ΧΡΙΣΤΟΦΗ κ.α. ν. ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής: 1535/2018, 21/11/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A469 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Λ. Πασχαλίδη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1535/2018 ΜΕΤΑΞΥ:
- xxxxxxx ΧΡΙΣΤΟΦΗ (ΑΔΤ XXXXX7127) εκ Λεμεσού
- xxxxxxx ΝΙΚΟΛΑΟΥ (ΑΔΤ XXXXX1698) εκ Λεμεσού Ενάγουσες και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, εκ Λευκωσίας Εναγόμενοι (Αίτηση για προσωρινό διάταγμα ημερ. 24/09/18) Ημερομηνία: 21 Νοεμβρίου 2018 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες - Αιτητές: κ. Γ. Χριστοδουλίδης Για τους Εναγόμενους - Καθ' ων η Αίτηση: κα Ν. Ηροδότου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αντικείμενο της παρούσας απόφασης είναι η αίτηση που καταχώρησαν οι ενάγοντες στις 24/09/18 ζητώντας αριθμό διαταγμάτων με τα οποία να απαγορεύεται ή να αναστέλλεται η εκποίηση και/ή η πώληση με δημόσιο πλειστηριασμό συγκεκριμένου ακινήτου τους στη Λεμεσό, το οποίο ακίνητο είναι υποθηκευμένο προς όφελος των εναγομένων στα πλαίσια συμφωνίας δανείου που υπεγράφη μεταξύ των διαδίκων περί τις 18/03/
- Σημειώνω ότι ο επίδικος πλειστηριασμός, ο οποίος εδράζεται στις πρόνοιες του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου (Ν.9/1965), έχει καθοριστεί με τη σχετική Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ που απέστειλαν οι εναγόμενοι στους ενάγοντες στις 18/07/18, να λαμβάνει χώρα στις 17/12/18 και ώρα 10:00 π.μ., σε συγκεκριμένη τοποθεσία στη Λεμεσό. Σημειώνω επίσης ότι αρχικά οι ενάγοντες επεχείρησαν να εξασφαλίσουν τα αιτούμενα διατάγματα μονομερώς, όμως με σχετικές οδηγίες του Δικαστηρίου, η αίτηση επιδόθηκε στην άλλη πλευρά, η οποία καταχώρησε ένσταση αποτελούμενη από εικοσιτέσσερις συνολικά λόγους. Παραθέτω συνοπτικά το περιεχόμενο του κλητηρίου εντάλματος και των έγγραφων παραστάσεων των διαδίκων. Το γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα της αγωγής καταχωρήθηκε στις 06/07/18 και αποτελείται από εννιά ουσιαστικές θεραπείες, οι οποίες αφορούν σε αποζημιώσεις για κατ' ισχυρισμό απάτη, δόλο, ψευδείς παραστάσεις, παράβαση σύμβασης, αδικαιολόγητου πλουτισμού, κατάχρηση και παραβίαση συνταγματικών και θέσμιων υποχρεώσεων από πλευράς εναγομένων καθώς επίσης και σε αριθμό διαταγμάτων που να ακυρώνουν εξ' υπαρχής τις συμφωνίες των μερών σε σχέση με την παροχή τραπεζικών διευκολύνσεων μέσω συγκεκριμένου τραπεζικού λογαριασμού και της συνδεδεμένης συμφωνίας υποθήκης του επίμαχου ακινήτου των εναγόντων, ως συμφωνίες παράνομες, παράτυπες και καταχρηστικές. Παρόμοιας φύσης διάταγμα αξιώνεται και στη βάση του ότι οι εναγόμενοι προέβησαν σε υπερχρεώσεις και/ή παράνομους τοκισμούς και/ή ανατοκισμούς και/ή μονομερείς αναλήψεις χρημάτων από τον προαναφερόμενο τραπεζικό λογαριασμό. Η υπό κρίση αίτηση, αν και ενδιάμεση, είναι συνταγμένη κατά τον τύπο πρωτογενούς Αίτησης - Έφεσης, εδράζεται σε σωρεία νομοθετικών προνοιών μεταξύ των οποίων και τα αρ. 29 - 32 Ν.14/60, 4 - 9 Κεφ.6, Μέρη VI και VIA του Ν. 9/1965 ως τροποποιήθηκε και στο Κεφ.224 και παραθέτει στο σώμα της τα γεγονότα επί των οποίων αυτή εδράζεται. Υποστηρίζεται δε από Ε/Δ του ενάγοντα 1 ο οποίος κάνει αναφορά μεταξύ άλλων και στα γεγονότα που αναφέρονται στο κυρίως σώμα της αίτησης. Συνοψίζω τις θέσεις του. Μαζί με την ενάγουσα 2 σύζυγο του, σύναψαν περί το Μάρτιο 2008, συμφωνία στεγαστικού δανείου με τους εναγόμενους στα πλαίσια της οποίας προσέφεραν ως εξασφάλιση το επίμαχο ακίνητο τους για το οποίο εγγράφηκε στις 18/03/08 η υποθήκη με αρ. Υ260/2008 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού. Στις 19/07/18, οι εναγόμενοι τους επέδωσαν Ειδοποιήσεις Τύπου ΙΑ και ΙΒ, πληροφορώντας τους για την πρόθεση τους να προχωρήσουν με πώληση, εκποίηση και πλειστηριασμό του προαναφερόμενου ακινήτου ώστε να εισπράξουν το κατά τους εναγόμενους οφειλόμενο υπόλοιπο του δανείου ύψους €95.958,42 πλέον τόκους (Τεκ. Α). Η ουσία της εκδοχής των εναγόντων είναι ότι οι εναγόμενοι δεν νομιμοποιούνται να προχωρήσουν με τον προτιθέμενο πλειστηριασμό «.διότι εκκρεμεί η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγή.» και διότι οι επίδικες ειδοποιήσεις αντίκεινται στους Νόμους και στο Σύνταγμα. Θεωρούν δε ότι τα ποσά που αξιώνουν οι εναγόμενοι με τον πλειστηριασμό είναι αυθαίρετα, υπέρμετρα και παράνομα και ότι αφ' ης στιγμής έχει καταχωρηθεί η παρούσα αγωγή, ο λόγος καταχώρησης της οποίας ήταν για να «.να διαπιστωθεί ποιο είναι το πραγματικό ή το νόμιμο οφειλόμενο υπόλοιπο (τους).», η διαδικασία εκποίησης του Ν.9/1965 δεν μπορεί να προχωρήσει. Ισχυρίζονται επίσης οι ενάγοντες ότι οι εναγόμενοι «.προωθούν την εκποίηση και τον πλειστηριασμό του επίδικου Ακινήτου, αγνοώντας και παραγνωρίζοντας την εκκρεμοδικία της Αγωγής 1535/18.». Κάμνοντας αναφορά στις προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων μετά και που έλαβε νομική συμβουλή, ο ομνύοντας ισχυρίζεται ότι οι ενάγοντες και καλή υπόθεση έχουν αλλά και ορατή πιθανότητα επιτυχίας στην αγωγή τους, εφόσον οι εναγόμενοι έχουν συμπεριφερθεί παράνομα, καταχρηστικά και αντισυμβατικά και αξιώνουν μέσω του πλειστηριασμού, ποσά τα οποία είναι προϊόν υπερχρεώσεων και παράνομων χρεώσεων τόκων. Υπό αυτά τα δεδομένα, ισχυρίζεται ο ομνύοντας, αν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα και προχωρήσει η εκποίηση, η αγωγή θα καταστεί άνευ αντικειμένου χωρίς να ακουστεί, παραβιάζοντας έτσι τα συνταγματικά δικαιώματα των εναγόντων, ενώ η πώληση του ακινήτου τους, πριν να ξεκαθαρίσουν τα επίδικα θέματα της παρούσας, θα τους προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά. Στην αντίπερα όχθη οι εναγόμενοι, όπως ήδη ανέφερα, καταχώρησαν ένσταση στην αίτηση υποστηριζόμενη από Ε/Δ ενός εκ των λειτουργών εκποιήσεων της εταιρείας που έχει αναλάβει τη διαχείριση των προβληματικών λογαριασμών που τηρούνται από τους εναγόμενους, μεταξύ των οποίων είναι, ως ισχυρίζεται ο ομνύοντας και ο επίδικος λογαριασμός. Η ένσταση των εναγομένων περιστρέφεται γύρω από την κατ' εκείνους ανυπαρξία οποιασδήποτε μαρτυρίας που να δικαιολογεί, είτε κατά νόμο είτε κατ' ουσία, την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων καθώς επίσης και γύρω από την όλη στάση που επέδειξαν οι ενάγοντες πριν την καταχώρηση της παρούσας αγωγής και αίτησης. Συγκεκριμένα, ο ομνύοντας αναφέρει ότι: (α) Οι Ενάγοντες-Αιτητές κατά/ή περί την 05/3/2008 υπέγραψαν με την Εναγόμενη-Καθ' ης η Αίτηση συμφωνία δανείου για το ποσό των €55.000,00-, Αντίγραφο της συμφωνίας δανείου ημερ. 05/03/2008 ως επίσης και επιστολής παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων επισυνάπτεται στην παρούσα και σημειώνονται ως Τεκμήριο
- (β) Περαιτέρω, κατά την ίδια χρονική περίοδο, ήτοι κατά/ή περί την 05/03/2008 η Ενάγουσα 2 παραχώρησε προσωπική εγγύηση στην Εναγόμενη, για όλες τις υποχρεώσεις του Ενάγοντα αρ.1 για το ποσό των €55.000,00-, Αντίγραφο του προαναφερόμενου εγγράφου εγγύησης ημερομηνίας 05/3/2008 επισυνάπτεται στην παρούσα και σημειώνεται ως Τεκμήριο
- (γ) Την 18/3/2008 ο Ενάγων 1, συμφώνως με την επιστολή παραχώρησης πιστωτικών διευκολύνσεων ημερομηνίας 22/02/2008 ως σημειώνεται ανωτέρω, προς περαιτέρω εξασφάλιση της Εναγομένης/ Καθ' ης η Αίτηση παρεχώρησε προς όφελος της τελευταίας την Υποθήκη Υ2620/2008 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού. Αντίγραφο της Σύμβασης και Δήλωσης Υποθηκεύσεως Ακινήτου και Έγγραφο Υποθήκης ημερομηνίας 18/3/2008 επισυνάπτεται στην παρούσα και σημειώνεται ως Τεκμήριο
- Η εν λόγω υποθήκη υπ' αριθμό Υ2620/2008 ήταν για το ποσό ύψους €55.000,00 με τόκο προς 6,90% επί του εν λόγω ποσού από την 18/3/2018 μέχρι εξοφλήσεως και αποτελούσε όπως άλλωστε ρητά και ξεκάθαρα αναφέρει ο όρος 3 αυτής «.... πρόσθετη και περαιτέρω εξασφάλιση και εγγύηση για κάθε υποχρέωση του Πρωτοφειλέτη προς την Τράπεζα που απορρέουν από τη συμφωνία παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων ή δημιουργούνται λόγω των προσπαθειών της Τράπεζας για είσπραξη του λαβείν της, αναλαμβάνω δε να πληρώσω προς την Τράπεζα μόλις μου ζητηθεί οποιοδήποτε ποσό χρημάτων που μπορεί να καταστεί πληρωτέο προς τν Τράπεζα σε σχέση με τον πιο πάνω αναφερόμενες υποχρεώσεις του Πρωτοφειλέτη συμπεριλαμβανομένων τόκων, προμηθειών, επιβαρύνσεων και /ή άλλων τραπεζικών δικαιωμάτων, δικηγορικών και δικαστικών εξόδων και άλλων εξόδων και δαπανών». Η υποθήκη ενεγράφη σύμφωνα με τους όρους εγγράφου υποθήκης ημερομηνίας 18/3/2008 το οποίο έχει επισυναφθεί και στην πιο πάνω υποθήκη ως αναπόσπαστον μέρος της. Οι Αιτητές/Ενάγοντες δεν τήρησαν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις έναντι των Καθ' ων η Αίτηση/Εναγομένων, κατά παράβαση των όρων των επίδικων Συμφωνιών δανείου, με αποτέλεσμα ο λογαριασμός XXXXX33-01 να παρουσιάζει καθυστερήσεις. Ως αποτέλεσμα της άρνησης ή παράλειψης ή αμέλειας των Αιτητών/ Εναγόντων να αποπληρώσουν καθυστερημένες δόσεις και να τηρήσουν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις, η Καθ' ης η Αίτηση/Εναγόμενη με επιστολές της 07/8/2014 και 17/11/2014 προς τους Αιτητές/Ενάγοντες, τους πληροφόρησαν για την καθυστέρηση πληρωμής και/ή την μη ικανοποιητική λειτουργία του πιο πάνω λογαριασμού και κάλεσαν αυτούς όπως εντός 21 ημερών να τακτοποιήσουν τις εκκρεμότητες τους ή να προβούν στην παροχή των οικονομικών πληροφοριών προς της Καθ'ής η Αίτηση/Εναγόμενη με σκοπό την εξεύρεση λύσης αναδιάρθρωσης των υποχρεώσεων τους. Επιπλέον, μέσω της επιστολής ημερ. 17/11/2014 η Καθ'ής η Αίτηση/Εναγόμενη ενημέρωνε τους Αιτητές Ενάγοντες ότι σε περίπτωση μη συμμόρφωσης τους θα προέβαιναν στο τερματισμό της επίδικης συμφωνίας δανείου. Αντίγραφα των επιστολών ημερ. 17/11/2014 επισυνάπτονται στην παρούσα και σημειώνονται ως Τεκμήριο
- Ακολούθως λόγω της άρνησης και/ή παράλειψης των Αιτητών/Εναγόντων να συμμορφωθούν με το περιεχόμενο των πιο πάνω επιστολών, η Καθ'ής η Αίτηση/Εναγόμενη με επιστολές της προς τους Αιτητές/Ενάγοντες ημερ. 09/12/2014 τερμάτισαν την λειτουργία του επίδικου λογαριασμού δανείου και τους κάλεσαν όπως εξοφλήσουν άμεσα όλο τα οφειλόμενο ποσό που παρουσίαζε ο λογαριασμός δανείου. Φωτοαντίγραφα των επιστολών ημερομηνίας 09/12/2014 επισυνάπτονται στην παρούσα και σημειώνονται ως Τεκμήριο
- Επειδή οι Ενάγοντες-Αιτητές συνέχισαν να παραλείπουν και/ή να αμελούν να τηρούν τις υποχρεώσεις τους με βάση τις υπογραμμένη συμφωνία δανείου και/ή εγγύηση και/ή υποθήκη και αφού συνέχισαν να μην καταβάλλουν τις συμφωνηθείσες δόσεις αποπληρωμής του δανείου τους, η Καθ'ής η Αίτηση/Εναγόμενη αρχικά απέστειλε σε αυτούς μέσω ιδιώτη επιδότη ειδοποίηση Έντυπο Ν.275 ημερομηνίας 12/02/2015 για εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου μέσω του Κτηματολογίου. Η εν λόγω επιστολή επιδόθηκε στον Αιτητή 1/Ενάγοντα προσωπικά την 12/5/
- Παρά το ότι με την εν λόγω επίδοση οι Ενάγοντες είχαν πληροφορηθεί και μέσω κατάστασης για το χρεωστικό υπόλοιπο του επίδικου λογαριασμού μέχρι την 31/01/2015 ουδεμία αντίδραση εξέφρασαν για κατ' ισχυρισμό παράνομες χρεώσεις αλλά ούτε προέβηκαν για περίοδο 3 ετών είτε σε παραστάσεις προς την Καθ'ής η Αίτηση/Εναγόμενη είτε στην καταχώρηση αγωγή εναντίον της Καθ'ής η Αίτηση/Εναγόμενης αναφορικά με τις δήθεν παράνομες χρεώσεις. Παρά την ως άνω επίδοση οι Αιτητές συνέχισαν να παραλείπουν και/ή να αμελούν να τηρούν τις υποχρεώσεις του και συνεπακόλουθα, οι Εναγόμενοι στις 11/6/2018 υπό την ιδιότητα της ως ενυπόθηκος δανειστής, επέδωσαν προς τους Αιτητές την Ειδοποίηση «ΤΥΠΟΥ Θ» με βάση το άρθρο 44Β
(2)του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου με την οποία τους καλούσε να προβούν στις προβλεπόμενες ενέργειες που απαιτούνται με βάση την εν λόγω Νομοθεσία πριν να προχωρήσει στην διαδικασία πώλησης των ενυπόθηκων ακινήτων ως επίσης και Ειδοποίηση «ΤΥΠΟΥ I» με βάση τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμο, με την οποία τους ενημερώνει ότι εάν δεν καταβάλουν εντός 30 ημερών το ποσό που αναφέρεται στην εν λόγω ειδοποίηση, τότε θα προχωρήσει με την διαδικασία πλειστηριασμού που προβλέπεται στον σχετικό Νόμο και στην πώληση και μεταβίβαση του ενυπόθηκου ακινήτου στον αγοραστή. Δέσμη αντιγράφων της προαναφερόμενης Ειδοποίησης «ΤΥΠΟΥ Θ» και «ΤΥΠΟΥ I» μαζί με συνοδευτικά έγγραφα ημερομηνίας 24/10/2016 προς τους Αιτητές 1 και 2/Ενάγοντες αλλά και στο ενδιαφερόμενο μέρος ήτοι την εταιρεία Alexis Tsiakkas & Company Limited η οποία έχει προς όφελος της καταθέσει το MEMO 5/ΕΒ/1303/2017. Δέσμη αντιγράφων της επίδοση των ειδοποιήσεων «ΤΥΠΟΥ Θ» και «ΤΥΠΟΥ I» επισυνάπτονται στην παρούσα και σημειώνονται ως Τεκμήριο 7.. Ακολούθως, παρά την ως άνω επίδοση οι Αιτητές/Ενάγοντες συνέχισαν να παραλείπουν και/ή να αμελούν να τηρούν τις υποχρεώσεις του και συνεπακόλουθα, οι Εναγόμενοι στις 19/7/2018 υπό την ιδιότητα της ως ενυπόθηκος δανειστής, επέδωσαν προς τους Αιτητές/Ενάγοντες αλλά και στο ενδιαφερόμενο πρόσωπο ήτοι την ως άνω αναφερόμενη εταιρεία Ειδοποίηση «ΤΥΠΟΥ ΙΑ» σύμφωνα με το άρθρο 44Γ
(2)δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση με την οποία τους ενημέρωναν ότι το ενυπόθηκο ακίνητο θα πωληθεί με δημόσιο πλειστηριασμό ως επίσης τους επέδωσαν μαζί και Ειδοποίηση «ΤΥΠΟΥ ΙΒ» σύμφωνα με το άρθρο 44Δ
(2)με την οποία τους ενημέρωναν ότι τις επόμενες 10 ημέρες θα έπρεπε να διορίσουν εκτιμητή για τον καθορισμό της αγοραίας αξίας του ενυπόθηκου ακινήτου.» Στη βάση των πιο πάνω, οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι η απόκρυψη από πλευράς εναγόντων ότι είχαν στην κατοχή τους κατάσταση λογαριασμού και γνώριζαν επακριβώς το ποσό που αξίωναν οι εναγόμενοι τουλάχιστο από το 2015 που τους κοινοποιήθηκε η ρητή πρόθεση των τελευταίων να προχωρήσουν με εκποίηση του ακινήτου τους και παρά ταύτα ουδέποτε εξέφρασαν οποιοδήποτε παράπονο ή αμφισβήτηση σε σχέση με αυτό, σε συνδυασμό με την αδικαιολόγητη αδράνεια τους να ενεργήσουν νωρίτερα για να προβάλουν τους ισχυρισμούς που προβάλλουν τώρα, είναι στοιχεία ενδεικτικά του αβάσιμου και του κακόπιστου της παρούσας αίτησης. Πρόσθετα τούτου, ισχυρίζονται οι εναγόμενοι, στους ενάγοντες δόθηκαν πάρα πολλές προειδοποιήσεις και ευκαιρίες για να διευθετήσουν την οφειλή τους έτσι ώστε να μην παραστεί ανάγκη εκποίησης της υποθήκης, όμως παρά ταύτα, οι τελευταίοι αδιαφόρησαν παντελώς και προσπαθούν τώρα να καθυστερήσουν και να αποποιηθούν των ευθυνών τους, προβάλλοντας για πρώτη φορά και αναληθώς ότι είναι θύματα των εναγομένων. Η απουσία οποιασδήποτε μαρτυρίας στην αίτηση, η οποία να δίδει έστω το ελάχιστο έρεισμα στους γενικούς και αόριστους ισχυρισμούς των εναγόντων, είναι, σύμφωνα με τους εναγόμενους, μοιραία για την τύχη της αίτησης, ενώ η καταχώρηση αγωγής, δε συνιστά από μόνη, ως αυθαίρετα ισχυρίζονται οι ενάγοντες, λόγο για έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Την επιχειρηματολογία τους οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των μερών την ανέπτυξαν μέσω εμπεριστατωμένων γραπτών αγορεύσεων αναφορά στις οποίες κάνω πιο κάτω όπου κρίνεται αναγκαίο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Οι νομικές αρχές που διέπουν τον τρόπο εφαρμογής του Άρθρου 32 για έκδοση, ή μη, παρεμπίπτοντος διατάγματος εξετάστηκαν και αναλύθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο σε αριθμό υποθέσεων - (βλ., μεταξύ άλλων, Karydas Taxi Co. Ltd. v. Andreas Komodikis
(1975)1 C.L.R. 321· Acropol Shipping Company Ltd. and Others v. Petros I. Rossis
(1976)1 C.L.R. 38· Νemitsas Industries Ltd. v. S. & S. Maritime Lines Ltd. and Others
(1976)1 C.L.R. 302· Constantinides v. Makriyiorghou and Another
(1978)1 C.L.R. 585· Papastratis v. Petrides
(1979)1 C.L.R. 231· Μ. & M. Transport v. Eteria Astikon Leoforion
(1981)1 C.L.R. 605· Odysseos v. Pieris Estates and Others
(1982)1 C.L.R. 557· Jonitexo Ltd. v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263· Global Cruises S.A. και Άλλη v. Metro Shipping & Travel Ltd.
(1989)1 Α.Α.Δ. 182· Χάρης Φεσσάς
(1990)1 Α.Α.Δ. 704). Είναι παγίως νομολογημένο ότι τα τρία κριτήρια στη βάση της κλασσικής πλέον απόφασης στην Odysseos ανωτέρω, συνίστανται στην ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, στην ύπαρξη ή παρουσίαση ορατής πιθανότητας επιτυχίας και στην ικανοποίηση ότι οι αποζημιώσεις δεν θεωρούνται ότι αποτελούν ικανοποιητική θεραπεία. Το πρώτο κριτήριο ικανοποιείται με αναφορά στα καταχωρημένα δικόγραφα για την αποκάλυψη μιας συζητούμενης υπόθεσης. Το δεύτερο κριτήριο ικανοποιείται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης σε συνάρτηση με την ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Ενώ το πρώτο κριτήριο σχετίζεται κατ' ουσία με τη νομική και μόνο θεμελίωση της αξίωσης, όπως αυτή διατυπώνεται στο κλητήριο ένταλμα, το δεύτερο προχωρεί ένα πρόσθετο βήμα συσχετίζοντας τη νομική αυτή θεμελίωση με την προσφερόμενη μαρτυρία, όπως αυτή εξάγεται από τις ενόρκους δηλώσεις για την πραγματική θεμελίωση της αγωγής επί των γεγονότων. Στο στάδιο του προσωρινού διατάγματος είναι αρκετό να καταδειχθεί κάτι πέρα από την απλή πιθανολόγηση, αλλά ταυτόχρονα και κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων για την ικανοποίηση του δεύτερου κριτηρίου (βλ. σχ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΣΚΟΥΤΕΛΛΑ ν. ΜΙΧΑΛΗ ΣΚΟΥΤΕΛΛΑ, Έφεση Αρ. 43/2012, 24/3/2017) Έχει κατ' επανάληψη λεχθεί ότι το Δικαστήριο σ' αυτό το στάδιο δεν υπεισέρχεται σε αξιολόγηση και ευρήματα επί της ουσίας. Είναι, όμως, εξίσου ορθό ότι, οφείλει, παρά ταύτα, να προβεί σε κάποια αξιολόγηση της αποδεικτικής δύναμης της υπόθεσης του διαδίκου που ζητά ενδιάμεση θεραπεία και αυτή είναι η έννοια της δεύτερης προϋπόθεσης του άρθρου 32, με τον τρόπο που εξηγήθηκε στην υπόθεση Odysseos. Σ' αυτά τα πλαίσια και για τους περιορισμένους σκοπούς της διαδικασίας που συνίστανται στη διαπίστωση του κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32, «.κάποια πρωταρχική, έστω, αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι αναγκαία για να μπορεί το Δικαστήριο να συνεκτιμήσει την αποδεικτική δύναμη της κάθε πλευράς. Έστω και στην περιορισμένη σφαίρα εξέτασης σε αυτό το πεδίο» (βλ. σχ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ κ.α. ν. ΠΡΑΞΟΥΛΑ ΑΝΤΩΝΙΑΔΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ, Πολιτική Έφεση Αρ. Ε301/2016, 26/9/2017 και τις αναφορές που η εν λόγω αυθεντία κάνει στις υποθέσεις Σεβαστού ανωτέρω και Λόρδος ν. Σιακόλας, Πολιτική Έφεση Αρ. Ε143/2015, ημερομηνίας 23.3.2017). Στο κριτήριο του κατά πόσο θα ήταν δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, λαμβάνεται υπόψη και το κατά πόσον ο αιτητής, αν επιτύχει, θα αποζημιωθεί πλήρως με την καταβολή χρηματικού ποσού. Η έννοια όμως της απονομής πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι ταυτόσημη με την αποκατάσταση μόνο της υλικής ζημιάς, αλλά είναι ευρύτερη και σ' αυτήν περιλαμβάνεται και η προστασία των δικαιωμάτων των αιτητών. Το γεγονός δηλαδή ότι ο καθ' ου η αίτηση μπορεί να είναι σε οικονομική κατάσταση που του επιτρέπει να αποζημιώσει τον αιτητή, σε περίπτωση επιτυχίας του αιτητή στην αγωγή, δεν εξυπακούει αυτόματα ότι δεν θα προκληθεί οποιαδήποτε αδικία στον αιτητή, υπό την ευρύτερη έννοια. H έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο περιλαμβάνει και άλλα μεταβλητά κριτήρια εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη (Highgate Primary School Ltd και Άλλοι ν. Στέλιου Φυλακτίδη και Άλλης,
(2009)1 Α.Α.Δ. 317 και Κυρισάββα ν. Κύζη
(2001)1 Α.Α.Δ. 1245 Τέλος, το ισοζύγιο της ευχέρειας (balance of convenience) κρίνεται με βάση τα ενώπιον του Δικαστηρίου κατά τον ουσιώδη χρόνο στοιχεία (Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστοφόρου κ.ά.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Όμως, η έννοια του ενδιάμεσου διατάγματος είναι, υπό συνήθεις συνθήκες, η διατήρηση του status quo ante μέχρι της εκδίκασης της υπόθεσης και όχι η προκατάληψη της έκβασης της υπόθεσης επί της ουσίας. Δεν αποκλείεται βέβαια η έκδοση ενδιάμεσου απαγορευτικού διατάγματος αντίστοιχου προς τη θεραπεία που ζητείται με την αγωγή. Εκτός όμως ίσως σε ξεκάθαρες υποθέσεις, αυτό δεν μπορεί να γίνει με τρόπο που να ανατρέπει το status quo ante, και μάλιστα προς ουσιαστική ικανοποίηση της κυρίως θεραπείας που ζητείται με την αγωγή (βλ. Κοσμά Γεώργιος ν. Ανδρέα Χατζηκυπρή και Άλλων
(2000)1 ΑΑΔ 169 και τις αναφορές που η εν λόγω αυθεντία κάνει στις υποθέσεις Jonitexo Ltd v. Adidas Sportschuhfabriken Adi Dassler KG [1984] 1 C.L.R. 263 και Michael v. Brevinos
(1969)1 C.L.R. 578). Πρόσθετα των πιο πάνω και εφόσον η παρούσα υπόθεση σχετίζεται με τις τροποποιήσεις του Ν.9/1965 και συγκριμένα με τη διαδικασία του Μέρους VIA του Νόμου που αφορά στην πώληση ενυπόθηκου ακινήτου από ενυπόθηκο δανειστή, κρίνο σκόπιμο όπως παραθέσω σε συντομία την εν λόγω διαδικασία. Α. Σε περίπτωση υπερημερίας ενός ενυπόθηκου χρέους, ως αποτέλεσμα της οποίας ολόκληρο το ενυπόθηκο χρέος καθίσταται πληρωτέο, ο δανειστής, αν δεν έχει εξασφαλίσει δικαστική απόφαση εναντίον του οφειλέτη, δύναται να προχωρήσει στη διαδικασία εκποίησης αποστέλλοντας κατ' αρχή στον οφειλέτη ειδοποίηση Τύπου «Θ» ενημερώνοντας τον για την υπερημερία και το απαιτητό του χρέους (Αρ. 44Β). Β. Στη συνέχεια, αν δεν υπάρξει διευθέτηση του χρέους, ο δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη έγγραφη ειδοποίηση Τύπου «Ι» συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των τριάντα
(30)ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόμενου ποσού. Με την ειδοποίηση ενημερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης ότι σε περίπτωση μη εξόφλησης του οφειλόμενου ποσού που καθορίζεται σε αυτήν, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμά του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου (Αρ.44Γ
(1)). Γ. Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης «Ι», ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ», στην οποία αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό. Η εν λόγω ειδοποίηση θα πρέπει να αναφέρει την ημερομηνία, τόπο και ώρα του πλειστηριασμού και θα πρέπει να επιδοθεί τουλάχιστο τριάντα μέρες πριν την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης (Αρ. 44Γ
(2)) . Δ. Όσον αφορά τα δικαιώματα αμφισβήτησης που έχει ο οφειλέτης που λαμβάνει τις πιο πάνω ειδοποιήσεις, το αρ. 44Γ
(3)ως ίσχυε κατά το χρόνο καταχώρησης της παρούσας αγωγής, προνοούσε το εξής: «
(3)Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός τριάντα
(30)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης, σύμφωνα με το εδάφιο
(2)να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης, για τους ακόλουθους λόγους: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή (δ) εκκρεμεί αγωγή ενώπιον Δικαστηρίου για την ειδοποίηση που προβλέπεται στο εδάφιο
(1).» Μετά την καταχώρηση της αγωγής και πριν την καταχώρηση της παρούσας αίτησης, οι πιο πάνω λόγοι παραμερισμού τροποποιήθηκαν και αναφέρουν πλέον τα εξής: «(α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις˙ (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί˙ (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή˙ (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου.(ε).(στ).» ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΝΟΜΙΚΩΝ ΑΡΧΩΝ Ξεκινώντας κατ' αρχή από το κατά πόσο πληρούνται στην παρούσα περίπτωση οι προϋποθέσεις του αρ.32 Ν.14/60, παρατηρώ τα εξής: Πλην των όσων αναφέρονται ως αξιώσεις στο γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, καμία μαρτυρία έχει προσκομιστεί από πλευράς αιτητών ως προς το πού είναι που στηρίζουν τους ισχυρισμούς τους περί καταδολίευσης και εξαπάτησης τους από τους εναγόμενους. Οι επί του προκειμένου ισχυρισμοί των εναγόντων, οι οποίοι υπενθυμίζω αξιώνουν με την αγωγή τους ακύρωση όλων των επίδικων συμφωνιών και λογαριασμών στη βάση αθέμιτων, αντισυνταγματικών, αντισυμβατικών και καταχρηστικών ενεργειών, παρέμειναν γενικοί και αόριστοι και αφέθηκαν να συνιστούν απλά ισχυρισμούς περί εξαπάτησης και καταδολίευσης. Αξίζει να σημειωθεί ότι με την αίτηση δεν παρουσιάστηκε καν η επίδικη συμφωνία για την οποία οι ενάγοντες παραπονούνται και ζητούν την ακύρωση της και ούτε προσφέρθηκαν οποιασδήποτε λεπτομέρειες ως προς το ποιες είναι αυτές οι ενέργειες των εναγομένων για τις οποίες οι ενάγοντες έχουν παράπονο. Αν και στην πορεία οι επίδικες συμφωνίες παρουσιάστηκαν από τους εναγόμενους, οι ενάγοντες, οι οποίοι έχουν και το βάρος να πείσουν για το δικαιολογημένο των αιτημάτων τους, όφειλαν τουλάχιστο να καταδείξουν πού βασίζεται η συζητήσιμη υπόθεση τους για την οποία μάλιστα θεωρούν ότι έχουν και ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Τίποτα όμως τέτοιο έπραξαν οι ενάγοντες, οι οποίοι αρκέστηκαν στο να ισχυριστούν ότι οι εναγόμενοι δεν νομιμοποιούνται να προχωρήσουν με τον προτιθέμενο πλειστηριασμό «.διότι εκκρεμεί η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγή.». Φαίνεται ότι η πλευρά των αιτητών έχει συγχύσει την τότε ισχύουσα πρόνοια του αρ. 44Γ
(3)Ν.9/1965, το οποίο ως ρητά αναφέρεται, αφορούσε σε διαδικασία Αίτησης - Έφεσης και έθετε την ύπαρξη αγωγής εναντίον ειδοποίησης τύπου ΙΑ ως λόγο παραμερισμού της, με τις προϋποθέσεις έκδοσης παρεμπίπτοντος διατάγματος στα πλαίσια αγωγής δυνάμει του αρ.32 Ν.14/60. Μπορεί η συγκεκριμένη διατύπωση του αρ 44Γ
(3)Ν.9/1965, ως ίσχυε κατά το χρόνο καταχώρησης της αγωγής, να αναφέρετο μόνο σε καταχώρηση αγωγής, όμως η εν λόγω πρόνοια δεν αφορά, ούτε και διέπει την εξουσία έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων στα πλαίσια αγωγής όπου δεν είναι η καταχώρηση αγωγής που ικανοποιεί το αρ. 32 αλλά η αποδεικτική δύναμη της μαρτυρίας που παρουσιάζεται να την συνθέτει, ως την εν λόγω μαρτυρία οφείλει ο αιτητής να παρουσιάσει για να πείσει για το δικαιολογημένο της αίτησης του. Τα πιο πάνω επιβεβαιώνονται και από την τροποποίηση που επήλθε στο αρ.44Γ
(3)πριν την καταχώρηση της παρούσας αίτησης, όπου ως λόγος παραμερισμού ειδοποίησης Τύπου ΙΑ σε διαδικασία Αίτησης - Έφεσης πλέον, είναι η προηγούμενη έκδοση προσωρινού διατάγματος «.σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου». Όφειλαν συνεπώς οι αιτητές, αφ' ης στιγμή ισχυρίζονται ότι εξαπατήθηκαν και καταδολιεύτηκαν από τους εναγόμενους καθώς και ότι οι τελευταίοι τους χρέωσαν παράνομα, αντισυμβατικά και γενικά ότι τους συμπεριφέρθηκαν κατά τρόπο άδικο και αθέμιτο, να παρουσιάσουν τέτοια στοιχεία που να καταδεικνύουν ότι έχουν καλή συζητήσιμη υπόθεση και ορατή πιθανότητα επιτυχίας σε σχέση με αυτούς τους ισχυρισμούς τους. Αξιώνουν άλλωστε, στη βάση των εν λόγω ισχυρισμών, και την ακύρωση των επίδικων συμφωνιών αλλά και την απαλλαγή τους από οποιοδήποτε οφειλόμενο υπόλοιπο. Αυτό το βάρος όμως οι αιτητές απέτυχαν να το αποσείσουν αφού κανένα τέτοιο στοιχείο προσκόμισαν. Πρόσθετα όμως των πιο πάνω, τα στοιχεία που παρουσίασαν οι εναγόμενοι και τα οποία δεν αμφισβητήθηκαν, καταδεικνύουν ότι οι ενάγοντες, από το 2015 τουλάχιστο που έλαβαν ειδοποίηση για εκποίηση του ακινήτου τους σύμφωνα με το Νόμο ως ίσχυε τότε, και γνώριζαν για τις προθέσεις και αξιώσεις των εναγομένων αλλά και είχαν στη διάθεση τους άπλετο χρόνο να προβάλλουν τους όσους ισχυρισμούς προβάλλουν τώρα. Και την κατάσταση του επίδικου λογαριασμού είχαν αλλά και το χρόνο να την εξετάσουν και να την αναλύσουν έτσι ώστε να τεκμηριώσουν τους ισχυρισμούς τους. Από το 2015 όμως, καμία αμφισβήτηση προέβαλαν και σε καμία ενέργεια προέβησαν ως πράττουν σήμερα που οι εναγόμενοι άρχισαν να υλοποιούν τις προθέσεις τους και ακόμη και τώρα που ισχυρίζονται ότι τα ποσά που αξιώνουν οι εναγόμενοι είναι αυθαίρετα, καμία μαρτυρία προσκόμισαν ως προς το πού είναι που εδράζουν τους ισχυρισμούς τους αυτούς. Θα πρέπει εδώ να σημειώσω ότι και στην αγόρευση του, ο ευπαίδευτος συνήγορος των εναγόντων, δεν παραπέμπει σε οποιαδήποτε συγκεκριμένη πτυχή της μαρτυρίας των πελατών του για να υποστηρίξει τις θέσεις του αλλά περιορίζεται να αναφέρει ότι «.η αιτία, καταρχήν, της Αγωγής.είναι καλή από απόψεως ποιότητας και συνεπώς, συγκεντρώνει πιθανότητες επιτυχίας. Τα γεγονότα όπως καταγράφονται και αναφέρονται είναι σαφή και ακριβή, η δε μαρτυρία επαρκής και, ως εκ τούτου εξακριβώνεται και καταδεικνύεται η πιθανότητα επιτυχίας» Όσον αφορά τις δύο πρωτόδικες αποφάσεις στις οποίες με παρέπεμψε ο ευπαίδευτος συνήγορος των εναγόντων, αυτές δεν βοηθούν τους πελάτες του αλλά αντίθετα επιβεβαιώνουν τα όσα αναφέρω ανωτέρω. Στην Αγωγή 934/18, οι εκεί αιτητές παρουσίασαν και τις επίδικες συμφωνίες αλλά και έκθεση από ειδικό αναφορικά με τις κατ' ισχυρισμό παράνομες υπερχρεώσεις ενώ η δεύτερη υπόθεση αφορούσε σε τελική απόφαση Αίτησης - Έφεσης, όπου το αντικείμενο εξέτασης δεν ήταν το αρ.32 Ν.14/60αλλά οι πρόνοιες του Ν.6/1965 σε σχέση με την ουσία της έφεσης για παραμερισμό των ειδοποιήσεων πλειστηριασμού. Η πιο πάνω αδικαιολόγητη αδράνεια των εναγόντων, η οποία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τα κίνητρα πίσω από την παρούσα αίτηση καθώς και με το ισοζύγιο της ευχέρειας, προβάλλει εντονότερη υπό το φως του ότι οι ενάγοντες καταχώρησαν την παρούσα δύο και πλέον μήνες μετά που τους επιδόθηκαν οι επίμαχες ειδοποιήσεις πλειστηριασμού και χωρίς πάλι να δίνουν οποιαδήποτε εξήγηση και γι' αυτή την καθυστέρηση τους. Τα όσα δε στοιχεία οι ίδιοι δεν παρουσίασαν, οι οποίοι υπενθυμίζω επιχείρησαν αρχικά να εξασφαλίσουν τα αιτούμενα διατάγματα μονομερώς, αλλά κατατέθηκαν με την ένσταση των εναγομένων, αποκαλύπτουν, ως έχω ήδη αναφέρει πιο πάνω, μια όχι και τόσο συμφέρουσα εικόνα σε σχέση με την όλη στάση και συμπεριφορά των εναγόντων. Υπό το φως όλων των πιο πάνω, θα συμφωνήσω με τη θέση των εναγομένων ότι η παρούσα αίτηση είναι και κατά νόμο και ουσία αβάσιμη αλλά και ότι έχει καταχωρηθεί κακόπιστα. Δεν μπορεί επομένως παρά να απορριφθεί. Η αίτηση συνεπώς απορρίπτεται με έξοδα υπέρ εναγομένων και εναντίον εναγόντων, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της υπόθεσης. Υπ. ................ Λ. Πασχαλίδης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Interim Αναφορά: Interim Order - Εκποίηση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο