ΠΑΦΙΤΗ ν. ΠΕΤΡΙΔΟΥ, Αρ. Αγωγής: 2067/18, 19/12/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A531 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Μ. Αγιομαμίτη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2067/18 Μεταξύ: XXX XXX ΠΑΦΙΤΗ, εκ Λεμεσού Ενάγουσας και XXXX ΠΕΤΡΙΔΟΥ, εκ Λευκωσίας Εναγομένης ------------------ Ημερομηνία: 19 Δεκεμβρίου, 2018 Για την Ενάγουσα - Αιτήτρια: κ. Ανδρέου Για την Εναγόμενη - Καθ' ης η αίτηση: κ. Θεοχαρίδης Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 26.09.18 η Ενάγουσα (στο εξής «Αιτήτρια») καταχώρησε γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα εναντίον της Εναγόμενης («Καθ' ης η αίτηση») αξιώνοντας, μεταξύ άλλων, γενικές και επαυξημένες αποζημιώσεις για παραβίαση της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής της η οποία έλαβε χώρα στα πλαίσια τηλεοπτικής εκπομπής παγκύπριας εμβέλειας. Περαιτέρω, αξιώνει την έκδοση διαταγμάτων που να απαγορεύουν στην Καθ' ης η αίτηση τη με οποιοδήποτε τρόπο δημοσιοποίηση προσωπικών δεδομένων της και/ή δεδομένων που αφορούν την ιδιωτική και οικογενειακή ζωή της. Την ίδια ημέρα καταχωρήθηκε η υπό κρίση μονομερής αίτηση, η οποία προγραμματίστηκε για εξέταση στις 28.09.18 οπότε και το Δικαστήριο εξέδωσε το επίδικα διατάγματα ορίζοντας τα επιστρεπτέα στις 05.10.
- Η Καθ' ης η αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης στις 19.11.
- Ακολούθως, μετά από αίτηση της Αιτήτριας, δόθηκε εκ συμφώνου άδεια όπως καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση, ενώ αντίστοιχη άδεια δόθηκε επίσης εκ συμφώνου και στην Καθ' ης η αίτηση. Η Αιτήτρια στην ένορκη της δήλωση αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι υπήρξε νυμφευμένη με τον XXXX για 17 περίπου χρόνια και ο γάμος τους λύθηκε με απόφαση του Οικογενειακού Δικαστηρίου στις 04.07.
- Ο πρώην σύζυγος της και η Καθ' ης η αίτηση τέλεσαν στις 08.09.18 θρησκευτικό γάμο. Η Καθ' ης η αίτηση ασκεί το επάγγελμα της ψυχολόγου, ενώ παράλληλα ασχολείται με τη συγγραφή βιβλίων και παρουσιάζει τηλεοπτική εκπομπή σε τηλεοπτικό σταθμό παγκύπριας εμβέλειας. Η σχέση και ο γάμος του πρώην συζύγου της με την Καθ' ης η αίτηση έλαβε δημοσιότητα και ο οικογενειακός, φιλικός και κοινωνικός περίγυρος της γνώριζε για την εν λόγω σχέση και τον γάμο. Το βασικό αντικείμενο των εκπομπών της Καθ' ης η αίτηση είναι οι ανθρώπινες σχέσεις, προβληματικοί γάμοι και άλλα καθημερινά και οικογενειακά προβλήματα. Παρακολουθώντας τις εν λόγω εκπομπές, η Αιτήτρια αισθάνθηκε ότι παραδείγματα που χρησιμοποιούσε η Καθ' ης η αίτηση προέρχονταν από τον έγγαμο βίο της με τον πρώην σύζυγο της και νυν σύζυγο της Καθ' ης η αίτηση. Ωστόσο επειδή οι αναφορές της Καθ' ης η αίτηση δεν ήταν προσδιοριστικές της ταυτότητας της, η Αιτήτρια δεν θεώρησε σκόπιμο να λάβει δραστικά μέτρα, αλλά απλώς εξουσιοδότησε την πρώην δικηγόρο της να στείλει επιστολή στην Καθ' ης η αίτηση καλώντας την να σταματήσει να ασχολείται και να επεμβαίνει στην προσωπική της ζωή. Στις 18.09.18 στα πλαίσια τηλεοπτικής εκπομπής σταθμού παγκύπριας εμβέλειας στην οποία η Καθ' ης η αίτηση ήταν φιλοξενούμενη, η τελευταία αναφέρθηκε στην ιδιωτική και οικογενειακή ζωή της Αιτήτριας και ιδιαιτέρως στη σεξουαλική και ερωτική ζωή της με τον πρώην σύζυγο της. Η εμφάνιση της Καθ' ης η αίτηση στην εν λόγω εκπομπή κατατέθηκε σε ηλεκτρονικό αρχείο (usb) ως Τεκμήριο 13Α και απομαγνητοφώνηση της από το χρονικό σημείο 16:08 μέχρι 26:20 ως Τεκμήριο 13Β. Μετά την προαναφερόμενη εκπομπή επικοινώνησαν μαζί της συγγενικά και φιλικά της πρόσωπα (τα οποία κατονομάζονται στην ένορκη δήλωση), εκφράζοντας τη λύπη τους, αφού αντιλήφθηκαν και αναγνώρισαν ότι η Καθ' ης η αίτηση αναφερόταν στο πρόσωπο της. Η δημόσια έκθεση της προσωπικής και οικογενειακής της ζωής την καταρράκωσε και ένιωσε εξευτελισμένη και ταπεινωμένη. Είναι δύσκολο να γίνει αντιληπτή η διαπόμπευση και η προσβολή της προσωπικότητας της. Η Καθ' ης η αίτηση με εκδικητικότητα εκμεταλλεύτηκε τη δημόσια προβολή της και το βήμα που της παραχωρήθηκε για να προσβάλει την προσωπικότητα της. Αμέσως μετά τα προαναφερόμενα έλαβε νομική συμβουλή σε σχέση με το ότι η σεξουαλική της ζωή αποτέλεσε αντικείμενο δημόσιας τηλεοπτικής συζήτησης, αλλά και σε σχέση με τη δήλωση της Καθ' ης η αίτηση που έγινε στην προαναφερόμενη τηλεοπτική εκπομπή στις 18.09.18 ότι θα συνεχίσει να μιλά. Η Καθ' ης η αίτηση εμφανίζεται τηλεοπτικά τόσο στη δική της εκπομπή, όσο και σε άλλες τηλεοπτικές εκπομπές ως προσκεκλημένη και μόνο με διάταγμα του Δικαστηρίου δεν θα αναφερθεί ξανά στην προσωπική και οικογενειακή ζωή της Αιτήτριας. Οι ισχυρισμοί της Καθ' ης η αίτηση αφορούν τον πυρήνα της προσωπικής και οικογενειακής της ζωής και της προκαλούν ανεπανόρθωτη ζημιά η οποία δεν μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα. Καταληκτικά, η Αιτήτρια υποστηρίζει ότι συντρέχουν όλες οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και είναι δίκαιο και επείγον όπως αυτά εκδοθούν για να προστατευθεί η ιδιωτική, οικογενειακή και προσωπική της ζωή. Στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της ημερομηνίας 05.12.18 ισχυρίζεται ότι μετά την έκδοση των επίδικων διαταγμάτων εξακολουθούσαν να παραμένουν αναρτημένες σε διάφορες ειδησεογραφικές σελίδες στο διαδίκτυο αναφορές σε σχέση με την ιδιωτική της ζωή. Για τον λόγο αυτό το επίδικο διάταγμα στάλθηκε αυτούσιο και χωρίς διαγραφή του ονόματος της στα Μ.Μ.Ε, προκειμένου να τηρηθεί το διάταγμα και να προστατευθεί από την περαιτέρω δημόσια διαπόμπευση της. Επίσης ισχυρίζεται ότι δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με τη δημοσίευση του επίδικου διατάγματος και ουδέποτε επικοινώνησε μαζί της οποιοσδήποτε εκπρόσωπος της Αστυνομίας ή της Επιτρόπου Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα. Όπως ήδη αναφέρθηκε η Καθ' ης η αίτηση καταχώρησε ένσταση στις 19.11.18 εγείροντας 15 συνολικά λόγους. Οι λόγοι ένστασης μπορούν να συνοψισθούν ως εξής: Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/
- Η Αιτήτρια δεν προσήλθε με καθαρά χέρια και/ή απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα. Υπήρξε καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης. Η υπό κρίση αίτηση είναι καταχρηστική και/ή κακόπιστη και με αυτή επιδιώκεται ο αφανισμός και η επαγγελματική καταβαράθρωση της Καθ' ης η αίτηση. Δεν υφίσταται λόγος για οριστικοποίηση των επίδικων διαταγμάτων, αφού η εκπομπή από την οποία έγιναν οι ισχυριζόμενες δηλώσεις δεν εκπέμπει πλέον. Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Καθ' ης η αίτηση η οποία αναφέρει, ανάμεσα σε άλλα, ότι η Αιτήτρια παραποιεί και αλλοιώνει τα γεγονότα με απώτερο σκοπό να πλήξει τη σοβαρότητα και εντιμότητα της. Ως ψυχολόγος μιλούσε και πάντοτε μιλά γενικά και εμπειρικά και οι αναφορές της είναι αόριστες και εδράζονται στην κοινωνία και στο τι επικρατεί στην κοινωνία. Λόγω της επιστημονικής ιδιότητας της ήλθε σε επαφή με πολλά περιστατικά γάμων που αντιμετώπιζαν προβλήματα καθώς επίσης και με περιπτώσεις προβληματικών σχέσεων, ερωτικών και σεξουαλικών θεμάτων. Η Αιτήτρια επιδιώκει να τη φιμώσει και να επιβάλει λογοκρισία επιχειρώντας στην ουσία να καθορίσει η ίδια το περιεχόμενο της εκπομπής της και τα επιστημονικά και κοινωνικά θέματα με τα οποία αυτή ασχολείται. Στις εκπομπές της ουδέποτε αναφέρθηκε στην προσωπική και ιδιωτική ζωή της Αιτήτριας, ούτε και αυτή αποτέλεσε σημείο αναφοράς. Αναφορικά με την εκπομπή ημερομηνίας 18.09.2018, η οποία ειρήσθω εν παρόδω δεν προβάλλεται πλέον, η Αιτήτρια αλλοίωσε τα λεγόμενα της και απέδωσε διαφορετική ερμηνεία από αυτήν που η ίδια ως επιστήμονας, ψυχολόγος και φυσικός φορέας των λεγομένων της αποδίδει. Η Αιτήτρια αποσπασματικά παρουσίασε εκείνα τα σημεία από τα λεγόμενα της που βολεύουν την ίδια, παραλείποντας το σύνολο των αναφορών της οι οποίες είναι γενικές και αφορούν την κοινωνία στο σύνολό της. Η Καθ' ης η αίτηση επισυνάπτει ως Τεκμήριο 1 φωτογραφία της Αιτήτριας την οποία ανάρτησε η τελευταία σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης δύο μέρες μετά την επίμαχη εκπομπή. Η φωτογραφία και τα σχόλια που τη συνοδεύουν δεικνύουν ότι κάθε άλλο παρά καταρρακωμένη και συντετριμμένη ήταν. Περαιτέρω, η Καθ' ης η αίτηση ισχυρίζεται ότι σε περίπτωση που μέσω της εκπομπής της πρόσβαλλε την Αιτήτρια, τότε τόσο η ίδια προσωπικά, όσο και η εκπομπή της αλλά και ο τηλεοπτικός σταθμός που την εργοδοτεί θα είχαν συνέπειες από την Αρχή Ραδιοτηλεόρασης και την Ένωση Συντακτών. Η σεξουαλική ζωή της Αιτήτριας της είναι αδιάφορη, ωστόσο η επιστήμη της και τα εμπειρικά βιώματα της σε συνδυασμό με το πλούσιο συγγραφικό έργο της της δίδουν τη δυνατότητα να ασχολείται και να μιλά για θέματα δημοσίου ενδιαφέροντος. Εάν σε αυτά τα θέματα, που απασχολούν το σύνολο της κοινωνίας, εντάσσεται και η Αιτήτρια αυτό δεν σημαίνει ότι οι αναφορές της σχετίζονται με την τελευταία. Στη βάση νομικής συμβουλής που έχει λάβει, υποστηρίζει ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις οριστικοποίησης των επίδικων διαταγμάτων. Επιπρόσθετα, η Αιτήτρια στην ένορκη της δήλωση δεν ισχυρίζεται ότι η οικονομική κατάσταση της είναι τέτοια που να της στερεί τη δυνατότητα αποζημίωσης σε περίπτωση που επιτύχει στην αγωγή της. Περαιτέρω, η Καθ' ης η αίτηση επισυνάπτει ως Τεκμήριο 2 επιστολή του δικηγόρου της Αιτήτριας η οποία απευθύνεται προς τα Μ.Μ.Ε και με την οποία στάλθηκε το επίδικο διάταγμα προτού η ίδια το παραλάβει από τον επιδότη. Το γεγονός αυτό αποκαλύπτει τα πραγματικά κίνητρα της Αιτήτριας που είναι ο επαγγελματικός αφανισμός της. Εν κατακλείδι η Καθ' ης η αίτηση υποστηρίζει ότι η υπό κρίση αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί και τα εκδοθέντα διατάγματα να ακυρωθούν. Στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση ημερομηνίας 10.12.2018 η Καθ' ης η αίτηση απορρίπτει τον ισχυρισμό που προβάλλεται στην ένορκη δήλωση της Αιτήτριας ότι η επιστολή του συνηγόρου της στάλθηκε προς τα Μ.Μ.Ε προκειμένου τα τελευταία να συμμορφωθούν με το επίδικο διάταγμα και να προστατευθεί η Αιτήτρια. Η Καθ' ης η αίτηση ισχυρίζεται ότι η ανάγκη προστασίας της Αιτήτριας δεν συνεπάγεται τη δική της διαπόμπευση και δημιουργία προβλημάτων στον χώρο εργασίας της μέσω της αποστολής του επίδικου διατάγματος σε όλα τα Μ.Μ.Ε περιλαμβανομένου και του εργοδότη της. Επίσης ισχυρίζεται ότι στο διάταγμα που στάλθηκε στα Μ.Μ.Ε το όνομα της Αιτήτριας ήταν σβησμένο σε αντίθεση με το δικό της όνομα. Η ακρόαση της υπό κρίση αίτησης διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων και οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων με τις αγορεύσεις τους προέβαλαν την εκατέρωθεν επιχειρηματολογία τους. Τόσο η αίτηση και η ένσταση με τις αντίστοιχες ένορκες δηλώσεις, όσο και οι αγορεύσεις των συνηγόρων έχουν μελετηθεί και λαμβάνονται υπόψη στο σύνολο τους. Νομική πτυχή Η υπό κρίση αίτηση εδράζεται ουσιαστικά επί του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί. Το άρθρο 32 του Ν.14/60 έχει τύχει πλούσιας και εκτεταμένης ανάλυσης από τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου σε σειρά υποθέσεων (βλ. μεταξύ άλλων, Acropol Shipping Co. Ltd ν. Petros I. Rossis
(1976)1. C.L.R. 38, Odysseos v. Pieris Estates
(1982)1 C.L.R 557, Ζεμενίδης ν. Ζεμενίδου
(1992)1 Α.Α.Δ. 54, Τσιολάκκη κ. ά. ν. Στυλιανίδης
(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 282 κ.ά) όπου και καθορίστηκαν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν προκειμένου το Δικαστήριο να μπορεί να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια και να εκδώσει παρεμπίπτοντα διατάγματα που θα έκρινε δίκαια ή πρόσφορα. Οι προϋποθέσεις έκδοσης παρεμπίπτοντος διατάγματος δυνάμει του άρθρου 32 του Ν.14/60 είναι οι ακόλουθες τρεις: (α) Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. (β) Ύπαρξη πιθανότητας ότι ο Αιτητής δικαιούται σε θεραπεία. (γ) Θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός αν εκδοθεί το ενδιάμεσο διάταγμα. Η πρώτη προϋπόθεση που τίθεται από το άρθρο 32 του Ν.14/60 και αφορά την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση έχει ερμηνευθεί ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν του να καταδειχθεί μία συζητήσιμη υπόθεση (arguable case) με βάση τα δικόγραφα [Odysseos v. Pieris Estates
(1982)1 CLR 557]. Η δεύτερη προϋπόθεση που αφορά την ύπαρξη πιθανότητας ο Αιτητής να δικαιούται σε θεραπεία, έχει ερμηνευθεί ότι περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Σύμφωνα με την Odysseos (ανωτέρω), η πιθανότητα στα πλαίσια του άρθρου 32, απαιτεί από τον Αιτητή να δείξει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας. Το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό εξετάζει τη μαρτυρία, χωρίς ωστόσο να προχωρεί σε αξιολόγησή της, αφού το μόνο που απαιτείται είναι απλή πιθανότητα επιτυχίας. Ουσιαστικά, οι πρώτες δύο προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32, είναι σε κάποιο βαθμό αλληλένδετες, υπό την έννοια ότι κατά την εξέταση της πρώτης προϋπόθεσης η βάση της αίτησης έχει άμεση σχέση με τη νομική θεμελίωση της αξίωσης, ενώ η δεύτερη προϋπόθεση προχωρεί και στην εξέταση της προσφερόμενης μαρτυρίας για την πραγματική θεμελίωση της αίτησης. Η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32, αφορά το κατά πόσο χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι αδύνατο ή δύσκολο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Για να αποδειχθούν οι τρεις πιο πάνω αναφερόμενες προϋποθέσεις ο Αιτητής πρέπει να παραθέσει ενώπιον του Δικαστηρίου το υπόβαθρο της μαρτυρίας η οποία θα χρειαστεί με σκοπό μόνο να δικαιολογήσει την έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος [The Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263]. Αφότου το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι έχουν αποδειχθεί οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32, προχωρεί στην εξέταση του ισοζυγίου της ευχέρειας. Όσον αφορά το άρθρο 9 του Κεφ. 6, δίδει στο Δικαστήριο την ευχέρεια να εκδώσει μονομερώς ένα διάταγμα εφόσον ο Αιτητής αποδείξει το κατεπείγον ή άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις. Έχει νομολογηθεί ότι το υπαρκτό του επείγοντος ή οποιασδήποτε άλλης ιδιαίτερης περίστασης αποτελεί προϋπόθεση για την επίκληση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου κάτω από το άρθρο αυτό. Όταν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που τίθενται στο άρθρο 9 δικαιολογείται η άσκηση δικαστικής εξουσίας στην απουσία της άλλης πλευράς (Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1 Α.Α.Δ. 598). Συμπεράσματα Με γνώμονα τις προαναφερόμενες αρχές θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο στην προκείμενη περίπτωση συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 για να διαπιστωθεί εάν δικαιολογείται η οριστικοποίηση των εκδοθέντων διαταγμάτων, ως η εισήγηση της Αιτήτριας, ή η ακύρωση τους, ως η εισήγηση της Καθ' ης η αίτηση. Ενόψει της μονομερούς έκδοσης των επίδικων διαταγμάτων και της έγερσης στους λόγους ένστασης ζητήματος περί μη συνδρομής του στοιχείου του κατεπείγοντος και παράβασης του καθήκοντος πλήρους αποκάλυψης, προέχει η εξέταση των εν λόγω θεμάτων αφού σε περίπτωση επιτυχούς επίκλησης τους περιττεύει η εξέταση των κριτηρίων του άρθρου 32 του Ν.14/60. Κατεπείγον άρθρο 9
(1)του Κεφ.6 Όπως ήδη αναφέρθηκε πιο πάνω σε περίπτωση που επιτύχει η εισήγηση περί μη συνδρομής του στοιχείου του κατεπείγοντος, τότε αυτό θα σφραγίσει και την τύχη των επίδικων διαταγμάτων χωρίς να χρειάζεται να εξεταστούν τα κριτήρια του άρθρου 32 του Ν.14/60 (Αμβροσιάδου ν. Coward
(2013)1Α Α.Α.Δ 78). Στη βάση των όσων έχουν εκτεθεί ενώπιον μου προκύπτει ότι η τηλεοπτική εκπομπή στα πλαίσια της οποίας έλαβαν χώρα οι ισχυριζόμενες αναφορές στην ιδιωτική ζωή της Αιτήτριας εξέπεμψε στις 18.09.18. Σημειώνω ότι η ημερομηνία μετάδοσης της εκπομπής δεν αμφισβητείται στην ένταση της Καθ' ης η αίτηση. Η αγωγή τώρα και η επίδικη αίτηση καταχωρήθηκαν στις 26.09.18, μετά πάροδο δηλαδή οκτώ ημερών από την ισχυριζόμενη δημοσιοποίηση δεδομένων που αφορούν την ιδιωτική ζωή της Αιτήτριας. Το χρονικό διάστημα των οκτώ ημερών είναι, κατά την άποψη μου, τόσο μικρό που δεν μπορεί επιτυχώς να υποστηριχθεί ότι υπήρξε καθυστέρηση στην προώθηση της παρούσας διαδικασίας. Ως εκ τούτου θεωρώ ότι η σχετική εισήγηση της Καθ' ης η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει. Παράβαση του καθήκοντος πλήρους αποκάλυψης Η παραβίαση του καθήκοντος αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων επίσης οδηγεί σε ακύρωση διατάγματος που εκδόθηκε μονομερώς. Το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Γρηγορίου κ.α ν. Χριστοφόρου κ.α
(1995)1 Α.Α.Δ 248 είναι χαρακτηριστικό του τρόπου με τον οποίο τα Δικαστήρια αντιμετωπίζουν τυχόν παραβίαση του εν λόγω καθήκοντος: «Η διαδικασία με μονομερή αίτηση επιβάλλει στον αιτητή την αποκάλυψη στο Δικαστήριο όλων των ουσιαστικών γεγονότων που μπορεί να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική κρίση. Η αίτηση αυτή είναι υψίστης πίστεως (uberrima fides). Ο αιτητής έχει καθήκον να φέρει σε γνώση του Δικαστηρίου οποιαδήποτε γεγονότα γνωρίζει, ή που με εύλογη επιμέλεια θα εγνώριζε, τα οποία μπορεί να είναι ευνοϊκά για τον απόντα διάδικο και μπορεί να ασκήσουν επιρροή στην κρίση του Δικαστηρίου. Παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου στη μονομερή αίτηση θεωρείται ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου και το Δικαστήριο απαντά: "δεν σας ακούω πλέον" και ακυρώνει τη διαταγή που έδωσε, χωρίς να εξετάσει την ουσία. Τα γεγονότα πρέπει να είναι ουσιώδη για την απόφαση του Δικαστηρίου στη μονομερή αίτηση. (Βλ. Attorney-General and Another (No. 2) v. Savvides
(1979)1 C.L.R. 349· NationalLine v. Ship "Sunset"
(1986)1 C.L.R. 393, σελ. 406-412· Zachariades Ltd v. Economides
(1989)1 C.L.R. 437, σελ. 443, 446 · Άνθιμος Δημητρίου v. The Dolphin Insurance Company Limited και Άλλων,
(1990)1 A.A.Δ. 351· Gircotis & Achilleos Limited v. Chr. M. Sarlis & Co. M.S. και Άλλου,
(1992)1(A) Α.Α.Δ. 360· και Χριστιάνα Στυλιανού, διά της μητρός αυτής Έλλης Στυλιανού ως πλησιεστέρας συγγενούς και φίλης, v. Ανδρέα Στυλιανού,
(1992)1 (Α) Α.Α.Δ. 583.)». Η Καθ' ης η Αίτηση δεν εξειδικεύει ούτε στο σώμα της ένστασης, αλλά ούτε και στις ένορκες δηλώσεις της τα γεγονότα που κατ' ισχυρισμό απέκρυψε η Αιτήτρια. Η μόνη σχετική αναφορά περιλαμβάνεται στη γραπτή αγόρευση των συνηγόρων της στην οποία καταγράφεται ως παράδειγμα παράβασης του καθήκοντος πλήρους αποκάλυψης η επιλεκτική παράθεση αποσπασμάτων αντί της πλήρους καταγραφής του διαλόγου που είχε η Καθ' ης η αίτηση με την παρουσιάστρια της εκπομπής ημερομηνίας 18.09.
- Η εισήγηση των ευπαιδεύτων συνηγόρων της Καθ' ης η αίτηση ότι υπήρξε επιλεκτική αναφορά από μέρους της Αιτήτριας δεν με βρίσκει σύμφωνο. Πέραν του Τεκμηρίου 13Β της ένορκης δήλωσης της Αιτήτριας ημερομηνίας 26.09.18, στο οποίο περιλαμβάνονται εκτενή αποσπάσματα της συνομιλίας της Καθ' ης η αίτηση με την παρουσιάστρια της εν λόγω εκπομπής, η Αιτήτρια παρουσίασε και ως Τεκμήριο 13Α στην ως άνω ένορκη δήλωση της και ηλεκτρονικό αρχείο (usb) στο οποίο περιλαμβάνεται ολόκληρη η συζήτηση διάρκειας 35 περίπου λεπτών που η Καθ' ης η αίτηση είχε με την παρουσιάστρια της εκπομπής. Συνεπώς δεν διαπιστώνεται παράβαση του καθήκοντος πλήρους αποκάλυψης. Εν πάση περιπτώσει σημειώνω ότι η Καθ' ης η αίτηση δεν καταγράφει στις ένορκες δηλώσεις της οποιαδήποτε μέρη της συζήτησης που είχε με την παρουσιάστρια της εκπομπής τα οποία, ως οι ισχυρισμοί της, παρέλειψε να αναφέρει η Αιτήτρια και τα οποία καταδεικνύουν ότι υπήρξε εκ μέρους της τελευταίας εσκεμμένη προσπάθεια παραπλάνησης του Δικαστηρίου μέσω της αποσπασματικής παρουσίασης της συζήτησης που διεξήγαγε στην εκπομπή ημερομηνίας 18.09.
- Κατά συνέπεια η σχετική εισήγηση της Καθ' ης η Αίτηση απορρίπτεται. Προϋποθέσεις άρθρου 32 Ν.14/60 Ερχόμενος τώρα στις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60, θεωρώ ότι η πρώτη προϋπόθεση πληρούται. Προκύπτει τόσο από την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την επίδικη αίτηση, όσο και από το γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα ότι το αγώγιμο δικαίωμα της στηρίζεται ουσιαστικά στο άρθρο 15 του Συντάγματος το οποίο μνημονεύεται και στη νομική βάση της αίτησης. Το εν λόγω άρθρο συγκαταλέγεται στο Μέρος 2 του Συντάγματος στο οποίο περιλαμβάνονται τα θεμελιώδη δικαιώματα και ελευθερίες. Στην υπόθεση Γιάλλουρος ν. Νικολάου
(2001)1Α Α.Α.Δ. 558, η πλήρης Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου αναγνώρισε ότι η παραβίαση θεμελιωδών δικαιωμάτων δημιουργεί αγώγιμο δικαίωμα και το θύμα της παραβίασης δικαιούται να διεκδικεί την παροχή θεραπείας υπό μορφή αποζημιώσεων για τη ζημία που υπέστη, τόσο την υλική όσο και τη μη υλική ή ηθική ζημία. Η αξίωση στη Γιάλλουρος αφορούσε την παραβίαση των δικαιωμάτων της ιδιωτικής ζωής και του απορρήτου των επικοινωνιών. Συγκεκριμένα στην εν λόγω υπόθεση ο Εφεσείων καθ' όλη τη διάρκεια ενός έτους παρακολουθούσε και μαγνητοφωνούσε τις τηλεφωνικές συνδιαλέξεις του Εφεσίβλητου. Υπό το φως επομένως των πιο πάνω, κρίνω ότι η Αιτήτρια αποκαλύπτει συζητήσιμη υπόθεση και επομένως πληρούται το πρώτο κριτήριο του άρθρου 32 του Ν.14/
- Στα πλαίσια της δεύτερης προϋπόθεσης του άρθρου 32 του Ν.14/60, όπως αναφέρθηκε κατά την ανάπτυξη της νομικής πτυχής, το Δικαστήριο εξετάζει την προσφερόμενη μαρτυρία για την πραγματική θεμελίωση της αίτησης λαμβάνοντας φυσικά υπόψη και τα όσα εκτίθενται στην ένσταση και τις υποστηρικτικές ένορκες δηλώσεις. Είναι εμφανές ότι μεταξύ των διαδίκων παρουσιάζονται αντικρουόμενες εκδοχές οι οποίες συνίστανται στο κατά πόσο η Καθ' ης η αίτηση αναφέρθηκε δημοσίως στην ιδιωτική ζωή της Αιτήτριας. Ο πυρήνας των ισχυρισμών της Αιτήτριας εντοπίζεται σε όσα έλαβαν χώρα στις 18.09.18 σε τηλεοπτική εκπομπή παγκύπριας εμβέλειας στην οποία η Καθ' ης η αίτηση ήταν φιλοξενούμενη. Η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι η Καθ' ης η αίτηση αναφέρθηκε στην προσωπική και οικογενειακή της ζωή και κυρίως στη σεξουαλική και ερωτική ζωή της με τον πρώην σύζυγο της. Η Καθ' ης η αίτηση από την άλλη υποστηρίζει ότι οι αναφορές της ήταν γενικές στη βάση εμπειρικών και κοινωνικών βιωμάτων που αφορούν το σύνολο της κοινωνίας. Καταρχάς σημειώνω ότι αποτελεί κοινό έδαφος ότι η Καθ' ης η αίτηση ήταν προσκεκλημένη στην προαναφερόμενη τηλεοπτική εκπομπή η οποία μεταδόθηκε στις 18.09.
- Δεν αμφισβητείται επίσης ότι ειπώθηκαν από την Καθ' ης η αίτηση όσα καταγράφει η Αιτήτρια στην ένορκη δήλωση της ημερομηνίας 26.09.18 και περιλαμβάνονται στα Τεκμήρια 13Α και 13Β αυτής. Σύμφωνα με τη νομολογία, στα πλαίσια εκδίκασης αίτησης προσωρινού διατάγματος, δεν αποτελεί έργο του Δικαστηρίου η αξιολόγηση αντικρουόμενης μαρτυρίας ή εις βάθος εξέτασή της ή η διατύπωση ευρημάτων, εκτός μόνο για την εξακρίβωση εκείνων των αναγκαίων στοιχείων τα οποία θεωρούνται απαραίτητα για τη θεμελίωση των κριτηρίων του άρθρου 32 του Ν.14/60 (Κυρίλλου v. Λάμπρου
(2004)1 Α.Α.Δ. 1528). Με γνώμονα τις πιο πάνω αρχές και χωρίς ασφαλώς να υπεισέρχομαι στην ουσία της υπόθεσης, θεωρώ ότι αποκαλύπτεται ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας εν τη εννοία του άρθρου 32 του Ν.14/60. Περαιτέρω, όπως έχει κατά κόρον τονισθεί από τη νομολογία, στα πλαίσια της διαδικασίας έκδοσης προσωρινού διατάγματος δεν χρειάζεται η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος, αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξής του (T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 (Γ) A.A.Δ 1802). Από το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 13Α και 13Β της ένορκης δήλωσης της Αιτήτριας ημερομηνίας 26.09.18 προκύπτει ότι η Καθ' ης η αίτηση προέβη σε συγκεκριμένες, και όχι απρόσωπες και γενικές αναφορές, σε σχέση με τη σεξουαλική ζωή του συζύγου της κατά τη διάρκεια του γάμου του με την πρώην σύζυγο του. Παραθέτω ορισμένα χαρακτηριστικά αποσπάσματα από το Τεκμήριο 13Β: «Έχω υπάρξει τρίτο πρόσωπο σε σχέση νεκρή όχι ζωντανή. Ναι. Έχω υπάρξει τρίτο πρόσωπο με τον XXX. Γιατί όταν γνώρισα τον XXX, ο XXX ήταν μέσα σε ένα νεκρό γάμο από χρόνια. Και όταν λέμε νεκρό γάμο εννοούμε γάμο στον οποίο δεν έχουν ερωτική σχέση οι σύντροφοι μεταξύ τους ........... Ο άνδρας μου είχε τα κότσια, και για το χιούμορ του και για τα κότσια του τον γουστάρω τρελά και πήγε και είπε ξεκάθαρα στην πρώην γυναίκα του δεν είναι φυσιολογικό αυτό που εδώ και τόσα χρόνια δεν έχουμε καμία ερωτική επαφή μεταξύ μας, εγώ θα είμαι ίσιος μαζί σου σε χωρίζω γιατί έχω ερωτευτεί μία άλλη γυναίκα, δεν θέλω να σε απατήσω με την άλλη γυναίκα, θέλω να σε χωρίσω και μετά να προχωρήσω.................... Όχι δεν είμαι τρίτο πρόσωπο είμαι πρώτο πρόσωπο. Από σεβασμό στον εαυτό μου δεν θα έκανα σχέση με κάποιο ο οποίος είναι παντρεμένος. Με τίποτα. Όχι από σεβασμό στη γυναίκα του, η κάθε γυναίκα να προσέχει τον άντρα της, η κάθε γυναίκα να έχει υγιή σχέση με τον άντρα της και παντρεμένος σημαίνει έχω σεξουαλική σχέση με τον άνδρα μου, κανονική, ολοκληρωμένη σεξουαλική σχέση ενηλίκων, δεν νοείται γάμος χωρίς σεξ σε καμία περίπτωση δεν νοείται γάμος χωρίς σεξ. Δεν γίνεται να είσαι σε ένα γάμο που έχει 12 χρόνια να κάνεις σεξ και να λες ότι ήταν καλός ο γάμος σου. ....Ξέρεις γιατί το λέω τώρα; Ξέρεις γιατί το λέω τώρα; Γιατί έκανα πάρα πολλή υπομονή, εξαιρετική υπομονή, και αυτά που λέω τα κάνω XXX. Και εχθές είπα με μήνυμα στην πρώην σύζυγο «σταμάτα να ενοχλείς την οικογένεια μου, σταμάτα να δημιουργείς προβλήματα στο σπιτικό μου γιατί δεν έχω μιλήσει ακόμα και αν συνεχίσεις θα μιλήσω» και συνέχισε σήμερα γι' αυτό μιλάω. Είδες; Αυτά που λέω τα κάνω. Είδατε; Αυτά που λέω τα τηρώ, και το λέω με χαμόγελο αυτό. .......... Αντιλαμβάνεσαι τι σημαίνει να σου στέλνει επιστολή μέσω δικηγόρου για να σου απαγορεύει να κάνεις εκπομπή στην τηλεόραση, να μιλάς για τους γάμους γιατί μιλάς για αυτή; Όχι σήμερα μιλάω για σένα, σε άλλες όλες φορές μιλούσα για άλλες περιπτώσεις. Ήθελες exclusivity το πήρες». Οι αναφορές της Καθ' ης η αίτηση στην πρώην σύζυγο του συζύγου της καθιστούν ορατό το ενδεχόμενο να αφορούν το πρόσωπο της Αιτήτριας, ιδιαιτέρως από τη στιγμή που δεν προβάλλεται οποιοσδήποτε ισχυρισμός ότι ο σύζυγος της Καθ' ης αίτηση υπήρξε νυμφευμένος στο παρελθόν και με άλλο πρόσωπο πέραν της Αιτήτριας. Το περιεχόμενο δε των εν λόγω αναφορών σαφώς εντάσσεται στη σφαίρα της ιδιωτικής ζωής. Όσον αφορά τώρα την τρίτη προϋπόθεση, επίσης θεωρώ ότι στην προκείμενη περίπτωση πληρούται. Η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου απονομής δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο, δεν συνδέεται αποκλειστικά και μόνο με την αποζημίωση. Στην απόφαση ZENA COMPANY LTD v. DEMENIAN CATERING LTD
(2011)1 (Γ) Α.Α.Δ 1848, το Ανώτατο Δικαστήριο αναφέρθηκε στο τρίτο κριτήριο του άρθρου 32 του Ν. 14/60 με παραπομπές και σε παλαιότερη νομολογία: «Η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης, ως το τρίτο κριτήριο του άρθρου 32, αποτελεί ουσιαστικά τον μόνο άξονα γύρω από τον οποίο επικεντρώθηκαν οι επιχειρηματολογίες των συνηγόρων των διαδίκων. Είναι γεγονός ότι στην ένορκη δήλωση της Κάνθερ (παρ. 29), κατεγράφη απλώς ότι θα ήταν δύσκολο και αδύνατο να απονεμηθεί η δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Όμως στην παρ. 30, η δυσκολία αυτή συνδέθηκε με την κατ' ισχυρισμόν συνέχιση της παράνομης επέμβασης και της οχληρίας που κατά τη θέση της εφεσείουσας δημιουργήθηκαν από την εφεσίβλητη. Έχει σαφώς νομολογηθεί ότι η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο, περιλαμβάνει και διάφορα άλλα μεταβλητά κριτήρια εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά, όπως έχει υποδείξει και η υπόθεση Papastratis v. Petrides
(1979)1 C.L.R. 231. Στην υπόθεση Cambridge Nutrition Ltd v. British Broadcasting Corp. [1990] 3 All E.R. 523, έγινε δεκτό ότι στην ενάσκηση της εξισορροπητικής άσκησης μεταξύ της παρουσίασης σοβαρής υπόθεσης προς συζήτηση και του ισοζυγίου της ευχέρειας, ο χρηματικός παράγων για σκοπούς αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη, αλλά επενεργούν και άλλοι, όπως το δικαίωμα του BBC να μεταδώσει συγκεκριμένο πρόγραμμα στα πλαίσια της μετάδοσης προγραμμάτων δημοσίου ενδιαφέροντος. Στην υπόθεση Κυρισάββα ως διαχειριστής της περιουσίας της αποβιωσάσης Παντελούς Κωνσταντίνου Κκιζή κ. ά. v. Κύζη, ως διαχειριστή της περιουσίας της αποβιωσάσης Μαριτσούς Κωστή Κκιζή
(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 1245, επιβεβαιώθηκε η θέση ότι ο χρηματικός παράγων της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη προς ικανοποίηση του τρίτου κριτηρίου, όπως τα κριτήρια αυτά εξηγήθηκαν από τη νομολογία, μεταξύ άλλων, και στην υπόθεση Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd a. o.
(1982)1 C.L.R. 557.» Η Αιτήτρια στην παράγραφο 38 της ένορκης δήλωσης της ημερομηνίας 26.09.18 ισχυρίζεται ότι οι αναφορές της Καθ' ης η αίτηση της προκάλεσαν και η τυχόν επανάληψη τους θα της προκαλέσουν ανεπανόρθωτη ζημιά, αφού αφορούν ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα που άπτονται του πυρήνα της ιδιωτικής της ζωής. Επισημαίνω ότι το ενδεχόμενο επανάληψης αναφορών που σχετίζονται με την ιδιωτική ζωή της Αιτήτριας είναι ορατό ενόψει της δήλωσης της Καθ' ης η αίτηση στα πλαίσια της εκπομπής ημερομηνίας 18.09.18 ότι «. τώρα πλέον θα μιλάω» (Τεκμήριο 13Β της ένορκης δήλωσης ημερομηνίας 26.09.18, σελ.3, παράγραφος 1, 4η γραμμή). Ζητήματα που σχετίζονται με τη σεξουαλική ζωή εμπίπτουν σαφώς στην έννοια της ιδιωτικής ζωής και αφορούν μία πτυχή που αγγίζει βαθιά την προσωπικότητα και αξιοπρέπεια ενός προσώπου. Δημοσιοποίηση επομένως τέτοιων πτυχών της ζωής ενός προσώπου προκαλεί βλάβη που δεν συνίσταται σε υλική ζημιά, ακριβώς διότι η αξιοπρέπεια και η προσωπικότητα δεν μετριούνται. Συνεπώς, η παράλειψη της Αιτήτριας να αναφερθεί στην οικονομική κατάσταση της Καθ' ης η αίτηση δεν επηρεάζει την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/
- Δεν διέλαθε της προσοχής μου η θέση της Καθ' ης η αίτηση ότι η οριστικοποίηση των εκδοθέντων διαταγμάτων θα είναι άνευ αντικειμένου, εφόσον η τηλεοπτική εκπομπή στα πλαίσια της οποίας έγιναν οι δηλώσεις της δεν προβάλλεται πλέον. Θεωρώ ότι το εν λόγω ζήτημα είναι ουδέτερης σημασίας και δεν μπορεί να ασκήσει οποιαδήποτε επίδραση στην απόφαση του Δικαστηρίου. Τα εκδοθέντα διατάγματα δεν περιορίζονται στην εν λόγω εκπομπή, αλλά αφορούν τη με οποιοδήποτε τρόπο δημοσιοποίηση των προσωπικών δεδομένων της Αιτήτριας. Στη βάση επομένως των όσων έχουν λεχθεί πιο πάνω, θεωρώ ότι οι περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης είναι τέτοιες που ικανοποιούν και το τρίτο κριτήριο του άρθρου 32 του Ν.14/
- Προτού κλείσω την εξέταση των τριών κριτηρίων του Άρθρου 32 του Ν.14/60, σημειώνω ότι δεν παραβλέπω το γεγονός ότι το εκδοθέν διάταγμα της παραγράφου 1 είναι ταυτόσημο με την παράγραφο Γ του γενικώς οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος. Είναι καλά γνωστό ότι είναι ανεπιθύμητο σε αυτό το στάδιο να χορηγείται θεραπεία η οποία είναι ταυτόσημη με θεραπεία που αξιώνεται στην αγωγή. Ταυτόχρονα, ωστόσο, η νομολογία μας σαφώς υποδεικνύει ότι δεν υπάρχει άκαμπτος κανόνας που να απαγορεύει άνευ ετέρου την απόδοση θεραπείας στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο απλά και μόνο επειδή με την αγωγή επιδιώκεται η ίδια θεραπεία. Παραπέμπω στις Πολ. Εφέσεις 319/2011 και 320/2011, ημερομηνίας 13.01.14, PENDERHILL HOLDINGS LTD κ. ά ν. ΙΩΑΝΝΗ ΚΛΟΥΚΙΝΑ, και FIDUCITRUST SERVICES LTD κ. ά ν. ΙΩΑΝΝΗ ΚΛΟΥΚΙΝΑ, στις οποίες το Ανώτατο Δικαστήριο εξετάζοντας το εν λόγω θέμα ανέφερε τα ακόλουθα: «Όπως παρατηρεί ορθώς και το πρωτόδικο Δικαστήριο, με παραπομπή στην Parico Aluminium Designs v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.ά.
(2002)1 A.A.Δ. 2015 και Κουνούνα ν. F & A Simonos Ltd
(2002)1 A.A.Δ. 1361, το ζήτημα παροχής ταυτόσημων θεραπειών με την αγωγή, δεν αποκλείεται. Το ζήτημα πάντοτε εξετάζεται ως προς τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης και αποτελεί ζήτημα ειδικών περιστάσεων. Επίσης είναι ορθό ότι δεν χορηγείται ουσιαστική θεραπεία από το ενδιάμεσο αυτό στάδιο, και κάτω από τον μανδύα της αίτησης για προσωρινό μέτρο (Michael v. Brevinos
(1969)1 C.L.R. 578). Το ανεπιθύμητο όμως δεν εξισούται με απαγόρευση. Δεν υπάρχει άκαμπτος κανόνας αποκλεισμού της θεραπείας ενδιαμέσως, αν αυτή ορθά και δίκαια ζητείται, επειδή και η αγωγή ουσιαστικά επιδιώκει το ίδιο πράγμα. Κατ' αρχάς η ενδιάμεση θεραπεία παραμένει ενδιάμεση και αναθεωρήσιμη ανά πάσα στιγμή αν θεωρηθεί ότι οι περιστάσεις έχουν διαφοροποιηθεί προς τροποποίηση ή ακόμη και ακύρωση του εκδοθέντος διατάγματος. Πρόσθετα, ενώ το εκδοθέν διάταγμα παραχωρείται ως λύση επείγουσας και παρεμπίπτουσας μορφής, οι ίδιες οι θεραπείες που ζητούνται με το κλητήριο, εάν επιτύχουν, χορηγούνται τελεσίδικα και στο διηνεκές, (Zena Company Ltd v. Demenian Catering Ltd, Πολιτική Έφεση Αρ. 304/2008, ημερ. 21.10.2011). Εξαρτάται πάντοτε από την κρίση του Δικαστηρίου, αναλόγως των περιστάσεων [Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α. (ανωτέρω)].» Επισημαίνεται ότι η Αιτήτρια με το γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα αξιώνει και την επιδίκαση γενικών, ειδικών και τιμωρητικών αποζημιώσεων. Σε κάθε επομένως περίπτωση τυχόν οριστικοποίηση των εκδοθέντων διαταγμάτων δεν θα συνεπάγεται και τον τερματισμό της επίδικης διαφοράς. Ισοζύγιο της ευχέρειας Έχοντας εξετάσει τις τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60, θα προχωρήσω στη συνέχεια στην εξέταση του ισοζυγίου της ευχέρειας. Στη Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1B A.A.Δ 788 υιοθετείται απόσπασμα από την Film Rover Ltd v. Cannon Film Sales Ltd
(1987)1 WLR 670, όπου αναφέρεται ότι: «Το κύριο δίλημμα σε σχέση με την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, είτε αυτά είναι απαγορευτικά ή επιτακτικά, είναι ότι υπάρχει εξ ορισμού ο κίνδυνος ότι το δικαστήριο μπορεί να πάρει εσφαλμένη απόφαση, με το νόημα ότι έχει χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο ο οποίος αποτυγχάνει ν' αποδείξει τα δικαιώματα του κατά τη δίκη (ή θα αποτύγχανε αν υπήρχε δίκη) ή διαζευκτικά με το να παραλείψει να χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο που επιτυγχάνει (ή θα πετύχει) στη δίκη. Αποτελεί επομένως θεμελιώδη αρχή ότι το δικαστήριο πρέπει να υιοθετήσει εκείνη την πορεία η οποία φαίνεται ότι ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας εάν ήθελε φανεί ότι η απόφαση του ήταν 'εσφαλμένη' με το πιο πάνω νόημα. Οι κατευθυντήριες γραμμές για τη χορήγηση και των δύο ειδών προσωρινών διαταγμάτων πηγάζουν από αυτή την αρχή.» Στη National Bank of Jamaica Ltd v. Olint Corp Ltd
(2009)1 WLR 1405, αναφέρεται πως ο σκοπός ενός ενδιάμεσου διατάγματος είναι να βελτιώσει τις πιθανότητες του Δικαστηρίου να απονέμει δικαιοσύνη μετά την εκδίκαση της ουσίας κατά τη δίκη. Επομένως, η προσοχή του Δικαστηρίου εστιάζεται ιδιαιτέρως στο να ισοζυγίσει τον κίνδυνο αδικίας η οποία θα προκύψει αν φανεί ότι η απόφαση που δόθηκε στο ενδιάμεσο στάδιο ήταν εσφαλμένη (Κοινοτικό Συμβούλιο ΧΧΧΧ ν. ΧΧΧΧ Σούλη, Πολ. Έφεση αρ. Ε75/15 ημερομηνίας 07.12.18). Εφαρμόζοντας τις πιο πάνω αρχές στα πλαίσια της επίδικης αίτησης, θεωρώ ότι το συμφέρον της δικαιοσύνης δικαιολογεί την οριστικοποίηση των εκδοθέντων διαταγμάτων αφού με αυτόν τον τρόπο ακολουθείται η οδός που ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας. Αυτό διότι η διατήρηση των εκδοθέντων διαταγμάτων θα προστατεύσει την Αιτήτρια από τυχόν δημοσίευση με οποιοδήποτε τρόπο ζητημάτων που αφορούν την ιδιωτική της ζωή, ενώ από την άλλη δεν προκαλείται οποιαδήποτε βλάβη στην Καθ' ης η αίτηση. Ειδικότερα ως προς το τελευταίο ζήτημα επισημαίνω ότι τα επίδικα διατάγματα δεν φιμώνουν την Καθ' ης η αίτηση, ούτε και την εμποδίζουν στην άσκηση του επαγγέλματος της, αφού περιορίζονται μόνο στην απαγόρευση δημοσιοποίησης προσωπικών δεδομένων της Αιτήτριας τα οποία άλλωστε δεν είναι δημοσίου ενδιαφέροντος. Ένα τελευταίο ζήτημα που θα πρέπει να σχολιαστεί αφορά την ισχυριζόμενη κατάχρηση. Σε σχέση με αυτό, η Καθ' ης η αίτηση εστιάζει στην ενέργεια του δικηγόρου της Αιτήτριας να αποστείλει επιστολή προς τα Μ.Μ.Ε επισυνάπτοντας το επίδικο διάταγμα. Μάλιστα, η Καθ' ης η αίτηση αναφέρει ότι το διάταγμα δημοσιεύτηκε πριν καν η ίδια λάβει γνώση της ύπαρξης του. Η εξουσία του Δικαστηρίου για αποτροπή της κατάχρησης των διαδικασιών εκπορεύεται από την ίδια τη φύση της δικαστικής λειτουργίας. Στην προκείμενη περίπτωση ωστόσο δεν διαπιστώνω εκ των προαναφερόμενων γεγονότων κατάχρηση της διαδικασίας. Το γεγονός της αποστολής της επιστολής ημερομηνίας 17.10.18 (Τεκμήριο 2 της ένορκης δήλωσης της Καθ' ης η αίτηση ημερομηνίας 16.11.18) δεν οδηγεί σε ένα τέτοιο συμπέρασμα. Το περιεχόμενο της επιστολής δεν αποκαλύπτει οποιαδήποτε προσπάθεια φίμωσης ή επαγγελματικού αφανισμού της Καθ' ης η αίτηση, αλλά περιορίζεται στην αναπαραγωγή του επίδικου διατάγματος. Άλλωστε σημειώνω ότι με την εν λόγω επιστολή ο συνήγορος της Αιτήτριας δεν ζήτησε τη δημοσίευση του επίδικου διατάγματος. Πέραν τούτων, το Δικαστήριο δεν μπορεί να ασκήσει έλεγχο στα εσωτερικά ελατήρια της Αιτήτριας ή του συνηγόρου της. Υπό το φως των πιο πάνω τα εκδοθέντα διατάγματα ημερομηνίας 28.09.18 καθίστανται απόλυτα. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον της Καθ' ης η αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) .............. Μ. Αγιομαμίτης, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Προσωρινό Διάταγμα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο