ΚΥΡΙΑΚΟΥ κ.α. ν. MERIDIAN GAMING LTD κ.α., Aγωγή Αρ. 1080/2017, 28/12/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A543 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Aγωγή Αρ. 1080/2017 Μεταξύ:
- ΧΧΧΧ ΚΥΡΙΑΚΟΥ, από την Λεμεσό
- ΧΧΧΧ ΕΥΡΙΠΙΔΟΥ, από την Λεμεσό
- ΧΧΧΧ ΚΥΡΙΑΚΟΥ και ΧΧΧΧ ΕΥΡΙΠΙΔΟΥ, υπό την ιδιότητα τους ως μέτοχοι της Εναγόμενης 3 εταιρείας ως παράγωγη ή/και εκπροσωπευτική αγωγή των συμφερόντων της (derivative action), από τη Λεμεσό Εναγόντων -και-
- MERIDIAN GAMING LTD, από την Μάλτα
- JOKER GAMES LIMITED, από τη Σερβία
- FAIR CHAMPIONS MERIDIAN LIMITED, από τη Λεμεσό
- ΧΧΧΧ BOZOVIC, από τη Σερβία
- ΧΧΧΧ MILOSEVIC, από την Σερβία
- MERIDIAN GAMING (CY) LTD, από τη Λευκωσία Εναγομένων ------------------------------- Αίτηση ημερ. 2.11.2018 Ημερ.: 28.12.2018 Για τους Ενάγοντες-Αιτητές: κα Ε. Μιχαηλίδου για PHC Tsangarides LLC Για τoυς Εναγόμενους 1, 2, 3, 4 & 5-Καθ' ων η Αίτηση: κ. Γ. Γεωργιάδης με κα Ν. Βαρωσιώτου για Γ. Γεωργιάδης & Συνεργάτες ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η αγωγή καταχωρίστηκε την 21.4.2017 με Κλητήριο Ένταλμα Γενικά Οπισθογραφημένο. Οι Ενάγοντες 1 και 2, μέτοχοι της Εναγόμενης 3 Εταιρείας, καταλογίζουν στους Εναγομένους 1 και 2, επίσης μετόχους της Εταιρείας, ότι ενεργούν δόλια για εξυπηρέτηση δικών τους αποκλειστικά σκοπών και συμφερόντων, κατά παράβαση των καθηκόντων και υποχρεώσεων τους και όχι καλόπιστα και προς το συμφέρον της Εταιρείας. Περαιτέρω, τους καταλογίζουν ότι συνωμότησαν με τους Εναγόμενους 4 και 5, διευθυντές της Εταιρείας για να εξαπατήσουν την Εταιρεία και να οικειοποιηθούν τα περιουσιακά της στοιχεία, το πελατολόγιο και τη φήμη της. Σε σχέση προς αυτό, αξιώνεται διάταγμα εναντίον των Εναγομένων που να τους διατάσσει να παράσχουν λογαριασμούς σε σχέση με κέρδη που αποκόμισαν από την παράνομη, όπως την χαρακτηρίζουν, λειτουργία της Εναγόμενης 6 Εταιρείας από τον Μάϊο του
- Διεκδικούνται ακόμα γενικές, παραδειγματικές, τιμωρητικές και αυξημένες αποζημιώσεις. Η αγωγή χαρακτηρίζεται ως προσωπική των Εναγόντων 1 και 2 αλλά και ως παράγωγη για την προάσπιση των συμφερόντων της Εταιρείας και περίπου έτσι περιγράφονται οι Ενάγοντες 1 και 2 ως Ενάγοντες
- Έκθεση Απαίτησης καταχωρίστηκε την 14.9.
- Στο Παρακλητικό της επαναλαμβάνεται κατά κύριο λόγο η οπισθογράφηση του Κλητηρίου. Οι Εναγόμενοι 1 - 5 καταχώρησαν Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτηση την 5.7.
- Με την υπό κρίση Αίτηση οι Ενάγοντες εξαιτούνταν την έκδοση δύο διαταγμάτων που αφορούσαν ξεχωριστές πτυχές της μεταξύ τους διένεξης. Κατά τη δικάσιμο της 21.12.2018 και μετά την εκ συμφώνου ακύρωση του προσωρινού απόλυτου διατάγματος ημερ. 22.1.2018, συναινετικά εκδόθηκε διάταγμα ως η παρ. Β της Αιτησης, οπόταν ό,τι παρέμεινε προς εκδίκαση είναι το εξαιτούμενο με την παρ. Α διάταγμα. Αυτό αφορά σε ενδιάμεσο διάταγμα το οποίο να δεσμεύει, μέχρι την τελική εκδίκαση της αγωγής, το ποσό των €555.197,50 το οποίο βρίσκεται κατατεθειμένο σε λογαριασμό της Εναγόμενης 3 στην Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα Λτδ, που έχει μεταφερθεί στην Hellenic Public Co Ltd. Η Αίτηση υποστηρίζεται με Ένορκη Δήλωση ημερ. 2.11.2018 του Ενάγοντα 2 που, όπως αναφέρει, είναι εξουσιοδοτημένος να προβεί σε αυτή από τον Ενάγοντα
- Οι Εναγόμενοι καταχώρησαν Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης με 13 λόγους ένστασης που υποστηρίζεται με Ένορκη Δήλωση ημερ. 20.12.2018 του Θράσου Πέτρου, διευθυντή της Εναγόμενης 3 που, όπως αναφέρει, είναι εξουσιοδοτημένος να προβεί σε αυτή και από τους υπόλοιπους Εναγομένους. Επισημαίνεται στην Ένσταση πως ενώ στην Αίτηση έχει επισυναφθεί Ένορκη Δήλωση ημερ. 2.11.2018 του Εναγόμενου 2 στο σώμα της Αίτησης αναφέρεται ότι αυτή «στηρίζεται στα γεγονότα που εκτίθενται στην επισυνημμένη Ένορκη Δήλωση του [Ενάγοντα 1] ημερομηνίας 02/11/2018». Πρόδηλα πρόκειται για παραδρομή που καμιά δυσμένεια δεν έχει προκαλέσει στην πλευρά των Εναγομένων που, έχοντας εντοπίσει το σφάλμα, αντιμετώπισαν την Αίτηση όπως πράγματι αυτή υποστηρίζεται. Η Αίτηση εδράζεται κατά κύριο λόγο στο άρθρο 32 των περί Δικαστηρίων Νόμων που παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία διακριτική ευχέρεια, εφόσον συντρέχουν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις του, να εκδώσει οποιοδήποτε προστακτικό ή απαγορευτικό παρεμπίπτον διάταγμα που θα έκρινε δίκαιο ή πρόσφορο. Αυτό έχει αποτελέσει αντικείμενο εξέτασης σε πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην Odysseos v. Pieris Estates Ltd and Another
(1982)1 C.L.R. 557 επανατοποθετήθηκε η αρχή πως για την επιτυχή επίκληση του άρθρου 32 απαιτούνται τρεις προϋποθέσεις. Αυτές είναι, η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας και να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Αναγνωρίζεται πως αφού ο αιτητής ικανοποιήσει το Δικαστήριο πως πληρούνται όλες οι πιο πάνω προϋποθέσεις, το Δικαστήριο εξετάζει όλους τους παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη για την ορθή ενάσκηση της διακριτικής του ευχέρειας και σταθμίζει στα πλαίσια αυτά το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. Πασχάλης Χατζηβασίλης
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 152). Στην προσπάθειά του να απονέμει δικαιοσύνη στο προκαταρκτικό αυτό στάδιο της υπόθεσης, το Δικαστήριο δεν αποφασίζει επί της απαίτησης του ενάγοντα και επιμελώς θα πρέπει να αποφεύγει την κρίση της ουσίας της αγωγής. Περιορίζεται και προσεγγίζει το μαρτυρικό υλικό με μόνο σκοπό τη διακρίβωση της ύπαρξης ή όχι των πιο πάνω προϋποθέσεων και κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263). Οποιεσδήποτε διαπιστώσεις γίνονται για σκοπούς της εξέτασης της έκδοσης ή μη του προσωρινού διατάγματος και όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή παραμένουν ζωντανά για να αποφασιστούν όταν θα εκδικαστεί η ουσία της (βλ. Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka D.D.
(1999)1(A) A.A.Δ. 225, 236). Αναφορικά με τις δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 αναφέρεται στην Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita - Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 2015, 204, ότι αυτό που πρέπει να αποκαλύπτεται από την ένορκη δήλωση είναι ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση και ότι ο ενάγων έχει προοπτικές επιτυχίας οι οποίες υφίστανται στην ουσία και στην πραγματικότητα. Ο ενάγων δεν υπέχει υποχρέωση, όπως ήταν προηγουμένως η αντίληψη, να αποδείξει ότι έχει ισχυρή εκ πρώτης όψεως υπόθεση ή εκ πρώτης όψεως υπόθεση ή ακόμα πιθανότητα ότι θα επιτύχει στη δίκη. Το βάρος στον ενάγοντα είναι λιγότερο, πρέπει να αποδείξει ότι έχει συζητήσιμη υπόθεση. Στην Πουργουρίδης κ.α. ν. Μέζου κ.α.
(1994)1 Α.Α.Δ. 201, 207 αναφέρεται ότι η έννοια της πιθανότητας περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι το μέτρο απόδειξης στις αστικές υποθέσεις. Αυτό που απαιτείται από τον αιτητή είναι να δείξει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας. Στην Κυτάλα κ.α. ν. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 Α.Α.Δ. 253, 257-8, αναφέρεται ότι η μαρτυρία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας. Σημειώνεται, ακόμα, ότι η προοπτική επιτυχίας δεν μπορεί παρά να εξετάζεται στη βάση μαρτυρίας. Αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 και σε σχέση με διατάγματα που αφορούν σε δέσμευση περιουσιακών στοιχείων, αναφέρεται στην Poltava Petroleum Co. v. Mexana Oil Ltd κ.α.
(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 1301, 1316-1320 πως ο μοναδικός σκοπός ή δικαιολογία για διάταγμα τύπου Mareva είναι να αποτρέψει την απόσπαση με απάτη του προϊόντος της αγωγής σε περίπτωση επιτυχίας της, είτε με το να μεταφέρει ο εναγόμενος τα περιουσιακά του στοιχεία στο εξωτερικό ή με το να τα εξαφανίσει εντός της δικαιοδοσίας. Μνημονεύεται απόσπασμα από την C. Phasarias (Automotive Centre) Ltd v. Σκυροποιία «Λεωνίκ» Λτδ
(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 785, 789-90, ότι δεν αναδύεται ως ανάγκη η προσαγωγή μαρτυρίας για πράγματι πρόθεση του εναγόμενου για αποξένωση ή επιβάρυνση. Εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση, εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα δοθεί. Ο κίνδυνος, δηλαδή, να μην ικανοποιηθεί δικαστική απόφαση αν μεταβιβαστεί ή επιβαρυνθεί η περιουσία. Ότι οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 των περί Δικαστηρίων Νόμων ικανοποιούνται διαπιστώνεται στη βάση του μαρτυρικού υλικού που προσφέρεται με την ένορκη δήλωση ή τις ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν την αίτηση. Το γεγονός ότι σε μια υπόθεση έχει προηγουμένως εκδοθεί άλλο προσωρινό διάταγμα, που εξυπακούει ότι το Δικαστήριο ικανοποιήθηκε για την ύπαρξη των δύο πρώτων προϋποθέσεων του άρθρου 32, δεν δικαιολογεί να εκλαμβάνεται ως δεδομένη η ικανοποίηση τους για σκοπούς άλλης αίτησης για προσωρινό διάταγμα που ακολουθεί. Η διαπίστωση που είχε προηγηθεί αφορούσε την προγενέστερη διαδικασία και μόνον, στη βάση του μαρτυρικού υλικού που είχε τότε τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Σε οποιαδήποτε μεταγενέστερη αίτηση το σχετικό μαρτυρικό υλικό πρέπει να τίθεται εκ νέου ενώπιον του Δικαστηρίου. Διαφορετικά δεν μπορεί να διαπιστωθεί ότι οι προϋποθέσεις πληρούνται. Η κάθε δευτερογενής αίτηση διατηρεί την αυτοτέλεια της και ακόμα εκεί όπου ο ομνύοντας αναφέρει ότι επαναλαμβάνει το περιεχόμενο προγενέστερης ένορκης του δήλωσης που βρίσκεται στον δικογραφικό φάκελο, το ορθό είναι να επισυνάπτεται η προηγούμενη δήλωση ως τεκμήριο. Στην Ένορκη Δήλωση του Ενάγοντα 2 δεν γίνεται αναφορά σε γεγονότα που θα μπορούσαν να στοιχειοθετήσουν τις δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 των περί Δικαστηρίων Νόμων. Παρασυρόμενος, ίσως, ο Ενάγοντας 2 από το γεγονός ότι έχουν προηγηθεί Ενδιάμεσες Αποφάσεις όπου το Δικαστήριο προέβηκε σε σχετικές διαπιστώσεις, περιγράφει τα γεγονότα της αντιδικίας από κάποιο ενδιάμεσο στάδιο της αντιδικίας, παραλείποντας αναφορές στη βάση της αξίωσης και στο υπόβαθρο στοιχειοθέτησης σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση και το ουσιαστικότερο ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Η αναφορά στην παρ. 2 της Ένορκης Δήλωσης του Ενάγοντα 2 ότι αυτός υιοθετεί πλήρως το περιεχόμενο της Έκθεσης Απαίτησης δεν μπορεί να καλύψει το κενό, παρά το ότι στην παράγραφο που προηγείται δηλώνει ότι γνωρίζει καλά και προσωπικά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Η υιοθέτηση δικογράφου, όπου προβάλλονται και διαζευκτικοί ισχυρισμοί γεγονότων, δεν οδηγεί σε βεβαιότητα ως προς τις ακριβείς θέσεις που προβάλλονται. Το Δικαστήριο δεν θα προβεί σε ευρήματα ως προς τα πραγματικά γεγονότα, αλλά πρέπει να μπορεί να καταλήξει θετικά ως προς τις θέσεις που προβάλλονται στην υποστηρικτική της Αίτησης Ένορκη Δήλωση. Δεν είναι έργο του Δικαστηρίου να διέλθει ένα προς ένα τους ισχυρισμούς που προβάλλονται στην Έκθεση Απαίτησης και να συμπεράνει τι ακριβώς είναι που ο Ενάγοντας 2 ορκίζεται ότι ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Ο ομνύοντας οφείλει κατά τρόπο θετικό και μη διφορούμενο να προβάλλει τα γεγονότα που ορκίζεται ότι ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, ώστε να υπόκειται και στις συνέπειες του νόμου εφόσον διαπιστωθεί ότι πρόβαλε αναληθή γεγονότα ενόρκως. Για σκοπούς πληρότητας, αλλά και προς υποβοήθηση της διαδικασίας, αφού είναι ενδεχόμενο οι Ενάγοντες να επανέλθουν, το Δικαστήριο θα εξετάσει το επιμέρους ζήτημα που απασχόλησε κατά κύριο λόγο κατά την ακρόαση της Αίτησης. Αντικείμενο της Αίτησης, όπως είχε περιοριστεί, ήταν το ποσό των €555.197,50 το οποίο, κατά τους Ενάγοντες, βρίσκεται κατατεθειμένο σε λογαριασμό της Εναγόμενης 3 στην τράπεζα Hellenic. Δεν έχει ιδιαίτερη σημασία από που εκπηγάζει η διάθεση του ποσού αυτού. Η σχετική παράμετρος εμπλέκεται ως μαρτυρία που, κατά τους Ενάγοντες, καταδεικνύει ότι πρόκειται για υπαρκτό ποσό. Και τούτο, αφού η θέση των Εναγομένων είναι πως δεν υφίσταται τέτοιο διαθέσιμο ποσό και συνεπώς η Αίτηση είναι μάταια. Είναι η θέση των Εναγόντων ότι το ποσό των €555.197,50 πρέπει να βρίσκεται στο λογαριασμό αρ. XXXXX649-6 της Εναγόμενης 3 της Συνεργατικής Τράπεζας που μετά τη διάλυση του Συνεργατισμού μεταφέρθηκε στην τράπεζα Hellenic. Παρουσιάζουν κατάσταση λογαριασμού ημερ. 11.9.2018 που αφορά τον πιο πάνω λογαριασμό (ΕΕ1). Προκύπτει ότι πρόκειται για λογαριασμό προθεσμίας με ποσό €555.197,50 που αφορά ένα γραμμάτιο. Αυτό ανανεώθηκε την 3.11.
- Αυτό το γραμμάτιο δεσμεύτηκε ώστε να εκδοθεί εγγυητική επιστολή προς όφελος της Εθνικής Αρχής Στοιχημάτων για το ποσό των €550.
- Είναι η περαιτέρω θέση των Εναγόντων ότι εφόσον η άδεια παροχής υπηρεσιών Κλάσης Α για την οποία παραχωρήθηκε η εγγυητική και συνακόλουθα δέσμευση του ποσού του γραμματίου δεν ανανεώθηκε, η εγγύηση επίσης δεν ανανεώθηκε και το ποσό του γραμματίου έχει αποδεσμευτεί. Παρουσιάζεται επιστολή της Εθνικής Αρχής Στοιχημάτων ημερ. 10.5.2018 προς τους δικηγόρους των Εναγόντων (ΕΕ4) όπου αναφέρεται ότι η άδεια που είχε η Εναγόμενη 3 έληξε την 25.1.
- Αίτηση για ανανέωση που είχε υποβληθεί την 24.10.2017 αποσύρθηκε την 20.12.
- Έτσι όταν την 2.2.2018 η Εναγόμενη 3 ζήτησε την ανανέωση ήταν πλέον αργά αφού η άδεια είχε ήδη εκπνεύσει. Επομένως εφόσον η άδεια για την οποία είχε δοθεί η εγγύηση εξέπνευσε την 25.1.2018 στη συνέχεια δεν μπορεί να ανανεώθηκε η ισχύς της εγγυητικής. Πότε η εγγυητική έπαψε να ισχύει δεν αναφέρεται. Μπορεί κατά την 25.1.2018 ή σε κάποιο μεταγενέστερο χρόνο σύμφωνα με τους ισχύοντες Κανονισμούς. Το ζήτημα δεν συνδέεται απαρέγκλιτα με την ημερομηνία ανανέωσης του γραμματίου. Μπορεί η εγγύηση να έπαψε να ισχύει προγενέστερα της 3.11.2018 και το γραμμάτιο να έπαψε να είναι δεσμευμένο από πιο πριν. Κατά πόσο το γραμμάτιο ανανεώθηκε ή όχι κατά την 3.11.2018 είναι ζήτημα παρεμφερές. Σημειώνεται στην Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση ότι η Εναγόμενη 3 χωρίς άδεια παροχής υπηρεσιών Κλάσης Α δεν μπορεί να διεξάγει τις εργασίες της και από 25.1.2018 δεν διεξάγει καμιά εργασία. Έχει ουσιαστικά κλείσει. Οι Ενάγοντες έχοντας υπόψη την μέχρι σήμερα συμπεριφορά των Εναγομένων, που έχουν ήδη αποξενώσει την περιουσία και πελατολόγιο της Εναγομένης 3, πιστεύουν ότι το επίδικο ποσό, που είναι το μόνο περιουσιακό στοιχείο της Εναγόμενης 3 που της έχει απομείνει θα αποξενωθεί και αυτό. Γίνεται παραδεκτό στην Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Ένσταση ότι η Εναγόμενη 3 δεν έχει πλέον κύκλο εργασιών και πως η άδεια Κλάσης Α που είχε δεν έχει ανανεωθεί. Προβάλλονται εξηγήσεις γιατί δεν ήταν προς το συμφέρον της Εναγόμενης 3 να ανανεώσει την άδεια και επιρρίπτονται ευθύνες στους Ενάγοντες για την συμπεριφορά τους, όμως ποιος ευθύνεται δεν είναι ζήτημα που θα επιλυθεί στα πλαίσια της παρούσας Αίτησης. Η ουσιαστική θέση των Εναγομένων είναι πως παρά την μη ανανέωση και εκπνοή της άδειας η σχετική εγγυητική εκπνέει την 24.7.2019, επομένως δεν υπάρχει αντικείμενο στην Αίτηση, που για αυτό το λόγο και μόνο θα πρέπει να απορριφθεί. Παρουσιάζεται η σχετική εγγυητική ημερ. 21.10.2016 (ΘΠ1) που πράγματι αναφέρει ότι αυτή παραμένει σε ισχύ μέχρι την ημερομηνία εκπνοής της που είναι η 24.7.
- Αυτό δεν εξυπακούει απαρέγκλιτα ότι η εγγυητική είναι ακόμα σε ισχύ. Θα ήταν σε ισχύ μέχρι 24.7.2019, μπορεί όμως και να έχει ακυρωθεί αν έχει, για παράδειγμα, προς τούτο συναινέσει το πρόσωπο προς όφελος του οποίου εκδόθηκε, δηλαδή ο Πρόεδρος της Εθνικής Αρχής Στοιχημάτων. Στους Ενοποιημένους περί Στοιχημάτων - Αιτήσεων και Δηλώσεων - Κανονισμούς του 2018, Παράρτημα Α, Μέρος Ι, υπό τον τίτλο Διευκρινίσεις/Συνημμένα, στο σημείο Β.2 αναφέρεται ότι η αίτηση προς την Εθνική Αρχή Στοιχημάτων για έκδοση άδειας αποδέκτη Κλάσης Α για παροχή υπηρεσιών στοιχήματος πρέπει να συνοδεύεται με τραπεζική εγγύηση ύψους €550.000 με ημερομηνία λήξης έξι μήνες μετά τη λήξη άδειας για παροχή υπηρεσιών στοιχήματος από την Αρχή. Είναι συνεπώς δυνατό να έχει ακυρωθεί από τον Ιούλιο του
- Η προβαλλόμενη θέση των Εναγομένων ότι εάν εκδοθεί το εξαιτούμενο διάταγμα θα επηρεαστούν τα δικαιώματα τρίτων προσώπων, δηλαδή της Εθνικής Αρχής Στοιχημάτων, είναι λανθασμένη. Το εξαιτούμενο διάταγμα δεν αγγίζει την εγγυητική και σε περίπτωση που αυτή ισχύει τα όποια δικαιώματα της Εθνικής Αρχής Στοιχημάτων δεν επηρεάζονται. Αναφέρεται ακόμη από τους Εναγομένους πως η Εναγόμενη 3 έχει οφειλές προς τρίτους οι οποίες θα πρέπει να πληρωθούν μέσω του ποσού του οποίου ζητείται η δέσμευση. Δεν γίνεται καμία συγκεκριμένη αναφορά. Αναμφίβολα γνήσιες οφειλές προς τρίτους έχουν προτεραιότητα και οι εσωτερικές αντιπαραθέσεις στην Εναγόμενη 3 δεν θα πρέπει να είναι εμπόδιο στην ικανοποίηση τους. Αυτές θα μπορούσαν να προβληθούν, ενδεχομένως υποστηριζόμενες από μαρτυρία των πιστωτών, ώστε στην περίπτωση που θα εκδιδόταν το σχετικό διάταγμα να γίνονταν σχετικές πρόνοιες. Η ουσία του πράγματος είναι πολύ πιο απλή από όσο παρουσιάζεται από τους Εναγόμενους. Αντικείμενο είναι το πιστωτικό υπόλοιπο στον επίδικο τραπεζικό λογαριασμό. Το ποσό ανήκει στην Εναγόμενη
- Η αντιδικία στην αγωγή αφορά και στην προστασία των συμφερόντων της Εναγόμενης 3 που, κατά την αξίωση, καταπατούνται και βλάπτονται από τους Εναγόμενους 1 και 2 που έχουν στα χέρια τους μέσω των Εναγομένων 4 και 5 τον έλεγχο του διοικητικού της συμβουλίου αλλά δεν ενεργούν προς εξυπηρέτηση των συμφερόντων της. Το συμφέρον της Εναγόμενης 3 είναι να μην γίνει διασπάθιση του πιστωτικού υπολοίπου που της ανήκει. Δεν έχει σημασία ότι το μεγαλύτερο μέρος του ποσού μπορεί να μην είναι σήμερα διαθέσιμο. Δεν παύει από του να συνιστά περιουσιακό στοιχείο. Εφόσον η Εναγόμενη 3 δεν διεξάγει εργασίες δεν έχει λόγο να το χρησιμοποιεί, εκτός προς ικανοποίηση νομίμων οφειλών της. Το ζήτημα θα αφορούσε το ισοζύγιο της ευχέρειας και θα ήταν καταλυτικό υπέρ της έκδοσης του διατάγματος, εφόσον τηρούνταν όλες οι προϋποθέσεις του νόμου. Όπως έχει πιο πάνω εξηγηθεί εφόσον δεν έχουν ικανοποιηθεί οι πρώτες δύο προϋποθέσεις του άρθρου 32 των περί Δικαστηρίων Νόμων, η Αίτηση ήταν καταδικασμένη σε αποτυχία. Ως των ανωτέρω η Αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Εναγομένων και εναντίον των Εναγόντων όπως τούτα θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της αγωγής και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, οπόταν και θα είναι πληρωτέα. (Υπ.) ............. Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil Jurisdiction / Other Actions / Interim Αναφορά: Συντηρητικά Διατάγματα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο