ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ & ΥΙΟΣ (ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΩΣΑΙΚΩΝ) ΛΤΔ ν. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ, Αρ. Αγωγής: 1839/2009, 6/7/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A295 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Στ. Λουκίδου Βασιλείου , Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1839/2009 Μεταξύ: ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ & ΥΙΟΣ (ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΩΣΑΙΚΩΝ) ΛΤΔ, εκ Λεμεσού Εναγόντων Και XXXXX ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ, εκ Λευκωσίας Εναγομένου ---------------------- Αίτηση ημερομηνίας 31.01.2017 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 06.07.2018 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Αιτητές: κ. Αλ. Αντωνιάδης για Α. Αργυρού & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για Καθ' ου η Αίτηση και Ενδιαφερόμενο Μέρος: κ. Αλ. Κληρίδης για Φοίβος, Χρίστος Κληρίδης και Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. (για ν' ακούσει απόφαση κ. Ζαχαρίου) Καθ' ου η αίτηση παρών. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό εξέταση αίτηση οι αιτητές αιτούνται τη διεξαγωγή οικονομικής έρευνας για τον καθ΄ου η αίτηση και συνακόλουθα διατάγματα μηνιαίων δόσεων και ακύρωσης οποιονδήποτε καταδολιευτικών μεταβιβάσεων προς ικανοποίηση της εκδοθείσας προς όφελος τους δικαστικής απόφασης για το ποσό των €7.514,90 σεντ πλέον €3.718,81 έξοδα πλέον τόκους. Μεταξύ και των άλλων Διαταγμάτων οι αιτητές ζητούν συγκεκριμένα την ακύρωση της μεταβίβασης που έγινε κατά ή περί το έτος 2014 των 510 μετοχών που κατείχε ο καθ΄ ου η αίτηση στην εταιρεία Blade Enterprises Ltd και τις οποίες μεταβίβασε στο υιό του XXXXX Μαυρομιχάλη. Ζητούν περαιτέρω την επιβάρυνση των εν λόγω μετοχών και την πώληση τους δια δημόσιου πλειστηριασμού. Η αίτηση στηρίζεται επί του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, όπως τροποποιήθηκε με τους Νόμους 134(Ι)/1999 και 138(Ι)/2006, Μέρος VII, άρθρα 73 έως 81, Μέρος VIII, άρθρα 82 έως 89 και Μέρος IX, άρθρα 90 έως 911, επί του Περί Αποφυγής Δόλιων Μεταβιβάσεων Νόμο Κεφ. 62, Άρθρα 2-5, επί του Περί Επιβαρυντικών Διαταγμάτων Νόμο του 1992 31 (Ι)/1992, επί των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας Δ.48, Θ.1 έως 4, 8 και 9, επί των Γενικών Αρχών του Νόμου, των κανόνων της Επιείκειας της Πρακτικής και της Σύμφυτου Εξουσίας των Δικαστηρίων. Τα γεγονότα που υποστηρίζουν την αίτηση περιλαμβάνονται στην ένορκη δήλωση της XXXXX Εγγλεζούδη υπεύθυνης του λογιστηρίου των αιτητών. Μεταξύ άλλων αναφέρει ότι ο καθ΄ου η αίτηση εργάζεται, έχει εισοδήματα και είναι σε θέση να καταβάλλει €500 μηνιαίως για την αποπληρωμή του εξ΄ αποφάσεως χρέος του. Αναφέρει περαιτέρω ότι η μεταβίβαση των μετοχών που ο καθ΄ου η αίτηση κατείχε στην εταιρεία Blade Enterprises Ltd έλαβε χώρα κατά το έτος 2014 και ενώ εκκρεμούσε εναντίον του η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή. Υποστηρίζει ότι η μεταβίβαση των μετοχών έγινε με σκοπό την καταδολίευση των συμφερόντων των αιτητών. O καθ' ου η αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση περί της πρόθεσης του να ενστεί στην αίτηση. Η ένσταση βασίζεται στα Άρθρα
- 5, 7, 9, 73 έως 81 Μέρος VIII, άρθρα 82 έως 89 Μέρος XI του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ 6 , στα Άρθρα 32 και 42 του περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, στη Δ.48 Θ.Θ1-4 και Θ.Θ7-9 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Θεσμών, άρθρα 01 έως 91 του περί Αποφυγής Δόλιων Μεταβιβάσεων Νόμο Κεφ 62, άρθρα 2-5 επί του Περί Επιβαρυντικών Διαταγμάτων Νόμο του'1992 31(Ι)/
- στο άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και στις αρχές της επιείκειας , στη νομολογία των Κυπριακών Δικαστηρίων και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του καθ΄ ου η αίτηση στην οποία αναφέρει τα εισοδήματα καθώς και τα έξοδα του στα οποία αναφορά θα γίνει στη συνέχεια εκεί όπου κρίνεται αναγκαίο. Σημειώνεται ότι ο καθ΄ου η αίτηση είναι ηλικίας 74 ετών και είναι ένας εκ των διευθυντών της εταιρείας Blade Enterprises Ltd. Λαμβάνει μηνιαίο μισθό €1.000 από τη εν λόγω εταιρεία και €900 μηνιαία σύνταξη και δεν έχει οποιεσδήποτε αποταμιεύσεις. Ο καθ΄ου η αίτηση αποδέχεται ότι μεταβίβασε στον υιό του τις μετοχές που κατείχε στην εταιρεία Blade χωρίς να λάβει οποιοδήποτε αντάλλαγμα. Αρνείται όμως ότι η μεταβίβαση έγινε με σκοπό την καταδολίευση των συμφερόντων των αιτητών καθότι όπως ισχυρίζεται οι αναφερόμενες μετοχές δεν έχουν καμία οικονομική αξία με αποτέλεσμα η μεταβίβαση τους να μην έχει μεταβάλει την προσωπική οικονομική του κατάσταση. Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι στο στάδιο των αγορεύσεων ο καθ΄ ου η αίτηση δια του δικηγόρου του δήλωσε ότι δεν είναι σε θέση να καταβάλλει πέραν του ποσού των €350 μηνιαίως προς εξόφληση του χρέους του. Η αίτηση επιδόθηκε επίσης στον υιό του καθ' ου η αίτηση Μιχάλη Μαυρομιχάλη ως ενδιαφερόμενο μέρος, ο οποίος και καταχώρησε ένσταση στην έκδοση Διατάγματος ακύρωσης της μεταβίβασης των μετοχών. Στην ένορκη του δήλωση που συνοδεύει την ένσταση ο ίδιος δηλώνει άγνοια για την ύπαρξη της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής και την έκδοση απόφασης εναντίον του πατέρα του και ισχυρίζεται πως γνώριζε μόνο ότι εκκρεμούσε δικαστική διαδικασία στο Ε.Δ. Λεμεσού. Ισχυρίζεται επίσης όπως και ο καθ΄ ου η αίτηση, ότι, οι αναφερόμενες μετοχές δεν έχουν οποιαδήποτε αξία και αρνείται ότι η μεταβίβαση τους έγινε με πρόθεση την παρεμπόδιση των αιτητών να εισπράξουν το ποσό της προς όφελος τους εκδοθείσας απόφασης. Ο καθ΄ου η αίτηση κατά την εξέταση του ενώπιον του Δικαστηρίου υιοθέτησε το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την ένσταση του και στη συνέχεια απάντησε στις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν. Η προφορική μαρτυρία του είναι καταγραμμένη στα πρακτικά λαμβάνεται υπόψη και δεν κρίνεται αναγκαίο να επαναληφθεί στην ολότητα της αλλά αναφορά θα γίνει εκεί μόνο όπου κρίνεται αναγκαίο. Είναι επίσης καταγραμμένη στα πρακτικά και λαμβάνεται υπόψη η μαρτυρία του ενδιαφερόμενου μέρους που καταθέτοντας στο Δικαστήριο υιοθέτησε το περιεχόμενο της ένορκης του δήλωσης και αντεξετάσθηκε σε σχέση με την αιτούμενη ακύρωση της μεταβίβασης των μετοχών στο όνομα του. Το βάρος απόδειξης ότι ο εξ' αποφάσεως οφειλέτης δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να εξοφλήσει το χρέος του, το φέρει ο ίδιος (βλ. Βασιλειάδης v. Τσουρής
(2007)1Α ΑΑΔ 43. Οι νομικές αρχές που διέπουν το θέμα έχουν τονιστεί επανειλημμένα σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου από τις οποίες προκύπτουν τα παρακάτω:
(1). Η διαδικασία τη εξέτασης του οφειλέτη χρέους με βάση το Μέρος VIII του Κεφ. 6 έχει ανακριτικό χαρακτήρα και αποβλέπει στην παροχή ευχέρειας στο Δικαστήριο μετά τη διεξαγωγή της αναγκαίας έρευνας σχετικά με τα οικονομικά μέσα του χρεώστη κατά πόσον ο τελευταίος είναι σε θέση να αποπληρώσει το χρέος του με δόσεις ή μέσω άλλου προβλεπόμενου διατάγματος (βλ. Φλαγκοφάς ν. Αταλέζα Λτδ
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 686).
(2). Όλα τα αναγκαία στοιχεία πρέπει να τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου για να μπορέσει να αποφασίσει κατά πόσο δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος (βλ. Soteriades v Koutsiou
(1970)1 C.L.R. 24).
(3). Η οικονομική ευχέρεια για την αποπληρωμή χρέους με δόσεις συναρτάται άμεσα με τις ανάγκες του χρεώστη και της οικογένειάς του για αξιοπρεπή διαβίωση. Αυτές περιλαμβάνουν τη στέγαση, τη διατροφή, την ιατρική περίθαλψη, τη μόρφωση των παιδιών εάν υπάρχουν, κάποια ευχέρεια για την κοινωνική διακίνηση του χρεώστη και κάποιο περιθώριο για την αντιμετώπιση εκτάκτων δαπανών (βλ. Φλαγκοφάς (πιο πάνω) και Παναγιώτου ν Μ. Μιχαήλ
(1998)1 (Α) Α.Α.Δ.422).
(4). Ο επακριβής καθορισμός του ποσού επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου.
(5). Δεν είναι ανεκτή η δημιουργία υποχρεώσεων - εκτός από κάλυψη ουσιαστικών αναγκών του χρεώστη και της οικογένειάς του - και η μεταγενέστερη επίκλησή τους ως δικαιολογία για την ανικανότητα χρεώστη να πληρώσει το εξ αποφάσεως χρέος (βλ. Anestos A. Kokoni v. Ioannides
(1963)C.L.R. 468).
(6). Δαπάνες για τσιγάρα, ποτά, διασκέδαση, καφενεία κ.λ.π. θεωρούνται ως μη αναγκαία έξοδα (βλ. Soteriades v. Koutsiou (πιο πάνω), Chrysostomou v. Athanasiou
(1981)1 C.L.R. 669, Σάββα ν. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ (Πολ. Έφ. 9542, ημερ. 20.06.1997).
(7). Σε περίπτωση φυσικών προσώπων, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη τον μισθό και τα εισοδήματα του χρεώστη, τις προσωπικές και οικογενειακές του ανάγκες και διατάσσει πληρωμή ποσού, το οποίο είναι περίσσευμα από το μισθό του μετά την αφαίρεση εύλογου αναγκαίου ποσού για τη συντήρησή του και των εξαρτωμένων του (βλ. Gesico v. J. K. Video
(1991)1 Α.Α.Δ. 134).
(8). Δεν εκδίδεται διαταγή για πληρωμή χρέους με μηνιαίες δόσεις εάν η διαταγή αυτή επηρεάζει τις ουσιαστικές ανάγκες του ιδίου και της οικογένειάς του.
(9). Είναι δυνατή η έκδοση διατάγματος μηνιαίων δόσεων έστω και εάν τη δεδομένη στιγμή ο εναγόμενος δεν εργάζεται, δεδομένου ότι έχει τέτοια δυνατότητα, αλλά το μόνο που λείπει είναι η αναγκαία βούληση (βλ. Σάββα ν. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρημ.) Λτδ. (πιο πάνω), Παναγιώτου ν. Μιχαήλ
(1998)1 (Α) Α.Α.Δ.422).
(10). Χρέη για τα οποία δεν υπάρχει διαταγή μηνιαίων πληρωμών ή μεταγενέστερα του δικαστικού χρέους αποφάσεις δεν έχουν προτεραιότητα απέναντι στο εξ αποφάσεως χρέος (βλ. Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. ν. Μ. Κωνσταντίνου
(2000)1(Β) Α.Α.Δ. 1034).
(11). Η εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων είναι στοιχείο που συνάπτεται άμεσα με το κύρος της δικαστικής διαδικασίας. Η αξιοπιστία της δικαιοσύνης εξαρτάται από την αποτελεσματικότητά της. Διαφορετικά δημιουργείται δυσπιστία για την αποστολή της με ανάλογες διαβρωτικές επιπτώσεις. Τα προβλεπόμενα μέσα αναγκαστικής εκτέλεσης δεν πρέπει να καταντούν ατελέσφορα, εκτός στις απόλυτα δικαιολογημένες περιπτώσεις. Πρέπει να εξισορροπείται η ανάγκη εκτέλεσης των δικαστικών αποφάσεων με την προοπτική αξιοπρεπούς διαβίωσης του ανθρώπου στο πλαίσιο του κράτους δικαίου (βλ. Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. ν. Μ. Κωνσταντίνου (πιο πάνω)). Είναι η θέση, με βάση την νομολογία ότι η οικονομική ευχέρεια για την αποπληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους εξαρτάται άμεσα από τα εισοδήματα του καθ΄ου η αίτηση σε συνάρτηση με το ποσό που είναι απαραίτητο για τις βασικές ανάγκες και τη συντήρηση του ιδίου και της οικογένειας του. Οι οικογενειακές ανάγκες εξετάζονται από το Δικαστήριο ανάλογα με τα δεδομένα της κάθε περιόδου. Δεν εκδίδεται διάταγμα αν αυτό θα επηρεάσει τις ικανότητες του χρεώστη να αντιμετωπίσει τις ουσιαστικές ανάγκες του ιδίου και της οικογένειας του (Chrysostomou v. Athanasiou
(1981)1 C.L.R 669). Σχετικές επίσης αποφάσεις αναφορικά με τα κριτήρια που λαμβάνονται υπόψη από το δικαστήριο για την έκδοση διατάγματος εναντίον του εξ αποφάσεως χρεώστη για την αποπληρωμή του χρέους του με μηνιαίες δόσεις είναι: Κούλλα Χρ. Μιχαήλ ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ
(1993)1 Α.Α.Δ σελ 815, Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ ν. Θεοχάρης Χαραλαμπίδης
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ σελ 556. Στην υπόθεση Αντώνης Φλαγκοφάς (πιο πάνω) διασαφηνίζεται ο χαρακτήρας της διαδικασίας και γίνεται συνοπτική παρουσίαση των ευρύτερων κριτηρίων με βάση των οποίων προσδιορίζεται η περιοδική (συνήθως μηνιαία δόση) για την αποπληρωμή δικαστικού χρέους. Στην πιο πάνω υπόθεση λέχθηκαν τα εξής: «. έχει ουσιαστικά ανακριτικό χαρακτήρα και αποβλέπει στην παροχή ευχέρειας στο Δικαστήριο μετά τη διεξαγωγή της αναγκαίας έρευνας σχετικά με τα μέσα του χρεώστη να αποφασίσει κατά πόσο είναι σε θέση να αποπληρώνει με δόσεις το χρέος του. Η οικονομική ευχέρεια για την πληρωμή του εξ' αποφάσεως χρέους με δόσεις κατά των προσδιορισμό των μέσων του χρεώστη συναρτάται άμεσα με τις ανάγκες του χρεώστη και της οικογένειας του για αξιοπρεπή διαβίωση. Αυτές περιλαμβάνουν την στέγαση, τη διατροφή και την ιατρική περίθαλψη των μελών της οικογένειας του καθώς και την μόρφωση των παιδιών του και κάποια ευχέρεια για την κοινωνική διακίνηση του χρεώστη» Στην ίδια απόφαση στις σελ. 689 - 670 συνεχίζει . ... «αφού διαπιστωθεί μετά από συνεκτίμηση των πόρων και των αναγκών του χρεώστη, ότι ο χρεώστης είναι σε θέση να αποπληρώνει το χρέος του με δόσεις ο επακριβής καθορισμός του ποσού επαφίεται στην διακριτική ευχέρεια του πρωτόδικου Δικαστηρίου» Όμως, έχει νομολογηθεί ότι δεν είναι ανεκτή η δημιουργία υποχρεώσεων άλλων από τις ουσιαστικά αναγκαίες και η επίκληση τους ως δικαιολογία για την αποφυγή πληρωμής του εξ αποφάσεως χρέους. Βλ. Anestos Adamou v. Xenophon Ioannides
(1963)2 C.L.R. 468. Μάλιστα, δε, στην υπόθεση Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αραδίππου v. Ιακώβου
(1999)1 Α.Α.Δ. 2032 αποφασίσθηκε ότι η οικονομική ικανότητα της οφειλέτιδας να πληρώνει χρέος το οποίο δεν ήταν αναγκαίο για την διαβίωση της και της οικογένειας της υποδηλούσε ικανότητα της να πληρώνει το ισάξιο ποσό προς αποπληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους. Έχοντας κατά νου τα πιο πάνω θα προχωρήσω πρωτίστως να εξετάσω κατά πόσο δικαιολογείται με βάση τα ενώπιον μου στοιχεία και μαρτυρία η έκδοση διατάγματος πληρωμής του χρέους με μηνιαίες δόσεις, διάταγμα το οποίο ζητείται με την αίτηση. Με βάση την ένορκη δήλωση του καθ΄ου η αίτηση αλλά και την παραδοχή του στο Δικαστήριο τα μηναία εισοδήματα του ανέρχονται στο συνολικό ποσό των €1.900. Ο ίδιος καθόρισε τα έξοδα για τη διατροφή του στο ποσό των €200 μηνιαίως. Περαιτέρω από τα στοιχεία που έθεσε με την ένορκη του δήλωση και τους σχετικούς λογαριασμούς που επισυνάπονται σε αυτή προκύπτει να πληρώνει περί τα €80 το μήνα για την κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος και περί τα €80 για σταθερό τηλέφωνο και πρόσβαση στο διαδίκτυο. Καταβάλει επίσης τέλη αποκομιδής σκυβάλων για το τόπο διαμονής του €170 ετησίως ενώ δεν καταβάλλει οποιοδήποτε ποσό για την διακίνηση του καθότι όπως ισχυρίσθηκε η εταιρεία Blade Enterprises Ltd του παρέχει αυτοκίνητο καθώς και την προμήθεια καυσίμων. Σε σχετική ερώτηση ανέφερε επίσης ότι για σκοπούς διασκέδασης πηγαίνει μόνο εκδρομές και προς τούτου ξοδεύει μεταξύ €30 με €60 το μήνα. Περαιτέρω από την ένορκη δήλωση του καθ΄ ου η αίτηση και τις διάφορες αποδείξεις πληρωμών που επισυνάπτονται σε αυτή αλλά και κατόπιν της δικής του παραδοχής ενώπιον του Δικαστηρίου, διαπιστώνεται ότι αυτός καταβάλλει διάφορα ποσά σε σχέση με την κατανάλωση ρεύματος και την επιβολή φόρων και τελών του αφορούν υποχρεώσεις τρίτων προσώπων και που συνεπώς δεν μπορούν να συνυπολογιστούν στα έξοδα της διαβίωσης του. Επισυνάπτει επίσης στην ένορκη του δήλωση αποδείξεις για ποσά που πλήρωσε στο παρελθόν για ιατρικά έξοδα του ίδιου και της συζύγου του. Χωρίς να παραγνωρίζεται ότι απαιτείται κάποιο χρηματικό ποσό για την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη του ίδιου και της συζύγου του, εντούτοις, ο καθ΄ ου η αίτηση παρέλειψε να προσκομίσει οποιαδήποτε στοιχεία και να καθορίσει συγκεκριμένο ποσό που θα πρέπει να συνεχίσει να καλύπτει μηνιαίως για την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη του ίδιου και της συζύγου του. Είναι επίσης σημαντικό το ότι σύμφωνα με την ένορκη του δήλωση από τις 25.9.2013 ο ίδιος καταβάλλει δόση €250 μηνιαίως σε δάνειο το οποίο είναι στο όνομα του υιού του. Ο ισχυρισμός ότι το χρηματικό ποσό που χορηγήθηκε με το εν λόγω δάνειο το είσπραξε ο ίδιος δεν γίνεται αποδεκτός αφού τέθηκε για πρώτη φορά κατά την αντεξέταση του και δεν συμπεριλαμβάνεται στη ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση του αλλά ούτε και τεκμηριώθηκε από οποιαδήποτε μαρτυρία και η άλλα στοιχεία. Στην απόφαση Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος ΑΕ v. Κωνσταντίνου (πιο πάνω), λέχθηκε ότι χρέη για τα οποία δεν υπάρχει διαταγή μηνιαίων πληρωμών ή μεταγενέστερα του δικαστικού χρέους αποφάσεις δεν έχουν προτεραιότητα απέναντι στο εξ αποφάσεως χρέος. Καθοδηγούμενη συνεπώς από τις νομικές αρχές που εκτέθηκαν πιο πάνω και συνεκτιμώντας όλα τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον μου σε σχέση με την οικονομική κατάσταση του καθ΄ου η αίτηση, ειδικότερα λαμβάνοντας υπόψη ότι καταβάλλει διάφορα ποσά που αφορούν υποχρεώσεις τρίτων προσώπων μεταξύ αυτών και την μηνιαία δόση των €250 και συνεκτιμώντας αυτά με το ύψος του εξ αποφάσεως χρέους, καταλήγω ότι ο καθ΄ου η αίτηση έχει τη δυνατότητα να καταβάλλει το ποσό των €500 μηνιαίως για την εξόφληση του χρέους του ως οι αιτητές ισχυρίζονται με την αίτηση τους και προς αυτό θα πρέπει να εκδοθεί σχετικό Διάταγμα. Οι αιτητές με την υπό κρίση αίτηση ζητούν επίσης την έκδοση Διατάγματος ακύρωση της μεταβίβασης που έγινε κατά ή περί το έτος 2014 των 510 μετοχών που κατείχε ο καθ΄ ου η αίτηση στην εταιρεία Blade Enterprises Ltd. Το άρθρο 87
(1)Β δίδει την εξουσία στο δικαστήριο, μεταξύ άλλων, μετά την εξέταση του οφειλέτη ανάλογα με την περίπτωση, να εκδώσει διάταγμα ακύρωσης καταδολιευτικών μεταβιβάσεων ή επιβαρύνσεων με την προυπόθεση (βλ. άρθρο 87
(2)) ότι στην αίτηση του εξ αποφάσεως πιστωτή περιλαμβάνεται τέτοιο αίτημα καθώς και διάταγμα µε το οποίο να παρεμποδίζεται ο εξ αποφάσεως οφειλέτης να διαθέσει, αποξενώσει ή επιβαρύνει την περιουσία του ή µέρος της. Οι πρόνοιες του άρθρου 91 Α
(1)του Ν. 134
(1)/1999 έχουν ως εξής Πράξεις καταδολίευσης, εξ αποφάσεως πιστωτών συνιστούν, μεταξύ άλλων οι ακόλουθες ενέργειες από ή εκ μέρους του εξ αποφάσεως οφειλέτη - (α) Οποιαδήποτε δωρεά, μεταβίβαση, απόκρυψη ή άλλη αποξένωση οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου του εξ αποφάσεως οφειλέτη, ή (β) οποιαδήποτε μετακίνηση, απόκρυψη ή άλλη αποξένωση οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου του εξ αποφάσεως οφειλέτη, εφόσον αυτές γίνονται με σκοπό την παρεμπόδιση ή καθυστέρηση ικανοποίησης των εξ αποφάσεως χρεών του οφειλέτη,
(2)Οι ενέργειες που αναφέρονται στις παραγράφου (α) και (β) του εδαφίου
(1)τεκμαίρονται, μέχρις απόδειξης του αντιθέτου, ότι έγιναν με σκοπό την καταδολίευση του εξ αποφάσεως πιστωτή, ανεξαρτήτως εάν έγιναν πριν ή μετά την καταχώρηση της αγωγής της οποία εκδόθηκε απόφαση την εκτέλεση της οποίας επιδιώκει ο ειρημένος πιστωτής. Το άρθρο 91Γ του Κεφ. 6 προνοεί ότι: 1) Οποιαδήποτε καταδολιευτική µεταβίβαση, επιβάρυνση ή άλλη αποξένωση περιουσιακού στοιχείου η οποία γίνεται από οποιοδήποτε οφειλέτη δύναται να κηρυχθεί άκυρη από το ∆ικαστήριο κατόπιν αίτησης οποιουδήποτε εξ αποφάσεως πιστωτή του εν λόγω οφειλέτη, λαµβανοµένων προσηκόντως υπόψη των συµφερόντων οποιουδήποτε καλόπιστου τρίτου . Προς το σκοπό αυτό το ∆ικαστήριο δύναται, κατά τη κρίση του, να διατάξει όπως η αίτηση επιδοθεί επίσης σε οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο δυνατό να έχει οποιοδήποτε συµφέρον επί του περιουσιακού στοιχείου που αποτελεί το αντικείµενο της αίτησης 2) Το ∆ικαστήριο κατά την εξέταση αίτησης δυνάµει του εδαφίου
(1)δύναται, εκδίδοντας το ακυρωτικό διάταγµα, να διατάξει όπως— (α) Το περιουσιακό στοιχείο κατασχεθεί και πωληθεί προς ικανοποίηση του εξ αποφάσεως χρέους, ή (β) εάν το περιουσιακό στοιχείο υπόκειται δυνάµει οποιασδήποτε νοµοθετικής διάταξης σε εγγραφή ή επιβάρυνση, ακυρωθεί η εν λόγω εγγραφή ή επιβάρυνση και επανεγγραφεί στο όνοµα του οφειλέτη, ή (γ) εάν το περιουσιακό στοιχείο είναι ακίνητη περιουσία, η ακύρωση της εγγραφής και επανεγγραφή στο όνοµα του οφειλέτη συνοδεύται ταυτόχρονα µε εγγραφή του εξ αποφάσεως χρέους ως επιβάρυνσης επί της εν λόγω ακίνητης περιουσίας µε τις ίδιες συνέπειες ως εάν επρόκειτο περί εγγραφής δυνάµει των άρθρων 53-62. Το άρθρο 91Γ του Κεφ. 6 ερμηνεύθηκε από την Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Χριστοφόρουν. Σ.Π.Ε. Ακακίου
(2008)1Α Α.Α.Δ. 708, . Εκεί λέχθηκε, μεταξύ άλλων, ότι σε αίτηση με την οποία ζητείται διάταγμα ακύρωση καταδολιευτικών μεταβιβάσεων θα πρέπει να καθορίζεται επακριβώς το συγκεκριμένο περιουσιακό στοιχείο που έχει με οποιοδήποτε τρόπο μεταβιβαστεί από τον εξ αποφάσεως οφειλέτη με σκοπό να καταδολιεύσει τον εξ αποφάσεως πιστωτή. Με βάση λοιπόν όλα τα πιο πάνω προκύπτει ότι για να θεωρηθεί μια πράξη ως καταδολιευτική πρέπει να έχει γίνει, με σκοπό την παρεμπόδιση ή καθυστέρηση ικανοποίησης των εξ αποφάσεως χρεών του οφειλέτη, μετά την δημιουργία ή γένεση της αστικής ευθύνης αυτού και δεν έχει σημασία το ότι έγινε πριν την καταχώρηση της αγωγής δυνάμει της οποίας εκδόθηκε η απόφαση, της οποίας επιδιώκεται η εκτέλεση (βλ. και Χριστοφόρου ανωτέρω). Σημασία έχει λοιπόν το πότε δημιουργήθηκε ή γεννήθηκε η αστική ευθύνη σε βάρος του εξ αποφάσεως οφειλέτη και όχι το πότε καταχωρήθηκε η αγωγή στη βάση της οποίας εκδόθηκε η απόφαση εναντίον του. Με την απόδειξη λοιπόν της διενέργειας μιας δωρεάς, μεταβίβασης ή επιβάρυνσης προς όφελος τρίτου οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου του εξ αποφάσεως οφειλέτη, η οποία έγινε μετά τη δημιουργία ή γένεση της αστικής ευθύνης τεκμαίρεται, μέχρις αποδείξεως του αντιθέτου, ότι η πράξη έγινε με σκοπό την καταδολίευση του εξ αποφάσεως πιστωτή (βλ. και Λουγκρίδης ν. EurolifeLimited
(2004)1Β Α.Α.Δ. 886). Σύμφωνα με τα στοιχεία που προκύπτουν από τον φάκελο της υπόθεσης η αγωγή καταχωρήθηκε εναντίον του εναγόμενου στις 9.4.2009 και του επιδόθηκε προσωπικά στις 9.6.
- Η ακρόαση της αγωγής ολοκληρώθηκε με την έκδοση απόφασης στις 10.5.
- Η μεταβίβαση των μετοχών που κατείχε ο καθ΄ ου η αίτηση στην εταιρεία Blade Enterprises Ltd δηλώθηκε και είναι παραδεκτό ότι έγινε κατά τον Ιανουάριο του 2014 δηλαδή μετά την έγερση της αγωγής και ενώ η αγωγή εκκρεμούσε. Τόσο ο καθ΄ου η αίτηση όσο και το ενδιαφερόμενο μέρος δεν έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου ως όφειλαν οποιαδήποτε επαρκή μαρτυρία ή άλλα στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι η μεταβίβαση των μετοχών δεν έγινε με σκοπό την καταδολίευση των αιτητών. Ο ισχυρισμός τους ότι οι εν λόγω μετοχές δεν έχουν οποιαδήποτε αξία τέθηκε απογυμνωμένος από οποιαδήποτε στοιχεία και μαρτυρία που να τον αποδεικνύει και εν πάση περιπώσει δεν ανατρέπει το μαχητό τεκμήριο του εδ.
(2)του άρθρου 91 Α
(1)του Νόμου. Το ενδιαφερόμενο μέρος καταθέτοντας στο Δικαστήριο ισχυρίσθηκε για πρώτη φορά ότι οι εν λόγω μετοχές του ανήκαν στο παρελθόν και τις είχε μεταβιβάσει στον καθ΄ου η αίτηση ο οποίος κατά το έτος 2014 του τις επέστρεψε πίσω. Ο ισχυρισμός αυτός δεν αποδείχθηκε με την προσκόμιση σχετικής μαρτυρίας και ή άλλων συγκεκριμένων στοιχείων αλλά ούτε και περιλαμβάνεται στις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την ένσταση τόσο του καθ΄ ου η αίτηση όσο και του ενδιαφερόμενου μέρους. Ως εκ τούτου δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός και απορρίπτεται. Υπό το φως των ενώπιον μου στοιχείων δεν έχω καμία αμφιβολία ότι η μεταβίβαση των αναφερόμενων μετοχών του καθ΄ου η αίτηση προς τον υιό του έγινε καταδολιευτικά και ασκώντας συνεπώς την εξουσία που μου παρέχει το άρθρο 87
(1)Β του Κεφ. 6 ως τροποποιήθηκε με το Ν. 134
(1)/1999 καταλήγω ότι ως τέτοια θα πρέπει να κηρυχθεί άκυρη. Επίσης ασκώντας την εξουσία που μου παρέχει το άρθρο 91 Γ καταλήγω ότι θα πρέπει να εκδοθεί διάταγμα επανεγγραφής των μετοχών στο όνομα του καθ΄ου η αίτηση Ανδρέα Μαυρομιχάλη. Οι αιτητές με την αίτηση τους ζητούν περαιτέρω Διατάγματα επιβάρυνσης καθώς και Διάταγμα πώλησης των αναφερόμενων μετοχών Το αίτημα τους προφανώς στηρίζεται και στον Περί επιβαρυντικών Διαταγμάτων Νόμο 32(Ι)/92 που περιλαμβάνεται στην νομική βάση της αίτησης τους. Βάσει των προνοιών του Ν. 32(Ι)/92 επιβάρυνση δύναται να επιβληθεί µε την έκδοση επιβαρυντικού διατάγματος σε οποιοδήποτε συμφέρον που κατέχει ο οφειλέτης ως δικαιούχος μόνο σε περιουσιακά στοιχεία που καθορίζονται ρητά στο άρθρο 4 του Νόμου. Σε αυτά συμπεριλαμβάνονται και τα ομόλογα νομικών προσώπων. Επιπλέον στο ερμηνευτικό άρθρο 2 του Νόμου, καθορίζεται ότι στην έννοια των «ομολόγων νομικού προσώπου» που μπορούν να αποτελέσουν με βάση το άρθρο 4 αντικείμενο επιβάρυνσης, συγκαταλέγονται και οι μετοχές (shares) εταιρείας (βλ. Ιωάννου (Σιαρματτά) ν. Εμπ. Τραπ. της Ελλάδος Α.Ε.
(2000)1Γ Α.Α.Δ. 1463). Παρότι το διάταγμα επιβάρυνσης εκδίδεται μονομερώς, δεν αποκλείεται και η έκδοση του δια κλήσεως με ταυτόχρονη όμως διαταγή πώλησης της επιβαρυνθείσας περιουσίας. Νοείται βέβαια ότι στην περίπτωση αυτή, το διάταγμα πώλησης συνιστά τρόπο εκτέλεσης της απόφασης (βλ. άρθρο 6.4 του Νόμου 31
(1)/92). Σχετική είναι η υπόθεση Ιωάννου (Σιαρματτά) πιο πάνω όπου υπεβλήθη αίτηση δια κλήσεως για έκδοση επιβαρυντικού διατάγματος και ταυτόχρονα αίτηση πώλησης. Το άρθρο 3
(1)του Νόμου 32(Ι)/92 προνοεί τα ακόλουθα: Όταν κατόπιν απόφασης ή διατάγματος Δικαστηρίου πρόσωπο καλείται να πληρώσει χρηματικό ποσό (οφειλέτης) σε άλλο πρόσωπο (πιστωτή), τότε, προς το σκοπό εκτέλεσης της απόφασης ή του διατάγματος, το Δικαστήριο, με βάση τις διατάξεις του Νόμου αυτού, δύναται να εκδώσει διάταγμα (το οποίο θα αναφέρεται ως επιβαρυντικό διάταγμα), με το οποίο επιβάλλει επιβάρυνση σε οποιοδήποτε συμφέρον, το οποίο ο εξ αποφάσεως οφειλέτης έχει επί περιουσιακών στοιχείων για τα οποία ο Νόμος αυτός εφαρμόζεται και τα οποία καθορίζονται στο διάταγμα, με σκοπό την εξασφάλιση πληρωμής του οφειλόμενου ποσού. Το ιδιόμορφο της διαδικασίας που προβλέπει το άρθρο 3 του Νόμου 32(Ι)/92 έχει τονιστεί και στις πιο πρόσφατες υποθέσεις Συγκρότημα Συνεργατικών Εταιρειών Λευκόνοικο Λτδ,
(2013)1Γ 2090 και North Financial Overseas Corp Πολ. ECLI:CY:AD:2016:D270, Αίτηση 57/2016, ημερ. 8.7.2016. Προκύπτει από το πιο πάνω περιεχόμενο του άρθρου 3 ότι η διαδικασία έκδοσης διατάγματος επιβάρυνσης, είναι διαφορετική από αυτή που προβλέπεται για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων εκκρεμούσης της αγωγής, δυνάμει του άρθρου 9 του Κεφ. 6 (βλ. Ψάλτη ν. Χ' Λόη
(2001)1Β Α.Α.Δ 1454). Το επιβαρυντικό διάταγμα δυνάμει του πιο πάνω άρθρου 3, μπορεί να εκδοθεί μονομερώς, παραχωρώντας την δυνατότητα στο Δικαστήριο να επιβάλει όρους σχετικά με την πληροφόρηση του οφειλέτη ή σχετικά με οποιοδήποτε άλλο ζήτημα. Πέραν τούτου, το άρθρο 3.4 του Νόμου δεν προβλέπει την καταχώρηση ένστασης για αμφισβήτηση του διατάγματος, αλλά υποβολή αίτησης για ακύρωση ή διαφοροποίηση του. Στην υπόθεση Σιαρματτά (ανωτέρω), λέχθηκε ότι όπου ενδέχεται να υπάρχει οτιδήποτε το αρνητικό στην έκδοση επιβαρυντικού διατάγματος, εναπόκειται στον οφειλέτη να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου τα σχετικά στοιχεία. Η υποχρέωση του πιστωτή εκπληρώνεται με την παρουσίαση μαρτυρίας σε σχέση μόνο με την γενικότερη εικόνα, για στοιχειοθέτηση της αναγκαιότητας έκδοσης τέτοιου διατάγματος. Οι συνέπειες έκδοσης του επιβαρυντικού διατάγματος αναφέρονται στο άρθρο 5.1 του πιο πάνω Νόμου. Προβλέπεται μεταξύ άλλων απαγόρευση μεταβίβασης ή άλλων συναλλαγών σε σχέση με την επιβαρυνθείσα περιουσία. Επιπλέον, το άρθρο 5.3 προνοεί ότι τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου 4 του άρθρου 6, η έκδοση διατάγματος επιβάρυνσης δεν λογίζεται ότι ισοδυναμεί με τρόπο εκτέλεσης της απόφασης του Δικαστηρίου. Έχοντας συνεπώς υπόψη το πλαίσιο του Νόμου και το σύνολο των γεγονότων που περιβάλλουν τη παρούσα αίτηση όπως περιγράφονται πιο πάνω καταλήγω ότι κρίνεται δικαιολογημένη η έκδοση επιβαρυντικού διατάγματος των πιο πάνω αναφερόμενων μετοχών του καθ΄ ου η αίτηση. Ερχόμενη ακολούθως να εξετάσω το αίτημα για την έκδοση διατάγματος πώλησης των μετοχών θεωρώ για την υπό εξέταση περίπτωση καθοριστικό ότι η υπό κρίση αίτηση δεν έχει επιδοθεί και γνωστοποιηθεί στον Έφορο Εταιρειών και στην εταιρεία Blade Enterprises Ltd έτσι ώστε το Δικαστήριο να εξασφαλίσει τις απόψεις τους σε σχέση με τη ρευστοποίηση ή πώληση των μετοχών. Σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 6 του Νόμου32(Ι)/92 στην περίπτωση που ζητείται η πώληση της επιβαρυνθείσας περιουσίας θα πρέπει πρώτα να εξασφαλιστούν οι απόψεις όλων των ενδιαφερομένων μερών, περιλαμβανομένου του Εφόρου Εταιρειών και των Συμβούλων της εταιρείας ή άλλου νομικού προσώπου με σκοπό την εξακρίβωση του συμφέροντος του οφειλέτη και όλων όσων δυνατόν να έχουν συμφέρον στα βαρυνόμενα περιουσιακά στοιχεία ή δυνατόν να επηρεάζονται από την πώληση, ρευστοποίηση ή διάθεση τους. Συνεπώς κατά την κρίση μου δεν μπορεί υπό τις περιστάσεις να εκδοθεί Διάταγμα πώλησης των μετοχών στα πλαίσια της παρούσας αίτησης η οποία δεν έχει επιδοθεί και γνωστοποιηθεί σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Η πώληση των μετοχών συνιστά μέτρο εκτέλεσης που προφανώς μπορεί να ληφθεί με την καταχώρηση αίτησης βάσει των ειδικών διατάξεων του Νόμου 32(Ι)/92 η οποία και θα κριθεί ανάλογα με τις ισχύουσες περιστάσεις αφού πρώτα ακουστούν όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη στα οποία θα πρέπει να επιδοθεί. Όπως έχει λεχθεί στην απόφαση Α/φοί Θράσου & Συνεργάτες ν. Βασιλαρά κ.α.
(2008)1(Β) Α.Α.Δ. 830) η εκτέλεση απόφασης με οποιαδήποτε μέτρα εκτέλεσης, όπως προβλέπεται στο άρθρο 14 του Νόμου, είναι επιτρεπτή και η παράλληλη προώθηση δύο διαφορετικών μέτρων εκτέλεσης δεν μπορεί να θεωρηθεί δικονομικά εσφαλμένη, αναιτιολόγητη ή καταπιεστική. Παρά ταύτα όπως λέχθηκε στην εν λόγω απόφαση, η επιλογή και προώθηση παράλληλων και διαφορετικών διαδικασιών εκτέλεσης δεν μπορεί να είναι ανεξέλεγκτη αλλά υπόκειται στον έλεγχο του δικαστηρίου, το οποίον έχει διακριτική εξουσία, εφόσον θεωρήσει την παράλληλη προώθηση κάποιου μέτρου εκτέλεσης ως καταπιεστική, να την ανακόψει. Όσον αφορά τα έξοδα δεν βρίσκω λόγο για να παρεκκλίνω από το γενικό κανόνα ότι τα έξοδα της διαδικασίας ακολουθούν το αποτέλεσμα και συνεπώς αυτά επιδικάζονται σε βάρος του καθ΄ου η αίτηση. Καταληκτικά όλων των πιο πάνω εκδίδονται συνεπώς τα ακόλουθα Διατάγματα: A. Διάταγμα εναντίον του καθ' ου η αίτηση για αποπληρωμή του εξ' αποφάσεως χρέος του με μηνιαίες δόσεις των €500= έκαστη από 01.8.18 και ακολούθως την πρώτη ημέρα εκάστου επόμενου μήνα μέχρι εξόφλησης του εξ' αποφάσεως χρέους του και των εξόδων της παρούσας αίτησης όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Β. Διάταγμα με το οποίο η μεταβίβασης των 510 μετοχών της εταιρείας Blade Enterprises Ltd από τον καθ΄ ου η αίτηση στον XXXXX Μαυρομιχάλη κηρύσσεται άκυρη. Γ. Διάταγμα επανεγγραφής των 510 μετοχών της εταιρείας Blade Enterprises Ltd στο όνομα του καθ΄ου η αίτηση XXXXX Μαυρομιχάλη. Ο αρμόδιος λειτουργός του Τμήματος του Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη ή οποιουδήποτε άλλου δημόσιου αρχείου στο οποίο εγγράφεται η πιο πάνω περιουσία με την προσαγωγή πιστοποιημένου ακυρωτικού Διατάγματος εντέλλεται να προβεί σε κάθε αναγκαία διόρθωση του αρχείου και ή μητρώου σε σχέση με την καταχώρηση και επανεγγραφή των πιο πάνω περιουσιακών στοιχείων στο όνομα του καθ΄ου η αίτηση Αντρέα Μαυρομιχάλη. Δ. Διάταγμα επιβάρυνσης των 510 μετοχών του καθ΄ου η αίτηση στην εταιρεία Blade Enterprises Ltd με τις προβλεπόμενες από το άρθρο 5 του Νόμου 31(Ι)/92 συνέπειες. Το εν λόγω Διάταγμα επιβάρυνσης να επεκτείνεται σε οποιοδήποτε μέρισμα ή άλλο εισόδημα πληρωτέο σε σχέση με τις εν λόγω μετοχές. Το Διάταγμα μαζί με αντίγραφο της παρούσας αίτησης να επιδοθεί στην Εταιρεία Blade Enterprises Ltd και στον Έφορο Εταιρειών και Επίσημο Παραλήπτη. Οι αιτητές εντός 15 ημερών από τη σύνταξη του Διατάγματος νοουμένου ότι αυτό θα ζητηθεί εντός 5 ημερών από σήμερα, να δημοσιεύσουν το Διάταγμα επιβάρυνσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας και σε μία εφημερίδα Παγκύπριας καθημερινής κυκλοφορίας. Οποιονδήποτε ενδιαφερόμενο ή επηρεαζόμενο πρόσωπο πλην του καθ΄ ου η αίτηση, δύνανται να καταχωρήσουν αίτηση για ακύρωση ή διαφοροποίηση του επιβαρυντικού Διατάγματος εντός 15 ημερών από την δημοσίευση. (Υπ.) .......... Στ. Λουκίδου-Βασιλείου Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other action/Interim (Αναφορά: Πολιτική - Μηνιαίες δόσεις - Ακύρωση δόλιας μεταβίβασης μετοχών). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο