S KOUPANOS DEVELOPERS LIMITED ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αίτηση-Έφεση: 289/18, 7/12/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A512 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Αίτηση-Έφεση: 289/18 Επί τοις αφορώσι τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65 και επί τοις Αφορώσι και τον περί Ακινήτου Περιουσίας Διακατοχή Νόμο Κεφ. 224 ως και τις τροποποιήσεις τους Μεταξύ: 1. S KOUPANOS DEVELOPERS LIMITED, από την Πάφο 2. ΧΧΧΧ ΚΟΥΠΑΝΟΣ, από την Πάφο 3. ΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧ ΚΟΥΠΑΝΟΥ, από την Πάφο Αιτητές - Εφεσείοντες και ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, εκ Λευκωσίας Καθ΄ ων η Αίτηση - Εφεσίβλητοι -------------------------------------------------- Ημερομηνία: 7 Δεκεμβρίου 2018 Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές-Εφεσείοντες: κα Παπαξενοπούλου για κο Α. Θ. Μαθηκολώνη Για την Καθ' ης η Αίτηση-Εφεσίβλητη: κα Παπακώστα για Ε. Κορακίδης ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα Αίτηση/Έφεση οι εφεσείοντες-αιτητές ζητούν Διάταγμα του Δικαστηρίου για ακύρωση και/ή παραμερισμό της ειδοποίησης Τύπος ΙΑ ημερ. 23.8.18 ή και Διάταγμα που να ακυρώνει τον σκοπούμενο πλειστηριασμό του ενυπόθηκου ακινήτου ως περιγράφεται στην ειδοποίηση Τύπος ΙΑ ο οποίος είναι ορισμένος στις 17.1.19 ένεκα ακυρότητας ή παραμερισμού της ειδοποίησης Τύπος ΙΑ ή και Διάταγμα με το οποίο να ακυρώνεται η διαδικασία η οποία προβλέπεται στο Μέρος VIA του Νόμου 9/65 ένεκα ακυρότητας ή παραμερισμού της ειδοποίησης Τύπος ΙΑ ημερ. 23.8.18. Προβάλλονται συνολικά 14 λόγοι έφεσης οι οποίοι είναι εμφανείς από το σώμα της Αίτησης. Όπως φαίνεται από την αγόρευση των αιτητών και τους λόγους Έφεσης τους οποίους προώθησαν με την αγόρευση τους, ουσιαστικά στηρίζουν την Αίτηση τους στο ότι η Ειδοποίηση Τύπος ΙΑ δεν πληροί της απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο Τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις, λόγω του ότι υπογράφεται από πρόσωπα άγνωστης ταυτότητας, δεν καθορίζεται στον Τύπο ΙΑ το ποσό του τόκου και το ποσό που αναφέρεται στην ειδοποίηση Τύπος ΙΑ είναι λανθασμένο, αυθαίρετο και κατά παράβαση του ποσού που αναφέρεται στην επίδικη Σύμβαση και Δήλωση Υποθήκης. Τέλος προβάλλεται ότι παρατηρείται κατάχρηση από πλευράς καθ ων η αίτηση εφόσον καταχωρήθηκε η Αγωγή 500/17 Ε.Δ. Πάφου και εξαιτείται μέσω αυτής διατάγματα πώλησης των επίδικων ενυπόθηκων ακινήτων και προχωρούν παράλληλα με την επίδοση της επίδικης ειδοποίησης Τύπος ΙΑ. Κύρια νομική βάση της Αίτησης αποτελεί ο Περί Δικαστηρίων Νόμος και ο Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμος 9/65 άρθρα 5,21,27,44, 44Α, 44Β, 44Γ και 44Δ καθώς και τα άρθρα 23,26,28 και 30 του Συντάγματος. Ως προς τα γεγονότα η Αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του εφεσείοντα -αιτητή 2, στην οποία αναπτύσσει τους λόγους Έφεσης. Η δε εφεσίβλητη-καθ' ης η αίτηση (στο εξής η τράπεζα) καταχώρησε ένσταση στην Αίτηση με την οποία μεταξύ άλλων προβάλλει ότι η διαδικασία είναι νομότυπη και δεν υφίσταται βάσιμος λόγος για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Η δε ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του κ. ΧΧΧΧ Σταυρινού. Μελέτησα και έλαβα υπόψη μου το σύνολο των όσων αναφέρονται στις ένορκες δηλώσεις οι οποίες συνοδεύουν την Αίτηση και Ένσταση αντίστοιχα, χωρίς να κρίνεται αναγκαία η επανάληψη τους για σκοπούς της παρούσας Απόφασης. Ακολούθως, όπου κριθεί αναγκαίο θα αναφερθώ στο περιεχόμενο τους. Έλαβα επίσης υπόψη μου τα όσα αναφέρουν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι με τις γραπτές αγορεύσεις τους με τις οποίες υποστηρίζουν τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Όπως προκύπτει από τις εκατέρωθεν ένορκες δηλώσεις, τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα που συνθέτουν την υπόθεση έχουν ως ακολούθως: (
- i)Κατά την 24.1.2007 η αιτήτρια 1 εταιρεία ενέγραψε την Υποθήκη υπ' αριθμό ΧΧΧΧ/2007 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λεμεσού επί του ακινήτου με αριθμό εγγραφής ΧΧΧΧ/4032 (Τεκμήριο 1 στην Ε/Δ αιτητή 2). Να σημειωθεί ότι το εν λόγω ακίνητο βρίσκεται στην Επαρχία Λεμεσού σύμφωνα με τη δήλωση υποθήκης και όχι στην Επαρχία Πάφου όπως αναφέρεται στην παρ 2 της Ε/Δ του αιτητή 2. Η ως άνω Υποθήκη παραχωρήθηκε από την αιτήτρια 1 ως ενυπόθηκη οφειλέτης προς εξασφάλιση πιστωτικών διευκολύνσεων που παραχωρήθηκαν από την τράπεζα προς την εταιρεία. Εγγυητές των υποχρεώσεων της εταιρείας υπέγραψαν οι αιτητές 2 και 3. (
- ii)Στις 11.5.17 η τράπεζα καταχώρησε στο Ε.Δ. Πάφου την αγωγή 500/2017 με την οποία μεταξύ άλλων αξιώνει την εκποίηση της Υποθήκης Υ ΧΧΧΧ/2007 (Τεκμήριο 2 στην Ε/Δ αιτητή 2). Οι εναγόμενοι στην ως άνω αγωγή, αιτητές στην παρούσα, καταχώρησαν Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση (Τεκμήριο 3 στην Ε/Δ αιτητή 2). (iii) Ακολούθως η τράπεζα απέστειλε τις ειδοποιήσεις Τύπος Ι και Θ ημερ. 14.2.18 οι οποίες επιδοθήκαν στους αιτητές στις 20.2.18 (Τεκμήρια Β, Γ, Δ Ε/Δ Α. Σταυρινού) και ακολούθως την 10.9.18 ο αιτητής 2 παρέλαβε προσωπικά από το ταχυδρομείο τις ειδοποιήσεις Τύπος ΙΑ και ΙΒ ημερ. 23.8.18 οι οποίες απευθύνονταν και στους τρεις αιτητές (παρ. 5 Ε/Δ αιτητή 2 και Τεκμήρια 4-6). (
- iv)Στα πλαίσια στης Αγωγής 500/17 Ε.Δ. Πάφου, οι αιτητές στην παρούσα Αίτηση καταχώρησαν ενδιάμεση Αίτηση ημερ. 2.11.18 ζητώντας την αναστολή του πλειστηριασμού ημερ. 17.1.19 και της διαδικασίας πώλησης των ενυπόθηκων ακινήτων περιλαμβανομένου και του υποθηκευμένου δια της επίδικης υποθήκης (Τεκμήριο Ε Ε/Δ Σταυρινού). Η υπό κρίση Αίτηση διέπεται από το άρθρο 44Γ
(3)του Νόμου 9/65 ως αυτό έχει τροποποιηθεί στις 13.7.2018 με τον Ν. 87(I)/2018 αν και οι διαδικασία πώλησης με την αποστολή των ειδοποιήσεων Τύπος Ι και Θ ξεκίνησε πριν την τροποποίηση του εν λόγω άρθρου. Μία από τις βασικές αλλαγές που επέφερε ο τροποποιητικός Νόμος αφορά και τους λόγους για τους οποίους ένας οφειλέτης ή ενδιαφερόμενο μέρος μπορεί να εφεσιβάλει την ειδοποίηση Τύπος ΙΑ. Η πιο πάνω διαπίστωση μου προκύπτει από τη ρητή πρόνοια της δεύτερης επιφύλαξης του άρθρου 44Α.-
(3), η οποία προβλέπει τα ακόλουθα: «
(3)Καμία διάταξη του παρόντος Μέρους δεν απαγορεύει στον ενυπόθηκο δανειστή την εφαρμογή της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους VI: Νοείται ότι, σε περίπτωση που το ενυπόθηκο χρέος έχει καταστεί πληρωτέο πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Μέρους, τα χρονικά περιθώρια και οι διαδικασίες που προβλέπονται στο παρόν Μέρος δύναται να τυγχάνουν εφαρμογής από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Νόμου: Νοείται περαιτέρω ότι, σε περίπτωση που έχει αρχίσει οποιαδήποτε διαδικασία δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Μέρους πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2018, οι διατάξεις του εν λόγω Νόμου θα εφαρμόζονται, ανεξαρτήτως εάν στάλθηκαν οποιεσδήποτε ειδοποιήσεις σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεων και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2018.» (υπογράμμιση και έμφαση είναι δική μου) Στο άρθρο 44Γ του Νόμου, ως αυτό έχει τροποποιηθεί, προβλέπεται η διαδικασία την οποία θα πρέπει να ακολουθήσει το πιστωτικό ίδρυμα, στην προκειμένη περίπτωση οι καθ ων η αίτηση, δια την αποστολή σχετικών ειδοποιήσεων αναφορικά με την σκοπούμενη πώληση, ως ακολούθως: «44Γ.-
(1)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 44Β, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται από τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» του Δεύτερου Παραρτήματος, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των τριάντα
(30)ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόμενου ποσού: Νοείται ότι, με την ειδοποίηση ενημερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης ότι σε περίπτωση μη εξόφλησης του οφειλόμενου ποσού που καθορίζεται σε αυτήν, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμά του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση τις διατάξεις του παρόντος Μέρους: Νοείται περαιτέρω ότι, μετά την επίδοση της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Ι», οποιαδήποτε αρμόδια αρχή παρέχει, μετά από την υποβολή σχετικού αιτήματος από τον ενυπόθηκο δανειστή, όλες τις σχετικές πληροφορίες, αναφορικά με τους φόρους, τα τέλη και τις χρεώσεις που επιβαρύνουν το ενυπόθηκο ακίνητο, εντός δεκαπέντε
(15)ημερών από την ημερομηνία υποβολής τέτοιου αιτήματος.
(2)Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης που του επιδίδεται δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου
(1), ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό˙ η ειδοποίηση επιδίδεται κατά τον Τύπο «IΑ» του Δευτέρου Παραρτήματος, εντός περιόδου όχι μικρότερης των τριάντα
(30)ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου.» Ακολούθως, στην παρ. 3 του άρθρου 44Γ του Νόμου, προβλέπεται το δικαίωμα του ενυπόθηκου οφειλέτη και κάθε ενδιαφερόμενου μέρους, να εφεσιβάλει ενώπιον Επαρχιακού Δικαστηρίου την ειδοποίηση η οποία προβλέπεται στο άρθρο 44Γ
(2), ήτοι την ειδοποίηση του Τύπου ΙΑ. Το δικαίωμα αυτό περιορίζεται σε συγκεκριμένες περιπτώσεις οι οποίες περιλαμβάνονται στο εν λόγω άρθρο, το οποίο παραθέτω αυτούσιο: «44Γ. ...
(3)Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός τριάντα
(30)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης, σύμφωνα με το εδάφιο
(2)να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης μόνο, για τους ακόλουθους λόγους: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις˙ (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί˙ (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή˙ (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου˙ (ε) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου˙ (στ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο "ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων" ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο.» Όπως έχει επισημανθεί, μία από τις βασικές αλλαγές που επέφερε ο τροποποιητικός Νόμος αφορά στους λόγους παραμερισμού της ειδοποίησης Τύπος ΙΑ όπου πλέον προβλέπονται στο εν λόγω άρθρο 44Γ
(3)εξαντλητικά και περιοριστικά, ως αναφέρεται ανωτέρω. Στην προκείμενη περίπτωση οι αιτητές προβάλλουν κατ' αρχάς με τους λόγους Έφεσης 1 και 2 ότι η ειδοποίηση ΙΑ δεν επιδόθηκε νομότυπα προς τους αιτητές και δεν επιδόθηκε σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη. Προς τούτο ο αιτητής 2 αναφέρει γενικά και αόριστα στην παρ. 7.2 της ένορκης του δήλωσης ότι η τράπεζα δεν επέδωσε την ειδοποίηση ΙΑ σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη, όπως τους εγγυητές της εταιρείας αλλά και σε πρόσωπα τα οποία καταχώρησαν αγοραπωλητήρια συμβόλαια αναφορικά με το επίδικο ακίνητο του οποίου επιχειρείται η πώληση. Τα πιο πάνω δεν ευσταθούν. Κατά πρώτο όπως ο ίδιος ο αιτητής παραδέχεται στην παρ. 5 της ένορκης του δήλωσης, ο ίδιος του παρέλαβε προσωπικά από το ταχυδρομείο τις εν λόγω ειδοποιήσεις οι οποίες απευθύνονταν και στους τρεις αιτητές. Από τη στιγμή όπου κατά τα λεγόμενα του αιτητή 2, οι αιτητές έλαβαν γνώση της ειδοποίησης το ζήτημα τελειώνει εδώ. Άλλωστε, η καταχώρηση της παρούσας Έφεσης επιβεβαιώνει τη λήψη της προσβαλλόμενης ειδοποίησης. Εις ότι αφορά τη θέση των αιτητών ότι δεν επιδόθηκε η ειδοποίηση σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη και εγγυητές, παρατηρώ ότι σύμφωνα με τoν αιτητή 2 ο ίδιος του και η αιτήτρια 3 είναι εγγυητές της εταιρείας, στους οποίους επιδόθηκε η εν λόγω ειδοποίηση. Με τα όσα προβάλλει κατά αόριστο τρόπο ο αιτητής 2 εν σχέση με την ύπαρξη ενδιαφερόμενων προσώπων, χωρίς να κατονομάζει αυτά και χωρίς να δίδει στοιχεία ως προς τον τρόπο όπου τέτοια πρόσωπα έχουν καταστεί ενδιαφερόμενα μέρη στη διαδικασία, η θέση του ως προς τούτο, απορρίπτεται. Με το λόγο Έφεσης 4, προβάλλεται ότι δεν επιδόθηκε η ειδοποίηση Τύπος Ι προς όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη. Όπως ανέφερα πιο πάνω, δεν έχει καταδειχθεί η ύπαρξη ενδιαφερομένων μερών οι οποίοι θα έπρεπε να είχαν ειδοποιηθεί από την τράπεζα, πέραν των αιτητών. Οι ένορκες δηλώσεις επίδοσης οι οποίες επισυνάπτονται στην ένορκο δήλωση του Σταυρινού ως Τεκμήρια Β, Γ και Δ, υποδηλούν την επίδοση στους αιτητές των ειδοποιήσεων Τύπος Θ και Ι. Με τον λόγο Έφεσης 6 προβάλλεται ότι η ειδοποίηση Τύπος ΙΑ είναι παράνομη εφόσον δεν υπογράφεται ή και δεν υπογράφεται νομότυπα από τον ενυπόθηκο δανειστή όπως επιτακτικά αναφέρεται στο Νόμο ή και στον Τύπο του Δεύτερου Παραρτήματος. Εξετάζοντας τον Τύπο ΙΑ ο οποίος επισυνάπτεται ως Τεκμήριο από τον αιτητή 2, παρατηρώ ότι στο κάτω μέρος αναφέρεται το όνομα του ενυπόθηκου δανειστή, Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, η διεύθυνση των κεντρικών γραφείων αυτής καθώς επίσης το περιεχόμενο της ειδοποίησης περιλαμβάνεται σε έγγραφο το οποίο φέρει το λογότυπο της τράπεζας Κύπρου. Στον Τύπο ΙΑ του 2ου παραρτήματος, απαιτείται προς συμπλήρωση η υπογραφή του ενυπόθηκου δανειστή και το όνομα αυτού ολογράφως εφόσον αμέσως κάτω από το σημείο «ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ ΟΛΟΓΡΑΦΩΣ» αναφέρεται (ΕΝΥΠΟΘΗΚΟΣ ΔΑΝΕΙΣΤΗΣ). Δεν προκύπτει ότι απαιτείται από τον συγκεκριμένο Τύπο η καταγραφή του ονόματος του υπογράφοντος σε περίπτωση όπως η παρούσα όπου ο ενυπόθηκος δανειστής είναι νομικό πρόσωπο και οργανισμός ο οποίος εκπροσωπείται από τους λειτουργούς του. Θέση του Σταυρινού προς τούτο, αποτελεί ότι η ειδοποίηση ΙΑ υπογράφηκε και αποστάληκε από εξουσιοδοτημένους υπαλλήλους της τράπεζας σύμφωνα με τη νομοθεσία. Η επιβεβαίωση από μέρους του μάρτυρα της τράπεζας, η οποία εξουσιοδότησε τον Σταυρινού να ορκιστεί στην παρούσα υπόθεση, ότι η ειδοποίηση Τύπος ΙΑ στάληκε από εξουσιοδοτημένο υπάλληλο της τράπεζας, καταρρίπτει τον ισχυρισμό των αιτητών. Επί τη βάση των όσων ανέφερε ο Σταυρινού στην ένορκο δήλωση του για το ζήτημα αυτό, θεωρώ ότι δεν αφήνουν αναντίλεκτη και χωρίς απάντηση τη θέση των αιτητών προς τούτο, ως εισηγούνται με την γραπτή αγόρευση τους (σελ. 6). Αναφορικά με το πιο πάνω ζήτημα να αναφέρω ότι δεν διαπιστώνω στην προκειμένη περίπτωση να καταστρατηγείται το αξίωμα delegatus non potest delegare, δηλαδή ότι η εξουσία που ανατίθεται σε κάποιον από το Νόμο, δεν μπορεί στη συνέχεια να ανατεθεί αλλού, ως εισηγείται η πλευρά των αιτητών με την γραπτή αγόρευση της. Σημειώνω κατ' αρχάς ότι η ως άνω αρχή, στην Κύπρο έχει πλέον λάβει και νομοθετική ισχύ με το άρθρο 17
(4)του περί των Γενικών Αρχών του Διοικητικού Δικαίου Νόμου, Ν. 158(Ι)/
- Στην προκειμένη περίπτωση δίδεται από το Νόμο στον ενυπόθηκο δανειστή το δικαίωμα να κινήσει και προωθήσει τη διαδικασία πώλησης ως προβλέπεται από το Νόμο στέλνοντας τις προβλεπόμενες ειδοποιήσεις. Το δικαίωμα αυτό ασκήθηκε από τον ενυπόθηκο δανειστή ήτοι την τράπεζα, η οποία όπως προανάφερα εκπροσωπείται από λειτουργούς και υπαλλήλους της. Συνεπώς καταλήγω ότι η ειδοποίηση Τύπος ΙΑ υπογράφηκε κανονικά και νομότυπα από τον ενυπόθηκο δανειστή. Προβάλλεται επίσης ότι δεν περιλαμβάνεται στην ειδοποίηση Τύπος ΙΑ το ποσό του τόκου όπως επιβάλλεται από τον εν λόγω Τύπο. Θέση των αιτητών προς τούτο, αποτελεί ότι θα έπρεπε να αναγράφεται στον Τύπο ΙΑ συγκεκριμένα το ποσό των αξιούμενων τόκων, στοιχείο το οποίο ελλείπει από την επίδικη ειδοποίηση. Σκοπός της ειδοποίησης Τύπος ΙΑ είναι να ενημερώσει τον οφειλέτη και κάθε ενδιαφερόμενο μέρος πότε θα γίνει ο πλειστηριασμός, σε ποιο χώρο και για ποιο πόσο. Σημασία έχει από το περιεχόμενο της ειδοποίησης να συνάγεται ποιο είναι το ποσό το οποίο επιδιώκει ο ενυπόθηκος δανειστής να λάβει με την πώληση του ακινήτου. Το ποσό του τόκου σε χρέος δεν μπορεί να είναι σε όλες τις περιπτώσεις ξεκάθαρος ειδικότερα όταν αυτός εξακολουθείται να χρεώνεται επί του εκάστοτε υπολοίπου σε ένα τραπεζικό λογαριασμό. Στην προκειμένη περίπτωση αναφέρεται στον Τύπο ΙΑ ότι το ποσό που απαιτείται είναι €97.539,37σ και καθορίζει το ύψος του επιτοκίου εξηγώντας πως αυτός υπολογίζεται, ήτοι 3,00 βασικό επιτόκιο προσαυξημένο κατά 3,00 επί τοις εκατόν ετησίως, το οποίο θα επιβάλλεται επί του ως άνω ποσού από την 1.1.18 και θα κεφαλαιοποείται δυο φορές το χρόνο την 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου κάθε χρόνο, μέχρι εξοφλήσεως. Αναγράφεται επίσης ότι τα έξοδα είναι €
- Αν και δεν αναγράφεται συγκεκριμένο ποσό τόκου, από το πιο πάνω λεκτικό και περιεχόμενο του Τύπου ΙΑ, συνάγεται με την απαιτούμενη βεβαιότητα ποιο είναι το ποσοστό του τόκου που αξιώνει η τράπεζα από τους αιτητές και επί ποιου ποσού ο τόκος επιβάλλεται και από πότε. Πέραν τούτου, στην κατάσταση η οποία συνοδεύει τον Τύπο Ι και ο οποίος επιδόθηκε στους αιτητές, αναφέρεται αναλυτικά το ποσό της υποθήκης και οι τόκοι. Προβάλλεται επίσης με την τελική αγόρευση των αιτητών, ότι το ποσό το οποίο αναφέρεται στον Τύπο ΙΑ είναι σε αντίθεση με το ποσό το οποίο αναφέρεται στη Δήλωση Υποθήκης με αποτέλεσμα το αξιούμενο ποσό να είναι διαφορετικό από αυτό το οποίο προβλέπεται στη Δήλωση Υποθήκης. Το ζήτημα όμως αυτό εκφεύγει των προνοιών του άρθρου 44Γ
(3)και δεν εμπίπτει στις περιπτώσεις όπου θα μπορούσε να εφεσιβληθεί η ειδοποίηση Τύπος ΙΑ. Τα πιο πάνω αφορούν την αμφισβήτηση των αιτητών ως προς το αξιούμενο ποσό, ζήτημα για το οποίο και πάλι σύμφωνα με το άρθρο 44Γ
(3)δεν δύναται να εφεσιβληθεί η ειδοποίηση Τύπος ΙΑ. Οι πιο πάνω θέσεις των αιτητών, οδηγούν στην εισήγηση τους ότι η κατάσταση λογαριασμού η οποία επισυνάφθηκε στην ειδοποίηση Τύπος Ι δεν αποτελεί κατάσταση λογαριασμού, αλλά είναι ένα μονοσέλιδο έγγραφο χωρίς να αναφέρει σε αυτό τις λεπτομέρειες ως προς τον υπολογισμό του τόκου. Κατά τους αιτητές, ενόψει του ότι το ποσό και ο τόκος που αναφέρονται στον Τύπο ΙΑ αποτελεί συνέχεια της κατάστασης λογαριασμού που συνοδεύει την ειδοποίηση Τύπος Ι και στην προκειμένη περίπτωση η κατάσταση αυτή είναι ελλειπής, κατά τους αιτητές κάτι τέτοιο επηρεάζει την υπόσταση και εγκυρότητα της ειδοποίησης Τύπος ΙΑ. Υποστηρίζοντας την πιο πάνω θέση οι αιτητές παραπέμπουν στην πρωτόδικη απόφαση στην Αίτηση-Έφεση 177/2018 του Ε.Δ. Λευκωσίας μεταξύ Ν. δημητρίου (Επενδύσεις) Λτδ ν. Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ, την οποία έχω μελετήσει. Η εν λόγω απόφαση όμως λήφθηκε επί τη βάση των δικών της δεδομένων ενώ το Δικαστήριο ενώπιον του έχει τα γεγονότα και στοιχεία της υπόθεσης αυτής και η όποια κρίση του θα πρέπει να περιοριστεί στα γεγονότα της παρούσας όπως έχουν τεθεί ενώπιον μου. Η πιο πάνω εισήγηση των αιτητών δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή για δυο λόγους. Κατά πρώτο στο άρθρο 44Γ
(1)δεν προβλέπεται το περιεχόμενο της κατάστασης λογαριασμού και τι αυτή πρέπει να περιλαμβάνει. Στον Τύπο Ι επισυνάπτεται όπως φαίνεται από τα Τεκμήρια Β-Δ (Ε/Δ Σταυρινού) αναλυτικά το ποσό της υποθήκης πλέον οι τόκοι και το συνολικό υπόλοιπο. Τα στοιχεία αυτά κρίνονται ικανοποιητικά και εντός της έννοιας του Νόμου έχοντας υπόψη ότι στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται και δεν εξετάζει το περιεχόμενο της κατάστασης λογαριασμού ούτε την ορθότητα αυτής στο στάδιο αυτό όπου εξετάζονται περιοριστικά οι περιπτώσεις όπου θα μπορούσε η ειδοποίηση Τύπος ΙΑ να παραμεριστεί. Κατά δεύτερο, αν και πριν την τροποποίηση του άρθρου 44Γ
(3), θεωρητικά θα μπορούσε να προσβληθεί η ειδοποίηση Τύπος Ι και ενώ αυτή στάληκε πριν την τροποποίηση του Νόμου, δεν επιδιώχθηκε η ακύρωση της ούτε ζητήθηκε τότε η αναστολή της διαδικασίας ενόψει του συγκεκριμένου λόγου που προβάλλεται στα πλαίσια της παρούσας. Σύμφωνα με το άρθρο 44Γ
(3)επαναλαμβάνω ότι μόνο ο Τύπος ΙΑ μπορεί να προσβληθεί και για τις συγκεκριμένες περιπτώσεις. Συνεπώς, η έμμεση προσβολή της ειδοποίησης Τύπος Ι με την παρούσα διαδικασία δεν μπορεί να οδηγήσει σε επιτυχία την παρούσα αίτηση. Ενόψει των πιο πάνω καταλήγω ότι η ειδοποίηση Τύπος ΙΑ στάληκε από την τράπεζα ως ενυπόθηκου δανειστή σύμφωνα με το Νόμο και τον Τύπο ΙΑ που προβλέπεται στο 2ο παράρτημα. Τέλος, εις ότι αφορά τη θέση των αιτητών περί κατάχρησης της διαδικασίας ενόψει της εκκρεμούσης Αγωγής, σύμφωνα με το άρθρο 44Α
(4)καμία διάταξη του Νόμου 9/65 δεν αποκλείει το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει με την έγερση πολιτικής αγωγής για την εξασφάλιση διατάγματος δικαστηρίου για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Συνεπώς καμία κατάχρηση διαπιστώνεται από μέρους της τράπεζας η οποία δικαιωματικά λαμβάνει μέτρα για την εκποίηση της υποθήκης τόσο μέσω της Αγωγής όσο και δια μέσου του Μέρους VIA του Νόμου. Εις ότι αφορά το λόγο Έφεσης 10, περί του ότι η ειδοποίηση Τύπος ΙΑ είναι πρόωρη, κάτι τέτοιο δεν προωθήθηκε με την αγόρευση των αιτητών και εν πάση περίπτωση δεν διαπιστώνω κάτι τέτοιο. Παρατηρώ επίσης ότι εν σχέση με την αίτηση για έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος στην Αγωγή, το γεγονός αυτό αναφέρθηκε από πλευράς της τράπεζας και εν πάση περιπτώσει δεν έχει λεχθεί ότι εκδόθηκε τέτοιο Διάταγμα και συνεπώς το γεγονός αυτό δεν θα με απασχολήσει περαιτέρω. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω καταλήγω ότι δεν έχει καταδειχθεί οποιοσδήποτε βάσιμος λόγος για ακύρωση της Ειδοποίησης Τύπος ΙΑ ή του σκοπούμενου πλειστηριασμού. Συνακόλουθα η Αίτηση/Έφεση απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της εφεσίβλητης/καθ ης η αίτηση και εναντίον των εφεσειόντων-αιτητών, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............................. Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο