ΑΡΙΣΤΕΙΔΟΥ σαν διαχειριστής της περιουσίας του Χατζηγιάννη ν. NOVASTOCK TRADING LTD, Αγωγή αρ.: 1875/2011, 9/7/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A298 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Αγωγή αρ.: 1875/2011 Μεταξύ: XXXXX ΑΡΙΣΤΕΙΔΟΥ σαν διαχειριστής της περιουσίας του XXXXX Χατζηγιάννη, εκ Λεμεσού Ενάγουσα και NOVASTOCK TRADING LTD, εκ Λεμεσού Εναγόμενοι -------------------------------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 27.2.2018 για τροποποίηση της Έκθεσης Υπεράσπισης Ημερομηνία: 9 Ιουλίου 2018 Εμφανίσεις: Για την ενάγουσα-καθ' ης η αίτηση: κα Άνθια Ιωάννου για Μιχάλη Β. Ιωάννου Για τους εναγόμενους-αιτητές: κα Χρυσάνθη Καρεκλά για ΕΥΑΓΟΡΑΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο, ή ενάγουσα ως διαχειρίστρια της περιουσίας του XXXXX Χατζηγιάννη (κηρύχθηκε ως ανίκανο πρόσωπο στις 24.1.2011), αξιώνει την έκδοση Διατάγματος με το οποίο να ακυρώνεται η μεταβίβαση και η εγγραφή επ' ονόματι των εναγόμενων, του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 1XXX2, Φ/Σχ. 47/5XXXXX1, τεμάχιο 5X9, στο χωριό Κοιλάνι της επαρχίας Λεμεσού και η επανεγγραφή του επ' ονόματι του XXXXX Χατζηγιάννη. Διαζευκτικά, αξιώνει την καταβολή από τους εναγόμενους του ποσού των €110.929,39 ως «την διαφορά της αγοραίας αξίας του ακινήτου, από το ποσό που κατέβαλαν οι εναγόμενοι για την αγορά του». Αξιώνει επίσης την επιδίκαση αποζημιώσεων, σε βάρος και πάλι των εναγόμενων. Σύμφωνα με ό,τι προβάλλεται στην Έκθεση Απαίτησης, ο XXXXX Χατζηγιάννης ήταν ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του εν λόγω ακινήτου, το οποίο απέκτησε από τους γονείς του, δια δωρεάς. Εντός του ακινήτου υπήρχαν δύο κατοικίες, μία παλαιά (υπό ανακαίνιση), ισόγειος κατοικία στο βορειοανατολικό τμήμα του και μία (υπό ανέγερση), στο νοτιοδυτικό. Στα πλαίσια έναρξης των εν λόγω οικοδομών στο σχέδιο του αγροτουρισμού, ο XXXXX Χατζηγιάννης έλαβε χορηγία από την Κυπριακή Δημοκρατία ύψους Λ.Κ.15.000 (€26.682,04), πλην όμως οι εργασίες ανέγερσης και ανακαίνισης των κατοικιών έμειναν ημιτελείς, με αποτέλεσμα το πιο πάνω ποσό να πρέπει να επιστραφεί στην Κυπριακή Δημοκρατία, αφού ο σκοπός για τον οποίον εδόθη, δεν ετελεσφόρησε. Ο Χατζηγιάννης από το 2001 διεγνώσθη πάσχων από διπολική διαταραχή τύπου 1 (μανιοκατάθλιψη) και ευρίσκεται υπό ιατρική (ψυχιατρική) παρακολούθηση. Συνεπεία της νόσου από την οποία πάσχει, άλλοτε παρουσιάζει κατάθλιψη και δεν μπορεί να λειτουργήσει στην καθημερινότητα του (έχει ακόμη και τάσεις αυτοκαταστροφής) και άλλοτε βρίσκεται σε κατάσταση υπερδιέγερσης που χαρακτηρίζεται από ευφορία, μείωση των αναστολών και της κρίσης του, ανάληψη υπερβολικών επιχειρηματικών κινδύνων, επιδεικνύοντας πολλές φορές επικίνδυνη ή ανεύθυνη συμπεριφορά. Το 2010 ο Χατζηγιάννης πώλησε το προαναφερόμενο ακίνητο στους εναγόμενους, αντί της «εξευτελιστικής» τιμής των €32.070,
- Η μεταβίβαση και η εγγραφή του ακινήτου επ' ονόματι των τελευταίων, έγινε στις 18.8.
- Κατά τον χρόνο εκείνο η «πραγματική αγοραία αξία του ακινήτου», περιλαμβανομένων των οικοδομών που βρίσκοντο σ' αυτό, ανήρχετο στο ποσό των €143.000.-. Είναι θέση της ενάγουσας πως ακόμη και το Κτηματολόγιο δεν απεδέχθη την τιμή των €32.070,61, αλλά απεδέχθη ως αγοραία αξία το ποσό των €40.000.-, κατόπιν δήλωσης των συμβαλλομένων μερών πως οι κατοικίες ήταν κατεδαφισμένες, πλην ενός δωματίου στο βορειοδυτικό τμήμα του κτήματος (εμβαδού 35 τ.μ.), το οποίο ήτο «ημιερειπωμένο», δήλωση η οποία δεν ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα. Κατά την ενάγουσα, ο Χατζηγιάννης προέβη στην εν λόγω δήλωση κατόπιν προτροπής των εναγόμενων, ώστε το Κτηματολόγιο να αποδεχθεί το «επίσης χαμηλό ποσό των €40.000.-», ενώ στο ακίνητο υπήρχαν ημιτελείς οικοδομές δύο ξεχωριστών παραδοσιακών καταλυμάτων (τουριστικών), με πλακόστρωτη αυλή. Είναι τέλος η θέση της ενάγουσας πως οι εναγόμενοι και/ή οι αντιπρόσωποι τους, «εκμεταλλεύτηκαν» την ψυχική κατάσταση του Χατζηγιάννη, την οποία γνώριζαν, με αποτέλεσμα η εν λόγω συναλλαγή να αποβεί σε βάρος του τελευταίου, ο οποίος έχει υποστεί ζημιά. Ο τελευταίος κατά τον χρόνο της μεταβίβασης, δεν ήταν σε θέση να διευθύνει τις υποθέσεις του και να διαχειριστεί την περιουσία του, με αποτέλεσμα η εν λόγω μεταβίβαση να επιτευχθεί «συνεπεία εξαναγκασμού και/ή απάτης και/ή υπό περιστάσεις αναγόμενες σε εξαναγκασμό και/ή απάτη και/ή ψυχική πίεση και/ή άλλως πως». Οι εναγόμενοι στην Υπεράσπιση τους αρνούνται τους ισχυρισμούς της ενάγουσας. Παραδέχονται μόνο πως το επίδικο ακίνητο μεταβιβάστηκε και ενεγράφη επ' ονόματι τους, αντί του ποσού των €32.070,
- Είναι η θέση τους πως «το μεγαλύτερο μέρος της κατοικίας η οποία υφίστατο εντός του ακινήτου ήτο ακατάλληλη για οποιαδήποτε χρήση». Επίσης πως «εντός του ακινήτου υφίσταντο ημιτελείς κατασκευές οι οποίες ήτο άχρηστες για σκοπούς αγοράς αυτού από την εναγόμενη, η οποία συμφώνησε και κατέβαλε προς τον Άριστο Χατζηγιάννη επιπλέον ποσό εκ €17.929.-, προς τον σκοπό όπως κατεδαφίσει τις ημιτελείς κατασκευές και όπως καθαρίσει και μετακομίσει όλα τα άχρηστα υλικά και/ή μπάζα που υφίσταντο εντός του ακινήτου και/ή θα προέρχονταν από τις κατεδαφίσεις». Οι εναγόμενοι διατείνονται επίσης πως δεν γνώριζαν και ούτε όφειλαν να γνωρίζουν για την «επικαλούμενη ψυχική κατάσταση του XXXXX Χατζηγιάννη». Κατ' αυτούς ο Χατζηγιάννης, καθ' όλο τον χρόνο που συναλλάσσετο μαζί τους ήτο «καθ' όλα φυσιολογικός και/ή όλη η συμπεριφορά του δεν πρόδιδε οποιαδήποτε ασθένεια αυτού». Τέλος ισχυρίζονται πως η μεταβίβαση του ακινήτου και των «εντός αυτού οικοδομών» από τον XXXXX Χατζηγιάννη, έγινε «καθ' όλα νομότυπα και χωρίς οποιοδήποτε εξαναγκασμό και/ή απάτη και/ή πίεση αυτού». Με την υπό κρίση Αίτηση, επιζητείται η τροποποίηση της Έκθεσης Υπεράσπισης, ώστε να περιληφθούν σ' αυτήν οι εξής ισχυρισμοί: (α) πως οι εναγόμενοι αγόρασαν το επίδικο ακίνητο αντί του ποσού των €50.000.-, το οποίο κατέβαλαν σε δύο δόσεις. Στις 6.8.2010 πλήρωσαν το ποσό των €17.929,39 με δύο επιταγές (€8.929,29 η μία και €9.000.- η άλλη) και κατά την μεταβίβαση στις 10.8.2010, κατέβαλαν το ποσό των €32.070,61 με μία επιταγή. (β) πως η εκτίμηση του εκτιμητή XXXXX Καραντώνη που έγινε στις 15.3.2011, μετά την αγορά του ακινήτου από τους εναγόμενους, είναι λανθασμένη καθότι σ' αυτή λήφθηκαν υπόψη και εργασίες που έγιναν από την εταιρεία Α. Χατζηγιάννης Κατασκευές Λτδ. για λογαριασμό των εναγόμενων, τις οποίες μάλιστα η εταιρεία Χατζηγιάννης είχε πληρωθεί. Η αύξηση της αξίας του υποστατικού οφείλετο στις εν λόγω εργασίες. (γ) πως ο ισχυρισμός της ενάγουσας ότι το κόστος των οικοδομικών εργασιών ήτο €100.000.- και όχι €65.000, είναι αόριστος. (δ) πως η τιμή αγοράς του ακινήτου ήταν σύμφωνα με τις τρέχουσες τιμές του Κτηματολογίου, λαμβανομένου υπόψη του τόπου και της παλαιότητας του, κατά τον χρόνο αγοράς του. (ε) πως ο XXXXX Χατζηγιάννης κατά τον χρόνο που συναλλάσσετο με την εναγόμενη και υπέγραφε συμφωνίες, ήτο καθ' όλα υγιής και φυσιολογικός και η όλη συμπεριφορά του σε καμία περίπτωση δεν πρόδιδε οποιαδήποτε ασθένεια του, η οποία μπορούσε να γίνει αντιληπτή. Ως εκ τούτου, οι συμφωνίες που έγιναν τόσο με τον ίδιο τον Χατζηγιάννη όσο και με την εταιρεία του είναι καθ' όλα νόμιμες και έγιναν χωρίς οποιοδήποτε καταναγκασμό. Θα πρέπει να σημειωθεί πως η υπό κρίση Αίτηση καταχωρίστηκε μεσούσης της ακροαματικής διαδικασίας και αφού η ενάγουσα έκλεισε την υπόθεση της. Καταχωρίστηκε καθ' ον χρόνο κατέθετε ο XXXXX Πατούνας (Μ.Υ.1). Η Αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.9 θ.θ.1-13, Δ.12, θ.θ.1-10, Δ.25 θ.θ.1-6, Δ.48 θ.1-9, Δ.64, στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, στις Γενικές και Συμφυείς Εξουσίες του Δικαστηρίου, στις εγγενείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του XXXXX Πατούνα, διευθυντού και μετόχου των εναγόμενων. Είναι η θέση του πως καθ' ον χρόνο κατέθετε ο ίδιος ως πρώτος μάρτυρας από την πλευρά των εναγόμενων, είχε φανεί ότι υπήρχε «λάθος διατύπωση και/ή ουσιώδεις παραλείψεις» κατά την σύνταξη της Υπεράσπισης, με αποτέλεσμα να μην γίνεται «περιγραφή της πραγματικής εικόνας των γεγονότων της υπόθεσης». Ευθύς αμέσως καταχωρίστηκε η υπό κρίση Αίτηση, χωρίς οποιαδήποτε καθυστέρηση και χωρίς «οποιαδήποτε κατάχρηση και/ή κακοπιστία». Η ενάγουσα έφερε Ένσταση στο αίτημα των εναγόμενων. Είναι η θέση της πως οι εναγόμενοι επιζητούν να εισαγάγουν νέα βάση Υπεράσπισης, εντελώς αντίθετη με την ήδη υπάρχουσα Υπεράσπιση, στη βάση της οποίας διεξήχθη μέχρι σήμερα η ακροαματική διαδικασία. Πως η έγκριση του αιτήματος στο προχωρημένο στάδιο της διαδικασίας (μετά το κλείσιμο της υπόθεσης για την ενάγουσα), θα προκαλέσει ζημιά στην υπόθεση της ενάγουσας, αφού οι μάρτυρες της δεν είχαν την ευκαιρία να σχολιάσουν και να απαντήσουν στους ισχυρισμούς που επιθυμούν να εισαγάγουν οι αιτητές. Πως η αίτηση είναι κακόπιστη και καταχρηστική. Η Ένσταση, η οποία στηρίζεται στην ίδια με την Αίτηση νομική βάση, υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της ίδιας της ενάγουσας, η οποία επιχειρηματολογεί υπέρ της απόρριψης της Αίτησης. Οι αρχές που διέπουν τα της τροποποίησης δικογράφων έχουν εκτεθεί και αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου με τη δέουσα σαφήνεια. (SABA & CO (T.M.P.) ν. T.M.P. Agents
(1994)1 ΑΑΔ 426, Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Ανδρέα Παύλου
(1995)1 ΑΑΔ 560, Astor Manufacturing & Exporting Co κ.ά. ν. A.G. Leventis κ.ά.
(1993)1 ΑΑΔ 726). Νομολογιακά έχει καθιερωθεί πως τα Δικαστήρια θα πρέπει να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί χρηματικά (βλ. Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 Α.Α.Δ. 934). Το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου [βλ. Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Ανδρέα Παύλου (ανωτέρω)]. Γνώμονας για την άσκηση αυτής της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου, είναι το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης και όχι μόνο το επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο. Στην προκειμένη περίπτωση θεωρώ ότι η Αίτηση δεν θα πρέπει να εγκριθεί, για τους ακόλουθους λόγους: (i) Οι εναγόμενοι δεν προέβαλαν εξ' αρχής τους συγκεκριμένους ισχυρισμούς, οι οποίοι με εύλογη επιμέλεια θα μπορούσαν να προβληθούν κατά τον χρόνο σύνταξης της Υπεράσπισης τους. Στην υπόθεση IKOS CIF LTD v. MARTIN COWARD κ.ά. (ECLI:CY:AD:2014:A205, Πολιτικές Εφέσεις αρ. 137/2013 και 138/2013, ημερομηνίας 20.3.2014), λέχθηκε πως: «Πάγια νομολογία διαμόρφωσε τον κανόνα ότι αίτηση τροποποίησης δεν είναι δυνατό να επιτύχει αν το υλικό, το οπoίο σκοπείται να εισαχθεί, ήταν σε γνώση του αιτητή ή μπορούσε με εύλογη επιμέλεια να εντοπιστεί έγκαιρα. Η δε αλλαγή δικηγόρου διαδίκου δεν μπορεί να θεωρηθεί ως δικαιολογία για παρατηρούμενη καθυστέρηση που οδηγεί σε εκτροχιασμό της δίκης και δεν παρέχει, αφ' εαυτής, λόγο για την τροποποίηση της δικογραφίας. (Γραμμές Στρίντζη Αιγαίου Ναυτική Εταιρεία v. Always Travel Holidays Ltd
(1995)1 Α.Α.Δ. και United Sea Transport Ltd v. Zakou
(1980)1 A.A.Δ. 501, 510)." (ii) Η Αίτηση έχει καταχωρηθεί σε πολύ καθυστερημένο στάδιο. Ήδη η ακροαματική διαδικασία έχει ξεκινήσει. Νομολογιακά έχει λεχθεί πως όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση στην υποβολή του αιτήματος, ανάλογα αυξάνεται και το βάρος το οποίο εναποτίθεται στους ώμους του αιτητή (Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation
(1989)1(Ε) A.A.Δ. 33). (iii) Θα ανατραπεί η πορεία της διαδικασίας σε βάρος της ενάγουσας, της οποίας θα πληγούν τα δικαιώματα, εάν επιτραπεί η τροποποίηση σ' αυτό το στάδιο. Η ενάγουσα θα πρέπει να επανακαθορίσει την θέση της, ακόμα και με επανακλήτευση, ενδεχομένως, των μαρτύρων που έχουν ήδη δώσει μαρτυρία γι' αυτήν. Στην υπόθεση JAMAL Y. KHAN κ.α. ν. Δημοκρατίας του Πακιστάν και Γενικού Εισαγγελέα
(2011)1 Α.Α.Δ. 1211, λέχθηκαν τα εξής: «Έχουμε τη γνώμη πως η μεγάλη καθυστέρηση η οποία έχει παρατηρηθεί στην υποβολή της αίτησης για τροποποίηση, η φύση και η έκταση των τροποποιήσεων που ζητούνται και που ουσιαστικά συνεπάγονται επαναπροσδιορισμό των επίδικων ζητημάτων, η εκκρεμοδικία της υπόθεσης η οποία υφίσταται περισσότερο από μια δεκαετία, ο ορατός κίνδυνος ανεπανόρθωτης βλάβης, ο δυσμενής επηρεασμός δικαιωμάτων των εφεσιβλήτων συμπεριλαμβανομένου και του κινδύνου παραβίασης του Άρθρου 30.2 του Συντάγματος λόγω της πρόσθετης καθυστέρησης που θα υπάρξει και της ανάγκης κλήτευσης και επανακλήτευσης μαρτύρων, αποφαινόμαστε ότι ορθά το πρωτόδικο δικαστήριο άσκησε τη διακριτική του ευχέρεια και δεν έδωσε άδεια για τροποποίηση.» (iv) Οι νέοι ισχυρισμοί που οι εναγόμενοι προσπαθούν να εισαγάγουν, έρχονται σε αντίθεση με τους υφιστάμενους ισχυρισμούς της Υπεράσπισης, δεδομένου του ότι είναι προβαλλόμενη θέση από πλευράς τους, πως αγόρασαν το επίδικο ακίνητο στην τιμή των €32.070,61. Στην υπόθεση Kallice Holdings Co Ltd v. MTR (Overs.) Metals Ltd (Αρ. 1)
(1996)1 Α.Α.Δ. 162, όπου επιχειρήθηκε η προβολή νέας υπεράσπισης, με σχετικό αίτημα το οποίο καταχωρήθηκε δύο
(2)χρόνια και τέσσερεις
(4)περίπου μήνες μετά την καταχώριση της αγωγής και δύο
(2)περίπου μήνες από την αποπεράτωση της υπόθεσης των εναγόντων, το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας το αίτημα, κατέληξε πως: «Η προβολή νέας υπεράσπισης στο προχωρημένο στάδιο που έφθασε η υπόθεση, μεταβάλλει το πλαίσιο της δίκης, ανατρέπει την πορεία της διαδικασίας, και επιβάλλει τον επανακαθορισμό της θέσης των Εναγόντων με ορατές ζημιογόνες συνέπειες για τα δικαιώματα τους και την απόδειξη της υπόθεσης τους.» Διά ταύτα η Αίτηση απορρίπτεται, με έξοδα σε βάρος των εναγόμενων και υπέρ της ενάγουσας, τα οποία θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, στο τέλος της αγωγής, οπόταν και θα είναι πληρωτέα. (Υπ.) .................................................. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΣΤΚ/ΑΓ Subject: Civil/Other Action/Interim Αναφορά: Αίτηση τροποποίησης Έκθεσης Υπεράσπισης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο