Στρούθου κ.α. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Αγωγή αρ.: 1837/2018, 6/11/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A447 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. Αγωγή αρ.: 1837/2018 Μεταξύ:
- XXXXXX Στρούθου
- XXXXXX Στρούθου Εναγόντων Και Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Εναγόμενης -------------------------------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 13/8/2018 Ημερομηνία: 6/11/2018 Εμφανίσεις: Για τους ενάγονες-αιτητές: κα Πούρα για Γεώργιος Ζ. Γεωργίου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για την εναγόμενη-καθ' ης η αίτηση: κα Καουτζιάνη για Χρυσαφίνης και Πολυβίου Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Ex tempore) Κατ' αρχήν επισημαίνεται ότι στις 13.7.2018 το Μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου τροποποιήθηκε με τον Νόμο Ν.87
(1)/
- Μία από τις βασικές αλλαγές που επέφερε ο Τροποποιητικός Νόμος αφορά και τους λόγους παραμερισμού της ειδοποίησης Τύπος ΙΑ. Η εκκρεμοδικία αγωγής για ειδοποίηση Τύπος Ι δεν αποτελεί πλέον λόγο παραμερισμού της ειδοποίησης Τύπος ΙΑ αφού καταργήθηκε και αντικαταστάθηκε με τον λόγο ότι έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου. Έτσι μετά την τροποποίηση το Δικαστήριο κατακλείστηκε με αγωγές και σχετικές αιτήσεις για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Δεν είναι υπερβολή να αναφέρω ότι δεν υπάρχει μέρα που να μην υφίσταται για ακρόαση τέτοιου είδους αίτηση για έκδοση απαγορευτικού διατάγματος. Ανεξάρτητα όμως από όλα τα πιο πάνω. Στην προκείμενη περίπτωση στις 13.8.2018 καταχωρίστηκε αίτηση από μέρους του ενάγοντα αρ. 1 - αιτητή με την οποία επιζητείται, μεταξύ άλλων, διάταγμα με το οποίο να απαγορεύεται στην καθ' ης η αίτηση να προχωρήσει σε πλειστηριασμό ή και εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου. Η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του κ. XXXXX Στρούθου ο οποίος εκθέτει τα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα αίτηση. Αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι σε δύο περιπτώσεις κατά την 15.3.2007 και 6.4.2009 συνομολογήθηκαν συμφωνίες δανείου μεταξύ του ενάγοντα αρ. 1 και της εναγόμενης - καθ' ης η αίτηση (που από τώρα θα καλείται «η τράπεζα»). Η ενάγουσα 2 εγγυήθηκε τις υποχρεώσεις του πιο πάνω προσώπου. Περαιτέρω ο ενάγοντας 1 - αιτητής για περαιτέρω εξασφάλιση παραχώρησε προς όφελος της τράπεζας τις υποθήκες 1740/07 και 1741/07 αναφορικά με το δάνειο ημερομηνίας 15.3.2007 και την υποθήκη 1517/09 σε σχέση με το δάνειο ημερομηνίας 6.4.
- Να σημειωθεί ότι σε μεταγενέστερο χρόνο, ως αναφέρεται, οι πιο πάνω συμφωνίες τροποποιήθηκαν και ειδικότερα μεταβλήθηκε ο χρόνος αποπληρωμής των δανείων. Ακολούθως η τράπεζα τον Ιούλιο του 2018 επέδωσε στον ενάγοντα 1 - αιτητή την ειδοποίηση Τύπος Θ. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, μεταξύ άλλων, αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο το οποίο βρίσκεται στο χωριό Π. Λεύκαρα αποτελεί την κύρια κατοικία του ενάγοντα 1 -αιτητή και της ενάγουσας αρ. 2, αφού εργάζονται στη Λάρνακα και είναι πιο κοντά στην εργασία τους. Η εναγόμενη - καθ' ης η αίτηση φέρει ένσταση στην έκδοση του πιο πάνω διατάγματος και μεταξύ άλλων προβάλλει ως λόγους ένστασης ότι δεν υφίσταται, σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, πιθανότητα επιτυχίας και ότι είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο χρόνο ως επίσης ισχυρίζεται ότι ακόμα και στην περίπτωση που συντρέχουν οι πιο πάνω προϋποθέσεις του άρθρου 32 το ισοζύγιο της ευχέρειας συνηγορεί υπέρ της απόρριψης της αίτησης. Η παρούσα αίτηση ήταν ορισμένη σήμερα για ακρόαση. Η ευπαίδευτη συνήγορος του αιτητή υπέβαλε προφορικό αίτημα για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και μεταξύ άλλων ανέφερε ότι ο αιτητής πρόσφατα τους παρουσίασε ένα τεκμήριο από τον Δήμο Λευκάρων που βεβαιώνει ότι το συγκεκριμένο ακίνητο, το οποίο επιζητεί να εκποιηθεί η τράπεζα, είναι η κατοικία τους. Στο πιο πάνω προφορικό αίτημα έφερε ένσταση η ευπαίδευτη συνήγορος της καθ' ης η αίτηση, τράπεζας, η οποία μεταξύ άλλων επεσήμανε ότι δεν έχει καταδειχθεί καλός λόγος. Η Διαταγή 48 θ. 4
(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προβλέπει τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο ή δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.» Το κατά πόσον θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρίσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μία αίτηση ενδιάμεσης φύσης εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Η κατάδειξη καλού λόγου για την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι προϋπόθεση που τίθεται από την πιο πάνω διάταξη. Ο αιτητής θα πρέπει να θέσει υπόψη του Δικαστηρίου τα στοιχεία που καταδεικνύουν την ύπαρξη καλού λόγου διαφορετικά το Δικαστήριο δεν μπορεί να καταλήξει αν υφίσταται τέτοιος. Καλός λόγος, όπως έχει επισημανθεί, στην υπόθεση Κόκκινου ν. Κόκκινου, έφεση αρ. 29/14, ημερομηνίας 3.11.2016, προϋποθέτει την ύπαρξη κάποιας ανάγκης με απώτερο σκοπό την επίλυση των επίδικων ζητημάτων της ενδιάμεσης διαδικασίας και την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Στην προκείμενη περίπτωση. Όπως έχει επισημανθεί ο αιτητής προβάλλει, μεταξύ άλλων, ότι το ενυπόθηκο ακίνητο αποτελεί την κύρια κατοικία του με την ενάγουσα 2. Η δε καθ' ης η αίτηση ισχυρίζεται, μεταξύ άλλων, ότι δεν τεκμηριώνονται επαρκώς οι σχετικοί ισχυρισμοί για να δικαιολογείται η έκδοση απαγορευτικού διατάγματος και ότι τυχόν ζημιά των αιτητών δύναται να αποτιμηθεί σε χρήμα και κατά συνέπεια δεν μπορεί να θεωρηθεί ως ανεπανόρθωτη και περαιτέρω ότι δεν έχουν προσκομιστεί οποιαδήποτε στοιχεία που να τεκμηριώνουν τυχόν ζημιά. Κατ' αρχήν επισημαίνεται ότι στο στάδιο της εξέτασης της αίτησης για έκδοση προσωρινού διατάγματος, το Δικαστήριο δεν εξετάζει την αίτηση αυτή με γνώμονα την κατάληξη τελικών συμπερασμάτων, δεδομένου ότι αυτό αποτελεί έργο του εκδικάζοντος την ουσία της υπόθεσης Δικαστηρίου. Είναι γεγονός ότι κάποια αξιολόγηση της μαρτυρίας σε σχέση με την διαπίστωση της ικανοποίησης των κριτηρίων που θέτει το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου είναι αναγκαία, χωρίς αυτή η αξιολόγηση να ισοδυναμεί με τελεσίδικη κρίση. Στην προκείμενη περίπτωση από την μια υφίσταται ισχυρισμός ότι η επίδικη κατοικία είναι η κύρια κατοικία του αιτητή και της ενάγουσας 2 και από την άλλη υφίσταται ο ισχυρισμός της τράπεζας, όπως με λεπτομέρεια έχει εκτεθεί πιο πάνω. Η αντίκρουση των ισχυρισμών της τράπεζας και η επιβεβαίωση των όσων αρχικά αναφέρει ο αιτητής, δεν θα μπορούσαν να τεκμηριώσουν καλό λόγο. Έτσι δεν έχει καταδειχθεί καλός λόγος ο οποίος να έχει απώτερο σκοπό την επίλυση των επίδικων ζητημάτων της ενδιάμεσης διαδικασίας. Συνακόλουθα το αίτημα για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης απορρίπτεται. (Υπ.) .............................. Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΗΓ/ΑΓ Subject: Civil / Other actions / Interim Αναφορά: Αίτηση για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο