Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λεμεσού ΛΤΔ ν. Αβραάμ κ.α., Γενική Αίτηση: 841/2014, 31/7/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A324 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Χρήστου Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. Γενική Αίτηση: 841/2014 Επί τοις αφορώσι τον Περί Διαιτησίας Νόμο, Κεφ. 4 και τον Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο 22/85, όπως έχει τροποποιηθεί. Επί τοις αφορώσι τη Διαιτησία μεταξύ του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λεμεσού ΛΤΔ και των XXXXX Αβραάμ και XXXXX Αβραάμ από την Λεμεσό ............ Ημερομηνία: 31 Ιουλίου, 2018 Εμφανίσεις: Για Εφεσείοντες/ Αιτητές - Καθ' ων η αίτηση σε προφορικό αίτημα: Ο κ. Γ. Αυγ. Κωνσταντίνου για Κ. Μ. Χατζηπιέρα Για τους Εφεσίβλητους/ Καθ' ων η αίτηση - Αιτητές στην παρούσα σε προφορικό αίτημα τους : Ο κ. Αντ. Νικολάου για Γιώργος Χαραλαμπίδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (σε προφορικό αίτημα για απόρριψη της αίτησης καθώς δεν έχει συνταχθεί σύμφωνα με τον προνοούμενο τύπο Με αίτηση/έφεση η οποία καταχωρίστηκε υπό τύπο Γενικής Αίτησης στις 22.12.2014, οι εφεσείοντες/ αιτητές επιδιώκουν την ακύρωση απόφασης διαιτητού με βάσει τον περί Διαιτησίας Νόμο, Κεφ. 4 άρθρο 8 του πρώτου παραρτήματος, των διατάξεων του περί Προστασίας Εγγυητών Νόμου και των αρχών περί καλής πίστης και των αρχών φυσικής δικαιοσύνης. Στην ως άνω αίτηση καταχωρίστηκε ένσταση στις 22.05.2015 από τους εφεσίβλητους/ καθ' ων η αίτηση. Η νομική βάση της ένστασης στηρίζεται στα άρθρα 2,52,53 και 55 του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου του 1985 όπως αυτός τροποποιήθηκε, στα άρθρα 1,2,78 και 79 του περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμών, στον περί Διαιτησίας Νόμο, Κεφ. 4, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.17,Δ.33, Δ.48 Θ. 1-10, Δ.49, στον περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου και Συναφών Θεμάτων Νόμου του 1999, στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου επί του θέματος και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο με προγενέστερη απόφαση του όταν τέθηκε το ερώτημα κατά πόσον η ακροαματική διαδικασία, ενόψει της φύσης της αίτησης, θα πρέπει να προσλάβει τη μορφή παράθεσης διά ζώσης μαρτυρίας ή απλώς θα περιοριστεί στις ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν την αίτηση και αντίστοιχα την ειδοποίηση ένστασης, ερώτημα για το οποίο υπήρχε διάσταση απόψεων μεταξύ των δύο πλευρών, με την πλευρά των Αιτητών να υποστηρίζει ότι απαιτείται η προσκόμιση και προφορικής μαρτυρίας προς απόδειξη των ισχυρισμών της αλλά και όπως αντιλήφθηκα και εισαγωγής περαιτέρω ή/και άλλης μαρτυρίας και από την άλλη την πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση να εισηγείται ότι η ακροαματική διαδικασία θα πρέπει να διεξαχθεί στη βάση των υποστηρικτικών της Αίτησης και της Ειδοποίησης Ένστασης ενόρκων δηλώσεων. Το Δικαστήριο αποφάσισε ως ακολούθως (καταγράφεται το καταληκτικό μέρος της απόφασης μου): «Για όλους τους πιο πάνω λόγους και χωρίς να κρίνω σκόπιμο να ασχοληθώ περαιτέρω με τους φόβους περί στέρησης των νομίμων και θεμελιωδών συνταγματικών δικαιωμάτων των Αιτητών, όπως αυτοί εκφράζονται στην εισήγηση των ευπαιδεύτων συνηγόρων τους - που κάτι τέτοιο ασφαλώς και δεν συμβαίνει - κρίνω ότι η Αίτηση θα πρέπει να προχωρήσει σε ακροαματική διαδικασία στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που υποστηρίζουν την Αίτηση και την Ειδοποίηση Ένστασης αντίστοιχα. Επί πλέον δεν θα πρέπει να διαφεύγει της προσοχής η παροχή της δικονομικής δυνατότητας σε κάθε διάδικο για καταχώρηση περαιτέρω ενόρκων δηλώσεων και αντεξέτασης τού ενόρκως δηλούντος της άλλης πλευράς επί συγκεκριμένων σημείων της ένορκης δήλωσης του, εφόσον ασφαλώς παρίσταται τέτοια ανάγκη και τεκμηριώνεται η προϋπόθεση της ύπαρξης «καλού λόγου προς τούτο» και εφόσον βέβαια τύχει της έγκρισης του Δικαστηρίου μετά από υποβολή σχετικού αιτήματος.» Θεωρώ σκόπιμο να καταγράψω τι μεσολάβησε από την έκδοση της πιο πάνω απόφασης μέχρι και που τέθηκε προς επίλυση το παρών ερώτημα. Την 1.02.2017 καταχωρήθηκε αίτηση από πλευράς αιτητών με το οποίο οι αιτητές ζητούσαν: (α) την αντεξέταση της κας XXXXX Μιλτιάδους η οποία είναι η ενόρκως δηλούσα η οποία υποστηρίζει την ένσταση εκ μέρους των Καθ' ων η αίτηση και (β) διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται η παρουσία του Διαιτητή κ. XXXXX Παπαλεξάνδρου έτσι ώστε να αντεξεταστεί επί των εγγράφων που κατατέθηκαν στη διαδικασία της Διαιτησίας, επί της μαρτυρίας που δόθηκε ενώπιον του, αλλά και επί των πρακτικών που τυχόν τηρήθηκαν στη συγκεκριμένη διαδικασία, τα οποία και να παρουσιάσει. Στην ως άνω αίτηση καταχωρίστηκε ένσταση και στις 20.03.2017 που ήταν ορισμένες και οι δύο αιτήσεις για οδηγίες αλλά εν τέλει μετά από συζήτηση που έγινε, δηλώθηκε από πλευράς των καθ' ων η αίτηση ότι αποδέχονταν το αιτητικό Γ της αίτησης που αφορούσε την έκδοση διατάγματος που να επιτρέπει την προσκόμιση επιπρόσθετης μαρτυρίας από τον αιτητή 1 κ. Παναγιώτη Αβραάμ επιφυλάσσοντας το δικαίωμα τους να καταχωρήσουν απαντητική ένορκη δήλωση. Πράγματι ο αιτητής 1 κ. Παναγιώτης Αβραάμ καταχώρησε ένορκη δήλωση στις 29.12.
- Ακολούθως ζητήθηκε όπως καταχωρηθεί απαντητική ένορκη δήλωση η οποία καταχωρήθηκε από την κα XXXXX Μιλτιάδους την 1.02.
- Την 22.02.2018 δηλώθηκε από πλευράς των αιτητών ότι ήθελαν χρόνο για να εξετάσουν το ενδεχόμενο να αιτηθούν όπως τους επιτραπεί να επιδώσουν την αίτηση τους στον Διαιτητή κ. XXXXX Παπαλεξάνδρου προσωπικά εφόσον το αιτητικό Β τον αφορούσε. Πράγματι στις 13.03.2018 όταν είχαν οριστεί εκ νέου οι αιτήσεις για οδηγίες δηλώθηκε από τον κ. Κωνσταντίνου ότι θα επιδώσει στο Διαιτητή όλη τη δικογραφία για να λάβει γνώση αυτής, καθώς επιθυμεί όπως τον αντεξετάσει επί συγκεκριμένων θεμάτων. Ο κ. Νικολάου ανέφερε ότι βάσει των ενδιάμεσων αποφάσεων του Δικαστηρίου και ως εξελίχθηκε η διαδικασία ο Διαιτητής δεν μπορεί να υποβληθεί σε αντεξέταση, πλην όμως επιφυλάχθηκε να θέσει συγκεκριμένα τη θέση του όταν η άλλη πλευρά προβεί στο συγκεκριμένο δικονομικό διάβημα. Κατά την επόμενη δικάσιμο στις 30.05.2018 ο κ. Κωνσταντίνου για τους αιτητές πληροφόρησε το Δικαστήριο ότι είχε επιδώσει τη δικογραφία στον Διαιτητή και ότι επιθυμεί να τον αντεξετάσει για όσα του καταλογίζει σε σχέση με τα της Διαιτησίας. Ο κ. Νικολάου για την Καθ' ης η αίτηση ανέφερε ότι μόλις είχε πληροφορηθεί για την επίδοση στον Διαιτητή και επιφυλάχθηκε να τοποθετηθεί στο κατά πόσο είναι η ορθή διαδικασία να κληθεί ο Διαιτητής και αντεξεταστεί σύμφωνα με την επιθυμία της άλλης πλευράς. Το Δικαστήριο όρισε την αίτηση ξανά για οδηγίες την 25.06.2018 και έδωσε ταυτόχρονα οδηγίες όπως κληθεί από την πλευρά των αιτητών ο διαιτητής για να παρευρίσκεται στο Δικαστήριο για να τοποθετηθεί. Πράγματι στις 25.06.2018 τέθηκε πλέον ζήτημα από τον κ. Νικολάου ότι η αρχική αίτηση που είχε καταχωριστεί από τους αιτητές δεν συνάδει με τον τύπο που προνοείται από τους Κανονισμούς και ότι το Δικαστήριο μπορεί να επιληφθεί ενός τέτοιου ζητήματος ως δημοσίου δικαίου και αυτεπάγγελτα και ότι δεν απαιτείτο να είχε τεθεί ως λόγος ένστασης. Προς τούτο παρέπεμψε σε σχετικές αποφάσεις όπου διαπραγματεύονται το ζήτημα. Ο κ. Κωνσταντίνου ζήτησε χρόνο για να μελετήσει το ζήτημα όπως τέθηκε από τον συνάδελφο του καθώς τον βρήκε εξ απήνης και έτσι η υπόθεση ορίστηκε εκ νέου στις 9.07.
- Πράγματι εκείνη την ημερομηνία ο κ. Κωνσταντίνου αφού είχε μελετήσει το ζήτημα ανέφερε ότι κατ' αρχή δεν θα μπορούσε να υποβληθεί το αίτημα προφορικά αλλά με αίτηση. Από την άλλη η αρχική αίτηση των αιτητών δεν παρουσιάζει κανένα πρόβλημα τύπου αλλά έστω και αν το Δικαστήριο ήθελε κρίνει ότι δεν έχει τηρηθεί ο προβλεπόμενος τύπος από τους Κανονισμούς τότε αυτό το ζήτημα θα πρέπει να εκληφθεί ως παρατυπία και στη βάση της Δ.64 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών να προχωρήσει το Δικαστήριο σε άρση της καθώς σε διαφορετική περίπτωση θα παραβιαστούν τα συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα των αιτητών οι οποίοι θα χάσουν το δικαίωμα της προσφυγής τους στο Δικαστήριο εφόσον η προθεσμία που θα μπορούσαν να το είχαν κάνει έχει πλέον παρέλθει. Έχω μελετήσει με προσοχή τις πιο πάνω εισηγήσεις σε σχέση με το μη νομότυπο της αίτησης όπως εν τέλει κατέληξε να είναι η εισήγηση. Έχω στο μεταξύ ανατρέξει και στην αίτηση και στο πως αυτή έχει συνταχθεί. Παρατηρώ ότι αυτή έχει καταχωρηθεί υπό τη μορφή της Γενικής Αίτησης. Τιτλοφορείται ως ο τίτλος της παρούσας απόφασης. «Επί της αφορώσει τον περί Διαιτησίας Νόμο, κεφ. 4 και τον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο 22/85, όπως έχει τροποποιηθεί.» και «Επί τοις αφορώσει τη Διαιτησία μεταξύ του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λεμεσού Λτδ και των Παναγιώτη Αβραάμ και Στέλλας Αβραάμ από τη Λεμεσό.» «Αίτηση Έφεσης Διά Κλήσεως» « Αίτηση υπό:
- XXXXX Αβραάμ και
- XXXXX Αβραάμ. Εκείνο όμως που διατείνεται ο κ. Νικολάου εδώ είναι ότι δεν καταγράφεται η αιτιολογία κάθε λόγου για τον οποίο επιζητείται ο παραμερισμός της Διαιτητικής Απόφασης επί του σώματος της αίτησης, όπως και θα έπρεπε. Με παρέπεμψε στην δική μου απόφαση στην Αίτηση 782/2013 Ε.Δ. Λεμεσού Ζέτα Νικολάου v. Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού ημερ. 31.10.2017 όπου είχα κρίνει ότι η αίτηση είχε καταχωρηθεί σύμφωνα με τη Δ.48 των Κανονισμών της Πολιτικής Δικονομίας και αποφαινόμενος ότι ο τύπος της Έφεσης που χρησιμοποίησε η εκεί αιτήτρια ήταν λανθασμένος και αντικανονικός έκρινα ότι η αίτηση θα μπορούσε να είχε απορριφθεί προδικαστικά. Η παρούσα όμως περίπτωση είναι διαφοροποιημένη από εκείνη. Εδώ δεν έχουμε λανθασμένο τύπο με βάση τους Κανονισμούς που διέπουν το ζήτημα. Έχω διεξέλθει κάθε λόγο που προβάλλεται και διερωτώμαι ποια άλλη αιτιολογία - είναι η έλλειψη της που προβάλλεται ότι ξεφεύγει του προνοούμενου τύπου - θα έπρεπε να είχε προστεθεί σε αυτούς τους λόγους. Αυτοί έχουν καταγραφεί ευκρινώς και δεν τίθεται ζήτημα παραπλάνησης των Καθ' ων η αίτηση. Είναι δε γι' αυτόν τον λόγο που έχει καταχωριστεί και ένσταση όπου απαντώνται ένας προς έναν οι λόγοι που προβλήθηκαν χωρίς να έχει τεθεί οποιοδήποτε ζήτημα το οποίο χρήζει διευκρίνησης. Οι αιτητές δεν παρέλειψαν να επισυνάψουν στην υπό κρίση αίτηση τη Διαιτητική απόφαση ως τεκμήριο. Κρίνω επομένως ότι η αίτηση όπως έχει υποβληθεί δεν πάσχει από πλευράς τύπου και ότι πληρούνται σε αυτή όλες οι τυπικές προϋποθέσεις μια τέτοιας αίτησης. Από την άλλη, ας μη διαφεύγει ότι η αίτηση υποστηρίζεται και από ένορκη δήλωση όπου οι αιτητές επαναλαμβάνουν σε αυτή τους λόγους για τους οποίους επιζητείται η ακύρωση της Διαιτητικής απόφασης παρέχοντας μάλιστα επιπρόσθετες λεπτομέρειες, όπου χρειαζόταν, για να γίνουν πιο συγκεκριμένοι οι λόγοι που επικαλούνται προς ακύρωση της Διαιτητικής απόφασης. Εξάλλου η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση παρέχει και το πλεονέκτημα της αντεξέτασης από την πλευρά της Καθ' ης η αίτηση. Επομένως ως προς τον τύπο της αίτησης δεν βλέπω να τίθεται οποιοδήποτε ζήτημα. Ο λόγος που προβλήθηκε έστω και προφορικά θα μπορούσε να εκληφθεί ότι προσλαμβάνει τη μορφή προδικαστικής εκδίκασης νομικού σημείου, δεν έχει έρεισμα και απορρίπτεται. Θα έλεγα όμως ότι το ζήτημα αυτό έχει υποβληθεί πολύ καθυστερημένα εφόσον ήδη προηγήθηκαν διάφορα διαδικαστικά διαβήματα τα οποία απασχόλησαν το Δικαστήριο όπως τα κατέγραψα στην αρχή της απόφασης μου. Για τους πιο πάνω λόγους κρίνω ότι το αίτημα δεν έχει έρεισμα και απορρίπτεται. Σε σχέση με τη διαταγή ως προς τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας δεν βλέπω τον λόγο γιατί αυτά να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ των καθ' ων η αίτηση στο παρών αίτημα και εναντίον των αιτητών όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της εκδίκασης της Γενικής Αίτησης οπότε και θα είναι πληρωτέα. (Υπογρ.)................. Χρήστος Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Προφορικό αίτημα για απόρριψη της αίτησης καθότι είναι παράτυπη cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο