ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ κ.α. ν. Astrobank Limited (Πρώην Τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ), Aρ. Γενικής Αίτησης/Έφεσης: 208/2018, 31/7/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A326 Aρ. Γενικής Αίτησης/Έφεσης: 208/2018 Επί τοις αφορώσι τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65 και επί της ΑΦορώσι τον περί Ακινήτου Περιουσίας Διακατοχή Νόμο Κεφ.224 ως και τις τροποποιήσεις τους Μεταξύ:
- XXXXX ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ
- ΗPC PROPERTIES LIMITED Αιτητές-Εφεσείοντες Και Astrobank Limited (Πρώην Τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ) Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητοι Αίτηση ημερ. 2.7.2018 υπό αιτητών για συντηρητικό διάταγμα Ημερομηνία: 31 Ιουλίου 2018 Για Αιτητές: κ. Αλέκος Αργυρού μαζί με κ. Αλέξη Αντωνιάδη Για Καθ' ης η αίτηση: κ. Γιώργος Διογένους ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα Γενική Αίτηση, οι Αιτητές ζητούν διάταγμα του Δικαστηρίου που να ακυρώνει την ειδοποίηση τύπου ΙΑ και την συνεπακόλουθη διαδικασία πλειστηριασμού που είναι προγραμματισμένη να γίνει στις 15.11.
- Ο εν λόγω πλειστηριασμός αφορά δύο ακίνητα με αριθμούς εγγραφής 0/9XX7 και 0/9XX0, στην κοινότητα Μονής της επαρχίας Λεμεσού, ιδιοκτησίας του Αιτητή αρ.1 και ένα ακίνητο με αριθμό εγγραφής 3/4X στην κοινότητα Άγιος Τύχωνας Λεμεσού, ιδιοκτησίας της Αιτήτριας αρ.
- Η Αίτηση στηρίζεται, μεταξύ άλλων, στο γεγονός ότι οι Αιτητές καταχώρησαν ανταπαίτηση στην Αγωγή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού αρ. 1315/14 με την οποία η Καθ' ης η Αίτηση τράπεζα ζητά μεταξύ άλλων, την εκποίηση των ενυπόθηκων ακινήτων. Με την Ανταπαίτηση τους στην εν λόγω Αγωγή, οι Αιτητές ζητούν μεταξύ άλλων, την ακύρωση των επίδικων δανείων καθώς και των πιο πάνω υποθηκών. Οι αιτητές ισχυρίζονται περαιτέρω στην παρούσα αίτηση τους ότι η διαδικασία εκποίησης θα πρέπει να απορριφθεί γιατί δεν έχουν τηρηθεί οι ουσιαστικές προϋποθέσεις που προβλέπει το μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/1965 με τον τροποποιητικό Νόμο 142(Ι)/
- Ταυτόχρονα με τη Γενική Αίτηση, οι Αιτητές καταχώρησαν την υπό κρίση μονομερή ενδιάμεση Αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος με το οποίο να αναστέλλεται η διαδικασία εκποίησης των πιο πάνω ακινήτων, μέχρι πλήρους εκδίκασης της κυρίως Γενικής Αίτησης. Λόγω όμως της φύσης των επιδίκων θεμάτων, διέταξα την επίδοση της μονομερούς αίτησης για να ακουστούν και οι απόψεις της άλλης πλευράς. Οι Αιτητές υποστηρίζουν ότι είναι επείγον να εκδοθεί το υπό κρίση προσωρινό διάταγμα, για το λόγο ότι σε περίπτωση εκποίησης των ακινήτων που είναι ορισμένη να γίνει στις 15.11.2018, η κυρίως Γενική Αίτηση θα παραμείνει άνευ αντικειμένου. Επικαλούνται επίσης τις διατάξεις του άρθρου 44Γ
(3)του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/65, όπως έχει τροποποιηθεί. Ισχυρίζονται συγκεκριμένα ότι υπάρχει σοβαρή πιθανότητα να δικαιούνται στις αιτούμενες θεραπείες της Γενικής Αίτησης, στηριζόμενοι βασικά στην πρόνοια του άρθρου 44Γ
(3)του Νόμου που καθορίζει ως προϋπόθεση ακύρωσης της εκποίησης, την ύπαρξη αγωγής με την οποία να αμφισβητούνται οι επίδικες υποθήκες. Η παρούσα Αίτηση καταχωρήθηκε στις 2.7.2018 πριν δηλαδή την τελευταία τροποποίηση του Νόμου 9/65 που έγινε στις 13.7.2018. Με την εν λόγω τροποποίηση, το άρθρο 44Γ
(3)(δ) του Νόμου, μεταβλήθηκε σημαντικά. Καταργήθηκε η προϋπόθεση της ύπαρξης αγωγής και αντικαταστάθηκε με την προϋπόθεση της έκδοσης παρεμπίπτοντος απαγορευτικού διατάγματος, δυνάμει του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου. Έχει επίσης προστεθεί στις επιφυλάξεις του εδαφίου
(3)η πιο κάτω πρόνοια: «Νοείται περαιτέρω ότι, σε περίπτωση που έχει αρχίσει οποιαδήποτε διαδικασία δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Μέρους πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2018, οι διατάξεις του εν λόγω Νόμου θα εφαρμόζονται, ανεξαρτήτως εάν στάλθηκαν οποιεσδήποτε ειδοποιήσεις σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεων και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2018.» Η πιο πάνω πρόνοια, ερμηνεύεται διαφορετικά από τους δύο συνηγόρους. Ο συνήγορος της Καθ' ης η αίτηση τράπεζας, ισχυρίζεται ότι προκύπτει ξεκάθαρα από την πιο πάνω επιφύλαξη, η αναδρομικότητα της τροποποίησης του βασικού Νόμου 9/65 που επέφερε ο τροποιητικός Νόμος 87
(1)/18 ημερ. 13.7.
- Ως εκ τούτου για να έχει πιθανότητες επιτυχίας η παρούσα Γενική Αίτηση θα έπρεπε οι Αιτητές να είχαν εξασφαλίσει στις Ανταπαιτήσεις τους στην Αγωγή 1315/14, προσωρινό διάταγμα που να αναστέλλει τις διαδικασίες εκποίησης των επίδικων ακινήτων. Η εν λόγω πρόνοια δεν επιδέχεται κατά τον συνήγορο καμία άλλη ερμηνεία και ως εκ τούτου, είναι φανερό ότι η Γενική Αίτηση δεν έχει καμία πιθανότητα επιτυχίας. Ο συνήγορος της Καθ' ης η αίτηση τράπεζας, ισχυρίστηκε επίσης ότι δεν αποδεικνύεται η προϋπόθεση του επείγοντος στην έκδοση προσωρινού διατάγματος. Είναι η πρακτική των Δικαστηρίων, γενικές αιτήσεις αυτής της φύσης να εκδικάζονται πριν την ημερομηνία πλειστηριασμού που στην παρούσα περίπτωση είναι η 15.11.
- Δεν υπάρχει, ως εκ τούτου, κανένας λόγος που να αποδεικνύει το επείγον στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Ανεξαρτήτως τούτου, ακόμα και στην περίπτωση που δεν εκδικαστεί η Αίτηση μέχρι τις 15.11.2018, δεν είναι σίγουρο ότι τα επίδικα ακίνητα θα πωληθούν στον εν λόγω πλειστηριασμό. Ο συνήγορος των Αιτητών από την πλευρά του, ισχυρίστηκε ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί σε πιθανότητες πώλησης ή όχι των επίδικων ακινήτων. Η πιθανότητα να πωληθούν τα ακίνητα και να παραμείνει η Γενική Αίτηση χωρίς αντικείμενο, είναι ορατή ανεξαρτήτως της πρακτικής των Δικαστηρίων. Ούτε μπορεί να αποκλείσει κανείς, την καταχώρηση άλλων προδικαστικών αιτήσεων, οι οποίες θα καθυστερήσουν την εκδίκαση της Γενικής Αίτησης για διάστημα πέραν της 15.11.
- Όσον αφορά το ζήτημα της αναδρομικότητας του Νόμου, ο συνήγορος ισχυρίστηκε με αναφορά σε νομολογία ότι δεν υπάρχει στην παρούσα περίπτωση ρητή ή ξεκάθαρη πρόθεση από πλευράς του νομοθέτη ως απαιτείται από το άρθρο 10
(2)του περί Ερμηνείας Νόμου να επηρεάσει αναδρομικά τις ήδη υπάρχουσες δικαστικές διαδικασίες ακύρωσης των επίδικων εκποιήσεων. Δεν υπάρχει, κατά το συνήγορο, στο άρθρο 4 του τροποποιητικού Νόμου 87
(1)/18, ρητή αναφορά σε αναδρομικότητα δικαστικών διαδικασιών. Αντιθέτως, γίνεται από το άρθρο 4 γενική αναφορά σε αναδρομικότητα διαδικασίας εκποίησης. Αντίθετη ερμηνεία θα προσέδιδε κατά τον συνήγορο αναπόφευκτα στον τροποιητικό Νόμο 87
(1)/18, αντισυνταγματικό χαρακτήρα. Αυτό γιατί η νομοθετική εξουσία, επεμβαίνει αντισυνταγματικά σε εκκρεμούσες δικαστικές διαδικασίες, καθορίζοντας το αποτέλεσμα τους. Στην παρούσα περίπτωση, οι Αιτητές είχαν κεκτημένο δικαίωμα να καταχωρήσουν την παρούσα Γενική Αίτηση, στηριζόμενοι στην ύπαρξη Ανταπαίτησης εκ μέρους τους για την ισχύ των υποθηκών όπως ρητά καθόριζαν οι καταργηθείσες πρόνοιες του Νόμου. Αυτό το κεκτημένο δικαίωμα το οποίο άσκησαν οι Αιτητές με πολύ καλές πιθανότητες επιτυχίας, ανατρέπει ο τροποποιητικός Νόμος 87
(1)/18, στην περίπτωση που κριθεί ότι η αναδρομικότητα αφορά δικαστικές διαδικασίες. Ο συνήγορος εισηγήθηκε με αναφορά σε νομολογία ότι η επέμβαση αυτή, είναι αντισυνταγματική και αντιβαίνει στο διαχωρισμό των εξουσιών του κράτους όπως αυτός καθορίζεται από το Σύνταγμα Τέλος, ο συνήγορος παραπέμποντας στο άρθρο 32 του Νόμου 14/60, εισηγήθηκε ότι έχουν αποδειχθεί και οι τρεις προϋποθέσεις που καθορίζονται στο πιο πάνω άρθρο ούτως ώστε να εκδοθεί το αιτούμενο προσωρινό διάταγμα. Νομική πτυχή Η παρούσα στηρίζεται μεταξύ άλλων στο άρθρο 32 του Νόμου 14/60. Οι τρεις βασικές προϋποθέσεις για την έκδοση συντηρητικού διατάγματος δυνάμει του πιο πάνω άρθρου είναι: · Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. · Ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας. · Ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η έννοια του σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, απαιτεί από τον αιτητή να δείξει με την αγωγή του συζητήσιμο θέμα που πρέπει να αποφασιστεί από το Δικαστήριο. Η έννοια του ορατού ενδεχομένου επιτυχίας, περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά και κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι το μέτρο απόδειξης στις αστικές υποθέσεις. (βλ. μεταξύ άλλων Πουργουρίδης ν. Μέζου
(1994)1 ΑΑΔ 201). Σε τελικό στάδιο, το Δικαστήριο θα πρέπει πρόσθετα να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Στην υπόθεση Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 ΑΑΔ 248, λέχθηκε ότι στη διαδικασία προσωρινού διατάγματος, το έργο του Δικαστηρίου είναι περιορισμένο στην διαπίστωση κατά πόσο πληρούνται οι τρεις βασικές προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Νόμου 14/60. Το Δικαστήριο δεν αποφασίζει την ουσία της διαφοράς και πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα, αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης (βλ. επίσης Adidas v. Jonitexo
(1984)1 CLR 263). Η έννοια του ενδιάμεσου διατάγματος είναι υπό συνήθεις συνθήκες, η διατήρηση του status quo ante μέχρι της εκδίκασης της υπόθεσης και όχι η προκατάληψη της έκβασης της υπόθεσης επί της ουσίας. Σχετική είναι και η υπόθεση Γεώργιου Κοσμά ν Ανδρέα Χ¨Κυπρή κ.α
(2000)1 Α.Α.Δ.
- Στην πιο πάνω υπόθεση λέχθηκαν μεταξύ άλλων τα εξής στην σελ.
- «Δεν αποκλείεται βέβαια η έκδοση ενδιάμεσου απαγορευτικού διατάγματος αντίστοιχου προς τη θεραπεία που ζητείται με την αγωγή (ιδέ: Jonitexo Ltd v. Adidas Sportschuhfabriken Adi Dassler KG
(1984)1 CLR 263). Όπως όμως δείχνει καθαρά η υπόθεση Michael v. Brevinos
(1969)1 CLR 578, εκτός ίσως σε ξεκάθαρες υποθέσεις, αυτό δεν μπορεί να γίνει με τρόπο που να ανατρέπει το status quo ante, και μάλιστα προς ουσιαστική ικανοποίηση της κυρίως θεραπείας που ζητείται με την αγωγή.» Η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32, απαιτεί από τον αιτητή να αποδείξει ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η προϋπόθεση αυτή διαφέρει από την προϋπόθεση του άρθρου 5 του Κεφ. 6, η οποία καθορίζει αυστηρά ως προαπαιτούμενο έκδοσης του διατάγματος, την παρεμπόδιση εκτέλεσης απόφασης που πιθανόν να επιτύχει ο ενάγων. Το άρθρο 32 είναι διατυπωμένο με ευρύτητα ούτως ώστε να μην περιορίζεται στην εκτέλεση απόφασης αλλά αναφέρεται σε δυσκολία ή αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης. (βλ. Η εξουσία των Δικαστηρίων στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων στην Κύπρο, υπό Γ.Κ. Κωνσταντινίδη, CORPUS DE JURE CYPRII, τεύχος 1, σελ. 179,202). Στην έννοια της τρίτης προϋπόθεσης του άρθρου 32, αναφέρεται η απόφαση M & Ch Mitsingas Trading Ltd κ.α ν. The Timberland Co.
(1997)1 Α.Α.Δ
- Η υπόθεση αφορούσε ενδιάμεσο διάταγμα που εκδόθηκε στα πλαίσια αγωγής για αθέμιτο ανταγωνισμό. Λέχθηκε ότι η έννοια της απονομής δικαιοσύνης δεν συναρτάται με την στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτητή. Συμπεράσματα Έχω μελετήσει με προσοχή τις θέσεις των δύο πλευρών όπως εμφαίνονται στην Αίτηση και Ένσταση αντίστοιχα αλλά και στις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις των συνηγόρων. Κρίνω από το σύνολο του υλικού που τέθηκε ενώπιον μου ότι στην παρούσα περίπτωση δεν έχουν αποδειχθεί, οι προϋποθέσεις έγκρισης του αιτήματος για έκδοση προσωρινού διατάγματος. Δεν έχει αποδειχθεί κατά την κρίση μου, η προϋπόθεση του επείγοντος για να δοθεί ενδιάμεση συντηρητική θεραπεία στην παρούσα υπόθεση. Σημειώνεται ότι ο πλειστηριασμός έχει καθοριστεί για να διεξαχθεί στις 15.11.
- Υπάρχει δηλαδή αρκετό χρονικό διάστημα μέχρι την ημερομηνία του πλειστηριασμού ώστε να ολοκληρωθούν οι διαδικασίες εκδίκασης της Γενικής Αίτησης και να επιλυθούν έτσι επί της ουσίας, όλα τα επίδικα θέματα. Η έκδοση προσωρινού διατάγματος για αναστολή ενός πλειστηριασμού, η εγκυρότητα του οποίου θα εκδικαστεί πριν την ημερομηνία εκποίησης, δεν θα έχει καμία απολύτως σημασία και δεν θα προσφέρει τίποτα στην ουσία της υπόθεσης. Αντιθέτως, καταδεικνύεται ότι δεν υπάρχει τίποτε το επείγον ούτως ώστε να δικαιολογείται η έκδοση συντηρητικού διατάγματος. Ούτε η πιθανότητα άλλων προδικαστικών αιτημάτων είναι τέτοια που να δικαιολογεί οποιαδήποτε καθυστέρηση και παράλειψη εκδίκασης από το Δικαστήριο, της παρούσας υπόθεσης πριν τις 15.11.
- Ως εκ των πιο πάνω και ενόψει της μη απόδειξης της προϋπόθεσης του επείγοντος, η παρούσα Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί για μόνο αυτό το λόγο. Εξετάζοντας όμως και το ζήτημα της αναδρομικότητας, κρίνω ότι όπως είναι διατυπωμένο το άρθρο 4 του τροποποιητικού Νόμου 87
(1)/18, είναι νομίζω ξεκάθαρο ότι η τροποποίηση αφορά τις εκκρεμούσες δικαστικές διαδικασίες, στις οποίες εμπίπτει και η παρούσα Γενική Αίτηση. Εντούτοις, το ζήτημα της συνταγματικότητας ή όχι του Νόμου για το οποίο υπάρχει διαφωνία μεταξύ των συνηγόρων, αφορά κατά την άποψη μου την ουσία της Γενικής Αίτησης και δεν επιτρέπεται σύμφωνα με τη προαναφερθείσα νομολογία να αποφασιστεί στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο. Το ίδιο ισχύει και για τους ισχυρισμούς των Αιτητών αναφορικά με την τήρηση ή μη των τυπικών προϋποθέσεων, στην επίδοση των σχετικών γνωστοποιήσεων που προβλέπει ο Νόμος. Τα ζητήματα αυτά θα ακουστούν και αποφασιστούν κατά την εκδίκαση της ουσίας της Γενικής Αίτησης και όχι στο παρόν ενδιάμεσο στάδιο. Συνοψίζοντας τα πιο πάνω, κρίνω ότι η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί για το λόγο ότι δεν έχει αποδειχθεί η προϋπόθεση του επείγοντος για την έκδοση ενδιάμεσου συντηρητικού διατάγματος. Οι Αιτητές θα επιβαρυνθούν επίσης τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας ως θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, να πληρωθούν δε στο τέλος της εκδίκασης της κυρίως Γενικής Αίτησης. ............. Αλέξανδρος Α. Παναγιώτου Π.Ε.Δ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο