Τραπέζης Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Tip Top Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 441/16, 3/7/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A291 Αρ. Αγωγής: 441/16 Μεταξύ: Τραπέζης Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Ενάγουσας και
- Tip Top Ltd, εκ Λεμεσού
- XXXXX Αυγουστή, εκ Λεμεσού
- XXXXX Αυγουστή, εκ Λεμεσού
- XXXXX Θεοσέβου, εκ Λεμεσού
- XXXXX Αυγουστή το γένος XXXXX Μονογιού, εκ Λεμεσού
- Στέλιος Αυγουστή & Υιοί Λτδ, εκ Λεμεσού Εναγομένων Αίτηση ημερ. ημερ. 3.11.17 υπό εναγόμενων - αιτητών για συνένωση της παρούσας αγωγής με τις αγωγές 442/2016, 440/2016 & 1363/2015 Ημερομηνία: 3 Ιουλίου 2018 Για εναγόμενους - αιτητές: κα Χατζηξενοφώντος για Κώστας Μελάς & Σία ΔΕΠΕ. Για ενάγουσα - καθ' ης η αίτηση: κος Μαστορούδης για Χρυσαφίνης & Πολυβίου ΔΕΠΕ. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η απαίτηση της ενάγουσας στην παρούσα αγωγή, αφορά τραπεζικό δάνειο το οποίο χορήγησε στην εναγομένη 1 με την εγγύηση των υπολοίπων εναγομένων. Πέραν των κατ' ισχυρισμό οφειλόμενων ποσών που υπερβαίνουν τα €800.000,00, επιζητείται επίσης η πώληση αρκετών ενυπόθηκων κτημάτων των εγγυητών εναγομένων 2 - 5, τα οποία παραχωρήθηκαν για την εξασφάλιση των επίδικων δανείων. Οι εναγόμενοι καταχώρισαν υπεράσπιση με την οποία αρνούνται τις επίδικες θεραπείες. Επιπλέον με ανταπαίτηση, ζητούν ακύρωση των επίδικων συμφωνιών, καθώς και τιμωρητικές και παραδειγματικές αποζημιώσεις. Είχε προηγηθεί η εκδίκαση άλλη μια ενδιάμεσης αίτησης με την οποία τον Δικαστήριο απέρριψε με ενδιάμεση απόφαση του, άλλο αίτημα των εναγομένων με το οποίο ζήτησαν την απόρριψη της αγωγής λόγω κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας. Η παρούσα αίτηση Στην συνέχεια οι εναγόμενοι με την η υπό κρίση αίτηση, ζητούν την συνένωση της παρούσας αγωγής με τις τρεις πιο κάτω αγωγές του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού: Αρ. Αγωγής: 442/2016 ΜΕΤΑΞΥ: Τραπέζης Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Εναγόντων -και-
- Theosevis Trading Ltd, εκ Λεμεσού
- XXXXX Αυγουστή, εκ Λεμεσού
- XXXXX Αυγουστή , εκ Λεμεσού
- XXXXX Θεοσέβου , εκ Λεμεσού
- XXXXX Αυγουστή , εκ Λεμεσού
- Στέλιος Αυγουστή & Υιοί Λτδ , εκ Λεμεσού Εναγομένων Αρ. Αγωγής: 440/2016 ΜΕΤΑΞΥ: Τραπέζης Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Εναγόντων -και- Tip Top Ltd Εναγομένη Αρ. Αγωγής: 1363/2015 ΜΕΤΑΞΥ:
- TIP TOP LTD
- THEOSEVIS TRADING LTD Εναγόντων -και- ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Εναγομένων Την αίτηση συνοδεύει ένορκη δήλωση της Γεωργίας Αριστείδου από την Λεμεσό, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των συνηγόρων του ενάγοντα. Στην εν λόγω ένορκη δήλωση, αναφέρεται ότι υπάρχουν κοινά νομικά και πραγματικά ζητήματα τέτοιας σημασίας, ούτως ώστε να καθιστούν αναγκαία και επιθυμητή την συνένωση των πιο πάνω αγωγών. Επιπλέουν οι αγωγές αφορούν τους ίδιους διάδικους και συνδεδεμένες μεταξύ τους εταιρείες. Συγκεκριμένα η παρούσα αγωγή 441/2016, αφορά οφειλόμενα ποσά που οι ενάγοντες αξιώνουν στα πλαίσια δανειακών συμβάσεων προς την εταιρεία Tip Top Ltd. Η αγωγή 440/2016 αφορά ποσά που η ενάγουσα αξιώνει στα πλαίσια πιστωτικής κάρτας που εξέδωσε στο όνομα της Tip Top Ltd. Η αγωγή 442/2016 αφορά οφειλόμενα ποσά που η ενάγουσα αξιώνει στα πλαίσια συμφωνίας δανείου που χορηγήθηκε στην εταιρεία Theosevis Trading Ltd. Η εν λόγω εταιρεία όμως, είναι συνδεδεμένη με την Tip Top Ltd και υπόκειται στην ίδια μετοχική και διευθυντική δομή. Τέλος, η αγωγή 1363/2015 αφορά αξίωση των δύο πιο πάνω εταιρειών και των εγγυητών τους για όλα τα δάνεια που αναφέρονται στις αγωγές 440/2016, 441/2016 και 442/
- Με την αγωγή αυτή οι πιο πάνω εταιρείες, αμφισβητούν τα κατ' ισχυρισμό οφειλόμενα ποσά, την εγκυρότητα των δανειακών συμβάσεων αλλά και των παρεπόμενων συμφωνιών εξασφάλισης των δανείων. Στις αγωγές 441/2016 και 442/2016, πρωτοφειλέτιδες είναι οι εναγόμενες 1 ενώ οι υπόλοιποι εναγόμενοι, ενάγονται υπό την ιδιότητα τους ως εγγυητές. Με τις υπερασπίσεις των εναγόμενων στις αγωγές 440/2016, 441/2016 και 442/2016, αμφισβητείται μεταξύ άλλων η εγκυρότητα των επίδικων λογαριασμών, αλλά και των παρεπόμενων συμφωνιών εγγυήσεων και υποθηκών. Περαιτέρω οι εναγόμενοι αρνούνται τα ισχυριζόμενα χρεωστικά υπόλοιπα και γίνεται αναφορά στην παράβαση της υποχρέωσης της ενάγουσας να εφαρμόσει τις πρόνοιες της Οδηγίας της Κεντρικής Τράπεζας και του Κώδικα Συμπεριφοράς για τις αναδιαρθρώσεις. Επίσης, στις υπερασπίσεις των 3 αγωγών, υπάρχει πανομοιότυπη ανταπαίτηση των εναγομένων. Η αγωγή 1363/2015, που καταχωρήθηκε από τις εταιρείες Tip Top Ltd και Theosevis Trading Ltd, εναντίον της τράπεζας Κύπρου, αναφέρεται στους επίδικους λογαριασμούς των εταιρειών. Οι εν λόγω εταιρείες με την αγωγή τους, αμφισβητούν την εγκυρότητα των συμφωνιών, καταγγέλλουν την συμπεριφορά της τράπεζας έναντι τους, αμφισβητούν τα χρεωστικά υπόλοιπα που η τράπεζα παρουσιάζει ως οφειλόμενα και ζητούν την ακύρωση των συμφωνιών. Στην εν λόγω αγωγή 1363/2015 των πρωτοφειλέτιδων εταιρειών, δεν περιλήφθηκαν ως ενάγοντες οι εγγυητές και ενυπόθηκοι οφειλέτες, οι οποίοι περιλαμβάνονται στις 3 αγωγές της τράπεζας ως εναγόμενοι. Αυτό γιατί κατά την ομνύουσα, σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής των εταιρειών για ακύρωση των δανειακών συμβάσεων, αυτόματα θα συμπαρασυρθούν σε ακύρωση και οι εγγυήσεις και εξασφαλίσεις των δανείων. Ήταν η θέση της ομνύουσας ότι λόγω της κοινής γραμμής υπεράσπισης στις 3 αγωγές της τράπεζας και την σύνδεση τους με την απαίτηση των εταιρειών στην αγωγή αρ. 1363/2015, η μαρτυρία που θα προσκομιστεί θα είναι η ίδια. Με την συνένωση θα εξοικονομηθεί πολύτιμος και σημαντικός δικαστικός χρόνος και ως εκ τούτου, είναι επιθυμητό όπως ακουστεί μια φορά η υπόθεση και για τις 4 αγωγές. Η ειδοποίηση ένστασης Η ενάγουσα - καθ' ης η αίτηση, καταχώρησε ένσταση στην συνένωση των αγωγών. Στους λόγους ένστασης, αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι δεν υπάρχουν κοινά νομικά και πραγματικά ζητήματα της παρούσας αγωγής με τις αγωγές 440/16, 442/16 και 1363/15 με τις οποίες επιζητείται η συνένωση. Οι αγωγές στηρίζονται διαφορετικά γεγονότα και έχουν διαφορετικές βάσεις αγωγής αφού αφορούν διαφορετικές συμφωνίες και τερματίσθηκαν με διαφορετικές επιστολές απαίτησης και τερματισμού. Επιπλέον, δεν υπάρχει ταύτιση διαδίκων σε όλες τις αγωγές. Η ενάγουσα στην παρούσα, είναι επίσης ενάγουσα στις αγωγές 440/16 και 442/16 ενώ είναι εναγομένη στην αγωγή 1363/
- Ως εκ τούτου, τυχόν συνεκδίκαση των αγωγών θα ανατρέψει ουσιαστικά το βάρος απόδειξης και τον τρόπο παρουσίασης της μαρτυρίας κάθε πλευράς. Αναφέρεται επίσης στους λόγους ένστασης ότι με την συνεκδίκαση των αγωγών δεν θα εξοικονομηθεί δικαστικός χρόνος και έξοδα αλλά αντίθετα αυτά θα πολλαπλασιαστούν αφού η απαραίτητη μαρτυρία για την απόδειξη των επίδικων ζητημάτων δεν είναι κοινή σε όλες τις αγωγές. Τέλος στους λόγους ένστασης, γίνεται αναφορά σε καταχρηστική αίτηση που καταχωρήθηκε με αλλότριους σκοπούς, παράλληλα με άλλη αίτηση των εναγομένων που αποσκοπούσε στην διαγραφή της αγωγής λόγω κατ' ισχυρισμό κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. Την ένσταση συνοδεύει ένορκη δήλωση του XXXXX Χωραΐτη, λειτουργού στο τμήμα προβληματικών λογαριασμών της ενάγουσας τράπεζας. Με αυτήν, επαναλαμβάνονται όλοι οι πιο πάνω λόγοι ένστασης. Αγορεύσεις Οι συνήγοροι αγόρευσαν από γραπτό κείμενο, το οποίο παρέδωσαν στο Δικαστήριο, υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους, όπως προκύπτουν από την αίτηση και ένσταση αντίστοιχα. Θα παραθέσω στην συνέχεια σύνοψη των θέσεων των δύο πλευρών όπως προκύπτουν από τις εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις των συνηγόρων των διαδίκων. Η αγόρευση της συνηγόρου για τους εναγομένους - αιτητές. Η συνήγορος για τους εναγομένους στην αγόρευση της, επανέλαβε την θέση ότι οι υπό κρίση αγωγές, αφορούν κοινά νομικά και πραγματικά σημεία. Με τις τρεις αγωγές της, 440/2016, 441/2016 και 442/2016, η ενάγουσα τράπεζα αξιώνει διάφορά ποσά από τους εναγομένους. δυνάμει δανειακών και εγγυητικών συμβάσεων. Με την αγωγή τους 1363/2015, οι πρωτοφειλέτιδες εταιρείες, αμφισβητούν τα οφειλόμενα ποσά των δανείων και την εγκυρότητα των δανειακών και εγγυητικών συμβάσεων. Επομένως σε όλες τις περιπτώσεις, θα προσκομιστεί μαρτυρία για την απόδειξη, αφενός της εγκυρότητας των συμφωνιών και αφετέρου, των νομίμων χρεωστικών υπολοίπων. Παρόλο που η αγωγή 1363/2015 είναι προγενέστερη της παρούσας, ωστόσο, ενόψει του ότι ενάγουσες είναι μόνο οι πρωτοφειλέτιδες εταιρείες, η συνήγορος θεωρεί ότι για σκοπούς πληρότητας, οδηγός θα πρέπει να είναι η αγωγή 441/2016, στα πλαίσια της οποίας καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση, αφού αυτή περιλαμβάνει όλους τους διάδικους. Στην συνέχεια, η συνήγορος αναφέρθηκε στους λόγους ένστασης, ισχυριζόμενη ότι είναι αβάσιμοι και δεν έχουν κανένα έρεισμα. Απέρριψε ειδικά την θέση ότι οι 4 αγωγές αφορούν διαφορετικά πραγματικά και νομικά ζητήματα ή ότι στηρίζονται σε διαφορετική βάση. Εισηγήθηκε ότι με την συνένωση, καμία δυσχέρεια δεν θα προκληθεί, αλλά αντίθετα θα εξυπηρετηθούν οι σκοποί της δικαιοσύνης. Από την στιγμή που οι αγωγές αφορούν τους ίδιους λογαριασμούς, δεν υπάρχει η ανάγκη προσκόμισης διαφορετικής μαρτυρίας. Αλλά ακόμη και διαφορετική μαρτυρία να χρειαστεί, δεν θα προκληθεί δυσχέρεια στην εκδίκαση της υπόθεσης. Προς υποστήριξη του αιτήματος, η συνήγορος ανέφερε τα ακόλουθα: Και στις 4 υποθέσεις, θα παρουσιαστεί η μαρτυρία για τους ίδιους λογαριασμούς δανείων. Για την απόδειξη της υπόθεσης της ενάγουσας, θα κληθεί να προσφέρει μαρτυρία ο ίδιος τραπεζικό υπάλληλος όπως προκύπτει από τις ένορκες δηλώσεις αποκάλυψης εγγράφων. Με την τυχόν συνένωση, θα εξοικονομηθεί πολύτιμος δικαστικός χρόνος καθώς και έξοδα που θα προέκυπταν από τις 4 ξεχωριστές αγωγές. Εάν εκδοθεί το διάταγμα συνένωσης, όλες οι υποθέσεις θα οριστούν για ακρόαση αφού σε καμία δεν εκκρεμούν άλλες ενδιάμεσες διαδικασίες. Ως εκ τούτου δεν θα προκληθεί καμία δυσχέρεια στην εκδίκαση της υπόθεσης. Η αγόρευση του συνηγόρου για την ενάγουσα - καθ' ης η αίτηση. Ο συνήγορος για την ενάγουσα - καθ' ης η αίτηση στην δική του αγόρευση, αφού υιοθέτηση όλους τους πιο πάνω λόγους ένστασης, έκαμε εκτενή αναφορά στην νομολογία, η οποία ρυθμίζει την διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να διατάξει την συνεκδίκαση αγωγών δυνάμει της Δ.14 θ.2 . Στην συνέχεια, ο συνήγορος επανέλαβε την θέση ότι οι υπό κρίση αγωγές δεν έχουν κοινό πραγματικό και νομικό υπόβαθρο ενώ n βάση κάθε αγωγής είναι διαφορετική. Στις αγωγές 440/16, 441/16 και 442/16, η κάθε αγωγή αφορά διαφορετικές πιστωτικές διευκολύνσεις, διαφορετικά έγγραφα με διαφορετικές ημερομηνίες υπογραφής, διαφορετικούς εναγόμενους και διαφορετικές εξασφαλίσεις. Όσον αφορά την αγωγή 1363/15, η βάση αγωγής της είναι παντελώς διαφορετική από τις υπόλοιπες. Ως αποτέλεσμα, η μαρτυρία που αναμένεται να ακουστεί σε κάθε υπόθεση, ως μπορεί να διαγνωστεί από τη διαμόρφωση των επίδικων θεμάτων μέσα από τα δικόγραφα, δεν θα είναι κοινή ενώ η μαρτυρία που μπορεί να είναι κοινή σε όλες τις αγωγές δεν είναι τέτοιας μορφής και έκτασης ώστε τυχόν συνένωση των αγωγών να εξοικονομήσει δικαστικό χρόνο και έξοδα. Απεναντίας, διαφορετική μαρτυρία θα ακουστεί αναφορικά με κάθε μία από τις συμφωνίες πιστωτικών διευκολύνσεων, οι οποίες εξασφαλίζονται με διαφορετικές εγγυήσεις. Η κάθε συμφωνία αφορά διαφορετικά και ξεχωριστά έγγραφα τα οποία υπεγράφησαν σε διαφορετικές ημερομηνίες, κάποια τροποποιήθηκαν και κάποια όχι ενώ δημιούργησαν διαφορετικά δικαιώματα και υποχρεώσεις το καθένα. Είναι ως εκ τούτου η εισήγηση του συνηγόρου ότι η παρούσα περίπτωση δεν είναι κατάλληλη για να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα και η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου θα πρέπει να ασκηθεί εναντίον της συνεκδίκασης των υπό κρίση αγωγών. Νομική Πτυχή Η Δ.14 θ.2 στην οποία στηρίζεται η αίτηση προβλέπει τα πιο κάτω: « When two or more actions are pending in the same Court, whether by the same or different plaintiffs against the same or different defendants, and the claims of such actions involve a common question of law or fact of such importance in proportion to the rest of the matters involved in such actions as to render it desirable that the actions should be consolidated, the Court or a Judge may order that they be consolidated.» Η Δ.14 θ.2 είναι πανομοιότυπη με την Οr.49 r.8 των παλαιών Αγγλικών Θεσμών. Ως εκ τούτου η Αγγλική νομολογία είναι καθοδηγητική επί του θέματος. Από το λεκτικό της πιο πάνω διάταξης, αλλά και από την νομολογία Κυπριακή και Αγγλική, προκύπτει ότι κύριος σκοπός της συνένωσης αγωγών, είναι η εξοικονόμηση δικαστικού χρόνου, εξόδων και η αποφυγή πολλαπλότητας των διαδικασιών. Εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει η Δ.14 θ.2, το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να επιτρέψει την συνένωση αγωγών. Στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, το Δικαστήριο θα πρέπει να βεβαιωθεί ότι η συνένωση είναι επιθυμητή για σκοπούς καλύτερης απονομής της δικαιοσύνης (βλέπε Balley v. Marchioness Curzon of Kedleston and others
(1932)All E.R. 398, στις σελ. 402-403 & Hadjiathanasiou v. Parperides and others
(1975)1 C.L.R. 401). Το στοιχείο της εξυπηρέτησης των συμφερόντων της δικαιοσύνης, εξετάζεται σε συνάρτηση με το κατά πόσον υπάρχει κοινό ζήτημα Νόμου ή γεγονότων τέτοιας σημασίας σε σχέση με τα υπόλοιπα ζητήματα ώστε με την συνένωση να αποφεύγεται η πολλαπλότητα των διαδικασιών και να εξοικονομείται πολύτιμος δικαστικός χρόνος και έξοδα. Στην υπόθεση Hadjiathanasiou v. Parperides, (ανωτέρω), αναφέρονται στην σελίδα 406 της απόφασης, τα πιο κάτω σε σχέση με το θέμα: "We think, and it has not been disputed by counsel, that the trial Court has power to consolidate actions pending in the same Court and that it is exercisable where some common question of Law or fact arises in all the actions to be consolidated. From the authorities we are about to quote, it appears that actions brought by the same persons against different defendants in respect of the same libel or other connected cause, as well as for actions for negligence by different plaintiffs against the same defendant arising out of the same accidents, the Court can exercise it discretionary powers to order consolidation and generally when the plaintiffs could have joined in one action under the provisions of order 9 of our Civil procedure Rules". Στην υπόθεση Medcon Construction v. Χρ. Μαρνέρος
(1997)1Α Α.Α.Δ. 546, λέχθηκε ότι συνήθως εκδίδεται διάταγμα συνένωσης όπου προκύπτει όφελος από τη συνεκδίκαση. Τονίστηκε επίσης η βασική αρχή ότι η άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου, εξαρτάται από τα ιδιαίτερα γεγονότα της κάθε υπόθεσης και ασκείται κατά τρόπο που εξυπηρετεί τα συμφέροντα των διαδίκων, με κύρια κριτήρια τον περιορισμό των εξόδων και την επιτάχυνση της απονομής της δικαιοσύνης. Ως προς την εξέταση της προϋπόθεσης ύπαρξης κοινού πραγματικού ή νομικού ζητήματος, σχετική είναι η απόφαση Samata Enterprises v. Σταύρου
(1998)1Γ Α.Α.Δ. 1876. Αναφέρθηκε ότι η πιο πάνω προϋπόθεση, διαπιστώνεται αποκλειστικά από μελέτη της έκθεσης απαίτησης των αγωγών και ανεξάρτητα από το περιεχόμενο των υπερασπίσεων. Το Ανώτατο Δικαστήριο σε συμφωνία με την πρωτόδικη απόφαση, σημείωσε ότι η Δ.14 θ.2, ρητά αναφέρεται στις απαιτήσεις των αγωγών και όχι στις υπερασπίσεις. Παρόλα αυτά, μεταγενέστερη νομολογία αναφέρθηκε στο γεγονός της κοινής υπεράσπισης των εναγομένων ως στοιχείου που μπορεί να ληφθεί υπόψιν στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για έγκριση του αιτήματος. Σχετική είναι η υπόθεση Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως ν. Apak Agro Industries,
(1999)1Γ Α.Α.Δ. 1721, όπου στην αιτιολόγηση της απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου, γίνεται αναφορά μεταξύ άλλων και στα κοινά ζητήματα που εγείρουν οι εναγόμενοι με τις υπερασπίσεις τους. Η συνένωση ως εκ τούτου κρίθηκε δικαιολογημένη, σε σχέση με το κριτήριο του περιορισμού των εξόδων και της επιτάχυνσης της απονομής της δικαιοσύνης. Παραθέτω το πιο κάτω χαρακτηριστικό απόσπασμα από την σελίδα 1726 της απόφασης: « Κοινά επίσης είναι τα περισσότερα ζητήματα που οι εναγόμενοι στις δύο αγωγές εγείρουν στις υπερασπίσεις και ανταπαιτήσεις τους. Πρόκειται για υπερασπίσεις και ανταπαιτήσεις που εμφανίζουν ταυτοσημία επί όλων σχεδόν των ζητημάτων, νομικών και πραγματικών, που αντιστοίχως εγείρονται.» Επιπλέον, πέραν των κοινών ζητημάτων προς εκδίκαση, υπάρχουν και άλλοι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο όπως η πολυπλοκότητα των επίδικων θεμάτων ή η δυνατότητα εκπροσώπησης μέσω του ίδιου δικηγόρου (βλ. μεταξύ άλλων Lewis v. Daily Telegraph Ltd (No. 2)
(1964)1 All E.R. 705). Ο κατάλληλος χρόνος υποβολής αιτήματος συνένωσης, είναι το στάδιο των οδηγιών. Όμως τόσον ο χρόνος, όσον και το στάδιο στο οποίο υποβάλλεται το αίτημα συνένωσης, είναι στοιχεία που συνεκτιμώνται μαζί με τα υπόλοιπα περιστατικά της υπόθεσης, προκειμένου το Δικαστήριο να ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια στην εξέταση του αιτήματος (βλ. Μενέλαου κα ν. Ξενοφώντος
(1989)1E Α.Α.Δ. 371 στη σελ.375). Η διαδικασία υποβολής του αιτήματος, αναφέρεται στην 4η έκδοση του συγγράμματος Halsbury´s Laws of England. Στον τόμο 37, παράγραφος 70 της 4ης έκδοσης του πιο πάνω συγγράμματος, αναφέρεται ότι η συνένωση αγωγών μπορεί να ζητηθεί με δύο τρόπους. Είτε με την καταχώρηση ξεχωριστής αίτησης σε κάθε αγωγή που θα συνενωθεί είτε με την καταχώρηση μιας αίτησης στην οποία αναφέρονται όλοι οι τίτλοι των αγωγών των οποίων επιζητείται η συνένωση. Το σημαντικό στην όλη διαδικασία, είναι ότι οι φάκελοι των υποθέσεων των οποίων επιδιώκεται η συνένωση, να τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου που εξετάζει την συνεκδίκαση. Αναφέρεται επίσης ότι η αίτηση για συνένωση θα πρέπει να καταχωρείται το συντομότερο δυνατόν, μόλις ο εναγόμενος εκδηλώσει πρόθεση να υπερασπιστεί, παρότι μπορεί επίσης να εξεταστεί και στο στάδιο της αίτησης για οδηγίες. Παραθέτω το πιο κάτω χαρακτηριστικό απόσπασμα από το σύγγραμμα Halsbury's (ανωτέρω): "An application for consolidation is made by summons before the master in the Queen's Bench Division, or by summons or motion in the Chancery Division. I should be made as soon as possible and may be made as soon as the defendants have given notice of intentions to defend, although it may also be made on or under the summons for directions. A separate summons should be issued in each action proposed to be consolidated or one summons may be issued, provided it fully sets out the titles of each such action. The principle is that all the actions to be consolidated must be before the court at the same time." Σύμφωνα με την νομολογία, είναι δυνατόν να διαταχθεί μερική συνένωση αγωγών. Στις περιπτώσεις αυτές, γίνεται συνεκδίκαση μόνο ορισμένων επίδικων θεμάτων και στην συνέχεια οι αγωγές αποσυνδέονται προκειμένου να εκδικαστούν ξεχωριστά τα υπόλοιπα επίδικα ζητήματα. Σχετική είναι η υπόθεση Αντωνιάδης ν. Οικονομίδης
(1977)1 JSC 103, στην οποία αναφέρθηκαν μεταξύ άλλων τα ακό9λουθα: "The application is based on the provisions of O.14 r.2 of the Civil Procedure Rules whereby the Court is empowered, in its discretion, to order consolidation provided it appears that common questions of law or fact of sufficient importance in proportion to the rest of the matters in issue make it desirable that the action be heard together. No provision is made in the rule as such for partial consolidation, that is consolidation for purposes of hearing of some of the issues in dispute but the word "may" in the context of the rule, clearly imports a discretionary power wide enough to authorize any kind of consolidation designed to further the object of consolidation that lay in the avoidance of multiplicity of proceedings and the saving of expense." Παρόλο που η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου είναι πλατιά, η συνένωση δεν είναι επιθυμητή όταν προκύπτουν πρακτικές δυσκολίες. Για παράδειγμα όπου οι ενάγοντες στις διάφορες αγωγές έχουν διαφορετικούς δικηγόρους (βλ.Lewis v. Daily Telegraph (No.2)
(1964)2 Q.B. 601) ή όπου οι εναγόμενοι προβάλλουν διαφορετικές υπερασπίσεις (βλ. Daws v. Daily Sketch & Sunday Graphics Ltd and others v. Same
(1960)1 All E.R. 397) Το ίδιο ισχύει και σε διασταυρούμενες αγωγές (cross actions), όταν ο ενάγοντας στην μια αγωγή είναι εναγόμενος στην άλλη. Αυτό γιατί προκύπτουν δυσκολίες ως προς το ποιος διάδικος φέρει το βάρος απόδειξης και κατ' επέκταση, ποιος διευθύνει τις συνενωθείσες αγωγές και ξεκινά πρώτος την υπόθεση του. Εντούτοις και σε αυτή την περίπτωση θα μπορούσε να διαταχθεί η συνένωση για σκοπούς εξοικονόμησης χρόνου και δικαστικής δαπάνης αν η δεύτερη αγωγή ήταν δυνατόν να λάβει την μορφή ανταπαίτησης στην πρώτη. Σχετικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα από το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 37, παράγραφο 69: "On the other hand, there may be circumstances which may make it undesirable or even impossible, or at least impracticable, to make an order for consolidation. Thus, two actions cannot be consolidated where the plaintiff in one action is the same person as the defendant in another action unless one action can be ordered to stand as a counterclaim in the consolidated action. Παρόλα αυτά έχει νομολογηθεί ότι στην περίπτωση που διαπιστωθεί ότι οι αγωγές έχουν κοινά νομικά και πραγματικά σημεία, το θέμα της ρύθμισης της διαδικασίας, θεωρείται δευτερεύον. Σχετική είναι η υπόθεση Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως ν. Apak Agro Industries (ανωτέρω) στην σελ. 1726 της οποία λέχθηκαν τα εξής: « Το ζήτημα του προσδιορισμού του διαδίκου του έχοντος το δικαίωμα να αρχίσει πρώτος θα έπρεπε να είχε θεωρηθεί ως δευτερεύον ενόψει της βασικής διαπίστωσης περί υπάρξεως κοινού θέματος μεταξύ των δύο αγωγών και δεν θα έπρεπε να αποτελέσει λόγο απόρριψης του αιτήματος για συνένωση των αγωγών. Το εν λόγω ζήτημα, ως καθαρά διαδικαστικό, μπορεί χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία να ρυθμιστεί πριν από την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας.» Σύμφωνα με την Δ.14 θ.4, σε περίπτωση έκδοσης διατάγματος συνένωσης , την διεύθυνση των συνενωμένων αγωγών έχει ο ενάγων ο οποίος πρώτος κίνησε αγωγή, εκτός αν για ειδικούς λόγους το Δικαστήριο διατάξει διαφορετικά. Συμπεράσματα Στην παρούσα υπόθεση, οι εναγόμενοι επέλεξαν να καταχωρήσουν την αίτηση συνένωσης στην αγωγή 441/16, παραθέτοντας τους τίτλους και των τριών υπολοίπων αγωγών με τις οποίες επιδιώκουν την συνένωση, διαδικασία που είναι η πιο συνηθισμένη. Εν πάση περιπτώσει, σημαντικό είναι ότι και οι τέσσερεις φάκελοι τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου ούτως ώστε να έχει πλήρη αντίληψη των επιδίκων θεμάτων όπως εμφαίνονται στα δικόγραφα. Έχω μελετήσει με προσοχή τα επίδικα θέματα και των υπό κρίση αγωγών όπως προκύπτουν κυρίως από τις αντίστοιχες εκθέσεις απαίτησης αλλά και από τις υπερασπίσεις και ανταπαιτήσεις των εναγομένων. Κρίνω ότι οι τέσσερεις αγωγές έχουν κοινά νομικά και πραγματικά σημεία σε βαθμό που να δικαιολογείται η συνεκδίκαση τους. Προκύπτει από τα δικόγραφα των αγωγών ότι υπάρχει ταυτότητα διαδίκων. Η ενάγουσα κίνησε τις υπό κρίση αγωγές εναντίον των εναγομένων για υπόλοιπο δανειακών συμβάσεων που συνήψαν οι συνδεδεμένες μεταξύ τους πρωτοφειλέτιδες εταιρείες Tip Top Ltd και Theosevis Trading Ltd, με την εγγύηση των υπολοίπων εναγομένων. Η αγωγή 441/16 αφορά τρεις λογαριασμούς δανείου από την εταιρεία Tip Top Ltd ενώ η αγωγή 442/16 αφορά ένα μόνο λογαριασμό δανείου της εταιρείας Theosevis Trading Ltd. Και στις δύο αγωγές, εναγόμενοι 2 έως 6 είναι τα ίδια πρόσωπα που ενάγονται ως εγγυητές των πρωτοφειλέτιδων εταιριών. Επιζητείται επίσης και στις δύο αγωγές 440/16 και 441/16, η εκποίηση των ίδιων ενυπόθηκων ακινήτων που παραχωρήθηκαν για εξασφάλιση των πιο πάνω δανειακών συμβάσεων. Η τρίτη αγωγή 440/16 αφορά απαίτηση της ενάγουσας τράπεζας εναντίον της εταιρείας Tip Top Ltd, δυνάμει συμφωνίας διευκολύνσεων πιστωτικής κάρτας. Η υπεράσπιση και ανταπαιτήσεις των εναγομένων είναι η ίδια και στις τρεις πιο πάνω αγωγές. Σχετίζεται μεταξύ άλλων με την εγκυρότητα των δανειακών και εγγυητικών συμβάσεων λόγω καταχρηστικών ρητρών, ψευδών παραστάσεων, δόλου και απάτης. Τους ίδιους ισχυρισμούς προβάλουν οι πρωτοφειλέτιδες εταιρείες και στην τέταρτη αγωγή 1363/15 που καταχώρησαν εναντίον της τράπεζας, με την οποία ζητούν την ακύρωση των δανειακών συμβάσεων, στη βάση των ιδίων ισχυρισμών για καταχρηστικές ρήτρες, ψευδείς παραστάσεις, δόλο και απάτη. Δεν ισχύει ως εκ τούτου η θέση της καθ' ης η αίτηση τράπεζας ότι οι υπό κρίση αγωγές δεν έχουν κοινό πραγματικό και νομικό υπόβαθρο. Δεν συμφωνώ επίσης με την θέση της τράπεζας ότι η συνένωση θα δημιουργήσει μεγάλο όγκο μαρτυρίας στην διαδικασία λόγω του ότι θα προστεθούν προς απόδειξη πολλές δανειακές συμβάσεις. Υπενθυμίζω ότι η παρούσα αγωγή 441/16 αφορά τρεις λογαριασμούς δανείου ενώ οι αγωγές 440/16 και 442/16 από ένα λογαριασμό. Υπό τας περιστάσεις δεν πρόκειται να προσθέσει μεγάλο όγκο μαρτυρίας στην παρούσα αγωγή που αφορά ήδη τρεις συμβάσεις, η συνεκδίκαση με αγωγές που αφορούν ακόμα από ένα λογαριασμό. Η προσθήκη μαρτυρίας για δύο ακόμη συμβόλαια δεν δικαιολογεί τον ισχυρισμό ότι θα δημιουργηθεί τέτοια σύγχυση στα επίδικα θέματα ή θα προστεθεί τόσον μεγάλος όγκος μαρτυρίας, ώστε να δικαιολογείται η απόρριψη του αιτήματος. Δεν συμφωνώ επίσης με την θέση ότι επειδή οι αγωγές αναφέρονται σε διαφορετικές συμφωνίες πιστωτικών διευκολύνσεων, θα πρέπει για αυτόν τον λόγο να απορριφθεί το αίτημα συνεκδίκασης. Θα ήταν παράδοξο και ίσως ανεπίτρεπτο να καταχωρείτο ξεχωριστή αγωγή για κάθε σύμβαση που αφορά τους ίδιους διαδίκους. Αυτόν ακριβώς τον σκοπό εξυπηρετεί η συνένωση αγωγών δυνάμει της Δ.14 θ.2. Την εξοικονόμηση δικαστικού χρόνου σε περιπτώσεις που αφορούν πολλές συμφωνίες με τους ίδιους διαδίκους ή κάποιους από αυτούς όταν τίθενται προς εκδίκαση, τα ίδια πραγματικά και νομικά ζητήματα. Η ίδια εξ' άλλου η τράπεζα, επέλεξε να συμπεριλάβει στην αγωγή 441/16 τρεις διαφορετικές δανειακές συμβάσεις. Υπό τας περιστάσεις, κρίνω ότι δεν θα προσθέσει τεράστιο όγκο μαρτυρίας στην παρούσα αγωγή 441/16, η προσθήκη της μαρτυρίας για μια σύμβαση πιστωτικής κάρτας στην αγωγή 440/16 και για μια ακόμη δανεική σύμβαση στην αγωγή 442/16. Μπορεί η εν λόγω αγωγή 442/16 να αφορά άλλη πρωτοφειλέτιδα εταιρεία την Theosevis Trading Ltd. Όμως υποστηρίχθηκε χωρίς να αμφισβητηθεί, ότι η Theosevis Trading Ltd είναι συνδεδεμένη με την Tip Top Ltd, πρωτοφειλέτιδα στις αγωγές 440/16 και 441/16, με την έννοια ότι οι δύο εταιρείες έχουν την ίδια μετοχική και διευθυντική δομή. Εξ' άλλου, οι εγγυητές - εναγόμενοι 2 έως 6 και στις δύο αγωγές 440/16 και 441/16, είναι οι ίδιοι και επιπλέον και στις δύο πιο πάνω αγωγές, επιζητείται η εκποίηση των ιδίων ακινήτων. Δεν τίθεται ως εκ τούτου θέμα σύγχυσης ή εκτροχιασμού των επιδίκων θεμάτων σε περίπτωση συνεκδίκασης των υπό κρίση αγωγών. Αντιθέτως, κρίνω ότι με την συνεκδίκαση θα εξοικονομηθεί δικαστικός χρόνος και έξοδα αφού οι υπό κρίση αγωγές αφορούν τους ίδιους διαδίκους και συνηγόρους και το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει τα ίδια νομικά και πραγματικά θέματα. Το γεγονός ότι στην αγωγή 1363/15 ενάγουσες είναι οι πρωτοφειλέτιδες εταιρείες ενώ στις υπόλοιπες αγωγές είναι εναγόμενες δεν αλλάζει την διαπίστωση ότι η συνένωση ενδείκνυται για σκοπούς εξοικονόμησης δικαστικού χρόνου και εξόδων. Ούτε είναι σωστή η θέση ότι για τον πιο πάνω λόγο, τυχόν συνεκδίκαση των αγωγών θα ανατρέψει ουσιαστικά το βάρος απόδειξης και τον τρόπο παρουσίασης της μαρτυρίας κάθε πλευράς. Εξάλλου όπως αναφέρεται στην προαναφερθείσα νομολογία, η διαδικασία που θα ακολουθηθεί σε περίπτωση συνεκδίκασης, θα καθοριστεί από το ίδιο το Δικαστήριο που θα συνεκδικάσει τις αγωγές. Με βάση όλα τα πιο πάνω, είναι η κατάληξη μου ότι στην παρούσα περίπτωση, η συνένωση είναι επιθυμητή αφού θα εξοικονομηθεί σημαντικός δικαστικός χρόνος και έξοδα. Επομένως, εκδίδεται διάταγμα για την συνεκδίκαση των υπό κρίση αγωγών σε όλα τα επίδικα θέματα. Επιπλέον δυνάμει της Δ.14 Θ.4, κρίνω ότι υπάρχουν ειδικοί λόγοι όπως η αγωγή 4041/16 παρότι δεν καταχωρήθηκε πρώτη, να καθοριστεί ως η δεσπόζουσα αγωγή στην υπό κρίση διαδικασία των συνενωμένων αγωγών αφού αφορά όλα τα εμπλεκόμενα πρόσωπα. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης, επιδικάζονται εναντίον της ενάγουσας - καθ' ης η αίτηση και υπέρ των εναγομένων - αιτητών ως θα υπολογιστούν από το Πρωτοκολητείο και εγκριθούν από το Δικαστήριο, να πληρωθούν δε στο τέλος της αγωγής. ............. Αλέξανδρος Α. Παναγιώτου Π.Ε.Δ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο