Χρίστου κ.α. ν. YS STADIUM LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 3040/2017, 11/7/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A306 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3040/2017 ΜΕΤΑΞΥ:
- XXXXX Χρίστου
- XXXXX Χρίστου Εναγόντων και
- YS STADIUM LTD
- XXXXX Μαραγκού
- XXXXX Μαραγκού
- XXXXX Λοϊζου Εναγομένων Ημερομηνία: 11 Ιουλίου, 2018 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες-Αιτητές: Ο κ. Λ. Λουκαϊδης για Λουκής Γ. Λουκαΐδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε Για τους Εναγομένους-Καθ' ων η αίτηση: Ο κ. Γιώργος Χριστοδούλου για Chrysses Demetriades & Co LLC Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η (σε αίτηση έκδοσης προσωρινών απαγορευτικών διαταγμάτων) Ταυτόχρονα με την καταχώρηση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής σε ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα (Ο.2 r.1), οι ενάγοντες/ αιτητές καταχώρησαν και την υπό εκδίκαση διά κλήσεως αίτηση με την οποία αξιώνουν την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων που να απαγορεύουν (χρησιμοποιώ την ίδια φρασεολογία και τα διακρίνω μεταξύ τους εφόσον αυτά δεν αριθμούνται): (α) στην Καθ' ης η αίτηση 1 (YS STADIUM LTD), τους αντιπροσώπους της ή πρόσωπα τα οποία προτρέπονται από την εν λόγω εταιρεία να επεμβαίνουν ή να εισέρχονται ή να εισέρχονται ή να προβαίνουν σε οιανδήποτε ενέργεια στο κτήμα των Εναγόντων με αριθμό εγγραφής 0XXXXX4, τεμάχιο 2X8, Φ/Σχ.5X/3X, τοποθεσία Λαξιά Αγκαθερά, στο Δήμο Αγίου Αθανασίου της Επαρχίας Λεμεσού, ως επίσης και να απαγορεύει επίσης στην κ. XXXXX Μαραγκού και κ. XXXXX Μαραγκού, διευθυντές και διαχειριστές της εν λόγω εταιρείας, ή και σε οιονδήποτε άλλο να επεμβαίνει ή να εισέρχεται ή να προβαίνει σε οιανδήποτε ενέργεια στο εν λόγω κτήμα χωρίς την άδεια των Εναγόντων και (β) την παρεμπόδιση πρόσβασης των Εναγόντων στο εν λόγω κτήμα. Η αίτηση βασίζεται στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60και των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ.Θ.1 - 4,7,9 και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης στηρίζεται σε ένορκη δήλωση του αιτητή 1 κ. XXXXX Χρίστου ο οποίος δηλώνει τα ακόλουθα (καταγράφονται αυτολεξεί): «
- Είμαι ένας εκ των ιδιοκτητών του κτήματος με αριθμό εγγραφής 0XXXXX4, τεμάχιο 2X8, Φ/Σχ. 5X/3X, τοποθεσία Λαξιά Αγκαθερά, στο Δήμο Αγίου Αθανασίου της Επαρχίας Λεμεσού.
- Συνιδιοκτήτης στο εν λόγω κτήμα όπου είναι και η σύζυγός μου Ενάγουσα 2/Αιτήτρια κ. XXXXX Χρίστου.
- Στο κτήμα αυτό υπήρξαν συνεχείς παράνομες επεμβάσεις χωρίς την συγκατάθεση μου από την εταιρεία YS STADIUM LTD εκ Λεμεσού, των διευθυντών τους κ. XXXXX Μαραγκού και κ. XXXXX Μαραγκού και πολλών άλλων προσώπων που προέτρεψαν οι προηγούμενοι και οι οποίοι εισέρχονταν υπό μορφή ομαδικών εισόδων και παρέμεναν και παραμένουν εκτελώντας διάφορες ενέργειες όπως είναι η οικοδόμηση κερκίδων, διεξαγωγή αγώνων ποδοσφαίρου, πρόκληση οχληρίας, μέχρι και ενοικίαση του κτήματος μας επί πληρωμή άνευ της εγκρίσεως μας, διοργάνωση συγκεντρώσεων παραβατών μέχρι και 500 ατόμων, παραβιάζοντας έτσι τα ατομικά μας δικαιώματα σεβασμού ιδιωτικής ζωής, περιουσίας.
- Επανειλημμένα ειδοποίησα τους Εναγόμενους και τα πρόσωπα που εισέρχονταν παράνομα με την προτροπή των Εναγομένων στο κτήμα μας, να σταματήσουν και να μην επανέλθουν εφόσον παραβίαζαν ιδιωτική περιουσία χωρίς την έγκριση των ιδιοκτητών.
- Οι πιο πάνω απαγορευμένες ενέργειες συνεχίζουν ακατάπαυστα και αναμένεται να συνεχίσουν.
- Η κατοικία μας εφάπτεται του εν λόγω κτήματος και υποκείμεθα οι κατοικούντες σε αυτή, όπως είμαστε εμείς και όλη η οικογένεια μας, τις δυσάρεστες συνέπειες των πιο πάνω ενεργειών ως είναι η οχληρία κλπ σύμφωνα με τα πιο πάνω.
- Πέραν τούτου, οι Εναγόμενοι εμποδίζουν τους Ενάγοντες να εισέρχονται και να απολαμβάνουν το εν λόγω κτήμα τους.
- Η περιοχή του κτήματος είναι οικιστική και απαγορεύεται η χρήση του σαν χώρο ποδοσφαίρου ή άλλων ενεργειών ασυμβίβαστων με τον λόγω σκοπό.
- Αν δεν εκδοθεί τα αιτούμενα διατάγματα θα στερηθούμε την απόλαυση της περιουσίας μας η οποία και σε ουσιαστική έκταση θα υποστεί ζημιές που είναι μη αναστρέψιμες.
- Τα ως άνω ορκίζομαι με καλή πίστη.» Οι εναγόμενοι/ καθ' ων η αίτηση καταχώρησαν ένσταση στηριζόμενη στην ίδια νομική βάση, στην οποία προβάλλουν τους ακόλουθους λόγους: «
- Η Αίτηση δεν ικανοποιεί και/ή πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60).
- Δεν αποκαλύπτεται αιτία αγωγής και/ή σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1 -
- Δεν έχει καταδειχθεί από τους Αιτητές η ύπαρξη πιθανότητας επιτυχίας στην αγωγή και/ή πιθανότητα να δικαιούνται σε θεραπεία.
- Οι Αιτητές δεν έχουν καταδείξει και/ή αποδείξει ότι σε περίπτωση που δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα κινδυνεύουν να υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά και/ή θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο.
- Το ισοζύγιο της ευχέρειας γέρνει υπέρ την μη έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος.
- Οι Αιτητές ουσιαστικά αιτούνται διατάγματος που ισοδυναμεί με την τελική θεραπεία που επιδιώκεται με το Γενικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα.
- Η Αίτηση έχει καταχωρηθεί και προωθείται καταχρηστικά με απώτερο σκοπό να ασκηθεί αθέμιτη πίεση στους Καθ' ων η Αίτηση 1 -
- Η Αίτηση και η Ένορκη Δήλωση που την συνοδεύει είναι αντινομικές και/ή ελαττωματικές.
- Οι Αιτητές δεν παραθέτουν μαρτυρία ή σαφή και αναγκαία μαρτυρία που να δικαιολογεί την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.» H ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της καθ' ης η αίτηση αρ. 4 κας XXXXX Λοΐζου, η οποία δηλώνει τα ακόλουθα: «
- Είμαι η Καθ΄ης η Αίτηση 4 στην παρούσα Αίτηση και μια από τις διευθύντριες της Καθ΄ης η Αίτηση 1 και η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του ακινήτου υπ΄ αρ. εγγραφής 0/1XXX8 Φ/ΣΧ 5X/3X τεμάχιο 3X8 που βρίσκεται στη τοποθεσία Λαξιά του Δήμου Αγίου Αθανασίου, γνωρίζω τα γεγονότα της παρούσας αγωγής από προσωπική γνώση, από τα διάφορα έγγραφα που έχω στη κατοχή μου και από πληροφορίες που πήρα από τους δικηγόρους των Καθ΄ων η Αίτηση, την Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού και την Αθλητική Ένωση Νέων ΣΕΚ Αγίου Αθανασίου και το δικηγόρο της καθώς και από τον ίδιο τον Αιτητή 1 προβαίνω δε στη παρούσα ένορκη δήλωση και κατόπιν εξουσιοδότησης των Καθ΄ων η Αίτηση 1, 2 και 3 και επί τη βάσει των όσων καλύτερα γνωρίζω και πιστεύω και τη συμβουλή των δικηγόρων των Καθ΄ων η Αίτηση.
- Έχω διαβάσει το Κλητήριο Ένταλμα της Αγωγής την Αίτηση των Αιτητών και την ένορκη δήλωση του XXXXX Χρίστου που την συνοδεύει και το μόνο που παραδέχομαι είναι ότι οι Αιτητές είναι συνιδιοκτήτες του ακινήτου υπ΄ αρ. εγγραφής 0XXXXX4 τεμάχιο 2X8 Φ/ΣΧ 5X/3X.
- Το αναφερόμενο ακίνητο υπ΄ αρ. εγγραφής 0/1XXX8 το αγόρασα στις 6/5/2015 δυνάμει των όρων αγοραπωλητηρίου εγγράφου που υπέγραψα με την Ιερά Μονή Αγίου Νικολάου των Γάτων και τούτο μεταβιβάσθηκε στο όνομα μου στις 8/5/
- Πριν ή κατά το χρόνο υπογραφής του αναφερομένου αγοραπωλητηρίου εγγράφου εγνώριζα ότι επί του ακινήτου υπήρχε και λειτουργούσε γήπεδο με κερκίδες και άλλες εγκαταστάσεις που ήταν γνωστό ως το γήπεδο της ΣΕΚ Αγίου Αθανασίου. Πληροφορήθηκα επίσης από την Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού ο Μητροπολίτης της οποίας εκπροσωπούσε την Ιερά Μονή Αγίου Νικολάου των Γάτων μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: α) Η Αθλητική Ένωση Νέων ΣΕΚ Αγίου Αθανασίου κατείχε και χρησιμοποιούσε το γήπεδο με βάση τους όρους Σύμβασης Μίσθωσης ημερομηνίας 28/7/1992, ότι αυτή είχε τερματισθεί και ότι εναντίον της Αθλητικής Ένωσης Νέων ΣΕΚ Αγίου Αθανασίου και της Apollon Ladies Stadium Ltd και άλλων είχε καταχωρηθεί η Αγωγή 6051/2013 Ε. Δ. Λεμεσού με την οποίαν ζητούσε μεταξύ άλλων ανάκτηση της κατοχής. β) Η εν λόγω αγωγή αποσύρθηκε τελικά, όπως μου αναφέρθηκε, λόγω αλλαγής της ιδιοκτησίας στις 15/5/
- γ) Ότι η Αθλητική Ένωση Νέων ΣΕΚ Αγίου Αθανασίου είχε παραχωρήσει άδεια χρήσης διαχείρισης και ανάπτυξης του γηπέδου στην Apollon Ladies Stadium Ltd, δυνάμει των όρων μεταξύ τους συμφωνίας ημερομηνίας 30/10/
- δ) Ότι η Αθλητική Ένωση Νέων ΣΕΚ Αγίου Αθανασίου ανέγειρε κερκίδες και άλλες εγκαταστάσεις επί του ακινήτου. ε) Ότι οι προηγούμενοι ιδιοκτήτες του ακινήτου υπ΄ αρ. εγγραφής 0XXXXX4, του οποίου σήμερα συνιδιοκτήτες είναι οι Αιτητές εδήλωναν ότι δεν είχαν οποιονδήποτε παράπονο για την ανέγερση κερκίδων μέσα στο ακίνητο τους και είχαν από τις 8/5/2002 δώσει ειδικό πληρεξούσιο έγγραφο προς τον τότε πρόεδρο της Αθλητικής Ένωσης Νέων ΣΕΚ Αγίου Αθανασίου XXXXX Διογένους για να κάνει κάθε τι αναγκαίο προς τον σκοπό όπως πετύχουν την έκδοση πολεοδομικής άδειας η δε πολεοδομική άδεια ΛΕΜ/1314/2001 είχε εκδοθεί στις 27/1/2013 αλλά δεν προωθήθηκε για λόγους άγνωστους σε μένα.
- Παρουσιάζω ως Τεκμήρια 1, 2 και 3 αντίστοιχα φωτοαντίγραφα της Σύμβασης Μίσθωσης ημερομηνίας 28/7/1992, της Συμφωνίας παραχώρησης άδειας χρήσης διαχείρισης και ανάπτυξης ποδοσφαιρικού γηπέδου ημερομηνίας 30/3/2010 και του Ειδικού Πληρεξουσίου ημερομηνίας 8/5/2002, μετά του τίτλου ιδιοκτησίας των προηγούμενων ιδιοκτητών.
- Εξ όσων κάλλιον γνωρίζω και πιστεύω οποιαδήποτε επέμβαση στο ακίνητο των Αιτητών, αν υπάρχει, δεν έγινε από τους Καθ΄ων η Αίτηση και αν έγινε από τους προηγούμενους κατόχους, αφορά την ανέγερση κερκίδων μέσα σε μικρό μέρος του ακινήτου των Αιτητών που νομιμοποιήθηκε με την έγκριση των προηγούμενων ιδιοκτητών.
- Μετά την εκ μέρους μου αγορά του ακινήτου υπ΄ αρ. εγγραφής 0/1XXX8 αντιμετώπισα προβλήματα σχετικά με την ανάκτηση της κατοχής τούτου από την Αθλητική Ένωση Νέων ΣΕΚ Αγίου Αθανασίου και την Apollon Ladies Stadium Ltd στους οποίους και έδωσα σοβαρά ανταλλάγματα για να μου παραδώσουν την κατοχή την οποία τελικά ανέκτησα στις 4/9/
- Μέχρι τότε δεν είχα την κατοχή ή τον έλεγχο του ακινήτου και από της ανάληψης της κατοχής δεν μου παρουσιάσθηκε οποιοδήποτε στοιχείο ή απόφαση του Κτηματολογίου για την ύπαρξη επέμβασης και οι ισχυρισμοί περί συνεχών παρανόμων επεμβάσεων, οικοδόμησης κερκίδων από τους Καθ΄ων η Αίτηση και όλα τα αναφερόμενα στη παράγραφο 3 της ενόρκου δηλώσεως του XXXXX Χρίστου είναι αναληθείς ψευδείς και αόριστοι. Εμείς δεν κάναμε οτιδήποτε που να συνιστά επέμβαση στο ακίνητο των Αιτητών.
- Εξ όσων κάλλιον γνωρίζω και πληροφορήθηκα από τον Αιτητή 1 κατά τη συνάντηση που είχαμε στο γραφείο των δικηγόρων μου στις 11/10/2017 στη παρουσία του δικηγόρου του Λύσανδρου Λυσάνδρου και του συζύγου μου οι Αιτητές αγόρασαν το ακίνητο τους στις 28/4/2011, οι κερκίδες είχαν ανεγερθεί πέραν των 15 χρόνων προηγουμένως. Ο ίδιος παραδέχθηκε ότι εγνώριζε ότι μέρος των κερκίδων βρίσκονταν μέσα στο ακίνητο του όταν αγόραζε. Εγώ του δήλωσα ότι δεν είχα καμία συμμετοχή σε ότι έγινε και ούτε αποτελώ εμπόδιο στην απόλαυση της περιουσίας του και αυτός εδήλωσε επίσης ότι το αγόρασε για να δημιουργήσει προβλήματα και να υποχρεωθεί η ΣΕΚ να φύγει από το γήπεδο ή η Μητρόπολη να του δώσει αλλού ένα οικόπεδο δωρεάν και να εγκαταλείψει το ακίνητο του το οποίο είναι έκτασης μόνο 279 τμ το οποίο και χωρίς την ύπαρξη επέμβασης δεν μπορεί να αξιοποιηθεί.
- Επισυνάπτω ως Τεκμήρια 4 και 5 αντίστοιχα φωτοαντίγραφα των συμφωνιών μου με την Αθλητική Ένωση Νέων ΣΕΚ Αγίου Αθανασίου και την Apollon Ladies Stadium Ltd.
- Κατά ή περί τις αρχές Σεπτεμβρίου του 2017 παραχώρησα τη χρήση και τη διαχείριση του γηπέδου στην Καθ΄ης η Αίτηση 1 και βεβαιώ ότι από της ανάκτησης της κατοχής από μένα τόσον εγώ όσο και οι υπόλοιποι Καθ΄ων η Αίτηση δεν χρησιμοποιούμε ούτε επιτρέπουμε τη χρήση του μέρους εκείνου των κερκίδων που οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι βρίσκονται μέσα στο ακίνητο τους.
- Αληθώς πιστεύω ότι η χρήση του γηπέδου που είναι περιορισμένης έκτασης και συχνότητας δεν προκαλεί οχληρία στους Αιτητές και περί τούτου έχω στη κατοχή μου δύο εκθέσεις ειδικών ημερομηνίας 25/6/2011 και 27/11/2011 τις οποίες λόγω του ότι με την Αίτηση δεν επιδιώκεται η έκδοση οποιουδήποτε διατάγματος για άρση οχληρίας επιφυλάσσομαι να παρουσιάσω στο Δικαστήριο την κατάλληλη στιγμή.
- Αρνούμαι όλους τους ισχυρισμούς του Αιτητή 1 που περιέχονται στις παραγράφους 1 - 9 της ένορκης δήλωσης του και επαναλαμβάνω τα πιο πάνω και προσθέτω ότι δεν υπάρχει τίποτε που να εμποδίζει τους Αιτητές να εισέρχονται και να απολαμβάνουν το κτήμα τους.
- Όπως έχω πληροφορηθεί από τον δικηγόρο της Αθλητικής Ένωσης Νέων ΣΕΚ Αγίου Αθανασίου οι Αιτητές καταχώρησαν εναντίον της την υπ΄ αρ. 581/2015 Ε. Δ. Λεμεσού ισχυριζόμενοι παράνομη επέμβαση και αξιούν εναντίον της παρόμοιες θεραπείες όπως αυτές που αξιούν εναντίον των Εναγομένων/Καθ΄ων η Αίτηση. Οι Εναγόμενοι στην εν λόγω αγωγή καταχώρησαν Υπεράσπιση και Ανταξίωση και η υπόθεση εξακολουθεί να εκκρεμεί. Επισυνάπτω ως Τεκμήριο 6 φωτοαντίγραφο της Αγωγής και της Ανταξίωσης.
- Εξ όσων κάλλιον γνωρίζω και πιστεύω η Αίτηση των Αιτητών γίνεται κακόπιστα και για να πετύχουν αδικαιολόγητα την απόκτηση ανταλλαγμάτων και οφέλους.
- Υιοθετώ και επαναλαμβάνω τους λόγους της ένστασης μας.
- Όπως οι δικηγόροι των Αιτητών με συμβουλεύουν δεν υπάρχει το αναγκαίο υπόβαθρο της μαρτυρίας που να δικαιολογεί την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Ακόμη με την Αίτηση επιδιώκεται κατ΄ ουσίαν η ίδια θεραπεία που εξαιτείται με την αγωγή και η λύση των διαφορών μεταξύ των διαδίκων στο παρόν στάδιο πράγμα ανεπίτρεπτο και ότι εν πάση περιπτώσει με τα αναφερόμενα στην ένορκο δήλωση του Αιτητή 1 δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος για την έκδοση τέτοιων διαταγμάτων.
- Ειλικρινά πιστεύω ότι το αίτημα των Αιτητών όπως διατυπώνεται είναι ασαφές και δεν μπορεί εκ των πραγμάτων να οδηγήσει στην έκδοση οποιουδήποτε διατάγματος.
- Για όλους τους πιο πάνω λόγους αιτούμαι την απόρριψη της Αίτησης με έξοδα.» Στη βάση των πιο πάνω ενόρκων δηλώσεων διεξήχθη η ακροαματική διαδικασία και οι ευπαίδευτοι συνήγοροι προχώρησαν με τις αγορεύσεις τους. Έχω ακούσει με προσοχή τον ευπαίδευτο συνήγορο των Αιτητών στην προφορική του αγόρευση να εξηγεί τους λόγους που οδήγησαν τους Αιτητές στο να προβούν στην παρούσα αίτηση. Ανέφερε ότι οι Καθ' ων η αίτηση επεμβαίνουν στο κτήμα των Αιτητών και το χρησιμοποιούν όπως και το υπόλοιπο τους κτήμα με το να τους προκαλούν οχληρία καθώς η χρήση του δεν τους αφήνουν να ησυχάσουν. Γι' αυτό και κρίθηκε ότι είναι επείγον να ασχοληθεί το Δικαστήριο με την υπόθεση με την παρούσα αίτηση. Ο κ. Γ. Χριστοδούλου, συνήγορος των καθ' ων η αίτηση, είχε την καλοσύνη να μου παραδώσει γραπτό κείμενο της αγόρευσης του την οποία και διεξήλθα με προσοχή και λαμβάνω υπόψη μου τις εισηγήσεις του όπως και τη νομολογία στην οποία με παρέπεμψε. Η ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΛΟΓΩΝ ΕΝΣΤΑΣΗΣ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Σταχυολογώ από τους εκατέρωθεν ισχυρισμούς όσους από αυτούς ενέχουν ιδιαίτερη σημασία για την εξαγωγή των συμπερασμάτων μου: Ισχυρισμοί των Αιτητών: (α) Οι Αιτητές είναι οι ιδιοκτήτες ενός κτήματος στο Δήμο Αγίου Αθανασίου της Επαρχίας Λεμεσού με αριθμό εγγραφής 07XXXX4, τεμάχιο 2X8, Φ/Σχ. 5X/3X Τοποθεσία Λαξιά Αγκαθερά. (β) Είναι παραδεκτό ότι σε μέρος του ως άνω κτήματος υπήρξε στο παρελθόν επέμβαση με την ανέγερση μέρους μιας κερκίδας από προηγούμενους ιδιοκτήτες του όμορου κτήματος με αριθμό εγγραφής 0/1XXX8 του οποίου σήμερα (από 8.05.2015) ιδιοκτήτρια είναι η Καθ' ης η αίτηση 4 η οποία είναι και διευθύντρια στην εναγομένη 1 και η οποία το παραχώρησε στην Καθ' ης η αίτηση 1 εταιρεία της οποίας διευθυντές είναι η ίδια και οι Καθ' ων η αίτηση 2 και
- (γ) Το κτήμα αυτό χρησιμοποιείται από ομάδες ως γήπεδο ποδοσφαίρου με αποτέλεσμα να συγκεντρώνονται σε αυτό πολλά πρόσωπα μέχρι και 500 όπως ισχυρίζονται οι Αιτητές. (δ) Οι Αιτητές υποστηρίζουν ότι ως αποτέλεσμα των πιο πάνω συγκεντρώσεων πολλών προσώπων είναι να παραβιάζονται τα ατομικά τους δικαιώματα, του σεβασμού της ιδιωτικής τους ζωής και της περιουσίας τους και να προκαλείται οχληρία στα μέλη της οικογένειας τους. (ε) Υποστηρίζουν περαιτέρω ότι επανειλημμένα προέβησαν - μάταια όμως - σε διαβήματα προς άρση των πιο πάνω παραβιάσεων. (στ) Η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, υποστηρίζουν οι Αιτητές είναι απαραίτητη διαφορετικά θα στερηθούν της απόλαυσης της περιουσίας τους και ότι αυτή σε ουσιαστική έκταση θα υποστεί ζημιές που να είναι μη ανατρέψιμες. Ισχυρισμοί των Καθ' ων η αίτηση: (α) Οποιαδήποτε επέμβαση έγινε στο κτήμα των Αιτητών ήταν από προηγούμενους κατόχους του κτήματος της και αυτή αφορά ανέγερση κερκίδας σε μικρό μέρος του η οποία νομιμοποιήθιηκε μεταγενέστερα με έγκριση των προηγούμενων ιδιοκτητών του κτήματος των Αιτητών. Η Καθ' ης η αίτηση 4 ανέκτησε την κατοχή του κτήματος της από τους προηγούμενους κατόχους του μόλις στις 4.09.2017 αφού έδωσε σοβαρά ανταλλάγματα. (β) Οι Αιτητές αγόρασαν το όμορο ακίνητο στις 28.04.
- Οι κερκίδες στο όμορο κτήμα, ιδιοκτησίας της Καθ' ης η αίτηση 4 σήμερα, είχαν ανεγερθεί σε μέρος αυτού πέραν των 15 χρόνων προηγουμένως. Οι Αιτητές μάλιστα γνώριζαν ότι μέρος των κερκίδων βρίσκονταν εντός του κτήματος το οποίο θα αγόραζαν. (γ) Από την ανάκτηση της κατοχής του κτήματος από την Καθ' ης η αίτηση 4 τόσο η ίδια όσο και οι υπόλοιποι Καθ' ων η αίτηση δεν χρησιμοποιούν ούτε και επιτρέπουν τη χρήση του μέρους των κερκίδων που οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι βρίσκονται μέσα στο ακίνητο τους. (δ) Οι Καθ' ων η αίτηση υποστηρίζουν ότι η χρήση του γηπέδου είναι περιορισμένης έκτασης και συχνότητας και δεν προκαλεί οχληρία στους Αιτητές και προς τούτο επικαλούνται εκθέσεις ειδικών τις οποίες όμως δεν κατέθεσαν ως τεκμήρια λόγω του ότι με τα αξιούμενα διατάγματα δεν επιδιώκεται η έκδοση διατάγματος για άρση οχληρίας. (ε) Υποστηρίζεται από τους Καθ' ων η αίτηση ότι δεν υπάρχει τίποτε που να εμποδίζει τους Αιτητές να εισέρχονται και να απολαμβάνουν το κτήμα τους. (στ) Το αίτημα των Αιτητών όπως διατυπώνεται είναι ασαφές και δεν μπορεί εκ των πραγμάτων να οδηγήσει στην έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Θα εξετάσω στη συνέχεια κατά πόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60). Οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων βάσει του άρθρου 32 του Ν.14/60 έχουν επεξηγηθεί και αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. Karydas Taxi Co Ltd v. Andreas Komodikis 1975
(1)CLR 321, Constandinides v. Makriyiorgou 1978
(1)CLR 585, Odysseos v. Pieris Estates 1982
(1)CLR 55). Oι τρείς βασικές προϋποθέσεις που πρέπει να ικανοποιηθούν είναι:
(1)H ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση.
(2)Η ύπαρξης ορατής πιθανότητας επιτυχίας, και
(3)Να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Η πρώτη προϋπόθεση που τίθεται από το Άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60)και αφορά την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση έχει ερμηνευθεί ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν του να καταδειχθεί μια συζητήσιμη υπόθεση (arguable case) με βάση τα δικόγραφα (Odysseos v. Pieris Estates
(1982)1 CLR 557). Στην υπόθεση Parico Aluminium Designs Ltd v Muskita-Aluminium Co Ltd κ.α
(2002)1(Γ) ΑΑΔ 2015, 2041, υιοθετείται η περί του προκειμένου Αγγλική νομολογία όπως εκφράζεται στο σύγγραμμα Copinger and Skone James on Copyright, 12η έκδοση, παρα., 621 (σε μετάφραση): «621. Συζητήσιμη υπόθεση. [...] Αυτό που πρέπει να αποκαλύπτεται από την ένορκη δήλωση είναι ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση και ότι ο ενάγων έχει προοπτικές επιτυχίας οι οποίες υφίστανται στην ουσία και στην πραγματικότητα. Ο ενάγων δεν υπέχει υποχρέωση, όπως ήταν προηγουμένως η αντίληψη, να αποδείξει ότι έχει ισχυρή εκ πρώτης όψεως υπόθεση ή εκ πρώτης όψεως υπόθεση ή ακόμα πιθανότητα ότι θα επιτύχει στη δίκη. Το βάρος στον ενάγοντα είναι λιγότερο, πρέπει να αποδείξει ότι έχει συζητήσιμη υπόθεση [...]» Η δεύτερη προϋπόθεση που αφορά την ύπαρξη πιθανότητας ο Ενάγων να δικαιούται σε θεραπεία, έχει ερμηνευθεί ότι περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Σύμφωνα με την Odysseos η πιθανότητα στα πλαίσια του Άρθρου 32
(1)του Ν.14/60 απαιτεί από τον Ενάγοντα να δείξει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας. Στην υπόθεση Πουργουρίδης κα ν. Μέζου κα
(1994)1 ΑΑΔ 201, 207 αναφέρθηκε πως: «Η δεύτερη προϋπόθεση επιβάλλει στις εφεσείουσες να δείξουν ότι έχουν πιθανότητα επιτυχίας. Όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Odysseos ν. Pieris Estates and Others
(1982)1 C.L.R. 557, η έννοια της πιθανότητας περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι το μέτρο απόδειξης στις αστικές υποθέσεις. Σύμφωνα με την Odysseos (πιο πάνω), στη σελίδα 569 η πιθανότητα στα πλαίσια της επιφύλαξης του άρθρου 32
(1)του Νόμου 14/60, απαιτεί από τις εφεσείουσες να δείξουν ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας.» Αναφορικά με τις δύο πρώτες προϋποθέσεις στην υπόθεση Odysseos (ανωτέρω) αναφέρονται στη σελίδα 569 τα εξής: «There is no reason in principle or on authority to interpret "a serious question to be tried a the hearing" in the context of the proviso to s.32
(1)- Law 14/60, as requiring anything beyond the disclosure of an arguable case on the strength of the pleadings, as the House of Lords suggested in Ethicon, supra. On the other hand, it is fair to assume that the second requirement laid down by the legislature as a pre-condition for the grant of an interlocutory injunction - "a probability that the plaintiff is entitled to relief" - relates to something other than the complexion of the pleaded case of the applicant, and that could not be, in the context of this statutory provision, anything other than the evidential strength of the case of the plaintiff. [.] The standard required for the plaintiff to overcome the evidential hurdle is not very high; he is only required to establish "a probability" of success. The concept of "a probability" imports something more than a mere possibility but something much less than the "balance of probabilities", the standard required for proof of a civil action.» Ειδικότερα σε σχέση με τη δεύτερη προϋπόθεση είναι πολύ χρήσιμα όσα αναφέρονται στην υπόθεση Κυτάλα ν. Χρυσάνθου και άλλοι
(1996)1 Α.Α.Δ.
- Ο Δικαστής Νικολάου που εξέδωσε την ομόφωνη απόφαση του Εφετείου αναφέρει τα εξής: «Με αυτή τη διευκρίνιση προχωρούμε να εξετάσουμε το κατά πόσο οι εφεσείοντες, με ό,τι είχαν παρουσιάσει, θα έπρεπε να επιτύχουν. Αρχίζουμε με το Άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου
- Η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας, που αποτελεί προϋπόθεση, γίνεται στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας: βλ Odysseos ν. Pieris Estates Ltd and Others
(1982)1 C.L.R. 557. Διευκρινίζουμε ότι η μαρτυρία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας. Το Εφετείο στην υπόθεση Constantinides ν. Makriyiorghou
(1978)1 C.L.R. 585, παρέθεσε επιδοκιμαστικά το εξής απόσπασμα από την απόφαση του δικαστή Slade J., στην Re Lord Cable (deceased) Garatt and Others v. Wafers and Others [1976] 3 All E.R. 417 (σελ. 430) στην οποία εξηγείται ότι, ακόμα και μετά την απόφαση στην American Cyanamid ν. Ethicon [1975] 1 All E.R. 504, η προοπτική επιτυχίας δεν μπορεί παρά να εξετάζεται στη βάση μαρτυρίας:- "Nevertheless, in my judgment it is still necessary for any plaintiff who is seeking interlocutory relief to adduce sufficiently precise factual evidence to satisfy the Court that he has a real prospect of succeeding in his claim for a permanent injunction at the trial. If the facts adduced by him in support of his motion do not by themselves suffice to satisfy the Court as to this, he cannot in my judgment expect it to assist him by inventing hypotheses of fact on which he might have a real prospect of success. For example, if he wishes the Court to grant him relief on the basis that another person has at all material times held certain assets as nominee for a third party, he must adduce sufficient factual evidence to show both the grounds on which such claim is made and that he has a real prospect of establishing that such assets are so held. Likewise, if he wishes the Court to grant him relief on the basis that certain trustees have in the past been acting in breach of trust, he must adduce factual evidence sufficient to show not only what acts or omissions are relied on but also that he has a real prospect of establishing that they constituted a breach of trust under the relevant system of law.» Όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32, αυτή ικανοποιείται όπου το επιζητούμενο διάταγμα αποσκοπεί να διαφυλάξει, προστατεύσει, αποτρέψει από ενέργειες με ορατό τον κίνδυνο εάν δεν εκδοθεί οι Αιτητές να παραμείνουν χωρίς ουσιαστική ή αποτελεσματική θεραπεία. Αναγνωρίζεται πως, αφού οι Αιτητές ικανοποιήσουν το Δικαστήριο ότι πληρούνται όλες οι πιο πάνω προϋποθέσεις, το Δικαστήριο εξετάζει όλους τους παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη για την ορθή ενάσκηση της διακριτικής του ευχέρειας και σταθμίζει στα πλαίσια αυτά το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα (βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Πασχάλης Χατζηβασίλης
(1989)1 (Ε) ΑΑΔ 152). Στην προσπάθεια του να απονέμει δικαιοσύνη στο προκαταρκτικό αυτό στάδιο της υπόθεσης, το Δικαστήριο δεν αποφασίζει επί της απαίτησης των Αιτητών και επιμελώς θα πρέπει να αποφεύγει κρίση επί της ουσίας της αγωγής. Περιορίζεται και προσεγγίζει το μαρτυρικό υλικό με μόνο σκοπό τη διακρίβωση της ύπαρξης ή όχι των πιο πάνω προϋποθέσεων και κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (βλ. Jonitexo Ltd ν. Adidas
(1984)1 CLR 263). Οποιεσδήποτε διαπιστώσεις γίνονται για σκοπούς της εξέτασης της έκδοσης ή μη του προσωρινού διατάγματος και όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή παραμένουν ζωντανά για να αποφασιστούν όταν θα εκδικαστεί η ουσία της (βλ. Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beograska Banka D.D.
(1999)1(A) ΑΑΔ 225, 236), Φαέθων Μιχαηλίδης ν. Κυριάκος Άγγελου Παπακυριακού,
(2004)1 Α.Α.Δ. 209 όπου στη σελίδα 215 παρατίθεται με επιδοκιμασία το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση του Πρωτόδικου Δικαστηρίου: «Το Δικαστήριο στην εξέταση κατά πόσο θα διατηρήσει ή θα ακυρώσει ένα προσωρινό διάταγμα δεν προχωρεί στην κατάληξη συμπερασμάτων αναφορικά με την πλήρη εξέταση είτε του πραγματικού είτε του νομικού καθεστώτος της υπόθεσης δεδομένου ότι, όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Jonitexo v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263, αυτό ανάγεται κατ΄ εξοχή στη σφαίρα εξέτασης του Δικαστηρίου κατά την εκδίκαση της ουσίας της ίδιας της αγωγής. Τα ίδια λέχθησαν και πιο πρόσφατα στην υπόθεση Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, 269, 270. Βέβαια κάποια αξιολόγηση της προσφερόμενης μαρτυρίας σε σχέση με τη διαπίστωση της ικανοποίησης των τριών κριτηρίων είναι αναγκαία, όπως υπέδειξε και η Odysseos ν. Pieris Estates Ltd
(1982)1 C.L.R. 557, 569, αλλά με κανένα τρόπο δεν πρέπει να θεωρηθεί ότι τα όσα ακολουθούν αποτελούν την τελεσίδικη κρίση του Δικαστηρίου. Διαπιστώνεται απλώς η παρουσία ή η απουσία οποιουδήποτε θεμελιακού προβλήματος στο πραγματικό ή νομικό υπόβαθρο της αίτησης που θα άφηναν έκδηλα ανικανοποίητα τα τρία κριτήρια.» Το βάρος απόδειξης σε αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος είναι στους ώμους των Αιτητών (βλ. Louis Vuitton v. Δερμοσάκ Λτδ
(1992)1 ΑΑΔ 1453). Σε σχέση με τις δύο πρώτες προϋποθέσεις της ύπαρξης σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση και της ύπαρξης ορατής πιθανότητα επιτυχίας αυτές εξετάζονται σε συνάρτηση με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς. Κρίνω ότι η πλευρά των Αιτητών έχει αποδείξει ότι συντρέχουν οι δύο πρώτες προϋποθέσεις καθώς επικαλούνται παράνομη επέμβαση επί τους κτήματος τους με την τοποθέτηση τμήματος των κερκίδων (χωρίς ακριβή προσδιορισμό της επέμβασης), επί του κτήματος τους και αυτό οποτεδήποτε και αν αυτό συνέβη (κατά την άποψη μου δεν έχει σημασία) και κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες και αν αυτό επισυνέβη καθώς έχει δίκαιο ο κ. Λουκαϊδης να επισημαίνει ότι δεν ενεγράφει κάτι όπως π.χ. δουλεία επί του τίτλου του κτήματος των Αιτητών. Εάν οι Αιτητές αποδείξουν με παράθεση μαρτυρίας τον πιο πάνω ισχυρισμό τους τότε θα δικαιούνται διατάγματος άρσης της επέμβασης. Η τρίτη προϋπόθεση του Άρθρου 32 του Ν.14/60, ότι δηλαδή χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι αδύνατο ή δύσκολο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εξετάζεται υπό το πρίσμα του κατά πόσον η επιδίκαση αποζημιώσεων στους Αιτητές είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων τους. Εάν η απάντηση στο ερώτημα αυτό είναι θετική τότε η έκδοση του διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Δεν υπάρχουν ισχυρισμοί που να αποδεικνύουν ότι οι Αιτητές θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά (βλ. Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού v. Αλκιβιάδη Θεωρή
(1989)1 ΑΑΔ 255 σελίδα 258 και Ανδρέου v. Colossos Signs Ltd (Αρ.2)
(2008)1 ΑΑΔ σελ.626). Εξετάζοντας το λεκτικό των διαταγμάτων που αξιώνουν οι Αιτητές στο λεκτικό των οποίων παραπέμπω στις σελ. 1 και 2 της απόφασης, διαπιστώνω ότι δεν αξιώνεται οποιοδήποτε διάταγμα για άρση της οχληρίας για την οποία επικεντρώθηκε ουσιαστικά ο ευπαίδευτος κ. Λ. Λουκαϊδης στην αγόρευση του. Οι Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι ούτε επεμβαίνουν ούτε και παρενοχλούν καθ' οιονδήποτε τρόπο τους Αιτητές είτε να απολαμβάνουν της περιουσίας τους είτε να εισέρχονται σε αυτή. Ούτε καν το μέρος της κερκίδας που κατ' ισχυρισμό ευρίσκεται επί του κτήματος των Αιτητών δεν έχει προσδιοριστεί αλλά εν πάση περιπτώσει είναι ο ισχυρισμός της Καθ' ης η Αίτησης 4 ότι δεν επιτρέπει από τότε που ανέκτησε την κατοχή του κτήματος της να χρησιμοποιείται. Δεν έχει αντεξεταστεί πάνω σε αυτούς τους ουσιώδεις, ως προς τα αξιούμενα διατάγματα, ισχυρισμούς της η ενόρκως δηλούσα κα XXXXX Λοϊζου. Επομένως αυτοί παρέμειναν αναντίλεκτοι και στη βάση αυτών οι αόριστοι και ασαφείς ομολογουμένως ισχυρισμοί των Αιτητών δεν μπορούν να εξεταστούν στο επίπεδο που εξετάζονται σε αυτό το στάδιο. Επομένως, δεν διακρίνω πως επηρεάζονται οποιαδήποτε δικαιώματα των Αιτητών από ενέργειες των Καθ' ων η αίτηση. Επομένως είναι ορθότερο να αφεθεί η υπόθεση να εκδικαστεί οπότε και η αξιολόγηση της μαρτυρίας που ενδεχομένως να παρουσιαστεί θα αναδείξει τα αληθή γεγονότα της και την πραγματική κατάσταση του χώρου τόσο από πλευράς επέμβασης όσο και οχληρίας. Το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό εξετάζει τη μαρτυρία, χωρίς ωστόσο να προχωρεί σε αξιολόγηση της αφού το μόνο που απαιτείται είναι απλή πιθανότητα επιτυχίας. Οι Αιτητές ουδέποτε κατείχαν ολόκληρο το ακίνητο και όταν το αγόραζαν πριν 7 χρόνια περίπου, γνώριζαν για την ύπαρξη των κερκίδων σε μέρος του ακινήτου τους την έκταση δε της επέμβασης αποφεύγουν να προσδιορίσουν και την έκταση αυτή ουδέποτε κατείχαν οι ίδιοι και εφ΄ όσον στην ένορκη δήλωση τους δεν προβάλλουν ισχυρισμό για πρόκληση ζημιάς στους ίδιους, δεν μπορούν να ενάγουν για παράνομη επέμβαση. Είναι νομολογημένο ότι η παράνομη επέμβαση σε ακίνητη ιδιοκτησία είναι ουσιαστικά αδίκημα εναντίον της κατοχής και όχι της κυριότητας του ακινήτου. Από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της ένστασης των Καθ΄ων η αίτηση συνάγεται ότι οι Αιτητές ουδέποτε κατείχαν το μέρος εκείνο για το οποίο προβάλλεται ισχυρισμός για παράνομη επέμβαση (βλ. Λάμπρου κ.ά.v. Κεφάλα κ.ά.,
(2000)1(Γ) ΑΑΔ 1516). Οι Καθ΄ων η αίτηση προέβαλαν ότι δεν έχουν οι ίδιοι επέμβει στο ακίνητο των Αιτητών. Οποιαδήποτε επέμβαση είχε γίνει από άλλους και συγκεκριμένα από την Αθλητική Ένωση Νέων ΣΕΚ Αγίου Αθανασίου επέμβαση που αποδέχθηκαν οι προκάτοχοι των Αιτητών παραχωρώντας σχετικό δικαίωμα στους τότε κατόχους (βλ. Τεκμ. 3 στην ένορκη δήλωση της ένστασης). Το ζήτημα της μη κατοχής από τους Αιτητές του μέρους του κτήματος των το οποίο όμως οι Καθ' ων η αίτηση δεν χρησιμοποιούν πλέον, οδηγεί στο συμπέρασμα ότι δεν παραβιάζεται το status quo ante. Επομένως η έκδοση οποιουδήποτε διατάγματος που θα αφορούσε αυτό το επιμέρους ζήτημα μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης θα ισοδυναμούσε με απόδοση της κατοχής στους Αιτητές και έτσι θα επέρχετο ανατροπή αντί διατήρηση του status quo ante και μάλιστα προς ουσιαστική ικανοποίηση της κυρίως θεραπείας που ζητείται με την Αγωγή (βλ. Odysseos v. Pieris Estates Ltd
(1982)1 CLR 557, Michael v. Brevinos
(1969)1 CLR 578 και Γεώργιος Κοσμά v. Χατζηασπρή και άλλων
(2000)1 (Α) ΑΑΔ 169). Η μη απόδειξη της τρίτης προϋπόθεσης με οδηγεί στο να μην εξετάσω το ισοζύγιο της ευχέρειας και αν είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα εφόσον δεν παρίσταται πλέον τέτοια ανάγκη. Επομένως θα συμφωνήσω με την εισήγηση της πλευράς των Καθ' ων η αίτηση ότι οι περιστάσεις της υπόθεσης ως έχουν διαμορφωθεί όλα αυτά τα χρόνια, ιδίως με τη γνώση των Αιτητών, επιβάλλει όπως παραμείνει το status quo ante της υπόθεσης και όλες οι διαφορές των διαδίκων να επιλυθούν κατά την ακρόαση της αγωγής . ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Με όσα προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω καταλήγω όπως απορρίψω την αίτηση. ΤΑ ΕΞΟΔΑ: Η ως άνω κατάληξη μου με οδηγεί στην άσκηση της διακριτικής μου ευχέρειας με την επιδίκαση των εξόδων υπέρ των Καθ' ων η αίτηση και εναντίον των Αιτητών τα οποία θα είναι όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής οπότε και θα είναι πληρωτέα. (Υπογρ.) ................ Χρήστος Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Προστακτικά και Απαγορευτικά διατάγματα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο