← Κύπρος

Γεωργίου ν. Bolevento Ltd κ.α., Αρ. Aγωγής: 660/2017, 7/12/2018

Γεωργίου ν. Bolevento Ltd κ.α., Αρ. Aγωγής: 660/2017, 7/12/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A511 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Κ. Κωνσταντίνου, Πρ. Α.Ε.Δ. Αρ. Aγωγής: 660/2017 Μεταξύ: .... Γεωργίου, από τη Λεμεσό Ενάγουσας - και - Bolevento Ltd, από τη Λεμεσό .... Ζένιου, από τη Λεμεσό .... Χατζηκωνσταντά, από τη Λεμεσό Εναγόμενων ------------------------------ Μονομερής αίτηση ημερομηνίας 22/6/2018 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 7.12.2018 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για ενάγουσα: κ. Θ. Τριγκής Για εναγόμενους 1 και 2: καμιά εμφάνιση ΑΠΟΦΑΣΗ Η αξίωση της ενάγουσας εναντίον των εναγόμενων 1 και 2 σύμφωνα με το γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα της αγωγής της πρώτης είναι για ειδικές και/ή γενικές και/ή τιμωρητικές και/ή επαυξημένες αποζημιώσεις συνεπεία τραυματισμών και/ή σωματικών βλαβών και/ή ατυχήματος που υπέστηκε μετά από χρήση και/ή επίσκεψη των χώρων και/ή χώρου στάθμευσης και/ή του ακινήτου των εναγόμενων, κατά ή περί τις αρχές Ιανουαρίου, 2017, όπου την ευθύνη για το ρηθέν ατύχημα και/ή συμβάν φέρουν οι εναγόμενοι από πράξεις και/ή παραλείψεις και/ή εγκληματική απερισκεψία και/ή αμέλεια και/ή άλλως πως. Η αγωγή καταχωρήθηκε στις 14/3/2017 και πιστό κλητήριο ένταλμα αυτής επιδόθηκε στους εναγόμενους 1 και 2, στις 27/3/

  1. Επειδή παρέλειψαν να καταχωρήσουν εμφάνιση εντός της ταχθείσας από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, προθεσμίας, η ενάγουσα, στις 20/4/2018 καταχώρησε έκθεση απαίτησης και στις 22/6/2018 την υπό κρίση αίτηση, με την οποία ζητά την έκδοση απόφασης εναντίον τους. Προς απόδειξη της αίτησης, η ενάγουσα προέβηκε σε ένορκη δήλωση (τεκμήριο 1), στην οποία επισυνάπτονται και διάφορα τεκμήρια. Κατόπιν άδειάς μου προέβηκε και σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση (τεκμήριο 2). Κατά την εξέταση της αίτησης, στις 18/10/2018, ο ευπαίδευτος δικηγόρος της ενάγουσας υπόβαλε και σχετική - γραπτή - αγόρευση αναφορικά με το θέμα της ευθύνης καθώς και του ύψους των γενικών αποζημιώσεων. Από την ενώπιόν μου μαρτυρία - η οποία κατά βάση συνάδει με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς της ενάγουσας - βρίσκω ότι τα πραγματικά γεγονότα που περιβάλλουν την αγωγή είναι τα εξής: Στον ουσιώδη χρόνο, η ενάγουσα ήταν ηλικία 27 ετών και εργαζόταν στην εταιρεία (αναφέρεται το όνομά της), με καθαρές μηνιαίες απολαβές περί τα €840,
  2. Κατά τον ίδιο χρόνο, οι εναγόμενοι 1 - εταιρεία περιορισμένης ευθύνης σύμφωνα με το Νόμο - διεύθυναν την επιχείρηση καφετέριας με την ονομασία «C. C.», η οποία βρίσκεται στη Μέσα Γειτονιά, Λεμεσός. Ο εναγόμενος 2 είναι ο διευθυντής και συνιδιοκτήτης των εναγόμενων 1 και προσωπικά, ένας από τους ενοικιαστές του χώρου (περιλαμβανομένου και του χώρου στάθμευσης) στον οποίο βρίσκεται η καφετέρια. Κατά ή περί τις 2/1/2017 και περί ώρα 10:30 μ.μ., η ενάγουσα, μαζί με δυο φίλες της επισκέφθηκε για πρώτη φορά την παραπάνω καφετέρια. Κατά την άφιξή τους στο μέρος στάθμευσαν το αυτοκίνητο στο οποίο επέβαιναν σε σημείο, δίπλα από την καφετέρια. Να σημειωθεί ότι, το συγκεκριμένο μέρος παρέχεται από την καφετέρια ως χώρος στάθμευσης. Η εναγόμενη, αφού κατέβηκε από το αυτοκίνητο και βάδιζε προς την είσοδο της καφετέριας, ξαφνικά και χωρίς να αντιληφθεί οτιδήποτε, έπεσε σε απότομο κατηφορικό γκαράζ/ράμπα, ύψους ενάμισι περίπου μέτρου και τραυματίστηκε στο δεξί της χέρι και συγκεκριμένα, στον αγκώνα. Τη στιγμή αυτή, στην είσοδο της ράμπας υπήρχε τούβλο, βαμμένο με άσπρο και μαύρο χρώμα, το οποίο μπορούσε να εκληφθεί και ως πεζοδρόμιο. Επειδή ήταν βράδυ και δεν υπήρχε φωτισμός και προειδοποιητική πινακίδα, η ενάγουσα δε διέκρινε την ράμπα. Αυτό και για τον επιπλέον λόγο, ότι ο χώρος στάθμευσης είναι επιστρωμένος με άσφαλτο μαύρου χρώματος και το βράδυ δε φαίνεται καθόλου. Το γεγονός ότι οι εναγόμενοι 1 και 2, ενώ χρησιμοποιούσαν ως χώρο στάθμευσης το μέρος όπου έγινε το επίδικο ατύχημα και γνώριζαν ότι στο σημείο από το οποίο έπεσε η ενάγουσα υπήρχε η ράμπα, ύψους ενάμισι περίπου μέτρου, εντούτοις παρέλειψαν να φωτίσουν το μέρος, είτε να το σηματοδοτήσουν είτε να τοποθετήσουν προειδοποιητική πινακίδα είτε τέλος να ανεγείρουν προστατευτικό τοίχο, στοιχειοθετεί σε βάρος τους το αστικό αδίκημα της αμέλειας, κατά το άρθρο 51 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ.
  3. Η ενάγουσα, με την αγωγή της αξιώνει εναντίον των εναγόμενων 1 και 2 υπό μορφή ειδικών αποζημιώσεων, το συνολικό ποσό των €8.544,40, αναλυτικά, ως ακολούθως: Έξοδα Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού και συγκεκριμένα, εισαγωγή/εγγραφή - X-RAY €10,
  4. Έξοδα πολυκλινικής (χειρουργείο, διαμονή, φάρμακα κ.λ.π.) €4.932,
  5. Έξοδα φυσιοθεραπειών (30 x €50,00) €1.500,
  6. Απώλεια ημερομισθίων, λόγω σύστασης από το θεράποντα γιατρό για περιορισμό στο σπίτι, μετά την εγχείρηση, για αποκατάσταση της βλάβης, €1.800,
  7. Πληρωμές ταξί - λεωφορείων για την περίοδο αδυναμίας οδήγησης αυτοκινήτου (μετά την εγχείρηση) €280,
  8. Φάρμακα €22,
  9. Έχοντας κατά νου τις αρχές που διέπουν το θέμα απόδειξης των ειδικών ζημιών, η ενάγουσα δικαιούται στην έκδοση απόφαση σε σχέση με τα ακόλουθα - από τα παραπάνω - ποσά, για τα οποία έχει θέσει ενώπιόν μου ικανοποιητική μαρτυρία που τα αποδεικνύει (βλ. τη δέσμη εγγράφων - τεκμήριο Δ καθώς και το τεκμήριο Ε - στην ένορκη της δήλωση): Για το ποσό των €10,00 το οποίο κατέβαλε στο νοσοκομείο (βλ. τη σχετική απόδειξη - σελ. 10 του τεκμηρίου Δ -), για το συνολικό ποσό των €4.298,06 το οποίο πλήρωσε στην πολυκλινική (βλ. τις τρεις αποδείξεις της πολυκλινικής, ημερομηνίας 3/1/2017, 5/1/2017 και 7/2/2017, για τα ποσά των €69,06, €3.234,00 και €45,00, αντίστοιχα, το τιμολόγιο του γιατρού Αλκιβιάδους, για το ποσό των €750,00 και τέλος, το ιατρικό σημείωμα του γιατρού Κλεάνθους, για το ποσό των €200,00, τα οποία αποτελούν μέρος του ίδιου τεκμηρίου). Δε μου διαφεύγει ότι με βάση το τιμολόγιο που εξέδωσε ο γιατρός Αλκιβιάδους, η χρέωσή του ανέρχεται στο ποσό των €1.384,
  10. Ωστόσο, δεδομένου ότι το ποσό που εν τέλει του καταβλήθηκε σύμφωνα με το ίδιο έγγραφο είναι μόνο €750,00, η ενάγουσα δικαιούται σε απόφαση για το ποσό αυτό. Η ενάγουσα, από το συνολικό ποσό των €1.800,00 που αξιώνει υπό μορφή απώλειας ημερομισθίων δικαιούται στην έκδοση απόφασης για το ποσό των €1.680,
  11. Από τη συνδυασμένη ερμηνεία του περιεχομένου των δυο καταστάσεων πληρωμής (μέρος του τεκμηρίου Δ στην ένορκη της δήλωση) και του εγγράφου με τίτλο «Δελτίο χορηγήσεως άδειας απουσίας από την εργασία» της πολυκλινικής «Υγεία» (τεκμήριο Ε στην ίδια ένορκη δήλωση) και λαμβάνοντας υπόψη τον ισχυρισμό της, ότι στον ουσιώδη χρόνο εργαζόταν με καθαρό μηνιαίο μισθό περί τα €840,00 και με δεδομένο ότι απουσίασε από την εργασία της για περίοδο δυο μηνών, το ποσό των €1.680,00 είναι αυτό για το οποίο δικαιούται στην έκδοση απόφασης. Απ' εκεί και πέρα, για δυο λόγους δεν είμαι διατεθειμένος να της επιδικάσω οποιοδήποτε ποσό από το ποσό των €1.500,00 το οποίο αξιώνει υπό μορφή εξόδων για φυσιοθεραπείες. Καταρχήν, ενώ στην έκθεση απαίτησης γίνεται αναφορά σε 30 φυσιοθεραπείες προς €50,00, κάθε μία, με τη σχετική βεβαίωση του Πρότυπου Κέντρου Αποκατάστασης - που αποτελεί κι αυτή μέρος του τεκμηρίου Δ στην ένορκη δήλωση της ενάγουσας, ημερομηνίας 17/9/2018 -, βεβαιώνεται ότι κάθε θεραπεία στοίχιζε €30,00, ως επίσης ότι μέχρι τις 13/3/2017 - που είναι η ημερομηνία της βεβαίωσης - η ενάγουσα ακολούθησε 50 φυσιοθεραπείες. Συναφώς με το θέμα, ότι δε συνάδουν οι δικογραφημένοι ισχυρισμοί της με τη μαρτυρία της είναι ολοφάνερο. Ωστόσο υπάρχει ακόμη ένας λόγος - πολύ πιο σοβαρός - για τον οποίο θεωρώ πως δε νομιμοποιούμαι να επιδικάσω στην ενάγουσα οποιοδήποτε ποσό από αυτό που αξιώνει υπό μορφή εξόδων για φυσιοθεραπείες. Δεδομένου ότι η σχετική βεβαίωση είναι ημερομηνίας 13/3/2017 και η ένορκη δήλωση στην οποία προέβη η ενάγουσα για σκοπούς απόδειξης της απαίτησής της είναι ημερομηνίας 17/9/2018, για να νομιμοποίητο να διεκδικεί οποιοδήποτε ποσό υπό μορφή εξόδων για φυσιοθεραπείες, το ελάχιστο που όφειλε να κάνει ήταν να προσκομίσει κάποια απόδειξη πληρωμής/είσπραξης - όπως έκανε και με τις υπόλοιπες αξιώσεις της υπό μορφή ειδικών ζημιών, για τις οποίες θα εκδοθεί σχετική απόφαση -. Αφ' ης στιγμής δεν το έκανε δε δικαιούται σε ικανοποίηση της σχετικής αξίωσης. Η ενάγουσα αξιώνει το ποσό των €280,00, υπό μορφή πληρωμών ταξί - λεωφορείων για την περίοδο αδυναμίας οδήγησης αυτοκινήτου (μετά την εγχείρηση). Στην απουσία προσκόμισης σχετικών αποδείξεων που να στοιχειοθετούν την εν λόγω αξίωση θεωρώ πως ούτε και αυτή έχει αποδειχτεί. Αντίθετα, για το ποσό των €22,37 το οποίο αξιώνει για φάρμακα, επειδή προσκομίζει σχετική απόδειξη δικαιούται στην έκδοση απόφασης. Κατ' ακολουθία των πιο πάνω, η ενάγουσα δικαιούται στην έκδοση απόφασης για το συνολικό ποσό των €6.010,43, υπό μορφή ειδικών αποζημιώσεων. Στρέφομαι τώρα στον καθορισμό του ύψους των γενικών αποζημιώσεων που δικαιούται η ενάγουσα, έχοντας και πάλι υπόψη τις αρχές που διέπουν το θέμα, υπό το φως όσων αναφέρονται - μεταξύ άλλων και - στην υπόθεση Μαυροπετρή v. Λουκά

(1995)1 Α.Α.Δ.
  1. Η ενάγουσα, στον ουσιώδη χρόνο ήταν 27 ετών. Συνεπεία του επίδικου ατυχήματος μεταφέρθηκε αυθημερόν στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού και ακολούθως στην ιδιωτική πολυκλινική «Υγεία» όπου διαγνώστηκε κάταγμα ωλεκράνου (αγκώνα) δεξιά. Την επομένη, 3/1/2017 υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση κατά την οποία της έγινε ανάταξη και οστεοσύνθεση του κατάγματος με την τοποθέτηση πλατινών, οι οποίες, σύντομα θα πρέπει να αφαιρεθούν. Για το σκοπό αυτό, θα πρέπει να υποβληθεί σε νέα χειρουργική επέμβαση, το συνολικό κόστος της οποίας ανέρχεται σε €4.500,
  2. Νοσηλεύτηκε στην πολυκλινική μέχρι και τις 5/1/2017 και εστάλη για φυσιοθεραπεία, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι για λόγους που αναφέρονται σε άλλο σημείο (πιο πάνω) δεν έχει αποδειχθεί ότι κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό για φυσιοθεραπείες. Όλα τα παραπάνω αποδεικνύονται από το περιεχόμενο της ιατρικής μαρτυρίας που έχει τεθεί ενώπιόν μου από την ενάγουσα και συγκεκριμένα από το περιεχόμενο αριθμού εγγράφων τα οποία επισυνάπτονται στην ένορκη της δήλωση (τεκμήριο 1). Απ' εκεί και πέρα, η ενάγουσα ισχυρίζεται και τα εξής, τα οποία, ελλείψει ιατρικής μαρτυρίας που να τα επιβεβαιώνει και κυρίως, που να καταδεικνύει ότι αυτά συνδέονται αιτιωδώς με τον τραυματισμό που υπέστη κατά το επίδικο ατύχημα, δε λαμβάνω υπόψη για σκοπούς προσδιορισμού του ύψους των γενικών αποζημιώσεων που θα της επιδικάσω: Μέχρι σήμερα υποφέρει από δυνατούς πόνους συνεπεία του τραυματισμού που υπέστηκε και αναγκάζεται να λαμβάνει συχνά παυσίπονα για αντιμετώπιση του πόνου, περιπλέον η κινητικότητα του χεριού της και ειδικότερα του αγκώνα της έχει περιοριστεί αρκετά, κατάσταση που θα πρέπει να αντιμετωπίζει και να βιώνει για το υπόλοιπο της ζωής της. Για το υπόλοιπο της ζωής της θα βιώνει κατάλοιπα του εν λόγω τραυματισμού, ήτοι έντονων πόνων, ειδικότερα τις περιόδους που αλλάζουν οι εποχές, αλλά και τους περιορισμούς και/ή αδυναμίες κίνησης του αγκώνα του δεξιού της χεριού, συγκριτικά με το παρελθόν, στοιχεία τα οποία υποβίβασαν τη γενικότερη ποιότητα της ζωής της, αλλά και την απόλαυση της άθλησης και εκγύμνασης στην οποία επιδιδόταν με άνεση και όρεξη στο παρελθόν. Λαμβάνοντας υπόψη το είδος, έκταση και σοβαρότητα του τραυματισμού που υπέστη η ενάγουσα, εξαιτίας του επίδικου ατυχήματος, την ταλαιπωρία που υπέστη συνεπεία αυτού καθώς και αυτή που θα υποστεί ακόμη, δεδομένου ότι καθώς ήδη έχει αναφερθεί σύντομα θα πρέπει να υποβληθεί και σε νέα χειρουργική επέμβαση, το συνολικό κόστος της οποίας ανέρχεται στο ποσό των €4.500,00, την ηλικία της και γενικά όλους τους σχετικούς παράγοντες που διέπουν το θέμα, θεωρώ ότι ένα ποσό της τάξεως των €12.000,00 - στο οποίο περιλαμβάνεται και το κόστος της μελλοντικής χειρουργικής επέμβασης - αποτελεί δίκαιη και εύλογη αποζημίωση υπό μορφή γενικών αποζημιώσεων. Έχοντας υπόψη το περιεχόμενο της γραπτής αγόρευσης του ευπαίδευτου δικηγόρου της ενάγουσας θεωρώ ότι αυτή εγκατέλειψε - και ορθά θα έλεγα - την αξίωση για καταβολή τιμωρητικών και/ή επαυξημένων αποζημιώσεων. Εν πάση περιπτώσει και να μην ισχύει αυτό, ενώ από τη μια, με το συνολικό ποσό των €18.010,43, πλέον τόκους που θα της επιδικάσω, υπό μορφή γενικών και ειδικών αποζημιώσεων θεωρώ ότι αποκαθίσταται πλήρως για ό,τι της συνέβηκε κατά το επίδικο ατύχημα, από την άλλη, το γεγονός ότι κανένα στοιχείο μαρτυρίας έχει τεθεί ενώπιόν μου αναφορικά με την οικονομική κατάσταση των εναγόμενων 1 και 2 αποτελεί ικανοποιητικό λόγο για τον οποίο αυτή δε δικαιούται να αξιώνει αυτοτελώς την καταβολή τιμωρητικών και/ή επαυξημένων αποζημιώσεων (βλ. Κωνσταντίνου ή Μήτα v. Γ. Κ. Σοφοκλέους Λτδ
(2003)1(Γ) Α.Α.Δ. 1952). Ακολουθεί ότι η σχετική αξίωση απορρίπτεται. Κατ' ακολουθία όλων των παραπάνω διαπιστώσεων και συμπερασμάτων μου εκδίδεται απόφαση υπέρ της ενάγουσας και σε βάρος των εναγόμενων 1 και 2, αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα, για το ποσό των €6.010,43, υπό μορφή ειδικών αποζημιώσεων και για το ποσό των €12.000,00, υπό μορφή γενικών αποζημιώσεων. Και τα δυο ποσά, θα φέρουν νόμιμο τόκο. Οι εναγόμενοι 1 και 2 καταδικάζεται και στα έξοδα της αγωγής, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............... Κ. Κωνσταντίνου, Πρ. Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Κ.Κ. Subject: Civil/Other actions/Final/Interim (Αναφορά: ατύχημα - γενικές, ειδικές αποζημιώσεις) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.