P.T.A. FOOD LAB & NUTRITIONAL SERVICES LTD ν. Γενικού Εισαγγελέα κ.α., Αρ. Αγωγής : 220/2017, 2/11/2018

P.T.A. FOOD LAB & NUTRITIONAL SERVICES LTD ν. Γενικού Εισαγγελέα κ.α., Αρ. Αγωγής : 220/2017, 2/11/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A442 ΣΤΟ EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής : 220/2017 ΜΕΤΑΞΥ: P.T.A. FOOD LAB & NUTRITIONAL SERVICES LTD Ενάγουσα και

1. Γενικού Εισαγγελέα
2. ..... Ηλία
3. ......Θεοδοσίου
4. ..... Κυριάκου Εναγoμένων Ημερομηνία: 2 Νοεμβρίου 2018 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα Καθ' ης η Αίτηση: κα Ασσιώτου για κ.κ. Λ. Γ. Λουκαίδης & Σια ΔΕΠΕ (για ν' ακούσει Απόφαση κα Αριστείδου) Για Εναγόμενο 1/Αιτητή: κα Τσιντίδου (για ν' ακούσει Απόφαση κα Μπαλτά) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ Α Π Ο Φ Α Σ Η (Αίτηση για εκδίκαση προδικαστικών ενστάσεων Εναγομένου 1) Με το δικόγραφο της Υπεράσπισης του ο Εναγόμενος 1 προβάλλει τις ακόλουθες προδικαστικές ενστάσεις: «(α) Από την έκθεση απαίτησης της Ενάγουσας δεν αποκαλύπτεται και/ή δεν προκύπτει καθόλου και/ή ξεκάθαρα η νομική βάση δυνάμει της οποίας εγείρεται η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή έναντι του Εναγομένου 1 και, επομένως, είναι κατά νόμο αβάσιμη. (β) Ως μη αποκαλύπτουσα σε σχέση με τα επίδικα γεγονότα καλή και/ή εύλογη και/ή βάσιμη αιτία αγωγής έναντι του Εναγομένου 1 και/ή ως ενοχλητική και/ή ως επιπόλαια και/ή ως καταχρηστική και/ή ως αχρείαστη. Ειδικότερα είναι η θέση του Εναγομένου 1 ότι δεν υπέχει οιανδήποτε νομική ευθύνη αστική και/ή εκ προστήσεως και/ή άλλη ευθύνη έναντι της Ενάγουσας και/ή οιονδήποτε καθήκον έναντι της Ενάγουσας με βάση τα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση ώστε να ενεργήσει και/ή χρησιμοποιήσει τις δια του Συντάγματος και/ή δια του νόμου εξουσίες που του παρέχονται και/ή να επέμβει για την προάσπιση των συμφερόντων και/ή δικαιωμάτων της και/ή κατ'αποκλειστικότητα αυτών πέραν από την άσκηση ποινικών διώξεων, ως λεπτομερώς παρατίθεται κατωτέρω και θα αναφερθεί και κατά τη δικάσιμο. (γ) Εν πόση περιπτώσει είναι η θέση του Εναγομένου 1 ότι η Ενάγουσα ουδεμία απαίτηση και/ή αγώγιμο δικαίωμα μπορεί να έχει έναντι του καθότι η βάση της αγωγής της αφορά σε κατ'ισχυρισμόν αμέλεια ιδιώτη δικηγόρου και/ή σε ενέργειες και/ή πράξεις των λοιπών Εναγομένων και ειδικότερα της Εναγομένης 3, που δεν έλαβαν όμως χώρα στο πλαίσιο άσκησης των συνήθων καθηκόντων της και/ή κατ'επίκληση ασκήσεως των καθηκόντων της και τις οποίες δεν εξουσιοδότησε και/ή ενέκρινε και, οι οποίες, εν πάση περιπτώσει ανάγονται σε προσωπική ευθύνη του ατόμου που επέτρεψε να συμβεί η ζημιά που σε καμία περίπτωση μπορεί να είναι ο Εναγόμενος
5. (δ) Η μεγάλη καθυστέρηση στην έγερση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής και/ή το μεγάλο χρονικό διάστημα που παρήλθε χωρίς η Ενάγουσα να προβεί σε οποιαδήποτε ενέργεια για διεκδίκηση των οιωνδήαοτε απαιτήσεων και/ή θεραπειών της πρέπει να οδηγήσει στην απόρριψη της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής. Ως εκ τούτου η Ενάγουσα εμποδίζεται και/ή κωλύεται [estopped] λόγω της ρητής και/ή εξυπακουόμενης και/ή δια της συμπεριφοράς και/ή παράστασης της ιδίας και/ή της ρητής και/ή σιωπηρής συγκατάθεσής της και/ή ανοχής της για τόσα χρόνια σύμφωνα με τους κανόνες του δικαίου της επιείκιας από το να εγείρει την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή. (ε) Το αγώγιμο δικαίωμα της Ενάγουσας εάν και εφόσον ήθελε φανεί ότι υπάρχει έναντι του Εναγομένου 1 και παρά την περί του αντιθέτου θέση του Εναγομένου 1 πιθανό να έχει με βάση τις πρόνοιες του περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμου του 2012,Ν.66(Ι)/2012, ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, παραγραφεί, αφού τα γεγονότα που επικαλείται η Ενάγουσα στην έκθεση απαίτησής της ανάγονται στο έτος 2012 και/ή σε άλλο χρόνο που παραλείπεται όμως να προσδιοριστεί και χωρίς να προσδιορίζεται επακριβώς πότε και/ή χωρίς να συγκεκριμενοποιείται η ακριβής ημερομηνία από την έγερση του τυχόν αγώγιμου δικαιώματος της Ενάγουσας μέχρι και την 31/01/2017, που καταχωρήθηκε η υπό των ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή, πιθανό να έχει παρέλθει ο χρόνος εντός του οποίου θα μπορούσε η Ενάγουσα να εγείρει την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή. (στ) Οι αξιώσεις και/ή οι θεραπείες που η Ενάγουσα αξιώνει με την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή δεν προβλέπονται δια νόμου και/ή είναι άγνωστες στο νόμο και/ή στο δίκαιο της επιείκιας και/ή άλλως πως και/ή το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να ικανοποιήσει τις αιτούμενες αξιώσεις και/ή θεραπείες.» Στις 27.3.18 καταχωρήθηκε από μέρους του Εναγόμενου 1 η υπό κρίση Αίτηση με την οποία αιτείται την προδικαστική εκδίκαση των πιο πάνω προδικαστικών ενστάσεων του. Η Αίτηση στηρίζεται στου Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.27 Θ. 1-3, Δ.48 Θ. 1-3 και 9, στο Άρθρο 172 του Συντάγματος, στις διατάξεις του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148 ειδικότερα εις το άρθρο 51, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο ειδικότερά εις το άρθρο 57, στον Περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμο του 2012, στις συμφυείς εξουσίες και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Η Αίτηση συνοδεύεται από την Ένορκο Δήλωση της Μαρίας Ζαχαρίου, ασκούμενης δικηγόρου στο Επαρχιακό Γραφείο της Νομικής Υπηρεσίας στη Λεμεσό, στην οποία αναφέρει ότι από την έκθεση απαίτησης της Ενάγουσας φαίνεται ότι αποδίδονται στους Εναγόμενους 2 και/ή 3 κατ' ισχυρισμό αμελείς και παράνομες πράξεις, για τις οποίες ο Εναγόμενος 1 δεν φέρει οποιαδήποτε ευθύνη εφόσον δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με τον Εναγόμενο 2 και ουδέποτε εξουσιοδότησε και/ή επέτρεψε και/ή ανέχθηκε και/ή άλλως πως τις κατ' ισχυρισμό ενέργειες που αποδίδονται στους λοιπούς Εναγομένους. Στις 14.9.18 καταχωρήθηκε Ένσταση από πλευράς Ενάγουσας στην Αίτηση η οποία παρατίθεται αυτούσια: «Η υπεράσπιση του Εναγομένου 1 εγείρει υπό παραγράφους A, Β, Γ, Δ και Ε ενστάσεις εντελώς αβάσιμες και δεν χρειάζεται πολύ εξήγηση για αυτό. Φτάνει η δικηγόρος που ετοίμασε την υπεράσπιση, κ. Τσιντίδου, να διαβάσει την έκθεση απαιτήσεως μια φορά για να αντιληφθεί ότι αποδίδεται σε υπηρεσίες της Δημοκρατίας ευθύνη για το τι συνέβηκε οπόταν εφαρμόζεται το άρθρο 57 του περί Δικαστηρίων Νόμου σύμφωνα με το οποίο «αγωγές εκ μέρους οιουδήποτε προσώπου κατά της Δημοκρατίας [που περιλαμβάνει τις υπηρεσίες της] θα εγείρονται εναντίον του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας ως Εναγομένου». Άρα η αχρείαστη πληθώρα των ενστάσεων «περί ενοχλητικής, και/ή επιπόλαιας και/ή ως καταχρηστική όπως και τα άλλα παρόμοια επιχειρήματα της κ. Τσιντίδου πρέπει να τα αναφέρει σε άλλη αγωγή. Η αμέλεια που αποδίδεται στην υπηρεσία του πρωτοκολλητείου και οι υπεύθυνοι για αυτή όπως αναφέρεται στην έκθεση απαιτήσεως δεν χρειάζεται να ενήργησαν κατ' επίκληση των καθηκόντων τους ή να εξουσιοδοτήθηκαν να είναι αμελείς για να τους αποδοθεί η ευθύνη. Επίσης ουδεμία αδικαιολόγητη καθυστέρηση υπήρξε για την εν λόγω αγωγή η οποία κινήθηκε εντός της προθεσμίας που δεν υπήρχε παραγραφή και μόλις διαπιστώθηκαν οριστικά τα σχετικά γεγονότα. Η αναφορά στο δίκαιο της επιείκειας ή στο stopper θα είναι χρήσιμα ίσως για άλλη υπόθεση. Μπαίνω στον πειρασμό να προσθέσω ότι δεν μπορεί να εγείρεις ενστάσεις διατυπώνοντας αυτές με τον όρο «πιθανόν» (βλέπε ένσταση (ε)). Το υπόλοιπο κείμενο της υπεράσπισης πέραν των ενστάσεων αποτελεί άσχετη φλυαρία αφού μάλιστα ο δικηγόρος της Υπεράσπισης παραδέχεται ότι υπήρξε και ποινική δίωξη εναντίον των κατηγορουμένων 2 και
6. Όσο αφορά τις αρνήσεις των γεγονότων που προβάλλει η υπεράσπιση σε σχέση με τα γεγονότα που εκτίθενται στην έκθεση απαιτήσεως, αυτές απορρίπτονται ως αβάσιμες.» Η Ένσταση, δεν συνοδεύεται από ένορκη δήλωση και στηρίζεται στα ακόλουθα: «Οι Καθ' ων η αίτηση ζητούν την απόρριψη της αιτήσεως ως έκδηλα αβάσιμης. Τα θέματα που εγείρει οφείλονται στο γεγονός ότι η δικηγόρος της Δημοκρατίας που ετοίμασε την αίτηση αγνοεί το άρθρο 56 του Περί Δικαστηρίων Νόμου και ο οποίος ρυθμίζει θέματα που αφορούν την υπηρεσία της. Για αυτό ζητούμε και έξοδα στο υψηλότερο επίπεδο λόγω και της αδικαιολόγητης καθυστέρησης που προκάλεσε η διαδικασία της αιτήτριας και των θεμάτων που εγείρει.» Κατά την Ακρόαση της Αίτησης καταχωρήθηκαν γραπτές αγορεύσεις από αμφότερες πλευρές, οι οποίες έχουν μελετηθεί και ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο κατά την έκδοση της παρούσας Απόφασης και όπου κριθεί αναγκαίο θα αναφερθώ στο περιεχόμενο τους. Δικονομικά η Αίτηση στηρίζεται στη Δ.27, σύμφωνα με την οποία το Δικαστήριο δύναται να αποφασίσει επί προδικαστικού νομικού σημείου που εγείρεται στα δικόγραφα πριν την έναρξη της Ακροαματικής διαδικασίας ή όποτε αυτό κριθεί ευχερές. Αίτημα για προδικαστική εξέταση νομικού σημείου εγκρίνεται όταν τα πραγματικά γεγονότα δεν αμφισβητούνται και το μόνο που παραμένει για το Δικαστήριο είναι να αποφανθεί επί συγκεκριμένου νομικού σημείου, το οποίο αν αποφασιστεί υπέρ του αιτητή, κρίνεται όλη η υπόθεση ή ουσιαστικό μέρος της (Αγρόκτημα Λανίτη κ.α. ν. Γενικού Εισαγγελέα κ.α.