← Κύπρος

ΤΑΚΗΣ ΠΑΛΑΟΝΤΑΣ ν. ΑΡΧΗΣ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΚΥΠΡΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής 3400/2012, 16/1/2018

ΤΑΚΗΣ ΠΑΛΑΟΝΤΑΣ ν. ΑΡΧΗΣ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΚΥΠΡΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής 3400/2012, 16/1/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2018:A8 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Λ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ-ΑΝΔΡΕΟΥ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 3400/2012 Μεταξύ: ΤΑΚΗΣ ΠΑΛΑΟΝΤΑΣ Ενάγοντα Και

  1. ΑΡΧΗΣ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΚΥΠΡΟΥ
  2. WADNIC TRADING LIMITED
  3. ΝΙΚΟΣ ΛΙΛΛΗΣ
  4. ΣΤΑΘΗΣ ΚΙΤΤΗΣ
  5. ΛΟΙΖΟΣ ΠΑΠΑΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ
  6. ΝΙΚΟΛΑΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ
  7. ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ ΑΝΤΟΥΝΑΣ
  8. ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΣΑΚΙΣΤΟΣ
  9. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΤΣΟΥΡΗΣ
  10. ΣΤΕΛΙΟΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ
  11. ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΑΡΗΣ
  12. ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ Εναγομένων ------------------------------------------------------------------------------------------------- Αίτηση Έρευνας ημερ. 25/7/17 Ημερ.: 16/1/2018 Εμφανίσεις: Για τους Εναγόμενους 2 και 3/Αιτητές: κ. Γ. Χριστοφίδης για Ορφανίδης, Χριστοφίδης & Συνεργάτες ΔΕΠΕ. Για τον Ενάγοντα/Καθ΄ ου η Αίτηση: κα Δ. Χριστοδούλου για Αναστάσιο Ζ. Μυλωνά ΔΕΠΕ. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αιτούμενες θεραπείες Με την υπό κρίση Αίτηση οι Εναγόμενοι 2 και 3/Αιτητές επιζητούν την εξέταση και/ή έρευνα του εξ αποφάσεως οφειλέτη/Ενάγοντα αναφορικά: 1.(α) Με την οικονομική κατάσταση του ενάγοντα με σκοπό την έκδοση Διαταγμάτων όπως αναφέρονται στο αιτητικό 2 κατωτέρω και/ή (β) Με οποιαδήποτε δωρεά, παράδοση ή μεταβίβαση οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου ή με οποιαδήποτε επιβάρυνση, διακίνηση ή απόκρυψη οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου που έχει ως αποτέλεσμα να παρεμποδιστεί ο εξ αποφάσεως πιστωτής/ενάγοντας στην είσπραξη του εξ αποφάσεως χρέους ή μέρους αυτού. (γ) Οιεσδήποτε συμφωνίες και/ή δικαιώματα και/ή χρήματα και/ή χορηγίες έχει να λαμβάνει ο ενάγοντας από οιονδήποτε τρίτο πρόσωπο νομικό ή φυσικό.
  13. (α) Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάττει τον ενάγοντα όπως εξοφλήσει το οφειλόμενο δυνάμει της απόφασης χρέος με μηνιαίες δόσεις προς €200 ή ως ήθελε κρίνει εύλογο το Δικαστήριο και/ή (β) Διάταγμα του Δικαστηρίου που να ακυρώνει οποιαδήποτε καταδολιευτική μεταβίβαση, επιβάρυνση ή άλλη αποξένωση περιουσιακού στοιχείου και περαιτέρω να διατάττει όπως: (ι) το περιουσιακό στοιχείο κατασχεθεί και/ή πωληθεί προς ικανοποίηση του εξ αποφάσεως χρέους και/ή (ιι) εάν το περιουσιακό στοιχείο υπόκειται δυνάμει οιασδήποτε νομοθετικής διάταξης, σε εγγραφή ή επιβάρυνση να ακυρώνει την εν λόγω εγγραφή ή επιβάρυνση και να την επανεγγράφει στο όνομα του εξ αποφάσεως οφειλέτη/εναγόμενου και/ή (iii) εάν το περιουσιακό στοιχείο είναι ακίνητη περιουσία να ακυρώνει την εγγραφή και να την επανεγγράφει στο όνομα του εξ αποφάσεως οφειλέτη/ενάγοντα και ταυτόχρονα να εγγράφει το εκ της δικαστικής αποφάσεως χρέος ως επιβάρυνση και/ ή (γ) Διάταγμα του Δικαστηρίου, στις περιπτώσεις που ο εξ' αποφάσεως οφειλέτης/ ενάγοντας είναι μισθωτός, που να διατάττει τον εργοδότη του να προβαίνει σε περιοδικές αφαιρέσεις και κατακρατήσεις από τις απολαβές του εξ' αποφάσεως οφειλέτη ως ήθελε κριθεί εύλογο και να καταβάλλει τις εν λόγω αφαιρέσεις και κατακρατήσεις στον εξ' αποφάσεως πιστωτή και/ή ως ήθελε άλλως ορίσει το Δικαστήριο. Αίτηση και ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει Η Αίτηση βασίζεται στα Άρθρα 82-90, 91Γ, 91Ε - 91Ζ του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου ΚΕΦ.6, στη Δ.48, θθ.1-3 και 9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Γιώργου Τ. Χριστοφίδη στην οποία αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα εξής: · Την 13/03/2017 εξεδόθη εκ συμφώνου απόφαση με την οποία απορρίφθηκε η αγωγή του Ενάγοντα με έξοδα εις βάρος του και προς όφελος των Εναγόμενων 2 και
  14. Τα έξοδα υπολογίσθηκαν από τον Πρωτοκολλητή και εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο στο ποσό των €7.553,50 έξοδα της παρούσας αγωγής, συμπεριλαμβανομένων και των εξόδων συντάξεως της παρούσης αποφάσεως με τόκο προς 5,5% ετησίως επί του ποσού των €7.477,50 από 08/10/2012 μέχρι 31/12/2014 και τόκο προς 4% ετησίως από 01/01/2015 μέχρι 31/12/2016 και με τόκο προς 3,5% ετησίως από 01/01/2017 μέχρι εξοφλήσεως πλέον ΦΠΑ επί ποσού €7.
  15. · Έναντι του ως άνω εξ αποφάσεως χρέους του, ο εξ' αποφάσεως οφειλέτης/ ενάγοντας δεν κατέβαλε κανένα ποσό και παραμένει δε απλήρωτο ολόκληρο το ποσόν της απόφασης πλέον τόκοι και έξοδα. Είναι απαραίτητο όπως ο εξ' αποφάσεως οφειλέτης/ενάγοντας εξεταστεί ενώπιον του Σεβαστού Δικαστηρίου αναφορικά με την οικονομική του κατάσταση και/ή με οποιαδήποτε δωρεά, παράδοση και/ή μεταβίβαση και/ή οποιαδήποτε διακίνηση και/ή απόκρυψη οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου που είχε ως αποτέλεσμα το χρέος, το οφειλόμενο δυνάμει της απόφασης του Δικαστηρίου, να παραμένει απλήρωτο. · Ο εξ αποφάσεως οφειλέτης έχει εισοδήματα και/ή διεξάγει εργασίες από τις οποίες μπορεί να καταβάλει και/ή να πληρώνει ο ίδιος και/ή να καταβάλλει ο Εργοδότης του μηνιαίως για την πληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους του. Ένσταση και ένορκη δήλωση που την συνοδεύει Στη Αίτηση κατεχωρήθη Ένσταση με παρόμοια νομική βάση ως η Αίτηση στην οποία εξειδικεύονται οι ακόλουθοι λόγοι Ένστασης: § Ο Καθ' ου η αίτηση δεν οφείλει οιονδήποτε ποσό στους Αιτητές καθώς το εν λόγω ποσό έχει συμψηφιστεί και/ή θα πρέπει να συμψηφιστεί με το ποσό που οφείλουν οι Αιτητές σε αυτόν ήτοι €250.000 πλέον τόκους δυνάμει απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας στην Αγωγή 1284/2012 ημερ. 12/04/
  16. § Η επίδικη Αίτηση στερείται νομικού και/ή πραγματικού υπόβαθρου. § Ο Ενόρκων Δηλών που προβαίνει στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, στερείται εξουσιοδότησης των Αιτητών και/ή κωλύεται από του να προβαίνει στην εν λόγω Ένορκη Δήλωση καθώς υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων. § Η Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση είναι γενική και/ή αβάσιμη και/ή αντιφατική. § Η Αίτηση είναι νομικά και τυπικά αβάσιμη. Η Ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Ενάγοντα/Καθ΄ου η αίτηση στην οποία αναφέρει, μεταξύ άλλων, τα εξής: ð Στις 12/4/16 εκδόθηκε απόφαση υπέρ του και εναντίον των Αιτητών στην αγωγή με αρ. 1284/12 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας για το ποσό των €250.000 (Τεκμήριο Α). ð Δυνάμει της πιο πάνω Απόφασης οι Αιτητές δεν του έχουν καταβάλει οποιαδήποτε ποσό μέχρι σήμερα παρά τις συνεχείς οχλήσεις του. ð Την 11/1/2017 εκδόθηκε απόφαση υπέρ των Αιτητών δια της οποίας επιδικάστηκαν εναντίον του τα δικηγορικά έξοδα ήτοι €7.553.50 πλέον τόκοι και ΦΠΑ. ð Συμφώνως νομικής συμβουλής της οποίας τυγχάνει ο Ενάγων/Καθ΄ου η Αίτηση είναι ορθό, δίκαιο και νομικά επιτρεπτό όπως τα δικηγορικά έξοδα που έχουν επιδικαστεί υπέρ των Αιτητών συμψηφιστούν από το ποσό που του οφείλουν οι Αιτητές δυνάμει της Απόφασης στη Αγωγή με αρ. 1284/14 της οποίας το ποσό είναι πολύ μεγαλύτερο. ð Περαιτέρω στη βάση νομικής συμβουλής της οποίας τυγχάνει ο Ενόρκως δηλών στην Αίτηση κωλύεται από το να προβαίνει στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση καθώς δεν έχει εξουσιοδοτηθεί από αυτούς και επιπλέον δεν αποκαλύπτει οιονδήποτε λόγο γιατί οι Αιτητές δεν έχουν προβεί οι ίδιοι στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση τους. ð Ο ισχυρισμός του ενόρκως δηλών στην Αίτηση ότι η απόφαση ημερ. 13/3/17 που εκδόθηκε στα πλαίσια της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής ήταν εκ συμφώνου δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα καθώς η εν λόγω απόφαση εκδόθηκε μετά από ακροαματική διαδικασία όπως φαίνεται και από το φάκελο της υπόθεσης. ΕΞΕΤΑΣΗ ΥΠΟ ΚΡΙΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ Ενόψει του ότι μέσω της Ένστασης προβλήθηκαν διάφοροι νομικοί λόγοι κρίθηκε σκόπιμη η εξέταση πρώτα των νομικών αυτών σημείων. Εγκυρότητα Ένορκης δήλωσης - Ένορκη δήλωση από Δικηγόρο Εν πρώτοις κρίνω σκόπιμο να εξετάσω την εισήγηση των ευπαιδεύτων συνηγόρων για Ενάγοντα/Καθ΄ου η Αίτηση ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση Αίτηση έχει υποβληθεί από τον δικηγόρο κ. Χριστοφίδη ενώ αυτός κωλύεται να προβαίνει σε αυτή καθώς δεν έχει εξουσιοδοτηθεί από τους Αιτητές σε συνάρτηση με το ότι δεν αποκαλύπτεται ο λόγος που οι Αιτητές δεν έχουν προβεί οι ίδιοι στην ένορκη δήλωση. Η νομολογία έχει κατ΄επανάληψη επισημάνει το ανεπιθύμητο της πρακτικής κατάρτισης και υποβολής ένορκης δήλωσης από δικηγόρο και ότι σε τέτοιες περιπτώσεις, αν δεν είναι εμφανής ο λόγος, θα πρέπει να δίδεται εξήγηση ως προς το γιατί ομνύων είναι δικηγόρος και όχι ο διάδικος ή άλλο πρόσωπο. Στην υπόθεση Dmitry Rybolovlev v. Elena Rybolovleva

(2010)1 Α.Α.Δ. 82 υπογραμμίστηκαν συναφώς τα εξής: «Το θέμα της κατάρτισης και υποβολής σε δικαστική διαδικασία ένορκης δήλωσης από δικηγόρο, διέπεται από καλά καθιερωμένες αρχές που εκπηγάζουν από τη νομολογία. Αν χρειάζεται να τις συνοψίσουμε ξανά, θα λέγαμε ότι γενικά ομιλούντες, μια ένορκη δήλωση δεν αποκλείεται απλά επειδή ο ομνύων είναι δικηγόρος. Οι δικηγόροι όμως θα πρέπει να αποστασιοποιούνται από τα γεγονότα που σχετίζονται με τα επίδικα θέματα και τυγχάνει γενικά ανεπιθύμητο να εμφανίζονται ως μάρτυρες ή ενόρκως δηλούντες σε δικαστική διαδικασία στην οποία εκπροσωπούν διάδικο, εκτός εάν αυτό είναι αναγκαίο. Αφ' ης όμως στιγμής δικηγόρος έχει με τον ένα ή άλλο τρόπο καταστεί μάρτυρας γεγονότων, τότε κωλύεται, λόγω ασυμβιβάστου, να συνεχίζει να εμφανίζεται χειριζόμενος την υπόθεσή του πελάτη του ως δικηγόρος. (Ahapittas v. Roc-Chic Ltd
(1968)1 C.L.R. 1, In re Efthymiou
(1987)1 C.L.R. 319, Thanos Hotels Ltd v. Ιωάννου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1036). Στις πιο πάνω καλά καθιερωμένες αρχές δεν κρίνουμε ορθό να προσθέσουμε ή να αναγνωρίσουμε και άλλη αρχή σύμφωνα με την οποία εάν ο ομνύων είναι δικηγόρος και δεν επεξηγεί με επάρκεια γιατί προβαίνει ο ίδιος στην ένορκη δήλωση και όχι ο πελάτης του, τότε η ένορκη δήλωση πάσχει και θα πρέπει ν' αγνοηθεί ή απορριφθεί. ........................... ............ Με αυτά ως δεδομένα, μπορούμε να δεχθούμε ως αρχή της νομολογίας αναφορικά με το θέμα παροχής εξήγησης ως προς το γιατί ομνύων είναι δικηγόρος και όχι διάδικος ή άλλο πρόσωπο, ότι κάποια εξήγηση προς τούτο απαιτείται, εκεί όπου δεν προκύπτει υπό τις περιστάσεις ένας εμφανής καλός λόγος, όπως είναι η διαμονή του διαδίκου στο εξωτερικό και/ή άλλες εγγενείς δυσχέρειες οι οποίες δεν θα επέτρεπαν στον ίδιο να είναι ενόρκως δηλών..........». Παρά λοιπόν το ανεπιθύμητο της πρακτικής αυτής, η νομολογία μας δεν απαγορεύει την όμνυση από δικηγόρο σε περιπτώσεις, όπως η παρούσα, όπου, όπως προκύπτει, ο ομνύων δεν χειρίζεται την υπό κρίση Αίτηση αλλά άλλος δικηγόρος εκ μέρους των Αιτητών ο οποίος και την υπογράφει, ώστε να αγνοείται ή να απορρίπτεται η ένορκη αυτή δήλωση. Όπως έχει νομολογηθεί, «η απαγόρευση αφορά την όμνυση ένορκης δήλωσης από δικηγόρο, ο οποίος είναι ή στη συνέχεια της διαδικασίας, καθίσταται μάρτυρας γεγονότων οπότε και θεωρείται ασυμβίβαστος ο περαιτέρω εκ μέρους του χειρισμός της υπόθεσης ..»[1]. Με δεδομένο ότι ο κ. Γ. Χριστοφίδης, ενόρκων δηλών στην υπό κρίση Αίτηση, είναι ένας εκ των δικηγόρων των Εναγομένων 2 & 3/Αιτητών ο οποίος και χειρίστηκε προσωπικά την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή θεωρώ ότι η μη αναφορά στην ένορκη δήλωση από ποιόν εξουσιοδοτήθηκε για να προβεί σε αυτή δεν ενέχει οποιεσδήποτε συνέπειες στην εγκυρότητα της, όπως ήταν η εισήγηση των συνηγόρων του Ενάγοντα/Καθ΄ου η Αίτηση. Συμψηφισμός ποσών Αποτέλεσε εισήγηση των συνηγόρων του Ενάγοντα/Καθ΄ου η Αίτηση πως αυτός δεν οφείλει οποιοδήποτε ποσό καθότι αυτό «έχει συμψηφιστεί και θα πρέπει να συμψηφιστεί» με το ποσό που οι Αιτητές οφείλουν στον Καθ΄ου η Αίτηση δυνάμει της δικαστικής Απόφασης στην υπόθεση του Ε.Δ. Λάρνακας υπ. αρ. 1284/
  1. Εν πρώτοις θα πρέπει να επισημανθεί πως στην προκειμένη περίπτωση δεν υπήρξε οποιοσδήποτε συμψηφισμός του ποσού των εξόδων που έχουν επιδικαστεί σε βάρος του Ενάγοντα/Καθ΄ου η Αίτηση στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή με το ποσό που επιδικάστηκε προς όφελος του στην αγωγή Ε.Δ. Λάρνακας υπ. αρ. 1284/
  2. Κατά συνέπεια μένει να εξετασθεί η διαζευκτική εισήγηση των συνηγόρων του Ενάγοντα/Καθ΄ου η Αίτηση που αφορά στο κατά πόσον τα ποσά των εν λόγω διαδικασιών θα μπορούσαν να συμψηφιστούν με αποτέλεσμα να μην υφίσταται -για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας - οφειλόμενο ποσό. Προς τούτο παρέπεμψαν στις πρόνοιες της Δ.59, θ.7 (όπως αναριθμήθηκε το 1999) η οποία προβλέπει τα εξής: "
  3. A set-off for damages or costs between parties may be allowed". Χρήσιμες και καθοδηγητικές αναφορικά με τη δυνατότητα συμψηφισμού σε δικαστικές διαδικασίες είναι οι αγγλικές αποφάσεις Pierre Izzo v. Philip Ross 7 Co (A Firm) 2001 WL 825354 και Vava & ors v. Anglo American South Africa Limited [2013] EWHC 2326 QB. Το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Izzo (ανωτέρω) είναι σχετικό: 'First, can orders for costs be set off against each other? It seems to me clear that judgments for damages going in different ways between the same parties and/or orders for costs going different ways between the same parties, whether in different actions or the same action, can be set off against each other, provided that the parties are acting in the same capacity. No set off would be appropriate for obvious reasons if, in one action, a party was acting for himself beneficially, and, in the other action, he was acting as a bare trustee for somebody else'. (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Στην υπόθεση Vava & ors (ανωτέρω) επισημάνθηκαν τα ακόλουθα σχετικά: 'The courts have long recognized that one judgment or order for payment of a sum may be set-off against another. (According to Denham on the Law of Set-Off (4th Ed, 2010) para 2.98 fn 349, the practice dates from about 1750, and before then the courts refused to allow judgments to be set off.) This extends to orders for costs ( Reid v Cooper, [1915] 2 KB 147 ), and is reflected in CPR 44.12 . However, the right to set off judgments and orders is not a form of equitable set-off. Scott U so characterised it in Lockley v National Blood Transfusion Service, [1992] 1 WLR 492,496-7, but in R (on the application of Burkett) v LB of Hammersmith and Fulham, [2004] EWCA Civ 1342 at paras 44 to 48 Brooke U, while agreeing with Scott U about the discretionary nature of the right of set-off, did not regard it as equitable. As Denham (loc cit at para 2-103, 104) points out, it cannot be because the practice was developed in the common law courts long before the Judicature Acts and "The true basis of set off is the court's inherent jurisdiction", its purpose being "to do what is fair"'. (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Στην προκειμένη περίπτωση διαπιστώνεται ότι η απόφαση στην υπόθεση με αρ. 1284/12 αφορά και τρίτο πρόσωπο, ήτοι την εταιρεία Esfera Holdings Ltd ως εξ αποφάσεως οφειλέτη ομού και/ή κεχωρισμένως μαζί με την εταιρεία Wadnic Trading Limited και τον Νίκο Λίλλη. Ενώ από την άλλη η απόφαση στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή αφορά μόνο τους Αιτητές στην υπό κρίση Αίτηση (Wadnic Trading Limited και Νίκο Λίλλη). Υπό αυτά τα δεδομένα και έχοντας κατά νουν ότι στη βάση και των όσων αναφέρονται στις πιο πάνω αγγλικές αποφάσεις δυνατότητα συμψηφισμού παρέχεται σε διαδικασίες μεταξύ των ιδίων διαδίκων, το αίτημα των συνηγόρων του Ενάγοντα/Καθ΄ου η Αίτηση για συμψηφισμό δεν θα μπορούσε να επιτύχει. Κατάληξη Ως αποτέλεσμα όλων των πιο πάνω οι λόγοι Ένστασης που προβλήθηκαν δεν ευσταθούν και απορρίπτονται. Όσον αφορά τα έξοδα δεν βλέπω κανένα λόγο να αποκλίνω από το γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα εκτός αν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής και, κατά συνέπεια, αυτά επιδικάζονται σε βάρος του Ενάγοντα/Καθ΄ου η Αίτηση και προς όφελος των Εναγομένων 2 & 3/Αιτητών όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ) ............... Λ. Δημητριάδου - Ανδρέου, Π.Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Λ.Δ. [1] Δέστε Investylia Public Company Ltd ν. Τζοζεφίν Γαβριηλίδου, Πολιτική Έφεση 326/10, ημερομηνίας 13/6/
  4. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.