← Κύπρος

Blue Ribbon Shipping Limited κ.α. ν. Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Αγωγή Αρ. 284/2018, 5/11/2018

Blue Ribbon Shipping Limited κ.α. ν. Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Αγωγή Αρ. 284/2018, 5/11/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A444 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Αγωγή Αρ. 284/2018 Μεταξύ:

  1. Blue Ribbon Shipping Limited
  2. Blue Sky Shipping Limited
  3. Intership Navigation Co Ltd
  4. Navinvest Holdings Limited
  5. ΧΧΧΧ Αιμιλιανού
  6. ΧΧΧΧ ΧΧΧΧ ΧΧΧΧ Mc Bride Εναγόντων -και- Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ Εναγομένων ---------------------------------- Αίτηση ημερ. 10.5.2018 Ημερ.: 5.11.2018 Για την Εναγόμενη - Αιτήτρια: κα Ν. Δημητρίου για Πολάκης Σαρρής & Σία ΔΕΠΕ Για τους Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση: κα Λ. Χατζηξενοφώντος για Κώστας Μελάς & Συνεργάτες ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η αγωγή καταχωρίστηκε με Κλητήριο Ένταλμα Γενικά Οπισθογραφημένο την 8.2.
  7. Ενάγοντες είναι τέσσερις Εταιρείες (Ενάγουσες 1 - 4) και δύο φυσικά πρόσωπα (Ενάγοντες 5 και 6). Η αξίωση αφορά συμφωνία δανείου και παρεπόμενες συμφωνίες ημερ. 13.8.2008 που συνομολογήθηκαν μεταξύ της Ενάγουσας 1 και της Εναγόμενης Τράπεζας. Οι Ενάγοντες 2, 4, 5 και 6 υπόγραψαν σχετικές συμφωνίες εγγύησης ενώ η Ενάγουσα 3 συμφωνία ανάληψης υποχρέωσης. Προκύπτει πως το δάνειο εξασφαλιζόταν και με υποθήκη πλοίου. Αφορά επίσης συμφωνία δανείου και παρεπόμενες συμφωνίες ημερ. 13.8.2008 που συνομολογήθηκαν μεταξύ της Ενάγουσας 2 και της Τράπεζας. Οι Ενάγοντες 1, 4, 5 και 6 υπόγραψαν σχετικές συμφωνίες εγγύησης ενώ η Ενάγουσα 3 και πάλιν συμφωνία ανάληψης υποχρέωσης. Προκύπτει πως και αυτό το δάνειο εξασφαλιζόταν και με υποθήκη πλοίου. Αξιώνεται η ακύρωση αμφοτέρων των λογαριασμών δανείου και των παρεπόμενων συμφωνιών λόγω δόλου, απάτης και ψευδών παραστάσεων εκ μέρους της Τράπεζας και γιατί οι συμφωνίες συνάφθηκαν χωρίς να αξιολογηθεί το πώς θα αποπληρώνονταν τα δάνεια και με αμέλεια από πλευράς της Τράπεζας. Αναφύονται ακόμα μέσα από τις αξιώσεις θέσεις για παρανομία και πως οι συμφωνίες έχουν ματαιωθεί λόγω της οικονομικής κρίσης και λόγω των συνεπειών του «κουρέματος». Την 27.2.2018 η Τράπεζα έλαβε άδεια για να καταχωρίσει σημείωμα εμφάνισης υπό όρους και της παραχωρήθηκε προθεσμία για την υποβολή αίτησης αμφισβήτησης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, αναστολής της διαδικασίας και παραμερισμού του Κλητηρίου Εντάλματος. Η Τράπεζα καταχώρισε εμφάνιση την 12.3.2018 και εντός της ταχθείσας προθεσμίας την υπό κρίση Αίτηση με την οποία εξαιτείται την αναστολή ή και απόρριψη της αγωγής λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, λόγω του ότι η αγωγή είναι επιπόλαιη και ενοχλητική και γιατί δεν αποκαλύπτει εύλογη αιτία αγωγής. Η Αίτηση υποστηρίζεται με Ένορκη Δήλωση ημερ. 9.5.2018 της ΧΧΧΧ Χριστοδουλίδου εσωτερικής νομικού συμβούλου της Τράπεζας. Εν τω μεταξύ, την 7.3.2018 καταχωρίστηκε η Έκθεση Απαίτησης. Επισημαίνει η Τράπεζα ότι η Έκθεση Απαίτησης καταχωρίστηκε παρά την παρέλευση της σχετικής προθεσμίας και χωρίς να ληφθεί άδεια από το Δικαστήριο ή η συγκατάθεση της ιδίας. Οι Ενάγοντες καταχώρισαν Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης με πέντε λόγους ένστασης που υποστηρίζεται με Ένορκη Δήλωση ημερ. 5.10.2008 του ΧΧΧΧ Πανέρα εκ των διευθυντών των Εναγουσών 1 - 4 Εταιρειών. Αναφέρεται στην Ένσταση ότι αυτή βασίζεται και στα γεγονότα που εμφαίνονται στην ένορκη δήλωση ημερ. 8.2.2018 του ιδίου προσώπου, που είχε καταχωριστεί στα πλαίσια αίτησης ημερ. 8.2.2018 για ενδιάμεσα διατάγματα στην παρούσα αγωγή. Προκύπτει από το δικογραφικό φάκελο ότι επρόκειτο για μονομερή αίτηση στη βάση της οποίας αδελφή Δικαστής αυθημερόν εξέδωσε αριθμό ενδιαμέσων διαταγμάτων και διέταξε όπως σε σχέση με άλλα η αίτηση επιδοθεί στην Τράπεζα. Τα εκδοθέντα διατάγματα ορίστηκαν επιστρεπτέα και τα υπόλοιπα για επίδοση την 21.2.
  8. Την 15.2.2018 δόθηκε άδεια για καταχώριση αίτησης certiorari και prohibition και η ισχύς των εκδοθέντων διαταγμάτων αναστάληκε. Την 3.4.2018 εκδόθηκαν προνομιακά εντάλματα certiorari και prohibition. Με το πρώτο ακυρώθηκαν τα ενδιάμεσα διατάγματα και με το δεύτερο απαγορεύτηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού όπως συνεχίσει την εκδίκαση της μονομερούς αίτησης λόγω έλλειψης καθ' ύλην δικαιοδοσίας και αρμοδιότητας (Πολ. Αιτ. Αρ. 9/2018). Οι Ενάγοντες άσκησαν έφεση κατά της απόφασης ημερ. 3.4.2018 που εκκρεμοδικεί. Είναι η θέση της Τράπεζας ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο δεν έχει ούτε καθ' ύλην ούτε κατά τόπο αρμοδιότητα να εκδικάσει την παρούσα αγωγή γιατί αποκλειστική δικαιοδοσία για την επίλυση της επίδικης διαφοράς έχει το Ανώτατο Δικαστήριο ως Ναυτοδικείο. Είναι η θέση της Τράπεζας ότι η βάση της παρούσας αγωγής προκύπτει από την καταχωρηθείσα Έκθεση Απαίτησης και από την ένορκη δήλωση Πανέρα ημερ. 8.2.
  9. Αναφέρεται ακόμη ότι το Δικαστήριο έχει ενώπιον του τις συμφωνίες και άλλο πραγματολογικό υλικό, αφού αυτά ήταν τεκμήρια στη ρηθείσα ένορκη δήλωση. Η Χριστοδουλίδου παρουσιάζει τις επίδικες συμφωνίες δανεισμού ημερ. 13.8.2008 και τις υποθήκες που υπογράφηκαν σε σχέση με δύο πλοία και αναφέρεται και στις σχετικές εγγυήσεις και αναλήψεις υποχρέωσης από την Ενάγουσα
  10. Παραπέμπει σε όρους των επίδικων συμφωνιών δανεισμού και των υποθηκών και μεταφέρει τη γνώμη των δικηγόρων της Τράπεζας ότι αρμόδιο Δικαστήριο για την επίλυση της διαφοράς είναι το Ναυτοδικείο. Πέραν του ζητήματος της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου προβάλλεται και η θέση ότι δεν υπάρχει αιτία αγωγής και πως η αγωγή είναι επιπόλαια και ενοχλητική. Είναι η θέση της Τράπεζας ότι οι ισχυρισμοί της Έκθεσης Απαίτησης δεν στοιχειοθετούν τα όσα προσάπτουν οι Ενάγοντες στην Τράπεζα και δεν είναι δυνατό να οδηγήσουν σε επιτυχία της αξίωσης. Στην Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση ο Πανέρας εκθέτει την εκδοχή των Εναγόντων και παρουσιάζει διάφορα έγγραφα στην προσπάθεια του να καταδείξει ότι τα εγειρόμενα με την Έκθεση Απαίτησης ζητήματα είναι σοβαρά και ότι υπάρχει καλή βάση αγωγής. Σε σχέση με το ζήτημα της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου προβαίνει σε νομική επιχειρηματολογία. Η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου εκπηγάζει από το νόμο κάτω από τον οποίο εγκαθιδρύθηκε. Η δικαιοδοσία των Επαρχιακών Δικαστηρίων καθορίζεται από τα άρθρα 21 - 24 του περί Δικαστηρίων Νόμου του
  11. Ζήτημα έλλειψης δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου δυνάμει νόμου, καθ' ύλην ή κατά τόπο, μπορεί να εγερθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Οι διάδικοι δεν μπορούν να προσδώσουν στο Δικαστήριο δικαιοδοσία με τη συναίνεση τους εκεί που δεν έχει (βλ. Μichaelidou v. Gregoriou

(1988)1 C.L.R. 88), επομένως, τυχόν εμφάνιση του εναγόμενου άνευ όρων δεν μπορεί να προσδώσει δικαιοδοσία στο Δικαστήριο εκεί που δεν έχει. Ακριβώς γιατί αφορά ζήτημα δημόσιας τάξης που μπορεί να εξεταστεί και αυτεπάγγελτα (βλ. Παναγιώτου ν. Χατζηκυριάκου
(1991)1 Α.Α.Δ. 392). Διακρίνεται η περίπτωση μεταξύ έλλειψης δικαιοδοσίας ως ζήτημα νόμου και έλλειψη δικαιοδοσίας ως αποτέλεσμα συμπεφωνημένης ρήτρας δικαιοδοσίας άλλου Δικαστηρίου. Όταν υπάρχει έλλειψη δικαιοδοσίας ως ζήτημα νόμου η υπόθεση δεν μπορεί να εκδικαστεί, ούτε και με την συναίνεση των μερών. Από την άλλη όταν εγείρεται ζήτημα έλλειψης δικαιοδοσίας ως αποτέλεσμα συμπεφωνημένης ρήτρας δικαιοδοσίας άλλου Δικαστηρίου, μπορεί, εφόσον δεν υπάρχει ένσταση, οποιοδήποτε Δικαστήριο που έχει δικαιοδοσία δυνάμει νόμου να εκδικάσει την υπόθεση. Το υπόβαθρο επί του οποίου κρίνεται η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου είναι η έκθεση απαίτησης. Η βάση για τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου πρέπει να αποκαλύπτεται στην έκθεση απαίτησης. Το ίδιο, σημειώνεται, ισχύει και για την αιτία της αγωγής. Το περιεχόμενο της καταχωρηθείσας Έκθεσης Απαίτησης είναι ο οδηγός για την κρίση αμφοτέρων των ζητημάτων που εγείρονται με την υπό κρίση Αίτηση. Αναφέρεται στην Sevegep Ltd. v. United Sea Transport
(1989)1 E A.A.Δ. 729, 732 πως τα γεγονότα τα οποία στοιχειοθετούν τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου είναι εκείνα τα οποία συνθέτουν την απαίτηση. Η βάση που προβάλλεται με την Έκθεση Απαίτησης μπορεί να ανατραπεί και το υπόβαθρο κρίσης να διαφοροποιηθεί μόνο με ευρήματα του Δικαστηρίου που μπορεί να προκύψουν μόνο κατά το στάδιο της έκδοσης τελικής απόφασης. Ενδιαμέσως, μόνο με μη διφορούμενα παραδεκτά γεγονότα. Εάν, για παράδειγμα, η έκθεση απαίτησης αναφέρει ότι η επίδικη συμφωνία των διαδίκων, που είναι η μόνη βάση για ανάληψη δικαιοδοσίας, έγινε στην Κύπρο, τότε τα κυπριακά Δικαστήρια αναλαμβάνουν δικαιοδοσία. Ακόμα και όταν μαρτυρηθεί ότι η συμφωνία έγινε στην αλλοδαπή, η δίκη συνεχίζεται. Εάν το Δικαστήριο αποδεχτεί τη μαρτυρία αυτή και προβεί σε εύρημα ότι η συμφωνία έγινε πράγματι στην αλλοδαπή, θα αναστείλει την αγωγή λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας. Εάν κατά τη διάρκεια της δίκης γίνει παραδεκτό γεγονός ότι η συμφωνία καταρτίστηκε στην αλλοδαπή, τότε το Δικαστήριο μπορεί και θα πρέπει να παρέμβει διακόπτοντας τη δίκη προβαίνοντας σε διαπίστωση έλλειψης εκ μέρους του δικαιοδοσίας. Στο πρώιμο στάδιο που βρισκόμαστε καμία μαρτυρία που εμπεριέχεται σε ένορκες δηλώσεις ή έγγραφα που παρουσιάζονται με αυτές και που, σε κάθε περίπτωση, εκτίθεται εκτός του πλαισίου της δίκης της αγωγής, δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη. Το αίτημα για απόρριψη της αγωγής λόγω μη αποκάλυψης αιτίας αγωγής ή γιατί αυτή είναι επιπόλαια και ενοχλητική, εδράζεται στις πρόνοιες της Δ.27 θ.3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Αναφέρεται ότι: «Το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει όπως οιονδήποτε δικόγραφο διαγραφεί για το λόγο ότι δεν περιέχει λογικό αγώγιμο δικαίωμα ή απάντηση και σε τέτοια περίπτωση ή σε περίπτωση που η αγωγή ή η υπεράσπιση φανεί από τα δικόγραφα ότι είναι μηδαμινή ή ενοχλητική το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει όπως η αγωγή ανασταλεί ή απορριφθεί, ή να εκδώσει απόφαση που θα είναι δίκαια.» Όπως προειπώθηκε, το Δικαστήριο οφείλει να περιοριστεί στα όσα δικογραφούνται στην Έκθεση Απαίτησης για να διαπιστώσει κατά πόσο αποκαλύπτεται αιτία αγωγής εναντίον της Εναγομένης. Είναι γι' αυτό που αιτήσεις δυνάμει της Δ.27 θ.3 δεν απαιτείται να συνοδεύονται από ένορκη δήλωση (Δ.48, θ.9 (ο)). Η Δ.27 παρέχει στο Δικαστήριο τη δυνατότητα ελέγχου των δικογράφων ως επίσης και εξουσία με συνοπτική διαδικασία να αναστέλλει ή να απορρίπτει αγωγή ή ανταπαίτηση όπου το δικόγραφο δεν αποκαλύπτει εύλογη αιτία αγωγής (βλ. Mavromoustaki v. Yeroudes
(1965)1 C.L.R. 176, Χ"Οικονόμου ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 949). O σκοπός της Δ.27 είναι η εξοικονόμηση χρόνου και δαπάνης (βλ. Hambou v. Thoma
(1987)1 C.L.R. 370, The Heirs of Late Theodora Panayi v. The Administrator of the Estate of the Late Stylianos Mandriottis
(1963)2 C.L.R. 167, 170). Όπως τονίστηκε επανειλημμένα, η δικαιοδοσία για απόρριψη αγωγής ή ανταπαίτησης in limine, ασκείται με άκρα φειδώ και μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις όπου κρίνεται ότι η αιτία αγωγής είναι έκδηλα και σχεδόν αναντίλεκτα ελαττωματική ή όπου η αγωγή ή η υπεράσπιση φαίνεται από τα δικόγραφα ότι είναι επιπόλαιη ή ενοχλητική. Στην Χατζηκυριάκος ν. Κυθρεώτη
(1992)1 Α.Α.Δ. 1119, 1121 αναφέρθηκε ότι: «Η απόφανση για ανυπαρξία εύλογης αιτίας αγωγής οδηγεί αναπόδραστα στον οριστικό τερματισμό της διαδικασίας. Δικαιολογείται αυτός ο τερματισμός μόνο όταν το δικόγραφο . είναι αναντίλεκτα ανυπόστατο. (Βλ. In re Pelmaco Development Ltd
(1991)1 Α.Α.Δ. 246.) Εντοπισμός κάποιας αιτίας αγωγής, η έστω κάποιου ζητήματος κατάλληλου για εκδίκαση από το Δικαστήριο, επιβάλλει τη διατήρηση της διαδικασίας στη ζωή όσο και αν η προοπτική επιτυχίας εμφανίζεται απομακρυσμένη. (Βλ. Costas Mavromoustaki v. I. Yeroudes etc
(1965)1 C.L.R. 176, Papamichael v. Chacholiades
(1970)1 C.L.R. 305).» Το αντικείμενο της αγωγής είναι δύο δανειακές συμβάσεις με εξασφαλίσεις εγγυήσεις, υποθήκες πλοίων και αναλήψεις υποχρέωσης των οποίων οι Ενάγοντες επιδιώκουν την ανατροπή και ακύρωση. Καταλογίζονται στην Τράπεζα παραλήψεις κατά το στάδιο της χορήγησης των δανείων που είχαν αποτέλεσμα την παραβίαση από την Τράπεζα του καθήκοντος της επιμέλειας και πρόνοιας προς τους Ενάγοντες. Περαιτέρω ότι προέβηκε σε παραστάσεις και διαβεβαιώσεις και ώθησε τους Ενάγοντες να προχωρήσουν στη σύναψη των δανείων τα οποία αμελώς και κατά παράβαση των καθηκόντων και υποχρεώσεων της απέναντι τους ενέκρινε. Ακόμα πως τους εξώθησε κάτω από αθέμιτη πίεση να υπογράψουν τη δεύτερη συμπληρωματική συμφωνία και πως εκμεταλλευόμενη την ανάγκη των Εναγόντων για τροποποίηση του προγράμματος αποπληρωμής επέβαλαν αυξημένα επιτόκια. Κατά πόσο η πιο πάνω ισχυρισμοί των Εναγόντων είναι βάσιμοι θα κριθεί κατά την εκδίκαση της υπόθεσης. Αναμφίβολα όμως, αντικειμενικά ιδωμένοι, συνθέτουν βάση αγωγής. Συνεπώς, η θέση της Τράπεζας περί ανυπαρξίας αιτίας αγωγής ή ότι η αγωγή είναι επιπόλαια και ενοχλητική δεν ευσταθεί και απορρίπτεται. Σε σχέση με το ζήτημα της δικαιοδοσίας αρκεί να εντοπιστούν οι ισχυρισμοί που δυνατόν να σχετίζονται ή να εγείρουν ζητήματα που να πρέπει να εκδικαστούν από το Ναυτοδικείο. Γίνεται αναφορά ότι στη μια συμφωνία δανείου ο σκοπός ήταν η κάλυψη του υπολοίπου για την κατασκευή του πλοίου ΧΧΧΧ ΧΧΧΧos και ότι στην άλλη ο σκοπός ήταν η κάλυψη του υπολοίπου για την κατασκευή του πλοίου ΧΧΧΧ ΧΧΧΧna. Δεν είναι επί αυτής της παραμέτρου της υπόθεσης που η Εναγόμενη εδράζει το αίτημα της σε σχέση με τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου. Το αίτημα της εδράζεται στο γεγονός ότι τα επίδικα δάνεια εξασφαλίζονται με μια υποθήκη πλοίου το κάθε ένα. Το γεγονός αναφέρεται στις παρ. 9 και 13 της Έκθεσης Απαίτησης, ενώ με την παρ. Δ του Παρακλητικού ζητείται η ακύρωση των υποθηκών. Προνοείται στον περί Δικαστηρίων Νόμο, άρθρο 19(α) ότι «Το Ανώτατο Δικαστήριο ... θα έχει αποκλειστικήν πρωτόδικον δικαιοδοσίαν ως Ναυτοδικείον περιβεβλημένον και ασκούν τας εξουσίας διά των οποίων περιεβάλλετο και τας οποίας ήσκει το Ανώτατον Δικαστήριον της Δικαιοσύνης εν Αγγλία εν τη επί ναυτικών υποθέσεων δικαιοδοσία αυτού ευθύς αμέσως προ της ημέρας της Ανεξαρτησίας». Σύμφωνα με το άρθρο 29
(2)(α) «Το Ανώτατον Δικαστήριον εν τη ασκήσει της δικαιοδοσίας δι' ης περιβέβληται δυνάμει της παραγράφου (α) του άρθρου 19 θα εφαρμόζει ... το υπό του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Δικαιοσύνης εν Αγγλία, εν τη ασκήσει επί ναυτικών υποθέσεων δικαιοδοσίας αυτού εφαρμοζόμενον κατά την προ της ημέρας ανεξαρτησίας ημέραν δίκαιον ....». Σύμφωνα με το Administration of Justice Act 1956, της Αγγλίας, άρθρο 1
(1)«Τhe Admiralty jurisdiction of the High Court shall be as follows, that is to say, jurisdiction to hear and determine any of the following questions or claims - (
  1. a)any claim to the possession or ownership of a ship or to the ownership of any share therein; . (
  2. c)any claim in respect of a mortgage of or charge on a ship or any share therein;» Η θέση των Εναγόντων είναι ότι η αγωγή αφορά στην εγκυρότητα δύο συμφωνιών δανείου, που είναι ζήτημα για το οποίο δικαιοδοσία εκδίκασης έχει το Επαρχιακό Δικαστήριο. Κατά τη θέση τους το γεγονός ότι το κάθε δάνειο εξασφαλίζεται, μεταξύ άλλων, με μια υποθήκη πλοίου δεν αλλοιώνει το χαρακτήρα της αγωγής. Το ζήτημα της υποθήκης είναι παρεμφερές. Χαρακτηρίζουν τις υποθήκες των πλοίων ως παρεπόμενες συμφωνίες που υπογράφηκαν στα πλαίσια των δύο συμφωνιών δανείου. Επισημαίνουν ότι δεν καταγγέλλονται οι υποθήκες αυτές καθ' αυτές. Η ακύρωση τους αξιώνεται ως παρεπόμενη θεραπεία της ακύρωσης των υποχρεώσεων για τις οποίες συνιστούν εξασφάλιση. Η Τράπεζα εισηγείται πως η προσέγγιση των Εναγόντων είναι λανθασμένη. Το ζήτημα των υποθηκών των πλοίων εμπίπτει στην αποκλειστική δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου ως Ναυτοδικείου και εφόσον δεν νοείται υποθήκη χωρίς την ύπαρξη δανείου η εκδίκαση της υπόθεσης εμπίπτει στη δικαιοδοσία του Ναυτοδικείου. Στην Απόφαση ημερ. 3.4.2018, ο Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου είχε εξετάσει κατά πόσο το Επαρχιακό Δικαστήριο είχε δικαιοδοσία να εκδώσει τα ενδιάμεσα διατάγματα και όχι κατά πόσο είχε δικαιοδοσία να εκδικάσει την αγωγή. Αναφέρει: «Εδώ δεν τίθεται θέμα κατά πόσο το Ναυτοδικείο μπορεί να εκδικάσει την πρωτόδικη αγωγή (Αγ. αρ. 284/18 Ε.Δ. Λεμεσού) που είναι action in personam, αλλά κατά πόσο το Πρωτόδικο Δικαστήριο μέσα στα πλαίσια της αγωγής αυτής να εκδώσει τα προσβαλλόμενα Διατάγματα υφαρπάζοντας δικαιοδοσία του Ναυτοδικείου.» Το Δικαστήριο συμφωνεί απόλυτα με την προσέγγιση στην Απόφαση ημερ. 3.4.2018. Η απαγόρευση σύλληψης των δύο υποθηκευμένων πλοίων που το διάταγμα ημερ. 8.2.2018 αφορούσε πρόδηλα ενέπιπτε στη δικαιοδοσία του Ναυτοδικείου. Είναι η περαιτέρω κρίση του Δικαστηρίου ότι το επίδικο ζήτημα στην παρούσα αγωγή δεν εμπίπτει στη δικαιοδοσία του Ναυτοδικείου. Η δικαιοδοσία του Επαρχιακού Δικαστηρίου να εκδικάσει μια υπόθεση αμφισβήτησης ενός δανείου δεν διαγράφεται για το λόγο ότι δόθηκε ανάμεσα σε άλλες εξασφαλίσεις υποθήκη πλοίου. Ενδεχομένως η πραγματική διάσταση του ζητήματος να αναδύεται καλύτερα εάν ιδωθεί ξεχωριστά η περίπτωση των Εναγόντων 3 - 6. Αυτοί εγγυήθηκαν την υποχρέωση των Εναγουσών 1 και 2 Εταιρειών να αποπληρώσουν η κάθε μια το δάνειο που έλαβε από την Τράπεζα. Θα πρέπει η υπόθεση τους να εκδικαστεί στο Ναυτοδικείο απλά και μόνο γιατί οι Ενάγουσες 1 και 2 προσέφεραν η κάθε μια ως περαιτέρω εξασφάλιση της υποχρέωσης της υποθήκη πλοίου; Πιο εμφαντικό γίνεται το παράδειγμα εάν η επιπρόσθετη εξασφάλιση με την υποθήκευση πλοίου παραχωρείτο μεταγενέστερα του δανεισμού και των εγγυήσεων και ακόμα περισσότερο εάν σε εκκρεμοδικία σε σχέση με δανεισμό παραχωρηθούν από τρίτο μέρος πρόσθετη εξασφάλιση υποθήκης πλοίου. Ως εκ των ανωτέρω η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Εναγόντων και εναντίον της Εναγομένης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της αγωγής και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, οπόταν και θα είναι πληρωτέα. Σε σχέση με την καταχώριση της Έκθεσης Απαίτησης, σημειώνεται ότι εάν αυτή θα έπρεπε να αγνοηθεί, τότε η υπό κρίση Αίτηση θα ήταν πρόωρη και πάλι απορριπτέα. Εφόσον λήφθηκε υπόψη από την Εναγόμενη ως το υπόβαθρο ώστε να καταχωρίσει την υπό κρίση Αίτηση, η όποια παρατυπία στην καταχώριση της είναι ορθό να αρθεί. Συνεπώς, η Έκθεση Απαίτησης που καταχωρίστηκε την 7.3.2018 θεωρείται ως δεόντως καταχωρηθείσα. (Υπ.) ............... Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil Jurisdiction / Other Actions / Interim Αναφορά: Δικαιοδοσία Επαρχιακού Δικαστηρίου / Ναυτοδικείου cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.