ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ν. ΕΘΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΙΜΙΤΕΔ, Αρ. Αγωγής:4067/20

ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ν. ΕΘΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΙΜΙΤΕΔ, Αρ. Αγωγής:4067/2011, 23/7/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A315 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής:4067/2011 ΜΕΤΑΞΥ: ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ XXXXX Ενάγοντος - και - ΕΘΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΙΜΙΤΕΔ Εναγομένης Ημερομηνία: 23 Ιουλίου, 2018 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: Ο κ. Κυριάκος Τ. Γεωργίου για Παπαντωνίου & Παπαντωνίου ΔΕΠΕ Για την Εναγομένη: Η κα Άδα Φλουρέντζου για Ε. Φλουρέντζου & Σία ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η ΠΡΟΟΙΜΙΟ: Ο ενάγων αξιώνει από την εναγόμενη, ασφαλιστική εταιρεία, διάφορα ποσά δυνάμει δύο ασφαλιστικών συμβολαίων (Ζωής και Υγείας), τα οποία είχαν συνάψει στις 28.11.

Ο ενάγων, οικοδόμος στο επάγγελμα, ισχυρίζεται ότι στις 5.10.2009 υπέστη σοβαρό εργατικό ατύχημα με αποτέλεσμα να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση μικοδισεκτομής οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Έκτοτε ξεκίνησαν τα προβλήματα υγείας του για τα οποία υποβλήθηκε σε διάφορες επεμβάσεις και θεραπείες και έχει καταστεί ανίκανος ως ανάπηρος να ασκεί οποιανδήποτε εργασία. Οι εναγόμενοι αρνήθηκαν να ικανοποιήσουν τις αξιώσεις του καθώς ισχυρίζονται ότι τα συμβόλαια εκδόθηκαν συνεπεία πλάνης και/ή απάτης και/ή δόλου εκ μέρους του ενάγοντος και συγκεκριμένα εξαιτίας των διαβεβαιώσεων του ότι δεν παρουσίασε στο παρελθόν προβλήματα υγείας και ότι απέκρυψε το πραγματικό του βάρος ισχυριζόμενος ότι είναι 80 κιλά ενώ ήταν μεγαλύτερο από 100 κιλά και αρνείται ότι ο ενάγων είχε υποστεί οποιοδήποτε ατύχημα. ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ: Η αγωγή καταχωρίστηκε σε Γενικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα (O.2 r.1) την 31.08.
Η Έκθεση Απαίτησης καταχωρίστηκε στις 16.02.
Η εναγόμενη καταχώρησε Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση στις 24.03.2012 και στις 8.05.2012 ο ενάγων καταχώρησε Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση. Με αίτηση στη συνέχεια εκ μέρους του ενάγοντος η υπόθεση ορίστηκε για πρώτη φορά για οδηγίες στις 3.10.
Εκείνη την ημερομηνία δόθηκαν οδηγίες καταχώρησης ενόρκων δηλώσεων αποκάλυψης εγγράφων και ορίστηκε εκ νέου για οδηγίες στις 27.11.2012, χρόνος ο οποίος παρατάθηκε κατόπιν αιτήματος του ενάγοντος και η υπόθεση επαναορίστηκε για οδηγίες στις 21.01.
Στο μεταξύ καταχωρήθηκαν οι ένορκες δηλώσεις αποκάλυψης και η υπόθεση προγραμματίστηκε για ακρόαση στις 29.05.
Στις 29.5.2013 η ακρόαση αναβλήθηκε για τις 27.11.2013 και ακολούθως για τις 17.12.2013 και 9.5.
Δύο μέρες πριν τις 26.11.2014 που η υπόθεση ήταν ορισμένη ξανά για ακρόαση, ήτοι στις 24.11.2014, οι εναγόμενοι άλλαξαν δικηγόρους διορίζοντας τους Ε. Φλουρέντζου & Σία ΔΕΠΕ εις αντικατάσταση των προηγούμενων δικηγόρων τους Κούσιος & Κορφιώτης ΔΕΠΕ. Αναπόφευκτα κατόπιν αιτήματος των δικηγόρων της εναγομένης η υπόθεση αναβλήθηκε και ορίστηκε ξανά για ακρόαση στις 20.4.2015, ημερομηνία κατά την οποία η ακρόαση αναβλήθηκε για διάφορους λόγους για τις 5.05.2015 και ακολούθως 3.11.2015, 19.2.2016, 13.06.2016 και 14.09.2016, ημερομηνία κατά την οποία άρχισε η ακροαματική της διαδικασία. Με την ολοκλήρωση της κυρίως εξέτασης του Μ.Ε.3 XXXXX Αττιπά η πλευρά της εναγομένης καταχώρησε αίτηση για αποκάλυψη εγγράφων τα οποία σχετίζονται με την παρούσα αγωγή. Ο ενάγων καταχώρησε ένσταση με συγκεκριμένους λόγους ένστασης στο προαναφερθέν αίτημα. Το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση του έκδωσε διάταγμα καταχώρησης ένορκης δήλωσης για περαιτέρω ή συμπληρωματική αποκάλυψη και όρισε την αγωγή για συνέχιση της ακρόασης στις 15.12.
Η ακροαματική διαδικασία ολοκληρώθηκε στις 23.1.2018 με τις τελικές αγορεύσεις των συνηγόρων των διαδίκων. ΤΑ ΔΙΚΟΓΡΑΦΑ: Οι αξιώσεις του ενάγοντος εναντίον της εναγομένης ασφαλιστικής εταιρείας συνίστανται στην έκδοση από το Δικαστήριο διατάγματος με το οποίο να αναγνωρίζεται η εγκυρότητα και η δεσμευτικότητα των δύο ασφαλιστηρίων συμβολαίων που διατηρούσε με την εναγομένη ασφαλιστική εταιρεία, απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία να αναγνωρίζεται μεταξύ άλλων ότι ο ενάγων απαλλάσσεται από την πληρωμή ασφαλίστρων από τις 5.10.2009, ημερομηνία κατά την οποία κατ' ισχυρισμό του υπέστη εργατικό ατύχημα, απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία να αναγνωρίζεται ότι η εναγομένη ασφαλιστική εταιρεία με βάση κάποιους όρους των ασφαλιστικών συμβολαίων πρέπει να του καταβάλει ορισμένα ποσά και διαζευκτικά ζητά όπως του καταβληθούν συγκεκριμένα ποσά ως εύλογη αποζημίωση για παράβαση συμφωνίας εκ μέρους της εναγομένης και/ή δυνάμει αδικαιολόγητου πλουτισμού και /ή αθέμιτου πλουτισμού, παραδειγματικές και/ή τιμωρητικές αποζημιώσεις, αποζημιώσεις συνεπεία δόλου, απάτης και/ή ψευδών παραστάσεων της εναγομένης σε βάρος του. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαιτήσεως του ο ενάγων αξιώνει συγκεκριμένα τα ακόλουθα: « Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να αναγνωρίζεται η εγκυρότητα, η ισχύς και η δεσμευτικότητα των πιο κάτω συναφθέντων μεταξύ των διαδίκων ασφαλιστήριων εγγράφων: Ι. «Ασφαλιστήριο Συμβόλαιο αρ. 11366 - Ζωής» και ΙΙ. «Ασφαλιστήριο Συμβόλαιο αρ. 2320 - Υγείας (Nosilia Plus)» και/ή Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται (Rescission) και/ή να κηρύσσεται άκυρη (Void) και/ή παράνομη και/ή στερούμενη οποιουδήποτε έννομου αποτελέσματος η απόφαση των Εναγομένων στην επιστολή τους ημερομηνίας 17/05/2011 με την οποία ισχυρίστηκαν προς τον Ενάγοντα ότι τα προαναφερόμενα ασφαλιστήρια θεωρούνται «άκυρα εξ υπαρχής» και/ή οποιαδήποτε άλλη σχετική και/ή παρεπόμενη απόφαση των Εναγομένων. Β.

(1)Απόφαση του Δικαστηρίου που να αναγνωρίζει ότι ο Ενάγων από την 05/10/2009 και/ή από 6 μήνες μεταγενέστερα της 05/10/2009 και/ή από οποιανδήποτε άλλη ημερομηνία, δεν είχε και δεν έχει υποχρέωση για καταβολή οποιωνδήποτε ασφαλίστρων σε σχέση με το «Ασφαλιστήριο Συμβόλαιο αρ. 11366 - Ζωής» και/ή δυνάμει του σχετικού όρου του αναφερόμενου ασφαλιστηρίου για «Ωφέλημα Απαλλαγής Πληρωμής Ασφαλίστρου (Α.Π.Α.)» και/ή άλλως πως.

(2)Απόφαση του Δικαστηρίου που να διατάσσει τους Εναγόμενους, από την 05/10/2009 και/ή 6 μήνες μεταγενέστερα της 05/10/2009 και/ή από οποιανδήποτε άλλη ημερομηνία, στην καταβολή όλων των ασφαλίστρων του «Ασφαλιστήριου Συμβολαίου αρ. 11366 - Ζωής», δυνάμει του σχετικού όρου του αναφερόμενου ασφαλιστηρίου για «Ωφέλημα Απαλλαγής Πληρωμής Ασφαλίστρου (Α.Π.Α.)» και/ή άλλως πως.

(3)Απόφαση του Δικαστηρίου που να αναγνωρίζει ότι οι Εναγόμενοι είχαν και έχουν υποχρέωση να καταβάλλουν στον Ενάγοντα από 05/10/2009 το ποσό των €854,30 (ΛΚ 500,00) μηνιαίως και/ή οποιοδήποτε άλλο ποσό, ποσό που αντιστοιχεί στο οφειλόμενο προς τον Ενάγοντα ποσό, δυνάμει του «Ασφαλιστήριου Συμβολαίου αρ. 11366 - Ζωής» και/ή του σχετικού όρου για «Ωφέλημα Ασφάλειας Εισοδήματος (Α.Ε.)» και/ή ως εύλογη και/ή νόμιμη αποζημίωση και/ή άλλως πως.

(4)Απόφαση του Δικαστηρίου που να διατάσσει τους Εναγόμενους να καταβάλλουν στον Ενάγοντα από 05/10/2009 το ποσό των €854,30 (ΛΚ 500) μηνιαίως και/ή οποιοδήποτε άλλο ποσό, ποσό που αντιστοιχεί στο οφειλόμενο προς τον Ενάγοντα ποσό, δυνάμει του «Ασφαλιστήριου Συμβολαίου αρ. 11366 - Ζωής» και/ή του σχετικού όρου για «Ωφέλημα Ασφάλειας Εισοδήματος (Α. Ε.)» και/ή ως εύλογη και/ή νόμιμη αποζημίωση και/ή άλλως πως.

(5)Απόφαση του Δικαστηρίου για το ποσό των €17.086,01 (ΛΚ 10.000,00), δυνάμει του «Ασφαλιστήριου Συμβολαίου αρ. 11366 - Ζωής» και/ή του σχετικού όρου για ασφαλιστική κάλυψη σε περίπτωση «Θανάτου ή ανικανότητας από Ατύχημα» και/ή ως εύλογη και/ή νόμιμη αποζημίωση και/ή άλλως πως.

(6)Απόφαση του Δικαστηρίου για το ποσό των €854,30 (ΛΚ 500,00), δυνάμει του «Ασφαλιστήριου Συμβολαίου αρ. 11366 - Ζωής» και/ή του σχετικού όρου για ωφέλημα «Ιατρικών Εξόδων από Ατύχημα» και/ή ως εύλογη και/ή νόμιμη αποζημίωση και/ή άλλως πως. Γ.

(1)Απόφαση του Δικαστηρίου που να αναγνωρίζει ότι οι Εναγόμενοι, δυνάμει του «Ασφαλιστήριο Συμβόλαιο αρ. 2320 - Υγείας (Nosilia Plus)» και/ή των σχετικών όρων αυτού έχουν υποχρέωση να καλύπτουν όλα τα έξοδα του Ενάγοντα που προέκυψαν και/ή θα προκύψουν ως απόρροια του εργατικού ατυχήματος που υπέστη ο Ενάγων κατά ή περί τις 05/10/2009, μέχρι το συνολικό όριο εξόδων ύψους €1.000.000,00 (Λ.Κ. 575.000,00)

(2)Απόφαση του Δικαστηρίου για το ποσό των €13.663,63 και/ή οποιοδήποτε άλλο ποσό, δυνάμει του «Ασφαλιστήριο Συμβόλαιο αρ. 2320 - Υγείας (Nosilia Plus)» και/ή των σχετικών όρων αυτού για κάλυψη όλων των εξόδων νοσοκομειακής περίθαλψης που πραγματοποιήθηκαν από τον Ενάγοντα και/ή ως εύλογη και/ή νόμιμη αποζημίωση και/ή άλλως πως. Δ. Περαιτέρω και/ή διαζευκτικά και/ή επικουρικά προς τα Β-Γ πιο πάνω:

(1)€185,66 (Λ.Κ.108,66) μηνιαίως από 28/11/2006 μέχρι 17/05/2011 ως νόμιμη και/ή εύλογη αποζημίωση για παράβαση συμφωνίας και/ή για αδικαιολόγητο και/ή αθέμιτο πλουτισμό και/ή ως ποσά πληρωτέα και/ή επιστρεπτέα και/ή αποζημιώσεις για αποκατάσταση και/ή ως πληρωθέντα άνευ ανταλλάγματος ποσά, ποσά που ο Ενάγων κατέβαλλε τριμηνιαίως στους Εναγομένους δυνάμει του «Ασφαλιστήριου Συμβολαίου αρ. 11366 - Ζωής» και/ή άλλως πως.

(2)€110,46 (Λ.Κ.64,65) μηνιαίως από 28/11/2006 μέχρι 17/05/2011 ως νόμιμη και/ή εύλογη αποζημίωση για παράβαση συμφωνίας και/ή για αδικαιολόγητο και/ή αθέμιτο πλουτισμό και/ή ως ποσά πληρωτέα και/ή επιστρεπτέα και/ή αποζημιώσεις για αποκατάσταση και/ή ως πληρωθέντα άνευ ανταλλάγματος ποσά, ποσά που ο Ενάγων κατέβαλλε τριμηνιαίως στους Εναγόμενους δυνάμει του «Ασφαλιστηρίου Συμβολαίου αρ. 2320 - Υγείας (Nosilia Plus)» και/ή άλλως πως.

(3)Νόμιμες και/ή εύλογες και/ή ειδικές και/ή παραδειγματικές και/ή τιμωρητικές αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας και/ή παράνομη υπαναχώρηση από την αναφερόμενη συμφωνία.

(4)Νόμιμες και/ή εύλογες Αποζημιώσεις συνεπεία δόλου και/ή απάτης και/ή ψευδών παραστάσεων των Εναγομένων εις βάρος του Ενάγοντα. Ε. Οιανδήποτε περαιτέρω και/ή καλυτέρα θεραπεία ήθελε κρίνει εύλογη και δίκαια υπό τις περιστάσεις το Σεβαστό Δικαστήριο. ΣΤ. Νόμιμο τόκο. Ζ. Έξοδα, Φ.Π.Α.» Ο ενάγων ισχυρίζεται στην Έκθεση Απαιτήσεως του ότι μέχρι τις 5.10.2009 ασκούσε το επάγγελμα του οικοδόμου και κατά πάντα ουσιώδη προς την παρούσα αγωγή χρόνο ήταν πελάτης της εναγομένης. Ήταν ασφαλισμένος στην εναγόμενη δυνάμει του Ασφαλιστηρίου Συμβολαίου με αρ. 11366 - Ζωής και ή άλλων συμπληρωματικών ωφελημάτων με ημερομηνία έναρξης του την 28.11.2006 και ή άλλη ημερομηνία (στο εξής «η Ασφάλεια Ζωής»). Επίσης, κατά πάντα ουσιώδη χρόνο για την παρούσα αγωγή, ο ενάγων διατηρούσε στην εναγομένη το «Ασφαλιστήριο Συμβόλαιο Υγείας (Nοsilia Plus)» και ή άλλων ωφελημάτων με αριθμό 2320 και με ημερομηνία έναρξής του την 28.11.2006 και ή άλλη ημερομηνία (στο εξής «η Ασφάλεια Υγείας»). Αναφορά στους όρους και ή πρόνοιες των εν λόγω συμβολαίων που ενδιαφέρουν θα γίνει στη συνέχεια τόσο κατά την καταγραφή της μαρτυρίας όσο και κατά την αξιολόγησή της. Ισχυρίζεται ότι κατά ή περί τις 5.10.2009 υπέστη εργατικό ατύχημα με αποτέλεσμα να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση μικοδισεκτομής οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης (ΟΜΣΣ) στο επίπεδο Ο4-Ο5 αμφοτερόπλευρα και αποσυμπίεση των ριζών αμφοτερόπλευρα στο επίπεδο Ο4-Ο5. Έκτοτε ο ενάγων, ως ισχυρίζεται, βρίσκεται σε μόνιμη αναπηρία και χρήζει πλέον συνεχούς ιατρικής παρακολούθησης, φυσιοθεραπειών και φαρμακευτικής αγωγής. Η εναγομένη παραδέχεται ότι εξέδωσε το ασφαλιστικό συμβόλαιο Ζωής, αρ. 11366 όπως και το ασφαλιστικό συμβόλαιο Υγείας, αρ. 2320 με ασφαλισμένο τον ενάγοντα. Ισχυρίζεται όμως ότι τα προαναφερόμενα συμβόλαια έχουν εκδοθεί κατόπιν αίτησης και ή γραπτών προτάσεων και ή ερωτηματολογίου που απάντησε ο ενάγων κατά ή περί την 30.11.2006 και ή των διαβεβαιώσεων του ότι οι πληροφορίες και απαντήσεις του είναι πλήρεις και ακριβείς και έχουν καταχωρηθεί σωστά και ότι δεν απέκρυψε, αποσιώπησε ή παρέλειψε οποιοδήποτε ουσιώδες στοιχείο που μπορεί να επηρεάσει την ακριβή εκτίμηση του κινδύνου που η εναγομένη θα αναλάμβανε. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι τα προαναφερόμενα συμβόλαια έχουν εκδοθεί συνεπεία της παράλειψης του ενάγοντος να αποκαλύψει την πραγματική κατάσταση της υγείας του και ή της εκ μέρους του σκόπιμης απόκρυψης στοιχείων ή γεγονότων, τα οποία ήταν ουσιώδη για αξιολόγηση των κινδύνων και ή της κατάστασης της υγείας του και ή τα οποία εάν αποκαλύπτονταν στην εναγομένη δεν θα αναλάμβανε την κάλυψη του υπό τους όρους που την ανέλαβε και ή δεν θα εξέδιδε τα προαναφερόμενα συμβόλαια τα οποία εκδόθηκαν συνεπεία πλάνης και/ή απάτης και/ή δόλου εκ μέρους του ενάγοντος και έτσι αυτά είναι άκυρα και μη δεσμευτικά για την εναγομένη. Συγκεκριμένα η εναγομένη ισχυρίστηκε ότι ο ενάγων στις Αιτήσεις Ασφάλισης απάντησε ψευδώς στα ακόλουθα: (α) ότι δεν παρουσίασε στο παρελθόν προβλήματα σχετικά με αρθρίτιδα, οσφυαλγία ή άλλες παθήσεις οστών, αρθρώσεων ή σπονδυλικής στήλης ή κήλης, (β) ότι ουδέποτε υπεβλήθη σε εγχείρηση ή παρέμεινε σε νοσοκομείο ή κλινική, (γ) ότι ουδέποτε έχει κάνει ακτινογραφίες, καρδιογράφημα, ανάλυση ή διαγνωστική εξέταση ή check up κατά τα τελευταία πέντε χρόνια, (δ) ότι το βάρος του ήταν 80 κιλά. Η εναγομένη ισχυρίζεται ότι κατέβαλε σε διάφορες ημερομηνίες στον ενάγοντα ή και σε τρίτους για λογαριασμό του το συνολικό ποσό των €14.657,45σ. ποσό το οποίο αξιώνει με την ανταπαίτηση της να της επιστραφεί με νόμιμο τόκο από 26.06.2008 αξιώνει επίσης διάταγμα με το οποίο να ακυρώνονται τα επίδικα ασφαλιστικά συμβόλαια. Περαιτέρω λεπτομέρειες των ισχυρισμών της εναγομένης αναφορικά με τα εν λόγω συμβόλαια θα γίνει στη συνέχεια στην καταγραφή και στην αξιολόγηση της μαρτυρίας. Στην Απάντηση στην Υπεράσπιση και στην Υπεράσπιση του στην Ανταπαίτηση της εναγομένης, ο ενάγων επανέλαβε τους ισχυρισμούς και τις αιτούμενες αξιώσεις του όπως τις εκθέτει στην Έκθεση Απαιτήσεως του και αρνήθηκε και απέρριψε όλους τους ισχυρισμούς που περιέχονται στην Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση και τις αξιώσεις της εναγομένης. Ειδικότερα αρνείται ότι προέβη σε οποιεσδήποτε μη ανταποκρινόμενες στην πραγματικότητα διαβεβαιώσεις και/ή ότι απέκρυψε το πραγματικό σωματικό του βάρος. Αρνείται επίσης και απορρίπτει τον ισχυρισμό ότι δήθεν η εναγομένη κατέβαλε εκ λάθους ή αχρεωστήτως οποιοδήποτε ποσό στον ενάγοντα ή σε τρίτους προς όφελος του και/ή υφίσταται οποιοσδήποτε όρος στο σχετικό συμβόλαιο που απαλλάσσει τους εναγομένους από την καταβολή οποιωνδήποτε ποσών και ισχυρίζεται ότι οποιοσδήποτε τέτοιος όρος συνιστά μη εφαρμόσιμη, τεθείσα από τους εναγόμενους καταχρηστική ρήτρα. ΓENIKA ΠΕΡΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΤΗΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ: Παρακολούθησα με προσοχή τόσο τον ενάγοντα όσο και τους μάρτυρες του όσο και τους μάρτυρες που παρουσίασε η πλευρά της Υπεράσπισης να καταθέτουν ενώπιον μου και με την ίδια προσοχή μελέτησα και το υπόλοιπο έγγραφο μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον μου σε συσχετισμό με τις έγγραφες προτάσεις. Είχα την ευκαιρία να δω τον τρόπο που απαντούσαν στις διάφορες ερωτήσεις που τους υποβάλλονταν, τόσο κατά την κυρίως εξέταση όσο και κατά την αντεξέταση τους, το καλό μνημονικό τους και την γενικότερη συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρος (βλ. C & A Pelekanos Assoc. Ltd v. Πελεκάνου,

(1999)1 ΑΑΔ 1273, 1280 - 1281). Στην υπόθεση Ομήρου v. Δημοκρατίας,

(2001)2 ΑΑΔ σελ. 506 υποδεικνύεται ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρος πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο, την ποιότητα, την πειστικότητα και τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Με γνώμονα τις αρχές, όπως διαχρονικά έχουν αναλυθεί από την νομολογία μας, σε σχέση με την αξιολόγηση της μαρτυρίας, μεταξύ άλλων (βλ. Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ v. Πολυβίου

(2009)1 ΑΑΔ 339 και Αντωνίου v. Χρυσάνθου

(2003)1 (B) AAΔ 789), θα προσπαθήσω στη συνέχεια να εξαγάγω τα ανάλογα ευρήματα και συμπεράσματα για κάθε μια από τις πτυχές που απασχόλησαν, έχοντας περαιτέρω υπόψη αρχές σε σχέση με τη σύνταξη απόφασης όπως είναι η αρχή ότι το Δικαστήριο δεν είναι υποχρεωμένο να επαναλάβει το σύνολο της μαρτυρίας ή να αναφερθεί σε κάθε πτυχή της, όπως αναλύθηκαν μεταξύ άλλων και στην υπόθεση C. Ζ. Constructions Ltd v. Phoenix Constructions Ltd

(1998)AAΔ 923 και πως εκείνο που απαιτείται είναι ο ορθός προσδιορισμός των επιδίκων θεμάτων, η σύνοψη του ουσιώδους μέρους της μαρτυρίας, ο συσχετισμός της με τις διαπιστώσεις και τα συμπεράσματα, καθώς και η συνάρτηση της απόφασης με τα επίδικα θέματα και τα συμπεράσματα του Δικαστηρίου (βλ. επίσης Καννάουρου κ.ά. v. Σταδιώτη κ.ά.

(1990)1 ΑΑΔ 35,39, Ioannidou v. Charilaos Dikeos

(1969)1 CLR 235 και Pioner Candy Ltd v. Tryfon & Sons

(1981)1 CLR 540). Έχοντας επομένως υπόψη μου το σύνολο της ενώπιον μου τεθείσας μαρτυρίας είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη μαρτυρία με δείκτη μεταξύ άλλων, την ύπαρξη εκ μέρους των μαρτύρων προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, τις ευκαιρίες που είχαν οι μάρτυρες να γνωρίζουν ή να παρακολουθήσουν τα ουσιώδη γεγονότα ή να διαπιστώσουν ζητήματα όπως τις συνθήκες σύναψης των επίδικων συμβολαίων, το εάν ή όχι συνέβη το εργατικό ατύχημα που ισχυρίζεται ο ενάγων και οι συνέπειες που είχε ή δεν είχε αυτό στον ενάγοντα όπως και τα συμπεράσματα των ιατρών - μαρτύρων που τον έχουν εξετάσει ή παρείχαν θεραπείες στον ενάγοντα μετά από το ατύχημα ή και πριν από αυτό, την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα, την ακεραιότητα τους, την ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατάθεταν και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους,

(1996)1 ΑΑΔ 447, Αθανασίου κ.α. ν. Κουνούνη,

(1997)1 ΑΑΔ 614 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους,

(1997)1 ΑΑΔ 1199). Στη διεργασία διάπλασης ευρημάτων γεγονότων, έλαβα υπόψη μου την ύπαρξη ή παράλειψη αντεξέτασης σε ουσιώδη μέρη της μαρτυρίας με γνώμονα το γενικό κανόνα ότι η παράλειψη αντεξέτασης μάρτυρος είτε σε ουσιώδες μέρος της μαρτυρίας του είτε σε σχέση με ισχυρισμούς που εκπηγάζουν από τη δικογραφία, ισοδυναμεί κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις με αποδοχή τους (βλ. Aloupou and another v. Hajigeorgiou and Another and the Attorney General of the Republic

(1984)CLR 475). Δεν θα πρέπει επίσης να διαφεύγει της προσοχής, ότι η απουσία αντεξέτασης δυνατό να μην αποσείσει, αφ' εαυτής, το όποιο βάρος απόδειξης που έχει η κάθε πλευρά να αποσείσε σε σχέση με τα επίδικα γεγονότα (βλ. Πιττάλη κ.ά. v. Ianira Enterprises Ltd κ.α.

(1997)1 ΑΑΔ 814). ΟΙ ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων είχαν την καλοσύνη να ετοιμάσουν γραπτές τις αγορεύσεις τους όπου με επιμέλεια αναφέρθηκαν στους εκατέρωθεν δικογραφημένους ισχυρισμούς, στην προσαχθείσα μαρτυρία και πως την αντιλήφθηκαν ή και αξιολόγησαν οι ίδιοι και πως εισηγούνται να αντικρισθεί από το Δικαστήριο. Αναφέρθηκαν επίσης και στη νομική πτυχή της υπόθεσης με αναφορά σε σχετική μαρτυρία. Τις έχω μελετήσει με προσοχή και τις λαμβάνω υπόψη μου. Στη συνέχεια όπου χρειαστεί και κριθεί αναγκαίο θα γίνει αναφορά σε αυτές. Η ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ: Στην υπόθεση Γεώργιος Π. Γεωργιάδη ως Διαχειριστής της Περιουσίας της Αποβιωσάσης Λίνας Ανδρέου Πούλλου v. ALPHA ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΛΤΔ ECLI:CY:AD:2016:A367, Πολ. Έφεση Αρ. 282/2011 ημερ. 18.07.2016 της οποία τα γεγονότα προσομοιάζουν με αυτά της παρούσας λέχθηκαν τα ακόλουθα από τον Έντιμο Χριστοδούλου, Δ (παραθέτω εκτεταμένο απόσπασμα από αυτήν την απόφαση για να μη γίνει επί μέρους αναφορά σε άλλες αποφάσεις ή αυθεντίες εφόσον κρίνω ότι καλύπτει πλείστα τόσο ζητήματα που απασχόλησαν και στην παρούσα): «Το πρωτόδικο Δικαστήριο, αντέτεινε η εφεσίβλητη, εφάρμοσε επί των γεγονότων της υπόθεσης τις ορθές νομικές αρχές που καθιερώθηκαν και από κυπριακές αυθεντίες και τόνισε πως όπου η ακρίβεια των δηλώσεων καθίσταται η βάση της σύμβασης - όπως στην υπό κρίση περίπτωση σύμφωνα με την Πανευρωπαϊκή Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ v. Eretria Leisure Cruises Limited- «. δεν χρειάζεται να εξεταστεί κατά πόσο το ανακριβές γεγονός είναι ουσιώδες ή όχι ή κατά πόσο ο ασφαλισμένος γνώριζε ή όχι την αλήθεια» Σε σχέση δε με το κατ' ισχυρισμό δεύτερο νομικό σφάλμα, που αφορά το μαχητό τεκμήριο και το συνυφασμένο με αυτό βάρος απόδειξης, παρέπεμψε στην πρωτόδικη απόφαση όπου δεν αποφασίστηκε κάτι τέτοιο. Εξετάσαμε την πρωτόδικη απόφαση υπό το πρίσμα των εκατέρωθεν θέσεων και να παρατηρήσουμε κατ' αρχάς ότι και τα δύο νομικά σφάλματα που καταλογίζονται στο πρωτόδικο Δικαστήριο παραποιούν τα αποφασισθέντα. Πρώτο γιατί το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν απεφάνθη ότι η παράλειψη αποκάλυψης οποιουδήποτε γεγονότος καθιστά το συμβόλαιο ακυρώσιμο και, δεύτερο, δεν απεφάνθη ότι η μη αποκάλυψη δημιουργεί μαχητό τεκμήριο υπέρ του ασφαλιστή και ότι σε τέτοια περίπτωση το βάρος απόδειξης μετατίθεται στον ασφαλιζόμενο. Παραθέτουμε συναφώς αυτούσια τα σχετικά αποσπάσματα από την πρωτόδικη απόφαση τα οποία, αφ' εαυτών, καταρρίπτουν τα κατ' ισχυρισμό νομικά σφάλματα. «Είναι καλά καθιερωμένη αρχή ότι στα πλαίσια σύναψης σύμβασης ασφάλισης οι ασφαλιζόμενοι έχουν το καθήκον όχι μόνο να μην προβαίνουν σε αναληθείς δηλώσεις, αλλά και να αποκαλύπτουν στην ασφαλιστική εταιρεία, με καλή πίστη όλα τα ουσιώδη γεγονότα. Τα ασφαλιστικά συμβόλαια είναι ύψιστης πίστης (uberrimae fidei). Αυτό σημαίνει ότι ο ασφαλιζόμενος έχει θετική υποχρέωση να αποκαλύψει όλα τα σχετικά γεγονότα. Παράλειψη αποκάλυψης οποιουδήποτε γεγονότος, το οποίο αντικειμενικά θα προκαλούσε στον κάθε συνετό ασφαλιστή να μην προχωρήσει στην ασφάλιση ή να ασφαλίσει με διαφορετικούς όρους, καθιστά το συμβόλαιο ακυρώσιμο από την αρχή (void ab initio) και η ασφαλιστική εταιρεία έχει δικαίωμα να το τερματίσει και να μην καλύψει τον ασφαλιζόμενο». .................... «Γενικά προκύπτει ότι το βάρος απόδειξης του ότι η μη αποκάλυψη κάποιου γεγονότος εξώθησε τον ασφαλιστή στην κατάρτιση της σύμβασης ασφάλισης βρίσκεται στους ώμους του ασφαλιστή. Η φύση του μη αποκαλυφθέντος γεγονότος, όμως, μπορεί να δημιουργήσει μαχητό τεκμήριο ότι η σύναψη της σύμβασης ασφάλισης ήταν αποτέλεσμα της μη αποκάλυψης». Κατά συνέπεια προς τα ανωτέρω οι πρώτοι τρεις λόγοι έφεσης με τους οποίους καταλογίζεται στο πρωτόδικο Δικαστήριο ότι ακολούθησε και/ή εφάρμοσε λανθασμένες νομικές αρχές δεν ευσταθεί και επαναλαμβάνουμε το τι λέχθηκε στην American Life Insurance Company Ltd (ανωτέρω), τις νομικές αρχές της οποίας το πρωτόδικο Δικαστήριο ακολούθησε:- «Πράγματι, όπως και το πρωτόδικο Δικαστήριο αναφέρει, στην περίπτωση που η ακρίβεια των δηλώσεων καθίσταται η βάση της σύμβασης, δεν χρειάζεται να εξετασθεί κατά πόσο το ανακριβές γεγονός είναι ουσιώδες ή όχι ή κατά πόσο ο ασφαλισμένος (εδώ ο αποβιώσας) γνώριζε ή όχι την αλήθεια. Παρέχεται στον ασφαλιστή η επιλογή να θεωρήσει τη σύμβαση άκυρη εξ υπαρχής (void ab initio). Στην υπόθεση Πανευρωπαϊκή Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ v. Eretria Leisure Cruises Ltd.

(1998)1(B) A.A.Δ. 1072, στην οποία αναφέρθηκε και το πρωτόδικο Δικαστήριο, στη σελ. 1080 αναφέρονται τα εξής που συνάδουν με την πιο πάνω θέση:- «Το ασφαλιστήριο δυνατό να περιέχει ρητή συμφωνία που να καθορίζει την υποχρέωση αποκάλυψης και να περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο αυτή θα πραγματοποιείται. Η τήρηση της υποχρέωσης αυτής καθίσταται έτσι συμβατική (Anderson v. Fitzgerald [1853] 4 H.L. Cas. 484). Αν δεν τηρηθεί έχουμε αθέτηση της σύμβασης ασφάλισης και όχι αθέτηση της υποχρέωσης επίδειξης καλής πίστης. Η διατύπωση και ευρύτητα των διάφορων σχετικών συμβατικών όρων ποικίλει. Έτσι όρος μπορεί να καθιστά την ακρίβεια όλων των δηλώσεων που γίνονται κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων ουσιώδη όρο της σύμβασης. Σ' αυτή την περίπτωση δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ ουσιωδών και επουσιωδών δηλώσεων, εκτός αν ο όρος ρητά αναφέρεται σε ουσιώδεις μόνο δηλώσεις (Dawsons Ltd. v. Bonnin [1922] 2A.C. 413 και Re Universal Non-Tariff Insurance Fire Co., Forbes & Co's Claim [1875] L.R. 19 Eq. 485). Όπου η ακρίβεια των δηλώσεων καθίσταται η βάση της σύμβασης δεν χρειάζεται να εξεταστεί κατά πόσο το ανακριβές γεγονός είναι ουσιώδες ή όχι, ή κατά πόσο ο ασφαλισμένος εγνώριζε ή όχι, την αλήθεια (Condogiannis v. Guardian Assurance Co., 90 L.J.P.C. 168).» Με δεδομένο ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο προσέγγισε τα ενώπιον του ζητήματα μέσα στο ορθό νομικό πλαίσιο ό,τι είχε να αποφασίσει ήταν κατά πόσο στη βάση της αδιαμφισβήτητης μαρτυρίας «η μη αναφορά της αποβιωσάσης στον επίμονο βήχα και στις εξετάσεις στις οποίες υποβλήθηκε το 1993 και το 2003 θα μπορούσε να έχει οποιεσδήποτε συνέπειες στην ισχύ και εγκυρότητα του ασφαλιστηρίου συμβολαίου» (σελ. 10 απόφασης), ερώτημα που απάντησε θετικά ως το απόσπασμα που παρατίθεται αυτούσιο ανωτέρω και για το οποίο οι λόγοι έφεσης - οι υπ΄ αρ. 4, 5 και 6 - της δεύτερης ενότητας.» Τα άρθρα 17 έως 19 του Περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ.149 είναι σχετικά και σε αυτά καθορίζονται οι έννοιες της «απάτης», των «ψευδών παραστάσεων» και οι συνέπειες ύπαρξης αυτών στην εγκυρότητα συμβάσεων: «Άρθρο 17 - Ορισμός "Απάτης".

(1)"Απάτη" περιλαμβάνει οποιαδήποτε από τις πιο κάτω πράξεις οι οποίες διαπράττονται από κάποιο από τους συμβαλλόμενους, ή με τη συγκατάθεση αυτού, ή από τον αντιπρόσωπό του, με σκοπό εξαπάτησης άλλου συμβαλλόμενου ή του αντιπροσώπου του, ή εξώθησης αυτού στη σύναψη σύμβασης— (α) την παράσταση αναληθούς γεγονότος ως αληθούς, από πρόσωπο που δεν πιστεύει ότι αυτό είναι αληθές· (β) την ενεργό απόκρυψη γεγονότος από πρόσωπο που γνωρίζει το γεγονός ή πιστεύει αυτό· (γ) υπόσχεση που δόθηκε χωρίς πρόθεση εκπλήρωσής της· (δ) κάθε άλλη πράξη επιτήδεια προς εξαπάτηση· (ε) κάθε πράξη ή παράλειψη που ορίζεται ειδικά από το νόμο ως απάτη.

(2)Απλή σιωπή ως προς γεγονότα, τα οποία ενδέχεται να επηρεάσουν τη βούληση προσώπου προς σύναψη σύμβασης, δεν συνιστά απάτη, εκτός αν οι περιστάσεις είναι τέτοιες ώστε, λαμβανομένων αυτών υπόψη, το πρόσωπο που σιωπά να έχει υποχρέωση να δηλώσει αυτά ή εκτός αν η σιωπή αυτού ισοδυναμεί από μόνη της με δήλωση.» «Άρθρο 18 - Ορισμός «Ψευδούς Παράστασης» "Ψευδής παράσταση" περιλαμβάνει— (α) τη θετική βεβαίωση κατά τρόπο που δεν δικαιολογείται από τις πληροφορίες του προσώπου που βεβαιώνει, γεγονότος αναληθούς παρόλο ότι το πρόσωπο που βεβαιώνει πιστεύει ότι είναι αληθές· (β) κάθε παράβαση καθήκοντος, η οποία, χωρίς πρόθεση εξαπάτησης, επιφέρει όφελος στον υπαίτιο ή σε οποιοδήποτε ο οποίος αξιώνει μέσω αυτού, με την παραπλάνηση άλλου προς βλάβη αυτού ή προς βλάβη οποιουδήποτε που αξιώνει μέσω αυτού· (γ) την πρόκληση, έστω και ανυπαίτια, πλάνης ως προς την ουσία του αντικειμένου της συμφωνίας σε μέρος αυτής.» «Άρθρο 19 - Ακυρώσιμο συμφωνιών που συνάπτονται χωρίς ελεύθερη συναίνεση.

(1)Αν η συναίνεση σε συμφωνία παρασχέθηκε συνεπεία εξαναγκασμού, απάτης ή ψευδούς παράστασης, η συμφωνία είναι σύμβαση ακυρώσιμη κατ' εκλογή του μέρους, του οποίου η συναίνεση παρασχέθηκε με τον τρόπο αυτό.

(2)Ο συμβαλλόμενος, του οποίου η συναίνεση παρασχέθηκε συνεπεία απάτης ή ψευδούς παράστασης, δύναται αν θεωρεί αυτό σκόπιμο, να εμμείνει στην εκπλήρωση της σύμβασης και να αποκατασταθεί στη θέση που θα βρισκόταν αν οι παραστάσεις που έγιναν ήταν αληθείς.

(3)Αν η συναίνεση αυτή παρασχέθηκε συνεπεία ψευδούς παράστασης ή τήρησης σιωπής, που συνιστά απάτη εντός της έννοιας του άρθρου 17, η σύμβαση, παρόλα αυτά, δεν είναι ακυρώσιμη, αν το μέρος του οποίου η συναίνεση παρασχέθηκε με τον τρόπο αυτό, ήταν σε θέση να ανακαλύψει την αλήθεια καταβάλλοντας τη συνήθη επιμέλεια.

(4)Απάτη ή ψευδής παράσταση η οποία δεν προκάλεσε τη συναίνεση προς σύναψη σύμβασης του μέρους επί του οποίου ασκήθηκε η απάτη, ή στο οποίο έγινε η ψευδής παράσταση, δεν καθιστά τη σύμβαση ακυρώσιμη.» Στην Μούρτζινος ν. Πλοίου «Galaxias» κ.ά.

(1997)1(Α) Α.Α.Δ 80, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με προαναφερόμενα άρθρα: «Το Άρθρο 17 του περί Συμβάσεων Νόμου, που επικαλέστηκε γενικά ο ενάγων, καθορίζει πότε υπάρχει δόλος (απάτη) χωρίς να εξαντλεί όλες τις περιπτώσεις. Αυτή είναι η έννοια του ρήματος "περιλαμβάνει" στο κείμενο της διάταξης, όπως δέχεται ο A.C. Patra "The Indian Contract Act", 1ος τόμος, σελ. 354. Το αρθρ. 17

(1)ορίζει: "'Απάτη' περιλαμβάνει οποιαδήποτε από τις πιο κάτω πράξεις οι οποίες διαπράττονται από κάποιο από τους συμβαλλόμενους, ή με τη συγκατάθεση αυτού, ή από τον αντιπρόσωπό του, με σκοπό εξαπάτησης άλλου συμβαλλόμενου ή του αντιπροσώπου του, ή εξώθησης αυτού στη σύναψη σύμβασης." Ακολουθεί η απαρίθμηση 5 συγκεκριμένων περιπτώσεων. Το αρθρ. 18 μας δίνει ορισμό της ψευδούς παράστασης, ενώ το άρθρ. 19 προβλέπει πως μία σύμβαση μπορεί να ακυρωθεί, μεταξύ άλλων, και για απάτη. Την ακύρωση μπορεί να ζητήσει ο εξαπατηθείς: "19

(1)(β), μορφή απάτης.» Στην απόφαση American Life Insurance Company Ltd ν. Τζβέτα Μιχάλη Μιχαήλ και Άλλου ως διαχειριστές της περιουσίας του αποβιώσαντος Μιχάλη Κυριάκου (Καλλή) Μιχαήλ,

(2007)1 (Α) Α.Α.Δ. 593 το Δικαστήριο ανέφερε τα ακόλουθα: «Στο σύγγραμμα General Principles of Insurance Law (πιο πάνω) επισημαίνεται η ανάγκη εξέτασης της αίτησης για ασφάλιση στο σύνολο της και όχι αποσπασματικά. Στις σελίδες 191 και 192 του συγγράμματος αναφέρονται τα εξής:- «In the considering the accuracy of the answers, regard must be had not only to the statements contained in the answer itself, but also to any other information in the possession of the insurers. An answer, which when taken by itself is insufficient, may not be inaccurate when read with other answers in the proposal. Consequently, the whole of the proposal must be taken into account; and where the assured submits at the same time a number of proposals relating to different properties, but referring to each other, they are all to be read together, and the accuracy of the answers determined accordingly.» και «When the answers which the proposer gives are inconsistent or unsatisfactory, and no further inquiries are made by the insurance company, and a policy is issued, the company cannot repudiate liability on the ground that there has not been a full disclosure, for it will be held to have waived its rights. If his answer if hesitating or unsatisfactory, the insurers are put upon their guard, and have the option of declining the assurance, or seeking information from other sources, or of charging a higher premium.» Παρατίθεται δε η μετάφραση των πιο πάνω αγγλικών περικοπών, όπως έγινε από το πρωτόδικο Δικαστήριο την οποία και υιοθετώ στην παρούσα:- «Στην εξέταση ως προς την ακρίβεια των απαντήσεων σημασία πρέπει να δίδεται όχι μόνο στις δηλώσεις που περιέχονται στην ίδια την απάντηση αλλά και σε οποιαδήποτε άλλη πληροφορία βρίσκεται στην κατοχή των ασφαλιστών. Απάντηση, η οποία όταν ληφθεί από μόνη της είναι ανεπαρκής, ενδεχομένως να μην είναι ανακριβής όταν διαβαστεί μαζί με άλλες απαντήσεις στην πρόταση για ασφάλιση. Κατά συνέπεια, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη το σύνολο της πρότασης· και όπου ο ασφαλιζόμενος υποβάλλει ταυτόχρονα αριθμό αιτήσεων, οι οποίες αφορούν σε διαφορετικές περιουσίες αλλά αλληλοαναφερόμενες, θα πρέπει να διαβαστούν όλες μαζί και η ακρίβεια των απαντήσεων να διευκρινιστεί ανάλογα.» και «Όταν οι απαντήσεις τις οποίες δίνει ο αιτητής είναι αντιφατικές ή μη ικανοποιητικές και η Ασφαλιστική εταιρεία δεν προβαίνει σε περαιτέρω διερεύνηση και εκδίδεται ασφαλιστική κάλυψη, η εταιρεία δεν μπορεί να αποποιηθεί ευθύνης πάνω στη βάση ότι δεν υπήρξε πλήρης αποκάλυψη, γιατί θα θεωρηθεί ότι έχει παραιτηθεί των δικαιωμάτων της. Αν η απάντηση του είναι αβέβαιη ή μη ικανοποιητική, οι ασφαλιστές τίθενται σε εγρήγορση και έχουν την επιλογή να απορρίψουν την ασφάλιση ή να επιδιώξουν πληροφορίες από άλλες πηγές ή να χρεώσουν ψηλότερο ασφάλιστρο.» Περαιτέρω στην Προοδευτική Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ ν. Ανδρέα Προδρόμου

(2003)1 (Α) ΑΑΔ 600 αναφέρονται τα κάτωθι: «Το Δικαστήριο επεσήμανε ότι προέκυπτε από το περιεχόμενο της πρότασης ασυνέπεια μεταξύ της δήλωσης ότι ο εφεσίβλητος δεν είχε αγοράσει το αυτοκίνητο μεταχειρισμένο, όταν το αγόρασε το 1992 ενώ το αυτοκίνητο ενεγράφη το 1989, έχοντας το μάλιστα αγοράσει σε τιμή που προδήλως δεν μπορούσε να ήταν η τιμή καινούργιου. Επομένως, αν το καινούργιο ή μεταχειρισμένο ή κατ' επέκταση εισηγμένο μεταχειρισμένο, είχαν για την εφεσείουσα σημασία, η εφεσείουσα όφειλε να το διερευνήσει. Το γεγονός ότι δεν το έπραξε σήμαινε αποποίηση του σχετικού δικαιώματός της. Το Δικαστήριο κατέληξε ότι η αρχή περί εξ υπαρχής άκυρου συμβολαίου θα πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο όπου πριν την έγκριση της πρότασης για ασφάλιση, υπήρξε τέτοια απόκρυψη στοιχείων την οποία η ασφαλιστική εταιρεία δεν είχε ευκαιρία να εντοπίσει.» Στην υπόθεση Χαράλαμπος Κρασαρής ν. Cyprus Investment & Securities Corporation Ltd, ECLI:CY:AD:2015:A515, Πολιτική Έφεση Αρ. 95/2010, 10.07.2015 το Ανώτατο Δικαστήριο επεσήμανε ότι: «Διάδικος, ο οποίος προβάλλει ισχυρισμό θετικής πράξης, έχει το βάρος απόδειξής της, όπως υποδεικνύεται στο σύγγραμμα Phipson on Evidence (16η έκδοση) σελ, 127 - 128.» Στο Σύγγραμμα MacGillivray on Insurance Law 11th Εdition p.447 Burden of proof 17-026 αναφέρονται τα ακόλουθα: «The onus of proving non-disclosure is on the insurer. In Joel v Law Union and Crown, the company alleged that the insured had not disclosed the fact that she had suffered from nervous depression after influenza, and had been attended by a brain specialist. In support of that allegation the company put in evidence the printed form containing the questions put by the medical examiner. The medical examiner had been instructed to put the questions with "any necessary explanation", to write down the answers, and to obtain the applicant's signature to a declaration that the answers were true. The answers were filled in and the declaration signed by the insured. In answer to the question, "[w]hat medical men have you consulted?" the names of two doctors were filled in but no mention was made of the brain specialist. The medical examiner who put the questions and filled in the answers was not called as a witness, although he was in court at the trial. The court held there was no evidence of non-disclosure. The printed form and answers proved nothing, because the court did not know what questions and explanations were put to the insured by the medical examiner, and the whole facts might have been disclosed to him.» Σε μετάφραση: «Το βάρος απόδειξης της μη αποκάλυψης αφορά τον ασφαλιστή. Στην Joel v Law Union and Crown, η εταιρεία ισχυρίστηκε ότι η ασφαλισμένη δεν είχε αποκαλύψει το γεγονός ότι είχε υποστεί μια νευρική κατάθλιψη μετά από μια γρίπη και ότι την παρακολουθούσε ειδικός για τον εγκέφαλο. Προς υποστήριξη του ισχυρισμού αυτού, η εταιρεία κατάθεσε ως απόδειξη την έντυπη φόρμα που περιείχε τις ερωτήσεις του εξεταστή ιατρού. Ο εξεταστής ιατρός έλαβε εντολή να υποβάλλει ερωτήσεις με "κάθε αναγκαία εξήγηση", να γράφει τις απαντήσεις και να λαμβάνει την υπογραφή του αιτούντος για να βεβαιωθεί ότι οι απαντήσεις ήταν αληθινές. Οι απαντήσεις συμπληρώθηκαν και η δήλωση υπογράφηκε από τον ασφαλισμένο. Απαντώντας στην ερώτηση, "ποιους ιατρούς έχετε συμβουλευτεί;" συμπληρώθηκαν τα ονόματα δύο γιατρών αλλά δεν έγινε καμία αναφορά στον ειδικό για τον εγκέφαλο. Ο εξεταστής ιατρός που έθεσε τις ερωτήσεις και συμπλήρωσε τις απαντήσεις δεν κλήθηκε ως μάρτυρας, αν και ήταν παρών στο δικαστήριο κατά τη δίκη. Το δικαστήριο έκρινε ότι δεν υπήρχαν στοιχεία μη αποκάλυψης. Η έντυπη φόρμα και οι απαντήσεις δεν απέδειξαν τίποτα, διότι το δικαστήριο δεν γνώριζε ποιες ερωτήσεις και εξηγήσεις είχαν δοθεί στον ασφαλισμένο από τον εξεταστή ιατρό και ότι τα γεγονότα θα μπορούσαν να του είχαν αποκαλυφθεί.» Το ως άνω απόσπασμα υιοθετήθηκε και στην Απόφαση Garnat Trading & Shipping (Singapore) Pte Ltd v Baominh Insurance Corp [2010] EWHC 2578 (Comm); [2011] 1 Lloyd's Rep. 589 όπου αναφέρθηκε ότι: «The burden of proof in relation to any allegation that a fact or matter has not been disclosed is upon the insurer.» Σε μετάφραση: «Το βάρος της απόδειξης σε σχέση με οποιονδήποτε ισχυρισμό ότι ένα γεγονός ή θέμα δεν έχει αποκαλυφθεί βαραίνει τον ασφαλιστή». Περαιτέρω επί του θέματος αυθεντία είναι η υπόθεση Joel v. Law Union and Crown insurance Company [1908] 2 K.B. 863 όπου αναφέρονται τα ακόλουθα: «Taking everything into consideration, I am inclined to think that the defendants could rely, by way of defence, on the non-disclosure alleged in these respects, if proved; but the question arises whether they have really sustained the onus of proof which rested upon them. ......... The onus of proving non-disclosure or concealment is on the insurance office.» Σε μετάφραση: «Λαμβάνοντας υπόψη τα πάντα, είμαι διατεθειμένος να πιστέψω ότι οι εναγόμενοι θα μπορούσαν να επικαλεστούν, ως άμυνα, την μη αποκάλυψη που προβάλλεται σε αυτές τις περιπτώσεις, εάν αποδειχθεί, αλλά τίθεται το ερώτημα εάν έχουν πράγματι στηρίξει το βάρος της απόδειξης που τους βαραίνει. ........................... Το βάρος απόδειξης της μη αποκάλυψης ή απόκρυψης βαραίνει το ασφαλιστικό γραφείο. » Η ως άνω απόφαση έχει υιοθετηθεί και στην Κυπριακή Νομολογία και συγκεκριμένα στην Mavrides and another v. American Life Insurance Co

(1984)1 C.L.R. 611 όπου γίνεται εκτενής αναφορά επί του θέματος της μη αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων. Περαιτέρω κομβικής σημασίας είναι και η διάρκεια της υποχρέωσης αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων. Κάτι το οποίο πραγματεύεται το σύγγραμμα MacGillivray on Insurance Law 11th Εdition p.447 όπου αναφέρει ξεκάθαρα ότι ο χρόνος αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων και του ρίσκου πρέπει να γίνεται την ώρα της σύναψης της σύμβασης ασφάλειας. Παραθέτω: «Duration of duty of disclosure. 17-022 The time up to which full disclosure of facts material to the risk proposed must be made is the moment when a binding contract is concluded. The practical effect of this rule is that the applicant for assurance is bound to disclose any material facts concerning the insurance proposed which come to his notice while negotiations are proceeding and before the proposal is accepted.» Σε μετάφραση: «Διάρκεια της υποχρέωσης γνωστοποίησης. 17-022 Ο χρόνος έως ότου πρέπει να γίνει πλήρης γνωστοποίηση των πραγματικών περιστατικών σε σχέση με τον προτεινόμενο κίνδυνο είναι η στιγμή κατά την οποία συνάπτεται μια δεσμευτική σύμβαση. Το πρακτικό αποτέλεσμα αυτού του κανόνα είναι ότι ο αιτών τη βεβαιότητα υποχρεούται να αποκαλύπτει όλα τα ουσιώδη πραγματικά περιστατικά σχετικά με την προτεινόμενη ασφάλιση, τα οποία έρχονται σε γνώση του κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων και πριν από την αποδοχή της πρότασης.» Στο ίδιο σύγγραμμα, στη παρ. 17-025, σελ. 446, κάτω από τον τίτλο «Disclosure after inception of risk» και με αναφορά σε σχετικές αγγλικές αποφάσεις, αναφέρονται τα εξής σχετικά: «The general principle is that the duty of disclosure comes to an end when the insurance contract is made. There is no duty on the assured to keep the insurer informed of matters affecting the risk even in cases where the insurer has an option to terminate cover on giving a stipulated notice and might like to be appraised of events inclining him to exercise it». Σε μετάφραση: «Η γενική αρχή είναι ότι η υποχρέωση γνωστοποίησης τελειώνει όταν συνάπτεται το ασφαλιστήριο συμβόλαιο. Δεν υπάρχει καθήκον του ασφαλισμένου να κρατά ενήμερο τον ασφαλιστή για θέματα που επηρεάζουν τον κίνδυνο ακόμη και σε περιπτώσεις όπου ο ασφαλιστής έχει τη δυνατότητα να τερματίσει την κάλυψη με την παροχή προκαθορισμένης ειδοποίησης και μπορεί να επιθυμεί να εκτιμηθούν τα γεγονότα που τον ωθούν να την ασκήσει». Προς επίρρωση των ως άνω, σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από τον Halsbury's Laws of England Τόμος 60

(2011)2. General Principles of Insurance/

(1)Non-disclosure and Misrepresentation/(vii) Duration of Duty to Disclose/65. Duty applies throughout negotiations όπου αναφέρονται τα κάτωθι: «The duty to make full disclosure continues to apply throughout the negotiations for the contract, but it comes to an end when the contract is concluded (Whitwell v Autocar Fire and Accident Insurance Co

(1927)27 Ll L Rep 418).» Σε μετάφραση: «Η υποχρέωση πλήρους γνωστοποίησης εξακολουθεί να ισχύει καθόλη τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων για τη σύμβαση, αλλά λήγει κατά τη σύναψη της σύμβασης. (Whitwell v Autocar Fire and Accident Insurance Co

(1927)27 Ll L Rep 418).» Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ: Ο ενάγων XXXXX Χαραλάμπους κατέθεσε ως Μ.Ε.

Κατέθεσαν για την πλευρά του ο XXXXX Θεοφίλου (Μ.Ε.2), γαμπρός του ενάγοντος, ο Δρ XXXXX Αττιπάς (Μ.Ε.3), καρδιολόγος και η κα XXXXX Στεφανή (Μ.Ε.4), Λειτουργός των Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Η εναγομένη παρουσίασε ως μάρτυρες την κα XXXXX Νικολάου (Μ.Υ.1), η οποία κατέχει τη θέση λειτουργού ανάληψης κινδύνου στην εναγομένη, τον Δρα XXXXX Καραϊσκάκη (Μ.Υ.2), γενικό χειρουργό, ο οποίος εξέτασε τον ενάγοντα εκ μέρους της εναγομένης, τον κ. XXXXX Φωκά (Μ.Υ.3), ο οποίος έδωσε μαρτυρία ως εκπρόσωπος εταιρείας που φύλαγε και διαχειριζόταν το αρχείο των ασθενών του Αχίλλειου Νοσοκομείου μετά που αυτό τέθηκε υπό εκκαθάριση, τον κ. XXXXX Αθανασίου (Μ.Υ.4), ασφαλιστή του ενάγοντος και ασφαλιστικό αντιπρόσωπο της εναγομένης, την κα XXXXX Χατζηγεωργίου (Μ.Υ.5), από το Τμήμα Εφόρου Εταιρειών, την κα XXXXX Φλωρίδου (Μ.Υ.6), η οποία εργάζεται ως λειτουργός στην εσωτερική νομική υπηρεσία της εναγομένης, την κα XXXXX Κκώστη (Μ.Υ.7), η οποία είναι Επιθεωρήτρια στις Κοινωνικές Ασφαλίσεις και τέλος τον Δρα XXXXX Κονταξή (Μ.Υ.8), χειρουργό ουρολόγο και θεράποντα ιατρό του ενάγοντος. Κατά τη διάρκεια της παράθεσης της μαρτυρίας κατατέθηκαν συνολικά 28 τεκμήρια είτε από κοινού και για την αλήθεια του περιεχομένου τους είτε χωρίς αποδοχή του περιεχομένου τους και για τα οποία αντεξετάστηκαν αυτοί που τα ετοίμασαν ή συνέταξαν ή και κάποια εκ των οποίων στην απουσία αυτών που τα συνέταξαν αμφισβητούνται με σχετικές αναφορές στις αγορεύσεις των ευπαιδεύτων συνηγόρων ή καλείται το Δικαστήριο στη βάση διατάξεων του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ. 9 να γίνουν αποδεκτά. Κάποια από αυτά είναι πολυσέλιδα και κάποια επαναλαμβάνονται καθώς καταθέτονταν ως δέσμες εγγράφων προερχόμενα από διάφορους φακέλους - ιατρικούς και άλλους. Αναφορά σε αυτά και στο αποδεικτικό τους βάρος θα γίνει κατά την καταγραφή της μαρτυρίας που θα γίνει αμέσως στη συνέχεια όπως και κατά την αξιολόγησή της που θα ακολουθήσει. Ο ενάγων (Μ.Ε.1), στη γραπτή του δήλωση (Έγγραφο Α), ανέφερε ότι γεννήθηκε στις 2.03.1970 και κατοικεί σε χωριό της Επαρχίας Λεμεσού. Ισχυρίστηκε ότι πριν υποστεί ατύχημα ενόσω εργαζόταν, στις 5.10.2009, ήταν αρτιμελής και εργαζόταν ως οικοδόμος σε εργοληπτική εταιρεία. Αναφέρθηκε στη σύναψη των επίδικων συμβολαίων με την εναγομένη, με ημερομηνία έναρξης τους την 28.11.2006 και κατάθεσε ως Τεκμ. 1 - 4 αντίγραφα των σχετικών εγγράφων, δηλαδή των Συμβολαίων και της Πρόσκλησης Ασφάλισης από τα οποία και σύμφωνα με τους όρους τους προκύπτουν οι αξιώσεις του αλλά και από την άλλη οι υπερασπίσεις της εναγομένης. Ισχυρίστηκε ότι τα εν λόγω ασφαλιστικά συμβόλαια ανανεώνονταν κανονικά κάθε έτος και βρισκόντουσαν σε πλήρη ισχύ μέχρι και τις 5.10.2009 οπότε και υπέστη το κατ' ισχυρισμό ατύχημα. Υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση στη σπονδυλική στήλη και έκτοτε βρίσκεται σε μόνιμη αναπηρία, παρακολουθείται από ιατρούς, υποβάλλεται σε φυσιοθεραπείες και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή. Κατάθεσε ως Τεκμ. 5 δέσμη από σχετικές βεβαιώσεις και πιστοποιητικά. Ισχυρίστηκε ότι κρίθηκε από ιατροσυμβούλιο και από το Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων ανάπηρος με ποσοστό 75%. Προς τούτο κατάθεσε ως Τεκμ. 6 σχετική βεβαίωση για παροχή σύνταξης ανικανότητας των Κοινωνικών Ασφαλίσεων ημερομηνίας 2.05.2011 και αφορούσε τη χρονική περίοδο από 9.04.2010 - 31.12.
Για τους λόγους αυτούς πιστεύει ότι δικαιούται να αξιώνει ως η απαίτηση του. Καταχώρησε ως Τεκμ. 7 και 8 αντίγραφα των απαιτήσεως του προς την εναγομένη. Ως Τεκμ. 9 αντίγραφα σχετικών αποδείξεων για την κάλυψη των εξόδων νοσοκομειακής περίθαλψης τα οποία η εναγομένη αρνείται να του καταβάλει. Ως Τεκμ. 10 την απαντητική επιστολή της εναγομένης ημερομηνίας 12.4.2011 με την οποία τον πληροφόρησαν ότι απορρίπτουν την απαίτησή του «με βάση τις εξαιρέσεις του συμβολαίου σας και συγκεκριμένα του όρου (δ)». Ως Τεκμ. 11 κατάθεσε νέα επιστολή της εναγομένης προς αυτόν ημερομηνίας 17.05.2011 όπου η εναγομένη ισχυρίζεται ψευδώς ότι στις προτάσεις για ασφάλιση Ζωής και Υγείας με ημερομηνία 30.11.2006 δήθεν παρασιώπησε την πραγματική κατάσταση της υγείας του και ότι ακύρωνα εξ υπαρχής τα συμβόλαια του. Ισχυρίστηκαν δήθεν ότι παρόλο ότι δήλωσε ως σωματικό βάρος 80 κιλά, πάσχω υποτίθεται από «νοσογόνο παχυσαρκία». Απέρριψε τους ως άνω ισχυρισμούς της εναγομένης και θεωρεί την ενέργεια της να μην τον καλύψει ως παράνομη, αδικαιολόγητη και αντισυμβατική. Ισχυρίστηκε ότι υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία ως καταδρομέας, κάτι που δεν θα μπορούσε να πράξει εάν έπασχε με όσα του καταλογίζει η εναγομένη και προς τούτο κατάθεσε ως Τεκμ. 12 σχετικό πιστοποιητικό στρατολογικής του κατάστασης. Διαπίστωσα από τον τρόπο που εκφραζόταν, τα κενά στη μαρτυρία του, τις παύσεις και στη μη συνοχή και αλληλουχία στοιχείων και από αναφορές σε έγγραφα που παρέθεσε ο ενάγων, αντιφατικότητα. Τα ως άνω χαρακτηριστικά καθιστούν τη μαρτυρία του μη πειστική και εν τέλει μη πιστευτή. Υπέπεσε σε σωρεία αντιφάσεων και ανακολουθιών σε σημείο που καθιστά τη μαρτυρία του αναξιόπιστη. Θέλησε ουσιαστικά να επιρρίψει την ευθύνη για την κατάσταση της υγείας του και την επιδείνωση της [(Παρ. 17 της Γραπτής του Δήλωσης (Έγγραφο Α)] στην εναγομένη, η οποία όμως του ακύρωσε τα συμβόλαια ασφάλισης μόλις τον Μάιο 2011 όταν του απέρριψε τα αιτήματα που υπέβαλε του προς κάλυψη. Οι ισχυρισμοί του γενικά παρέμειναν αστήρικτοι, μετέωροι και πολλοί από αυτούς ανατρέπονται από αδιάψευστη άλλη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου από άλλους μάρτυρες. Στη συνέχεια κατά την αξιολόγηση της υπόλοιπης μαρτυρίας θα διαφανεί η ως άνω αντίληψη μου και θα γίνουν ανάλογα σχόλια τα οποία άπτονται της εν γένει στάσης του ενάγοντος. Ο κ. XXXXX Θεοφίλου (Μ.Ε.2), είναι ο σύζυγος της αδελφής του ενάγοντος. Γνώριζε από τα τα 16 του χρόνια τον ενάγοντα από τότε που αρραβωνιάστηκε την αδελφή του. Η μαρτυρία του επικεντρώθηκε στο σωματότυπο του ενάγοντος και προς τούτο κατάθεσε ως Τεκμ, 13, 14 και 15 τρεις φωτογραφίες του ενάγοντος. Ήταν σε θέση να πει ότι η φωτογραφία (Τεκμ. 13) πρέπει να είχε ληφθεί περί το 1987 στο γάμο του μάρτυρος, η φωτογραφία (Τεκμ. 14) όταν ο ενάγων υπηρετούσε στην Ε.Φ. δηλαδή 18 - 20 χρονών και η φωτογραφία (Τεκμ. 15) πρέπει να είχε ληφθεί περί το 2004 -
Ανέφερε ότι συνδέεται με τον ενάγοντα και γνώριζε ότι πριν από το ατύχημα του το 2009 και την εγχείρηση στην οποία υποβλήθηκε μετά από αυτό δεν αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας και γι' αυτό και εργαζόταν μέχρι τότε με τον αδελφό του στις οικοδομές. Τον θυμόταν μικρό να ήταν λεπτός και μετά να είναι εύσωμος αλλά όχι υπέρβαρος. Μετά το ατύχημα ανέφερε η ζωή του ενάγοντος άλλαξε και έβαλε απότομα βάρος. Έπιασε ζάχαρο και έγινε ινσουλοεξαρτώμενος. Υπέφερε από υπνική άπνοια. Για να βγάζει μεροκάματο για κάποιο διάστημα έκαμνε ¨ως πάρεργο¨ τον μικρο - πλανοδιοπώλη. Ακολούθησαν νεφρικά και καρδιακά προβλήματα και μπαινόβγαινε στο νοσοκομείο. Ένα ζήτημα που θα τον επηρέασε ήταν και ο θάνατος του αδελφού του το 2008 και ακολούθως και το διαζύγιο με τη γυναίκα του. Σε ερώτηση αν με όλα αυτά άλλαξε και ο χαρακτήρας του ανέφερε ότι είχε αλλάξει προς το κακό εφόσον πριν ήταν ένας χαρούμενος και ευδιάθετος άνθρωπος ενώ τώρα δεν επικοινωνεί και δεν λειτουργεί και λόγω των προβλημάτων του κάποτε λέγει άλλα των άλλων. Γι' αυτό και χρειάζεται βοήθεια που του την παρέχει η σύζυγος του και η μητέρα του. Επέμενε κατά την αντεξέταση του ότι όταν είχε υποστεί το εργατικό ατύχημα πρέπει να ήταν 80 - 90 κιλά, ήταν γεροδεμένος και εργαζόταν μέχρι τότε και δεν μπορούσε να ήταν υπέρβαρος και να αναβαίνει σκαλωσιές και να κτίζει. Λόγω της δουλειάς του όμως είχε ανοίξει στο στήθος του, επέμεινε όμως ότι πριν την εγχείρηση του δεν ήταν παχύσαρκος. Ο ίδιος δεν ήταν παρόν όταν υπέστη το ατύχημα όμως τον είχε επισκεφθεί στο Αχίλλειο Ιδιωτικό Νοσοκομείο. Κρίνω ότι ο μάρτυρας δεν ήταν απόλυτα ειλικρινής στην κατάθεση του ενώπιον του Δικαστηρίου σε σχέση ειδικότερα με τον σωματότυπο του ενάγοντος πριν από το κατ' ισχυρισμό ατύχημα του τον Οκτώβρη του
Υπολόγισε το βάρος του στα 80 - 90 κιλά και ότι ήταν ένας εύσωμος άνδρας μέχρι και την εγχείριση του μετά το κατ' ισχυρισμό εργατικό ατύχημα που υπέστη. Αυτό όμως δεν μπορεί να ανταποκρίνεται στην απόλυτη αλήθεια, καθώς ήδη από τις αρχές του 2008, σύμφωνα με τα Τεκμ. 23 και 24, που είχαν συνταχθεί σε ανύποπτο χρόνο από θεράποντες ιατρούς σε ιατρικούς του φακέλους στο Ιδιωτικό Νοσοκομείο Αχίλλειον, το μεν πρώτο στις 5.02.2008 από τον Δρα Σ. Αττιπά τον παρουσιάζει ήδη έχοντα βάρος 127 κιλά το δε δεύτερο ένα μήνα μετά στις 4.03.2008 από τον Αναισθησιολόγο Δρα XXXXX Αναστασίου ως έχοντα βάρος 136 κιλά. Ακόμα και από το γεγονός ότι αμέσως μετά το ισχυριζόμενο ατύχημα κατά τον Οκτ. 2009 ήτοι στις 5.10.2009 ο θεράπων ιατρός του Δρ XXXXX Ιωάννου αναφέρει ότι δεν μπόρεσε να υποβληθεί σε MRI καθώς είχε μεγαλύτερο βάρος από ό,τι μπορούσε να σηκώσει ενώ ο ιατρός Δρ XXXXX Καραϊσκάκης (Μ.Υ.2), ανέφερε ότι ο τότε αξονικός μπορούσε να σηκώσει άτομο μέχρι και 125 κιλά. Δεν δέχομαι επίσης τη θέση του ότι έχοντας αυτό το βάρος δεν μπορούσε να εργαστεί στις οικοδομές και ότι τα προβλήματα με την υγεία του και η αύξηση του του βάρους του προκλήθηκαν ή ήταν συνέπεια του ατυχήματος και της εγχείρησης που επακολούθησε αυτού. Επομένως σε αυτές τις πτυχές της μαρτυρίας του δεν ήταν ειλικρινής και δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία του την οποία και απορρίπτω. Παρόλο ότι ανέφερε ότι ήταν πολύ στενά συνδεδεμένοι με τον ενάγοντα εντούτοις απέφυγε να αναφερθεί σε προβλήματα υγείας του ενάγοντος πριν από το ισχυριζόμενο εργατικό ατύχημα του τον Οκτ. 2010 όταν ήδη υπάρχει αδιάψευστη μαρτυρία ότι ήδη από τις 5.06.2007 παρουσίαζε υπερτασική κρίση (Τεκμ. 16) για την οποία εισήχθη για παρακολούθηση σε Ιδιωτικό Νοσοκομείο, όπως επιβεβαίωσε και ο Δρ. Σ. Αττιπάς στη δική του μαρτυρία. παρόμοια στις 5.02.2008 όταν σύμφωνα με το Τεκμ. 17 είχε παρουσιάσει Ισχαιμική Μυοκαρδιοπάθεια για την οποία και πάλι έγινε για περαιτέρω παρακολούθηση του εισαγωγή του σε Ιδιωτικό Νοσοκομείο όπου διαγνώστηκε με Οξύ Ισχαιμικό Σύνδρομο από τον ίδιο ως άνω θεράποντα ιατρό του με τις ανάλογες κάθε φορά θεραπείες, ακτινοδιαγνώσεις και φαρμακευτική αγωγή. Αδιάψευστη μαρτυρία είναι και αυτή που προέρχεται από τις σχετικέ καταστάσεις του συστήματος των Κοινωνικών Ασφαλίσεων (Τεκμ. 26) όπου παρουσιάζεται η εικόνα πριν από το ισχυριζόμενο ατύχημα να είχε αιτηθεί για διάφορες χρονικές περιόδους διάφορα επιδόματα ασθενείας άλλα εκ των οποίων εγκρίθηκαν και άλλα απορρίπτονταν για διάφορους λόγους κάθε φορά. Η φωτογραφία (Τεκμ. 15), παρουσιάζει τον ενάγοντα περίπου τα έτη 2004 - 2005 και τόσον αυτός όσο και υπόλοιποι μάρτυρες όταν ρωτήθηκαν περί τούτου ήταν σε θέση να υπολογίζουν το βάρος του πέραν των 80 κιλών και αυτό στο μικρότερο χρονικό διάστημα που έχουμε ένα τέτοιο αποδεικτικό στοιχείο πριν από το κρίσιμο έτος το τέλος δηλαδή Νοεμβρίου του 2016, που είχαν συναφθεί τα επίδικα ασφαλιστικά συμβόλαια. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η μαρτυρία του κ. XXXXX Θεοφίλου (Μ.Ε.2) δεν κρίνεται αντικειμενική και αποσκοπούσε στο να βοηθήσει κατά το δυνατόν τον ενάγοντα. Γι' αυτούς τους λόγους απορρίπτεται πλην όσων ανέφερε για τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει σήμερα ο ενάγων. Ο Δρ XXXXX Αττιπάς (Μ.Ε.3), είναι καρδιολόγος στο Mediterranean εδώ και 19 χρόνια. Γνωρίζει τον ενάγοντα από το 2007 όπου τον παρακολούθησε ιατρικά. Ανέφερε ότι από το 2007 που παρακολουθούσε τον ενάγοντα αυτός δεν έπασχε από νοσογόνο παχυσαρκία. Θυμόταν ότι το 2008 πέθανε ο αδελφός του ενάγοντος και από το 2009 ξεκίνησαν τα προβλήματα με τη γυναίκα του και έτσι ανάφερε χαρακτηριστικά ότι ο ενάγων «το έριξε στο φαγητό και στο ποτό» και έτσι άρχισε να βάζει βάρος. Όταν του υποδείχθηκε στον μάρτυρα η φωτογραφία του Τεκμ. 15 αναγνώρισε τον ενάγοντα αναφέροντας: «είναι ο Μάριος στις χαρές του», ενώ τόνισε ότι ο σωματότυπος του το 2007 ήταν κοντά σε αυτό που φαίνεται στο Τεκμ. 15 και ότι ο ενάγων δεν είχε το σωματικό βάρος που έχει τώρα. Ανέφερε ότι η πλάτη του ενάγοντος είναι 1,5 φορά από ενός κανονικού ανθρώπου και ότι το ΒΜΙ δεν είναι σωστός τρόπος μέτρησης για όλους. Σημείωσε ότι είναι διαφορετικό να έχει κάποιος πλάτη 1,5 πόδια και άλλο 2, ενώ υπάρχουν όπως είπε παχύσαρκοι που δεν έχουν μεγάλες πλάτες αλλά έχουν τεράστια κοιλιά. Σύμφωνα με την επιστημονική του άποψη η παχυσαρκία είναι παθογόνος ασθένεια εάν το ΒΜΙ είναι μεγαλύτερο του 35 και τόνισε ότι ο ενάγων δεν είχε πάνω από
Ο μάρτυς αναφέρθηκε στα ιατρικά προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα ο ενάγων. Τέλος, αναφερόμενος στο Τεκμ. 5 ανέφερε ότι ο λόγος που ο ενάγων δεν χωρούσε στο μηχάνημα του MRI τον Οκτώβριο του 2009 ήταν λόγω της διαμέτρου του και όχι λόγω της κοιλίας του. Τόνισε ότι κάποιος με μικρούς ώμους και μεγάλη κοιλιά θα μπορούσε να μπει στο μηχάνημα. Δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία του Δρος Σ. Αττπά (Μ.Ε. 3) για διάφορους λόγους όπως θα εξηγήσω στη συνέχεια. Μιλούσε στις πλείστες περιπτώσεις γενικά και αόριστα (για το πόσο τρώνε ή πίνουν οι Κύπριοι) αναφερόμενος αόριστα σε ποσοστά και στατιστικές τις οποίες δεν παρουσίασε. Αυτά κατά την άποψη μου φανέρωναν τάση υπεκφυγής και αποφυγής αναφορών στον ίδιο τον ενάγοντα. Μου προκάλεσε την εντύπωση ότι ήθελε να βοηθήσει τον ενάγοντα γι' αυτό και απόφευγε να απαντά ευθέως και επί του ειδικού θέματος που ερωτάτο κάθε φορά. Προσπαθώντας να εξηγήσει τα αίτια του βάρους που έβαζε ο ενάγων ενώ ανέφερε ότι όταν τον γνώρισε δεν ήταν παχύσαρκος στη συνέχεια παραδέχθηκε ότι αυτός έβαζε βάρος μετά το θάνατο του αδελφού του το 2008 και μετά θυμήθηκε ότι είχε προβλήματα και με τον γάμο του για αυτό και πήρε διαζύγιο και τέλος θυμήθηκε να αναφερθεί και στο ατύχημα που υπέστη το
Τα προβλήματα όμως με τη γυναίκα του ενάγοντος άρχισαν σίγουρα μετά τις 8.07.2010, όπως μπορεί να φανεί από τη Βεβαίωση του Προέδρου του Κοινοτικού Συμβουλίου του χωριού του της Δοράς (Τεκμ. 28) όπου αναγράφεται ότι μέχρι τότε ζούσαν αρμονικά. Οι αναφορά του ειδικότερα ότι άρχισε να βάζει βάρος μετά το ατύχημα ελέγχεται για την ειλικρίνεια της εφόσον ήδη σύμφωνα με τα Τεκμ. 23 και 24 τουλάχιστο από τις αρχές του 2008 ο ενάγων παρουσίαζε βάρος 127 και 135 κιλά. Στο σημείο αυτό κάνω μια παρένθεση σε σχέση ειδικά με το αποδεικτικό βάρος που θα πρέπει να προσδοθεί σε αυτά τα δύο τεκμήρια. Τα τεκμήρια αυτά κατατέθηκαν από την κα XXXXX Χατζηγεωργίου (Μ.Υ. 5) που είναι η εξετάστρια για την εκκαθάριση του Ιατρικού Κέντρου Αχίλλειου Λίμιτεδ στο Τμήμα του Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη και εντός του αρχείου που βρισκόταν υπό την νόμιμη κατοχή και φύλαξη της, βρίσκονταν και ιατρικοί φάκελοι του ενάγοντος όταν ήταν πελάτης - ασθενής στο εν λόγω νοσοκομείο. Τα έγγραφα αυτά βρισκόντουσαν στους ιατρικούς φακέλους του ενάγοντος που φυλάγονταν με ευθύνη πλέον του εκκαθαριστή του Ιδιωτικού Νοσοκομείου Αχίλλειον το οποίο τέθηκε υπό εκκαθάριση τα οποία και κατάθεσε και σημειώθηκαν ως τεκμήρια. Η επόμενη μάρτυς, η κα XXXXX Φλωρίδου (Μ.Υ. 6), ανέφερε ότι είχε αποστείλει επιστολές (Τεκμ. 25), σε διάφορα πιθανά πρόσωπα για να τα αναγνωρίσουν και στη συνέχεια να κληθούν στο Δικαστήριο για να καταθέσουν σε σχέση με αυτά. Ανέφερε ότι ο Δρ XXXXX Αναστασίου (αναισθησιολόγος), που φέρεται ότι είχε συμπληρώσει το Τεκμ. 24, δεν παρέλαβε την επιστολή της. Ο συντάκτης του Τεκμ. 23 δεν εντοπίστηκε όμως τα στοιχεία που περιλαμβάνει λήφθηκαν ενόψει και πάλι θεραπείας του τύγχανε στο εν λόγω Ιδιωτικό Νοσοκομείο με παραπομπή του Δρος Σ. Αττιπά στις 5.02.
Κρίνω ότι υπήρξε σοβαρή προσπάθεια από πλευράς εναγομένης για την εξεύρεση των προσώπων που τα συνέταξαν χωρία όμως να έχει αποτέλεσμα. Σύμφωνα με το Άρθρο 27 του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ. 9, το Δικαστήριο κατά την εξέταση - αξιολόγηση της βαρύτητας που θα προσδώσει σε εξ ακοής μαρτυρία, λαμβάνει υπόψη το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης. Στη βάση του Άρθρου 27

(2)αξιολογεί αν θα ήταν εύλογο και εφικτό ο διάδικος που έχει παρουσιάσει τη μαρτυρία, να είχε κλητεύσει ως μάρτυρα στη διαδικασία το πρόσωπο που έκαμε την αρχική δήλωση, το διαρρεύσαν χρονικό περιθώριο μεταξύ της αρχικής δήλωσης και του γεγονότος στο οποίο αυτή αναφέρεται, το βαθμό της εξ ακοής μαρτυρίας, το αν οποιοδήποτε εμπλεκόμενο πρόσωπο είχε κίνητρο να αποκρύψει ή να παραποιήσει γεγονότα, το αν η αρχική δήλωση μεταφέρθηκε επακριβώς ή όχι, το πλαίσιο στο οποίο έγινε η δήλωση ή τους οποιουσδήποτε σκοπούς πίσω από την αρχική δήλωση, το αν η εξ' ακοής μαρτυρία είναι ουσιωδώς διαφορετική από την αρχική δήλωση και το αν υπό τις περιστάσεις που προσάγεται φαίνεται ότι δεν διευκολύνεται η ορθή αξιολόγηση της βαρύτητας της ή γίνεται προσπάθεια παρεμπόδισης της ορθής αξιολόγησης της. Η προσπάθεια παρουσίασης των προσώπων που συνέταξαν τα έγγραφα αυτά για τους λόγους που εξήγησε η κα Μ. Φλωρίδου (Μ.Υ.6) δεν απέδωσε. Σημειώνω ότι κανένα χρονικό διάστημα δεν πέρασε μεταξύ της αρχικής δήλωσης και του γεγονότος στο οποίο αυτή αναφέρεται, αφού το έγγραφο φέρει ημερομηνία 4.03.2008 και αφορά επέμβαση που έγινε την ίδια ημέρα, κάτι που επιβεβαίωσε και ο Δρ Δ. Κονταξής (Μ.Υ.8). Πρόκειται για πρώτου βαθμού εξ ακοής μαρτυρία αφού τα έγγραφα που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο είναι τα πρωτότυπα και ευρίσκονταν στον ιατρικό φάκελο του ενάγοντος, κάτι που δεν αμφισβητήθηκε. Στην υπόθεση Αγάπιου Σταύρου κ.ά. v. Tτοουλουδιού κ.ά.,

(2012)1 (Β) ΑΑΔ σελ.1239 το Εφετείο (απόφαση Χατζηχαμπή, Δ. όπως ήταν τότε), συμπέρανε μεταξύ άλλων ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο θα μπορούσε να λάβει υπόψη εξ ακοής μαρτυρία πέραν του πρώτου βαθμού κάτι που ίσως αδυνάτιζε τη βαρύτητα της περισσότερο, δίχως όμως αυτό να σημαίνει ότι δεν θα μπορούσε να της δοθεί καθόλου βαρύτητα, δεικνύοντας ότι ακόμη και δεύτερου βαθμού εξ ακοής μαρτυρία έχει την βαρύτητα της, πόσο μάλλον πρώτου βαθμού όπως εν προκειμένω. Στην προκείμενη περίπτωση έχουμε πρωτότυπα ιατρικά έγγραφα χωρίς καμιά παρέμβαση και μάλιστα το ένα προέρχεται από τον αναισθησιολόγο ο οποίος δεν είχε κανένα λόγο να μην είχε αναγράψει ορθά στοιχεία για ένα άτομο που θα εισαγόταν στο χειρουργείο και σχετιζόταν με το βάρος του ασθενή άμεσα συναρτώμενο με τα φάρμακα που θα του χορηγούνταν για την αναισθησία. Επρόκειτο για εγγραφές που συναρτώνταν άμεσα με τη ζωή ή το θάνατο ενός ασθενή και εν προκειμένω του ενάγοντος, του οποίου η κατάσταση θα αξιολογείτο πριν τη χειρουργική επέμβαση. Επομένως δεν διακρίνεται ως εξ ακοής μαρτυρία διαφοροποίηση της από την αρχική δήλωση. Σύμφωνα με το Άρθρο 27

(3)του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ. 9 κατά την αξιολόγηση της βαρύτητας που προσδίδεται από ένα Δικαστήριο σε εξ ακοής μαρτυρία λαμβάνεται ιδιαίτερα υπόψη το αν ο διάδικος θα μπορούσε να προσκομίσει την καλύτερη δυνατή μαρτυρία και δεν το έπραξε. Οι ως άνω ενέργειες της κας Μ. Φλωρίδου (Μ.Υ.6) καταδεικνύουν ότι έγινε ό,τι ήταν δυνατό να παρουσιαστούν αυτοί που συνέταξαν τα έγγραφα αυτά οπότε και θα ήταν η καλύτερη υπό τις συνθήκες μαρτυρία κάτι όμως που όπως εξήγησε δεν έγινε κατορθωτό. Το Τεκμ. 24 επισημαίνω ότι υποδείχθηκε στον Δρα Δ. Κονταξή ο οποίος το συσχέτισε με επέμβαση που διενήργησε στον ενάγοντα, επέμβαση που είχε επιβεβαιωθεί και από τον ίδιο τον ενάγοντα και τον Δρα Σ. Αττιπά. Για όλους τους πιο πάνω λόγους δεν έχω κανένα ενδοιασμό να αποδώσω την δέουσα βαρύτητα στα ως άνω έγγραφα - Τεκμ. 23 και

Σίγουρα δε για να μη μπορέσει να εισαχθεί στο MRI που σύμφωνα με τη μαρτυρία του Δρος Μ. Καραϊσκάκη (Μ.Υ.2) σήκωνε βάρος μέχρι και 125 κιλά τότε αυτό το βάρος το είχε πριν από όσα υποστηρίζει η πλευρά του ενάγοντος δηλαδή πριν από το κατ' ισχυρισμό ατύχημα του. Πέραν των ως άνω και εξετάζοντας τη μαρτυρία του για την άποψη του ποιοι είναι οι παράγοντες που επέδρασαν στο να γίνει υπέρβαρος ο ενάγοντας, αναφέρθηκε σε συναισθηματικούς λόγους που οφείλονταν στην προσωπική του ζωή όπως ήταν ο θάνατος του αδελφού του που τον οδήγησαν στο να το ρίξει στο ποτό και στο φαγητό, μη παραλείποντας όμως ταυτόχρονα να αναφέρει ότι ο ενάγων ήταν εύανδρος αναφερόμενος στο μέγεθος της πλάτης του. Ο μάρτυς είχε χάσει το αρχείο του που αφορούσε τον ενάγοντα όταν κάηκε, όπως ανέφερε, ο Ηλεκτρονικός Υπολογιστής του όπου ήταν καταχωρημένοι χιλιάδες ασθενείς του και τα ιατρικά ιστορικά τους. Σε επίμονες ερωτήσεις της ευπαιδεύτου συνηγόρου της εναγομένης ασκώντας του κριτική που δεν είχε μαζί του τον φάκελο του ενάγοντος, ανέφερε όποιος έχει υπομονή ας ψάξει στο γραπτό αρχείο του μεταξύ 10.000 φακέλων. Από την άλλη όμως προκάλεσε εντύπωση πόσο εύκολα θυμόταν θεραπείες που είχε παράσχει πριν χρόνια στον ενάγοντα για να χαρακτηρίσει την κατάσταση της υγείας του ως τραγική. Και έχει δίκαιο η ευπαίδευτος συνήγορος της εναγομένης όταν διερωτάται στην αγόρευση της, πως ήταν δυνατόν να θυμόταν τόσες λεπτομέρειες και για διάφορα χρονικά διαστήματα για τα προβλήματα υγείας ενός ασθενούς του, ένας ιατρός με τόσες χιλιάδες ασθενείς και να εκφράζεται μάλιστα με απόλυτη βεβαιότητα γι' αυτές χωρίς να είχε μελετήσει πρόσφατα τον ιατρικό του φάκελο. Υπήρξε έντονη η αντεξέταση του στο ζήτημα των ηπατικών ενζύμων (Τεκμ. 16) και αν αυτά ήταν αυξημένα με τον μάρτυρα να ρίχνει το φταίξιμο στο ποτό που ενδεχομένως να κατανάλωνε ο ενάγων και πότε υποβαλλόταν σε σχετική ανάλυση. Δεν αρνήθηκε όμως όταν του υποβλήθηκε ότι αυτά αυξάνονται για διάφορες αιτίες όπως η παχυσαρκία, ο διαβήτης και τα ψηλά τριγλυκερίδια. Επέμεινε όμως ότι ο ίδιος θεωρεί την κατανάλωση αλκοόλ ως τη πιο σημαντική αιτία στην Κύπρο και στην παχυσαρκία παραδόξως δεν απέδιδε τόση σημασία φέρνοντας διάφορα παραδείγματα ακόμα και για την παχυσαρκία που παρουσιάζεται στις Η.Π.Α. και αναπτύσσοντας διάφορες θεωρίες αναφερόμενος σε παραδείγματα παχύσαρκων που δεν αναπτύσσουν ηπατικά ένζυμα. Δεν είχε όμως να παρουσιάσει συγκεκριμένη παραπομπή σε σχετική βιβλιογραφία. Ούτε η απάντηση που έδωσε σε αναφορά με τα Τεκμ. 16 και 17 τα οποία δεικνύουν μια προβληματική κατάσταση υγείας και ειδικότερα με την πίεση του από 18.04.2007 μέχρι και τουλάχιστον την 7.02.2008 όταν ρωτήθηκε αν ο ενάγων ξύπνησε μια μέρα στα καλά καθούμενα με πρόβλημα πίεσης απάντησε ως εξής: «Δεν ξέρω αν είχε. Ποιος ελέγχεται στην Κύπρο;» Μια τέτοια απάντηση από ένα ιατρό σίγουρα δεν αναμένεται. Το πρέπον θα ήταν να έλεγε αν είχε ελέγξει ο ίδιος την πίεση του ενάγοντος και ποιο ήταν το εύρημα του. Το γεγονός ότι δεν θυμόταν τι είχε ερωτήσει σχετικά τον ενάγοντα ή την προδιάθεση σε υψηλή πίεση και σε ζάχαρο και τι απαντήσεις έλαβε και πάλι δεν προσδίδουν οποιανδήποτε αξία στη μαρτυρία του. Δεν μου διαφεύγει ότι στην έκθεση του Τεκμ. 17 αναφέρει έναρξη συμπτωμάτων από προηγούμενη εισαγωγή και όταν του υποδείχθηκε ανέφερε ότι μπορεί να είναι από προηγούμενη υπερτασική κρίση προσθέτοντας τότε μόνο το κάπνισμα και την προδιάθεση. Στην έντονη και επίμονη αντεξέταση του ρωτήθηκε σε σχέση με τα προβλήματα υγείας του ενάγοντος και δεν μου διαφεύγει η σημαντική παραδοχή του όταν ανέφερε ως πιθανή αιτία των προβλημάτων αυτών και την παχυσαρκία. Τέλος, η μαρτυρία του ελέγχεται για την ειλικρίνεια της και σε σχέση με την αναφορά του στην αδυναμία διενέργειας MRI στον ενάγοντα. Απορρίπτονται και οι συναφείς ισχυρισμοί του για το βάρος του ότι ήταν κανονικό και πότε αυτός άρχισε να βάζει βάρος και αυτό σε συσχετισμό με τις αναφορές στα Τεκμ. 23 και 24 που τον δείχνουν αρχές του 2008 να είναι άνω των 125 κιλών. Κρίνω ότι η μαρτυρία του αποσκοπούσε στο να βοηθήσει τον ενάγοντα να πετύχει στις αξιώσεις του και δεν ήταν αντικειμενικός μάρτυρας. Οι απαντήσεις του ήταν εμφανές ότι χαρακτηρίζονταν από τη γενικότερη προσπάθεια του να βοηθήσει τον ενάγοντα. Η κα XXXXX Στεφανή (Μ.Ε.4) είναι Επιθεωρήτρια Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Κατέθεσε τα Τεκμήρια 19Α και 19Β όπου φαίνονται οι Κοινωνικές Ασφαλίσεις του ενάγοντος τα έτη 2006 και
Δεν μπορούσε να διαφωτίσει το Δικαστήριο αν ο ενάγων είχε αιτηθεί άδειες ασθενείας τα έτη 2006 και 2007 καθώς δεν είχε φέρει μαζί της τα σχετικά στοιχεία εφόσον δεν της είχαν ζητηθεί με τη μαρτυρική κλήση που έλαβε. Αυτή η αδυναμία οδήγησε στην ανάγκη η Υπεράσπιση να αναγκασθεί να κλητεύσει άλλη Λειτουργό από την ίδια Υπηρεσία. Διευκρίνισε τη διαφορά της έννοιας του ανικάνου προσώπου με αυτή του αναπήρου λέγοντας ότι το ανάπηρο πρόσωπο δεν μπορεί να εργαστεί. Εδώ παρεμβάλω ότι στην Έκθεση Απαίτησης προβάλλεται ότι ο ενάγων είναι ανάπηρο πρόσωπο κάτι που δεν απέδειξε με σχετική μαρτυρία. Η αναπηρία του προσδιορίστηκε στο 75% ενώ λαμβάνει σύνταξη ανικανότητας. Η μάρτυς επίσης ανέφερε ότι μπορεί ένας ασφαλισμένος να κάνει αίτηση για επίδομα ασθενείας αλλά να μη δικαιούται εφόσον δεν έχει επαρκείς ασφαλιστέες αποδοχές όπως διαφάνηκε ότι έκανε ο ενάγων σύμφωνα με την μαρτυρία της κας XXXXX Κκώστη (Μ.Υ. 7). Κρίνω τη μάρτυρα ως αντικειμενική και ότι αυτή πρόσφερε στο Δικαστήριο όσα κλήθηκε να καταθέσει για τις Ασφαλιστέες Αποδοχές του Ενάγοντος (Τεκμ. 19 Α και Β) ή όσα δεν απαιτούσαν την προσφυγή της σε αρχεία της Υπηρεσίας της. Αποδέχομαι τη μαρτυρία της στο σύνολο της. Η κα XXXXX Νικολάου (Μ.Υ.1), της οποίας η Γραπτή Δήλωση σημειώθηκε ως Έγγραφο Β ανέφερε ότι εργάζεται στην εναγομένη από τον Μάιο του 1998 και κατέχει την θέση της Λειτουργού Ανάληψης Κινδύνου (underwriter). Ανάμεσα στα καθήκοντα της είναι η αξιολόγηση των αιτήσεων για ασφάλιση του Κλάδου Ζωής ενώ παλαιότερα ήταν και του Κλάδου Υγείας. Σε σχέση με την παρούσα υπόθεση ανέφερε ότι τo 2006 υπεβλήθηκαν στην εναγομένη εκ μέρους του ενάγοντος δύο αιτήσεις για ασφάλιση υγείας και ζωής και εκδόθηκαν αντίστοιχα ασφαλιστήρια συμβόλαια. Εξήγησε ότι για κάθε συμβόλαιο που θα εκδιδόταν, πέρα της συμπλήρωσης της πρότασης για ασφάλιση, υποβαλλόταν και η εμπιστευτική Έκθεση Αντιπροσώπου εκ μέρους του Ασφαλιστικού Συμβούλου, που στην παρούσα υπόθεση ήταν ο κ. XXXXX Αθανασίου. Την αξιολόγηση του κινδύνου για την ασφάλιση ή μη του προτεινόμενου προσώπου την είχε κάνει η μάρτυς χωρίς να υπάρχει οτιδήποτε συγκεκριμένο που να αναφέρεται στο ιατρικό ιστορικό ή γενικά στις δηλώσεις του ασφαλιζομένου που να προκαλεί οποιανδήποτε υποψία για περαιτέρω διερεύνηση των δεδομένων. Επομένως, έχοντας υπόψη την ασφαλιστική κάλυψη στην πρόσκληση ασφάλειας ζωής η οποία ήταν μόνο για το ποσό των Λ.Κ.16.000,00, ποσό το οποίο είναι χαμηλό και τις κατευθυντήριες γραμμές που είχαν από την Munich re και σε σχέση με την κατάσταση υγείας όπως την παρουσίασε μέσα από τις ερωτοαπαντήσεις του ο ενάγων, έκρινε και αξιολόγησε την περίπτωση του ενάγοντος ως μια κανονική (standard) περίπτωση. Πιο συγκεκριμένα συμβουλεύτηκε τις κατευθυντήριες γραμμές για ασφάλιση ενός 36χρονου άντρα με 1.70 ύψος και 80 κιλά βάρος και ασφαλιστική κάλυψη Λ.Κ.16.000,00 στην ασφάλιση ζωής (και περίπου το ποσό των Λ.Κ.575.000 ως ανώτατο όριο ευθύνης στην ασφάλιση υγείας). Εξήγησε ότι με αυτά τα δεδομένα δεν υπήρχε κάποιος λόγος για να σταλεί ο ενάγων για ιατρικές εξετάσεις πριν την ασφάλιση του. Όμως, όταν το 2009 ο ενάγων υπέστη, ως ο ίδιος ισχυρίζεται, εργατικό ατύχημα, και προχώρησε σε απαίτηση με βάση το συμβόλαιο που διατηρούσε ο αδελφός του και εργοδότης του με την εναγομένη για ασφάλεια εργοδότη, τότε η Λειτουργός Απαιτήσεων του κλάδου εκείνου, έστειλε τον ενάγοντα σε γιατρούς της εταιρείας για να τον εξετάσουν και να διαπιστώσουν την έκταση της βλάβης που υπέστη ο ενάγοντας μετά το ατύχημα ως ο ίδιος ισχυρίζεται. Ο ενάγων εξετάστηκε από ιατρό της εναγομένης και διαφάνηκε ότι έπασχε από νοσογόνο παχυσαρκία η οποία κατ' επέκταση προκαλεί πάρα πολλά προβλήματα υγείας. Η πρώτη φορά που πληροφορήθηκε για την περίπτωση του ενάγοντος και τις απαιτήσεις με βάση τα συμβόλαια υγείας και ζωής που είχε ήταν στις 27.04.2011 όπου συμμετείχε στην Επιτροπή Ζημιών στην οποία αποφασίστηκε να απορριφθούν οι απαιτήσεις του ενάγοντος και να ακυρωθούν και τα δύο συμβόλαια του Υγείας και Ζωής. Διευκρίνισε ότι σε σχέση με τις απαιτήσεις στον κλάδο υγείας που υπέβαλε ο ενάγων στην εναγομένη από την ημέρα της ασφάλισης του το 2006 μέχρι και το ατύχημα του το 2009, δεν έγινε αναφορά τους κατά τη συνάντηση στην Επιτροπή, αλλά ούτε και μεταγενέστερα. Μετά που έλαβε γνώση των απαιτήσεων αυτών οι οποίες εγκρίθηκαν τότε και πληρώθηκαν, ανέφερε ότι αν τις γνώριζε δηλαδή αν στο στάδιο της εξέτασης τους ο Λειτουργός Απαιτήσεων, την ενημέρωνε σχετικά, θα ζητούσε όπως ο ενάγων τους προσκόμιζε τα αποτελέσματα των διαγνωστικών ή άλλων εξετάσεων στις οποίες υποβλήθηκε και από τις αναλύσεις και τα στοιχεία που σήμερα - εκ των υστέρων - είναι σε θέση να παρατηρήσει, θα διαπίστωνε ότι ήταν μη ασφαλιζόμενος κίνδυνος και ότι οι απαιτήσεις του δεν θα έπρεπε να πληρωθούν και γι' αυτό και τις ανταπαιτούν. Όταν ο ενάγων στάλθηκε σε ιατρό και υποβλήθηκε σε σχετικές εξετάσεις διαφάνηκε ότι: (α) έπασχε από νοσογόνο παχυσαρκία η οποία στο πέρασμα του χρόνου δημιουργεί πολλά προβλήματα όπως μεταξύ άλλων υπέρταση, υπνική άπνοια, προβλήματα στην σπονδυλική στήλη λόγω βάρους, σακχαρώδη διαβήτη, καρδιακά προβλήματα, κ.ά. (β) στην πρόταση για ασφάλιση στο ιατρικό ιστορικό δεν είχε αναφερθεί οτιδήποτε (γ) στην εμπιστευτική έκθεση αντιπροσώπου δεν είχε αναφερθεί επίσης οτιδήποτε. Στη βάση των πιο πάνω επέμεινε στη θέση της εναγομένης ότι αν γνώριζε ότι ο ενάγων έπασχε από νοσογόνο παχυσαρκία ή έστω αν ήταν μόνο παχύσαρκος κατά τη σύναψη της ασφάλισης, θα ζητούσε περαιτέρω ιατρικές εξετάσεις και με βάση τα αποτελέσματα τους ή θα απέρριπτε κάποια ή και όλα τα ωφελήματα ή θα επέβαλλε επιβαρύνσεις στα ασφάλιστρα και ή εξαιρέσεις στα ωφελήματα. Αυτό θα το έπραττε λόγω ψηλής νοσηρότητας και θνησιμότητας που παρουσιάζουν τα άτομα αυτά. Επιπλέον, επεσήμανε ότι στην πρόταση για ασφάλιση ως επάγγελμα δηλώθηκε εκ μέρους του ενάγοντος «επιστάτης οικοδομών», ενώ το πραγματικό του επάγγελμα, όπως εκ των υστέρων διαπιστώθηκε, ήταν οικοδόμος, γεγονός που επίσης αν το γνώριζε θα επέβαλλε επιβαρύνσεις στα ασφάλιστρα και/ή εξαιρέσεις στα ωφελήματα λόγω διαφορετικής τιμολόγησης των επαγγελμάτων ανάλογα με την επικινδυνότητα τους. Εξήγησε περαιτέρω ότι σημαίνοντα ρόλο στην απόφαση της για ασφάλιση του ενάγοντος διαδραμάτισε η δήλωση την οποία υπέγραψε ο ενάγων στην πρόταση ασφάλισης του και για τα δύο συμβόλαια ως επίσης και η Εμπιστευτική Έκθεση Αντιπροσώπου στην οποία δεν είχε αναφερθεί επίσης οτιδήποτε. Ανέφερε ότι οι Ασφάλειες Ζωής και Υγείας βασίζονται στην καλή πίστη μεταξύ του πελάτη και της Ασφαλιστικής Εταιρείας ως επίσης και στην καλή πίστη μεταξύ Ασφαλιστικού Συμβούλου και Ασφαλιστικής Εταιρείας. Στην περίπτωση αυτή ισχυρίστηκε πως δεν υπήρξε καλή πίστη σε καμία περίπτωση γιατί όπως διαπιστώνει και στις δύο αιτήσεις για ασφάλιση ο ενάγων τους είχε αποκρύψει πληροφορίες ειδικά σε σχέση με το βάρος του, τις οποίες πήραν μετά την παραπομπή του σε ιατρό της εταιρείας το
Θα έπρεπε ο ενάγων να τους δηλώσει το αληθινό του βάρος εξ υπαρχής για να γίνει μια σωστή αξιολόγηση κινδύνου αφού τουλάχιστον θα απαιτούνταν ιατρικές εξετάσεις για να αποφασιζόταν αν θα τον ασφάλιζαν ή όχι. Ο μοναδικός λόγος που προχώρησε και ενέκρινε την ασφάλιση του ενάγοντος στα δύο συμβόλαια ήταν στη βάση των στοιχείων που τους έδωσε ο ίδιος και με βάση τις κατευθυντήριες γραμμές τις οποίες και επεξήγησε στη μαρτυρία της και για κανένα άλλο λόγο. Είναι προφανές ότι αν είχε γνώση της πραγματικής κατάστασης της υγείας του ενάγοντος το πιθανότερο είναι ότι δεν θα ενέκρινε την ασφάλισή του ή αν ασφαλιζόταν θα γινόταν με εξαιρέσεις και επιβαρύνσεις. Αυτός είναι και ο λόγος που μόλις πληροφορήθηκαν την πραγματική κατάσταση εφάρμοσαν τους όρους των Ασφαλιστηρίων και τα θεώρησαν άκυρα εξ υπαρχής ένεκα του ότι αποκρύφτηκαν στοιχεία τα οποία εάν γνώριζαν δεν θα αποδέχονταν τον κίνδυνο. Αποδέχομαι τη μαρτυρία της μάρτυρος κας XXXXX Νικολάου (Μ.Υ.1) στην ολότητα της. Εξήγησε με λεπτομέρειες πως έγινε η αποδοχή της πρότασης του ενάγοντος για την παροχή σε αυτόν ασφαλιστικής κάλυψης με τα δύο επίδικα συμβόλαια και τον λόγο που δεν τον υπέβαλαν σε ιατρικές εξετάσεις. Ακολούθως απάντησε ευκρινώς και τεκμηριωμένα πως κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο ενάγων έπασχε από νοσογόνο παχυσαρκία παραπέμποντας στην έκθεση του Δρος Μ. Καραϊσκάκη (Μ.Υ.2) (Τεκμ. 20). Η μαρτυρία της ήταν συγκροτημένη, τεκμηριωμένη, σταθερή και πειστική χαρακτηριστικά που της προσδίδουν αξιοπιστία. Σε κανένα σημείο της δεν υπέπεσε σε οποιανδήποτε αντίφαση. Εξήγησε με κάθε ειλικρίνεια πως τυχαία είχε λάβει γνώση των απαιτήσεων του ενάγοντος και αυτό οφειλόταν στον τρόπο που διαχωρίζονταν οι απαιτήσεις από τον ένα Κλάδο στον άλλο της ασφαλιστικής εταιρείας όπου εργαζόταν και συμμετέχοντας η ίδια στην Επιτροπή Ζημιών της εταιρείας. Αν είχε υπόψη της, ανέφερε χαρακτηριστικά, τα έγγραφα του Τεκμ. 16 υπόψη της, θα επέστρεφε πίσω στην υπόθεση για να εξετάσει αν ο ασφαλισμένος απέκρυψε οποιεσδήποτε πληροφορίες. Η εμπειρία της της έλεγε ότι ήδη από το 2004 - 2005 ο ενάγων σύμφωνα με τη φωτογραφία του (Τεκμ. 15) ήταν ένα άτομο τουλάχιστον 100 κιλών και δεν θα τον ασφάλιζε με κανονικά ασφάλιστρα αν το γνώριζε τον Νοέμβριο του
Η μάρτυς μου προκάλεσε την εντύπωση ότι προσήλθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια και για να παρουσιάσει τα γεγονότα ως ήταν στην πραγματικότητα. Τα προσόντα και η εμπειρία της στον τομέα της όπως τα εξήγησε σε κανένα σημείο δεν αμφισβητήθηκαν επομένως και όπου εξέφρασε γνώμη κρίνω ότι αυτή προέρχεται από άτομο με γνώσεις και εμπειρία στο αντικείμενο. Κρίνω δε εδώ ότι θα ήταν σχήμα οξύμωρο να μην αμφισβητούνται τα προσόντα, η εκπαίδευση και εμπειρία της μάρτυρος αλλά να αμφισβητούνται η μεθοδολογία και οι κατευθυντήριες γραμμές που χρησιμοποιούσε κατά την αξιολόγηση προτάσεων ασφάλισης τις οποίες και αποδέχομαι. Τα διάφορα ιατρικά ευρήματα στα οποία οδηγούν οι ως άνω μεθοδολογία και κατευθυντήριες γραμμές στις οποίες έκανε αναφορά καθίστανται ευρήματα μου. Ο Δρ XXXXX Καραϊσκάκης (Μ.Υ.2), είναι γενικός χειρούργος και εργάζεται στην Πολυκλινική Υγεία από τον Ιούνιο του 2013, προηγουμένως εργαζόταν στο Αχίλλειον από το 2003 -
Δεν απέκρυψε ότι είναι συγγενής με την προϊσταμένη της εναγομένης η οποία είναι σύζυγος του αδελφού του. Ανέφερε ότι ο ενάγων δεν ήταν πελάτης του παλαιότερα και ότι τον είδε για πρώτη φορά το
Ο μάρτυς αναγνώρισε το πιστοποιητικό του (Τεκμ. 20) το οποίο είχε ετοιμάσει μετά που εξέτασε τον ενάγοντα μετά που του ζητήθηκε από την εναγομένη. Είχε συμβουλευτεί την ιατρική βεβαίωση του Δρος Γ. Ιωάννου από την οποία προέκυπτε ότι ο ενάγων είχε υποβληθεί σε αξονικό στις 5.10.
Περιγράφοντας τον ενάγοντα όπως τον αντιλήφθηκε ο ίδιος ανέφερε ότι αυτός έπασχε από νοσογόνο παχυσαρκία. Χαρακτηριστική ήταν η απάντηση του όταν τον είχε εξετάσει τον Απρίλιο του 2010 αν τον είχε ζυγίσει αναφέροντας ότι δεν τον σήκωσε η ζυγαριά του που μπορούσε να σηκώσει βάρος 130 κιλών. Ο ίδιος δεν μπορούσε να δεχτεί την άποψη του Δρος Γ. Ιωάννου ότι η δυσκοκήλη που διαπιστώθηκε στον ενάγοντα ήταν τραυματικής φύσης αυτή μπορεί να προϋπήρχε και να επιδεινώθηκε μετά. Χαρακτήρισε επίσης αντιφατικό το εύρημα του Δρος Γ. Ιωάννου ότι ο ενάγων είχε σαφή βελτίωση της οσφυαλγίας και ισχιαλγίας και στη συνέχεια να καταγράφει ότι τα ίδια ως άνω συμπτώματα εξακολουθούν να υπάρχουν και να καθιστούν τον ενάγοντα ανίκανο να εργαστεί. Ήταν σε θέση να καταθέσει ότι ο ενάγων σύμφωνα με τα σκληρά αντίγραφα είχε υποβληθεί σε μαγνητική τομογραφία στις 6.10.2009 ενώ ο Δρ Γ. Ιωάννου λέγει στο πιστοποιητικό του ότι είχε υποβληθεί σε αυτή λίγες ημέρες μετά που εξήλθε της κλινικής. Ο λόγος που δεν μπορούσε να υποβληθεί σε μαγνητική τομογραφία στο Αχίλλειο ήταν ότι ο μαγνητικός τομογράφος που είχαν τότε ήταν παλαιού τύπου και σήκωνε άτομο βάρους μέχρι 120 κιλών και έτσι ο ενάγων ήταν λόγω του σωματικού του βάρους, όπως αναγράφει στο Τεκμ. 5 που ήταν μεγαλύτερο και όχι γιατί δεν τον χωρούσε το μηχάνημα, δεν μπορούσε να υποβληθεί εκεί σε μαγνητική τομογραφία γι' αυτό και συνεργάζονταν προς τούτο με την Πολυκλινική Υγεία όπου και υπεβλήθη τελικά σε αυτή την εξέταση. Η νοσογόνος παχυσαρκία ανέφερε ο μάρτυρας δεν εμφανίζεται από την μια ημέρα στην άλλη αν και αρχίζουν να εκδηλώνονται τα συμπτώματα. Ο μάρτυς ανέφερε ότι ο ίδιος ο ενάγων του είχε αναφέρει ότι είχε γλιστρήσει από ράμπα με κλήση 25º και όχι 60º όπως ο ενάγων σημειώνω ανέφερε στην μαρτυρία του. Κατά την αντεξέταση του ο μάρτυς αρνήθηκε υποβολή ότι ο δείκτης BMI (Body Mass Index), δεν μπορεί να καταδείξει ότι ένας άνθρωπος είναι παχύσαρκος. Ανέφερε χαρακτηριστικά ότι η φόρμουλα του υπολογισμού του BMI είναι για όλο τον κόσμο και είναι παγκόσμια και δεν υπάρχει κατάταξη για άτομα με ανοικτούς ώμους, όπως του είχε εισηγηθεί ο ευπαίδευτος συνήγορος του ενάγοντος. Όταν του υποδείχθηκε το Τεκμ. 17 και κλήθηκε να σχολιάσει τις αναλύσεις και εξετάσεις και υπερηχογράφημα κοιλιάς αρχές του 2008 που έγγραφε «Ultra sound is limited» ανέφερε ότι στους παχύσαρκους είναι δύσκολο να φανούν καλά τα όργανα γιατί υπάρχει χονδρό περιτοίχισμα. Κρίνω ότι ο Δρ Μ. Καραϊσκάκης (Μ.Υ. 2) ήταν μάρτυρας της αλήθειας. Δεν δίστασε κατά την αντεξέταση του, ήδη από την πρώτη ερώτηση που του υποβλήθηκε, να παραδεχθεί τη συγγένεια του με τον σύζυγο λειτουργού της εναγομένης γεγονός στο οποίο όμως δεν απέδιδε καμιά σημασία. Σε όσα ρωτήθηκε σε σχέση με τις διαπιστώσεις του για την εξέταση που έκανε του ενάγοντος δεν διαπίστωσα οποιανδήποτε αντίφαση, τουναντίον ήταν σαφής, σταθερός και απαντούσε τεκμηριωμένα. Σημαντικά ήταν αυτά που επισήμανε και αποδέχομαι και καθίστανται ευρήματα μου που αφορούσαν τη μαγνητική και αξονική τομογραφία στις οποίες υπεβλήθη ο ενάγων στις 6.10.2009 και 5.10.2009 αντίστοιχα στην Κλινική «Υγεία» στα οποία λογικά θα είχε στηριχθεί ο νευροχειρουργός Δρ Γ. Ιωάννου για να ετοιμάσει την έκθεση του και στις οποίες αναφέρεται ως ο παραπέμπων ιατρός. Αναφέρουν αυτές « οπίσθια κεντρική - δεξιά παράκεντρη κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου στο 04-05.». Δεν υπάρχει καμία αναφορά περί « τραυματικής δισκοκύλης» «There is no visible fracture» δηλαδή δεν υπάρχει ορατό κάταγμα» που θα αναμενόταν αν υπήρχε «τραύμα». Κάτι άλλο επίσης που επεσήμανε ο ως άνω μάρτυρας ήταν ότι ο Δρ Γ. Ιωάννου αναφέρεται στην έκθεση του (στο Τεκμ. 5) σε «κρανιοεγκεφαλική κάκωση» κάτι που δεν αναφέρεται στο αποτέλεσμα αξονικής εγκεφάλου τέτοια κάκωση (Τεκμ.28 σελ. 6). Εξάλλου κατά κοινή λογική ο μηχανισμός της κατ' ισχυρισμό πτώσης του ενάγοντος δεν δικαιολογεί μια τέτοια κάκωση. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του στην ολότητα της και τα συμπεράσματα του καθίστανται ταυτόχρονα και ευρήματα μου. Ο κ. XXXXX Φωκάς (Μ.Υ.3), είναι υπάλληλος της Fileminders και ανέφερε ότι με συμφωνία είχαν αναλάβει τη φύλαξη του αρχείου του Αχίλλειου Νοσοκομείου μεταξύ του οποίου ήταν και οι φάκελοι του ενάγοντος. τον φάκελο του ασθενή και ότι αυτός είναι περιουσία της κλινικής. Τελικά κρίθηκε ότι δεν μπορούσε αυτός να καταθέσει αυτούς τους φακέλους και κλήθηκε να τους παραδώσει στο Αχίλλειο του οποίου ήταν μέρος του αρχείου του. Επομένως στη μαρτυρία του δεν μπορεί να προσδοθεί οποιαδήποτε αξία. Ο κ. XXXXX Αθανασίου (Μ.Υ.4), είναι ασφαλιστής του ενάγοντος και όταν άρχισε να συνεργάζεται με την εναγομένη το 2006 μετέφερε και τον ενάγοντα που μέχρι τότε ήταν ασφαλισμένος σε άλλη ασφαλιστική εταιρεία και με βάσει προτάσεις του η εναγομένη του παραχώρησε ασφάλεια Ζωής και Υγείας. Ανέφερε ότι ο ενάγων σε σχέση με το 2001 που τον είχε ασφαλίσει σε άλλη ασφαλιστική εταιρεία που ήταν τότε λεπτός είχε βάλει βάρος αποδίδοντας το στην ηλικία. Σε σχέση με τον τρόπο που συμπληρώθηκαν οι προτάσεις του Τεκμ. 2 και 4 ανέφερε ότι τις είχε καταγράψει ο ίδιος μετά από απαντήσεις που του έδιδε ο ενάγων και κατέγραφε ακριβώς ό,τι του έλεγε. Ανέφερε ότι πάντοτε οι ασφαλισμένοι κρύβουν κάποια κιλά αλλά σε σχέση με το βάρος του 80 κιλά ανάφερε ότι αυτό του είπε και αυτό κατέγραψε. Σε σχετική ερώτηση ανέφερε ότι ο ενάγων θα ήταν τότε λίγο παραπάνω από 80 κιλά. Δεν ήξερε αν οι ασφαλιστικές εταιρείες γνωρίζουν ότι υπάρχει μια τάση - πρακτική, όπως του υπέβαλε ο συνήγορος του ενάγοντος, να δηλώνεται μικρότερο βάρος. Ο μάρτυρας κρίνεται ως ειλικρινής και για όσα ερωτήθηκε δεν είχε κανένα λόγο να υπεκφύγει ή να παραποιήσει τα γεγονότα. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Η κα XXXXX Χατζηγεωργίου (Μ.Υ.5), εργάζεται στο Τμήμα Πτωχεύσεων και εκκαθαρίσεων του Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη από το
Το Αχίλλειο Νοσοκομείο ανέφερε είναι υπό εκκαθάριση και ήταν η εξετάστρια της υπόθεσης και προς τούτο κατάθεσε τα Τεκμ. 21 και
Το κιβώτιο το οποίο περιείχε τους ιατρικούς φακέλους του ενάγοντος της είχε διαβιβαστεί από το Mediterranean Hospital Cyprus καθώς αυτή ως διαχειρίστρια είχε πρόσβαση στα περιουσιακά του στοιχεία μεταξύ των οποίων και τα Τεκμ. 23 και 24 τα οποία κατάθεσε. Η ίδια όμως δεν μπορούσε να ξέρει οτιδήποτε σε σχέση με αυτά τα τεκμήρια. Η μαρτυρία της μάρτυρος χαρακτηρίζεται ως τυπική και την αποδέχομαι. Τα Τεκμ. 23 και 24 και η βαρύτητα τους, όπως την έχω εξηγήσει και σε προηγούμενο σημείο της απόφασης μου (στις σελ. 34 και 35 πιο πάνω) αντικρίζεται μέσα στο σύνολο της ενώπιον μου μαρτυρίας η οποία εξετάζεται σφαιρικά και μέσα στα πλαίσια και στη διεργασία αξιολόγησης της θα ληφθεί υπόψη και το περιεχόμενο τους. Η κα XXXXX Φλωρίδου (Μ.Υ.6), είναι Λειτουργός στη Νομική Υπηρεσία της εναγομένης. Η μαρτυρία της επικεντρώθηκε στα Τεκμ. 23 και 24 και στην προσπάθεια που κατέβαλαν να εντοπιστούν αυτοί που έκαναν τις εγγραφές σε αυτά για να προσέλθουν στο Δικαστήριο και να καταθέσουν κάτι που στάθηκε αδύνατον. Έχω ήδη καταγράψει κατά τον σχολιασμό της μαρτυρίας του Δρος Σ. Αττυπά (Μ.Ε.2) τη σχετικότητα και το βάρος που αποδίδεται στα ως άνω τεκμήρια. Η κα XXXXX Κκώστη (Μ.Υ.7), είναι Λειτουργός των Κοινωνικών Ασφαλίσεων και κατάθεσε τα Τεκμ. 26, 27 και 28 τα οποία αφορούν αντίστοιχα τα επιδόματα ασθενείας τη σύνταξη αναπηρίας και τη σύνταξη ανικανότητας του ενάγοντος. Ο ενάγων ανέφερε λαμβάνει σύνταξη ανικανότητας. Η μάρτυς ανέφερε ότι ο ενάγων είχε κάμει αίτηση για επίδομα ασθενείας το 2006 (Τεκμ. 26) και δεν εγκρίθηκε γιατί οι ασφαλιστέες αποδοχές του ήταν λιγότερες από Λ.Κ.1.598,
Η μάρτυρας ανέφερε ότι η επιστολή στη σελ. 60 του Τεκμ. 28 καταρτίστηκε κατόπιν έρευνας και τέλος σε παραπομπή της από τον ίδιο τον δικηγόρο του ενάγοντος να επιβεβαιώσει τα όσα αναγράφονται στη σελ. 20 του Τεκμ. 27 που είναι η αίτηση για επίδομα σωματικής βλάβης αναγράφεται ως ημερομηνία του εργατικού ατυχήματος η 3.10.2009 ημερομηνία δηλαδή διαφορετική από αυτή που δικογραφείται όπως και στη σελ. 5 του ίδιου ως άνω τεκμηρίου σε άλλη αίτηση όπου αναγράφεται ως ημερομηνία έναρξης ανικανότητας για εργασία και διακοπής της απασχόλησης η ημερομηνία 6.10.2009 ενώ η ίδια η εργοδότρια του σε βεβαίωση της σελ. 31 και 32 του ίδιου ως άνω τεκμηρίου αναφέρουν ως τέτοια ημερομηνία την 5.10.2009 και ώρα 1.00μ.μ. Στη δε σελίδες 28 και 29 του ίδιου τεκμηρίου που είναι η Γνωστοποίηση Ατυχήματος που υπεγράφη από την εργοδότρια του αναγράφεται ως ημερομηνία του ατυχήματος η 3.10.2009 και ώρα 12:
Η εν λόγω γνωστοποίηση έγινε μόλις στις 6.10.2010 δηλαδή ένα χρόνο μετά που αυτό είχε συμβεί. Κρίνω ότι η μάρτυς ήταν αντικειμενική και οι απαντήσεις της προέρχονταν από τα στοιχεία που τηρούνται στην Υπηρεσία της. Τέλος, ο Δρ XXXXX Κονταξής (Μ.Υ.8), με ειδικότητα στην ουρολογία ανέφερε ότι εξέτασε τον ενάγοντα για πρώτη φορά στις 04.03.
Αναφερόμενος στη σωματική του κατάσταση είπε ότι είναι δύσκολο να καθορίσει τον φαινότυπο όλων των ασθενών του. Ανέφερε ότι ο Ενάγοντας είχε πόνο στον αριστερό νεφρό και διαπιστώθηκε ότι είχε λίθο στον ουρητήρα. Προέβη σε 3 χειρουργικές επεμβάσεις στις 05.03.08, 09.04.08 και 12.05.08 όπου αφαιρέθηκε ο λίθος. Ανέφερε ότι ο λίθος προήλθε από ψηλό ουρικό οξύ που παρουσίασε ο ενάγων το οποίο θεραπεύτηκε με φαρμακευτική αγωγή. Ερωτηθείς αναφορικά με τα 136 κιλά που αναγράφονται στο Τεκμ. 24, ανέφερε ότι δεν είναι δική του αξιολόγηση και δεν ξέρει εάν τον ζύγισε ο αναισθησιολόγος ο οποίος έκανε τις σχετικές εγγραφές σε αυτό όπου καταγράφονται όταν θα υποβληθεί σε νάρκωση ένας ασθενής για να εγχειρισθεί η πίεση του, ο παλμός του, το ύψος, το βάρος και τα φάρμακα της νάρκωσης και αφορούσε την πρώτη επέμβαση που έκανε του ασθενή. Δεν ήταν εύκολο γι' αυτόν να υπολογίσει το βάρος του ενάγοντος τότε αλλά επρόκειτο για έναν εύσωμο άνδρα. Σε σχέση με το Τεκμ. 23 ανέφερε ότι είναι έντυπο που συμπληρώνεται τόσο από τους νοσηλευτές όσο και από τον ιατρό και αφορούν πληροφορίες για τον ασθενή κάτι που δεν αμφισβητήθηκε από πλευράς του ενάγοντος. Ανέφερε περαιτέρω ότι παρακολουθούσε τον ενάγοντα μέχρι τον Απρίλιο του 2010 για διάφορα άλλα προβλήματα του. Κρίνω ότι ο μάρτυς ήταν ειλικρινής και δέχομαι τη μαρτυρία του. Προκύπτει από τους δικογραφημένους ισχυρισμούς και τη μαρτυρία ότι δύο είναι τα βασικά - επίδικα σημεία τα οποία θα πρέπει να με απασχολήσουν. Πρώτον, κατά πόσο υπήρξε μη αποκάλυψη και/ή απόκρυψη ουσιωδών στοιχείων (non - disclosure), από μέρους του ενάγοντος όταν αυτός αποτάθηκε στην εναγομένη με τις προσκλήσεις του για παροχή σε αυτόν ασφάλειας Ζωής και Υγείας (Τεκμ. 1 - 4). Δεύτερον, κατά πόσο ο ενάγων έχει αποδείξει τον ισχυρισμό του ότι υπέστη εργατικό ατύχημα ή οποιοδήποτε ατύχημα. Ξεκινώντας από το πρώτο ζήτημα θα έλεγα ότι θα πρέπει να εξεταστεί τα δηλωθέν επάγγελμα του ενάγοντος. Επί αυτού δεν υπήρξε αμφισβήτηση της διάστασης που υπάρχει σε σχέση με το τι είχε δηλωθεί ως επάγγελμα από τον ενάγοντα και ποιο ήταν τελικά το επάγγελμα που ασκούσε όταν προέβη σε πρόσκληση για την ασφάλιση του. Είχε δηλώσει επιστάτης οικοδομών. Όμως, αυτός, ως είναι η μαρτυρία ήταν οικοδόμος. Η κα XXXXX Νικολάου (Μ.Υ.1) που θεώρησε standard case, όπως ανέφερε, την περίπτωση του ενάγοντος, ανέφερε ότι δεν αντικρίζεται το ίδιο ένας ο οποίος εξετάζεται ως επιστάτης και ένας ως οικοδόμος. Υπάρχουν ανέφερε τρεις κατηγορίες επαγγελμάτων. Τα επαγγέλματα White collar, του μικρού κινδύνου όπου συγκαταλέγεται και ο επιστάτης και αυτή του μεγάλου κινδύνου όπου συγκαταλέγεται ο οικοδόμος στην τελευταία αυτή κατηγορία υπάρχουν επιβαρύνσεις. Η ίδια ως άνω μάρτυς, σε ερώτηση αν σε περίπτωση που δηλωθούν αναληθή στοιχεία ποιος φταίει αν δηλαδή φταίει ο ασφαλιστής ή ο ασφαλιζόμενος, ανέφερε ότι η πρόταση για ασφάλιση αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της σύμβασης και ότι η ίδια στην αξιολόγηση κινδύνου στηρίζεται σε αυτά που λέει ο πελάτης της που δεν είναι ο ασφαλιστής αλλά ο προτεινόμενος προς ασφάλιση. Κρίνω ότι ήταν ουσιώδης η ως άνω απόκρυψη εκ μέρους του ενάγοντος του αληθινού του επαγγέλματος το οποίο είναι παγκοίνως γνωστό ότι κρύβει περισσότερους κινδύνους από αυτό του επιστάτη, έτσι που η ασφαλιστική του κάλυψη τουλάχιστον για το σχέδιο Υγείας θα ήταν εντελώς διαφορετική και δεν θα του παρέχονταν τα διάφορα ωφελήματα τα οποία επικαλείται και αξιώνει ο ενάγων στην Έκθεση Απαιτήσεως του. Προχωρώ τώρα να εξετάσω τη μαρτυρία σε σχέση με το βάρος που είχε δηλώσει ο ενάγων αυτό των 80 κιλών. Είναι φανερόν ότι πλην του ίδιου όλοι οι υπόλοιποι μάρτυρες που κλήθηκαν να καταθέσουν σε σχέση με τη φωτογραφία του Τεκμ. 15 ανέφεραν ότι αυτός θα πρέπει να είχε μεγαλύτερο βάρος από τα 80 κιλά το 2004 - 2005 που είχε βγει εκείνη η φωτογραφία. Ο ίδιος ο ασφαλιστής του ενάγοντος κ. XXXXX Αθανασίου (Μ.Υ.4) ανέφερε ότι θα πρέπει να ήταν λίγο περισσότερο από 80 κιλά. Εξάλλου χαρακτηριστικές ήταν οι απαντήσεις ότι συνηθίζεται από προτεινόμενους για ασφάλιση να δηλώνεται μικρότερο βάρος από την πραγματικότητα κάτι που δεν αμφισβήτησε η Υπεράσπιση. Η κα XXXXX Νικολάου (Μ.Υ.1), με την εμπειρία της σε τέτοια θέματα, αντικρίζοντας τη φωτογραφία Τεκμ. 15, ανέφερε ότι αυτός θα πρέπει να ήταν τουλάχιστον 100 κιλά σίγουρα ήταν ένα άτομο παχύσαρκο και υπέρβαρο και σίγουρα γι' αυτήν όχι 80 κιλά. Σε υποθετική ερώτηση αν ο προτεινόμενος προς ασφάλιση ήταν 1,70 εκ. ύψος και είχε 100 - 110 κιλά βάρος, ανέφερε ότι υπάρχει ηλεκτρονικό εγχειρίδιο όπου βάζουν τα δεδομένα του πελάτη, αν καπνίζει, αν δηλώσει αρτηριακή πίεση και ότι αν έβαζε τα δεδομένα αυτά θα έβγαζε ότι θα υπάρχουν επιβαρύνσεις για τη σύναψη ασφάλειας Ζωής και Υγείας και δεν θα παρεχόταν ούτε ωφέλημα. Σε περίπτωση που κατά τον Απρίλιο του 2007 στο οποίο αναφέρεται το Τεκμ. 16 διαπίστωνε ή μάθαινε ότι κάποιος ασφαλισμένος που είχε συνάψει τέσσερις μήνες πριν ασφάλεια Ζωής και Υγείας παρουσίαζε υπερτασικά αποτελέσματα και είχε υπέρηχο καρδίας θα διερευνούσε το κατά πόσο ο ασφαλισμένος απέκρυψε οποιεσδήποτε πληροφορίες. Στον ασφαλιστικό κόσμο ανέφερε η έννοια του υπέρβαρου ή του παχύσαρκου αμέσως ενεργοποιούν ενδελεχείς ελέγχους καθώς αυτά τα άτομα είναι επιρρεπή και παρουσιάζουν διάφορα ιατρικά προβλήματα όπως καρδιακά κ.ά. Σημαντική είναι η μαρτυρία του Δρος Μ. Καραϊσκάκη (Μ.Υ.2) όπως προκύπτει τόσο από το Τεκμ. 20 όσο και από την προφορική του μαρτυρία ότι ο ενάγων πέρασε υπέρταση, υπέρηχο καρδιάς και ζάχαρο για να κριθεί ότι όλα αυτά τα προβλήματα προϋπήρχαν της ασφάλισης και ότι δεν προέκυψαν ξαφνικά μέσα σε αυτό το μικρό χρονικό διάστημα. Από την άλλη ήταν η απόλυτη θέση του ότι η νοσογόνος παχυσαρκία δεν μπορεί να διαγνωστεί από μια μέρα στην άλλη και ότι παίρνει χρόνο ακόμα και για να εμφανιστούν τα προβλήματα που προκαλούνται που όπως ανέφερε είναι η επιβάρυνση του αναπνευστικού συστήματος, υπνική άπνοια, ότι το καρδιακό σύστημα του μπορεί να οδηγήσει σε αρρυθμίες, επηρεάζεται η υπατική λειτουργία με το λιπώδες ήπαρ και έχει μεταβολικό σύνδρομο με χαρακτηριστικό τη μεταβολή της γλυκόζης δηλαδή σακχαρώδη διαβήτη αφού δεν μπορεί να μεταβολίζει τη γλυκόζη στο αίμα του, συμπτώματα που σταδιακά επιβάρυναν την υγεία του ενάγοντος. Σε σχέση με το βάρος του ενώ ισχυρίστηκε αρχικά ότι άρχισε να βάζει βάρος μετά τα προβλήματα που του δημιουργήθηκαν από το ατύχημα τον Οκτ. 2009 και ότι μέχρι τότε ήταν στα 80 κιλά στη συνέχεια της αντεξέτασης του ανέφερε ότι πριν από το ατύχημα είχε πρόβλημα με τους νεφρούς του και από τότε πήρε βάρος. Περαιτέρω το γεγονός ότι ο ενάγων ήταν υπέρβαρος και ότι έπασχε από νοσογόνο παχυσαρκία κάτι που του προκαλούσε πολλά προβλήματα υγείας πολύ πριν τον ισχυριζόμενο ατύχημα, αν και ο ίδιος στην αντεξέταση του υποστήριξε ότι δεν είχε προβλήματα υγείας πριν το ισχυριζόμενο ατύχημα εντούτοις αυτή του τη θέση καταρρίπτει το έντυπο «Κατάλογος Παροχών» (Τεκμ. 26) όπου φαίνονται σε προγενέστερες περιόδους αιτήματα του για παροχή επιδομάτων ασθενείας όπου άλλα είχαν εγκριθεί άλλα απορριφθεί και άλλα βρίσκονταν εν αναμονή λήψης απόφασης. Για όλους αυτούς του λόγους κρίνω και καθίσταται εύρημα μου ότι ο ενάγων είχε αποκρύψει το πραγματικό του βάρος που ήταν πάνω από 80 κιλά όταν είχε προβεί σε πρόταση ασφάλισης κάτι που του προκαλούσε ποικίλα προβλήματα υγείας κάτι που τον οδηγούσε να προβαίνει σε αιτήματα λήψης επιδόματος ασθενείας όπως είχε γίνει και αμέσως μόλις είχε συνάψει τα επίδικα ασφαλιστικά συμβόλαια (15 ημέρες μετά ήτοι για την περίοδο 15.12.2006 μέχρι 15.01.2007 δηλαδή για ένα ολόκληρο μήνα). Τα προβλήματα δε υγείας του ήταν συνεχή όπως καταδεικνύεται και από το περιεχόμενο των Τεκμ. 16 και 17 σύμφωνα με τα οποία στις 18.04.2007, πέντε δηλαδή μήνες μετά που υπέβαλε πρόταση για ασφάλιση του υπέστη υπερτασική κρίση με αποτέλεσμα να χρειαστεί να διανυκτερεύσει σε ιδιωτικό νοσοκομείο και στις 5.02.2008 διαγνώστηκε στο ίδιο νοσοκομείο με οξύ ισχαιμικό σύνδρομο αναφέροντας ότι τα συμπτώματα του είχαν εμφανιστεί από προηγούμενη εισαγωγή του δηλαδή στις 18.04.2007 δηλαδή 10 μήνες προηγουμένως και συνεχίζονταν. Σε σχέση με το δεύτερο ζήτημα, το κατά πόσο υπέστη εργατικό ατύχημα ή όχι, ήταν έντονη η άποψη της πλευράς της εναγομένης, η οποία και στην τελική αγόρευση της ευπαίδευτης συνηγόρου της δίδει ιδιαίτερη έμφαση με αναφορά σε συγκεκριμένα σημεία της μαρτυρίας που δόθηκε, στο κατά πόσο πράγματι ο ενάγων υπέστη εργατικό ατύχημα με γενική εισήγηση ότι δεν υπάρχει καμιά μαρτυρία για το ισχυριζόμενο εργατικό ατύχημα του ενάγοντος. Εξετάζοντας τη μαρτυρία σε σχέση με αυτό το ζήτημα παρατηρώ τα ακόλουθα: (α) Είναι δικογραφημένος ισχυρισμός (παρ. 8 της Έκθεσης Απαιτήσεως) ότι ο ενάγων υπέστη εργατικό ατύχημα στις 5.10.
Στο Τεκμ.7 που είναι το έντυπο που υποβλήθηκε από την εργοδότρια του και φέρει ημερομηνία 4.11.2009 «Δήλωση Απαίτησης Συμβάντος Ευθύνης Εργοδότη» (Τεκμ. 7) αναφέρεται ως τέτοια ημερομηνία η 6.10.
Αναγράφεται δε σε αυτό για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες συνέβη το ατύχημα (παρατίθεται το ίδιο λεκτικό και ορθογραφία): «Κατέβενα το πρωί στο Υπόγειο από την ράμπα. Ήταν βρεγμένο το χώμα και γλύστρισα και έπεσα κάτω. Με τη πτώση χτύπησα στην μέση μου.» Σε άλλα σημεία του ίδιου ως άνω εντύπου καταγράφονται ως λεπτομέρειες της φύσης και της έκτασης των τραυματισμών ως «Τραυματική δισκοκύλη» και αν έγινε αναφορά στο Υπουργείο Εργασίας σημειώθηκε το τετραγωνάκι με την ένδειξη «Ναι» όταν αυτή είχε γίνει ένα χρόνο αργότερα στις 6.10.2010 (Τεκμ. 27σελ. 29). Στο Τεκμ. 8 που είναι η Δήλωση Απαίτησης Ασφαλισμένου η οποία συμπληρώθηκε από τον θεράποντα ιατρό του Δρα XXXXX Ιωάννου και φέρει ως ημερομηνία την 11.11.2009 όπως και η Δήλωση Ιατρού (χωρίς ημερομηνία αυτή) και πάλι δεν αναφέρεται η ημερομηνία του εργατικού ατυχήματος. Το μόνο τεκμήριο που παρουσιάζει εισαγωγή του στο Νοσοκομείο Αχίλλειο είναι το Τεκμ. 9 όπου αναφέρεται ως ημερομηνία εισαγωγής του η 5.10.2009 μέχρι 8.10.
Υπάρχει μάλιστα σε σχετικό τιμολόγιο και χρέωση Ασθενοφόρου στο οποίο δεν έγινε καμιά αναφορά από τον ενάγοντα και μάλιστα στον Δρα Μ. Καραϊσκάκη (Τεκμ. 20) είχε αναφερθεί ότι στο εν λόγω νοσοκομείου είχε μεταφερθεί από άλλους εργαζομένους στην οικοδομή. Διερωτάται κάποιος προς τι η χρέωση ασθενοφόρου €680,00 (Τεκμ. 9). Τέλος, πάνω στο ίδιο ζήτημα της ημερομηνίας του ισχυριζόμενου εργατικού ατυχήματος θα πρέπει να αναφερθεί και το έντυπο αναφοράς στο Τμήμα Επιθεώρησης Εργασίας Εργατικού Ατυχήματος που έγινε από την εταιρεία του αδελφού του ενάγοντος την 6.10.2010 (Τεκμ. 27 σελ. 28 και 29 ) όπου δηλώνεται ως ημερομηνία του ατυχήματος η 3.10.
Είναι δε περίεργο να γνωστοποιείται εργατικό ατύχημα ένα χρόνο μετά το συμβάν. Αυτό από μόνο του καθιστά τη σχετική μαρτυρία ως επισφαλή. Επομένως ούτε καν ως προς την ημερομηνία που είχε επισυμβεί το ισχυριζόμενο εργατικό ατύχημα δεν υπήρξε σαφής μαρτυρία. (β) Ο ενάγων παρουσίασε ως δέσμη διάφορα έντυπα προς απόδειξη του τραυματισμού του (Τεκμ. 5). Ένα από αυτά τιτλοφορείται ως Βεβαίωση - Τιμολόγιο (χρέωση €5.000) και εκδόθηκε από τον Δρα XXXXX Ιωάννου στις 14.01.2010 χωρίς να φέρει οποιανδήποτε ένδειξη του Ιδιωτικού Νοσοκομείου «Αχίλλειον», όπου είχε μεταφερθεί κατ' ισχυρισμό μετά τον τραυματισμό του σύμφωνα με τη Δήλωση Απαίτησης Συμβάντος Ευθύνης Εργοδότη (Τεκμ. 7). Παρόμοια βεβαίωση από τον ίδιο ιατρό στο Τεκμ. 5 που φέρει ημερομηνία 30.06.2011, αναγράφει ότι ευρίσκεται υπό ιατρική παρακολούθηση και ότι είναι ανίκανος για εργασία. Σημειώνω ότι ούτε στη μια βεβαίωση ούτε και στην άλλη αναφέρεται πότε έτυχε της περίθαλψης του εν λόγω ιατρού ο οποίος δεν κλήθηκε να καταθέσει ενώπιον του Δικαστηρίου και επομένως το ιατρικό πιστοποιητικό του παρέμεινε χωρίς υποστήριξη αλλά ούτε και δόθηκε η ευκαιρία στην πλευρά της Υπεράσπισης να το αμφισβητήσει ευθέως. Επομένως οι θέσεις του που εκφράζονται στο εν λόγω πιστοποιητικό δεν θα μπορούσαν να έχουν οποιανδήποτε αποδεικτική αξία. Άλλη βεβαίωση, αυτή τη φορά από το Λογιστήριο Ασθενών του Ιδιωτικού Νοσοκομείου Αχίλλειον με ημερομηνία 30.06.2011 βεβαιώνει ότι ο ενάγων προσήλθε στο Τμήμα Α΄ Βοηθειών στις 2.11.2009 και νοσηλεύτηκε μέχρι την 9.11.
Τέλος, η Ιατρική Βεβαίωση του Δρος XXXXX Ιωάννου με ημερομηνία 11.05.2010 αναφέρεται ότι ο ενάγων είχε προσέλθει στην Κλινική Αχίλλειον στις 5.10.2009 κ.λπ, κ.λπ. (γ) Σε σχέση με το χρόνο που ισχυρίζεται ο ενάγων ότι υπέστη το ατύχημα στις 5 ή 6 Οκτωβρίου 2009, παρουσίασε Βεβαίωση Λήψης Σύνταξης Ανικανότητας για την περίοδο από 9.04.2010 - 31.12.2010 (Τεκμ. 6) η οποία όμως από μόνη της δεν αποδεικνύει ότι ήταν συνεπεία εργατικού ατυχήματος. (δ) Το ίδιο το Επαρχιακό Γραφείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων Λεμεσού είχε απορρίψει αίτημα για σύνταξη αναπηρίας που είχε υποβάλει ο ενάγων για τον λόγο ότι: «το ατύχημα το οποίο σας προκάλεσε την ανικανότητα σας για εργασία δεν θεωρήθηκε ως επαγγελματικό ατύχημα.» (Τεκμ. 26 τελευταία σελίδα). Επομένως ακόμα μια αρμοδία αρχή μετά από εξέταση και διερεύνηση του ισχυριζόμενου εργατικού ατυχήματος αποφαίνεται ότι δεν υπήρξε τέτοιο. Η εναγομένη με επιστολή της ημερομηνίας 12.04.2011 (Τεκμ. 10) απέρριψε την απαίτηση του ενάγοντος παραπέμποντας στον όρο 1.2 (δ) του Τεκμ. 1 στον οποίο προνοούνται τα ακόλουθα: «Σε περίπτωση ψευδούς δήλωσης του Ιδιοκτήτη του Ασφαλιστηρίου ή του Ασφαλισμένου, ή σε περίπτωση απόκρυψης από αυτούς ουσιωδών πληροφοριών, η Εταιρία δικαιούται είτε να ακυρώσει το Ασφαλιστήριο είτε να αναπροσαρμόσει το Ασφαλισμένο Ποσό και να επιβάλει, αν αυτό είναι αναγκαίο, κάποια επιβάρυνση στο ασφάλιστρο. Σε περίπτωση ακύρωσης του Ασφαλιστηρίου για τους λόγους που αναφέρονται σε αυτή την παράγραφο η Εταιρία θα επιστρέφει τα ασφάλιστρα που έχουν πληρωθεί μέχρι την ημερομηνία ακύρωσης αφού πρώτα αφαιρέσει τα έξοδα τα οποία είχε για το Ασφαλιστήριο και οποιεσδήποτε οφειλές προς αυτή. Σε περίπτωση θανάτου του Ασφαλισμένου αν αποδειχθεί ότι το συμβόλαιο θα έπρεπε προηγουμένως να ακυρωθεί για τους λόγους που αναφέρονται σε αυτή την παράγραφο η Εταιρία και πάλι θα επιστρέφει τα ασφάλιστρα που έχουν πληρωθεί μέχρι την ημερομηνία θανάτου αφού πρώτα αφαιρέσει τα έξοδα τα οποία είχε για το Ασφαλιστήριο και οποιεσδήποτε οφειλές προς αυτή.» Στη συνέχεια με άλλη επιστολή της με ημερομηνία 17.05.2011 (Τεκμ. 11), η εναγομένη πληροφόρησε τον ενάγοντα ότι τα συμβόλαια του θεωρούνται άκυρα εξ' υπαρχής. Παρατηρώ ότι σε σχέση με τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκόμισε ο ενάγων για να αποδείξει ότι πράγματι υπέστη εργατικό ατύχημα υπάρχουν αντιφάσεις και ανακολουθίες οι οποίες καθιστούν τη θέση του επισφαλή, άφησε κενά (δεν παρουσίασε καμιά απόδειξη ή ιατρική ή ακτινοδιαγνωστική εξέταση ή MRI η οποία αντικειμενικά θα προσδιόριζε το χρόνο κατά τον οποίο υπέστη αυτό το εργατικό ατύχημα. Το πιστοποιητικό Στρατολογικής κατάστασης Τύπου «Α» που παρουσίασε για να καταδείξει τις σωματικές του ικανότητες οι οποίες του επέτρεψαν να ενταχθεί σε επίλεκτη μονάδα στην Ε.Φ. (Τεκμ. 12) δεν είναι βοηθητικό καθόλου της θέσης του εφόσον αυτό αφορά την περίοδο που υπηρέτησε ως κληρωτός στις τάξεις της Ε.Φ. το 1988 όταν ήταν μόλις 18 ετών. Παρόλο ότι ανέφερε ότι παρουσιαζόταν ως έφεδρος και συμμετείχε σε ασκήσεις αυτής της Μονάδας της Ε.Φ. εντούτοις δεν προσκόμισε οποιανδήποτε σχετική βεβαίωση. Παρόλο ότι ισχυρίστηκε και ενώπιον του Δικαστηρίου ότι είχε γίνει αναφορά του Εργατικού Ατυχήματος του στο Τμήμα Επιθεώρησης Εργασίας του Υπουργείου Εργασίας όπως κατέγραψαν και οι εργοδότες του (Τεκμ. 7), που ειρήσθω εν παρόδω ήταν εταιρεία που ανήκε στον αδελφό του (Ch. D. Charalambous Construction Ltd), εντούτοις δεν είχε να παρουσιάσει οποιανδήποτε απόδειξη ή μαρτυρία περί τούτου. Μόνο στα έγγραφα που κατάθεσε η πλευρά της Υπεράσπισης εντοπίζεται το σχετικό έντυπο στο Τεκμ. 27 στις σελ. 28 και 29 όπου όπως σχολίασα και πιο πάνω αυτό καθιστά από μόνη της τη σχετική γνωστοποίηση της και τη χρονική στιγμή που έγινε ύποπτη ως προς την αλήθεια της. Κάποια άλλη βεβαίωση της ως άνω εταιρείας που εντοπίζονται στο ίδιο ως άνω τεκμήριο δεν φέρει καθόλου ημερομηνία και αναφέρει ως ημερομηνία την 5.10.2009 και ώρα 1:00 και όχι πρωί όπως δηλώνει στο Τεκμ. 7 αλλά και άλλη ώρα σε άλλες σχετικές βεβαιώσεις της. Επομένως, για τους ως άνω λόγους απορρίπτω τον ισχυρισμό του ότι πράγματι αρχές Οκτωβρίου 2009 υπέστη οποιονδήποτε εργατικό ατύχημα. Αποδεχόμενος την μαρτυρία του Δρος Μ. Καραϊσκάκη (Μ.Υ.2), όπου σύμφωνα με αυτή από μελέτη που είχε διενεργήσει τόσο του ιατρικού πιστοποιητικού του Δρος Γ. Ιωάννου όσο και των υπόλοιπων ακτινοδιαγνωστικών εξετάσεων στις οποίες υπεβλήθη ο ενάγων, καταλήγει να μην είναι σίγουρος και λόγω του μηχανισμού του περιγραφέντος ατυχήματος ότι ο ενάγων υπέστη οποιονδήποτε κάταγμα κάτι που θα ενεργοποιούσε αν δεν υπήρχε η απόκρυψη γεγονότων τους όρους του συμβολαίου του για διεκδίκηση των ωφελημάτων στη βάση των ασφαλιστικών του συμβολαίων. ΕΥΡΗΜΑΤΑ: Έχοντας υπόψη μου το σύνολο της μαρτυρίας προφορικής και έγγραφης που τέθηκε ενώπιον μου και μετά την πιο πάνω αξιολόγηση της όπου και καταγράφονταν ταυτόχρονα και τα ευρήματα μου και έχοντας επιπρόσθετα και τη νομική πτυχή της υπόθεσης συνοψίζω στα ακόλουθα τα ευρήματα μου: Α. Ο ενάγων δήλωσε στις προσκλήσεις του ως επάγγελμα αυτό του επιστάτη οικοδομών ενώ ήταν απλώς οικοδόμος. Σε τέτοια περίπτωση αποδέχομαι τη μαρτυρία ότι δεν θα του είχαν παρασχεθεί τα ωφελήματα στα συμβόλαια του. Επομένως οι σχετικές αξιώσεις του ενάγοντος θα απορρίπτονταν εξ αυτού του λόγου καθώς υπήρξε ουσιώδης απόκρυψης η οποία καθιστά τα ασφαλιστικά συμβόλαια εξ υπαρχής άκυρα. Β. Ο ενάγων όταν υπέβαλε προτάσεις για την ασφάλιση του από την εναγομένη απέκρυψε το πραγματικό του βάρος που καθώς είναι εύρημα μου ότι ήταν πάνω από 80 κιλά, κάτι το οποίο αν ήταν γνωστό στην εναγομένη θα είχε καταλυτικές συνέπειες ως προς την τελική έγκριση των προτάσεων του για την παροχή σε αυτόν και των δύο επίδικων ασφαλιστικών καλύψεων. Η εναγομένη αν το είχε υπόψη της δεν θα αναλάμβανε αυτόν τον κίνδυνο. Στο Τεκμ. 1 σελ. 3 παρ. 1.2 (δ) ρητά προνοεί μεταξύ άλλων ότι «Σε περίπτωση ψευδούς δήλωσης του ιδιοκτήτη του Ασφαλιστηρίου ή του Ασφαλισμένου, ή σε περίπτωση απόκρυψης από αυτούς ουσιωδών πληροφοριών, η Εταιρία δικαιούται είτε να ακυρώσει το Ασφαλιστήριο είτε να αναπροσαρμόσει το Ασφαλισμένο Ποσό και να επιβάλλει, αν αυτό είναι αναγκαίο, κάποια επιβάρυνση στο ασφάλιστρο.» το οποίο σε συνάρτηση με το μέρος 10 του Τεκμ. 2 που τιτλοφορείται «Πρόσκληση Ασφάλισης Ζωής» και μέρος 11 δήλωση του Τεκμ. 4 που τιτλοφορείται «Πρόσκληση Ασφάλισης Υγείας», το οποίο αδιαμφισβήτητα υπογράφεται από τον ενάγοντα ο οποίος είχε την υποχρέωση της πλήρους και ακριβούς αποκάλυψης ουσιωδών στοιχείων που τον αφορούσαν τα οποία θα μπορούσαν να επηρεάσουν την ακριβή εκτίμηση του κινδύνου που αναλαμβάνει η εναγομένη. Βρίσκω επομένως ότι η συμπεριφορά και οι ενέργειες του ενάγοντος να συμπληρώσει λανθασμένα τις Προσκλήσεις Τεκμ. 2 και 4 που αποτελούν αναπόσπαστο μέρος των Συμβάσεων Ασφάλισης, είναι αρκετά ώστε να οδηγήσουν το Δικαστήριο σε απόφανση ότι ορθά η εναγομένη προέβη σε ακύρωση των επίδικων Συμβολαίων εφόσον πλήττεται σε μεγάλο βαθμό το καθήκον της καλής πίστης που είχε ο ενάγοντας απέναντι στην εναγομένη όταν υπέβαλλε τις προστάσεις του. Γ. Ο ενάγων με όλα τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον και της αξιολόγησης τους που προηγήθηκε, κρίνω ότι δεν απέδειξε, με σαφή και πειστική μαρτυρία, ότι υπέστη εργατικό ατύχημα στις 5.10.2009, όπως ισχυρίζεται στην έκθεση απαίτησης του. Δ. Η εναγομένη είχε καταβάλει στον ενάγοντα ή σε τρίτους για λογαριασμό του ύστερα από σχετικές απαιτήσεις του ενάγοντος για τα ως άνω συμβόλαια το συνολικό ποσό των €14.657,45σ., ποσό το οποίο δεν αμφισβητήθηκε από τον ενάγοντα ότι πράγματι είχε καταβληθεί προς όφελος του. Η εναγομένη ενόψει της κατάληξης μου για εξ υπαρχής άκυρων ασφαλιστικών συμβολαίων και εφόσον αξιώνει κάτι τέτοιο ανταπαιτητικά κρίνω ότι δικαιούται στην επιστροφή τους με νόμιμο τόκο από την καταβολή κάθε επί μέρους ποσού. ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Στη βάση της πιο πάνω αξιολόγησης και ευρημάτων στα οποία κατέληξα για τα επίδικα θέματα βρίσκω ότι η εναγομένη δικαίως προχώρησε σε απόφαση με την οποία ακύρωσε τα επίδικα ασφαλιστικά συμβόλαια λόγω του ότι με την απόκρυψη στοιχείων από πλευράς του ενάγοντος έχει πληγεί το καθήκον που είχε της καλής πίστης απέναντι στην εναγομένη (βλ. Mary Gorgorian v. Εθνική Ασφαλιστική Κύπρου Λτδ Αρ. Αγ. 7230/2009 Ε.Δ. Λευκωσίας του αδελφού Δικαστή κ. Ν. Σάντη, Α.Ε.Δ. όπως ήταν τότε όπου αναλύει την έννοια της «καλής πίστης» και το πόσο σημαντικό είναι να αποκαλύπτονται πλήρως τα ουσιώδη γεγονότα που αποτελούν τη βάση της ασφαλιστικής Σύμβασης. Κατάληξη μου είναι να απορρίψω την αγωγή και τις αξιώσεις του ενάγοντος στο σύνολο τους χωρίς να χρειάζεται να καταπιαστώ με κάθε μια ξεχωριστά. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης μου, κρίνω ότι η εναγομένη απέδειξε την ανταπαίτηση της και εκδίδεται απόφαση υπέρ της για το ποσό των €14.657,45σ. πλέον νόμιμο τόκο από της καταβολής του. Σε σχέση με τα ασφάλιστρα που καταβλήθηκαν εκ μέρους του ενάγοντος αυτά να επιστραφούν σε αυτόν με νόμιμο τόκο από της καταβολής τους. Τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα και αυτά θα είναι υπέρ της εναγομένης και εξ ανταπαιτήσεως ενάγουσας και εναντίον του ενάγοντος και εξ ανταπαιτήσεως εναγομένου τα οποία να υπολογιστούν σε ένα σετ, εφόσον η απαίτηση και η ανταπαίτηση εκδικάστηκαν μαζί, και θα είναι όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπογρ.)................. Χρήστος Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Civil/Other Actions/Final Αναφορά: Διεκδίκηση αποζημιώσεων δυνάμει ασφαλιστηρίων συμβολαίων cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.