ΕΠΙ ΤΟΙΣ ΑΦΟΡΩΣΙ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ GRATIO HOLDINGS LTD, Αίτηση αρ.: 34/2017, 12/12/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A518 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. Αίτηση αρ.: 34/2017 ΕΠΙ ΤΟΙΣ ΑΦΟΡΩΣΙ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ GRATIO HOLDINGS LTD ΕΠΙ ΤΟΙΣ ΑΦΟΡΩΣΙ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΝΟΜΟ ΚΕΦ. 113, άρθρα 211(
- e)και 212(
- a)-------------------------------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 20.9.2018 Ημερομηνία: 12.12.2018 Εμφανίσεις: Για την αιτήτρια: κ. Α. Μιχαηλίδης για Σκορδής, Παπαπέτρου & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για την καθ' ης η αίτηση: κα Ευσταθίου για Μ. Ηλιάδης & Συνεταίροι Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ 1. Με την παρούσα αίτηση, η αιτήτρια επιζητεί διάταγμα του Δικαστηρίου για απόρριψη της αίτησης (petition), με την οποία η καθ' ης η αίτηση στην παρούσα επιζητεί την έκδοση διατάγματος διάλυσης της εταιρείας, καθότι ελλείπει η νομική βάση σε αυτήν. 2. Η αίτηση εδράζεται στη Δ.27 θ.1-3, Δ.19 θ.26, Δ.48 θ.1-4, 6-9, 11 και 13, Δ.51 θ.1, 3-7 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και στους περί Εταιρειών Κανονισμούς. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, μεταξύ άλλων, αναφέρεται ότι δεν περιλαμβάνεται στην αίτηση εκκαθάρισης οποιαδήποτε αναφορά σε νομική βάση και έτσι είναι έκθετη σε απόρριψη. Η δε καθ' ης η αίτηση φέρει ένσταση στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και μεταξύ άλλων προβάλλει ότι υφίσταται καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης και περαιτέρω ότι δεν ελλείπει η νομική βάση σε αυτήν. Ακόμη δε αναφέρει ότι και να υφίσταται οποιαδήποτε παρατυπία το Δικαστήριο, ασκώντας την διακριτική του ευχέρεια, μπορεί να την θεραπεύσει. 3. Το άρθρο 211(ε) του περί Εταιρειών Νόμου προνοεί ότι εταιρεία δύναται να εκκαθαριστεί από το Δικαστήριο αν είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της. Λογίζεται ως τέτοια στην περίπτωση που «(α) αν πιστωτής, με εκχώρηση ή διαφορετικά που του χρωστεί εταιρεία ποσό που υπερβαίνει τις €5.000.- (πέντε χιλιάδες ευρώ) επέδωσε στην εταιρεία παραδίδοντας στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας απαίτηση η οποία απαιτεί από την εταιρεία να καταβάλει το ποσό που οφείλεται με τον τρόπο αυτό, και η εταιρεία για τις επόμενες τρεις εβδομάδες αμέλησε να καταβάλει το ποσό ή να εξασφαλίσει ή να το διευθετήσει προς εύλογη ικανοποίηση του πιστωτή ή .» (Βλ. άρθρο 212(α) του Κεφ. 113). Το άρθρο 212 δεν είναι αυτοτελές αλλά εξειδικεύει το άρθρο 211(ε). Στην υπόθεση Pan-Aman Hotels Limited v. Εφόρου Φόρου Προστιθέμενης Αξίας
(2002)1Γ Α.Α.Δ. 1796, όπου η μόνη αναφορά που υπήρχε στην αίτηση για έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης ήταν ότι η εταιρεία αδυνατούσε να πληρώσει το χρέος της, κρίθηκε ότι τούτο δεν ήταν επαρκές εφ' όσον θα έπρεπε να προσδιορίζεται για ποια από τις τρεις περιπτώσεις που προνοούνται στο Άρθρο 212 επρόκειτο. Ήταν λοιπόν σφάλμα να θεωρηθεί ότι η αίτηση μπορούσε να εξεταστεί στα πλαίσια του Άρθρου 211(ε) γενικά, ουσιαστικά δηλαδή στη βάση του Άρθρου 212(γ), εφ' όσον, ούτε επαρκής αναφορά έγινε στην αίτηση, ούτε σχετική μαρτυρία δόθηκε. Σφάλμα ήταν επίσης και κατ' ακολουθία να αποφασιστεί η επιτυχία της αίτησης στη βάση αυτή, με μόνο δεδομένο την παράλειψη πληρωμής του συγκεκριμένου χρέους. Επισημάνθηκε ότι αν επιδιώκεται όπως η αίτηση βασιστεί γενικά στην ανικανότητα εταιρείας να πληρώσει τα χρέη της, τούτο μόνο σε συνάρτηση με το Άρθρο 212(γ) μπορεί να γίνει, οπότε βέβαια δεν αρκεί αναφορά στην παράλειψη της εταιρείας να πληρώσει χρέος της, αλλά επιβάλλεται, στα πλαίσια στάθμισης της γενικότερης φερεγγυότητάς της, αναφορά στη συνολική κατάσταση της εταιρείας λαμβανομένων υπ' όψιν όλων των υποχρεώσεών της, περιλαμβανομένων ενδεχομένων και μελλοντικών. Είχε προηγηθεί η υπόθεση G.I.P. Constructions Ltd v. Διευθυντή Τμήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων
(1991)1 Α.Α.Δ. 14, όπου αποφασίστηκε ότι μαρτυρία μπορούσε να γίνει αποδεκτή μέσα στα πλαίσια της γενικότερης εξέτασης του κατά πόσο η εταιρεία αδυνατούσε να πληρώσει τα χρέη της δυνάμει του Άρθρου 211 του Κεφ. 113, έστω κι' αν η μαρτυρία κάλυπτε και μια από τις εξειδικευμένες περιπτώσεις του Άρθρου 212 του Νόμου που δεν είχε εγερθεί στην αίτηση διάλυσης. Η διαφορά μεταξύ των δύο προνοιών, τόνισε το Δικαστήριο, συνίσταται στο ότι η απόδειξη μιας των εξειδικευμένων περιπτώσεων του Άρθρου 212 δημιουργεί τεκμήριο αδυναμίας πληρωμής χρεών, ενώ στην εξέταση με βάση το γενικό ισχυρισμό του Άρθρου 211, το θέμα κρίνεται ανάλογα με το πως θα αξιοποιηθούν τα ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία, περιλαμβανομένων και εκείνων που τυχόν θα προβάλει η εταιρεία. Στην υπόθεση C. Phasarias (Automotive Centre) Ltd v. Εταιρείας Σκυροποιϊας «Λεωνικ» Λτδ
(2009)1 Α.Α.Δ. 1457, η οποία υιοθέτησε τις δύο πιο πάνω υποθέσεις, επισημάνθηκε ότι η αίτηση δεν μπορούσε να εξεταστεί κατά πόσο οι πρόνοιες του άρθρου 212(γ) του πιο πάνω Νόμου εφαρμόζονταν εφόσον δεν γινόταν ρητή επίκληση του άρθρου και δεν αναφερόταν στη νομική βάση της αίτησης. Προκύπτει από την πιο πάνω νομολογία ότι στην περίπτωση που επιζητείται η εκκαθάριση της εταιρείας καθότι αυτή είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της, θα πρέπει να προσδιορίζεται στην αίτηση σε ποια από τις περιπτώσεις εδράζεται το αίτημα εκκαθάρισης της εταιρείας. Το άρθρο 4 των περί Εταιρειών Κανονισμών ρητά προνοεί ότι κάθε αναφορά και κλήση θα πρέπει να έχουν τίτλο «Στο Επαρχιακό Δικαστήριο, που σχετίζονται, Αναφορικά με την εταιρεία, και Αναφορικά με τον περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113». Στην προκείμενη περίπτωση η αίτηση τιτλοφορείται ως ακολούθως: «ΕΠΙ ΤΟΙΣ ΑΦΟΡΩΣΙ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ GRATIO HOLDINGS LTD ΕΠΙ ΤΟΙΣ ΑΦΟΡΩΣΙ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΝΟΜΟ ΚΕΦ. 113, άρθρα 211(
- e)και 212(
- a)ΑΙΤΗΣΗ υπό MNV Zrt. ("Magyar Nemzeti Vagyonkezeio Zartkoruen Mukodo Reszvenytarsasag" Hungarian National Asset Management Inc - ή άλλως γνωστή ως Hungarian Privatization and State Holding Company από Βουδαπέστη, Ουγγαρία» 4. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως έχει ήδη επισημανθεί, στον τίτλο της αίτησης αναφέρονται τα άρθρα 211(ε) και 212(α). Πέραν δε τούτου στην αίτηση αναφέρονται, μεταξύ άλλων, ότι την 28.6.2016 εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού διάταγμα για εγγραφή, αναγνώριση και εκτέλεση στην Κύπρο της διαιτητικής απόφασης που εκδόθηκε στις 7.10.2014 από το Διεθνές Διαιτητικό Κέντρο του Αυστριακού Ομοσπονδιακού Εμπορικού Επιμελητηρίου, με την οποία η καθ' ης η αίτηση όφειλε να καταβάλει στην αιτήτρια το ποσό των 1.328.548.000 ουγγαρέζικα φιορίνια, τα οποία αντιστοιχούν περίπου σε €5.008.663,52, πλέον τόκων και εξόδων. Προβάλλεται ότι η εταιρεία δεν κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό και εξακολουθεί να οφείλει τα πιο πάνω ποσά. Έτσι η αιτήτρια κατά ή περί την 25.10.2016 επέδωσε στην εταιρεία αντίγραφο της απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 28.6.2016 μαζί με προειδοποιητική επιστολή με την οποία την καλούσε να πληρώσει τα οφειλόμενα ποσά. Στη συνέχεια, η αιτήτρια κατά ή περί την 18.11.2016 επέδωσε στην εταιρεία επιστολή με την οποία την καλούσε να πληρώσει τα ποσά εντός 21 ημερών, σε διαφορετική περίπτωση θα προχωρούσε με εκκαθάριση της εταιρείας, επιστήνοντας την προσοχή της στα άρθρα «211(ε) και 212(α) και ή (β) του περί Εταιρειών Νόμου». Προβάλλεται ότι η εταιρεία παρέλειψε να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό έναντι του εξ αποφάσεως χρέους ή να ικανοποιήσει εν όλω ή εν μέρει την απαίτηση της αιτήτριας και δεν δύναται να αποπληρώσει τα χρέη της. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως έχει ήδη επισημανθεί, στον τίτλο της αίτησης αναφέρονται τα άρθρα 211(ε) και 212(α) και όπως έχει ήδη εκτεθεί πιο πάνω στην αίτηση καταγράφονται οι λόγοι για τους οποίους επιζητείται η εκκαθάριση της εταιρείας και ειδικότερα, μεταξύ άλλων, αναφέρεται ότι επιδόθηκε απαίτηση στην εταιρεία με την οποία αξίωσε την καταβολή του πιο πάνω ποσού και αυτή, για τις επόμενες τρεις εβδομάδες παρέλειψε να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό. Προκύπτει ότι στην αίτηση προσδιορίζεται η περίπτωση για την οποία επιζητείται η έκδοση του σχετικού διατάγματος και γίνεται σχετική αναφορά στα άρθρα του Νόμου. Έτσι η περί του αντιθέτου εισήγηση δεν βρίσκει σύμφωνο το Δικαστήριο και συνακόλουθα η αίτηση είναι έκθετη σε απόρριψη. 5.1 Ανεξάρτητα όμως από τα πιο πάνω, το άρθρο 4 των περί Εταιρειών Κανονισμών, ρητά προνοεί ότι κάθε αναφορά και κλήση θα πρέπει να έχουν τίτλο, μεταξύ άλλων, «Αναφορικά με τον περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113». Στην προκείμενη περίπτωση υφίσταται ο πιο πάνω τίτλος και στη συνέχεια αυτού αναφέρονται τα άρθρα 211(ε) και 212(α). 5.2 Ακόμη και να θεωρηθεί ότι ο τίτλος της αίτησης δεν είναι σύμφωνος με το άρθρο 4 των περί Εταιρειών Κανονισμών, όπως έχει ήδη επεξηγηθεί, στη συνέχεια θα εξεταστεί κατά πόσο θα μπορούσε να θεραπευθεί. Όπως έχει νομολογηθεί σε σωρεία αποφάσεων, η παρατυπία παραμένει μέχρι να θεραπευθεί με ευθύνη του υπευθύνου για την παρατυπία. Βέβαια το Δικαστήριο μπορεί στην κατάλληλη περίπτωση, ασκώντας την διακριτική του ευχέρεια, να θεωρήσει ότι η διαπιστωθείσα παρατυπία έχει θεραπευθεί, κάτι που πρέπει να γίνεται με φειδώ (βλ. ANS Secretaries Ltd v. Orianda Management FZ LLC κ.ά., Πολ. Έφεση αρ. 362/2009, ημερ. 3.7.2014). Στην υπόθεση Κωνσταντίνου κ.ά. ν. Νικολάου
(2005)1 Α.Α.Δ. 634, θεωρήθηκε ότι η αναφορά των άρθρων του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου 224, στον τίτλο της αίτησης-έφεσης εναντίον της απόφασης του διευθυντή του κτηματολογίου, αντί στο σώμα της αίτησης-έφεσης συνιστούσε απλή παρατυπία η οποία μπορούσε να θεραπευθεί με τον τρόπο και διαδικασία που προβλέπεται από την Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Περαιτέρω στην υπόθεση David κ.ά. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, ECLI:CY:AD:2017:A415, Πολ. Έφεση αρ. 208/2012, ημερ. 24.11.2017, επισημάνθηκε ότι όπου η παρατυπία είναι ήσσονος σημασίας και δεν διασυνδέεται με ερημοδικία, ούτε επιφέρει οποιεσδήποτε επιπτώσεις στην άλλη πλευρά ή επηρεάζει οποιοδήποτε δικαίωμα της, μπορεί να θεωρηθεί ότι η παράλειψη έχει θεραπευθεί. Στην προκείμενη περίπτωση, η αναφορά των άρθρων στον τίτλο της αίτησης δεν μπορεί να θεωρηθεί ως παρατυπία. Και έτσι να μην είχαν τα πράγματα, που δεν συμβαίνει, η προκείμενη περίπτωση θα ήταν κατάλληλη για την έκδοση σχετικού διατάγματος για άρση της παρατυπίας καθότι δεν διασυνδέεται με ερημοδικία και δεν επηρεάζει καθ' οιονδήποτε τρόπο τα δικαιώματα της αιτήτριας στην παρούσα. Και κάτι ακόμη σημαντικό. Η αναφορά των συγκεκριμένων άρθρων στον τίτλο αλλά και γενικότερα των όσων εκτίθενται στην αίτηση, καθορίζουν το πλαίσιο στο οποίο αυτή βασίζεται ώστε η καθ' ης η αίτηση να γνωρίζει με την απαραίτητη λεπτομέρεια και επάρκεια που απαιτείται τους λόγους για τους οποίους επιζητείται η έκδοση του σχετικού διατάγματος. 6. Για όλους τους λόγους που εξηγούνται πιο πάνω η αίτηση απορρίπτεται. Έχοντας υπόψη το αποτέλεσμα τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της καθ' ης η αίτηση και εναντίον της αιτήτριας, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος. (Υπ.) .............................. Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΗΓ/ΑΓ Subject: Civil / Other actions / Interim Αναφορά: Παρατυπία cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο