Διαχειριστική Επιτροπή της Πολυκατοικίας ν. Παρτζίλη κ.α., Αρ. Αγωγής: 1371/2017, 15/11/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A459 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Λουκίδου-Βασιλείου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1371/2017 Μεταξύ: Διαχειριστική Επιτροπή της Πολυκατοικίας XXXXXX XXXXXX XXXXXX X, εκ Λεμεσού Εναγόντων Και
- Παρτζίλη XXXXXX XXXXXX, εκ Λεμεσού
- Παρτζίλη XXXXXX XXXXXX, εκ Λεμεσού Εναγομένων ------------------- Αίτηση για Αποκλεισμό Ανταπαίτησης ημερομηνίας 06.06.2018 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 15.11.2018 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγοντες-Αιτητές: κ. Φ. Αποστολίδης Για Εναγόμενη-Καθ' ης η Αίτηση 2: κ. Γ. Κουτρής (για ν' ακούσει απόφαση κ. Π. Κονταξής) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι ενάγοντες με την παρούσα αγωγή ζητούν εναντίον των εναγόμενων 1 και 2 αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα το ποσό των €1.123.41 σεντ που τους αναλογεί για τις δαπάνες για την ασφάλιση, συντήρηση, λειτουργία, επιδιόρθωση, αποκατάσταση και διαχείριση της πολυκατοικίας XXXXXX XXXXXX XXXXXX X για την περίοδο 31.8.2015 μέχρι 26.4.2017 σε σχέση με το διαμέρισμα με αριθμό 1000 του οποίου οι εναγόμενες είναι οι εγγεγραμμένες ιδιοκτήτριες. Η εναγόμενη 2 (στο εξής η εναγόμενη) με την υπεράσπιση και ανταπαίτηση που καταχώρησε στις 5.2.18 ισχυρίζεται ότι η αναλογία των κοινόχρηστων οφειλών που της αναλογεί πρέπει να κριθεί επί του κριτηρίου του ½ μεριδίου καθότι είναι συνιδιοκτήτρια του επίδικου διαμερίσματος ανά ½ μερίδιο με την εναγόμενη 1 η οποία έχει αποβιώσει. Αποδέχεται ότι οφείλει να συνεισφέρει στις δαπάνες που περιγράφονται στην έκθεση απαίτησης, εντούτοις , αρνείται ότι οφείλει το αξιούμενο με την αγωγή ποσό και ισχυρίζεται μεταξύ άλλων ότι οι ενάγοντες δεν προβαίνουν σε σωστό έλεγχο και/ή εφαρμόζουν αντικανονικά και/ή παράτυπα κριτήρια διαμοιρασμού του συνόλου των κοινοχρήστων δαπανών στους ιδιοκτήτες των μονάδων και/η σε βάρος της δικής της ιδιοκτησίας. Παραδέχεται ότι δεν έχει πληρώσει κοινόχρηστα έξοδα για την επίδικη περίοδο αλλά ως ισχυρίζεται έθετε και αξίωνε εναντίον των εκάστοτε διαχειριστών της επίδικης πολυκατοικίας την απαίτηση της για την καταβολή των εξόδων και δαπανών που κατέβαλε για την αποκατάσταση των ζημιών που υπέστη το διαμέρισμα της από αμελείς πράξεις, ευθύνες και παραλείψεις των διαχειριστών της πολυκατοικίας και οι οποίες ανέρχονται στο ποσό των €1.
- Με την ανταπαίτηση της αξιώνει την πληρωμή του ποσού των €1.300 για την κάλυψη των ισχυριζόμενων δαπανών και ή του ποσού των €561.70 στη περίπτωση συμψηφισμού του ποσού της ανταπαίτησης με το ποσό που οι ενάγοντες απαιτούν με την αγωγή τους. Οι ενάγοντες με την απάντηση τους στην υπεράσπιση και την υπεράσπιση τους στην ανταπαίτηση αρνούνται τους ισχυρισμούς της εναγόμενης 2 και την ανταπαίτηση της καθώς ή ότι δικαιούται στις αιτούμενες θεραπείες. Στις 6.6.2018 οι ενάγοντες καταχώρησαν την υπό εξέταση αίτηση με την οποία και ζητούν τον αποκλεισμό της ανταπαίτησης της εναγόμενης
- Νομική βάση της αίτησης αποτελεί η Δ.21 Θ.10, η Δ.48 καθώς και η συμφυής εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου. Σε αυτή υποστηρίζεται ότι η συνεκδίκαση της ανταπαίτησης με την απαίτηση δεν θα ήταν πρόσφορη και θα προκαλέσει δυσχέρεια στην διεκδίκηση των δικαιωμάτων των εναγόντων αφού θα προκαλούσε σημαντική καθυστέρηση και θα περιέπλεκε τα επίδικα θέματα. Η αίτηση αντιμετώπισε την ένσταση της εναγόμενης με την οποία και προβάλλονται οι ακόλουθοι λόγοι ένστασης:
- Δεν πληρούνται οι νόμιμες προϋποθέσεις σύμφωνα με τη νομοθεσία και τη νομολογία επί του θέματος για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
- Ουδεμία δυσχέρεια θα προκληθεί στους Ενάγοντες/ Αιτητές με την εκδίκαση της Ανταπαίτησης συγχρόνως με την παρούσα αγωγή.
- Τα επίδικα θέματα έχουν τέτοια συνάφεια μεταξύ τους και ως εκ τούτου η συνεκδίκαση της παρούσας αγωγής και της Ανταπαίτησης είναι πρόσφορη και απαραίτητη αφού η εν λόγω Ανταπαίτηση είναι αλληλένδετη με την απαίτηση των Εναγόντων.
- Τα ζητήματα που εγείρονται στην ανταπαίτηση της Εναγομένης αρ.2 είναι άρρηκτα συνδεμένα με την υπεράσπιση και η συνεκδίκαση είναι πρόσφορη, ενώ ο διαχωρισμός θα προκαλέσει δυσχέρεια και σπατάλη χρόνου του Σεβαστού Δικαστηρίου και έξοδα.
- Ουδεμία σημαντική καθυστέρηση θα επέλθει στην εκδίκαση της αγωγής και με ουδέν τρόπο η Ανταπαίτηση μπορεί να ενοχλήσει τους Ενάγοντες, έτσι που να εγείρεται ζήτημα αποκλεισμού της Ανταπαίτησης αντίθετα κρίνεται ότι η συνεκδίκαση εξυπηρετεί τα συμφέροντα της δικαιοσύνης και θα επιλύσει την επίδικη διαφορά των διαδίκων στο σύνολο της.
- Δεν συντρέχει κανένας λόγος που να δικαιολογεί τον αποκλεισμό της Ανταπαίτησης και το συμφέρον της δικαιοσύνης συνηγορεί υπέρ της απόρριψης της παρούσας Αίτησης.
- Άνευ επηρεασμού των πιο πάνω λόγων ένστασης, οι Ενάγοντες /Αιτητές δεν έχουν δείξει καλό λόγο ώστε το Δικαστήριο να επιτρέψει την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
- Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης του διατάγματος και/ή συντρέχουν προϋποθέσεις άσκησης της διακριτικής ευχέρειας υπέρ της απόρριψης της αίτησης.
- Οι Ενάγοντες / Αιτητές δεν νομιμοποιούνται στις αξιούμενες θεραπείες. Οι συνήγοροι με τις γραπτές αγορεύσεις που κατέθεσαν στο Δικαστήριο ανέπτυξαν τις εκατέρωθεν θέσεις της πλευράς που έκαστος εκπροσωπεί. Η Διαταγή 21 Θεσμός 10 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών προβλέπει:- «
- Where a defendant sets up a counterclaim, if the plaintiff, or any other person made a party to it, contends that the claim thereby raised ought not to be disposed of by way of counterclaim, but in an independent action, the Court or a Judge may at any time order that such counterclaim be excluded.» Στην απόφαση του Ε. Δ. Αμμοχώστου, Τ.Θ. Οικονόμου Α.Ε.Δ. όπως ήταν τότε, στην Αγωγή 750/2006 ημερομηνίας 17.1.2008, G.D.L. Trading (Famagusta) Ltd v.
- Αδάμου Φάρκονα κ.ά. επεξηγείται ότι ο κανονισμός δεν καθορίζει τα κριτήρια. Αυτά έχουν τεθεί νομολογιακά. Θεμελιακό είναι το κατά πόσο είναι πρόσφορη η συνεκδίκαση απαίτησης και ανταπαίτησης. Η μεταξύ τους συνάφεια δεν αποτελεί προϋπόθεση, αλλά ένα από τους παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη. Όπως είναι και η πολυπλοκότητα, η πρόκληση δυσχέρειας στην άλλη πλευρά και η τυχόν σημαντική ή υπέρμετρη καθυστέρηση που θα προκύψει από την συνεκδίκαση (βλ. Galip v. Suleyman
(1963)1 C.L.R.129, Σιακόλαςν. Federal Bank of Lebanon (SAL)
(1992)1 A.Α.Δ.710, Athina Leathergoods Ltd v. Χαραλάμπους
(2000)1 Α.Α.Δ. 787, Aristo Developers Ltd v. Σπύρου
(2001)1 Α.Α.Δ. 1379 και Annual Practice 1958, σελ. 506-507). Στην υπόθεση Σιακόλας ν. Federal Bank of Lebanon (πιο πάνω) λέχθηκαν τα ακόλουθα δε σχέση με τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για τον αποκλεισμό της συνεκδίκασης της αγωγής με την ανταπαίτηση: «Προκύπτει από το κείμενο της Δ.21 θ. 10 ότι παρέχεται διακριτική ευχέρεια στο δικαστήριο να αποκλείσει τη συνεκδίκαση της ανταπαίτησης με την αγωγή εφόσον τούτο κρίνεται πρέπον. Η υπό εξέταση δικονομική διάταξη δεν καθορίζει τα κριτήρια τα οποία διέπουν την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του δικαστηρίου. Εξυπακούεται από τη φύση του κανόνα και του σκοπού που αποβλέπει να εξυπηρετήσει ότι η εξουσία του δικαστηρίου είναι συνυφασμένη με την καλή απονομή της δικαιοσύνης που στην προκείμενη περίπτωση συναρτάται άμεσα με την απρόσκοπτη κατά το δυνατό διεκπεραίωση της δίκης. Η αγγλική νομολογία, ερμηνευτική των αντίστοιχων αγγλικών δικονομικών προνοιών στις οποίες η Δ.21 θ. 10 είναι προσαρμοσμένη, αναγνωρίζει ευρεία διακριτική ευχέρεια στο δικαστήριο να αποκλείσει ανταπαίτηση οποτεδήποτε κρίνεται ότι η συνεκδίκαση της με την αγωγή δεν είναι πρόσφορος (expedient) ή θα προκαλέσει δυσχέρεια (inconvenience) στη διεκδίκηση των δικαιωμάτων του ενάγοντος. Ενδεχόμενο πρόκλησης σημαντικής καθυστέρησης στην εκδίκαση της αγωγής συνιστά δυσχέρεια που παρέχει έρεισμα για τον αποκλεισμό της ανταπαίτησης. (Gray ν. Webb [1882] 21 Ch.D., 802). Ανάλογες θέσεις υιοθετήθηκαν και από το Ανώτατο Δικαστήριο αναφορικά με την ερμηνεία και εφαρμογή της Δ.21 θ. 10 στην Said Galip v. Umit Suleyman
(1963)2 C.L.R., 129. Στην υπόθεση εκείνη το Ανώτατο Δικαστήριο διέταξε τον αποκλεισμό της ανταπαίτησης σε αγωγή για την οφειλή χρέους βάσει ομολόγου παρά την συγγενικότητα του θέματος της ανταπαίτησης με την απαίτηση, που επίσης συνίστατο στη διεκδίκηση οφειλής βάσει ομολόγου για ισάξιο ποσό, ενόψει της καθυστέρησης στην εκδίκαση της αγωγής που θα επροκαλείτο από τον χρόνο που θα απαιτείτο για την επίλυση νομικών θεμάτων που εγείρονταν από την ανταπαίτηση.» Όπως λέχθηκε επίσης στην απόφαση Σιακόλας «Συνάγεται από τις πρόνοιες της Δ.21 θ. 10 και τη νομολογία ότι η διαπίστωση λόγων που δικαιολογούν τον αποκλεισμό της ανταπαίτησης επαφίεται στο πρωτόδικο δικαστήριο. Το κυριαρχικό στοιχείο στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου είναι το πρόσφορο της εκδίκασης της ανταπαίτησης συγχρόνως με την αγωγή και η πιθανότητα πρόκλησης δυσχέρειας στον ενάγοντα απ' αυτό το ενδεχόμενο. Παρόλο που η συνάφεια των επίδικων θεμάτων της ανταπαίτησης μ' εκείνα της αγωγής δεν αποτελεί προϋπόθεση για την έγερση ανταπαίτησης η πιθανότητα πρόκλησης δυσχέρειας στον ενάγοντα από τη συνεκδίκαση της ανταπαίτησης, λόγω της ασυνάφειας των επίδικων θεμάτων και ιδίως το ενδεχόμενο σημαντικής καθυστέρησης στην εκδίκαση της αγωγής, συνιστά λόγο για τον αποκλεισμό της ανταπαίτησης.» Στην υπό εξέταση υπόθεση η απαίτηση των εναγόντων αφορά το ποσό των €1.123.41 για τα κοινόχρηστα έξοδα της πολυκατοικίας XXXXXX XXXXXX XXXXXX X τα οποία αναλογούν στο διαμέρισμα του οποίου η εναγόμενη 2 είναι ιδιοκτήτρια. Η εναγόμενη με την ανταπαίτηση της ισχυρίζεται μεταξύ άλλων την διαρροή νερού από την ταράτσα και/ή κοινόχρηστη οροφή της πολυκατοικίας που είχε προκαλέσει και συνέχιζε να προκαλεί ζημιές και προβλήματα υγρασίας και διαρροών στο διαμέρισμα της. Απαιτεί αποζημιώσεις για το ποσό των €1.300 για αποκατάσταση της στεγανοποίησης και/ή επιδιόρθωση της οροφής και /ή των σωληνώσεων που κατά τον ισχυρισμό της προκαλούν τις διαρροές και εν συνεχεία να συμψηφιστούν τα έξοδα των ζημιών της με τις κοινόχρηστες οφειλές της. Ισχυρίζεται περαιτέρω αμέλεια και παράβαση των νόμιμων καθηκόντων των εναγόντων και συγκεκριμένα ότι αυτοί γνώριζαν και/ή όφειλαν να γνωρίζουν ότι υπήρχε διαρροή νερού από το χώρο της οροφής η οποία διαπερνούσε το έξωθεν κτίσμα του κοινόχρηστου χώρου και εισερχόταν εντός των εσωτερικών τοίχων και ή ταβανιού του διαμερίσματος της εναγόμενης, προκαλώντας σε αυτό ζημιές. Εξετάζοντας τις εκατέρωθεν αξιώσεις των διαδίκων σύμφωνα με τα δικόγραφα τους διαπιστώνεται ότι αυτές είναι διαφορετικές μεταξύ τους. Η βάση της απαίτησης των εναγόντων είναι η μη πληρωμή των κοινόχρηστων έξοδών που αναλογούν στο διαμέρισμα της εναγόμενης στην αναφερόμενη κοινόκτητη οικοδομή. Η εναγόμενη δεν αμφισβητεί την υποχρέωση της να συνεισφέρει στις δαπάνες των κοινόχρηστων εξόδων της αναφερόμενης οικοδομής αλλά αμφισβητεί το ύψος του αξιούμενου ποσού. Ενώ η αξίωση της ανταπαίτησης αφορά ζημιά που προκλήθηκε στο διαμέρισμα της εναγόμενης από ισχυριζόμενη διαρροή νερού. Παρόλο που με βάση την νομολογία η μεταξύ των επίδικων θεμάτων συνάφεια δεν αποτελεί προϋπόθεση για την έγερση ανταπαίτησης, εντούτοις, κρίνεται ότι στην προκειμένη περίπτωση η συνεκδίκαση της ανταπαίτησης με την απαίτηση θα προκαλέσει καθυστέρηση στην εκδίκαση της αγωγής και δυσχέρεια στους ενάγοντες. Όπως προκύπτει από τα δικόγραφα η εναγόμενη θα προσκομίσει μαρτυρία προς απόδειξη της αιτίας που προκάλεσε την ισχυριζόμενη ζημιάς στο διαμέρισμα της, του ύψους της ζημιάς αυτής, καθώς και μαρτυρία προς απόδειξη της ισχυριζόμενης ευθύνης των εναγόντων και της εκ μέρους τους αμέλειας και παράβασης των νόμιμων καθηκόντων τους. Μαρτυρία που σαφώς και δεν σχετίζεται με την απαίτηση των εναγόντων και είναι έκδηλο ότι η εκδίκαση της αγωγής θα περιπλεχθεί. Σε ότι αφορά τη διαζευκτική αξίωση της εναγόμενης 2 για συμψηφισμό υπενθυμίζεται ότι θέμα συμψηφισμού (set-off) ποσών που απορρέουν από αμοιβαίες αλλά ανεξάρτητες υποχρεώσεις δεν ισχύει στο Κυπριακό δίκαιο (βλ. Δ.19, Καν. 3 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών). Στη βάση των πιο πάνω η παρούσα κρίνεται από τις περιπτώσεις που συντρέχουν λόγοι για να μην εκδικαστεί η ανταπαίτηση στα πλαίσια της παρούσας αγωγής και το Δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια θα πρέπει να εκδώσει διάταγμα αποκλεισμού της. Νοείται ότι η εναγόμενη 2 διατηρεί κάθε δικαίωμα να προβεί σε καταχώρηση ξεχωριστής αγωγής στη βάση των θεμάτων και των αξιώσεως που εγείρονται με την ανταπαίτηση της. Συνεπώς η αίτηση επιτυγχάνει και εκδίδεται Διάταγμα αποκλεισμού της ανταπαίτησης από την παρούσα αγωγή. Τα έξοδα της αίτησης όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων -Αιτητών και εναντίον της Εναγόμενης 2- Καθ' ης η αίτηση τα οποία θα είναι καταβλητέα στο τέλος της διαδικασίας (Υπ.) ........... Στ. Λουκίδου-Βασιλείου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Actions/Interim (Αναφορά: Αίτηση για αποκλεισμό Ανταπαίτησης) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο