ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΤΔ ν. ΟΡΦΑΝΙΔΟΥ, Αρ. Αγωγής: 3726/15, 7/12/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A514 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Λ. Πασχαλίδη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3726/15 Μεταξύ: ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΤΔ Ενάγοντες και xxxxx ΟΡΦΑΝΙΔΟΥ Εναγόμενη ----------------- (Αίτηση εναγομένης ημερομηνίας 12/06/2018 για συνένωση αγωγών) Ημερομηνία: 07 Δεκεμβρίου 2018 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Εναγόμενη - Αιτήτρια: κα Γ. Αριστείδου Για τον Ενάγοντες - Καθ' ων η αίτηση: κα Μ. Χατζηπίττα ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό κρίση αίτηση η εναγόμενη ζητά, κυρίως στη βάση της Δ.14, τη συνένωση της παρούσας αγωγής με δύο άλλες αγωγές του Ε.Δ. Λεμεσού, ήτοι τις αγωγές 3725/15 και 3727/15. Ειδικότερα, η εναγόμενη αιτείται όπως συνενωθούν οι πιο κάτω αγωγές που καταχώρησαν οι ενάγοντες την ίδια μέρα, μέσω του ίδιου δικηγόρου: (α) Η παρούσα αγωγή, αρ. 3726/15, η οποία αφορά σε κατ' ισχυρισμό οφειλόμενο ποσό που οι ενάγοντες αξιώνουν εναντίον της εναγόμενης δυνάμει συμφωνίας παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων μέσω πιστωτικής κάρτας, ημερ. 12/10/2010. (β) Η αγωγή αρ. 3727/15 η οποία αφορά σε κατ' ισχυρισμό οφειλόμενο ποσό που οι ενάγοντες αξιώνουν εναντίον του συζύγου της εδώ εναγόμενης, δυνάμει συμφωνίας παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων μέσω πιστωτικής κάρτας ημερ. 12/10/2010. (γ) Η αγωγή αρ. 3725/15 η οποία αφορά σε κατ' ισχυρισμό οφειλόμενο ποσό που οι ενάγοντες αξιώνουν εναντίον της εδώ εναγόμενης ως πρωτοφειλέτιδας και του συζύγου της ως εγγυητή, αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα, δυνάμει συμφωνίας «δανείου κτηματικής πίστης» ημερ. 12/07/2007. Με την εν λόγω αγωγή, ζητείται επίσης διάταγμα εκποίησης υποθήκης συγκεκριμένου ακινήτου που κατ' ισχυρισμό των εναγόντων, ο εναγόμενος 2 προσέφερε στους ενάγοντες ως εξασφάλιση του δανείου. Σε όλες τις πιο πάνω αγωγές οι εναγόμενοι ή ο εναγόμενος εκεί όπου μόνο ένας είναι, καταχώρησαν Υπεράσπιση μέσω του ίδιου δικηγόρου. Όλες οι Υπερασπίσεις που καταχωρήθηκαν είναι εκτενείς, καλύπτουν πέραν των 30 παραγράφων και στο μεγαλύτερο μέρος τους είναι πανομοιότυπες. Περιλαμβάνουν δε σωρεία νομικών και πραγματικών ισχυρισμών τους οποίους δεν προτίθεμαι να παραθέσω με λεπτομέρεια. Θα περιοριστώ να αναφέρω ότι προβάλλονται ισχυρισμοί περί απόκρυψης πραγματικών γεγονότων, ψυχικής πίεσης, εξαναγκασμού, κατάχρησης, παράλειψης εκπλήρωσης συμβατικών και θέσμιων καθηκόντων, ψευδών παραστάσεων, απάτης, αντισυμβατικής και αντισυνταγματικής συμπεριφοράς καθώς και παραβιάσεις προσωπικών δικαιωμάτων και δεδομένων. Σε όλες δε τις αγωγές προβάλλεται και Ανταπαίτηση, η οποία αφορά τόσο σε αιτήματα ακύρωσης των επίδικων για την κάθε αγωγή συμφωνιών καθώς και σε αποζημιώσεις, είτε λόγω παράβασης σύμβασης, είτε λόγω παράβασης προσωπικών δεδομένων είτε λόγω δυσφήμισης στη βάση του ότι οι ενάγοντες καταχώρησαν τα στοιχεία της εναγομένης και του συζύγου της στο σύστημα «ΑΡΤΕΜΙΣ» . Σημειώνω εδώ ότι σε όλες τις Υπερασπίσεις προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι η εδώ εναγόμενη και ο σύζυγος της, «.κατά καιρούς είχαν συνάψει με τους Ενάγοντες διαφόρων ειδών και τύπων συμφωνίες το σύνολο των οποίων προτάθηκαν από τους Ενάγοντες ως το κατάλληλο πακέτο χρηματοδότησης, συμβατό με τις ανάγκες (του/της/των εναγομένου/ης/ων αναλόγως της αγωγής) και της εταιρείας Athina Leathergoods Ltd. Ως εκ τούτου (ο/η εναγόμενος/η ή οι εναγόμενοι αναλόγως της αγωγής) λέγει πως οι επίδικες συμφωνίες πρέπει να εξεταστούν σε συνδυασμό με το σύνολο της χρηματοπιστωτικής σχέσης μεταξύ των διαδίκων.». Προς υποστήριξη του αιτήματος της η πλευρά της αιτήτριας ισχυρίζεται στο κυρίως σώμα της αίτησης της, ότι: «.υπάρχουν κοινά νομικά και/ή πραγματικά ζητήματα τοιαύτης σημασία, ούτως ώστε να καθιστούν αναγκαία και/ή επιθυμητή την συνένωση των. Τα επίδικα θέματα όλων των πιο πάνω αγωγών αφορούν την σχέση που είχαν η XXXXX και ο XXXXX Ορφανίδης με την ενάγουσα τράπεζα.. Οι Ενάγοντες είναι οι ίδιοι στις 3 αγωγές και η υπεράσπιση αλλά και η ανταπαίτηση όλων των εναγόμενων στηρίζεται στις 3 υποθέσεις στα ίδια νομικά σημεία. Το μαρτυρικό υλικό θα είναι το ίδιο όπως και το πραγματικό επίσης υπόβαθρο των 3 αγωγών, αφού έγκειται στη συμπεριφορά και ενέργειες των εναγόντων κατά τη κρίσιμη χρονική περίοδο με τις συνέπειες να είναι αλληλένδετες και αλυσιδωτές. Αυτό προκύπτει από τα ειδικώς οπισθογραφημένα Κλητήρια Εντάλματα που όπως προκύπτει και από τους αριθμούς τους, καταχωρήθηκαν ταυτόχρονα. Θα εξοικονομηθεί επίσης πολύτιμος και σημαντικός δικαστικός χρόνος, αφού το μεγαλύτερο μέρος που αφορά την υπεράσπιση είναι επιθυμητό όπως ακουστεί μια φορά για τις 3 αγωγές αφού στην ουσία είναι κοινό αφού η σχέση ήταν συνολική που λειτουργούσε με τη μορφή των επίδικων λογαριασμών.» Στην αντίπερα όχθη, η πλευρά των εναγόντων καταχώρησε ένσταση στην αίτηση της εδώ εναγόμενης, προβάλλοντας δεκατέσσερις συνολικά λόγους για τους οποίους θεωρεί ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Με την ένσταση προσβάλλεται η αίτηση τόσο επί της νομικής όσο και επί της ουσιαστικής της πτυχής, με τους σχετικούς ισχυρισμούς των εναγόντων να περιστρέφονται γύρω από τη νομική βάση της αίτησης, τη διαφορετικότητα των αγωγών καθώς επίσης και το καταχρηστικό, κατά τους ενάγοντες, κίνητρο των αντιδίκων τους. Σημειώνω εδώ ότι με την ένσταση τους οι ενάγοντες δήλωσαν ότι συγκατατίθενται στη συνένωση της παρούσας με την αγωγή 3727/15 και ότι η ένσταση τους περιορίζεται στο βαθμό που η αίτηση αφορά στη συνένωση της αγωγής 3725/15 με τις άλλες δύο αγωγές. Την εκατέρωθεν επιχειρηματολογία τους οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των πλευρών την ανέπτυξαν μέσω εμπεριστατωμένων γραπτών αγορεύσεων. Εν συντομία, η θέση της συνηγόρου της αιτήτριας είναι ουσιαστικά ότι λόγω κυρίως του πανομοιότυπου ή έστω του κοινού περιεχόμενου των Υπερασπίσεων που προβάλλει ο κάθε εναγόμενος στην κάθε αγωγή, με τους εν λόγω δικογραφημένους πραγματικούς και νομικούς ισχυρισμούς να αφορούν στα ίδια θέματα, δικαιολογείται η έγκριση της παρούσας αίτησης. Άλλωστε, υποστηρίζει η κα Αριστείδου, οι τρεις αγωγές αφορούν λογαριασμούς που έχουν χορηγηθεί με παρόμοιους συμβατικούς όρους, η νομιμότητα και εγκυρότητα των οποίων προσβάλλεται σε όλες τις αγωγές τόσο ως θέμα πραγματικό όσο και ως νομικό. Λόγω τούτου, υποστηρίζει η συνήγορος, το Δικαστήριο θα ακούσει ουσιαστικά την ίδια μαρτυρία και στις τρεις αγωγές, τουλάχιστο από πλευράς εναγομένων, ώστε να αποφασίσει για το νόμιμο και έγκυρο των επίδικων συμφωνιών και γι' αυτό είναι και που επιβάλλεται η αιτούμενη συνένωση. Η θέση βέβαια της συνηγόρου των εναγόντων είναι εκ διαμέτρου αντίθετη και βασίζεται κυρίως στη διαφορετική φύση της επίδικης συμφωνίας της αγωγής 3725/15 καθώς επίσης και στη διαφορετική ιδιότητα με την οποία η εδώ εναγόμενη και ο σύζυγος της ενάγονται στην εν λόγω αγωγή. Η συμφωνία της 3725/15 δε, επισημαίνει η συνήγορος, διαφέρει και χρονολογικά από τις δύο άλλες επίδικες συμφωνίες αφού έγινε τρία χρόνια προηγουμένως. Αυτή η διαφορετικότητα των επίδικων θεμάτων και της ιδιότητας των εκεί εναγομένων, η οποία προκύπτει ξεκάθαρα από τις αντίστοιχες εκθέσεις απαίτησης, είναι, σύμφωνα με τη συνήγορο, άρρηκτα συνδεδεμένη με τη μαρτυρία που θα προσκομισθεί, η οποία προφανώς δεν θα είναι η ίδια για όλες τις υποθέσεις. Ως εκ τούτου, καταλήγει η κα Χατζηπίττα, η αιτούμενη συνένωση δεν μπορεί να εγκριθεί. Τις πιο πάνω θέσεις τους, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των μερών τις υποστήριξαν με αναφορές σε σχετική νομολογία. Εξέτασα με προσοχή τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου καθώς επίσης και το περιεχόμενο του φακέλου της κάθε αγωγής οι οποίες τέθηκαν ενώπιον μου για σκοπούς του υπό κρίση αιτήματος. Προτού αναφερθώ στις αρχές που διέπουν τη συνένωση αγωγών, θεωρώ σκόπιμο να αναφερθώ στους λόγους ένστασης που αφορούν στο κατ' ισχυρισμό παράτυπο της αίτησης λόγω της εσφαλμένης αναφοράς στη Δ.48 θ.9 (d), αντί της Δ.48 θ.9 (
- e)και της απουσίας ενόρκου δηλώσεως προς υποστήριξη της αίτησης. Κρίνω τις πιο πάνω παραλείψεις της αιτήτριας επουσιώδεις, αφ' ενός διότι η ουσιαστική δικονομική διάταξη που διέπει την εξέταση αιτήματος της παρούσας φύσης, ήτοι η Δ.14, αποτελεί μέρος της νομικής βάσης της αίτησης και αφ' ετέρου διότι τα αναγκαία γεγονότα για εξέταση του αιτήματος, έστω και αν αυτά απλά συνοψίζονται στο κυρίως σώμα της αίτησης χωρίς ρητή παραπομπή στο περιεχόμενο των φακέλων των αγωγών 3725/15 και 3727/15, προκύπτουν από αυτούς ακριβώς τους φακέλους οι οποίοι τέθηκαν ενώπιον μου για σκοπούς εξέτασης του αιτήματος. Ως εκ τούτου, οι επί του προκειμένου λόγοι ένστασης, απορρίπτονται. Προχωρώ τώρα να εξετάσω την ουσία του αιτήματος. Θεωρώ ότι το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση ΤΤΟΦΗΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΥΙΟΣ ΛΤΔ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΥΠΟΘΕΣΗ ΑΡ. 1656/2007, 4 Ιουνίου 2010, συνοψίζει με περισσή επάρκεια τις σχετικές νομολογιακές αρχές: «Σε πολιτικές υποθέσεις η σχετική εξουσία για τη συνένωση και συνεκδίκαση αγωγών, παρέχεται από τη Δ.14 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Παραθέτω εδώ το ελληνικό κείμενο του Καν. 2 της Δ.14 όπως τούτο αναφέρεται στην υπόθεση Κυριάκου Μενελάου ως διαχειριστή της περιουσίας του Γεώργιου Σπαρσή ΧατζηΣπύρου ν. Κώστα Ξενοφώντος κ.α.
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 371, σελ. 374: «Όταν δύο ή περισσότερες αγωγές εκκρεμούν στο ίδιο Δικαστήριο είτε από τον ίδιο ή από διαφορετικούς ενάγοντες εναντίον του ιδίου ή διαφορετικών εναγομένων, και οι αξιώσεις σε αυτές τις αγωγές περιέχουν κοινό ζήτημα νόμου ή πραγματικού γεγονότος τέτοιας σημασίας σε σχέση με τα υπόλοιπα επίδικα ζητήματα που εγείρονται στις αγωγές αυτές, έτσι που να καθίστανται επιθυμητό οι αγωγές να πρέπει να συνενωθούν, το Δικαστήριο ή ο Δικαστής δύναται να διατάξει τη συνένωση τους.» Τόσο από το λεκτικό του ιδίου του Καν. 2 της Δ.14 όσο και από την ερμηνεία που δόθηκε σ' αυτόν στην πιο πάνω απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου αλλά και άλλη νομολογία, φαίνεται ότι το όλο θέμα είναι στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, το οποίο μάλιστα έχει και το δικαίωμα να διατάξει αν όχι την πλήρη συνένωση έστω και μερική, αν με αυτό το τρόπο ικανοποιείται ότι εξυπηρετούνται τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. Αναφορικά με το σκοπό της εν λόγω Δ.14 στην προαναφερθείσα υπόθεση Μενελάου & άλλης ν. Ξενοφώντος, σελ. 374 διαβάζουμε τα ακόλουθα: «Βασικός σκοπός της πιο πάνω πρόνοιας είναι ασφαλώς η αποφυγή της πολλαπλότητας στη δικαστική διαδικασία και έτσι να εξοικονομείται χρόνος και έξοδα. Οι νομικές αρχές που ισχύουν στην εφαρμογή της έτυχαν ευρείας συζήτησης στην υπόθεση Χατζηαθανασίου ν. Παρπερίδη κ.α.
(1975)1 Α.Α.Δ. 401, στην ποία παραπέμπουμε απλώς γιατί τα νομικά ζητήματα καλύπτονται σε αυτή εκτενώς έτσι που η επανάληψη τους θα ήταν άσκοπη. Όπως αναφέρεται στην υπόθεση Παρπερίδη, και γενικά στη νομολογία, η άσκηση της δικαστικής ευχέρειας στην εφαρμογή της Διάταξης 14, εξαρτάται από τα ιδιαίτερα γεγονότα στην κάθε υπόθεση στα οποία ως εκ τούτου το Δικαστήριο θα πρέπει να αναφέρεται για να αιτιολογείται η τελική του κρίση.» Στην υπόθεση Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως Λτδ. ν. 1. Αpak Agro Industries
(1999)1 Α.Α.Δ. 1721, στις σελ. 1726- 1727, αναφέρθηκαν τα εξής: «Διάταγμα συνένωσης αγωγών εκδίδεται στις περιπτώσεις όπου αναμένεται ότι θα προκύψει όφελος από τη συνεκδίκαση. Η έκδοση διατάγματος συνένωσης αγωγών προς εκδίκαση ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας εξαρτάται από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Το Δικαστήριο ενασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια εξετάζει κατά πόσο η συνεκδίκαση των αγωγών θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των διαδίκων και την καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης. Η αποφυγή πολλαπλότητας των διαδικασιών, ο περιορισμός των εξόδων καθώς και η οικονομία του δικαστικού χρόνου είναι παράγοντες που προσμετρούν στην κρίση του Δικαστηρίου επί του θέματος. Βλ. Hadjiathanassiou v. Parperides and Others
(1975)1 C.L.R. και Healey and Others v. A. Waddington and Sons Ltd and Others
(1954)1 All E.R. 861." To ουσιώδες κριτήριο για τη συνένωση αγωγών είναι η ύπαρξη κοινού πραγματικού ή νομικού ζητήματος, όπως αυτά διαπιστώνονται αποκλειστικά από τις Εκθέσεις Απαιτήσεως των αγωγών και ανεξάρτητα από το περιεχόμενο των Υπερασπίσεων (βλ. Samata Enterprises Ltd. V. Γεωργίου Σταύρου
(1998)1 (Δ) Α.Α.Δ. 1876). Υπάρχουν βέβαια και άλλοι παράγοντες οι οποίοι λαμβάνονται υπόψη όπως η πολυπλοκότητα των εγειρομένων θεμάτων ή η δυνατότητα εκπροσώπησης μέσω του ίδιου δικηγόρου (βλ. υπόθεση Lewis v. Faily Telegraph Ltd. (No.2)
(1964)1 All E.R. 705).» Σχετικές επίσης είναι και οι μεταγενέστερες αποφάσεις Lukoil Cyprus Ltd ν. Ανδρέα Μυλωνά και Άλλων
(2011)1 ΑΑΔ 1962 και CS ΒΕΤΟΝ LTD κ.α. ν. ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΤΔ, ECLI:CY:AD:2014:A207, Πολιτική Έφεση Αρ. 74/2011, 20/3/2014. Στην Μυλωνά, η οποία αναφέρθηκε με επιδοκιμασία στο λόγο της Samata Enterprises Ltd v. Σταύρου
(1998)1 (Δ) Α.Α.Δ. 1876, λέχθηκε ότι «Το ουσιώδες κριτήριο για τη συνένωση που θέτει η Δ.14, θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας είναι η ύπαρξη κοινών πραγματικών ή νομικών ζητημάτων όπως αυτά διατυπώνονται αποκλειστικά από την έκθεση απαίτησης των αγωγών και ανεξαρτήτως του περιεχομένου των υπερασπίσεων»(έμφαση δική μου). Τα πιο πάνω επιβεβαιώθηκαν με εμφατικό τρόπο στην CS ΒΕΤΟΝ LTD όπου χαρακτηριστικά λέχθηκαν τα εξής: «Προκύπτει επίσης αβίαστα από το ενώπιον μας υλικό, όπως ήταν και η διαπίστωση του πρωτόδικου Δικαστηρίου, ότι δεν ήσαν όλοι οι εναγόμενοι σε όλες τις αγωγές οι ίδιοι. Υπήρχαν διαφορετικά πρόσωπα αναλόγως της κάθε μιας από αυτές, ενώ μόνο στη μία αγωγή υπήρχαν οι πέντε εναγόμενοι. Έκρινε ακόμη ότι από τη μελέτη των εγγράφων ήταν ολοφάνερο ότι για να αποδειχθεί η απαίτηση σε κάθε αγωγή θα έπρεπε να παρουσιαστούν διαφορετικά έγγραφα αλλά και άλλη μαρτυρία καθώς και ότι οι εναγόμενοι για να αποδείξουν την ανταπαίτηση τους που είχαν καταχωρίσει σε όλες τις αγωγές, θα έπρεπε να στηριχθούν σε διαφορετικά γεγονότα. Προχώρησε το πρωτόδικο Δικαστήριο να αναλύσει περαιτέρω κάθε μία από τις αγωγές αυτές για να καταλήξει ότι είναι ξεκάθαρο ότι δεν υπήρχε ομοιότητα νομικών και πραγματικών γεγονότων μεταξύ των υποθέσεων ούτως ώστε το Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια προς όφελος των εναγομένων-αιτητών παραπέμποντας στην Μακρίδης ν. Μιχαηλίδου, (Αρ.1)
(1990)1 Α.Α.Δ. 416 όπου κρίθηκε ότι ένα διάταγμα συνένωσης αγωγών εκδίδεται μόνο εκεί όπου προκύπτει όφελος από τη συνεκδίκαση των αγωγών, σε δικαστικά έξοδα και γρήγορη απονομή της δικαιοσύνης. Όντως μια σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου συνοψίζει όλα όσα και το πρωτόδικο Δικαστήριο επεσήμανε. Η έκδοση διατάγματος συνένωσης αγωγών προς εκδίκαση ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου, η άσκηση της οποίας εξαρτάται από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Το Δικαστήριο ενασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια εξετάζει κατά πόσο η συνεκδίκαση των αγωγών θα εξυπηρετήσει το συμφέρον των διαδίκων και την καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης. Η αποφυγή πολλαπλότητας των διαδικασιών, ο περιορισμός των εξόδων καθώς και η οικονομία του δικαστικού χρόνου είναι παράγοντες που προσμετρούν στην κρίση του Δικαστηρίου επί του θέματος. .. Πρόκειται κατά την κρίση μας για κλασσική περίπτωση μη συνένωσης των υποθέσεων για τους λόγους που το πρωτόδικο Δικαστήριο επεσήμανε. Διαφορετικά έγγραφα, άλλα ενοικιαγοράς και άλλα δανειοδότησης, άλλη μαρτυρία και τέλος διαφορετικοί διάδικοι, εναγόμενοι στην παρούσα περίπτωση. Το γεγονός δε ότι καταχωρίστηκαν σε όλες τις αγωγές πανομοιότυπες εκθέσεις υπεράσπισης με πανομοιότυπες ανταξιώσεις αυτό δεν είναι επιχείρημα το οποίο συνηγορεί προς την κατεύθυνση της έγκρισης της αίτησης συνένωσης, αλλά αντιθέτως θα λέγαμε ότι μπορεί και να χαρακτηρισθεί εκ πρώτης όψεως και ως κατάχρηση της διαδικασίας.» Στην παρούσα περίπτωση, από την έκθεση απαίτησης που καταχωρήθηκε στην κάθε αγωγή, προκύπτει ότι όντως οι αγωγές 3726/15 και 3727/15 εδράζονται επί κοινών πραγματικών ισχυρισμών, ήτοι τις συμφωνίες που η εδώ εναγόμενη και ο σύζυγος της σύναψαν με τους ενάγοντες αντίστοιχα, την ίδια ημερομηνία, 12/10/2010, για την παροχή πιστωτικής κάρτας. Μάλιστα δε, στην εδώ αγωγή γίνεται ρητή αναφορά στην παράγραφο 4 της έκθεσης απαίτησης ότι η εναγόμενη και ο σύζυγος της υπέβαλαν αντίστοιχα αιτήματα για τη χορήγηση τέτοιας πιστωτικής κάρτας την ίδια μέρα και τα οποία αιτήματα εγκρίθηκαν με πανομοιότυπους όρους. Ακόμη και ο κατ' ισχυρισμό τερματισμός των εν λόγω συμφωνιών προβάλλεται στις εκθέσεις απαίτησης να έγινε την ίδια ημέρα, ήτοι στις 06/05/
- Η μόνη διαφορά των εν λόγω αγωγών, πλην των διαδίκων, είναι το αξιούμενο ποσό. Τα πιο πάνω όμως δεν ισχύουν και σε σχέση με την αγωγή 3725/15 και αυτό γιατί η εν λόγω αγωγή αφορά σε διαφορετικής φύσης συμφωνία, ήτοι στεγαστικό δάνειο, η οποία έγινε τρία χρόνια πριν λάβουν χώρα οι συμφωνίες των άλλων δύο αγωγών και σε αυτήν εμπλέκονται και οι δύο εναγόμενοι, υπό ξεχωριστές μάλιστα ιδιότητες και συμφωνίες. Κοντολογίς, κανένας συνδετικός κρίκος ή κοινό στοιχείο προκύπτει από την έκθεση απαίτησης εκείνης της αγωγής, με τα όσα προβάλλονται στις άλλες δύο αγωγές, πλην της ημερομηνίας καταχώρησης τους η οποία είναι η ίδια. Ευνόητο είναι δε ότι λόγω αυτής ακριβώς της διαφορετικότητας της φύσης της επίδικης συμφωνίας και των ιδιοτήτων των αντισυμβαλλομένων, διαφορετικά έγγραφα και μαρτυρία θα παρουσιαστούν κατά τη δίκη. Ακόμη όμως και αυτή η ανταπαίτηση που προβάλλουν οι εναγόμενοι στην 3725/15, έστω και αν περιστρέφεται γύρω από πανομοιότυπους νομικούς ισχυρισμούς με αυτούς που αφορούν στις ανταπαιτήσεις των άλλων αγωγών, το πραγματικό της υπόβαθρο διαφέρει, εφόσον εδράζεται στα όσα γεγονότα περιβάλλουν εκείνη τη συμφωνία. Επισημαίνω όμως εδώ και το εξής. Παρά τον ισχυρισμό που προβάλλεται σε όλες τις υπερασπίσεις περί σύναψης διαφόρων συμφωνιών ως μέρος ενός «πακέτου χρηματοδότησης», καμία ρητή σύνδεση ή σχέση έχει δικογραφηθεί να υπάρχει μεταξύ των συγκεκριμένων συμφωνιών που αφορούν οι τρεις αγωγές. Βεβαίως, όπως καταδεικνύει και η ανωτέρω σχετική νομολογία, το ότι οι εναγόμενοι έχουν καταχωρήσει πανομοιότυπες σχεδόν Υπερασπίσεις σε όλες τις αγωγές, είναι άνευ σημασίας, έστω και αν πρόθεση τους είναι να παρουσιάσουν την ίδια μαρτυρία προς υποστήριξη των ισχυρισμών τους. Το πιο κάτω απόσπασμα από την CS ΒΕΤΟΝ LTD ανωτέρω το οποίο επαναλαμβάνω, είναι θεωρώ αρκετό για να σφραγίσει την τύχη της αίτησης στο βαθμό που αυτή αφορά στην αγωγή 3725/15: «Το γεγονός δε ότι καταχωρίστηκαν σε όλες τις αγωγές πανομοιότυπες εκθέσεις υπεράσπισης με πανομοιότυπες ανταξιώσεις αυτό δεν είναι επιχείρημα το οποίο συνηγορεί προς την κατεύθυνση της έγκρισης της αίτησης συνένωσης, αλλά αντιθέτως θα λέγαμε ότι μπορεί και να χαρακτηρισθεί εκ πρώτης όψεως και ως κατάχρηση της διαδικασίας». Στη βάση όλων των πιο πάνω, κρίνω ότι, ως δέχονται και οι ενάγοντες, το αίτημα συνένωσης δύναται να εγκριθεί μερικώς, ήτοι με τη συνένωση της παρούσας αγωγής (3726/15) με την αγωγή 3727/15, σε σχέση με όλα τα επίδικα θέματα, ενώ σε σχέση με τη συνένωση και της 3725/15, το αίτημα θα πρέπει να απορριφθεί και συνεπώς απορρίπτεται. Ως εκ τούτου, εκδίδεται διάταγμα συνένωσης των αγωγών 3726/15 και 3727/15 επί όλων των θεμάτων, με οδηγό την 3726/
- Όσον αφορά τα έξοδα της αίτησης, λαμβάνοντας υπόψη ότι η ακροαματική διαδικασία της αίτησης τελικά διεξήχθη λόγω της επιμονής της εναγομένης να συνενώσει και τις τρεις αγωγές, αίτημα το οποίο απερρίφθη, ότι παρά ταύτα η αίτηση κρίθηκε δικαιολογημένη για τις δύο από τις τρεις αγωγές και ότι οι ενάγοντες δήλωσαν ότι δέχονταν αυτού του είδους την συνένωση πλην όμως η εν λόγω δήλωση τους έγινε στα πλαίσια της ένστασης τους και όχι προηγουμένως, κρίνω ορθό και δίκαιο όπως τα έξοδα της αίτησης μην επιδικασθούν προς όφελος του ενός ή του άλλου διαδίκου από τώρα και όπως καταστούν έξοδα στην πορεία της παρούσας αγωγής και εκδίδω ανάλογη διαταγή. Ο φάκελος της αγωγής 3725/15 να τεθεί σήμερα ενώπιον του φυσικού της Δικαστή ώστε να δώσει τις δικές του οδηγίες για τα περαιτέρω. (Υπ.) .............. Λ. Πασχαλίδης, Ε.Δ. ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ Subject: Civil/Interim Αναφορά: Αίτηση Συνένωσης Αγωγών cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο