← Κύπρος

ΤΡΙΓΓΗ ν. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ κ.α., Aρ. Αγωγής: 1400/14, 27/7/2018

ΤΡΙΓΓΗ ν. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ κ.α., Aρ. Αγωγής: 1400/14, 27/7/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A319 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ENΩΠΙΟΝ: Χρ. Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. Aρ. Αγωγής: 1400/14 Mεταξύ : XXXXX ΤΡΙΓΓΗ Ενάγουσας και

  1. XXXXX ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ
  2. XXXXX ΙΩΑΝΝΟΥ
  3. XXXXX ΛΙΤΣΑ Εναγομένων Ημερομηνία: 27 Ιουλίου, 2018 Εμφανίσεις: Για Αιτητή-Εναγόμενο 1: O κ. Χρ. Ο. Ονουφρίου για Π.Ν. Ονουφρίου ΔΕΠΕ Για Καθ΄ης η αίτηση-Ενάγουσα: Η κα Μ. Αχιλλέως για Yiannakis K. Thoma Law Firm LLC Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η (στην αίτηση του εναγομένου 1/ αιτητή ημερομηνίας 18.5.2016 για παραμερισμό της προς αυτόν επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος) Ο εναγόμενος 1/Αιτητής (στη συνέχεια «ο αιτητής»), αιτείται με την αίτηση του την έκδοση διατάγματος με το οποίο να παραμερίζεται και ή να ακυρώνεται η προς αυτόν επίδοση του κλητηρίου εντάλματος της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής. Η αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.5, Δ.16 Θ.9 και Δ.48 Θ.Θ. 1 - 3 και 9 καθώς επίσης στη διακριτική ευχέρεια και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και στη νομολογία. Την αίτηση υποστηρίζει με ένορκη δήλωση του ο ίδιος ο αιτητής ο οποίος δηλώνει ότι κατά ή περί τις 24.02.2016 του επιδόθηκε η Έκθεση Απαίτησης της ενάγουσας την οποία και απέστειλε στον δικηγόρο του για τα περαιτέρω. Ο δικηγόρος του τον είχε ρωτήσει κατά πόσο προηγουμένως του είχε επιδοθεί το Κλητήριο Ένταλμα κάτι που δεν είχε γίνει. Στη συνέχεια ο δικηγόρος του αποτάθηκε κατ' εντολή του, προς τους δικηγόρους της ενάγουσας και τους ζήτησε όπως του αποστείλουν τυχόν αντίγραφο του επιδοτηρίου του Κλητηρίου Εντάλματος. Κατά ή περί τις 10.03.2016, οι δικηγόροι της ενάγουσας απέστειλαν προς τον δικηγόρο του το επιδοτήριο που επισυνάπτει στην αίτηση του ως Τεκμήριο Α. Ο αιτητής ισχυρίζεται ότι η κα XXXXX Κονναρή, το όνομα της οποίας εμφαίνεται στο Τεκμήριο Α, εργαζόταν κατά τον ουσιώδη χρόνο ως υπάλληλος στο λογιστήριο του ιδιωτικού νοσοκομείου Mediterranean και επ' ουδενί λόγο ήταν υπεύθυνη στο χώρο του νοσοκομείου ή συνδεόταν μαζί του καθ΄ οιονδήποτε άλλο τρόπο, ούτως ώστε η επίδοση του Κλητηρίου Εντάλματος σε εκείνη να μπορεί να θεωρηθεί ως νομότυπη. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι η κα Ε. Κονναρή ουδέποτε του παρέδωσε ή άλλως πως του κοινοποίησε την παραλαβή της αγωγής και ως εκ τούτου τελούσε υπό πλήρη άγνοια για την ύπαρξη της, μέχρι που παρέλαβε την Έκθεση Απαίτησης. Έντιμα και ειλικρινά πιστεύει πως η επίδοση του Κλητηρίου Εντάλματος έγινε παράτυπα και θα πρέπει να παραμεριστεί. Επί της ίδιας νομικής βάσης η Ενάγουσα / Καθ' ης η αίτηση (στην συνέχεια «η καθ' ης η αίτηση») στην παρούσα, καταχώρησε ένσταση στην οποία προβάλλει τους ακόλουθους λόγους: «
  4. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει η νομοθεσία, η νομολογία και οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
  5. Η παρούσα αίτηση στηρίζεται σε ελλιπή και/ή λανθασμένη νομική βάση και/ή η νομική βάση της παρούσας αίτησης δεν μπορεί να στηρίξει την αιτούμενη θεραπεία.
  6. Η παρούσα αίτηση είναι παράτυπη και/ή ανυπόστατη και/ή αβάσιμη και/ή δεν έχει καταχωρηθεί εμφάνιση και/ή εμφάνιση υπό διαμαρτυρία από τον δικηγόρο του αιτητή.
  7. Οι ισχυρισμοί του αιτητή που διαλαμβάνονται στην Ένορκη Δήλωση του που υποστηρίζει την υπό εξέταση αίτηση είναι αναληθείς και/ή ανακριβείς και/ή παραπλανητικοί και/ή αδικαιολόγητοι και/ή αστήριχτοι και/ή ατεκμηρίωτοι και/ή αόριστοι και/ή δεν δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
  8. Η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος είναι έγκυρη και/ή καθόλα νομότυπη και/ή έγινε σύμφωνα με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και/ή ο αιτητής έλαβε γνώση του κλητηρίου εντάλματος κατά τον χρόνο επίδοσης του.
  9. Η ένορκη δήλωση του αιτητή είναι ανεπαρκής και/ή ελλιπής και/ή δεν στηρίζει της αιτούμενες θεραπείες.
  10. Ο αιτητής δεν υπέστηκε ούτε θα υποστεί οποιαδήποτε ζημιά από την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος. Αντίθετα, η Καθ' ης η αίτηση θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά σε περίπτωση έκδοσης του επίδικου διατάγματος.
  11. Η παρούσα αίτηση είναι κακόπιστη και καταχρηστική και καταχωρήθηκε σε μια προσπάθεια του αιτητή να αποφύγει τις ευθύνες του.» Την ένσταση υποστηρίζει με ένορκη δήλωση της η καθ' ης η αίτηση κα XXXXX Τριγγή όπως και ο ιδιώτης επιδότης κ. XXXXX Κλείτου. Η κα Α. Α. Τριγγή, πέραν της δήλωσης της περί επανάληψης και υιοθέτησης των λόγων ένστασης της, προς υποστήριξη τους δηλώνει περαιτέρω ότι αρνείται τους ισχυρισμούς του αιτητή και οποιονδήποτε άλλο ισχυρισμό της που είναι αντίθετος με όσα υποστηρίζει στην ένορκη δήλωση της. Ο αιτητής υποστηρίζει, είναι ιατρός και από το έτος 2013 είναι ένας από τους διευθυντές του Mediterranean Hospital of Cyprus (MHOC) Limited, το εγγεγραμμένο γραφείο του οποίου βρίσκεται στην οδό XXXXX 9, στην Λεμεσό. Επισύναψε το έγγραφο στο οποίο παρουσιάζεται το αποτέλεσμα της έρευνας που έγινε στο Τμήμα Εφόρου Εταιρειών ως Τεκμήριο
  12. Τόσο το Κλητήριο Ένταλμα όσο και η Έκθεση Απαίτησης της επιδόθηκαν στην ίδια διεύθυνση, ήτοι στην οδό XXXXX 9 που είναι ο χώρος εργασίας του αιτητή. Η πληροφόρηση που είχε από τον ιδιώτη επιδότη κ. XXXXX Κλείτου, ήταν ότι το Κλητήριο Ένταλμα το παρέλαβε κάποια XXXXX Κονναρή, η οποία υπέγραψε ότι παρέλαβε το κλητήριο ένταλμα, αφού προηγουμένως δήλωσε στον ιδιώτη επιδότη ότι ήταν η Γραμματέας του αιτητή, υπεύθυνη στο χώρο εργασίας του και εξουσιοδοτημένη να παραλαμβάνει διάφορα έγγραφα και δικαστικές κλήσεις. Προβάλλει τη θέση ότι αν η κα Κονναρή δεν ήταν υπεύθυνη στο χώρο εργασίας του αιτητή και δεόντως εξουσιοδοτημένη να παραλαμβάνει έγγραφα και δικαστικές κλήσεις εκ μέρους του αιτητή, δεν θα αποδεχόταν να παραλάβει το εν λόγω Κλητήριο Ένταλμα και σίγουρα δεν θα υπέγραφε ότι το παρέλαβε. Εξ' όσων πληροφορείται από τους δικηγόρους του, η κα Ε. Κονναρή είχε υποχρέωση να παραδώσει στον αιτητή το εν λόγω Κλητήριο Ένταλμα που παρέλαβε. Τυχόν παράλειψη της κας Κονναρή να το παραδώσει στον αιτητή δεν επηρεάζει το νομότυπο της επίδοσης του εν λόγω κλητηρίου εντάλματος. Περαιτέρω η καθ' ης η αίτηση υποστηρίζει ότι οι ισχυρισμοί του αιτητή που διαλαμβάνονται στην Ένορκη Δήλωση του που υποστηρίζει την υπό εξέταση αίτηση είναι αναληθείς, ανακριβείς, παραπλανητικοί, αδικαιολόγητοι, αστήριχτοι, ατεκμηρίωτοι, αόριστοι και εξ' όσων την πληροφορούν οι δικηγόροι της δεν δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Περαιτέρω, υποστηρίζει, ο αιτητής δεν έχει αποδείξει ότι η κα XXXXX Κονναρή δεν ήταν Γραμματέας του ή υπεύθυνη στον χώρο εργασίας του. Επίσης ο ισχυρισμός του ότι η κα Ε. Κονναρή δεν συνδέεται μαζί του με οποιονδήποτε τρόπο δεν ευσταθεί αφού ο αιτητής ήταν εκ των διευθυντών της εν λόγω Εταιρείας στην οποία εργάζεται η κα Ε. Κονναρή. Εξ' όσων πληροφορείται από τους Δικηγόρους της, η επίδοση του Κλητηρίου Εντάλματος είναι έγκυρη, καθ' όλα νομότυπη και έγινε σύμφωνα με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και ο αιτητής έλαβε γνώση του κατά τον χρόνο επίδοσης του. Υποστηρίζει επίσης ότι ο αιτητής δεν υπέστηκε ούτε θα υποστεί οποιαδήποτε ζημιά από την επίδοση του Κλητηρίου Εντάλματος ούτε και διαλαμβάνεται τέτοιος ισχυρισμός στην ένορκη δήλωση του. Ο αιτητής έχει τη δυνατότητα να προβάλει τους ισχυρισμούς του και να υπερασπιστεί τον εαυτό του στην Αγωγή που εκκρεμεί εναντίον του. Με την Αγωγή της αξιώνει αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες, πόνο, ταλαιπωρία, απώλεια και έξοδα που υπέστηκε συνεπεία των πράξεων ή και παραλείψεων και του αιτητή. Η εν λόγω αγωγή είναι πολύ σοβαρή και εξ' όσων την πληροφορούν οι δικηγόροι της έχει πολύ καλές πιθανότητες επιτυχίας. Σε περίπτωση έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος, υποστηρίζει ότι θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά, καθώς όπως επίσης την πληροφορούν οι δικηγόροι της χωρίς την ύπαρξη της αγωγής της θα έχει πλέον παραγραφεί το αγώγιμο δικαίωμα της αφού έχουν παρέλθει πέραν των πέντε ετών από το επίδικο γεγονός και δεν θα μπορεί να προωθήσει την απαίτηση της εναντίον του αιτητή. Τέλος, υποστηρίζει ότι η αίτηση είναι κακόπιστη και καταχρηστική και καταχωρήθηκε σε μια προσπάθεια του αιτητή να αποφύγει τις ευθύνες του. Περαιτέρω σύμφωνα με νομική πληροφόρηση της από τους δικηγόρους της δηλώνει και τα ακόλουθα: «(α) Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει η νομοθεσία, η νομολογία και οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. (β) Η παρούσα αίτηση στηρίζεται σε λανθασμένη νομική βάση και η νομική βάση της παρούσας αίτησης δεν μπορεί να στηρίξει την αιτούμενη θεραπεία. (γ) Η παρούσα αίτηση είναι παράτυπη, ανυπόστατη, αβάσιμη και δεν έχει καταχωρηθεί εμφάνιση ή εμφάνιση υπό διαμαρτυρία από τον δικηγόρο του αιτητή. (δ) Η ένορκη δήλωση του αιτητή είναι ανεπαρκής, ελλιπής και δεν στηρίζει τις αιτούμενες θεραπείες.» Υπό τις περιστάσεις, υποστηρίζει, δεν είναι εύλογο και δίκαιο να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα και ως εκ τούτου εισηγείται όπως η αίτηση απορριφθεί με έξοδα εναντίον του αιτητή. Ο κ. XXXXX Κλείτου δηλώνει στην ένορκη δήλωση του ότι είναι ιδιώτης επιδότης και ότι είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος να διενεργεί επιδόσεις. Τα γεγονότα που αναφέρει στην ένορκη του δήλωση του τα γνωρίζει πλήρως και προσωπικά, εκτός όπου αναφέρει άλλη πηγή γνώσης. Δηλώνει ότι περί το Νοέμβριο του έτους 2014 του είχε ανατεθεί από τους δικηγόρους κ.κ. Yiannakis K. Thoma Law Firm LLC να επιδώσει στον αιτητή το Κλητήριο Ένταλμα με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο στην οδό XXXXX 9, στην Λεμεσό, όπου βρίσκεται ο χώρος εργασίας του αιτητή. Στις 19.11.2014 μετέβη στην πιο πάνω διεύθυνση για να επιδώσει το Κλητήριο Ένταλμα. Όταν επισκέφθηκε τον χώρο εργασίας του αιτητή με σκοπό να του το επιδώσει, οι κοπέλες που εργοδοτούνταν εκεί του ανέφεραν ότι υπεύθυνη για την παραλαβή εγγράφων ήταν η κα Ε. Κονναρή. Για τον λόγο αυτό του είπαν ότι δεν μπορούσε να παραλάβει το εν λόγω Κλητήριο Ένταλμα κανένας άλλος και μόνον αυτή ήταν εξουσιοδοτημένη να λαμβάνει έγγραφα και μάλιστα δικαστικές κλήσεις. Ειδοποιήθηκε σχετικά η κα Ε. Κονναρή - την οποία περίμενε αρκετή ώρα - και όταν τη συνάντησε της ανέφερε τον λόγο της επίσκεψης του και ότι ήθελε να επιδώσει ένα κλητήριο ένταλμα στον Δρα XXXXX Παναγιώτου. Η κα Ε. Κονναρή του ανέφερε ότι δεν μπορούσε να συναντήσει τον κ. Α. Παναγιώτου, ότι ήταν η Γραμματέας του και υπεύθυνη στον χώρο εργασίας του και ότι ήταν εξουσιοδοτημένη να παραλαμβάνει έγγραφα εκ μέρους του. Στη συνέχεια επέδωσε το εν λόγω Κλητήριο Ένταλμα στην κα Ε. Κονναρή η οποία υπέγραψε ότι το παρέλαβε. Εκφράζει τη γνώμη, στη βάση των πιο πάνω δεδομένων, ότι η επίδοση του Κλητηρίου Εντάλματος είναι έγκυρη νομότυπη και έγινε σύμφωνα με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. Η ίδια η κα Ε. Κονναρή παρουσίασε τον εαυτό της ως Γραμματέα του Αιτητή και υπεύθυνη στον χώρο εργασίας του και δεν είχε λόγο να την αμφισβητήσει. Μετά από σχετικά αιτήματα των δύο πλευρών και αφού εκδόθηκαν σχετικά διατάγματα αντεξέτασης, αντεξετάστηκαν ο αιτητής Δρ XXXXX Παναγιώτου και ο ιδιώτης δικαστικός επιδότης κ. XXXXX Κλείτου. Ο αιτητής Δρ XXXXX Παναγιώτου στην αντεξέταση του μετά την υιοθέτηση της ένορκης δήλωσης του με ημερομηνία 18.05.2016, παραδέχθηκε ότι η κα XXXXX Κονναρή εργαζόταν στην Κλινική κατά τον ουσιώδη χρόνο. Από ό, τι ήξερε τα καθήκοντα της ήταν στο λογιστήριο. Δεν γνώριζε το χωριό της και αν είναι από την Τριμίκλινη ούτε και αν είναι συγγένισσα του. Σε υποβολή ότι η κα XXXXX Κονναρή είναι από την Τριμίκλινη από όπου είναι και αυτός ανέφερε επί λέξη: «Μπορεί, αλλά δεν το γνωρίζω, δεν μπορώ να γνωρίζω όλους τους συγγενείς μου και τους μακρινούς και τους. αν είναι από την Τριμίκλινη δεν το γνωρίζω, αυτή είναι η αλήθεια και δεν την έχω προσλάβει αλλά η διοίκηση.» Σε άλλη υποβολή ότι η κοπέλα αυτή έχει στενή συγγένεια μαζί του ανέφερε: « Δεν το γνωρίζω, αλλά μπορείτε να μου τη πείτε να την μάθω και εγώ.» Σε υποβολές ότι κατά την επίδικη περίοδο η συγκεκριμένη κοπέλα ήταν η μόνη η οποία παραλάμβανε έγγραφα από το Δικαστήριο ή οτιδήποτε άλλα έγγραφα για λογαριασμό του εκεί στην Κλινική και ότι οι άλλες κοπέλες αρνιόντουσαν να παραλαμβάνουν οποιοδήποτε έγγραφο και παρέπεμπαν στην μόνη εξουσιοδοτημένη προς τούτο την κα Ε. Κονναρή, απάντησε πως αυτή ήταν η γνώμη του συνηγόρου. Σε ερώτηση κατά πόσο η κα Ε. Κονναρή εξακολουθεί να εργάζεται στην Κλινική τους ανέφερε ότι από ό, τι ήξερε δεν εργάζεται σε αυτούς. Σε ερώτηση γιατί δεν έβαλε την κα Ε. Κονναρή να ορκιστεί και να πει ότι κακώς ανέφερε ότι ήταν εξουσιοδοτημένη να παραλαμβάνει έγγραφα γι' αυτόν και ότι κακώς παρέλαβε τα έγγραφα και ότι δεν τα παρέδωσε σε αυτόν. Ανέφερε επί λέξη: « Δεν την έφερα στο Δικαστήριο, αν αυτό παραστεί ανάγκη, αν παραστεί ανάγκη σίγουρα θα καλεστεί.» Επανέλαβε ότι κατά την επίδικη περίοδο και για 10 χρόνια τώρα Γραμματέας του ήταν η κα XXXXX Σταυρινού. Σε ερώτηση πότε είχε αντιληφθεί ότι υπήρχε αυτή αγωγή εναντίον του ανέφερε όταν παρέλαβε το «κατηγορητήριο», όπως το αποκάλεσε, εννοώντας προφανώς την Έκθεση Απαίτησης και ενημέρωσε σχετικά τον δικηγόρο του τον κ. Πουργουρίδη όπως ισχυρίζεται στην ένορκη δήλωση του. Στη συνέχει ρωτήθηκε αν η ακτινολόγος κα XXXXX Λίτσα - η εναγομένη 3 - εργαζόταν τότε στην Κλινική και αν αυτή εξακολουθεί μέχρι σήμερα να εργάζεται σε αυτή και ανέφερε ότι το 2016 εργαζόταν πράγματι εκεί αλλά σήμερα όχι. Σε ερώτηση αν η εναγομένη 3 όπως και ο εναγόμενος 2 XXXXX Ιωάννου, όταν είχαν παραλάβει οι ίδιοι την αγωγή η οποία αφορά ιατρική αμέλεια και είναι μαζί συνεναγόμενοι, είχαν κουβεντιάσει το ζήτημα μαζί του, απάντησε πως δεν είχε κουβεντιάσει αυτό το ζήτημα μαζί τους και δεν τον ενημέρωσαν ότι είχε κινηθεί αγωγή εναντίον τους. Σε υποβολή ότι η επίδοση που του έγινε ήταν καθόλα νομότυπη και έγινε στην κα Ε. Κονναρή η οποία για πολύ καιρό ήταν εξουσιοδοτημένη από τον ίδιο να παραλαμβάνει έγγραφα για λογαριασμό του, την οποία και υποδείκνυαν προς τούτοι οι άλλες συνάδελφοι της, απάντησε με την ίδια φράση: «Αυτή είναι η δική σας γνώμη». Σε ερώτηση τι έκανε όταν πληροφορήθηκε ότι η Ε. Κονναρή παρέλαβε ένα τόσο σοβαρό έγγραφο και δεν τον ενημέρωσε. Απάντησε ως εξής: «Τι έκανα; Και σε ερώτηση στη συνέχεια αν πήρε κάποια μέτρα εφόσον ήταν υπάλληλος του, ανέφερε: «Μέτρα; Όχι βέβαια, η κοπέλα είχε ήδη φύγει από το Νοσοκομείο, είχε βρει μια άλλη δουλειά. Τι μέτρα αν έλαβα εναντίον της κοπέλας, εκδικητικά εννοάτε; Δεν κάνουμε εμείς έτσι δουλειά, δυστυχώς ή ευτυχώς.» Ο κ. Θ. Κλείτου ανέφερε ότι υπήρξε ιδιώτης δικαστικός επιδότης για 22 έτη και ότι αφυπηρέτησε το
  13. Είχε εξουσιοδοτηθεί από το δικηγορικό γραφείο του κ. Γ. Θωμά να προβεί σε επίδοσης μιας αγωγής στον αιτητή στην παρούσα. Υιοθέτησε την ένορκη δήλωση του με ημερομηνία 10.10.2016 με την οποία υποστηρίζεται η ένσταση της καθ' ης η αίτηση. Εξήγησε ότι σύμφωνα με τους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς, που αφορούν το ζήτημα της επίδοσης, θα μπορούσε να έκανε επίδοση στο χώρο εργασίας του προσώπου και εδώ είχε προβεί σε επίδοση στην Γραμματέα του αιτητή η οποία ήταν υπεύθυνη στο χώρο εργασίας του γι' αυτό και θεωρεί ότι η επίδοση στην οποία προέβη ήταν πολύ καλή και δεν ήταν η πρώτη φορά που επέδωσε στον αιτητή και παρέλαβε τα έγγραφα η εν λόγω Γραμματέας του. Αυτό το είχε κάνει πάρα πολλές φορές στο παρελθόν σε σχέση με τον ίδιο γιατρό, κάθε βδομάδα πήγαινε 3 - 4 φορές και ζητούσε να επιδώσει τον γιατρό και η απάντηση που λάμβανε ήταν ότι: «ο γιατρός είναι απασχολημένος». Εξήγησε ότι όταν πήγαινε στο χώρο εργασίας του έβρισκε 2- 3 κοπέλες, ζητούσε πρώτα τον κ. Α. Παναγιώτου λέγοντας πως ήθελε να του επιδώσει δικαστικά έγγραφα. Στη συγκεκριμένη περίπτωση επανέλαβε ουσιαστικά και όσα ανέφερε στην ένορκη δήλωση του ισχυριζόμενος τα ακόλουθα (αντιγράφω από το στενοτυπημένο πρακτικό): «είχε δύο κοπέλες εκεί από ό,τι θυμούμαι, λέω τους, ποια παραλαμβάνει, εφόσον έχει δουλειά ο κύριος Παναγιώτου;» «Έχει εργασία δεν μπορεί» και ρώτησα εγώ «Ποιός θα παραλάβει, ποια είναι η υπεύθυνη να παραλαμβάνει τις κλήσεις;» Λέει μου: Περίμενε και θα έρθει κάποια XXXXX Κονναρή που είναι υπεύθυνη και θα την παραλάβει και θα υπογράψει». Περίμενα αρκετή ώρα, 10 -15 λεπτά, μάλιστα δυσανασχέτησα, λέω «πόση ώρα;» λέει μου «Περίμενε να έρτει η κοπέλα». Η XXXXX Κονναρή παρουσιάστηκε τζιαί μου είπε «Εγώ είμαι η Έλενα Κονναρή και είμαι εξουσιοδοτημένη υπάλληλος του γιατρού, υπεύθυνη στον χώρο εργασίας και δικαιούμαι να παραλάβω και να σου υπογράψω την επίδοση, όπως και έγινε. Εγώ, βάσει της Δικονομίας των επιδόσεων που εκάμναμε θεωρώ ότι είναι μια πολύ καλή επίδοση. Πάντα έτσι συμβαίνει με τους γιατρούς, σπάνια να έρθει ο ίδιος να μας υπογράψει, παραλαμβάνει η υπεύθυνη στον χώρο εργασίας και όπως ήξερα τόσα χρόνια, ειδικά στους γιατρούς, ότι είναι καλή, πολύ καλή, νόμιμη, νομότυπη με τους Κανονισμούς της Πολιτικής Δικονομίας που εκάμναμε τις επιδόσεις.» Σε περαιτέρω διευκρινιστική ερώτηση λαμβάνοντας υπόψη την απάντηση του ότι πήγαινε 3-4 φορές την εβδομάδα για επίδοση στον ίδιο γιατρό, γιατί είχε ρωτήσει ποια ήταν η υπεύθυνη; Ανέφερε τα ακόλουθα: «Κοίταξε, όποτε πηγαίναμε μπορεί να μην ήταν εδώ οι ίδιες οι κοπέλες, έρκετουν μια κοπέλα λέιε μου: «Εγώ είναι η υπεύθυνη, θα σου υπογράψω» κ.τ.λ. Και οι άλλες οι δύο κοπέλες αν μου έλεγαν εγώ θα την παραλάβω πάλε εγίνετουν, εν και είχε κάποια πινακίδα μια από τις τρεις και έγγραφε εγώ είμαι η υπεύθυνη. Είχε 2- 3 κοπέλες εκεί, αλλά οι κοπέλες εκείνην την ώρα μου είπαν να περιμένω να έρθει η XXXXX Κονναρή, η οποία είναι η άμεση υπεύθυνη, είναι η γραμματέας του γιατρού.» Σε άλλη ερώτηση αν η κοπέλα αυτή ήταν υπεύθυνη να παραλαμβάνει μόνο αγωγές για την εταιρεία, για το Νοσοκομείο. Ανέφερε τα εξής: «Όχι δεν έγγραφε εταιρεία, πήγα πολλές φορές και για κλήση μαρτύρων και διάφορα άλλα έγγραφα, τα οποία έρχετουν πάντοτε η κοπέλα και τα παραλάμβανε.» Εξήγησε στη συνέχεια ότι στην αρχική ένορκη δήλωση που επέδωσε της 19.11.2014 δεν ανέγραψε αυτές τις λεπτομέρειες σε σχέση με τη συγκεκριμένη επίδοση εφόσον όταν αναγράφει το όνομα του προσώπου και την ιδιότητα του προσώπου και αυτό το πρόσωπο υπογράφει για την παραλαβή, όπως συνέβη στην προκείμενη περίπτωση, θεωρεί ότι είναι πολύ καλή επίδοση. Το ότι δεν ανέγραψε ότι επέδωσε σε πρόσωπο υπεύθυνο του χώρου εργασίας για τον ίδιο δεν είχε καμιά σημασία εφόσον ανέγραψε σε αυτό ότι επέδωσε στην Γραμματέα. Σε υποβολή ότι η Γραμματέας του αιτητή ήταν η κα Κατερίνα Σταυρινού, ανέφερε ότι η πληροφόρηση που είχε από τις δύο κοπέλες που ήταν στο χώρο υποδοχής του ιατρείου του αιτητή και ότι αυτό του δήλωσε και η ίδια η κα Ε. Κονναρή ότι ήταν αυτή ήταν η Γραμματέας και η υπεύθυνη να παραλαμβάνει έγγραφα για τον αιτητή. Διερωτήθηκε αν δεν είχε αυτή την ιδιότητα γιατί δήλωσε έτσι, γιατί παρέλαβε τα έγγραφα και γιατί υπέγραψε ότι τα παρέλαβε και γιατί οι άλλες δύο κοπέλες δεν τα παρέλαβαν και την παρέπεμψαν σε αυτή; ΟΙ ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι προχώρησαν με τις αγορεύσεις τους τις οποίες είχαν την καλοσύνη να μου προσκομίσουν γραπτές. Σ' αυτές, πέραν των γεγονότων της υπόθεσης, κάνουν αναφορά και στη νομική πτυχή της υπόθεσης και εισηγούνται, η μεν πλευρά του αιτητή όπως επιτύχει η αίτηση και εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα η δε πλευρά της καθ' ης η αίτηση την απόρριψη της με έξοδα. Στη συνέχεια, κατά την ανάλυση που θα ακολουθήσει, όπου χρειαστεί, θα κάνω ειδικότερη αναφορά σε αυτές τις εισηγήσεις. Η ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ: Η επίδοση κλητηρίου εντάλματος και κλήσης ή ειδοποίησης διέπεται από τις πρόνοιες των Δ.5

(1)
(2)και Δ.51
(1)των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών οι οποίοι προνοούν τα ακόλουθα: Η Δ.5
(1)προνοεί τα ακόλουθα: «
  1. Every defendant named on the writ of summons shall, except a Judge otherwise orders, be served in the manner provided in Rule 2 of this Order with an office copy of the writ, and such service shall be deemed good service of the writ.» Σε μετάφραση: «
  2. Σε κάθε Εναγόμενο ο οποίος κατονομάζεται στο κλητήριο ένταλμα πρέπει, εκτός αν διατάξει διαφορετικά Δικαστής, να γίνει επίδοση με τον τρόπο που προνοείται στο θεσμό 2 της παρούσας Διάταξης, με ένα επίσημο αντίγραφο του κλητηρίου και τέτοια επίδοση θα θεωρείται σαν καλή επίδοση του κλητηρίου εντάλματος.» Η Δ.5
(2)προνοεί τα ακόλουθα: «2
(1)The service shall, whenever it is practicable, be effected by leaving the copy with the person to be served; but if he is not found at his house or at his usual place of employment, the service shall be deemed to be effected if the copy is left- (
  1. i)with any member of his family of apparently 16 years and upwards then in his town or village or within the lands thereof; or (
  2. ii)with any person apparently of such age and in charge of the place of his employment; or (iii) with his master in the case of a servant living with his master. » Σε μετάφραση: «2.
(1)Η επίδοση πρέπει, όποτε τούτο είναι πρακτικά δυνατό, να πραγματοποιείται με την άφεση του αντιγράφου στο πρόσωπο στο οποίο θα γίνει η επίδοση, αλλά, εάν το πρόσωπο στο οποίο θα γίνει η επίδοση δεν ευρίσκεται στο σπίτι του ή στο συνηθισμένο τόπο εργασίας του, η επίδοση θα θεωρείται ότι έχει πραγματοποιηθεί, εάν το αντίγραφο αφήνεται: (ι) Σε οποιοδήποτε μέλος της οικογένειας του, το οποίο είναι προφανώς 16 ετών και άνω, και είναι στην πόλη ή το χωριό του ή εντός της περιοχής του, ή (ιι) Σε οποιοδήποτε πρόσωπο προφανώς τέτοιας ηλικίας και το οποίο είναι υπεύθυνο του τόπου εργασίας του∙ ή (ιιι) Στον αφέντη του στην περίπτωση υπηρέτη που ζει με τον αφέντη του.» Όσον αφορά τη Δ.51
(1): «
  1. Any summons or notice to be served or given to any person may be served or given at his address for service if he has furnished one, and if he has not then at his last known or usual place of residence or, if this is impossible, with the leave of the Court or Judge obtained ex parte, in any one of the ways in which service or notice of a writ of summons may be effected or given. And everything done on any proceeding whereof notice has been served or given according to these Rules shall be binding on a person so served or notified, whether he attends on the proceeding or not. » Σε μετάφραση: «
  2. Οποιαδήποτε κλήση ή ειδοποίηση που θα επιδοθεί ή θα δοθεί σε οποιοδήποτε πρόσωπο μπορεί να επιδοθεί ή να δοθεί στη διεύθυνση επιδόσεως του αν έχει δώσει τέτοια και αν δεν έχει δώσει στο τελευταίο γνωστό ή συνήθη τόπο διαμονής του ή αν αυτό είναι αδύνατο, με άδεια του Δικαστηρίου ή του Δικαστή που θα ζητηθεί μονομερώς με οποιοδήποτε των τρόπων με τους οποίους προνοείται η επίδοση ή ειδοποίηση κλητηρίου εντάλματος. Και οτιδήποτε γίνεται σε οποιαδήποτε διαδικασία όπου ειδοποίηση επιδίδεται ή δίδεται σύμφωνα με αυτούς τους κανονισμούς θα είναι δεσμευτική για το πρόσωπο στο οποίο επιδόθηκε ή δόθηκε είτε παρίστατο στη διαδικασία είτε όχι.» Σε σχέση με το ζήτημα της επίδοσης, στην υπόθεση Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού v. Chr. P. Michaelides (Estates) Ltd,
(2002)1 ΑΑΔ 43 αποφασίστηκε ότι: (σελ. 48 - 49): «Η καλή επίδοση συνδέεται αναπόφευκτα με τη δυνατότητα του ενδιαφερόμενου να γνωρίζει τους λόγους για τους οποίους εγκαλείται στο δικαστήριο. Τότε μόνο του παρέχεται η δυνατότης να υπερασπισθεί. Πρόκειται για δικαίωμα που έχει αναχθεί σε θεμελιώδες ατομικό δικαίωμα. Το Άρθρο 30.3 (α) και (β) περιλαμβάνεται στο χάρτη των θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών του Συντάγματος.» Στην υπόθεση Παναγιώτης Nέμιτσας ν. Salwa Chaparian,
(2011)1 ΑΑΔ 806 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Η αναφορά στην ένορκη δήλωση του επιδότη σε «εντεταλμένη υπάλληλο» έχουμε την άποψη ότι δεν μπορεί να έχει άλλο νόημα παρά ότι το συγκεκριμένο πρόσωπο, δηλαδή η Τασούλα Γεωργιάδου, ήταν πρόσωπο υπεύθυνο στον τόπο εργασίας του εφεσείοντα, έτσι ώστε δεν υπάρχει έρεισμα στην εισήγηση της συνηγόρου πως, επειδή τέτοια ορολογία δεν προβλέπεται στη Δ.5 των Θεσμών, η επίδοση είναι παράτυπη. Τα γεγονότα της παρούσας διαφοροποιούνται από εκείνα της υπόθεσης στην Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού v. Chr. P. Michaelides (Estates) Ltd, (πιο πάνω). Εκεί επρόκειτο για επίδοση σε νομικό πρόσωπο και απουσίαζε εντελώς η ιδιότητα του προσώπου στο οποίο αφέθηκε το Κλητήριο Ένταλμα, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να ελεγχθεί από το Δικαστήριο το νομότυπο της επίδοσης. Στην περίπτωσή μας, η ιδιότητα του προσώπου στο οποίο επιδόθηκε η αγωγή καταγραφόταν ρητά και ήταν ζήτημα ποια εκδοχή θα γινόταν αποδεχτή - ή εκείνη του επιδότη, λαμβανομένων υπόψη και των υπολοίπων στοιχείων του φακέλου, ή εκείνη του εφεσείοντα.» O ευπαίδευτος συνήγορος του αιτητή με παρέπεμψε στην υπόθεση Inter-Global (Financial Services) Ltd ν. Χριστοφή Πέππη και Άλλων
(2005)1 ΑΑΔ 213 τα γεγονότα της οποίας όμως δεν προσομοιάζουν με αυτά της παρούσας καθώς εκεί πρωτόδικα παραμερίστηκε η επίδοση ως κακή λόγω του ότι «στην ένορκη δήλωση του επιδότη δεν εμπεριέχονταν όλα τα απαραίτητα στοιχεία που να δείχνουν ότι έγινε ορθή επίδοση. Η γραμματέας υπεύθυνη παραλαβής εγγράφων στο χώρο εργασίας του, κρίθηκε πρωτόδικα ότι δεν μπορούσε να θεωρηθεί ως υπεύθυνη του χώρου εργασίας του Εναγομένου (βλ. Δ.5, θ.2(ii) των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας «with any person apparently of such age and in charge of the place of his employment.»)» Και συνεχίζει «Με βάση την ένορκη δήλωση του επιδότη θεωρώ ότι δεν υπήρξε καλή επίδοση οπότε δεν χρειάζεται περαιτέρω ανάλυση. Η αίτηση επιτυγχάνει. Η απόφαση ημερ. 10.06.2002 παραμερίζεται ex depitio justitiae.» Παρόμοια κρίθηκε η επίδοση και σε σχέση με την εταιρεία όπου δεν διευκρινίστηκε αν η επίδοση - που είχε γίνει στο ίδιο πρόσωπο - ήταν υπό την ιδιότητα της ως γραμματέα της εταιρείας. Κρίθηκε από το Εφετείο ότι ότι το πρωτόδικο δικαστήριο διεύρυνε τα επίδικα θέματα εξ' ιδίας πρωτοβουλίας και γι' αυτό διατάχθηκε η επανεκδίκαση τους. Δεν συμμερίζομαι δε την άποψη του ευπαίδευτου συνηγόρου του αιτητή ότι το Εφετείο άφησε να εννοηθεί πως αν η επίδοση ρητά αμφισβητείτο ως κακή - κάτι που δεν προβλήθηκε - λόγω του ότι επιδόθηκε σε άτομο που δεν ήταν υπεύθυνο στον χώρο εργασίας του εναγόμενου, τότε ο παραμερισμός θα μπορούσε να θεωρηθεί ως έγκυρος. Ο παραμερισμός επίδοσης κλητήριου εντάλματος διέπεται από την Δ.16 θ.9 η οποία προνοεί τα εξής: «A defendant before appearing shall be at liberty, without obtaining an order to enter or entering a conditional appearance, to take out a summons to set aside the service upon him of the writ or of notice of the writ, or to discharge the order authorizing such service. » Σε μετάφραση: « Ένας Εναγόμενος προτού καταχωρήσει εμφάνιση θα δικαιούται, χωρίς να ζητήσει διάταγμα να καταχωρήσει εμφάνιση υπό διαμαρτυρία, να εκδώσει κλήσεις για παραμερισμό της επίδοσης σ' αυτόν του κλητηρίου ή της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος ή να ακυρώσει το διάταγμα που εξουσιοδοτεί τέτοια επίδοση.» Από προσεκτική εξέταση των προνοιών της Δ.16, θ.9 σε συνάρτηση με τη νομολογία, προκύπτει ότι ένας εναγόμενος ο οποίος επιθυμεί να αμφισβητήσει την επίδοση που του έγινε δικαιούται να προβεί σε ένα από τα ακόλουθα βήματα: Πρώτον, δικαιούται πριν καν εμφανισθεί (δηλαδή πριν να καταχωρήσει συνήθη/κανονική και χωρίς όρους εμφάνιση - unconditional appearance) να αιτηθεί από το Δικαστήριο με αίτηση δια κλήσεως τον παραμερισμό της επίδοσης σ' αυτόν του κλητηρίου εντάλματος ή της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος ή να ζητήσει την ακύρωση του διατάγματος που εξουσιοδοτεί τέτοια επίδοση. Είναι δυνατόν, δηλαδή, ένας εναγόμενος να καταχωρήσει απευθείας την αίτηση αμφισβήτησης της επίδοσης χωρίς καν να καταχωρήσει εμφάνιση υπό διαμαρτυρία. Η Δ.16, θ.9 δεν θέτει υποχρέωση ταυτόχρονης καταχώρησης της αίτησης για αμφισβήτηση της επίδοσης με την εμφάνιση υπό διαμαρτυρία. Αυτό έπραξε και εν προκειμένου ο αιτητής οπότε και δεν εντοπίζεται, ούτε εξάλλου προβλήθηκε οποιοδήποτε δικονομικό κώλυμα. Ο δεύτερος τρόπος ενέργειας είναι να λαμβάνεται η προηγούμενη άδεια του Δικαστηρίου για καταχώρηση εμφάνισης υπό διαμαρτυρία και μετέπειτα να καταχωρείται αίτηση δια κλήσεως προς ακύρωση του κλητηρίου εντάλματος ή της επίδοσης αυτού. Ο μηχανισμός για αυτό προσφέρεται με τη Δ.48,θ.8(ι)(r1) των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που συνδυαζόμενη με τη Δ.16, θ.9 δίνει την ευχέρεια στον εναγόμενο να καταχωρήσει μονομερή αίτηση για λήψη άδειας καταχώρησης της εμφάνισης υπό διαμαρτυρία. Παρά το ότι η Δ.16, θ.9 δεν προνοεί οτιδήποτε περί χρονικών προθεσμιών μέσα στις οποίες ο εναγόμενος οφείλει να αιτηθεί από το Δικαστήριο την ακύρωση του κλητηρίου εντάλματος ή της επίδοσης του είναι αναγκαίο από το ίδιο το Δικαστήριο όταν χορηγεί την αιτούμενη άδεια για καταχώρηση εμφάνισης υπό διαμαρτυρία να καθορίσει το χρόνο εντός του οποίου θα πρέπει να καταχωρηθεί η δια κλήσεως αίτηση για εξέταση των ισχυρισμών του εναγόμενου. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση G.J. Magdon Ltd v. A.L. METAL TRADING LTD,
(2001)1 Α.Α.Δ 2064, η Δ.16, θ.9 και η νομολογία αποσκοπούν στην άμεση και κατά προτεραιότητα εξέταση πιθανής ένστασης στη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου και ένα τέτοιο ζήτημα δεν μπορεί να παραμένει στην ελεύθερη επιλογή χρόνου από τον εναγόμενο. Ο εναγόμενος ο οποίος ισχυρίζεται έλλειψη δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου ενώπιον του οποίου εκκρεμεί κλητήριο ένταλμα ή ότι η έκδοση του κλητηρίου ή η επίδοση του πάσχει από ελάττωμα ή αντικανονικότητα, δικαιούται να ζητήσει, κατά προτεραιότητα, τον παραμερισμό του κλητηρίου εντάλματος ή της επίδοσης του, αναλόγως της περίπτωσης. Οι δε ενέργειες του πρέπει να είναι άμεσες. Η τρίτη επιλογή είναι ο εναγόμενος να καταχωρήσει απευθείας εμφάνιση υπό διαμαρτυρία ή υπό αίρεση με την ταυτόχρονη καταχώρηση αίτησης παραμερισμού κλητηρίου εντάλματος. Όπως προκύπτει από τη Δ.16, θ.9, είναι δυνατή η καταχώρηση εμφάνισης υπό αίρεση ή υπό διαμαρτυρία με την ταυτόχρονη καταχώρηση αίτησης παραμερισμού κλητηρίου εντάλματος χωρίς να ληφθεί άδεια του Δικαστηρίου. Με άλλα λόγια, οι πρόνοιες της συγκεκριμένης Διάταξης παρέχουν δυνατότητα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία και χωρίς την εκ των προτέρων εξασφάλιση άδειας προς τούτο από το Δικαστήριο. Παράλληλα, όμως, αυτό που, επίσης, προκύπτει από τις πρόνοιες της εν λόγω Διάταξης και υποστηρίζεται από τη νομολογία είναι πως σε μια τέτοια περίπτωση, την περίπτωση δηλαδή που ο εναγόμενος επιλέγει να καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία χωρίς να εξασφαλίσει προηγουμένως την άδεια του Δικαστηρίου, τότε θα πρέπει, ταυτόχρονα με την καταχώρηση της υπό διαμαρτυρία εμφάνισης να καταχωρηθεί και η αίτηση για παραμερισμό, αλλιώς η υπό διαμαρτυρία εμφάνιση καθίσταται ουσιαστικά εμφάνιση άνευ όρων. Στην υπόθεση G.J. Magdon Ltd v. A.L. Metal Trading Ltd
(2001)1 ΑΑΔ 2064 όπου οι εφεσείουσα είχε καταχωρήσει στις 12.06.1998 χωρίς προηγούμενη άδεια του Δικαστηρίου σημείωμα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία και καταχώρησε αίτηση για ακύρωση και παραμερισμό της επίδοσης της αγωγής λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας ή αρμοδιότητας των Δικαστηρίων της Κύπρου στις 8.03.1999, κρίθηκε ότι υπό αυτά τα δεδομένα η εφεσείουσα είχε δεχθεί και υπαχθεί στη δικαιοδοσία των Κυπριακών Δικαστηρίων. Το σχετικό απόσπασμα της πιο πάνω υπόθεσης έχει ως εξής: «Ο Δικαστής, ενώπιον του οποίου συζητήθηκε η αίτηση, την απέρριψε στις 4.12.00. Στο σκεπτικό της πρωτόδικης απόφασης εξετάζονται με λεπτομέρεια όλα τα ζητήματα που ηγέρθηκαν στην αίτηση. Συγκεκριμένα ο Δικαστής αναφέρθηκε, στην αρχή της απόφασης του, στη Δ.16 θ.9 η οποία προβλέπει πως ο εναγόμενος δικαιούται, χωρίς προηγουμένως να έχει διαταγή του δικαστηρίου που να του επιτρέπει να καταχωρίσει εμφάνιση υπό αίρεση, να υποβάλει αίτηση για τον παραμερισμό της επίδοσης προς αυτόν του κλητηρίου εντάλματος. Παρατήρησε δε πως ο δικηγόρος της εφεσείουσας δεν ακολούθησε τις πιο πάνω πρόνοιες. Στη συνέχεια ο Δικαστής ασχολήθηκε με τη νομολογία, με ειδική αναφορά στις υποθέσεις Γεωργιάδης ν. Χάσικου
(1991)1 ΑΑΔ 1136 και Παπακόκκινου ν. Landroke P/C
(1995)1 ΑΑΔ 1090, για να εκφράσει την άποψη πως ο δεύτερος τρόπος, για την προώθηση αίτησης παραμερισμού του κλητηρίου εντάλματος, είναι η ταυτόχρονη καταχώρηση τέτοιας αίτησης μαζί με την καταχώρηση της υπό αίρεση εμφάνισης. Όπως είναι παραδεκτό η εφεσείουσα δεν χρησιμοποίησε μήτε αυτή τη διαδικασία. Αντίθετα, μετά την καταχώριση της υπό αίρεση εμφάνισης στις 12.6.98, και συγκεκριμένα στις 8.3.99, καταχώρισε την επίδικη αίτηση. Με αυτά τα δεδομένα ο Δικαστής αποφάνθηκε, και να πούμε αμέσως πολύ ορθά, πως η εφεσείουσα είχε δεχθεί και υπαχθεί στη δικαιοδοσία των κυπριακών δικαστηρίων.» Είναι παραδεκτό ότι η παρούσα αίτηση θα πρέπει να κριθεί κατά κύριο λόγο από την αξιολόγηση της ποιότητας της δοθείσας μαρτυρίας. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του αιτητή με παρέπεμψε στα ακόλουθα αποσπάσματα από αυθεντίες και νομολογία που πραγματεύονται το ζήτημα της αξιολόγησης μαρτυρίας τα οποία και παραθέτω ως σχετικά επί του υπό απόφανση ζητήματος:: Από το σύγγραμμα «Η Απόδειξη» του Γ.Π. Κακογιάννη Έκδοση 1983 στη σελ. 36 διαβάζουμε τα ακόλουθα: «Μπορεί ένας ενάγων να παρουσιάσει υπεροχή μαρτυρίας. Εντούτοις, αν η μαρτυρία δεν περιέχει τα γεγονότα εκείνα που είναι αναγκαία για να αποδείξουν την υπόθεσή του, το αποτέλεσμα θα είναι εναντίον του. Μπορεί με άλλα λόγια, η μαρτυρία του Ενάγοντα να υπερέχει αλλά να μην είναι αρκετή ώστε να πείσει ένα λογικό δικαστήριο. Μπορεί επίσης το δικαστήριο, ενώ πιστεύει ότι η μαρτυρία που παρουσίασε ο ενάγων είναι πιο αξιόπιστη από τη μαρτυρία του εναγόμενου, να κρίνει ότι η μαρτυρία αυτή δεν έχει φθάσει στο επίπεδο της πειστικότητας που θα δικαιολογούσε απόφαση υπέρ του. Με άλλα λόγια, ο ενάγων όχι μόνο έχει το βάρος της απόδειξης της υπόθεσής του με απλή πιθανολόγηση, αλλά πρέπει επίσης να έχει αρκετή μαρτυρία για να ικανοποιήσει το δικαστήριο ότι δικαιούται να κερδίσει την αξίωσή του». Στο σύγγραμμα των Ηλιάδη - Σάντη, Δίκαιο της Απόδειξης, Hippasus, 2014, σελ.134 -136, 203, 582 -586 και 590 - 591 αναφορικά με το θέμα της αξιοπιστίας της μαρτυρίας καταγράφονται τα ακόλουθα: «Η θετική εντύπωση που αφήνει στο Δικαστήριο ο μάρτυς που καταθέτει αποτελεί σε γενικές γραμμές στοιχείο εξαιρετικής σπουδαιότητας για την κρίση της αξιοπιστίας του. Η αξιοπιστία αποτελεί έννοια πολυσήμαντη. Η εμφάνιση και συμπεριφορά του μάρτυρα ενόσω καταθέτει, η μνήμη του, οι αντιδράσεις του (κατά πόσο δηλαδή είναι φυσικές ή αφύσικες), ο τρόπος που απαντά, η νευρικότητα ή η επιφυλακτικότητα του και η ιδιοσυγκρασία που εκδηλώνει, είναι μεταξύ των στοιχείων που λαμβάνονται υπόψη κατά την αξιολόγηση (Κεντρική Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ ν Ηροδότου, Π.Ε. 332/09, ημερ. 10.6.13, Re N-BCM
(2002)EWCA Civ. 1052, C & A Pelekanos Associates Limited ν Πελεκάνου
(1999)1(B) ΑΑΔ 1273). Η συμπεριφορά μάρτυρα κατά την αντεξέταση δεν φαίνεται να έχει μεγαλύτερη σημασία από ό,τι έχει κατά την κυρίως εξέταση και επανεξέταση (Attorney-General for the Sovereign Base Areas of Akrotiri and Dhekelia ν Steinhoff
(2005)UKPC 31). Η κρίση του Δικαστηρίου επί της αξιοπιστίας δεν δύναται να έχει ως μόνο οδηγό την εξωτερική εντύπωση που προκαλεί ο μάρτυρας (βλ. Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ v Πολυβίου
(2009)1 Α.Α.Δ. 339). Αποτιμάται η συνολική παρουσία καθενός μάρτυρα στη βάση των εγγενών της μαρτυρίας του χαρακτηριστικών ((πηγή γνώσεως, ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος και προκατάληψη) - Phipson on Evidence, 14th edition, σελίδα 251). Επιπλέον, η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν περιορίζεται αποκλειστικώς στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας κάθε μάρτυρα ξεχωριστά (Rana και Άλλου ν Δημοκρατίας
(2004)2 ΑΑΔ 489), αλλά αντιπαραβάλλεται και διερευνάται στο σύνολο της μαρτυρίας που παρουσιάζεται και από τις δύο πλευρές (Φώτσιου ν Ηροδότου
(2010)1(B) ΑΑΔ 1172). Τα ευρήματα αξιοπιστίας είναι αλληλένδετα με τη συνολική εκτίμηση της μαρτυρίας και των προεκτάσεων της και συναρτώνται με την αντικειμενική όψη των πραγμάτων (Βασιλείου ν Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 159/09, ημ. 4/5/12). Αυτή η προσέγγιση επαυξάνει το κύρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου και την πίστη του κοινού στη δικαστική διαδικασία (Στυλιανίδης ν Χατζηπιέρα
(1992)1(B) ΑΑΔ 1056). Διατυπώνουμε ακόμη τη θέση ότι, μικρές αντιφάσεις σε ασήμαντες λεπτομέρειες ή μικροανακρίβειες σε επουσιώδη θέματα δεν καταστρέφουν την αξιοπιστία των μαρτύρων αλλά αντίθετα ενδυναμώνουν την ειλικρίνειά τους και δείχνουν ότι δεν προσχεδίασαν την εκδοχή που μετέφεραν στο Δικαστήριο (Κουδουνάρης ν Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 320). Εν κατακλείδι, είναι ανεπίτρεπτη η σύζευξη της αξιοπιστίας των μαρτύρων και του βάρους απόδειξης. Το Δικαστήριο πρέπει πρώτα να προβαίνει σε διαπίστωση των γεγονότων που είναι άμεσα συνδεδεμένα με την επίλυση της διαφοράς και μόνο τότε να προβαίνει σε εξέταση αν ο διάδικος έχει αποσείσει το σχετικό βάρος.» Το Δικαστήριο έχει καθήκον να προβαίνει σε συγκεκριμένα ευρήματα αξιοπιστίας για το αν ο μάρτυς είπε ή όχι την αλήθεια στο Δικαστήριο. Μόνο όταν διαπιστωθεί ότι, η μαρτυρία που παρουσίασε ο διάδικος περιέχει τα στοιχεία αξιοπιστίας, μπορεί το Δικαστήριο να προχωρήσει στο επόμενο στάδιο που αφορά το βάρος και επίπεδο απόδειξης (Federal Bank of Lebanon (SAL) v. Σιακόλα
(2011)1(Β) ΑΑΔ1422, Αθανασίου ν Κουνούνη
(1997)1(Β) ΑΑΔ 614). Σημαντικά επί του ίδιου ζητήματος είναι και τα ακόλουθα που λέχθηκαν στην ίδια ως άνω απόφαση Παναγιώτης Nέμιτσας ν. Salwa Chaparian και τα οποία προσομοιάζουν με αυτά της παρούσας: «Το πρωτόδικο Δικαστήριο εξετάζοντας την αίτηση παραμερισμού, αναζήτησε - ορθά, κατά την άποψη μας - κατά πόσο η εκδοχή του εφεσείοντα ότι αυτός δεν έλαβε γνώση της αγωγής, επειδή το πρόσωπο στο οποίο έγινε η επίδοση της του ήταν άγνωστο, ήταν αληθής. Για το ζήτημα αυτό υπήρχαν, από τη μια, η ένορκη δήλωση του επιδότη, ο οποίος, σημειωτέον, δεν ζητήθηκε από τον εφεσείοντα να αντεξεταστεί, και τα στοιχεία του φακέλου και, από την άλλη, η θέση του εφεσείοντα, ο οποίος, επίσης, δεν αντεξετάστηκε. Το Δικαστήριο δε συνυπολόγισε τη μαρτυρία της εφεσίβλητης, αφού αυτή, όπως το ίδιο καταγράφει στην απόφαση του, αντεξεταζόμενη, δέχθηκε ότι δεν γνώριζε εάν η Τασούλα Γεωργιάδου ήταν υπάλληλος του εφεσείοντα.» Έχοντας παραθέσει τις βασικές θέσεις και ισχυρισμούς των μερών και τη νομική πτυχή στη βάση της οποίας θα κριθεί η παρούσα αίτηση προχωρώ με την αξιολόγηση και την καταγραφή των ευρημάτων μου. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ: O αιτητής Δρ XXXXX Παναγιώτου δεν μου προκάλεσε εντύπωση ειλικρινούς μάρτυρος για τους ακόλουθους λόγους: Θεωρώ ότι δεν ήταν ειλικρινής στην τοποθέτηση του ότι δεν γνώριζε αν η Ε. Κονναρή, την οποία παραδέχθηκε ότι γνώριζε ότι εργαζόταν κατά τον επίδικο χρόνο στην Κλινική όπου και ο ίδιος πρόσφερε τις υπηρεσίες του, ότι ήταν συγχωριανή του ή ακόμα ότι είχαν στενή συγγενική σχέση. Αυτό εξάγεται αβίαστα από τη μαρτυρία του κ. Θ. Κλείτου στον οποίο η Ε. Κονναρή παρουσιάστηκε ως Γραμματέας του και η μόνη που θα μπορούσε κατ' εξουσιοδότηση του να παραλαμβάνει έγγραφα γι' αυτόν άρα υπεύθυνη του χώρου εργασίας του, μαρτυρία την οποία αποδέχομαι. Με τέτοια ιδιότητα η κα Ε. Κονναρή, τόσο κοντά στον αιτητή θεωρώ τις απαντήσεις του όπως τις καταγράφω στη συνέχεια εξωπραγματικές. Οι φράσεις του όπως έχουν καταγραφεί πιο πάνω στις σελίδες 7 και 8: «Μπορεί, αλλά δεν το γνωρίζω, δεν μπορώ να γνωρίζω όλους τους συγγενείς μου και τους μακρινούς και τους. αν είναι από την Τριμίκλινη δεν το γνωρίζω, αυτή είναι η αλήθεια και δεν την έχω προσλάβει αλλά η Διοίκηση.» Σε άλλη υποβολή ότι η κοπέλα αυτή έχει στενή συγγένεια μαζί του ανέφερε: «Δεν το γνωρίζω, αλλά μπορείτε να μου τη πείτε να την μάθω και εγώ.» Εκτός του ότι έδωσε μια ειρωνική απάντηση δείχνει εκ μέρους του κυνισμό. Πως μπορεί η κα XXXXX Κονναρή να παρουσιάζεται ως Γραμματέας του, όπως την ήθελαν και οι συνάδελφοι της με τις οποίες συνομίλησε ο κ. Θ. Κλείτου και μάλιστα η μόνη εξουσιοδοτημένη από αυτόν να παραλαμβάνει έγγραφα για τον ίδιον, αν δεν ήξερε αν ήταν συγχωριανοί και μάλιστα στενοί συγγενείς και να θέτει στον συνήγορο της καθ' ης η αίτηση κατά τον πιο πάνω ειρωνικό τρόπο ερωτήματα. Είναι φανερόν ότι με τον τρόπο που απάντησε έδειξε ακριβώς ότι ένοιωθε ενόχληση αν αποκαλύπτονταν οι πιο πάνω σχέσεις τους, οπότε και σε τέτοια περίπτωση θα χάνονταν πλέον τα οποιαδήποτε προσχήματα. Οι απαντήσεις του μάρτυρος μου δημιούργησαν την ακλόνητη πεποίθηση ότι αυτός προσπάθησε να αποκρύψει τις σχέσεις του με την κα Ε. Κονναρή και την ιδιότητα της. Λέγοντας από την άλλη ότι αυτή προσελήφθη από τη Διοίκηση, φαίνεται ότι του διέφυγε ότι ως Τεκμήριο 1 στην ένσταση της καθ' ης η αίτηση έχει κατατεθεί το πιστοποιητικό του Εφόρου Εταιρειών για τους Διευθυντές και Γραμματέα της εταιρείας που υπό τον μανδύα της λειτουργούσε η εν λόγω Κλινική, επομένως ως μέλος αυτής της Διοίκησης δεν μπορεί να μη γνώριζε για την πρόσληψη της κας Ε. Κονναρή στην Κλινική. Ισχυρίστηκε ότι για την επίδικη περίοδο αλλά και για δέκα χρόνια προηγουμένως γραμματέας του ήταν η κα XXXXX Σταυρινού. Αυτό όμως δεν τον εμπόδιζε να έχει και μια δεύτερη Γραμματέα την κα XXXXX Κονναρή την οποία μάλιστα είχε εξουσιοδοτημένη να παραλαμβάνει έγγραφα. Εάν ήταν η Κατερίνα Σταυρινού η μόνη Γραμματέας του και η μόνη εξουσιοδοτημένη να παραλαμβάνει έγγραφα γι' αυτόν καθ' όλη αυτή τη χρονική περίοδο χωρίς να απουσιάζει είτε με άδεια είτε για οποιονδήποτε άλλο λόγο από την εργασία της και καθ' όλη την διάρκεια του εικοσιτετράωρου, γιατί δεν την έβαλε να ορκιστεί εξ αρχής και να το πει; Αυτή εξάλλου ήταν και η απόφαση μου όταν επιχειρήθηκε η καταχώρηση από αυτή συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Θεωρώ ότι ο Δρ Α. Παναγιώτου δεν ήταν ειλικρινής στην αρνητική απάντηση που έδωσε όταν είχε ρωτηθεί αν είχε συζητήσει το ζήτημα της έγερσης αγωγής μαζί με τους δύο άλλους συναδέλφους του. Αυτοί παραδέχθηκε ότι εξακολουθούσαν να εργάζονται στην ίδια Κλινική και όταν επιδόθηκε και σε αυτούς η αγωγή, αρκετούς μήνες αργότερα ήτοι στις 5.12.2014 όταν στον ίδιο είχε επιδοθεί προηγουμένως στις 19.11.2014 όπως είναι η θέση της καθ' ης η αίτηση, αγωγή στην οποία καταλογίζεται σε όλους ιατρική αμέλεια και αξιώνονται από αυτούς αποζημιώσεις σε μιας ψηλής κλίμακας αγωγή. Θεωρώ απίθανο τρεις ιατροί, οι οποίοι να αντιμετώπιζαν την ίδια αγωγή για αποζημιώσεις για ιατρική αμέλεια που τους καταλογιζόταν, να μην είχαν συζητήσει καθόλου το ζήτημα που τους αφορούσε από κοινού όταν τους επιδόθηκε η αγωγή αλλά και μεταγενέστερα και μέχρι σήμερα, έστω και αν η εναγομένη 3 στο μεταξύ δεν εργάζεται στην ίδια Κλινική μαζί του. Μάλιστα, προχωρώντας παραπέρα, ανέφερε ότι δεν τον είχαν ενημερώσει οι συνάδελφοι του ότι είχε κινηθεί αγωγή εναντίον τους. Είναι φανερόν ότι ο αιτητής δεν είπε την αλήθεια καθώς δεν έδωσε καμιά εξήγηση γιατί να μη το έκαμαν, ως ήταν φυσιολογικό, για μια υπόθεση τόσο σημαντική για την καριέρα τους αλλά και από οικονομικής άποψης. Δεν μου διαφεύγει η αμηχανία που ένοιωσε ο αιτητής όταν του υποβλήθηκε τι έκανε με την XXXXX Κονναρή όταν πληροφορήθηκε ότι αυτή είχε παραλάβει έγγραφα που τον αφορούσαν χωρίς να έχει τέτοια εξουσιοδότηση και όχι μόνο αυτό παρέλειψε κιόλας να του τα παραδώσει. Στην αρχή έκανε πως δεν καταλάβαινε. Η απάντηση του (καταγράφεται στη σελ. 9 πιο πάνω) πραγματικά με εξέπληξε για τους εξής λόγους: (α) Μια κοπέλα που δεν ήταν η Γραμματέας του και δεν την είχε εξουσιοδοτήσει να παραλαμβάνει έγγραφα γι' αυτόν, το κάμνει παρουσιάζοντας τον εαυτό της με αυτές τις ιδιότητες και όμως δεν λαμβάνει κανένα μέτρο εναντίον της. Η φράση ¨Τι μέτρα αν έλαβα εναντίον της κοπέλας, εκδικητικά εννοάτε; Δεν κάνουμε εμείς έτσι δουλειά, δυστυχώς ή ευτυχώς.» δεν πείθει για την ειλικρίνεια του, (β) όταν επιπρόσθετα ισχυρίστηκε ότι δεν γνώριζε αν αυτή η κοπέλα είναι συγχωριανή του ούτε και αν ακόμα είναι στενή συγγενής του και (γ) δεν φροντίζει, έστω, να καταχωρήσει η κα Ε. Κονναρή ένορκη δήλωση και να εκθέσει τη δική της άποψη σε σχέση με τα γεγονότα που έλαβαν χώρα κατά την επίδοση του Κλητηρίου Εντάλματος. Η απάντηση του ότι «Δεν την έφερα στο Δικαστήριο, αν αυτό παραστεί ανάγκη, αν παραστεί ανάγκη σίγουρα θα καλεστεί.» δεν πείθει καθώς αυτή ήταν και η μόνη κατάλληλη στιγμή να παραστεί στο Δικαστήριο υποστηρίζοντας την αίτηση του με ένορκη δήλωση της και όμως απέφυγε να την εμπλέξει σε αυτή τη διαδικασία. Από την άλλη, διερωτάται κάποιος προς τι οι παραστάσεις προς τον κ. Θ. Κλείτου των άλλων κοπέλων και συναδέλφων της κας Ε. Κονναρή. Ο κ. Θ. Κλείτου με τον απλοϊκό αλλά πειστικό τρόπο που κατάθεσε και τον γλαφυρό τρόπο με τον οποίο περιέγραψε τα γεγονότα σε σχέση με την επίδοση του Κλητηρίου Εντάλματος, δεν μου άφησε καμιά αμφιβολία για την ειλικρίνεια του. Η επίδοση υπό τις περιστάσεις που έγινε ήταν ορθή και νομότυπη. Αποδέχομαι και γίνεται ταυτόχρονα εύρημα μου η περιγραφή που έκανε, χωρίς να χρειάζεται να την επαναλάβω, της επίδοσης του Κλητηρίου Εντάλματος. Κρίνω ότι ο κ. Θ. Κλείτου ήταν ένας αντικειμενικός μάρτυρας που ήξερε να κάνει σωστά τη δουλειά του και στη μαρτυρία του οποίου μπορώ να βασιστώ και να εξαγάγω ασφαλές συμπέρασμα ως προς το νομότυπο της επίδοσης που διενήργησε. Το γεγονός ότι δεν ανέγραψε δίπλα από τη λέξη γραμματέας και τη φράση «υπεύθυνη του χώρου εργασίας» για την κα Ε. Κονναρή, όπως αυτή του παρουσιάστηκε αποδεχόμενος τον προς τούτο ισχυρισμό του κρίνω σύμφωνα με τη νομολογία μας την οποία παρέθεσα πιο πάνω ότι δεν επιδρά καθόλου στο νομότυπο της επίδοσης. Η κα Ε. Κονναρή παρουσιάστηκε ως η προσωπική Γραμματέας του αιτητή και επομένως ήταν το πρόσωπο που ήταν υπεύθυνο στο χώρο εργασίας του εφόσον του είχε δηλώσει ότι μόνο αυτή παραλάμβανε έγγραφα για τον αιτητή. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, κρίνω ότι ο αιτητής έλαβε γνώση της επίδοσης του Κλητηρίου Εντάλματος από τότε που του επιδόθηκε στις 19.11.2014 και δεν φρόντισε να καταχωρήσει Σημείωμα Εμφάνισης. Σε κάθε περίπτωση η μη εμφάνιση του δεν επέδρασε καθόλου στα Συνταγματικά Κατοχυρωμένα δικαιώματα του και καμία ζημιά δεν υπέστη, κάτι που ούτε ο ίδιος ο αιτητής υποστηρίζει και αυτό λόγω του ότι η ενάγουσα δεν έλαβε κανένα άλλο μέτρο εναντίον του. Με την καταχώρηση πλέον της Έκθεσης Απαιτήσεως εκ μέρους της ενάγουσας αυτός θα έχει το δικαίωμα να προβάλει απερίσπαστα την Υπεράσπιση του. Για τούτο θα πρέπει συμμορφούμενος με τις δικονομικές διατάξεις να καταχωρήσει Σημείωμα Εμφάνισης και ακολούθως Υπεράσπιση με βάση τις δικονομικές προθεσμίες και πρόνοιες οι οποίες θα αρχίζουν γι' αυτόν από σήμερα. ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Στη βάση των όσων πιο πάνω προσπάθησα να εξηγήσω καταλήγω να απορρίψω την αίτηση. Τα έξοδα θα είναι υπέρ της ενάγουσας/ καθ' ης η αίτηση και εναντίον του εναγομένου 1/ αιτητή όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής οπότε και θα είναι πληρωτέα. (Υπογρ.)............ Χρήστος Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Αίτηση για παραμερισμό επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.