Golden Jubilee Holdings Ltd κ.α. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Αγωγή αρ.: 2137/2018, 5/11/2018

(1)/2018. Μία από τις βασικές αλλαγές που επέφερε ο Τροποποιητικός Νόμος αφορά και τους λόγους παραμερισμού της ειδοποίησης Τύπος ΙΑ. Η εκκρεμοδικία αγωγής για ειδοποίηση Τύπος Ι δεν αποτελεί πλέον λόγο παραμερισμού της ειδοποίησης Τύπος ΙΑ, αφού καταργήθηκε και αντικαταστάθηκε με τον λόγο ότι έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη, σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου. Η δε προθεσμία καταχώρισης έφεσης για τον παραμερισμό της σκοπούμενης πώλησης, σύμφωνα με τα διαλαμβανόμενα του άρθρου 44(Γ)

(3)του πιο πάνω Νόμου είναι 30 μέρες από την ημερομηνία παραλαβής της αίτησης. Έτσι μετά την πιο πάνω τροποποίηση το Δικαστήριο κατακλείστηκε με αγωγές και σχετικές αιτήσεις για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Δεν είναι υπερβολή να επισημανθεί ότι δεν υπάρχει μέρα που να μην υφίσταται για ακρόαση τέτοιου είδους υπόθεση. Οι ενάγοντες-αιτητές με την παρούσα αίτηση επιζητούν, μεταξύ άλλων, προσωρινό διάταγμα με το οποίο να αναστέλλεται η διαδικασία πώλησης των ενυπόθηκων ακινήτων, αντικείμενα της ειδοποίησης Τύπος ΙΑ ημερομηνίας 23.8.2018, μέχρι εκδίκασης της αγωγής ή και μέχρι νεότερων διαταγών του Δικαστηρίου. Η αίτηση καταχωρίστηκε μονομερώς, πλην όμως το Δικαστήριο ασκώντας την διακριτική του ευχέρεια έδωσε οδηγίες για αίτηση με κλήση και ειδοποίηση προς την άλλη πλευρά. Η εναγόμενη-καθ' ης η αίτηση φέρει ένσταση στην έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Η αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν. 14/60)ως επίσης και στη Δ.48, θ. 1-3, 8 και 9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του κ. XXXX Πουκή, ο οποίος αναφέρεται στα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση. Προβάλλεται, μεταξύ άλλων, ότι το 2004 παραχωρήθηκε δάνειο στους εναγόμενους 1, 2 και 3 από την τράπεζα και οι εναγόμενοι 4 και 5 εγγυήθηκαν τις υποχρεώσεις των πιο πάνω προσώπων. Περαιτέρω η ενάγουσα αρ. 1 για περαιτέρω εξασφάλιση παραχώρησε προς όφελος της τράπεζας την υποθήκη με αρ. Υ XXXX/2004 η οποία περιλαμβάνει τρία ακίνητα. Αναφέρεται ότι το πιο πάνω δάνειο δεν ήταν προϊόν διαπραγμάτευσης, ήταν προϊόν δόλου, απάτης και ψυχικής πίεσης. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι υφίστανται καταχρηστικές ρήτρες, αυθαίρετοι και ετεροβαρείς όροι που καθιστούν την σύμβαση δανείου άκυρη ως επίσης η τράπεζα χρέωνε τον επίδικο λογαριασμό με παράνομο επιτόκιο. Στις 20.7.2006 έλαβε σχετική επιστολή από την εναγόμενη τράπεζα με την οποία, ως προβάλλει, τον ενημέρωνε ότι εγκρίθηκε το αίτημα του για απαλλαγή ενός από τα ακίνητα, αντικείμενο της πιο πάνω υποθήκης (βλ. Τεκ. 2). Στη συνέχεια στις 19.12.2017 επιδόθηκε στους αιτητές η ειδοποίηση Τύπος Ι και Θ και ακολούθως την 4.10.2018 τους επιδόθηκε η ειδοποίηση Τύπος ΙΑ. Αναφέρεται ότι ζήτησαν καταστάσεις λογαριασμού από την τράπεζα πλην όμως τους ζητήθηκε το ποσό των €500.- το οποίο δεν κατέβαλαν και έτσι δεν έχουν στην κατοχή τους τις καταστάσεις λογαριασμού του επίδικου δανείου. Η εναγόμενη-καθ' ης η αίτηση φέρει ένσταση στην έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και μεταξύ άλλων προβάλλει ότι δεν υφίσταται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, ορατή πιθανότητα επιτυχίας ως επίσης δεν θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο και περαιτέρω ακόμη και στην περίπτωση που συντρέχουν οι πιο πάνω προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, το ισοζύγιο της ευχέρειας συνηγορεί υπέρ της απόρριψης του αιτήματος. Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του κ. XXXXX Χωραΐτη, ο οποίος αναφέρεται στα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση. Αγορεύοντας η ευπαίδευτη συνήγορος των αιτητών εισηγήθηκε ότι πληρούνται όλες εκείνες οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Εκ διαμέτρου αντίθετη ήταν η εισήγηση της ευπαιδεύτου συνηγόρου της εναγόμενης-καθ' ης η αίτηση η οποία ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι δεν πληρούνται σωρευτικά όλες οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Η νομολογία, σε σχέση με την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, είναι πασίγνωστη και το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 έχει αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων (βλ. Odysseos v. Pieris Estates & others

(1982)1 C.L.R. 557). Οι αρχές καθορίστηκαν ως ακολούθως: (α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. Το ερώτημα τούτο απαντάται θετικά εάν αντικειμενικά από τα δικόγραφα προκύπτει η ύπαρξη καλής βάσης αγωγής. Δεν χρειάζεται η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος, αλλά σοβαρές ενδείξεις για την πιθανότητα ύπαρξης του (T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation

(2002)1 Α.Α.Δ. 1802). (β) Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας (visible chance of success), δηλαδή πιθανότητας οι ενάγοντες να δικαιούνται σε θεραπεία. Εκείνο το οποίο απαιτείται να αποδειχθεί στο στάδιο της έκδοσης του προσωρινού διατάγματος είναι κάτι περισσότερο από την απλή πιθανολόγηση, αλλά κάτι λιγότερο από το βαθμό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων (balance of probabilities) που είναι το μέτρο απόδειξης σε αστικές υποθέσεις (βλ. Louis Vuitton v. Δερμοσάκ κ.α.

(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 1453). (γ) Ότι, εκτός αν εκδοθεί το διάταγμα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη στους ενάγοντες σε μεταγενέστερο στάδιο. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη. Και όπως έχει νομολογηθεί, η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με την στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων των αιτούμενων τη θεραπεία. Επιπρόσθετα σε κάθε περίπτωση εξετάζεται από το Δικαστήριο κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδοθεί ή να διατηρηθεί ένα διάταγμα (βλ. Hellenic Bank Public Company Ltd v. Alpha Panareti Public Ltd

(2013)1 (Β) Α.Α.Δ. 1235. Κατ' αρχήν επισημαίνεται ότι το Δικαστήριο δεν εξετάζει στο στάδιο αυτό την αίτηση με γνώμονα την κατάληξη τελικών συμπερασμάτων δεδομένου ότι αυτό αποτελεί έργο του εκδικάζοντος την ουσία της υπόθεσης Δικαστηρίου (βλ. Jonidexo v. Adidas

(1984)1 A.A.Δ. 263, Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου

(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Αναμφίβολα όμως κάποια αξιολόγηση της μαρτυρίας σε σχέση με την διαπίστωση της ικανοποίησης των κριτηρίων όπως έχουν καθοριστεί πιο πάνω είναι αναγκαία, χωρίς όμως να ισοδυναμεί αυτή η αξιολόγηση με τελεσίδικη κρίση. Τα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα αίτηση εμφαίνονται τόσο την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση όσο και στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση. Οι ενάγοντες-αιτητές προβάλλουν, μεταξύ άλλων, ότι το δάνειο δεν ήταν προϊόν διαπραγμάτευσης, ήταν προϊόν δόλου, απάτης, ψυχικής πίεσης ως επίσης ότι υφίστανται καταχρηστικές ρήτρες, αυθαίρετοι και ετεροβαρείς όροι που καθιστούν την σύμβαση δανείου άκυρη. Κατ' αρχήν επισημαίνεται ότι πρόκειται για γενικούς και αόριστους ισχυρισμούς. Δεν έχουν τεθεί με την απαραίτητη λεπτομέρεια και επάρκεια που απαιτείται σχετικές λεπτομέρειες που να φανερώνουν, έστω και στο στάδιο αυτό, δόλο, απάτη ή και ψυχική πίεση από μέρους της εναγόμενης τράπεζας. Περαιτέρω στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι στις 20.7.2006 οι ενάγοντες-αιτητές έλαβαν επιστολή από την εναγόμενη τράπεζα με την οποία τους ενημέρωνε ότι εγκρίθηκε το αίτημα τους για απαλλαγή ενός από τα ακίνητα, αντικείμενο της πιο πάνω υποθήκης (βλ. Τεκ. 2). Δεν αναφέρεται όμως κατά πόσο οι ενάγοντες-αιτητές αποδέχτηκαν την πιο πάνω συμφωνία. Και κάτι ακόμη σημαντικό. Δεν αναφέρεται ότι συμμορφώθηκαν με τους όρους που τίθενται στην εν λόγω επιστολή και ειδικότερα, μεταξύ άλλων, κατά πόσο κατατέθηκε το ποσό των €75.000.- που θα εισπραττόταν από την πώληση ενός συγκεκριμένου ακινήτου. Περαιτέρω στην εν λόγω επιστολή αναφέρεται ότι η απόφαση, σε ότι αφορά την χορήγηση νέων διευκολύνσεων, εκπνέει μετά την πάροδο 90 ημερών από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης. Η εν λόγω επιστολή φέρει ημερομηνία 20.7.2016. Περαιτέρω στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση αναφέρεται ότι υφίστανται παράνομες και αντισυμβατικές χρεώσεις από μέρους της τράπεζας. Και πάλι πρόκειται για γενικό και αόριστο ισχυρισμό. Δεν έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου τέτοια στοιχεία που να δικαιολογούν, έστω και στο στάδιο αυτό, το πιο πάνω συμπέρασμα των εναγόντων-αιτητών. Ακόμα και ο ίδιος ο ενόρκως δηλών αναγνωρίζει ότι δεν έχουν στην κατοχή τους αναλυτικές καταστάσεις για τους λόγους που περιγράφονται και δεν είναι σε θέση να καθορίσει τις παράνομες και αντισυμβατικές χρεώσεις. Έτσι έχοντας υπόψιν όλα τα πιο πάνω, το Δικαστήριο κρίνει ότι τηρείται η πρώτη προϋπόθεση δηλαδή το σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση πλην όμως οι ενάγοντες-αιτητές δεν έχουν ικανοποιήσει με μαρτυρία ότι υφίσταται ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Στη συνέχεια για σκοπούς πληρότητας, θα εξεταστεί κατά πόσο ικανοποιείται και η τρίτη προϋπόθεση που θέτει το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, ότι εκτός αν εκδοθεί το διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη τους ενάγοντες σε μεταγενέστερο χρόνο. Η πιο πάνω προϋπόθεση εξετάζεται κυρίως υπό το φως του ερωτήματος κατά πόσο η επιδίκαση αποζημιώσεων θα είναι επαρκής θεραπεία κάτω από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης τελικά όταν ληφθούν υπόψιν όλοι οι παράγοντες το Δικαστήριο θα αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο να εκδώσει ή να οριστικοποιήσει ένα τέτοιο διάταγμα. Ο χρηματικός παράγοντας, όπως έχει νομολογηθεί, δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη. Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με την στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου την θεραπεία. Η δε τρίτη προϋπόθεση θα πρέπει να εξετάζεται προτού το Δικαστήριο ασκήσει την διακριτική του εξουσία για να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή πρόσφορο να εκδοθεί το διάταγμα. Στην υπόθεση Hellenic Bank Public Company Ltd v. Alpha Panareti Public Ltd ανωτέρω, το Ανώτατο Δικαστήριο επεσήμανε ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη ότι οι εφεσείοντες σε εκείνη την υπόθεση είναι τραπεζιτικό ίδρυμα το οποίο είναι σε θέση να ικανοποιήσει τυχόν δικαστική απόφαση εναντίον του και έτσι έκρινε ότι η περίπτωση δεν ήταν η πρέπουσα για την έκδοση προσωρινού διατάγματος ή για την οριστικοποίηση του. Στην προκείμενη περίπτωση δεν προβάλλεται οποιοσδήποτε ισχυρισμός ότι η εναγόμενη τράπεζα είναι αφερέγγυα ή ότι θα αδυνατεί να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό, στην περίπτωση που επιτύχει η απαίτηση των εναγόντων-αιτητών. Περαιτέρω δεν έχει αμφισβητηθεί η ικανότητα της εναγόμενης-καθ' ης η αίτηση τράπεζας να καταβάλει τυχόν επιδικασθείσες αποζημιώσεις. Στην προκείμενη περίπτωση οι αιτητές ακόμη και στην περίπτωση που επιτύχει η αγωγή τους θα μπορούν να αποζημιωθούν σε χρήμα. Συνακόλουθα δεν συντρέχει και η τρίτη προϋπόθεση όπως καθορίζεται πιο πάνω. Για όλους τους λόγους που εξηγούνται πιο πάνω, καθίσταται φανερό ότι η παρούσα περίπτωση δεν είναι η πρέπουσα για την έκδοση προσωρινού διατάγματος και έτσι η αίτηση είναι έκθετη σε απόρριψη. Συνακόλουθα η αίτηση απορρίπτεται. Για τους λόγους που εξηγούνται η αίτηση απορρίπτεται. Έχοντας υπόψιν το αποτέλεσμα, τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της εναγόμενης-καθ' ης η αίτηση και εναντίον των εναγόντων-αιτητών, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος. Νοείται ότι ένα σετ έξοδα θα καταβληθεί. (Υπ.) .............................. Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΗΓ/ΑΓ Subject: Civil / Other actions / Interim Αναφορά: Προσωρινό διάταγμα - εκποίηση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο