ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ ν. Α.Ν.Β.Α. ΕΡΓΟΛΗΠΤΙΚΗ ΛΙΜΙΤΕΔ κ.α., Αρ. Αγ. 1864/2016, 23/11/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A478 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Β. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγ. 1864/2016 Μεταξύ: ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ Εναγόντων -και-
- Α.Ν.Β.Α. ΕΡΓΟΛΗΠΤΙΚΗ ΛΙΜΙΤΕΔ
- ***** ΓΕΩΡΓΙΟΥ
- ***** ΚΟΝΤΟΥ Εναγομένων ........... Αίτηση ημερ. 22.5.18 για Τροποποίηση Υπεράσπισης υπό Εναγομένης 3 23 Νοεμβρίου 2018 Για Εναγόμενη 3: κα Νεοφύτου για Έλενα Πιτσιλλίδου Για Ενάγοντες: κα Χατζηγιώρκη για Ηλίας Νεοκλέους Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την ως άνω αίτηση της η Εναγόμενη 3 αιτείται την τροποποίηση της Υπεράσπισης της - δια της διαγραφής των παραγράφων 2, 3, 8 και αντικατάστασης τους με νέες υπ' αρ. 2, 3 και 8 - δια της διαγραφής της παραγράφου 4 - δια της προσθήκης «ΑΝΤΑΠΑΙΤΗΣΗΣ» Η αίτηση στηρίζεται στις Δ.10, 21, 25 και 48, καθώς και στην εγγενή εξουσία του Δικαστηρίου ενώ συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της δικηγόρου κας Α. Αντωνίου, στην οποία αναφέρει, μεταξύ άλλων, στις παραγράφους 3 έως 6 τα εξής: «
- Στην υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο Αγωγή, καταχωρήθηκε διαμέσου της Δικηγόρου μου (sic) η Υπεράσπιση κατά/ή περί τον Φεβρουάριο του 2017 και ακολούθως καταχωρήθηκε η Απάντηση στην Υπεράσπιση στις 20/02/
- Ωστόσο, μετά από προσεκτικότερη μελέτη του φακέλου της ως άνω υπόθεσης από τη δικηγόρο που χειρίζεται την υπόθεση, διαπιστώθηκε ότι απαιτείται η τροποποίηση της παρούσας Υπεράσπισης ως ανωτέρω, ούτως ώστε να προστεθούν απαραίτητα στοιχεία και/ή δεδομένα και να αποκρυσταλλωθούν καλύτερα τα επίδικα θέματα. Καθίσταται αναγκαία και επιβεβλημένη η τροποποίηση της Υπεράσπισης, ως αναφέρεται στην αίτηση που συνοδεύει την ένορκο δήλωσή μου, έτσι ώστε να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου ευθύς εξαρχής ορθά και πλήρως όλα τα νομικά θέματα και όλοι οι απαραίτητοι ισχυρισμοί που σχετίζονται με την υπόθεση που εκ παραδρομής και/ή εξ αβλεψίας και/ή εκ καλόπιστου λάθους δεν συμπεριλήφθηκαν εκ των προτέρων.
- Η υπόθεση είναι σε προχωρημένο στάδιο πλην όμως δεν έχει ξεκινήσει η ακρόαση της, ωστόσο μετά από προσεκτικότερη μελέτη της υπόθεσης και μελέτη της νομολογίας διαφάνηκε η ανάγκη για προσθήκη στοιχείων αναφορικά με την εγγύηση και την Υποθήκη Υ4122/2010 ημ. 18/06/
- Τυχόν απόρριψη της αίτησης μόνο την δική μας πλευρά θα επιβαρύνει δυσμενώς καθότι για καλόπιστες και/ή εκ παραδρομής παραλείψεις, θα αποστερηθεί το δικαίωμα στην Αιτήτρια να θέσει όλα τα γεγονότα ενώπιον του Δικαστηρίου για να μπορέσει να απονεμηθεί δικαιοσύνη». Ένσταση Οι Ενάγοντες προέβαλαν 11 λόγους για τους οποίους αιτούνται απόρριψη της αίτησης και μεταξύ αυτών προβάλλουν ότι η αίτηση είναι καταχρηστική, κακόπιστη, αργοπορημένη, ότι με αυτή επιχειρείται εισαγωγή νέας βάσης, ότι το λάθος ή η αμέλεια δικηγόρου δεν συνιστά νόμιμο ή επαρκή λόγο τροποποίησης, ότι όλα τα γεγονότα ήταν γνωστά εκ των προτέρων και ότι τυχόν έγκριση της αίτησης θα προκαλέσει αδικία και ανεπανόρθωτη ζημιά στους Ενάγοντες. Στη συνοδεύουσα ένορκη δήλωση του ο υπάλληλος των Εναγόντων κ. Ζαμπάς αρνείται το ουσιώδες μέρος της ένορκης δήλωσης της Εναγομένης 3, αναφέρεται στο ιστορικό της αγωγής και περαιτέρω προβάλλει ότι δεν υπάρχει στοιχειώδης εξήγηση για την καθυστέρηση, ότι υπήρξε αδιαφορία στην προώθηση της, ότι συνιστά καταφρόνηση, ότι επιδιώκεται η εισαγωγή ενός εντελώς νέου δικογράφου και επαναλαμβάνει ότι θα υπάρξει δυσμενής επηρεασμός των Εναγόντων. Νομική Πτυχή Όσον αφορά τη νομική πτυχή του θέματος και πριν από οτιδήποτε άλλο θα πρέπει να τονιστεί πως το ζήτημα της τροποποίησης διέπεται όντως από τη Δ.25, αλλά παράλληλα θα πρέπει να επισημανθεί πως η παρούσα αγωγή εκδικάζεται με βάση τη νέα Δ.30 και ειδικά ως προς το θέμα τροποποίησης ισχύει ούτως ή άλλως, όχι η παλαιά, αλλά η νέα Δ.
- Ειδικότερα σημειώνεται πως μετά τις παρατάσεις και τις μεταβατικές διατάξεις έχει θεσπιστεί με τον Διαδικαστικό Κανονισμό αρ. 2/2015 (Ε.Ε.Δ. 4098), ημερ. 13.5.15 πως: «Από 1.1.2016 οι Διατάξεις των Δ.25 και Δ.30 θα τυγχάνουν, ασχέτως κλίμακας καθολικής εφαρμογής». Σημειώνεται πως για παλαιότερες αγωγές, ήτοι καταχωρισθείσες μέχρι 31.12.14 ανεξαρτήτως κλίμακας και μέχρι 31.12.15 κλίμακας πέραν των €10.000, εφαρμόζονται οι παλαιότερες διαταγές μέχρι την αποπεράτωση των παλαιότερων εκείνων υποθέσεων. Είναι αυτονόητο πως η παλαιότερη νομολογία, δηλαδή η αφορώσα την καταργηθείσα Δ.25, θα πρέπει να έχει μόνο συμπληρωματική ή υποβοηθητική έως περιορισμένη χρησιμότητα και τούτο σε σχέση με την ερμηνεία και εφαρμογή της νέας Δ.
- Αναμφίβολα η νέα Δ.30 έχει εισαγάγει μια εντελώς νέα διαδικασία όσον αφορά την εκδίκαση αστικών υποθέσεων και όπως αναφέρεται στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 5η Έκδοση, Τόμος 11, παρ. 33 σε σχέση με τους επίσης νεοεισαχθέντες Civil Procedure Rules (CPR 1998), "The effect of this provision is that previous case law, authorities and other legal material will not usually be applied but are, at most, only persuasive in interpreting and giving effect to the new provisions. This new code has the overriding objective of enabling the court to deal with cases justly." Κατ' αναλογίαν δε, προς ό,τι αναφέρεται σε άλλο σημείο του εν λόγω συγγράμματος (παρ.34) σημειώνεται πως το Δικαστήριο πρέπει να έχει συνεχώς υπόψιν τον πρωταρχικό στόχο ενόσω εξασκεί οποιαδήποτε εξουσία η οποία χορηγείται από τις νέες διαταγές ή όταν ερμηνεύει οποιοδήποτε κανονισμό αυτών, στοιχείο το οποίο προνοείται και στην ημεδαπή Δ.30 κ.
- Η πρόνοια αυτή αφορά και τις αιτήσεις τροποποίησης δικογράφων, όπως έχει αναγνωριστεί στη Strongway Nominees Ltd v. Pallett
(2000)All E.R. (D) 314. Σύμφωνα λοιπόν με τη νέα Δ.25 κ
(2)η Εναγόμενη 3, μετά την ανταλλαγή των δικογράφων και πριν την έκδοση Κλήσης Οδηγιών υπό των Εναγόντων, είχε το δικαίωμα να τροποποιήσει άπαξ την Υπεράσπιση της χωρίς άδεια του Δικαστηρίου, επιφέροντας τις αλλαγές τις οποίες επιθυμούσε. Η Εναγόμενη 3 καταχώρισε την υφιστάμενη υπεράσπιση της στις 13.2.07 και οι Ενάγοντες εξέδωσαν Κλήση Οδηγιών στις 20.2.17, (αυθημερόν με την καταχώριση Απάντησης), η οποία ορίστηκε στις 11.5.
- Κατά την εν λόγω δικάσιμο εκδόθηκαν εκατέρωθεν διατάγματα αποκάλυψης με τα οποία συμμορφώθηκαν εμπρόθεσμα οι διάδικοι μέχρι τις 28.6.17, οπότε δόθηκαν οι οδηγίες για Κατάλογο Μαρτύρων και Σύνοψη Μαρτυρίας και η αγωγή ορίστηκε για τις 18.10.
- Στο ενδιάμεσο διάστημα, ήτοι στις 12.9.17 οι Ενάγοντες και η Εναγόμενη 3 συμμορφώθηκαν με τις σχετικές οδηγίες καταχωρώντας Κατάλογο και Σύνοψη (ενώ παράλληλα, στις 22.9.17 εκδόθηκε ερήμην απόφαση εναντίον της πρωτοφειλέτιδος Εναγόμενης 1 εταιρείας). Στη συνέχεια, η αγωγή για την Εναγόμενη 3 ορίστηκε, με σκοπό τη διευθέτηση, στις 18.12.15, 16.2.18, 9.3.18 22.5.18 και τέλος στις 25.6.18 ενόψει προσπαθειών επίδοσης στον Εναγόμενο 2, καθώς και λόγω της καταχώρισης της παρούσας αίτησης από τις 22.5.
- Είναι σαφές ότι η Εναγόμενη 3 επιδιώκει την τροποποίηση του δικογράφου της μετά την έκδοση Κλήσης Οδηγιών, σε στάδιο δηλαδή κατά το οποίο εφαρμογή έχει ο κ.
(3)της Δ.25, ο οποίος έχει ως εξής: «
(3)Μετά την έκδοση της Κλήσης για Οδηγίες ως προνοείται από τη Διαταγή 30, ουδεμία τροποποίηση επιτρέπεται με εξαίρεση το εκ παραδρομής καλόπιστο λάθος στη σύνταξη της δικογραφίας, και τις περιπτώσεις εκείνες που έχουν, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου, προκύψει νέα δεδομένα μη υπαρκτά κατά τη λήψη των οδηγιών για έγερση της αγωγής ή της καταχώρησης του κλητηρίου εντάλματος ή της δικογραφίας αναλόγως της περίπτωσης». Δεν απαιτείται ιδιαίτερη νομική ανάλυση για να διαπιστώσει κάποιος τον επιτακτικό χαρακτήρα της νέας δικονομικής διάταξης, ο οποίος είναι καταφανής από τη χρήση της λέξης «ουδεμία». Είναι προφανές πως σε αυτό το παραδεκτώς προχωρημένο στάδιο επιτρέπεται πλέον τροποποίηση μόνο στις περιπτώσεις στις οποίες καταδεικνύεται: α) Εκ παραδρομής καλόπιστο λάθος στη σύνταξη της δικογραφίας. β) Προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου ότι έχουν προκύψει νέα δεδομένα, μη υπαρκτά κατά τη λήψη των σχετικών οδηγιών σύνταξης του δικογράφου. Αναμφίβολα η Εναγόμενη 3 δεν επικαλείται ότι έχουν προκύψει νέα δεδομένα ανύπαρκτα κατά τον χρόνο ετοιμασίας της υφιστάμενης Υπεράσπισης της. Από την παράγραφο 4 της ένορκης δήλωσης της συνάγεται ότι βασικά ισχυρίζεται πως δεν υπήρξε προσεκτική μελέτη του φακέλου και ότι εκ παραδρομής και ή εξ αβλεψίας δεν συμπεριελήφθησαν πλήρως όλα τα νομικά θέματα και όλοι οι απαραίτητοι ισχυρισμοί στο καταχωρισθέν δικόγραφο της. Συνεπώς, απαραίτητη προϋπόθεση προς έγκριση της αίτησης είναι να καταδειχθεί πως τα όσα επικαλείται εκ μέρους της η κα Αντωνίου συνιστούν πράγματι «εκ παραδρομής καλόπιστο λάθος» κατά τη σύνταξη. Για την εξέταση του θέματος έχει τη σημασία της η σύγκριση της υφιστάμενης Υπεράσπισης με τις επιζητούμενες αλλαγές. Στην αρχική της Υπεράσπιση, (η οποία ας σημειωθεί καλύπτει τρεις σελίδες), η Εναγόμενη 3: - Δήλωσε ότι αγνοεί και αρνείται την ιδιότητα των Εναγόντων ως Συνεργατικού Ταμιευτηρίου (τότε), ότι περί τις 21.2.11 είχαν συγχωνευθεί με άλλη ΣΠΕ, ότι η Εναγόμενη 1 ήταν εταιρεία, ότι στις 18.6.10 είχε υπογραφεί συμφωνία μεταξύ Εναγόντων-Εναγομένης 1 για δάνειο ύψους €65.000 και ότι αυτή περιελάμβανε συγκεκριμένους, καταγραφόμενους στην έκθεση απαίτησης όρους - Δήλωσε ειδικά ότι αγνοεί την αναφερόμενη γραπτή συμφωνία δανείου - Αρνήθηκε ρητώς ότι η ίδια είχε υπογράψει την ισχυριζόμενη από τους Ενάγοντες Συμφωνία Εγγύησης ημερ. 18.6.10 - Αρνήθηκε ρητώς ότι η ίδια υπέγραψε και εκτέλεσε προς όφελος των Εναγόντων την αναφερόμενη υποθήκη Υ.4122/10 - Αρνήθηκε ρητώς ότι είχε παραλάβει επιστολές ημερ. 14.9.11 και 16.1.12, προσθέτοντας όμως πως αν το Δικαστήριο καταλήξει ότι τις είχε παραλάβει τότε η αύξηση τόκου υπερημερίας δεν έχει γίνει βάσει της κατ' ισχυρισμόν συμφωνίας ή της διαδικασίας του Νόμου, ενώ η κεφαλαιοποίηση τόκων είναι παράνομη και αυθαίρετη ενέργεια - Αρνήθηκε τον τερματισμό της συμφωνίας, τις απαιτήσεις εξόφλησης και τα υπόλοιπα του λογαριασμού - Διαζευκτικά προέβαλε πως αν η συμφωνία εγγύησης κριθεί έγκυρη τότε το οφειλόμενο ποσό θα πρέπει να απαιτηθεί από τους Εναγόμενους 1 και 2 Ένα περίπου έτος μετά την αρχική Υπεράσπιση της, η Εναγόμενη 3 με τις επιζητούμενες αλλαγές (οι οποίες καταλαμβάνουν επτά σελίδες) επιθυμεί: - Με τη νέα παράγραφο 2 της Υπεράσπισης να αντικαταστήσει τη δηλωθείσα θέση της περί άγνοιας για υπογραφή συμφωνίας και παρότι και πάλι θα αρνείται την υπογραφή συμφωνίας δανείου, να ισχυρίζεται τώρα ότι αυτή περιέχει παράνομες και ή καταχρηστικές ρήτρες και αντικείμενες στην ΕΣΔΑ, στο Σύνταγμα, στον Νόμο και σε Οδηγίες της Ε.Ε. (νέα παράγραφος 2). - Με τη νέα παράγραφο 3 να αντικαταστήσει την άρνηση της περί υπογραφής συμφωνίας δανείου καθώς και εγγύησης από την ίδια αλλά να αρνείται και πάλι την υπογραφή εγγύησης και την παραχώρηση υποθήκης, ισχυριζόμενη όμως παράλληλα πως τόσον η ίδια όσον και η Εναγόμενη 1 παράνομα εξαναγκάστηκαν από τους Ενάγοντες να υπογράψουν τη συμφωνία εγγύησης και την Υ.4122/10 και εξηγώντας ότι τα εν λόγω έγγραφα περιέχουν παράνομες ρήτρες, παράνομους τόκους και παράνομες χρεώσεις, ότι ο περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου Νόμος είναι αντισυνταγματικός, ότι οι Ενάγοντες ενήργησαν τοκογλυφικά, ότι η Εναγόμενη 1 δεν έλαβε εύλογη πληροφόρηση για το τελικό ποσό, ότι χρησιμοποιείται παράνομα διαιρέτης των 360 ημερών, ότι είναι άκυρη η χρέωση δικαιωμάτων, ότι οι Ενάγοντες ενήργησαν με δόλο και ή με απάτη και ή με ψευδείς παραστάσεις και ή υπάρχει εικονικότητα, χωρίς ανεξάρτητη συμβουλή στην Εναγόμενη 3, για τα οποία παρατίθενται λεπτομέρειες. Στις λεπτομέρειες επαναλαμβάνονται κατά βάσιν τα πιο πάνω με την προσθήκη ότι οι Ενάγοντες ενήργησαν με τρόπο που επέφεραν την κατάρρευση της οικονομίας, ότι ενώ γνώριζαν ότι η Εναγόμενη 3 δεν είχε σταθερή εργασία προχώρησαν στη σύναψη των συμφωνιών και ώθησαν την Εναγόμενη 1 στη σύναψη δανείου το οποίο δεν μπορεί να αποπληρώσει. Προστίθεται περαιτέρω και αναφορά για την Πολιτεία η οποία με τον Ν.160
(1)/99 αποδέσμευσε τα επιτόκια, άφησε αχαλίνωτες τις τράπεζες να χειρίζονται τα δάνεια τοκογλυφικά και ληστρικά κατά παράβαση του άρθρου 26 του Συντάγματος. Οι δε Νομοθέτες, με τον Ν.160
(1)/99 κατέστησαν τον πολίτη έρμαιο των τραπεζών ενώ η θέσπιση του έγινε σε περίοδο καταστρατήγησης του θεσμού του ΧΑΚ. - Με τη νέα παράγραφο 8 επιθυμεί να αρνηθεί τις αξιώσεις των Εναγόντων (συνοψίζοντας τα προηγηθέντα) και να προσθέσει «ΑΝΤΑΠΑΙΤΗΣΗ» δια της οποίας θα ζητά: A. Αναγνωριστική απόφαση ότι όλες οι συμφωνίες είναι άκυρες και ή ακυρώσιμες και ή παράνομες Β. Αναγνωριστική απόφαση ότι οι Ενάγοντες ενήργησαν παράνομα και ότι οι οποιεσδήποτε παράνομες χρεώσεις θα πρέπει να αφαιρεθούν Γ. Γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για τις παράνομες ενέργειες σε βάρος της Εναγόμενης 1 (και όχι της Εναγόμενης 3). Έχοντας συνοψίσει τα βασικά σημεία των επιχειρούμενων αλλαγών θα πρέπει, σε συνέχεια των προηγηθέντων, να σημειώσω κατ' αρχάς πως η επίκληση νομολογίας πολύ παλαιότερων ετών (στην οποία είχε αναφερθεί ότι η σύγχρονη τάση είναι να επιτρέπονται οι τροποποιήσεις ακόμα και όταν αυτές είναι αποτέλεσμα αμέλειας) δεν φαίνεται να συνάδει με τις πρόνοιες της νέας Δ.25 και σίγουρα δεν βοηθά την πλευρά της Εναγομένης
- Στην παρούσα περίπτωση η Εναγόμενη 3 δεν έχει προβάλει ότι δεν γνώριζε κάποιο γεγονός πριν την καταχώριση της αρχικής Υπεράσπισης της ή ότι πληροφορήθηκε κάποιο στοιχείο εκ των υστέρων. Η αίτηση εδράζεται βασικά σε γεγονότα τα οποία σχετίζονται με τον χειρισμό από πλευράς δικηγόρων και ειδικότερα τη μελέτη στην οποίαν είχαν προβεί, πλην όμως όπως θα διαφανεί κατωτέρω, διαπιστώνεται πως επιχειρείται εισαγωγή θέσεων οι οποίες εκ φύσεως δεν είναι δυνατό να έχουν προέλθει από μελέτη (π.χ. εξαναγκασμός, επιρροή, δόλος, απάτη κλπ). Παρατηρείται λοιπόν ότι τα νέα στοιχεία τα οποία επιθυμεί να εισαγάγει η Εναγομένη 3 εκτείνονται σε ένα μεγάλο αριθμό ζητημάτων όπως οι καταχρηστικές ρήτρες, η αντίθεση με αριθμό νομοθεσιών, οι υπερχρεώσεις, οι παράνομες χρεώσεις, η τοκογλυφία, η απουσία πληροφόρησης ή συμβουλής, ο δόλος ή απάτη, η εικονικότητα, η ευθύνη για την κατάρρευση της οικονομίας και εν τέλει μέσω της Ανταπαίτησης η προβολή θέσεων περί ακυρότητος ή ανάγκης μείωσης του οφειλομένου ποσού. Όλα δε τα πιο πάνω σε συνδυασμό και πάλι με τις βασικές θέσεις της Εναγομένης 3 ότι δεν υπεγράφη οποιαδήποτε συμφωνία δανείου και ειδικά ότι η ίδια δεν υπέγραψε εγγύηση ή υποθήκη ή ότι εξαναγκάστηκε ή ωθήθηκε να υπογράψει. Ουσιαστικά, πέραν της διατηρούμενης θέσης της ότι δεν υπέγραψε οτιδήποτε, επιθυμεί να προβάλει την σαφώς διαφορετική θέση ότι εξαναγκάστηκε ή εξαπατήθηκε από τους Ενάγοντες να υπογράψει μια παράνομη σύμβαση. Το ζήτημα όμως αυτό, ως θέμα κοινής λογικής, δεν μπορεί να συνιστά θέμα μελέτης της υπόθεσης και μελέτη της νομολογίας, όπως διατείνεται η συνήγορος η οποία έχει ορκιστεί. Αναμφίβολα ο τυχόν «εξαναγκασμός» ή η «αθέμιτη επιρροή» ο «δόλος» και η «εξαπάτηση» (πριν από τον νομικό χαρακτηρισμό τους) συνιστούν γεγονότα και στην πραγματικότητα λογικά θα ανέμενε κάποιος πως θα ήταν η εκδοχή της Εναγομένης 3 κατά την παροχή οδηγιών προς τη συνήγορο της για σύνταξη και καταχώριση Υπεράσπισης. Υπό την πιο πάνω έννοια δεν μπορεί να γίνει αντιληπτό σε τι συνίσταται το εκ παραδρομής καλόπιστο λάθος κατά τη σύνταξη, όταν αυτό στην ένορκη δήλωση διασυνδέεται με προσεκτικότερη μελέτη από τους συνηγόρους υπεράσπισης. Με άλλα λόγια «καλόπιστο λάθος» θα μπορούσε να θεωρηθεί από πλευράς συνηγόρων το να υπήρχε εξιστόρηση γεγονότων από την Εναγόμενη και ατυχώς να μην είχαν ακολουθηθεί εκ παραδρομής ορθά οι οδηγίες της Εναγομένης στη βάση των γεγονότων τα οποία θα ήθελε να προβάλει ως την εκδοχή της για τα διαδραματισθέντα και ως αποτέλεσμα (εκ παραδρομής των συνηγόρων) να μην έχει συμπεριληφθεί στο δικόγραφο κάποιος συγκεκριμένος ισχυρισμός στη βάση αυτών ή των οδηγιών της. Η ενόρκως δηλούσα προβάλλει πως η τροποποίηση είναι απαραίτητη για «να αποκρυσταλλωθούν καλύτερα τα επίδικα θέματα» αλλά εν τέλει το μόνο το οποίο επιδιώκεται είναι η προσθήκη μιας διαζευκτικής βάσης υπεράσπισης της οποίας η ουσία θα είναι ότι στην περίπτωση κατά την οποία διαφανεί ή κριθεί ότι υπέγραψε συμβάσεις η Εναγόμενη 3 (αλλά και οι πρωτοφειλέτες) τότε υπήρξε δόλος ή εξαναγκασμός και αθέμιτη επιρροή καθώς και σειρά παρανομιών στο περιεχόμενο τους. Εν κατακλείδι, βασικά στην παρούσα δεν έχουν εξειδικευθεί, με την ένορκη δήλωση, τέτοια γεγονότα τα οποία θα μπορούσαν να θεωρηθούν καλόπιστο σφάλμα ή καλόπιστη απροσεξία κατά τη σύνταξη. Εν πάση περιπτώσει είναι δύσκολο έως αδύνατο να εκληφθεί ως ατυχής παραδρομή η μη συμπερίληψη τόσων πολλών θέσεων και ισχυρισμών σε ένα δικόγραφο, ιδιαίτερα όταν τίθεται μάλιστα υπό μορφή διαζευκτικής υπεράσπισης. Έχω την άποψη πως οι νέες Δ.25 και Δ.30 επιβάλλουν πολύ μεγαλύτερη προσοχή και επιμέλεια κατά τη σύνταξη δικογράφων και δεν αφήνουν τα ίδια περιθώρια άσκησης της διακριτικής ευχέρειας. Θεωρώ πως για να επιτύχει αίτηση τροποποίησης θα πρέπει ο διάδικος με συγκεκριμένα γεγονότα να πείσει πως πληρούνται οι σχετικές προϋποθέσεις. Ανεξαρτήτως των πιο πάνω θα πρέπει να σημειώσω ότι η Εναγόμενη 3 δεν έχει πείσει πως επιχειρεί με την επιδιωκόμενη τροποποίηση να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου τα πραγματικά αμφισβητούμενα ζητήματα μεταξύ των διαδίκων, παραθέτοντας προς τούτο κάποια συγκεκριμένα σχετικά γεγονότα. Η ικανοποίηση του Δικαστηρίου ως προς την ουσιαστικότητα κάποιας επιδιωκόμενης τροποποίησης ήταν μεταξύ των στοιχείων τα οποία συνεκτιμούν+το και υπό το παλαιότερο καθεστώς και θεωρώ ότι λαμβάνεται και σήμερα υπόψιν, δεδομένου ότι διασυνδέεται με την καλή πίστη. Όπως αναφέρεται στο σύγγραμμα Bullen and Leake and Jacob's PRECEDENTS OF PLEADINGS, 12η έκδοση, σελ. 130: «. good faith means that the amendment is sought for the purpose of raising 'the real question in controversy between the parties" and is not dishonest or intended to overreach the opposite party, or made for any other ulterior motive and relies on facts which are substantially true and germane to the matters in controversy between the parties. If, therefore, the court is not satisfied as to the truth and substantiality of the proposed amendment, it will be refused». (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Στη βάση των πιο πάνω έχω την άποψη πως δεν έχει καταδειχθεί στον απαιτούμενο βαθμό εκ παραδρομής καλόπιστο σφάλμα κατά τη σύνταξη της αρχικής Υπεράσπισης και η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Ως εκ τούτου η αίτηση απορρίπτεται με €750 συν Φ.Π.Α. υπέρ των Εναγόντων και εις βάρος της Εναγομένης
- (Υπ.) Χ. Β. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής .../ΙΜ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο