μέγιστο ποσό που η κάθε μια εξασφαλίζει. Δεν μπορεί όμως να απαιτείται από τον ενυπόθηκο εγγυητή οφειλέτη η πληρωμή ποσών πέραν των πραγματικών οφειλών και ότι αν δεν τα πληρώσει ο ενυπόθηκος δανειστής θα προχωρήσει στη διαδικασία πώλησης με πλειστηριασμό των ενυπόθηκων ακινήτων. Ο Εφεσέιοντας είχε δικαίωμα να πληρώσει €2.489.338,89 πλέον τόκους για να απαλλάξει όλες τις περιουσίες του από τις υποθήκες και όμως του ζητήθηκαν €3.451.980,19 πλέον τόκοι. Το χρέος, αποτελούμενο από δύο ποσά ήταν ουσιαστικά ένα που εξασφαλιζόταν με τις 6 υποθήκες. Δεν ήταν δυνατόν να γίνεται αναφορά σε επιμέρους χρέος σε σχέση με δύο υποθήκες. Επρόκειτο για ένα χρέος €2.489.338,89 που εξασφάλιζαν 6 υποθήκες με πολύ μεγαλύτερο συνολικό ποσό εξασφάλισης. Το άρθρο 44Γ
(1)προνοεί ότι: «Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 44Β, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται από τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» του Δεύτερου Παραρτήματος, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξη του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των τριάντα
(30)ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση οφειλόμενου ποσού:» Η ουσία είναι πως ο νομοθέτης με την πρόνοια για έκδοση και επίδοση ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Ι» πριν τη λήψη περαιτέρω διαβημάτων που μπορεί να οδηγήσουν στην εκποίηση μιας υποθήκης, ηθέλησε να δώσει την ευκαιρία στον ενυπόθηκο οφειλέτη να αποφύγει την εκποίηση της ενυπόθηκης περιουσίας του με το να καταβάλει μέσα σε 30 ημέρες το χρέος το οποίο η υποθήκη εξασφάλιζε ή το ποσό της υποθήκης όποιο ήταν το μικρότερο. Εάν, για παράδειγμα, μια υποθήκη εξασφαλίζει ένα χρέος και είχε δηλωθεί για €100.000 πλέον τόκους και το χρέος σήμερα είναι €25.000 πλέον τόκους, αυτό που πρέπει να ζητηθεί με την Ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» είναι το ποσό των €2.500 πλέον τόκους και όχι αυτό των €100.000 πλέον τόκους. Εάν μια υποθήκη συνιστά μερική εξασφάλιση μεγαλύτερου χρέους τότε αυτό που πρέπει να ζητηθεί είναι ολόκληρο το ποσό της υποθήκης πλέον τους τόκους. Δεν είναι αυτό που έκαμε η Τράπεζα γιατί δεν απέστειλε ξεχωριστή ειδοποίηση για κάθε υποθήκη. Για παράδειγμα με την πρώτη Ειδοποίηση ζητήθηκε ποσό €1.430.164,52 ενώ θα έπρεπε η Ειδοποίηση να παρέχει την ευκαιρία στον Εφεσείοντα να πληρώσει €856.527,38 και να απαλλάξει την υποθήκη ΥXXX/2008 ή να πληρώσει €573.637,14 και να απαλλάξει την υποθήκη ΥXXX/
- Εάν ενεργούσε έτσι η Τράπεζα, ο Εφεσείοντας έχοντας μπροστά του όλες τις Ειδοποιήσεις και πάλι δεν θα είχε ξεκάθαρη εικόνα γιατί το άθροισμα των ποσών που θα του ζητούνταν θα ήταν και πάλι €3.451.980,
- Όμως η Τράπεζα θα είχε συμμορφωθεί με αυτό που ορίζει ο Νόμος. Εάν όταν δύο ή περισσότερες υποθήκες εξασφαλίζουν το ίδιο χρέος περιλαμβάνονται όλες στην ίδια ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» και πάλι ενδέχεται να εκλαμβάνει ο ενυπόθηκος οφειλέτης ότι πρέπει να πληρώσει όλο το οφειλόμενο ποσό για να απαλλαγούν όλες οι υποθήκες. Στην προκειμένη περίπτωση εάν επιδιδόταν μια ειδοποίηση και αναφερόταν το οφειλόμενο ποσό και όλες οι υποθήκες ενδεχομένως η εντύπωση στον Εφεσείοντα να ήταν ότι έπρεπε να πληρώσει όλο το ποσό των €2.489.338,89 για να απαλλάξει όλα του τα ακίνητα από τις υποθήκες, ενώ ο νόμος του δίδει την ευχέρεια να αντιμετωπίσει κάθε υποθήκη ξεχωριστά και να πληρώσει το ποσό που μια αφορά και να την απαλείψει. Το ορθό να είναι να αποστέλλεται μια ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» για κάθε υποθήκη και δίκαιο θα ήταν να εξηγείται με κάποιο τρόπο η διασύνδεση δύο ή περισσοτέρων υποθηκών. Όμως ο νομοθέτης δεν προνόησε για τέτοια εξήγηση. Η ουσία είναι ότι η επιλογή της συμπερίληψης δύο υποθηκών σε μια ειδοποίηση είχε ως αποτέλεσμα την καταστρατήγηση του σκοπού του Νομοθέτη σε βλάβη των συμφερόντων του Εφεσείοντα. Συνεπώς θα πρέπει να εξεταστεί η εμβέλεια της δεύτερης επιφύλαξης του άρθρου 44Α
(3)και εάν απαιτηθεί η συνταγματικότητα της. Η επιφύλαξη αφορά στην περίπτωση που έχει αρχίσει οποιαδήποτε διαδικασία δυνάμει των διατάξεων του Μέρους VIA. Στη συνέχεια σημειώνεται ότι οι διατάξεις του τροποποιητικού Νόμου του 2018 θα εφαρμόζονται και στην περίπτωση που οι ειδοποιήσεις στάλθηκαν πριν την έναρξη της ισχύος του δηλαδή την 13.7.2018. Υπενθυμίζεται ότι το άρθρο 44Γ
(1)καθορίζει ποια είναι η έναρξη της διαδικασίας του Μέρους VIA, Είναι η επίδοση στον ενυπόθηκο οφειλέτη της έγγραφης ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Ι». Για να έχει αρχίσει οποιαδήποτε διαδικασία δυνάμει των διατάξεων του Μέρους VIA σημαίνει ότι έχει σταλθεί η ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι». Επομένως, η αναφορά ότι οι διατάξεις του τροποποιητικού Νόμου του 2018 θα εφαρμόζονται και στην περίπτωση που οι ειδοποιήσεις στάλθηκαν πριν την έναρξη της ισχύος του είναι πλεονασμός. Είναι η θέση του Εφεσείοντα ότι η πιο πάνω επιφύλαξη αφορά σε περιπτώσεις όπου έχει αποσταλεί ειδοποίηση ή ειδοποιήσεις αλλά δεν καλύπτει τις περιπτώσεις όπου έχει ήδη καταχωριστεί έφεση σε σχέση με κάποια ειδοποίηση, όπως στην προκειμένη περίπτωση. Η κύρια βάση της επιχειρηματολογίας του είναι ότι διαφορετική ερμηνεία απολήγει σε άδικα αποτελέσματα και ανατρέπει κεκτημένα δικαιώματα του ενυπόθηκου οφειλέτη έτσι που η επιφύλαξη να πρέπει να κηρυχθεί ως αντισυνταγματική. Εδράζει την εισήγηση του στις καθιερωμένες αρχές ερμηνείας των νόμων. Εισηγείται ότι ένας νόμος δεν έχει αναδρομική ισχύ εκτός και αν ρητά προβλέπεται στις διατάξεις του ή αφορά μόνο σε θέματα διαδικασίας. Υφίσταται γενικό τεκμήριο εναντίον της αναδρομικότητας εκτός αν ρητά ο Νομοθέτης καθορίσει διαφορετικά. Ακόμα πως τεκμαίρεται ότι ο Νομοθέτης δεν έχει πρόθεση να επιφέρει άδικα αποτελέσματα και τούτο οδηγεί στην αποφυγή πρόσδοσης αναδρομικότητας σε νομοθέτημα εάν το αποτέλεσμα θα ήταν τέτοιο. Ένα νομοθέτημα δεν θα πρέπει να ερμηνεύεται να έχει περισσότερη αναδρομικότητα απ' ότι το ίδιο το λεκτικό του καθιστά αναγκαίο. Καταλήγει ότι η κήρυξη της επιφύλαξης ως αντισυνταγματικής θα αποφευχθεί εάν το Δικαστήριο την ερμηνεύσει ότι δεν αφορά σε περιπτώσεις όπου έχει ήδη καταχωριστεί έφεση. Είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι η επιφύλαξη που προστέθηκε με τον τροποποιητικό Νόμο του 2018 αναπόφευκτα καλύπτει και περιπτώσεις όπου έχει καταχωριστεί έφεση πριν την 13.7.2018 για τον παραμερισμό ειδοποίησης που έχει επιδοθεί. Στα γεγονότα της παρούσας ασφαλώς και έχει αρχίσει η διαδικασία δυνάμει των διατάξεων του Μέρους VIA πριν την 13.7.2018 και ασφαλώς και η Ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» στάλθηκε πριν την ημερομηνία αυτή. Το Δικαστήριο δεν βρίσκει ότι μπορεί να δώσει την ερμηνεία που εισηγείται ο Εφεσείοντας χωρίς να διαστρεβλώσει το νόημα των λέξεων και φράσεων που χρησιμοποιούνται στην επιφύλαξη. Επομένως, καθίσταται αναγκαίο να αποφασιστεί το ζήτημα της συνταγματικότητας της επιφύλαξης στην έκταση που καλύπτει περιπτώσεις όπου έχει ήδη καταχωριστεί έφεση και εκκρεμούσε κατά την 13.7.
- Είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι σε αυτή την έκταση η πρόνοια είναι αντισυνταγματική. Εάν εφαρμοστεί η επιφύλαξη τότε η παρούσα Έφεση θα πρέπει να απορριφθεί συνοπτικά. Αυτό θα σημαίνει ότι η Τράπεζα θα δικαιούται να προχωρήσει στα περαιτέρω διαβήματα που προνοούνται στο Μέρος VIA με απώτερο σκοπό την εκποίηση των ενυπόθηκων ακινήτων του Εφεσείοντα. Όμως, ο Εφεσείοντας έχει ήδη καταδείξει προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου ότι έχει υποστεί βλάβη από την επίδοση σε αυτόν των Ειδοποιήσεων κατά τον Τύπο «Ι» γιατί δεν του παρασχέθηκε το δικαίωμα ή η ευκαιρία που ο Νομοθέτης είχε προνοήσει προς όφελος του. Εάν η Έφεση διεκπεραιωνόταν πριν τις 13.7.2018, που μπορούσε να γίνει εάν η Τράπεζα είχε καταχωρίσει την ένσταση της όπως οι αρχικές οδηγίες του Δικαστηρίου, και αφού ήταν ορισμένη γι' ακρόαση στις 20.6.2018, το αποτέλεσμα θα ήταν η επιτυχία της Έφεσης. Ασφαλώς και παραβλάπτονται ουσιαστικά δικαιώματα του Εφεσείοντα εφόσον η νεοεισασχθείσα επιφύλαξη οδηγεί, εάν εφαρμοστεί, στην συνοπτική της απόρριψη. Η πρόνοια ως αντισυνταγματική δεν επηρεάζει την παρούσα Έφεση που, κρινόμενη στη βάση της Νομοθεσίας ως ίσχυε προ της 13.7.2018, επιτυγχάνει. Εκδίδεται συνεπώς διάταγμα με το οποίο παραμερίζονται οι Ειδοποιήσεις κατά τον Τύπο «Ι» και κατά τον Τύπο «Θ» που επιδόθηκαν στον Εφεσείοντα στις 20.2.
- Ο Εφεσείοντας δεν δικαιούται εις οιανδήποτε άλλη θεραπεία. Η ακύρωση της διαδικασίας εκποίησης των ακινήτων του είναι συνέπεια του παραμερισμού των Ειδοποιήσεων και δεν χωρεί η έκδοση οιουδήποτε περαιτέρω διατάγματος. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ του Εφεσείοντα και εναντίον της Εφεσίβλητης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............. Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil Jurisdictions / Other Actions / Interim Αναφορά: Έφεση κατά Ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Ι» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο