ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΚΤΗΜΑΤΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΥΡΙΠΙΔΗ ΔΙΟΓΕΝΟΥΣ ΛΤΔ, Αρ. Αίτησης: 161/2018, 30/11/2018

(1)(α), 209

(2), 211(ε), 212(α)(β)(γ), 213 και 214 ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΚΤΗΜΑΤΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΥΡΙΠΙΔΗ ΔΙΟΓΕΝΟΥΣ ΛΤΔ ---------------------- Αίτηση ημερομηνίας 6.7.2018 για άδεια καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 30.11.2018 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για αιτητές 1 και 2: κ. Στυλιανού Για καθ' ων η αίτηση: κα Χατζηστερκώτη ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στο πλαίσιο της αγωγής με αριθμό 4780/2008, Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, στις 20/2/2014 εκδόθηκε - ερήμην - απόφαση στην ανταπαίτηση υπέρ του εναγόμενου 1 και εναντίον των εναγόντων 1 και 2, αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα, για το ποσό των €286.425,00, με τόκο 8% το χρόνο, από 11/9/2007 μέχρι εξοφλήσεως. Η ίδια ακριβώς απόφαση εκδόθηκε και υπέρ της εναγόμενης

1. Με την ίδια απόφαση, τα έξοδα της αγωγής επιδικάστηκαν υπέρ του εναγόμενου 1 και σε βάρος των δυο εναγόντων. Αυτά δε, όπως υπολογίστηκαν από τον Πρωτοκολλητή και εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο ανέρχονται στο ποσό των €4.733,00, με τόκο 5,5% από 9/9/2009 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον Φ.Π.Α επί του ποσού των €4.728,
2. Οι εναγόμενοι στην παραπάνω αγωγή (στο εξής «αιτητές»), στις 9/3/2018 καταχώρησαν την κυρίως αίτηση - στο πλαίσιο της οποίας καταχώρησαν και την υπό κρίση αίτηση - με αίτημα την εκκαθάριση των εναγόντων 2 στην ίδια αγωγή (στο εξής «καθ' ων αίτηση»). Τα ουσιώδη γεγονότα επί των οποίων εδράζεται η αίτηση, όπως αναφέρονται στο σώμα της και επαναλαμβάνονται στην υποστηρικτική της ένορκη δήλωση, στην οποία προέβη η αιτήτρια, .... Χρυσοστόμου, εκ μέρους και του αιτητή - συζύγου της, είναι τα εξής: Έναντι του παραπάνω εξ αποφάσεως χρέους, τόκων και εξόδων, οι ενάγοντες 1, στις 17/10/2017 κατέβαλαν το ποσό των €150.000,00 και παραμένει οφειλόμενο, το ποσό των €572.850,00, πλέον τόκοι πάνω σ' αυτό προς 8% το χρόνο από 18/10/2017 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον €313.176,69, υπόλοιπο οφειλόμενων τόκων μέχρι τις 17/10/2017, πλέον €4.762,00, έξοδα της αγωγής, με τόκο προς 5,5% το χρόνο από 9/9/2009 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον Φ.Π.Α επί του ποσού των €4.728,
3. Για την εκτέλεση της δικαστικής απόφασης, οι αιτητές, στις 9/11/2017 καταχώρησαν αίτηση για έκδοση εντάλματος πώλησης της κινητής περιουσίας των καθ' ων η αίτηση, η οποία θα μπορούσε να βρεθεί στη Λεμεσό. Ο δικαστικός επιδότης, με ειδοποίησή του στο δικηγόρο τους, ημερομηνίας 27/11/2017 (τεκμήριο Β), τον πληροφόρησε ότι η εκτέλεση του εντάλματος δεν κατέστη δυνατή, επειδή η δοθείσα διεύθυνση είναι η οικία του διευθυντή των καθ' ων η αίτηση, ενώ τα δυο αυτοκίνητα με αριθμούς (οι οποίοι αναφέρονται) τα οποία βρίσκονταν στο χώρο, δεν ανήκαν στους καθ' ων η αίτηση. Με την ίδια ειδοποίηση, ο δικαστικός επιδότης ζητούσε όπως του δοθούν περισσότερες πληροφορίες για το χώρο διεξαγωγής των εργασιών των καθ' ων η αίτηση. Με επιστολή του δικηγόρου τους προς το δικαστικό επιδότη, ημερομηνίας 28/11/2017, τον πληροφόρησαν ότι οι καθ' ων η αίτηση διεξάγουν τις εργασίες τους στη οδό (η οποία αναφέρεται) στη Λεμεσό και ζητούσαν όπως το ένταλμα εκτελεστεί στην εν λόγω διεύθυνση. Ο δικαστικός επιδότης, με την ειδοποίησή του προς το δικηγόρο τους, ημερομηνίας 24/1/2018 (τεκμήριο Γ), τον πληροφόρησε ότι οι καθ' ων η αίτηση δεν έχουν κινητή περιουσία που να υπόκειται σε κατάσχεση στη διεύθυνση εργασίας τους που του είχε δοθεί και ότι η εν λόγω διεύθυνση αφορά τυπογραφείο, στο οποίο διεξάγει εργασίες, άλλη εταιρεία (της οποίας αναφέρεται το όνομα.) Το ένταλμα κατάσχεσης και πώλησης της κινητής περιουσίας των καθ' ων η αίτηση έχει επιστραφεί ανεκτέλεστο και η δικαστική απόφαση παρέμεινε ανικανοποίητη και/ή οι καθ' ων η αίτηση είναι αφερέγγυοι και/ή ανίκανοι να πληρώσουν τα χρέη τους. Υπό τις περιστάσεις είναι ορθό και δίκαιο να εκκαθαριστούν. Η καθ' ων η αίτηση καταχώρησαν ένσταση στην αίτηση η οποία εδράζεται σε 27 λόγους και υποστηρίζεται από πολυσέλιδη ένορκη δήλωση, στην οποία προέβη ο διευθυντής τους, ..... Διογένους. Οι αιτητές, στις 6/7/2018 καταχώρησαν την υπό κρίση αίτηση, με την οποία ζητούν διάταγμα που να τους επιτρέπει να καταχωρήσουν ένορκη δήλωση, συμπληρωματική στην ένορκη δήλωση της αιτήτριας που συνοδεύει την κυρίως αίτηση, - όπως αναφέρεται στο σώμα της υπό κρίση αίτησης -: «..για να απαντηθούν και/ή διευκρινισθούν θέματα, αναφορές και ισχυρισμοί του διευθυντή της Καθ' ης η αίτηση στις παραγράφους 3, 8, 9, 10, 11, 13, 14, 15, 16, 17, 42 και 43 της ένορκης δήλωσης του ημερομηνίας 03/07/2018 που υποστηρίζει την ειδοποίηση τους περί προθέσεως ενστάσεως τους ημερομηνίας 03/07/2018.» Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της αιτήτριας, στην οποία επισυνάπτεται και η προτεινόμενη για καταχώρηση συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Η αίτηση προσέκρουσε στη σφοδρή ένσταση των καθ' ων η αίτηση. Αποτελείται από 28 λόγους και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση, στην οποία προέβη και πάλι ο διευθυντής τους, ..... Διογένους. Η ακρόαση της αίτησης διεξάχθηκε στη βάση του περιεχομένου των ενόρκων δηλώσεων. Δεν προτίθεμαι να επαναλάβω το περιεχόμενό τους και το ίδιο ισχύει και για το περιεχόμενο των εκατέρωθεν γραπτών αγορεύσεων. Στη συνέχεια και στο βαθμό που κριθεί αναγκαίο, θα διαφανεί ποιες από τις θέσεις κάθε πλευράς αποδέχομαι και ποιες απορρίπτω. Με τον 4ο λόγο ένστασης υποβάλλεται ότι η αίτηση για εκκαθάριση εταιρείας δεν αποτελεί ενδιάμεση αίτηση. Κατά συνέπεια, προστίθεται, η αιτούμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, ανεξάρτητα από το περιεχόμενό της είναι αχρείαστη και μη αναγκαία στη διαδικασία της ακρόασης της αίτησης για διάλυση των καθ' ων η αίτηση. Οι ευπαίδευτοι δικηγόροι των καθ' ων η αίτηση, αναπτύσσοντας το συγκεκριμένο λόγο ένστασης στη γραπτή αγόρευσή τους, μεταξύ άλλων αναφέρουν τα εξής: Η κυρίως αίτηση έχει τη μορφή εναρκτήριας κλήσης. Η Δ.48 Θ.4, η οποία αφορά μόνο σε ενδιάμεσες αιτήσεις, δεν μπορεί να ισχύσει στην υπό κρίση αίτηση. Η εκδίκαση των εναρκτήριων αιτήσεων, δεν περιορίζεται στα πλαίσια που καθορίζει η Δ.48 Θ.
4. Κατά την ακρόαση εναρκτήριας κλήσης, η προσκόμιση μαρτυρίας είναι όχι μόνο επιτρεπτή, αλλά και επιβεβλημένη. Ενόψει και του γεγονότος ότι οι συμφυείς εξουσίες και η γενική πρακτική του Δικαστηρίου, δεν μπορούν να αποτελέσουν αυτόνομο βάθρο παροχής θεραπειών, ευσεβάστως υποβάλλουν ότι η νομική βάση της αίτησης δεν μπορεί να οδηγήσει στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Το Δικαστήριο δεν έχει αρμοδιότητα με βάση τη Δ.48 Θ.4 να δώσει άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης στα πλαίσια εναρκτήριας κλήσης. Παρατηρώ τα εξής: Η κυρίως αίτηση, στο πλαίσιο της οποίας καταχωρήθηκε η υπό κρίση ενδιάμεση αίτηση, με βάση τον κανονισμό 2 των περί Εταιρειών Κανονισμών αποτελεί «Αναφορά» (Petition) «.που παρουσιάζεται . σύμφωνα με αυτούς τους κανονισμούς.» Ο κανονισμός 3 των ίδιων Κανονισμών προνοεί ότι οι κανονισμοί του Δικαστηρίου που θα είναι σε ισχύ σχετικά με πολιτικές αγωγές (προφανώς πρόκειται για τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας οι εν λόγω κανονισμοί) και η γενική πρακτική και διαδικασία στο Δικαστήριο, θα εφαρμόζεται σε σχέση με όλες τις διαδικασίες που σχετίζονται με αιτήσεις που έχουν σχέση αυτοί οι Κανονισμοί, όσο είναι πρακτικό, εκτός αν ο περί Εταιρειών Νόμος ή αυτοί οι Κανονισμοί προνοούν διαφορετικά. Να σημειωθεί ότι, κάτι ανάλογο διαλαμβάνεται και στον κανονισμό 92 των περί Εταιρειών (Εκκαθαρίσεις) Κανονισμών 1933,
5. Των παραπάνω λεχθέντων σε συνδυασμό και με το γεγονός, ότι με την υπό κρίση αίτηση - που είναι ενδιάμεση και όχι πρωτογενής ή εναρκτήρια κλήση - ζητείται διάταγμα που να επιτρέπει την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και στη νομική βάση της αίτησης περιλαμβάνεται και η Δ.48 Θ.4, η οποία προνοεί ότι το Δικαστήριο μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα μπορεί να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων, παρατηρώ τα εξής: Αφ' ης στιγμής η αναφορά, δηλαδή η κυρίως αίτηση, στο πλαίσιο της οποίας καταχωρήθηκε η υπό κρίση αίτηση, όπως και η ένσταση σ' αυτή υποστηρίζονται από ένορκη δήλωση, χωρίς να χρειάζεται να τοποθετηθώ επί της εισήγησης των δικηγόρων των καθ' ων η αίτηση, ότι κατά την ακρόαση της κυρίως υπόθεσης είναι επιβεβλημένη η προσκόμιση - προφορικής, όπως αντιλαμβάνομαι υποβάλλεται - μαρτυρίας, δε βλέπω για ποιο λόγο μπορώ να στερήσω - ως θέμα δικαιοδοτικής αρχής ή τάξης - το δικαίωμα, είτε στη μια πλευρά είτε στην άλλη να καταχωρήσουν συμπληρωματική ένορκη δήλωση, νοουμένου βέβαια, ότι συντρέχουν οι αναγκαίες ουσιαστικές προϋποθέσεις για το σκοπό αυτό, τη στιγμή που για κάθε διαδικαστικό διάβημα, με βάση τον περί Εταιρειών Νόμο, από τους προαναφερθέντες δυνάμει αυτού Κανονισμούς είναι σαφές, ότι ισχύουν οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας. Ακολουθεί ότι ο 4ος λόγος ένστασης απορρίπτεται. Υπεισέρχομαι τώρα στην ουσία της αίτησης, η οποία - για να επαναλάβω -διέπεται από τη Δ.48 Θ.4

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Όπως επισημαίνεται στην υπόθεση Κόκκινου ν. Κόκκινου, Έφεση Αρ. 29/2014, ημερομηνίας 3/11/2016: «Το ζήτημα της παραχώρησης ή μη άδειας για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ανάγεται, ασφαλώς, στη διακριτική ευχέρεια του εκδικάσαντος Δικαστηρίου η οποία ασκείται σε συνάρτηση με τη φύση της ενδιάμεσης διαδικασίας και τα θέματα που αναδύονται ενώπιον του ως επίδικα. Η δυνατότητα άσκησης της εξουσίας αυτής υπέρ του αιτήματος, όπου ο επιδιωκόμενος σκοπός της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που εκδόθηκε μονομερώς, απασχόλησε το Ανώτατο Δικαστήριο πρόσφατα στην υπόθεση Χαράλαμπου Ανδρέα Κουππά ν. Πουλλας Τσαδιώτης Λιμιτεδ κ.ά, Π.Ε. 312/2010, ημερομηνίας 17.7.2014 στην οποία λέχθηκαν τα εξής: «Σ΄ ότι δε αφορά τη δυνατότατα που παρέχεται από τη Δ.48 θ.4

(2)για συμπληρωματική ένορκη δήλωση, δεν πρέπει να λησμονείται ότι η δυνατότητα αυτή παρέχεται υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης «καλού λόγου» και δεν βλέπουμε πώς η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που χορηγήθηκε μονομερώς θα μπορούσε να τεκμηριώσει «καλό λόγο».» (οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου.)» Καθ' όλα σχετικά είναι και τ' ακόλουθα - και ιδίως όσα και πάλι υπογραμμίζονται εκ μέρους μου - από την Messios & Sons Ltd και άλλος ν. Λεωνίδου (Αρ. 1)

(2010)1(Α) Α.Α.Δ. 195: «Μελετήσαμε με προσοχή τα ενώπιόν μας στοιχεία υπό το φως των εισηγήσεων των δύο πλευρών. Θεωρούμε ότι η διακριτική ευχέρεια που παρέχεται στο δικαστήριο από τις σχετικές δικονομικές πρόνοιες, είναι ορθό και δίκαιο να ασκηθεί, στην προκείμενη περίπτωση υπέρ των εφεσειόντων-αιτητών. Κατά την εκτίμησή μας τα στοιχεία που επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του δικαστηρίου, οι εφεσείοντες-αιτητές, με τις δύο ένορκες δηλώσεις για τις οποίες ζητούν την άδεια του δικαστηρίου να καταχωρήσουν, είναι στοιχεία που σχετίζονται με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που πρόβαλε ο εφεσίβλητος-καθ' ου η αίτηση στην αρχική του ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης στην αίτηση επαναφοράς της έφεσης. Δεν πρόκειται, κατά την κρίση μας, για ανεπίτρεπτη μαρτυρία ούτε για επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών των εφεσειόντων, αλλά για διευκρινίσεις και ισχυρισμούς που είναι επιθυμητό να επιτραπεί στους εφεσείοντες-αιτητές να προβάλουν, ώστε το δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων.» Με υπαγωγή των δεδομένων της υπό κρίση αίτησης στις παραπάνω αρχές και λαμβάνοντας υπόψη το περιεχόμενο, τόσο της υποστηρικτικής της υπό κρίση αίτησης, ένορκης δήλωσης όσο και της προτεινόμενης για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, για λόγους που θα αναφέρω στη συνέχεια θεωρώ ότι δεν τεκμηριώνεται «καλός λόγος», για άσκηση της διακριτικής μου ευχέρειας υπέρ της αποδοχής της αίτησης. Ειδικότερα: Ισχυρίζεται η αιτήτρια στην ένορκη της δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση, ότι ο διευθυντής των καθ' ων η αίτηση, στις επίμαχες παραγράφους της υποστηρικτικής των λόγων ένστασης στην κυρίως αίτηση, ένορκης του δήλωσης, προβαίνει σε αναληθείς, παραπλανητικούς, ασαφείς και αβάσιμους ισχυρισμούς, οι οποίοι χρήζουν απαντήσεων και διευκρινήσεων. Ακολουθεί παράθεση όσων ισχυρίζεται η αιτήτρια για κάθε μια από τις επίμαχες παραγράφους και όπου κριθεί αναγκαίο, παράθεση του περιεχόμενου των εν λόγω παραγράφων καθώς και τι ισχυρίζεται συναφώς με αυτές η αιτήτρια στην προτεινόμενη για καταχώρηση συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Αυτονόητο πως, μετά από αυτά, θα καταθέσω και τη θέση μου. Ειδικότερα: Αποτελεί θέση της αιτήτριας, ότι ο διευθυντής των καθ' ων η αίτηση, στην παράγραφο 3 αναφέρει ότι η εναρκτήρια αίτηση είναι παράτυπη και αντικανονική και ότι ελλείπει το πραγματικό υπόβαθρο, χωρίς να εξειδικεύει τι εννοεί. Τα όσα αναφέρει η ίδια στην προτεινόμενη για καταχώρηση συμπληρωτική ένορκη δήλωση, εν μέρει αποτελούν νομική επιχειρηματολογία που δεν έχει θέση στο πλαίσιο ένορκης δήλωσης και κατά τα λοιπά, επανάληψη μερικών από τους ισχυρισμούς της που περικλείονται στην ένορκη της δήλωση που υποστηρίζει την κυρίως αίτηση. Εν πάση περιπτώσει αποτελεί και αντινομία να ζητείται η άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης από ένα διάδικο, για να απαντήσει και διευκρινίσει οτιδήποτε αναφέρει ο αντίδικος του στη δική του ένορκη δήλωση, επειδή αυτός δεν εξειδικεύει τι εννοεί. Αν ισχύει κάτι τέτοιο, προφανώς, αυτός που ενδεχομένως θα έχει πρόβλημα κατά την ακρόαση της κυρίως υπόθεσης, θα είναι αυτός που δεν εξειδικεύει τι εννοεί με την προβολή ενός ισχυρισμού που χρήζει εξειδίκευσης ή επεξήγησης και όχι ο αντίδικός του. Αποτελεί επίσης θέση της αιτήτριας, ότι ο διευθυντής των καθ' ων η αίτηση, στην παράγραφο 8, αντικανονικά και παράτυπα αναφέρεται σε γεγονότα που αφορούσαν την ουσία της αγωγής 4780/08, στην οποία εκδόθηκε προς όφελος τους δικαστική απόφαση και προσπαθεί για πολλοστή φορά να επαναφέρει θέματα που έχουν εκδικαστεί και αποφασιστεί. Οι καθ' ων η αίτηση, με την αμφισβητούμενη ένστασή τους επιδιώκουν και πάλιν να εγείρουν τα ίδια θέματα και ισχυρισμούς στην παρούσα αίτηση εκκαθάρισης, της οποίας τα θέματα είναι περιορισμένα. Είναι η θέση τους, ότι τα θέματα και οι ισχυρισμοί που εγείρει ο διευθυντής των καθ' ων η αίτηση, δεν έχουν καμιά σχέση με την αίτηση εκκαθάρισης, είναι αβάσιμα, ενοχλητικά και παραπλανητικά. Χωρίς να χρειάζεται να επαναλάβω και τα υπόλοιπα που αναφέρει η αιτήτρια σε σχέση με την ίδια παράγραφο της ένορκης δήλωσης του διευθυντή των καθ' ων η αίτηση, είτε ακόμη και σχετικό μέρος της προτεινόμενης για καταχώρηση συμπληρωματικής της ένορκης δήλωσης, από τις παραπάνω θέσεις της και κυρίως, απ' όσες είναι υπογραμμισμένες είναι φανερό, ότι και πάλι, με την προτεινόμενη για καταχώρηση συμπληρωματική της ένορκης δήλωση, επιχειρεί να εισάξει νομική επιχειρηματολογία που να αντικρούει τους ισχυρισμούς των καθ' ων η αίτηση, οι οποίοι περικλείονται στην επίμαχη παράγραφο. Ασφαλώς κάτι τέτοιο δεν αποτελεί «καλό λόγο» για να της δοθεί η άδεια να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Συνεχίζοντας η αιτήτρια αποδίδει στο διευθυντή των καθ' ων η αίτηση, ότι στην παράγραφο 8.11 ισχυρίζεται ότι δεν υπάρχει δεδικασμένο και ότι δήθεν, η προς όφελος τους απόφαση, ημερομηνίας 20/2/2014 δεν είναι τελεσίδικη, επειδή δήθεν, αυτή έχει προσβληθεί με την αγωγή με αριθμό 3973/15. Και αυτός ο ισχυρισμός είναι παραπλανητικός και χρήζει διευκρινήσεων. Ακόμη και να χρήζει διευκρινήσεων ο εν λόγω ισχυρισμός των καθ' ων αίτηση, προφανώς αποτελεί και πάλι αντινομία να ζητείται από τους αντιδίκους του άδεια καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης για το σκοπό αυτό. Εν πάση περιπτώσει, δεδομένου ότι δεν αμφισβητείται η έκδοση της δικαστικής απόφασης, που αποτελεί το υπόβαθρο καταχώρησης της κυρίως αίτησης, στο πλαίσιο της οποίας καταχωρήθηκε η υπό κρίση αίτηση, κατά πόσο υπάρχει ή όχι δεδικασμένο και έχει τελεσιδικίσει η εν λόγω απόφαση είναι κάτι που μπορεί να κριθεί στη βάση της υφιστάμενης - εκατέρωθεν - μαρτυρίας, η οποία παρέχει ικανοποιητικό και ασφαλές βάθρο για το σκοπό αυτό, επομένως θεωρώ πως δεν ενδυναμώνεται καθοιονδήποτε τρόπο η θέση των αιτητών, ότι υπάρχει δεδικασμένο, με όσα επιδιώκουν να θέσουν υπόψη μου με την προτεινόμενη για καταχώρηση συμπληρωματική ένορκη δήλωση συναφώς με το θέμα. Τα όποια νομικά επιχειρήματα υπέρ και κατά των εκατέρωθεν διιστάμενων θέσεων αναφορικά με αυτό μπορούν κάλλιστα να τεθούν στο πλαίσιο των τελικών αγορεύσεων και όχι στο πλαίσιο, είτε των ενόρκων δηλώσεων είτε των συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων, στις οποίες θα πρέπει να παρατίθενται μόνο τα γεγονότα που θεμελιώνουν τις αιτούμενες θεραπείες που περικλείει το κυρίως διαδικαστικό διάβημα, είτε τους λόγους ένστασης σ' αυτές, στο πλαίσιο οποιασδήποτε δικαστικής διαδικασίας. Για να συνεχίσω, σύμφωνα πάντοτε με την αιτήτρια, ο διευθυντής των καθ' ων η αίτηση, στις παραγράφους 8.14 και 9 προβαίνει σε αναληθή ισχυρισμό ότι οι αιτητές διεκδικούν αποζημίωση λόγω απαλλοτρίωσης του ακινήτου που έχουν πωλήσει στους καθ' ων η αίτηση. Οι ακόλουθες θέσεις που επιθυμούν να συμπεριλάβουν στην προτεινόμενη για καταχώρηση συμπληρωματική ένορκη δήλωση οι αιτητές, συναφώς με όσα αναφέρει ο διευθυντής των καθ' ων η αίτηση, στις παραγράφους 8.14 και 9 της δικής του ένορκης δήλωσης αποτελούν και το λόγο για τον οποίο θεωρώ πως δεν μπορώ να ασκήσω τη διακριτική μου ευχέρεια υπέρ της αίτησης. Ειδικότερα: Όλες οι παράγραφοι 8.1 μέχρι 8.14 της ένορκης δήλωσης του διευθυντή των καθ' ων η αίτηση είναι άσχετες με την παρούσα διαδικασία, εγείρονται καταχρηστικά και δεν πρέπει να ληφθούν υπόψη. Η εταιρεία V.I.K.A.S HOME Ltd (πρόκειται για τους ενάγοντες 1 στην αγωγή 4780/08, ανωτέρω), οι οποίοι ήταν συνοφειλέτες από κοινού και/ή ξεχωριστά με τους καθ' ων η αίτηση στην ίδια απόφαση, σε αναγνώριση της ορθότητας και τελεσιδικίας της, στις 17/10/2017 κατέβαλε στους αιτητές έναντι του εξ αποφάσεως χρέους της, το ποσό των €150.000,00 και παρέμεινε το χρεωστικό υπόλοιπο που αναφέρεται στην αίτηση. Ανεξάρτητα από το ότι το θέμα είναι άσχετο με την παρούσα διαδικασία, οι αιτητές έχουν δηλώσει ότι ήταν και είναι έτοιμοι και πρόθυμοι να εκπληρώσουν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις όταν ξοφληθούν οι απαιτήσεις τους. Στο βαθμό που αυτά στα οποία θέλουν να απαντήσουν οι αιτητές, με την προτεινόμενη για καταχώρηση συμπληρωματική ένορκη δήλωση, όπως είναι η θέση τους, είναι άσχετα με την παρούσα διαδικασία, με όλο το σεβασμό, με μόνο λόγο αυτό, δεν μπορώ να τους επιτρέψω να καταχωρήσουν συμπληρωματική ένορκη δήλωση, συμβάλλοντας έτσι και εγώ στο να καταστούν ακόμη περισσότερα άσχετα γεγονότα, επίδικα στην παρούσα διαδικασία, δεδομένης της φύσης και του σκοπού της. Απ' εκεί και πέρα, τα όσα ισχυρίζεται η αιτήτρια αναφορικά με την εταιρεία V.I.K.A.S HOME Ltd αποτελούν απλή επανάληψη όσων αναφέρονται τόσο στην κυρίως αίτηση όσο και από την ίδια στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την εν λόγω αίτηση. Με την παράγραφο 8 της ένορκης της δήλωσης, η αιτήτρια ισχυρίζεται ότι ο διευθυντής των καθ' ων η αίτηση, στην παράγραφο 9(β) της ένορκης του δήλωσης προβαίνει στον αβάσιμο και επιπόλαιο ισχυρισμό, ότι δήθεν, οι αιτητές δεν είναι σε θέση να εκπληρώσουν τις δικές τους υποχρεώσεις, λόγω της έκδοσης διατάγματος απαλλοτρίωσης. Και πάλιν, αυτό είναι θέμα που αφορά τη διαδικασία της απαλλοτρίωσης και όχι της παρούσας διαδικασίας εκκαθάρισης των καθ' ων η αίτηση. Δεδομένης της παραπάνω θέσης των αιτητών, δεν έχει νόημα να τους δοθεί άδεια να καταχωρήσουν συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Και αυτή η θέση τους μπορεί να προβληθεί από το δικηγόρο τους στο πλαίσιο της τελικής του αγόρευσης. Σύμφωνα πάντοτε με την αιτήτρια, ο διευθυντής των καθ' ων η αίτηση, στις παραγράφους 10 και 11 αναφέρεται παραπλανητικά και παράτυπα σε μη επίδοση γραπτής απαίτησης. Με την προτεινόμενη για καταχώρηση συμπληρωματική ένορκη δήλωση, η αιτήτρια προβάλλει τη σαφώς νομική θέση - η ορθότητα της οποίας μπορεί και πάλι να εγερθεί στο πλαίσιο της τελικής επιχειρηματολογίας των δικηγόρων και να ελεγχθεί από το Δικαστήριο στη βάση του περιεχομένου της κυρίως αίτησης και της υποστηρικτικής της ένορκης δήλωσης -, ότι οι καθ' ων αίτηση εγείρουν θέμα επίδοσης σ' αυτούς, γραπτής απαίτησης σύμφωνα με το άρθρο 212(α) του Κεφ. 113, ενώ, όπως προανάφερε η ίδια, η αίτησή τους βασίζεται κυρίως, στο άρθρο 212(β) του ίδιου νόμου. Ούτε και αυτή η θέση μπορεί να συμπεριληφθεί στο πλαίσιο ένορκης δήλωσης. Πολύ περισσότερο, στο πλαίσιο συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Με την παράγραφο 10, η αιτήτρια αποδίδει στο διευθυντή των καθ' ων η αίτηση, ότι ισχυρίζεται αναληθώς ότι δεν υπάρχει αντάλλαγμα για τους καθ' ων η αίτηση. Η αμιγώς και πάλι, νομική θέση της σύμφωνα με την παράγραφο 10 της προτεινόμενης για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, η οποία να το πω για πολλοστή φορά, δεν έχει θέση στο πλαίσιο ένορκης δήλωσης είναι η εξής: Το γεγονός ότι οι καθ' ων η αίτηση, αντικανονικά, παράτυπα και καταχρηστικά έχουν καταχωρήσει την αγωγή 3973/15 για να προσβάλουν για ακόμα μια φορά την προς όφελός τους απόφαση, δε συνιστά βάσιμο λόγο ή εμπόδιο στους ίδιους να ζητήσουν την εκτέλεση της απόφασης. Αυτή είναι καθ' όλα ορθή και εκτελεστή και είναι συνταγματικό δικαίωμά τους να καρπωθούν τα οφέλη της. Με την παράγραφο 11, η αιτήτρια αποδίδει στο διευθυντή των καθ' ων η αίτηση ότι αμφισβητεί την επιστροφή του εκδοθέντος εντάλματος κατάσχεσης και πώλησης της κινητής περιουσίας των καθ' ων η αίτηση. Να πω απλώς, ότι ο διευθυντής των καθ' ων η αίτηση, αυτό που αμφισβητεί με την επίμαχη παράγραφο, δεν είναι την επιστροφή του εντάλματος, αλλά ότι αυτό επιστράφηκε ανεκτέλεστο. Εν πάση περιπτώσει και οι δυο ειδοποιήσεις του δικαστικού επιδότη συναφώς με το επίδικο ένταλμα επισυνάπτονται στην ένορκη δήλωση της αιτήτριας που υποστηρίζει την κυρίως αίτηση, επομένως, στο κατάλληλο στάδιο, το Δικαστήριο που είναι και το μόνο αρμόδιο να ερμηνεύσει το περιεχόμενό τους, θα αποφανθεί ως προς το ποια από τις περί διιστάμενες θέσεις συναφώς με το θέμα είναι βάσιμη και ποια όχι. Με την παράγραφο 12, η αιτήτρια αποδίδει στο διευθυντή των καθ' ων η αίτηση, ότι στην παράγραφο 16 ισχυρίζεται ότι οι καθ' ων η αίτηση εταιρεία είναι φερέγγυα, αξιόχρεη και ικανή να πληρώσει τα χρέη της, χωρίς να δίνει κάποια εξήγηση. Επίσης ρητά αμφισβητεί την τελεσίδικη απόφαση του Δικαστηρίου και δηλώνει πως δεν οφείλει κανένα ποσό στους αιτητές. Αναφορικά με το πρώτο, η θέση μου είναι απλή. Αν ισχύει αυτό, ειλικρινά διερωτώμαι: προς τι το αίτημα για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης από τους ίδιους; Μήπως για να δώσουν αυτοί τη σχετική εξήγηση; Αναφορικά με το δεύτερο, έχω ήδη διατυπώσει τη θέση μου, επομένως, δε χρειάζεται να την επαναλάβω. Το πρώτο που λέω για όσα αναφέρει η αιτήτρια στην παράγραφο 12 της ένορκης της δήλωσης, σε σχέση με την παράγραφο 16 της ένορκης δήλωσης του διευθυντή των καθ' ων η αίτηση ισχύει και για το περιεχόμενο της παραγράφου 13 της ένορκης της δήλωσης, με την οποία αποδίδει στον τελευταίο, ότι οι αναφορές του στις παραγράφους 42 και 43 είναι γενικές, ασαφείς και αόριστες και χρήζουν διευκρινίσεων. Από ποιο χρήζουν διευκρινήσεων οι εν λόγω αναφορές είναι το ερώτημα; Ασφαλώς δεν μπορεί να είναι από τους αιτητές έτσι ώστε να τους επιτραπεί να καταχωρήσουν συμπληρωματική ένορκη δήλωση για το σκοπό αυτό. Συγκεφαλαιώνοντας θεωρώ ότι οι αιτητές απέτυχαν να τεκμηριώσουν «καλό λόγο» που να μου επιτρέπει όπως, κατά την άσκηση της διακριτικής μου ευχέρειας που διέπει το θέμα, τους επιτρέψω να καταχωρήσουν την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, εν όλω ή εν μέρει. Κατ' ακολουθία όλων όσων ανάφερα η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδά της, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ των καθ' ων η αίτηση και σε βάρος των αιτητών. Θα είναι δε εισπρακτέα, στο τέλος της κυρίως αίτησης. (Υπ.) ................. Κ. Κωνσταντίνου, Πρ. Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΚ Subject: Civil/Other Actions /Interim (Αναφορά: Πολιτική - Αίτηση για άδεια καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο